‫بابا؟
‫خوان.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا بیداری؟ برو بخواب.
‫منتظر بودم تو بیای. چی شده؟
‫چیزی نشده. ‫سر کار بودم دعوا شد.
‫زخمی شدی؟ حالت خوبه؟
‫آره، من خوبم. نگران نباش.
‫ولی باید یه راز بین خودمون بمونه، باشه؟
‫تو گفتی نباید رازی داشته باشیم.
‫این فرق داره، خوان.
‫تو که نمی‌خوای مامان رو نگران کنی، مگه نه؟
‫پس قول بده... به کسی نمیگی.
‫- قول میدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. برو بخواب.
‫باشه.
‫خانمی که از پله‌ها افتاد ‫ و آسیب جدی به سینه‌اش وارد شده.
‫- سطح اکسیژن؟ ‫- هشتاد.
‫یک، دو، سه.
‫سینه قیفی‌شکل، تنگی نفس داره.
‫- پنوموتوراکس کششی داره؟ ‫- باید ایکس‌ری بگیریم.
‫خانم؟ صدای منو می‌شنوید؟
‫لعنتی، داریم از دستش میدیم.
‫سوزن ۱۴ یا ۱۶ بدید. گاز هم بده.
‫- نباید دکتر مونیوز رو خبر کنیم؟ ‫- وقت نداریم. ریه‌اش از کار افتاده.
‫- اما ما اجازه نداریم. ‫- واسم مهم نیست.
‫- فضای میان‌دنده‌ای دوم. ‫- زدم.
‫لوله سینه بدید.
‫کلارا؟
‫کلارا، حالت خوبه؟
‫خوبی؟ کلارا؟
‫حواست به توپ باشه، خب کارلوس؟
‫خوبه.
‫آفرین.
‫- اوه! ‫- ببخشید.
‫نه!
‫ اینحا! ‫- رونالدو توپ رو می‌گیره. پاس رو ببین...
‫- دو در برابر یک. ‫- شوت!
‫- آفرین. لایی! اوه! ‫- گل!
‫فوتبالیست‌ها، گرسنه نیستید؟
‫- نه خوان. ‫- هی.
‫حواست به کوکی‌ها باشه. ‫خوان، دونه دونه بردار.
‫- زیاده. ‫- باشه.
‫- خوبه. ‫- می‌خوری؟
‫آره.
‫- منم. ‫- خیلی خوشمزه‌ست.
‫- قهوه‌ساز چه مشکلی داره؟ ‫- به‌کل خراب شد.
‫باید یه جدید بخریم.
‫و کافه درآمد چندانی نداره، پس...
‫با خرج‌های این ماه، پدرمون درمیاد.
‫مامان.
‫حرف بد زدی.
‫راست میگه، حرف بد زدی، ها؟
‫راست میگی. اشتباه کردم.
‫- خوان، یکی می‌خوای؟ ‫- آره.
‫- منم می‌خوام. ‫- لعنتی.
‫- عجله کنید، لعنتی! ‫- اومدم!
‫- کسی توی خونه هست؟ ‫- آره، ممکنه.
‫رفیق، آتش‌نشانی کجاست؟
‫- دارن میان. ‫- دارن میان؟
‫رافا!
‫- چی شده؟ ‫- فکر کنم داییم توی خونه باشه.
‫- حالش خوبه؟ بهش زنگ زدی؟ ‫- جواب نمیده.
‫- اون ماشین لوییزاست. لعنتی. ‫- آره.
‫لوییزا!
‫میگل، صبر کن.
‫گابریل!
‫لوییزا!
‫کسی اینجاست؟
‫کسی هست؟
‫میگل، بیا بریم!
‫میگل، بجنب.
‫- لوییزا! ‫- بیا بریم!
‫نه.. لعنت بهت رفیق!
‫میگل!
‫لوییزا!
‫بیا بریم میگل! زود باش!
‫یه نفر اینجاست!
