‫[اشعار هنری دیوید ثورو]
‫هی، عوضی!
‫- از سر راه برید کنار! ‫- برائولیو، اسلحه‌ات رو بنداز!
‫برائولیو، اسلحه‌ات رو بنداز!
‫- بنداز پایین! ‫- همین حالا!
‫شات‌گان رو بنداز زمین!
‫ماریا، بچه‌ام. ماریا!
‫- ماریاست! ‫- بندازش!
‫- برید عقب! ‫- مراقب باشید! عذر می‌خوام.
‫ببخشید، من دکترم.
‫- یه نفر داره میاد. ‫- من دکترم.
‫- ماریا... ‫- آروم. تکون نشده.
‫ماریا. من کنارتم. آروم باش.
‫- اسلحه‌تو بنداز! همین الان! ‫- من اینجام.
‫- دست‌هاتو بذار پشتت. ‫- اون نوهٔ منو دزدید.
‫- می‌خوام زخمت رو نگاه کنم. ‫- اون دکتره.
‫آروم باش.
‫خدای من.
‫اون نوه‌مو دزدید.
‫سوتو، آمبولانس خبر کن.
‫- حالش خوبه. مشقیه. ‫- خب؟ حالش چطوره؟
‫تیر مشقیه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- آمبولانس داره میاد، خب؟ ‫- چیزیت نیست.
‫جلو نیاید.
‫- چیزی نیست. ‫- آمبولانس رو سریع بفرست.
‫ماریا، من چیزی نمی‌بینم. ‫حالت خوب میشه.
‫- ممنون. ‫- نگران نباش.
‫نگران نباش، عزیزم.
‫[صبحانه نخور. چورو می‌خورم]
‫[تاریخچه مخفی یسکز]
‫[آنخلس پوئرتاس آخرین بار ‫در سال ۱۹۹۶ دیده شده است]
‫[به کاتالونیا نقل‌مکان کرده است]
‫[سارا گارونه آخرین بار ‫در ژانویه ۱۹۶۹ دیده شده است]
‫[مگدالنا فرر آخرین بار ‫در سال ۱۹۷۹ دیده شده است]
‫روکه ترفیع گرفته و سرجوخه شده.
‫- باورم نمیشه! ‫- آره، جدی میگم.
‫- خب، وقتش بود، ها؟ ‫- آره.
‫صبح تا شب در مورد تو می‌پرسه. ‫فرر فلان فرر بسان...
‫ببین، بزودی یه شام دسته‌جمعی ‫با بچه‌های آکادمی داریم. میای؟
‫ببینم چی میشه.
‫تو اهل سرگرمی نیستی، ها؟
‫هی، درباره گابریل دوران چیزی پیدا کردی؟
‫گردش حسابشو دیدم.
‫تمام پول‌هاش رو از شعبه بانک روستا برداشته.
‫تقریبا یک سال پیش حسابش رو خالی کرده.
‫- بعد آتیش‌سوزی؟ ‫- آره.
‫از اون زمان، هیچ اثری ازش نیست.
‫هیچی. نه از کارت اعتباری استفاده کرده ‫یا هیچ حسابی بانکی افتتاح نکرده.
‫ولی باید یه چیزی امضا کرده باشه. ‫قرارداد اجاره‌ای‌چیزی؟
‫نه. حداقل توی اسپانیا نه.
‫که اینطور.
‫چرا خودتو به زحمت می‌ندازی؟
‫چرا از طریق مقامات رسمی وارد عمل نمیشی؟
‫چون هنوز هیچی مدرکی از اون ندارم.
‫- صرفا حدس و گمانه. ‫- آره، حدسه.
‫یک ساله بر اساس حدس و گمان ‫دنبال این یارو هستی.
‫باید یه چیز دیگه باشه.
‫[تماس از دست رفته]
‫لعنتی.
‫آروم باش عزیزم. ‫زود باش، یه‌کم بخواب، باشه؟
‫چیزی نیست.
‫بخواب، عشقم.
‫چی شده؟ داداشت کجاست؟
‫توی اتاق.
‫چی شده؟
‫صداتو بیار پایین.
‫باید بخوابه.
