‫«ترجمه از خشایار»
‫می‌تونستم همه‌ش رو از صورتت بخونم،
‫هر کاری که می‌خواستی باهاش بکنی…
‫هر چیزی که حقش بود.
‫کارما یه چیز عوضیه، نه؟
‫اریکا.
‫دفترم گفت می‌خواستی باهام حرف بزنی.
‫آره.
‫ولی خب، باشه واسه بعد.
‫مطمئنی؟
‫تا اینجا اومدی که بهم بگی، پس…
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫آگاتا ویگز این کار رو کرده؟
‫مسخره‌ست، نه؟
‫ظاهراً
‫ویگز چهار ساله داره اذیتش می‌کنه.
‫اون رو مقصر تصادف ماشینی می‌دونست ‫که باعث مرگ پسرش شد.
‫و نایل جارویس به پلیس زنگ زد؟
‫ویگز داشت درباره‌ش کتاب می‌نوشت.
‫جارویس گزارش
‫یه آدم‌ربایی احتمالی رو داد،
‫واسه همین پلیس
‫با اداره فدرال تماس گرفت.
‫این با فایل‌های ویدیویی که از لپ‌تاپ ‫ویگز گیر آوردیم هم جور در میاد.
‫اوه، خدا.
‫آره. کلی ویدیو ضبط کرده که
‫ روش زمان هم خورده.
‫بچه‌ی بیچاره رو تا چند ساعت پیش ‫زنده نگه داشته بود.
‫جواب بده.
‫می‌خوای جواب بدی؟
‫اشکالی نداره؟
‫نه، جواب بده.
‫پایین منتظر می‌مونم.
‫الو؟ آگی؟
‫کجایی؟
‫آگی؟
‫لعنت.
‫آگی، کجاست؟
‫آگی؟
‫آگی!
‫- آگی؟ ‫- اوه، شلی، وای خدا.
‫وای خدا، خدایا شکرت.
‫کجایی؟ چی شده؟
‫حق با من بود. کار نایل بود.
‫اون تدی فنیگ رو کشت ‫و جنازه‌ش رو گذاشت...
‫تو اتاق کوپر،
‫تا طوری نشون بده انگار ‫من این کارو کردم چون اون...
‫باشه، باشه. آروم‌تر. آروم‌تر.
‫من مدرک داشتم
‫و دادمش به کسی که الان بهش ‫دسترسی ندارم، پس باید بهش زنگ بزنی.
‫آگی، گوش کن، هر چی شده،
‫باید به پلیس توضیح بدی ‫قبل از اینکه اوضاع بدتر بشه.
‫هر چی شده؟ چی…
‫ببین، فقط…
‫منظورت چیه؟ ‫فکر می‌کنی دارم بهت دروغ می‌گم؟
‫نه، فقط منظورم اینه که الان
‫باید بهم بگی
‫کجایی
‫که بتونیم کمکت کنیم.
‫ما؟
‫ما کیه؟
‫پیش پلیسی؟
‫الان پیش پلیسی، نه؟
‫آگی، لطفا، بذار کمکت کنم، ‫خواهش می‌کنم.
‫لعنت.
‫آگی!
‫لعنت. لعنت.
‫خب، من می‌برمش. می‌تونم ‫مصاحبه رو تو ماشین انجام بدم.
‫- اصل قضیه رو نگرفتی. ‫- اصل قضیه؟
‫من فقط گفتم با «تایمز» مصاحبه دارم.
‫تو بهم پریدی که چقدر ‫حس می‌کنی ازت حمایت نمی‌شه.
‫چون هر کاری دلت می‌خواد می‌کنی
‫بدون اینکه حتی بپرسی ‫برنامه‌ی کوپر یا من چیه.
‫پس برو استودیو،
‫هر کار لازم داری انجام بده
‫و من کوپر رو می‌برم، باشه؟
‫دیگه چی می‌خوای بگم؟
‫من نمی‌خوام برم!
‫هی، کوپر، الان وقت این کارها نیست، ‫پس کفش‌هات رو بردار و بپوش.
‫- آگی، لطفا. ‫- چیه؟ می‌خوای من ببرمش، پس...
‫آگی، کوپر کجاست؟
‫[قسمت هشتم: آخرین حرف]
‫- اریکا؟ ‫- جک. ببخشید مزاحمت شدم.