‫من میرم داخل.
‫میگل، نه!
‫- لعنتی! ‫- لوییزا!
‫- اونجاست! ‫- بیا بریم!
‫زود باش! بریم!
‫بیا از خونه خارج بشیم!
‫دو تا شلنگ از پشت بیارید.
‫لطفا بازم شلنگ بیارید!
‫میگل؟ رافا؟
‫فقط یه جنازه پیدا شده.
‫همونطور که گفتید، ‫توی اتاق مستر بود.
‫می‌دونی ممکنه کی باشه؟
‫آره.
‫لوییزا ایریاری.
‫با داییت حرف بزن، رافا.
‫هی، می‌خوای از اینجا بری؟
‫کلارا.
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫وقتشه بیدار بشی. زود باش.
‫خوبه. دو روزه وضعیت هوشیاریت ناپایداره.
‫می‌دونی کجایی؟
‫- سی‌سی‌یو؟ ‫- آره.
‫توی بیمارستان دولتی هستی. ‫من دکتر مانوئل روبیو هستم.
‫چند وقته اینجام؟
‫یک ماه.
‫کلارا، صدای منو می‌شنوی؟
‫تو دچار کاردیومیوپاتی ‫با اختلال شدید عملکرد بطنی شدی.
‫- تا قبل از حمله قلبی علائمی نداشتی. ‫- آماده‌!
‫- شارژ. ‫- کلارا، اذیتم نکن!
‫نتونستن قلبتو دوباره به کار بندازن.
‫آماده!
‫تنها راه این بود که تو رو وارد کما ‫و بعد دستگاه تنفس مصنوعی بهت وصل کنن.
‫وقتی یه اهدا کننده پیدا شد، ‫من تو رو عمل کردم.
‫چند هفته‌ست تحت نظری.
‫وقتی مرخص شدی، ‫تو رو زیر نظر داریم که بدنت عضو رو پس نزنه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیزی درست کنم، ‫یا غذای ایتالیایی سفارش بدیم؟
‫- غذای ایتالیایی همیشه خوبه. ‫- می‌دونستم.
‫هی، قرص‌هاتو خوردی؟
‫- الان می‌خورم. ‫- عالیه.
‫می‌دونی کارمن
‫درباره بیماری که از کمای القایی ‫بهوش اومد بهم چی گفت؟
‫کارمن همیشهٔ خدا اغراق می‌کنه، ‫ولی بگو ببینم.
‫آره، راست میگی.
‫بگذریم، این دختره بهوش اومد ‫و بهش گفته بود چی دیده.
‫می‌دونی چی دیده بود؟
‫- از دهنش حشره بیرون اومده. ‫- چی؟ حالم بد شد.
‫آره، چندشه. ترسناکه.
‫بخیه‌هام خیلی می‌خاره.
‫- دست نزن! ‫- خودم می‌دونم.
‫دست نزن.
‫واسم سوال شده واسه کیه.
‫قلب رو میگی؟
‫خب، کی اهمیت میده؟
‫یه عضوه دیگه. ‫خون پمپاژ می‌کنه، درسته؟
‫تموم شد و رفت. الان واسه توئه.
‫ابشه. روی کاغذ، موردی نداره، ‫اما... اینکه توی بدن منه یه داستان دیگه‌ست.
‫- یه نفر به‌خاطر من مُرده تا زنده باشم. ‫- داری اشتباه به قضیه نگاه می‌کنی.
‫این... فرصت مجدد توی زندگیه.
‫پس ازش لذت ببر. ‫کاری کن زندگیت ارزش داشته باشه.
‫- یه‌جورایی دراماتیکه، می‌دونم ولی... ‫- خیلی.
‫- خودت منظورمو می‌فهمی. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫به لوییزا نزدیک نبودی، نه؟
‫کی، من؟ نه.
‫مامان و داییم رابطه خوبی نداشتن.
‫اوه.