‫ببخشید عزیزم. ‫گوشیم روی بی صدا بود.
‫الان وقتش نیست.
‫چیزی نیست. بخواب.
‫این دفعه چی شده؟
‫داشتم از مدرسه می‌اومدیم، ‫یه پسر بهش گیر داد.
‫کارلوس رو هل داد و افتاد.
‫- کدوم پسر؟ ‫- خولیو، پسر فیلیپه قصاب.
‫- خولیتو؟ ‫- آره.
‫و تو کجا بودی؟
‫رفته بودم چیپس بخرم.
‫قسم می‌خورم بابا، ‫فقط یه ثانیه تنهاش گذاشتم.
‫عیب نداره. غصه نخور. ‫زود باش. پاشو.
‫[گم شده] ‫[فوری]
‫[گارونه: گنجشک ‫رابطه با پرندگان: گابریل]
‫[دانش‌آموزان دبیرستان یسکز ‫نامزد جایزه میکاییل سروتوس شدند.]
‫[یخ]
‫ممنون. سفر بخیر.
‫خداحافظ سیلویا!
‫خداحافظ خوان!
‫- خداحافظ کارلیتوس. شب بخیر. ‫- فردا شیفت نیستی؟
‫- آره، تا پنج‌شنبه. ‫- می‌بینمت.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫- صبح بخیر، مارتا. ‫- صبح بخیر.
‫همون همیشگی؟
‫نه. چند تا چورو و دو تا پورا بده. ‫مهمون دارم.
‫- یه دونه شکلاتی؟ ‫- دو تا.
‫حالت چطوره، مارتا؟
‫باهام حرف نمیزنی؟
‫منطقیه.
‫حتما احساس گناه می‌کنی.
‫اگه اعتراف کنی، ‫شب می‌تونی راحت بخوابی.
‫چون می‌دونی شوهرت کجا قایم شده.
‫معلومه که می‌دونی. ‫شما قبلا همه‌چی رو واسه هم تعریف می‌کردید.
‫ایسی، پول نوشیدنی من.
‫شوهر من کاری نکرده. ‫بهت گفتم.
‫آروم باش. ولم کن.
‫ما هر دو عزیزمون رو از دست دادیم. ‫جفت‌مون سوگواریم.
‫پس بس کن.
‫کافیه.
‫چند تا برگه پیدا کردم.
‫کارلوس دنبال ناپدید شدن پدرش بوده.
‫یه نفر دیگه از خانواده‌شون گم شده بود.
‫واقعا؟ کی؟
‫عمه‌اش، سال ۱۹۷۹.
‫شوخی می‌کنی. اسمش چی بود؟
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫اسمشو توی اینترنت بزنم. ‫وگرنه به چه دردم می‌خوره؟
‫راست میگی. ‫مونی، یه لحظه گوشی.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر. مامانت آشپزخونه‌ست.
‫ممنون.
‫[گارد مدنی]
‫صبح بخیر، مامان.
‫الو، مونی؟
‫خب، به احتمال زیاد ‫فردا برگردم مادرید.
‫باشه، فردا می‌بینمت.
‫واسه یه سفر آخر هفته ‫اتفاق‌های زیادی افتاد.
‫خداحافظ، مونی.
‫حتما دلایل خودشو داره، مامان. ‫من از کجا بدونم؟
‫- طرفِ یه دیوونه رو می‌گیری؟ ‫- نه، طرف اونو نمی‌گیرم.
‫- داری طرفشو می‌گیری. ‫- مامان، نه.
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫- باید اونو درک کنی. ‫- من درکش کنم؟
‫- آره. ‫- چون یه نفر رو از دست داده؟
‫تلاش کن خودتو جای اون بذاری.
‫ببخشید کلارا. آم...
‫بیا صبحونه بخوریم. ‫چوریوها سرد میشه.
‫عیب نداره، مارتا. اشکال نداره.
‫- شکلات رو گرم می‌کنم. ‫- واقعا؟
‫واقعا باهام این کار رو می‌کنی؟
‫می‌خوای منو بلاتکلیف بذاری؟
‫- دوباره؟ متوجه نیستی؟ ‫- خوان، بس کن.