‫یه لطف می‌خوام. ‫یه جورایی اضطراریه.
‫آره، حتما. چی شده؟
‫- مدیسون جارویس رو یادت میاد؟ ‫- آره.
‫یادداشت خودکشیش.
‫می‌خوام از آرشیو مدارک بیاریش.
‫اه، نسخه‌ی دیجیتال کارت رو راه می‌ندازه؟
‫احتمالاً می‌تونم تا یه ساعت دیگه وارد ‫دیتابیس بشم و یه نسخه باکیفیت واست بفرستم.
‫اریکا؟
‫هستی؟
‫بذار بعداً بهت زنگ بزنم.
‫باشه.
‫فکر بدیه.
‫دست‌هات رو بذار رو سرت.
‫ زود باش!
‫از اول حس می‌کردم ‫داری بهم دروغ می‌گی.
‫وقتی گفتی آبوت کاری نمی‌کنه،
‫باید به حسم اعتماد می‌کردم.
‫فکر می‌کردم بینمون تفاهم هست.
‫من همیشه محترمانه رفتار کردم.
‫چیز دیگه‌ای هست که باید بهم بگی؟
‫با برایان چی کار کردی؟
‫اصلا نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫قرارمون این نبود.
‫هیچ‌کدوم از اینا قرار نبود اتفاق بیفته.
‫ولی اتفاق افتاد.
‫الان توش گیر کردی.
‫درست مثل من.
‫تصمیم گرفتی از خونواده‌ت محافظت کنی.
‫منم همین کار رو می‌کنم.
‫هر کاری که لازم باشه، انجام می‌دم.
‫پس اگه چیزی رو قایم کردی…
‫نه، قایم نکردم.
‫خب، پس ببخش
‫اگه این دفعه حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫هر چی می‌دونی،
‫یا فکر می‌کنی می‌دونی،
‫فراموشش کن.
‫حداقل بهم بگو واسه برایان چه اتفاقی افتاد.
‫اگه جای تو بودم،
‫نگران خانواده‌ی...
‫خودم می‌بودم.
‫[توله سگ بیمار - نامه‌ای به پدرم]
‫[فصل دوازدهم: سوگواری برای مرگ یک دروغ]
‫حالت چطوره، عمو جان؟
‫به اریکا برتون سر زدم.
‫دیگه مشکلی درست نمی‌کنه.
‫مطمئنی؟
‫بچه‌هاش رو دوست داره.
‫می‌دونه ما جدی‌ایم.
‫پس همه‌چی خوبه، نه؟
‫می‌بینیم.
‫الان دارم می‌رم خونه‌ی بابات.
‫می‌خوای چی بهش بگی؟
‫هر چی کمتر، بهتر.
‫یکی باید بهش خبر بده که
‫پسرش قراره بره تیتر خبرها.
‫- باید قطع کنم. ‫- نایل؟
‫آشغال.
‫هلیکوپترها دارن دور می‌زنن.
‫و یه ایست پلیس تو جاده‌ی میل ریور گذاشتن؟
‫می‌دونی چه خبر شده؟
‫بهتره بیای بشینی.
‫خب،
‫آب میوه رو می‌ریزن تو این بشکه‌های بزرگ،
‫بعد یه چیزی به اسم اسانس می‌ریزن توش
‫و می‌ذارن مدت زیادی بمونه.
‫اسانس چیه؟
‫اسانس...
‫اصلا نمی‌دونم اسانس چیه.
‫ولی آب میوه رو به چیزی تبدیل می‌کنه
‫که بزرگ‌ترها دوست دارن بخورن
‫وقتی خیلی خوشحال
‫یا خیلی ناراحتن.
‫یه جرعه می‌خوای؟
‫اه؟
‫عمو ریک!
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫نه، از وقت خوابش خیلی رد شده.
‫یالا. پاشو برو.
‫برو.
‫می‌دونی ریکی، ده سال پیش،
‫سه هزار دلار واسه یه بطری از این دادم،
‫حالا شده پونزده هزار دلار.
‫البته اگه بتونی پیداش کنی.
‫ولی...
‫با اون درس فروتنی که الان
‫به بنیتز دادم، خیلی می‌چسبه.