‫اگه مادرم می‌دید با اون حرف میزنم، ‫اسمم رو از وصیت‌نامه‌اش خط میزد.
‫لوییزا اهل باسک بود.
‫همون‌جا ازدواج کردن.
‫اما فکر نکنم با خانواده‌اش در ارتباط بود.
‫خانواده‌اش منتظر نتیجه کالبد شکافی‌ هستن ‫که بتونن خاکش کنن.
‫رابطه‌شون خوب نبود.
‫قرص خواب می‌خورد.
‫به بنزودیازپین اعتیاد پیدا کرده.
‫زنم داروسازه.
‫این چیزها رو بلدم.
‫اون ریبوئه، درسته؟
‫بزن کنار. نگه دار.
‫خودتو جمع کن، ‫وگرنه روباه‌ها بهت حمله می‌کنن.
‫خدای من. چه خبر، میگل؟
‫لطفا زیپتو ببند.
‫با جما چیکار کردی؟
‫من؟ کاری نکردم.
‫کاری نکردی؟ مگه حرف نزده بودیم؟ ‫بهت هشدار نداده بودم؟
‫گفتم اتفاقی نیفتاد، عجب‌ها.
‫زنت توی اورژانسه
‫و انگشت‌های دستش شکسته ‫و روی صورتش جای کبودیه.
‫- به نظر تو عادیه؟ ‫- خودش گفته؟
‫- آره. آروم باش. ‫- خدای من!
‫- آروم باش... ‫- اون زن عوضی...
‫آروم باش، شنیدی؟
‫- تو اونو نمی‌شناسی. ‫- هیس!
‫آروم باش.
‫دوباره قراره اونو کتک بزنی؟ ها؟ آره؟
‫نه، نمیزنم.
‫- نمی‌شنوم. ‫- نمیزنم.
‫نمیزنم.
‫چندان سخت نیست، نه؟
‫باورم نمیشه.
‫ظرفیت نوشیدنی خوردن نداری، ریبو.
‫گمشو برو.
‫- سلام. صبح بخیر. ‫- سلام میگل. حالت چطوره؟
‫چه خبر؟
‫گابریل.
‫صبح بخیر، میگل.
‫- یه لحظه وقت داری؟ ‫- آره. قهوه می‌خوری؟
‫- نه، ممنون. ‫- بشین.
‫چطوری؟ ‫فوت زنت رو تسلیم میگم.
‫ممنون.
‫بابت آتش‌سوزی اومدم. ‫اومدم گزارش رو تکمیل کنم.
‫حتما.
‫شما توی شهر باسک ازدواج کرده بودید.
‫با خانواده‌اش ارتباط چندانی نداشت.
‫این برای گزارشه؟
‫نه. عذرخواهی می‌کنم.
‫باید بدونم لازمه کسی رو خبر کنیم یا نه.
‫میگل، ببین...
‫سر کردن با زنِ من راحت نبود، می‌دونی؟
‫درسته.
‫به نوشیدنی و قرص اعتیاد داشت.
‫این چند ماه گذشته، مثل سابق نبود.
‫سرم داد میزد و ناراحتم می‌کرد. ‫موقتا جدا شده بودیم.
‫اولین بار نبود.
‫به دانش آموزهام میگن... ‫به طور کل، زندگی ساده‌ست.
‫انسان پیچیده‌ست.
‫تو اون رو ترک کردی، یا اون؟
‫مگه مهمه؟
‫من دیوونه‌اش بودم، میگل.
‫ولی هر از گاهی باید خلوت می‌کردم.
‫اون رو ترک کردی که بتونه فکر کنه؟
‫اطلاعات لازم رو گرفتم. خیلی ممنون.
‫خیلی قشنگه.
‫دوست داره؟
‫فاخته‌ست.
‫می‌دونی چه چیزی فاخته‌ها ‫رو انقدر متمایز می‌کنه؟
‫اون‌ها یه گونه انگلی هستن.