‫نه، نمی‌تونم. ‫مامان، من خسته شدم.
‫همیشه به حرفت گوش دادم، ‫همیشه دهنمو بستم،
‫اما نمی‌تونم تحمل کنم ‫باهام اینطوری رفتار می‌کنی.
‫چطوری باهات رفتار می‌کنم؟
‫بهم بگو، چطوری باهات رفتار می‌کنم؟ ها؟
‫بگو، چطوری با تو رفتار می‌کنم؟
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم توی ذهنت چی می‌گذره؟ ‫تو هم مثل کِلویی.
‫فکر می‌کنه بابات اون دختره رو کشته.
‫همین فکر رو می‌کنی.
‫خب بهم بگو. ‫جربزه‌شو داشت باش و بگو.
‫و باید چی بگم، مامان؟ چی بگم
‫اینکه فکر می‌کنی بابات قاتله.
‫من دیدمش.
‫من اونو دیدم.
‫چی؟
‫- بی‌خیال، کی اهمیت میده؟ به اون شکلات میدم. ‫- نه، من اهمیت میدم.
‫تو چی دیدی؟
‫چی دیدی؟
‫اونو غرق در خون دیدم.
‫کی غرقِ خون بود؟
‫بابا.
‫چی؟
‫کِی؟
‫- آخرین باری که دیدمش. ‫- چی گفتی؟
‫آخرین باری که اونو دیدم.
‫وقتی سیلویا ناپدید شد.
‫اگه اونو دیدی، ‫چرا قبلا چیزی نگفتی؟
‫گفت چیزی نگم.
‫ازم خواست و منم قول دادم.
‫دروغ میگی.
‫مامان، دروغ نمیگم.
‫بابا بهم گفت نگم چی شده.
‫منم به حرفش گوش دادم.
‫داری مزخرف میگی، ‫لطفا بس کن.
‫بابات نمی‌تونست به یه زن آسیب بزنه.
‫خودتم می‌دونی.
‫لطفا برو.
‫برو.
‫سعی‌تو می‌کنی؟
‫باید اونو جمعه ببریم، میگل.
‫و با دکترها حرف بزنیم.
‫شاید بتونن اسمشو ‫توی آزمایش بالینی بنویسن.
‫نمی‌دونم بهم مرخصی بدن یا نه.
‫فکر می‌کنی برای من راحته؟ ‫توی کافه فقط ما دو نفر هستیم.
‫دیروز کجا بودی؟
‫بهت گفتم، رفته بودم ‫با همکارم ناهار بخورم.
‫آره. ناهارت مهم‌تر از این بود ‫که من زنگ میزنم جواب بدی.
‫حالت سکوت بود، ببخشید.
‫دیروز پسرت با شکستگی ‫مچ دست اومد خونه، میگل.
‫از درد گریه می‌کرد.
‫و هر دفعه صدای اومدنشو می‌شنوم، ‫می‌ترسم و فکر می‌کنم دوباره بلایی سرش اومده.
‫می‌دونم، و عذر می‌خوام. ‫امروز با پدر حرف میزنم...
‫نمی‌خوام با کسی حرف بزنی. ‫فقط می‌خوام حضور داشته باشی.
‫حضور داشته باش، میگل.
‫کجایی؟
‫من همین‌جام.
‫پیش تو.
‫الکی میگی.
‫عشقم.
‫طبق قرارمون، ‫امشب بریم شام بیرون؟
‫واقعا؟
‫فکر می‌کنی امشب حال و حوصلهٔ ‫شام عاشقانه دارم؟
‫سالگرد ماست.
‫این شام رو به خودمون هدیه میدیم،
‫از روستا دور میشیم،
‫تنها.
‫باشه.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫- جواب بده. ‫- همیشه فضا رو خراب می‌کنه.
‫- جواب بده. ‫- رافا، بله؟
‫آره، دارم راه میفتم، ببخشید.
‫باشه، یه دقیقه دیگه حرف میزنیم.
‫باشه. می‌بینمت.
‫کجایی؟
‫گروهبان، جناب.