‫می‌خوایم با هم خبرش رو در شهرداری
‫اعلام کنیم.
‫گوش کن، مارتی.
‫به زودی درباره‌ش می‌شنوی.
‫- همسایه‌ی نایل، آگاتا ویگز... ‫- کتاب. برام مهم نیست. ولش کن.
‫راستش به خاطر قتل
‫تحت تعقیبه.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- آره.
‫یه مرد محلی گم شده بود.
‫آره، چند هفته پیش همه جا خبرش بود.
‫فکر می‌کردن خودش رو غرق کرده.
‫امشب پلیس جنازه‌ش رو
‫تو خونه‌ی ویگز پیدا کرد.
‫قبل از رسیدن پلیس، فرار کرده بود.
‫پس فکر کنم کتاب دیگه ‫مشکلی درست نمی‌کنه.
‫شاید یه درس برای نایل بشه ‫که به کی اعتماد کنه.
‫- خوب بلده انتخاب کنه، نه؟ ‫- آره.
‫- جنازه رو تو خونه‌ش پیدا کردن؟ ‫- اوهوم.
‫چطوری؟
‫اممم، راستش،
‫نایل زنگ زد و خبر داد.
‫فکر کنم،
‫یه چیزی دیده بود، ظاهراً.
‫داری بهم دروغ می‌گی، ریکی.
‫نه، نمی‌گم.
‫- چرا، می‌گی. ‫- چرا باید دروغ بگم؟
‫- نه، ایناهاش. ‫- چی؟
‫با شستت دماغت رو می‌مالی.
‫- از بچگی نشونه‌ت همین بوده. ‫- بی‌خیال.
‫پس به من نگو که دروغ نمی‌گی.
‫آروم باش.
‫فکر کردم دوست داری بدونی. ‫داستان عجیبیه.
‫به من نگاه کن!
‫حالا بهم بگو چه خبر شده.
‫کار نایل بود؟ دوباره این کار رو کرده؟
‫- اگه الان بهم دروغ بگی، به خدا قسم... ‫- درستش کردم، خیلی‌خب؟
‫عوضی.
‫هی، هی، هی! ‫گوش کن چی می‌گم.
‫مارتی، مارتی.
‫دست‌بردار نیست.
‫- وای خدا، دست‌بردار نیست. ‫- الان این کار رو نکن.
‫- هی. به من گوش کن. ‫- هیچ‌وقت دست برنمی‌داره.
‫به من گوش کن! ‫همه‌چی خوبه، باشه؟
‫تو… تو از قبل حسش کرده بودی.
‫- می‌دونستی. ‫- مهم نیست.
‫مهم اینه که اومد سراغ من.
‫بهش رسیدگی کردیم.
‫ببین، دارم بهت می‌گم،
‫نایل هیچ ارتباطی با اون مرد نداره.
‫هیچ ارتباطی.
‫پس چرا این کار رو کرد، ریکی؟
‫چون مریضه، مارتی!
‫چون نمی‌تونه جلوی خودش رو بگیره!
‫- باید بهم اعتماد کنی. ‫- نه.
‫- من ازت محافظت کردم. از ما محافظت کردم. ‫- نه.
‫هیچ کاری لازم نیست بکنی.
‫هیچ چیزی لازم نیست که بگی.
‫مارتی، چی شده؟ مارتی؟ هی.
‫مارتی؟ هی، هی!
‫مارتی؟
‫اول فکر کردم دارم خیال می‌کنم.
‫چند تا نوشیدنی خوردیم.
‫حالم خوش نبود.
‫رفتم بالا دستشویی.
‫بعد یه صدایی شنیدم.
‫یه صدای کوبیدن
‫از اتاق پسرش میومد. پس…
‫رفتم در رو باز کنم،
‫یهو پشت سرم بود. گفت: ‫«نمی‌تونی بری اونجا.»
‫از چشم‌هاش می‌خوندم.
‫غم نبود.
‫ترس.
‫و...
‫یه چیزی تو وجودم فهمید.
‫نمی‌تونستم بی‌خیالش بشم،
‫واسه همین صبح به پلیس زنگ زدم.
‫فقط...
‫فقط نمی‌تونم هضمش کنم.
‫آدم‌ها به سیم آخر می‌زنن.