‫تخم‌هاشون رو توی لونه پرنده‌های دیگه می‌ذارن ‫تا مادرهای دیگه بزرگ‌شون کنن.
‫نه تنها به لونه‌ای که ‫مال اون‌ها نیست حمله می‌کنن،
‫بلکه جوجه‌های فاخته ‫جوجه‌های دیگه رو می‌کشن.
‫بی‌رحمانه‌ست، نه؟
‫در عین حال، مثالی بی نظیر از بقاست.
‫[در حال سنجش... ۸۵ ضربه در دقیقه]
‫[در حال سنجش... ۱۲۰ ضربه در دقیقه]
‫سلام.
‫خب؟ حالت چطوره؟
‫چقدر ورزش کردی؟
‫- یک ساعت و نیم. ‫- خوبه.
‫دچار آریتمی نشدم، ‫اما وقتی که می‌دوم هنوز سرگیجه می‌گیرم.
‫- خب، صبور باش. ‫- می‌دونم.
‫خودتو خسته نکن.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم. خسته‌ام.
‫هوا خیلی سر شده.
‫راستی با دوستت حرف زدی؟
‫نه.
‫دروغگوی افتضاحی هستی.
‫گفتم نه. ‫دست از سرم بردار، کلارا.
‫بی‌خیال، بهم بگو.
‫از شیفت اومدم و خسته‌ام. ‫هفت تا بیمار داشتم. نا ندارم.
‫بهونه نیار. تعریف کن ببینم.
‫هی، راحتم بذار.
‫- اجازه هست برم دستشویی؟ ممنون. ‫- ببخشید.
‫- کلارا، اون اطلاعات محرمانه‌ست. ‫- خیلی محرمانه‌ست، می‌دونم.
‫بهم بگو، قلب کیه؟
‫پنج ماه گذشته.
‫بزودی دوباره میری سر کار ‫و زندگی‌تو از نو از سر می‌گیری.
‫چرا بی‌خیال نمیشی؟
‫چون نمی‌تونم، مونی.
‫واقعا باید بفهمم.
‫گوش کن، دوستم داره شغلشو به خطر می‌ندازه.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم اهدا کننده یه مَرده.
‫خب، دیگه چی؟
‫اسمشو داری؟ اطلاعات دیگه چی؟
‫نه.
‫خب، فهمیدم چطوری مُرده.
‫تصادف کرده.
‫ولی توی اسپانیا، ‫اهدا کننده‌ها ناشناس می‌مونن.
‫پس شرمنده، اما هیچ‌وقت ‫نمی‌فهمی اهدا کننده‌ات کی بوده.
‫واقعا؟
‫چطور؟
‫[تصادفات اسپانیا در تاریخ ۲۷ سپتامبر]
‫[تصادف مرگبار موتور در ویلارتا د سن‌خوان]
‫[مرد جوان در تصادف بزرگراه لا کورته ‫جان خود را از دست داد.]
‫مونی.
‫- چیه؟ ‫- بیداری؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- اسکیمی یخ. ‫- چی؟
‫قلب باید بین دمای ۳۹ تا ۴۶ درجه
‫از وقتی از قلب اهداکننده درمیاد ‫تا به دریافت‌کننده میرسه، نگه داشته بشه.
‫پس اهدا کننده ‫باید ۲۶ و ۲۷ سپتامبر مُرده باشه.
‫با تاریخ عمل من مطابقت داره.
‫و می‌دونیم اون مَرد بوده. خودت گفتی.
‫آره، درسته.
‫این آمار افرادی که در اون هفته ‫توی تصادف کشته شدن.
‫یه زن بوده. که از لیست حذف میشه.
‫یه زن دیگه بوده، اونم حذف میشه.
‫یه مرد ۵۷ ساله داریم، ‫می‌تونیم اون رو کنار بذاریم...
‫چرا؟ آدم‌ها تا شصت سالگی ‫می‌تونن اهدای عضو انجام بدن.