‫- یه واحد دیگه در راه هستن. کی تماس گرفته؟ ‫- مادرش.
‫کلو؟ از کاخا رورال؟
‫بله. دیشب سیلویا بهش پیام داده ‫که داره میاد خونه.
‫اما نرسیده.
‫اون دیده که از اینجا بره؟
‫آره. میگه مثل هر روز پیاده رفت.
‫با دوست‌هاش حرف بزن.
‫ببین کسی دنبالش نیومده ‫یا به دیدن اون نیومده.
‫همکارش گفت تا خونه‌شون ‫ده دقیقه پیاده راهه
‫و از کنار جاده رفته.
‫باشه، بریم بررسی کنیم.
‫چرا نگرانی؟
‫دیشب تا دیروقت بارون می‌اومد.
‫اگه مدرکی هم بوده، ‫به احتمال زیاد پاک شده.
‫فکر می‌کنی تو راه واسش اتفاقی افتاده؟
‫کسی بهش صدمه زده؟
‫لعنتی، خدا کنه باز از این پرونده‌ها نباشه.
‫نمی‌دونم گروهبان.
‫اگه سروکله‌اش پیدا نشه، ‫مادرید پرونده رو به عهده می‌گیره.
‫و احتمالا بهتر باشه.
‫ما محتاطانه عمل می‌کنیم. ‫فهمیدی؟
‫خوبه.
‫- رافا، دوربین دارن؟ ‫- آره، یه دوربین دارن اما چیزی ثبت نکرده.
‫مدار بسته‌ست.
‫- باشه... ‫- آره.
‫چیه؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫این مسیر به کلبه داییت میرسه؟
‫آره، ممکنه.
‫واسه چی می‌پرسی؟
‫همینطوری.
‫فکر می‌کنی دایی من دست داشته؟
‫اون یک ساله رفته.
‫اگه دیشب یه نفر سیلویا ‫رو اینجا دزدیده باشه،
‫اونو سوار ماشین کردن ‫و از این جاده رفتن.
‫رفتن و برگشتن.
‫- سلام کلو. فیلیپه هستم. ‫- میگل. اونو پیدا کردید؟
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫- سیلویا کجاست؟ ‫- دنبالش هستیم.
‫- دیشب به من پیام داد. ‫- می‌دونیم.
‫گفت داره میاد خونه.
‫- خونهٔ ما ده دقیقه فاصله داره. ‫- درسته.
‫- عادی نیست. ‫- آروم باشید.
‫بهترین کار اینه که برید خونه.
‫- یه اتفاقی افتاده. ‫- شما کمک نمی‌کنید.
‫برید خونه. ‫اینجا کمکی ازتون ساخته نیست.
‫نگو که دست روی دست بذارم.
‫- برم خونه چیکار کنم؟ ‫- لطفا برید خونه.
‫برید خونه. ‫اگه چیزی پیدا کردیم تماس می‌گیریم.
‫کِلو، آروم باش.
‫- خدای من. یه بلایی سرش اومده. ‫- زود باش، لطفا کِلو.
‫دخترم کجاست؟
‫ممنون.
‫امروز افتادم. ‫پریدم و مچ پام پیچ خورد.
‫خب، هم‌کلاسیم
‫بهم پاس داد و قیچی زدم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ دوستان.
‫- خداحافظ خولیو. ‫- خداحافظ خولیو.
‫خولیو!
‫بابت داداشت معذرت می‌خوام.
‫من تنبیه شدم.
‫دیگه سمت اون نیا ‫یا بهش نگو چلاق.
‫دیگه حق نداری از این کارا کنی!
‫خوان؟
‫بله مامان؟
‫چی شده؟ دیر برگشتی.
‫بعد ناهار موندم و فوتبال بازی کردم.
‫ببخشید.
‫کارلوس، کدوم رو بیشتر دوست داری؟
‫قرمز.
‫قرمز؟
‫همیشه روشن‌ترین رنگ رو انتخاب می‌کنی.
‫پاتریسیا امشب پیش شما می‌مونه، باشه عزیزم؟
‫- باشه. ‫- من و بابا زود برمی‌گردیم.