‫یا شاید از اول همینجوری بوده.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونیم تو دل ‫آدم‌ها چی می‌گذره، نه؟
‫اگه اون رو بالا نگه داشته بود،
‫چرا تو رو به خونه دعوت کرد؟
‫شاید می‌خواست دی‌ان‌ای ‫من رو داشته باشه. کی می‌دونه؟
‫می‌خواست واسم پاپوش بدوزه.
‫از من و کتاب استفاده کرد ‫که کارهاش رو بپوشونه.
‫من قربانی ایده‌آل بودم.
‫نقشی که خوب می‌شناسم.
‫همسایه‌ی دیوونه.
‫تو بهتر از هر کسی این رو می‌دونی.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫فقط خسته‌م.
‫شاید بهتره بری دراز بکشی.
‫روز طولانی‌ای بوده.
‫آره.
‫اممم،
‫واقعا اون حرف رو
‫جدی گفتی؟
‫درباره خواستن بچه؟
‫معلومه جدی بودم.
‫می‌دونم جزو برنامه‌مون نبود.
‫برنامه‌ها عوض می‌شن.
‫باید باهاش کنار بیای.
‫چی؟ چی شده؟
‫لایلا داره زنگ می‌زنه.
‫الو؟
‫کدوم بیمارستان؟
‫تونستیم خونریزی فعال رو متوقف کنیم،
‫ولی خیلی مهمه که ورم رو کنترل کنیم.
‫چی شده؟ من… من پسرشم.
‫- داشتم وضعیت پدرتون رو توضیح می‌دادم... ‫- نه، از اول بگو.
‫پدرتون دچار سکته هموراژیک شده.
‫رگ‌های خونی پاره شدن
‫و باعث خونریزی شدید ‫تو نیم‌کره‌ی چپ مغزش شدن.
‫داریم سعی می‌کنیم ورم رو ‫با یه کمای کنترل‌شده مدیریت کنیم.
‫البته بدون ریسک نیست،
‫ولی فشار تو مغزش می‌تونه ‫جونش رو تهدید کنه.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫اوه، لعنت.
‫نه، نه. لعنت، لعنت، لعنت!
‫صبر کن، خلبانم نیست!
‫کوپر، بسه.
‫ببخشید. دارم پسرم رو می‌برم دکتر.
‫می‌شه سوال رو دوباره بگید؟
‫وقتی با پدرت مصاحبه کردم، ‫گفت دیگه با هم حرف نمی‌زنید.
‫کنجکاو بودم که...
‫اینطور نبود که قبل از کتاب ‫هر روز با هم حرف بزنیم.
‫درست، ولی در تماس بودید؟
‫- سالی دو بار به پدرم زنگ می‌زدم. ‫- خلبانم رو می‌خوام!
‫می‌دونی، موقع کریسمس و تولدش.
‫- نمی‌تونم هواپیمام رو بچرخونم. ‫- هیچ‌وقت تولدم رو یادش نمی‌موند.
‫- هی، بس کن! عزیزم... ‫- گفتم خلبانم رو می‌خوام!
‫من… من… بعداً پیداش می‌کنیم. بهت گفتم.
‫- خانم ویگز، اگه وقت بدیه... ‫- نه، اشکالی نداره.
‫اه...
‫ببخشید. داشتیم درباره‌ی چی حرف می‌زدیم؟
‫درباره‌ی اینکه چرا شما و پدرت ‫دیگه با هم حرف نمی‌زنید.
‫خلبانم کلاً گم و گور شده.
‫آره، نه، راستش اون از من شکایت کرد.
‫گفت من از داستانش پول درآوردم ‫در حالی که خودش...
‫بس کن دیگه!
‫چی؟
‫سلام. صبح بخیر.
‫سلام، جیم، چطوری؟
‫تامی، بیا اینجا کمک کن ‫این پالت‌ها رو جابجا کنیم.
‫آره، یه لحظه باش. الان میام.
‫فکر کنم امروز این پالت‌ها رو بفرستیم.
‫پس این دوتا رو بردار،
‫ببر بذار تو انبار.
‫الو؟
‫- سلام، اریکا؟ ‫- بله.
‫آگی ویگزم.