‫درسته، ولی همه‌شون یه جا مُردن. ‫با هم مُردن.
‫درسته. ‫وقت برداشت عضو نبوده.
‫درسته. پس اهدا کنندهٔ من ‫باید توی بیمارستان
‫با وقت کافی برای برداشت عضو تموم کرده باشه.
‫فقط یه گزینه می‌مونه.
‫دو روز بعد از تصادف، توی بیمارستان فوت شد.
‫اسمش کارلوس فرر بود.
‫شماره‌اش رو پیدا کردم.
‫تو دیوونه‌ای.
‫عقل نداری.
‫رستوران سانتوس. بفرمایید؟
‫سلام. با مارتا کار دارم. مارتا روییز.
‫یه لحظه گوشی.
‫رئيس، تلفن با شما کار داره.
‫خیلی‌خب.
‫الو؟ شما؟
‫سلام. من کلارا هستم.
‫ببینید، ما همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫و... می‌دونم خیلی عجیبه.
‫خب، ببخشید، موضوع اینه که...
‫راستش، نباید به شما زنگ میزنم. ‫ببخشید.
‫- اما تماس گرفتی. ‫- بله.
‫می‌خواستم بدونم پسر شما، کارلوس، ‫اهدا کننده عضو بوده یا نه.
‫پسر منو از کجا می‌شناسی؟ ‫محل کار منو چطوری بلدی؟
‫توی یه مقاله دیدم ‫اسم رستوران شما اومده بود.
‫ببخشید، متوجه نمیشم.
‫شما؟ ماجرا چیه؟
‫چند ماه پیش، من پیوند قلب شدم.
‫نه.
‫ببین، قصد ندارم شما رو ناراحت کنم. ‫فقط...
‫خب، دوست دارم از کارلوس بیشتر بدونم.
‫- خیلی ممنون میشم. ‫- نه، نمی‌خوام حرف بزنم. ببخشید.
‫عیب نداره. من شماره‌ام رو می‌ذارم. ‫نظرتون عوض شد باهام تماس بگیرید.
‫۶۵۵۳۴۷۴۳۷
‫نوشتید؟
‫الو؟
‫همه درباره آتش‌سوزی حرف میزنن.
‫واقعا؟
‫می‌دونستی گابریل و لوییزا جدا شده بودن؟
‫خب، رابطه‌شون پیچیده بود.
‫پیچیده.
‫اولین بارشون نبود...
‫چرا من خبر نداشتم؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫خب، شاید یعنی زن من
‫نه...
‫صبر کن.
‫- الان. ‫- نه، واقعا؟
‫[از حضور شما سپاسگزاریم]
‫- الو؟ ‫- کلارا؟
‫بله.
‫سلام، مارتا هستم، مادر کارلوس.
‫مارتا... ممنون که زنگ زدی.
‫یه لحظه صبر می‌کنی؟
‫- حتما. ‫- یه لحظه. باشه.
‫- کیه؟ ‫- بعدا بهت میگم.
‫من آماده‌ام، مارتا. ببخشید.
‫سلام.
‫واقعا قلب پسر من توی بدن توئه؟
‫فکر کنم.
‫و چی می‌خوای؟
‫راستشو بگم، نمی‌دونم.
‫با شما حرف بزنم، ‫بدونم کارلوس چه آدمی بود،
‫و از خانواده‌اش تشکر کنم.
‫چند سالته؟ صدات جوونه.
‫۲۶.
‫همسن اون هستی.
‫ببین، من تا صبح فکر کردم و...
‫موضوع اینه، دوست دارم تو رو ببینم.
‫من توی شهر کوچیک به اسم یسکز. ‫نمی‌دونم اسمشو شنیدی یا نه.
‫دوست داری بیای اینجا؟
‫بیام اونجا؟
‫آره. اینطوری می‌تونیم ‫در مورد کارلوس حرف بزنیم و...