‫- واسه میز پنجه. ‫- من دیگه نوشیدنی نمی‌خوام.
‫- اولین قرارمون رو یادت میاد؟ ‫- معلومه.
‫چند سال طول کشید تا درخواست کنی. ‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫خب، می‌تونستی تو اول پیشنهاد بدی.
‫راست میگی.
‫خب؟
‫پشیمونی؟
‫چی؟ از قرار با تو؟ نه.
‫اما هیچ‌وقت تصور کردی اگه آشنا نمی‌شدیم ‫زندگی‌مون چطوری می‌شد؟
‫هیچ‌وقت. تو چطور؟
‫خب؟
‫خب... چطوری می‌شد؟
‫بدتر.
‫درسته.
‫سالگردمون مبارک.
‫- دوست داری؟ اگه نداری، می‌تونی عوض کنی. ‫- نه! دوستشون دارم.
‫واقعا دوست داری؟
‫آبیه.
‫ممنون. نوبت منه.
‫وقت نکردم کادو کنم.
‫- می‌دونم. وای! ‫- ببخشید.
‫- چیکار کردی؟ ‫- باز کن.
‫- جدی میگی؟ ‫- باز کن.
‫خدای بزرگ.
‫امتحان کن.
‫قشنگه. دوستش دارم. دوستش دارم.
‫دیگه بهونه نداری دیر بیای خونه.
‫انگیزه پیدا کردم.
‫نگاه کن، شبیه مردهای کله‌گنده شدم.
‫ممنون.
‫سالگردمون مبارک.
‫کی کمکت کرد انتخاب کنی؟ ‫پاتریسیا، آره؟
‫چی؟ خودم انتخاب کردم.
‫این شوخیت که میگی ‫من سلیقه ندارم داره قدیمی میشه.
‫من خوش‌سلیقه‌ام.
‫آره. گاهی.
‫دیشب از این مسیر اومد، آره؟
‫چیه؟
‫یه سر میرم اداره.
‫- واقعا؟ ‫- آره. زود میام.
‫باشه؟
‫- مطمئنی چیزی نمی‌خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫اونو خونی دیده؟
‫اینطور گفت.
‫اینکه میگل رو غرق خون دیده.
‫درست وقتی که سیلویا لونا ناپدید شده بود.
‫نمی‌دونم.
‫و اگه میگل کار بدی ‫با اون دختر کرده باشه چی؟
‫- نه... ‫- و من نتونسته باشم حقیقت رو ببینم؟
‫امکان نداره، مارتا.
‫نمی‌دونم، ولی خوان میگه اونو دیده.
‫- الکی نمیگه. ‫- اما خوان چند ساله‌اش بود؟
‫هشت سال؟ نه سال؟ ‫خدا می‌دونه چی دیده.
‫آره، نمی‌دونم. من...
‫چند روزه دارم همه‌چی رو مرور می‌کنم.
‫من هر آدمی رو تضمین نمی‌کنم، مارتا، ‫و خودتم می‌دونی.
‫ولی میگل رو چرا.
‫و داییت؟
‫دایی من چی؟
‫نمی‌دونم، ‫اما میگل همه‌اش به اون فکر می‌کرد.
‫- درسته... ‫- فکر می‌کرد...
‫خونهٔ خودشو آتیش زده و...
‫مطمئن بود که توی ناپدیدی خواهرش دست داشته.
‫بهم گفته بود.
‫به منم گفته بود، اما مدرکی نداشت.
‫و اون همکارتون از واحد عملیات مرکزی؟
‫همون که شهادت داد که میگل ‫درست قبل از ناپدید شدنش
‫درخواست اطلاعات ‫از گابریل دوران رو داده.
‫مارتا، ما بررسی کردیم ‫و نتیجه‌ای در پی نداشت.
‫بعد از سال ۲۰۰۴، ‫دایی من دیده نشده.
‫شاید خودکشی کرده یا رفته خارج، ‫اما هیچ‌کس اونو ندیده.
‫اما اگه میگل اونو پیدا کرده باشه چی؟
‫اگه اتفاقی بین اون‌ها افتاده باشه
‫دوباره بررسی می‌کنم، باشه؟
‫- تماس می‌گیرم. ‫- ممنون.