‫چرا بهم زنگ نزدی؟
‫دفترچه مدیسون رو به رئیست نشون دادی؟
‫الو؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫متاسفم.
‫شما؟
‫الان گفتم.
‫آگاتا ویگزم.
‫پلیس دنبالم می‌گرده، پس واقعاً،
‫واقعاً به کمکت احتیاج دارم.
‫متاسفانه نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫یعنی چی؟ چی... چه خبر شده؟
‫چرا...
‫درسته، اون‌ها...
‫سراغت اومدن، مگه نه؟
‫اون‌ها.... تهدیدت کردن؟
‫باشه. اممم...
‫باشه، فقط گوش کن چی می‌گم، لطفا.
‫حداقل دفترچه رو بهم برگردون.
‫که وقتی خودم رو معرفی می‌کنم ‫بتونم به پلیس نشون بدم.
‫فقط همون رو دارم.
‫متاسفم، نمی‌تونم.
‫اریکا، لطفا...
‫اریکا؟ اریکا؟
‫قرار بود فردا وقتی بنیتز
‫اعلامیه‌ش رو می‌گه، اونجا باشه.
‫پس من به جاش می‌رم.
‫رسانه‌ها عاشقش می‌شن.
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
‫پدرت داره برای زندگیش می‌جنگه.
‫بعد داری به کنفرانس خبری کوفتی فکر می‌کنی.
‫دارم به میراثش فکر می‌کنم.
‫اون به خاطر تو اینجاست.
‫می‌فهمی؟
‫می‌دونست دارم دروغ می‌گم.
‫دارم ازت محافظت می‌کنم.
‫همونطور که هر دقیقه
‫از زندگی مزخرف لعنتیت، ‫ازت محافظت کردم.
‫مواظب باش، عمو ریک.
‫از وقتی که به دنیا اومدی،
‫سعی می‌کردی پدرت رو بکشی.
‫شاید پنجاه سال طول کشید ‫تا بفهمه واقعاً چی هستی.
‫من همیشه می‌دونستم.
‫بارها و بارها
‫پشتت وایستاد و ازت حمایت کرد.
‫حتی وقتی من بهش گفتم ‫این کار رو نکنه.
‫تو لیاقتش رو نداشتی.
‫اصلا.
‫[نینا]
‫بشین، ریک.
‫سلام.
‫سلام. حالت چطوره؟
‫خوبم. من...
‫من...
‫چند ساعت خوابیدم.
‫خوبه.
‫پدرت چی؟
‫خبری نشد؟
‫تا وقتی از کما در بیاد، خبری نیست.
‫ممکنه هفته‌ها یا حتی
‫ماه‌ها طول بکشه.
‫اوه.
‫با خودم گفتم قبل از اینکه برگردم بیمارستان،
‫یه سر به لایلا بزنم.
‫واقعاً نیازی نیست بیای، نینا.
‫می‌خوام پیشت باشم.
‫قرار نبود امروز با یکی از هنرمندهات ‫تو گالری ملاقات کنی؟
‫داریم نمایش جدید برپا می‌کنیم،
‫ولی الیس گفت جام رو پر می‌کنه.
‫نه. تو… باید بری.
‫باید بری. اینجا کاری جز صبر کردن نیست.
‫و عموم تقریباً صندلی کنار ‫تخت بابام رو تصاحب کرده.
‫مطمئنی نمی‌خوای اونجا باشم؟
‫امشب تو خونه می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫یه کم بالاتر، شاید؟
‫آره، آره. معلومه، ‫اگه دوست داشته باشی.
‫- بله خانم. ‫- آره، خوبه.
‫نگران اینی که موضوع داخائو
‫برای کلکسیونرها زیادی ناخوشایند باشه؟
‫برای بعضی‌ها شاید.
‫ولی همین باعث می‌شه خیلی قدرتمند باشه.
‫پدربزرگ و مادربزرگم سال ۱۹۳۳، ‫تو بایرن زندگی می‌کردن.
‫کمتر از دو کیلومتر با اردوگاه فاصله داشتن.
‫می‌تونستن دود رو ببینن،
‫صدای گریه‌ها رو بشنون،
‫و ادعا می‌کردن
‫هیچ ایده‌ای ندارن چه خبر بوده.