‫هفته آینده تولدشه.
‫خاکسترشو توی جنگل پخش می‌کنیم.
‫اگه بیای، انگار کنار ماست.
‫متوجه شدم.
‫نمی‌دونم مارتا، من...
‫نمی‌دونم. باید فکر کنم.
‫باشه، حتما، من...
‫نمی‌خوام بهت فشار بیارم.
‫اگه نیای، ایرادی نداره. ‫کاملا درک می‌کنم.
‫نه، موضوع این نیست. ‫چیزه...
‫فقط... بذار فکر کنم.
‫حتما.
‫بشین فکر کن. ‫شماره منو ذخیره کن، باشه؟
‫باشه.
‫خداحافظ مارتا.
‫خداحافظ کلارا.
‫تو اون آدم‌ها رو نمی‌شناسی.
‫در مورد اون خانواده چی می‌دونی؟ ‫از اون زن شناخت داری؟
‫اون تازه پسرشو از دست داده. ‫ممکنه وضعیت رو بدتر کنی.
‫خودش پیشنهاد داد.
‫می‌خواد توی مراسم خداحافظی پسرش باشم. ‫فکر اون بود.
‫به نظر من خیلی عجیبه. واقعا میگم.
‫خودِ تو همیشه بهم میگی ریسک کنم،
‫چیزهایی جدید رو تجربه کنم، ‫و از حبابم خارج بشم.
‫منو بهونه نکن. واقعا میگم.
‫چند روزه میره و میام. باشه؟
‫بهت زنگ میزنم و واست تعریف می‌کنم. ‫چیزیم نمیشه.
‫تازه، اون شهر رو اینترنتی نگاه کردم.
‫خیلی بانمکه.
‫خیلی بانمکه؟ ‫کلارا، پاک عقلتو از دست دادی!
‫[یسکز]
‫الو؟
‫کلارا.
‫مارتا.
‫- بالاخره همدیگه رو دیدیم. ‫- آره.
‫بیا تو، وگرنه یخ میزنی.
‫چمدونت کجاست؟
‫توی ماشین. آپارتمان گرفتم.
‫نمی‌خوام شما رو به زحمت بندازم.
‫لطفا مسخره‌بازی درنیار.
‫وقتی من چنین خونه درندشتی دارم ‫قرار نیست پول خرج کنی.
‫- راحت نیستم. ‫- چرت نگو.
‫پیش من بمون و همراهم باش.
‫- بریم چمدونت رو برداریم. ‫- باشه.
‫خب، از خودت بگو، ‫وگرنه من همه‌اش حرف میزنم.
‫من دکترم، سال اول رزیدنتی.
‫واقعا؟ تخصصت چیه؟
‫داخلی.
‫- علاقه داری؟ ‫- عاشقشم.
‫- کار دیگه‌ای رو نمی‌تونم تصور کنم. ‫- جای تحسین داره.
‫من تمام عمرم رو توی بیمارستان‌ها بودم.
‫درسته.
‫- حتما چیزهای زیادی رو دیدی. ‫- آره.
‫میگل، شوهرم.
‫چند سال پیش از پیش ما رفت.
‫- متاسفم. ‫- عیب نداره.
‫اتاق کارلوس طبقه بالاست، ‫ولی هنوز دارم وسایلشو می‌گردم.
‫اتاق تو اینجاست. از این‌طرف بیا.
‫اتاق خوانه، پسر بزرگم.
‫بهم‌ریختگی رو به بزرگی خودت ببخش.
‫نه، چیزی نیست.
‫جشنواره‌ست؟ یه تابلو دیدم.
‫آره، تامبورادا.
‫جشن سالانه‌ست.
‫کارناواله یا...
‫اینکه بگی کارناوال مسئولیتش با خودته.
‫ولی آره. همین آخر هفته‌ست.
‫اگه می‌خوای بری بمون. ‫خوشت میاد.
‫- باشه. ‫- حوله اونجاست و...