‫[یک تصمیم اجتناب‌ناپذیر]
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫- واست استامینوفن آوردم. ‫- ممنون، ولی من حالم خوبه، بابا.
‫تو قرص‌هاتو خوردی؟
‫سوپت رو دوست داری؟
‫آره، خوبه.
‫دستور پخت مادرته.
‫توی دفتری پیدا کردم ‫که همه‌چیز رو می‌نوشت.
‫اون فوق العاده بود. ‫اگه زنده بود، ازت بهتر مراقبت می‌کرد.
‫جفت‌تون بهم یاد دادید ‫از خودم مراقبت کنم، بابا.
‫ماریا...
‫نباید این وضع ادامه پیدا کنه.
‫- کافیه. تقصیر تو نبود. ‫- من باید تیر می‌خوردم.
‫بابا، این موضوع نباید حواست رو پرت کنه.
‫ترکِ نوشیدنی راحت نیست.
‫باید داروهاتو بخوری و صبور باشی.
‫آخه... نمی‌خوام، مشکل همین‌جاست. ‫دلم نمی‌خواد.
‫نمی‌تونم.
‫و من چی، بابا؟
‫باید این شهر خراب‌شده رو ترک کنی و بری.
‫برو به زندگیت برس.
‫باید همین کار رو کنی.
‫اینجا بمونی، تا آخر عمر ‫بهت میگن دخترِ یه معتادی.
‫[تاریخچه مخفی یسکز]
‫کلارا؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مادرت آدرست رو بهم داد.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫می‌تونم بیام تو؟ ‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫بریم.
‫داداشت روی ناپدیدی پدرت تحقیق می‌کرده.
‫خیلی درگیر این قضیه بود، ‫اما نمی‌دونستم اینجا پیش رفته.
‫ممنون.
‫اون فهمیده بود که در سی سال گذشته، ‫یازده نفر گم شدن.
‫صبر کن، چی؟
‫همه‌شون، از جمله پدرت، ‫بدون هیچ رد و اثری ناپدید شدن.
‫اونم شبونه.
‫همه‌شون.
‫ولی برای مثال، این مرد رو ببین، ‫آخرین بار سال ۱۹۸۷ دیده شده.
‫[رمیهیو سانچز آخرین بار ‫در سال ۱۹۹۶ دیده شده است]
‫یادداشت کارلوس رو بخون.
‫در سال ۱۹۸۹ در خانه سالمندان لس کلاولس ‫واقع در ارون فوت شده است.
‫که اینطور.
‫برای بعضی مفقودی‌ها، ‫کارلوس توضیح منطقی پیدا کرده.
‫به خواست خودشون رفته بودن. ‫هیچ رمز و رازی در کار نبود.
‫اما سارا گارونه، مگدالنا فرر،
‫گابریل دوران، سیلویا لونا
‫و میگل فرر،
‫پدرت...
‫برای اون‌ها...
‫برای اون‌ها، داداشم ‫هیچ توضیح منطقی پیدا نکرده، نه؟
‫آره.
‫می‌دونم.
‫خب، طبق این تاریخ‌ها، ‫پدرم آخرین نفر گم شده.
‫آره.
‫آره...
‫کلارا، من چیزی که دیدم واقعی بودم.
‫از خودم درنمیارم.
‫می‌دونم.
‫اون تصویر از بچگی ‫توی ذهنم حک شده و...
‫و بابت مادرم متاسفم،
‫ناراحتم که نمی‌خواد ‫حرف منو باور کنه اما...
‫اما من بهش قول داده بودم.
‫به بابام قول داده بودم.
‫و اون لحظه، هر کاری می‌گفت ‫رو انجام می‌دادم...
‫مهم نیست. ببخشید.
‫- زیاد این کار رو می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫واسه ناراحتیت عذرخواهی می‌کنی.
‫آره.
‫اگه ذات بد بابامو داشته باشم چی؟
‫اگه آدم خوبی نباشم یا...
‫یا مثل اون باشم؟
‫- به نظرم تو آدم بدی نیستی. ‫- تو منو نمی‌شناسی.