‫باورنکردنیه که
‫آدم انتخاب می‌کنه چی رو ببینه.
‫راستش می‌خوام یه فنجون قهوه درست کنم.
‫می‌خوای؟
‫آره، لطفاً.
‫وضعیت اضطراری‌تون چیه؟
‫من آگاتا ویگزم. پلیس دنبالمه.
‫من… آماده‌م خودم رو معرفی کنم.
‫- وای خدا. ‫- نمی‌خوام بهت آسیب بزنم.
‫فقط می‌خوام حرف بزنم.
‫پلیس تو راهه. خودم بهشون زنگ زدم.
‫می‌تونی چک کنی،
‫ولی وقت زیادی نداریم قبل از اینکه برسن.
‫گوش کن چی می‌گم. ‫من تدی فنیگ رو نکشتم. قسم می‌خورم.
‫قسم می‌خورم. ‫به یاد پسرم قسم می‌خورم.
‫آدم بی‌گناه فرار نمی‌کنه.
‫می‌دونستم هیچ‌کس حرفم رو باور نمی‌کنه.
‫ولی انتظار داری من باور کنم.
‫چون فکر می‌کنم…
‫فکر می‌کنم ته دلت،
‫یا حتی نه خیلی ته دل،
‫ یه بخشی ازت می‌دونه کار نایل بوده.
‫اون تدی رو کشت،
‫همون‌طور که مدیسون رو کشت
‫و کی می‌دونه چند نفر دیگه رو کشته.
‫- مدیسون خودکشی کرد. ‫- نه.
‫نه. یادداشتی که به جا گذاشت، ‫همونی که نایل به پلیس داد،
‫اون رو دو سال قبل نوشته بود.
‫من مدرک داشتم.
‫به یه مأمور اف‌بی‌آی دادمش، ولی ‫قبل از اینکه گزارش بده، یکی سراغش رفت.
‫نایل یا پدرش یا عموش.
‫- نه. ‫- دارن ازش محافظت می‌کنن.
‫درست همونطور که همیشه محافظت کردن.
‫و شاید باید فکر کنم تو هم
‫همین کار رو می‌کنی، ‫ولی اینطور فکر نمی‌کنم.
‫چون دیدم
‫چطور بهت نگاه می‌کنه.
‫چطور باهات حرف می‌زنه.
‫اونقدر بهت احترام نمی‌ذاره
‫که بذاره در جریان باشی.
‫به نظرم...
‫فکر می‌کنم تو دروغ رو باور کردی،
‫و فکر می‌کنم به خاطرش ازت دلخور شده.
‫ببین،
‫می‌دونم چه حسی داره که
‫روی یک داستان پافشاری کنی.
‫چهار سال گذشته رو صرف این کردم
‫که به خودم بقبولونم ‫تدی فنیگ پسرم رو کشته،
‫چون آره، شاید منگ بوده،
‫ولی من...
‫من بی‌تقصیر نبودم.
‫می‌دونی، به خودم داستانی گفتم
‫که لازم داشتم بشنوم تا زنده بمونم.
‫دقیقاً مثل کاری که تو الان می‌کنی.
‫ولی این تو رو در امان نگه نمی‌داره.
‫نینا، خواهش می‌کنم، ‫یه بخشی از وجودت می‌دونه حق با منه.
‫و می‌دونی آخرش چی می‌شه.
‫آگاتا ویگز!
‫به جرم قتل، بازداشت شدی.
‫حق داری سکوت کنی.
‫هر چیزی که بگی ممکنه ‫علیه‌ت تو دادگاه استفاده بشه.
‫اگه هزینه وکیل رو نداری، ‫یکی برات تعیین می‌شه.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- اشکالی نداره.
‫تموم شد.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫- اوه خدا، داری می‌لرزی. ‫- آره.
‫پلیس...
‫گفت خودش بهشون زنگ زده.
‫این رو بهم نگفتی.
‫خب چی می‌خواست؟
‫می‌خوام برم این لباس‌ها رو دربیارم.
‫می‌خوای بهم بگی چی شد؟
‫بازداشتش کردن.
‫من... منظورم قبل از اونه.
‫آره، فقط…
‫وای خدا، یهویی پیداش شد.
‫اممم...
‫رفتم دفترم که یه قهوه بردارم
‫و من...