‫- دوست دارم یه چیزی نشونت بدم. ‫- حتما.
‫این کارلوس منه.
‫اختلال استخوان‌زایی داشت.
‫بیماری استخوان‌شکننده.
‫خیلی حساس و ظریف بود.
‫همیشه همینطور بود.
‫پسرکم.
‫خیلی خوشحالم اومدی.
‫منم خوشحالم.
‫ممنون، سارا.
‫- ممنون که اومدی. میریام. ‫- استراحت کن.
‫میرم سلام کن.
‫- ممنون که اومدی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من رافائلم.
‫- کلارا هستم. از آشنایی‌تون خوشوقتم. ‫- همچنین.
‫خوانه.
‫[گارد مدنی]
‫سلام مامان.
‫ممنون.
‫- پسرم، ایشون کلاراست، دختری که... ‫- آره، فهمیدم.
‫سلام.
‫خوش اومدی.
‫بریم؟
‫بیا انجامش بدیم.
‫چیزی نیست.
‫این خانواده سختی زیادی متحمل شده.
‫خیلی زیاد.
‫مارتا بهم گفت.
‫خیلی‌خب.
‫بهتره گذشته رو رها کرد، درست میگم؟
‫منم پدر و مادرم رو از دست دادم. ‫می‌دونم چقدر سخته.
‫اینطوری بهت گفتن؟
‫که اون مُرده؟
‫آره.
‫میگل مثل داداشم بود.
‫من ۱۸ سال پیش با اون خداحافظی کردم.
‫آخر شیفت بودیم.
‫و دیگه هیچ‌وقت اونو ندیدم.
‫متاسفم.
‫اون ناپدید شد.
‫همسایه ماشینش رو توی جاده جنگلی پیدا کرد.
‫هیچ‌وقت نفهمیدیم چه اتفاقی افتاد.
‫نمی‌فهمم. ‫چرا دنبال شوهرم نمی‌گردید؟
‫باید یه‌کم بیشتر از میگل ‫اطلاعات جمع کنیم. همین.
‫اطلاعات درباره میگل؟
‫رافا، من چهار روزه از شوهرم خبر ندارم.
‫- آره، می‌دونم. ‫- چهار روزه!
‫شوهرت، سیلویا لونا رو می‌شناخت؟
‫- چی؟ ‫- اونو می‌شناخت؟
‫معلومه. منم اونو می‌شناختم.
‫اهل همین‌جاست. ‫مگه میشه نشناسم؟
‫این‌دفعه چی شده؟
‫شما خوان و کارلوس هستید، درسته؟
‫پسرهای میگل هستید.
‫می‌خورید؟
‫آره.
‫تو نمی‌خوری؟
‫نمی‌خوای؟
‫متوجه چیز خاصی درباره بابا نشدی؟
‫چیز متفاوتی؟
‫- مارتا. ‫- اینجا چه خبره؟ باورم نمیشه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫به بچه‌های من نزدیک نشو، فهمیدی؟
‫بریم عزیزم. بریم.
‫خوان. پاشو بریم.
‫بریم.
‫- ما می‌خوایم کمک کنیم. ‫- آره، مشخصه.
‫مارتا.
‫بریم.
‫زود باش خوان.
‫[تاریخچه مخفی یسکز]
‫ویکتور!
‫من همیشه چی میگم، ها؟ ‫توی خیابون نرو.
‫توی دردسر افتادی، خب؟
‫بیا و خوراکی‌تو بی سر و صدا بخور.
‫توپ‌بازی کافیه.
‫منو ترسوندی، خدای من!
‫وقت خوراکیه، خب؟
‫و لطفا تکون نخور.
‫بیا. گوشته.
‫بخور.
‫خواهرت کجاست؟
‫بچه‌ام کجاست؟
‫مانوئلا.
‫مانوئلا!
‫کمک!
‫مانوئلا!
‫کمک!
‫ترجمه از محمدعلی