‫میگل.
‫عوضی.
‫سیلویا لونا.
‫اون کجاست؟
‫با اون چیکار کردی؟
‫من کاری نکردم.
‫- چی؟ ‫- من برای شکار اومدم اینجا.
‫فقط با آره یا نه جواب بده.
‫سارا گارونه، نقاش ایتالیایی.
‫- اونو می‌شناختی، آره؟ ‫- نه.
‫- اونو می‌شناسی؟ ‫- نه.
‫- چرا، اونو می‌شناختی. ‫- نه.
‫به من دروغ نگو.
‫مگدالنا فرر.
‫خواهرم.
‫- اونو کشتی؟ ‫- خواهرت...
‫چی؟
‫اگه منو ببری اداره، ‫همه‌چیز رو میگم.
‫منظورت چیه همه‌چی رو میگی؟
‫همه‌چیز یعنی چی؟
‫من فقط با گروهبان حرف میزنم. ‫منو ببر اداره.
‫- همه‌چیز رو میگی؟ ‫- با اون صحبت می‌کنم.
‫همه‌چیز چیه؟
‫با خواهرم چیکار کردی، بی‌شرف؟
‫با اون چیکار کردی؟
‫کثافت.
‫بابا؟
‫خوان.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- چرا بیداری؟ برو بخواب. ‫منتظر بودم تو بیای. چی شده؟
‫چیزی نشده. ‫سر کار بودم دعوا شد.
‫- زخمی شدی؟ حالت خوبه؟ ‫- آره، من خوبم. نگران نباش.
‫ولی باید یه راز بین خودمون بمونه، باشه؟
‫تو گفتی نباید رازی داشته باشیم.
‫این فرق داره، خوان.
‫تو که نمی‌خوای مامان رو نگران کنی، مگه نه؟
‫پس قول بده...
‫به کسی نمیگی.
‫- قول میدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. برو بخواب.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫دیگه تحمل ندارم، میگل.
‫نمی‌تونیم با این وضع ادامه بدیم.
‫می‌دونم.
‫باهام حرف بزن.
‫میگل، دارم بهت فرصت میدم.
‫ببخشید، مارتا.
‫ربطی به تو نداره.
‫من باید برم.
‫قول میدم حرف بزنیم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫راه برو.
‫منو کجا می‌بری؟
‫راه برو.
‫وایسا.
‫زانو بزن.
‫نمی‌تونی این کار رو کنی.
‫توانشو نداری.
‫بوی گرگ رو نداری.
‫میگل!
‫- لعنت بهت، رافا. ‫- میگل!
‫میگل!
‫- برو. این موضوع ربطی به تو نداره. ‫- اسلحه‌تو بده.
‫میگل، خواهش می‌کنم.
‫اسلحه‌تو بده.
‫اون خواهرمو کشته، رافا. ‫اعتراف کرد.
‫هیچ مدرکی ندارم. ‫اونو آزاد می‌کنن!
‫خب پیدا می‌کنیم.
‫می‌ذاریم تو زندان بپوسه، میگل.
‫می‌خوای زندگی‌تو به خاطر اون نابود کنی؟
‫ها؟
‫باید بمیره، رافا.
‫- مدرک ندارم، لعنتی. ‫- میگل، لطفا، اسلحه‌تو بده.
‫اون باید بمیره.
‫زود باش.
‫شلیک کن.
‫به حرفش گوش نده، میگل. ‫بهش گوش نکن.
‫شلیک کن.
‫نباید با شکارت بازی کنی.
‫میگل، به حرفش گوش نده.
‫وقتی منو کشتی، ‫منو توی جنگل...
‫کنار سیلویا لونا و بقیه خاک کن.
‫کنار خواهرت.
‫لعنتی.
‫- لعنتی. ‫- اسلحه‌تو بده، زود باش.
‫خیلی‌خب، آروم.
‫تموم شد. بده به من. ‫تموم شد، میگل.
‫داری کار درست رو انجام میدی.
‫آفرین، آروم. آره، خیلی آروم.
‫ببخشید.
‫دوستت دارم.
‫می‌دونیم داداشت رو دوست داری.
‫سلام!