‫برگشتم و دیدم
‫دم در وایستاده، راه رو بسته.
‫وای.
‫گفت خودش قبلاً به پلیس زنگ زده.
‫می‌خواست قبل از اینکه برسن ‫باهام حرف بزنه.
‫که چی بگه؟
‫که کار اون نبوده.
‫که کار تو بوده.
‫پس...
‫همون داستانی که داره به پلیس می‌گه.
‫گفت تو مدیسون رو هم کشتی.
‫بعد با خودش فکر کرده که چی؟
‫همینجوری باورش می‌کنی؟
‫نینا؟
‫می‌دونی، یه چیزی هیچ‌وقت برام منطقی نبود.
‫شب ناپدید شدن مدی،
‫ما دعوا کردیم.
‫یه دعوای بد.
‫چیزهای خیلی
‫وحشتناکی گفت.
‫مریض بود.
‫اون...
‫- خودش نبود. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم. اون یکی مدیسون بود.
‫همونی که وقتی حالش خراب می‌شد،
‫کنترلش رو به دست می‌گرفت.
‫ولی بعد یادداشتش
‫برعکس بود.
‫یادداشتش...
‫آروم بود
‫و پر از محبت.
‫از «امیلی دیکینسون» نقل کرده بود.
‫فکر نمی‌کنم منظورت رو بفهمم.
‫اینکه اون حرف‌ها رو بهم زد،
‫اونقدر بی‌رحمانه،
‫بعد به زندگیش پایان داد.
‫اینکه بذاره آخرین چیزی که...
‫اون اصلا...
‫هیچ‌وقت نفهمیدم.
‫تا الان، شاید.
‫واقعاً اون یادداشت رو همون شب نوشت؟
‫آگی گفت ننوشته.
‫آگی گفت؟
‫گفت اون یادداشتی که پیدا کردم مال قبل بوده،
‫وقتی مدی قرص خورده بود.
‫گفت مدرک پیدا کرده.
‫مدرک؟ چه مدرکی؟
‫راست می‌گه؟
‫تو...؟
‫من چی؟
‫تو کشتیش؟
‫چرا الان همچین سوالی
‫ازم می‌پرسی؟
‫چون هیچ‌وقت نپرسیدم.
‫چون حق دارم بدونم.
‫من جوابت رو نمی‌دم.
‫- فرار نکن! ‫- می‌خوای دعوا راه بندازی.
‫یه سوال خیلی ساده‌ست.
‫فقط جواب بده.
‫تو جواب رو می‌دونی. ‫همیشه می‌دونستی.
‫یعنی چی؟
‫یعنی، نینا، تو احمق نیستی.
‫یا نمی‌دونم، شاید باشی.
‫تو کشتیش.
‫توئه لعنتی، کشتیش.
‫به من نگاه کن!
‫بگو. حداقل جرأت داشته باش ‫که جلوی صورتم بگی!
‫معلومه که کشتمش!
‫دقیقاً همون کاری رو کردم که تو می‌خواستی!
‫وگرنه پس چرا درباره اون و آبوت بهم گفتی؟
‫آخه فکر می‌کردی قراره چی بشه؟
‫من... اون رو نمی‌خواستم.
‫نمی‌خواستی؟
‫اوه، نمی‌خواستی؟
‫نمی‌خواستی؟ نمی‌خواستی؟
‫معلومه که می‌خواستی!
‫چون ازش متنفر بودی!
‫یه عوضی خودخواه و مظلوم‌نما بود
‫که بهت آزار رسوند
‫و بعد به هر دومون نارو زد.
‫ای خدا!
‫دقیقاً مثل آگی حرف می‌زنی.
‫دهنش رو درباره‌ی فنیگ باز کرده بود.
‫اینکه می‌خواست اونم مثل خودش زجر بکشه.
‫- انگار حرف‌هاش مهم نبود. ‫- وای خدای من.
‫بعد وانمود می‌کرد که دقیقاً همون ‫چیزی که حقش بود، سرش نیومده بود.
‫تو فنیگ رو کشتی.
‫اوه...
‫نینا، من تنها کسی نیستم ‫که این رو تو وجودم دارم. نه.
‫چون چشم‌هامون جلوی صورتمونه ‫و دندون‌هامون تیزن.
‫ما شکارچی‌ایم.
‫نگاه می‌کنیم، شکار می‌کنیم، ‫می‌کُشیم، می‌بریم و ازش لذت می‌بریم.
‫تک‌تک‌مون.
‫پس اگه من رو قضاوت می‌کنی، ‫اگه می‌خوای سرت رو بکنی زیر برف
‫و به خودت بگی «نمی‌دونستم»،
‫باشه، ولی اونجوری نگاهم نکن.
‫اون نگاه ریاکارانه
‫و اداهای اخلاقی الکی رو برام درنیار.
‫انگار به هر چیزی که می‌خواستی، نرسیدی.
‫هر چیزی.
‫وای خدا.
‫من...
‫خیلی خسته‌م.
‫چون
‫کل عمرم
‫تنها کاری که کردم
‫جنگیدن و جنگیدن و جنگیدن بود.
‫تو زن منی.
‫تو... مادر بچه‌ی منی.
‫من... دیگه نمی‌خوام پنهون کنم.
‫نمی‌خوام.
‫نه از تو.
‫مجبور نیستی.
‫لطفاً فقط یه لحظه توجهتون رو به من بدین.
‫ممنون.
‫نماینده شورا بنیتز بعد از اعلامیه‌ش ‫به سوال‌ها جواب می‌ده،
‫ولی از آقای جارویس خواسته ابتدا
‫کمی زمینه رو واستون روشن کنه.
‫خب، مطمئنم تا حالا خیلی‌هاتون شنیدین
‫که پدرم اخیراً یه سکته‌ی خیلی شدید کرده.
‫از همه‌تون بابت دعاها
‫و آرزوهای خوبتون ممنونم
‫و اینکه در مدت زمان کم خودتون رو رسوندین.
‫اومدم تا دوباره تأکید کنم که خانواده‌م...
‫چقدر داری بهش پول می‌دی؟
‫همه گوش کنین، ‫این زن فروخته شده‌ست!
‫بی‌خیال! این فساده!
‫همه گوش کنین! ‫این زن فروخته شده‌ست!
‫- این زن فروخته شده‌ست! این فساده! ‫- بیا.
‫- این فساده! بی‌خیال! ‫- ببینین،‌ امم...
‫به نظر من این یه نمونه‌ی کامل ‫از چیزیه که پیش میاد
‫وقتی که…
‫خیلی گیر می‌کنیم، ‫خیلی دوقطبی می‌شیم
‫که دیگه نمی‌تونیم با هم به تفاهم برسیم.
‫خب، آره، درسته،
‫خیلی‌هامون تو بخش خصوصی، ‫خودمون بخشی از مشکل هستیم.
‫باید نماینده‌های منتخب‌مون رو ‫هم پاسخ‌گو نگه داریم.
‫به‌خصوص اون سیاستمداران حرفه‌ای
‫که شجاعت باورهاشون رو ندارن.
‫ولی اولیویا بنیتز، از طرف دیگه،
‫یه رهبره که از ایستادن
‫و حرف زدن نمی‌ترسه.
‫البته مخالفت اولیه‌ش ‫با پروژه‌ی جارویس یاردز
‫اونقدر شنیدنش راحت نبود،
‫ولی توجه من رو جلب کرد
‫و در نهایت الهام‌بخش شد ‫که یه کار واقعی انجام بدم.
‫پس امروز اعلام می‌کنم که هدیه‌ی من
‫یک قطعه زمین دست‌نخورده
‫به «منهتن لند تراست»
‫برای ساخت تا ۳۰۰ واحد
‫مسکن مقرون ‌به‌ صرفه است.
‫حالا،
‫اولیویا درباره‌ی زمان‌بندی
‫و جزئیات بیشتر می‌گه،
‫پس ممنون که گوش دادین ‫و ممنون از...
‫نماینده بنیتز، بابت…
‫رهبری.
‫درسته.
‫من و نایل جارویس در خیلی مسائل ‫با هم اختلاف نظر داریم.
‫و قطعاً شروع کارمون با هم خوب نبود،
‫ولی تونستیم یه نقطه‌ی مشترک پیدا کنیم…
‫بهت گفته بودم لازم نیست بیای.
‫می‌خواستم اینجا باشم.
‫ما نقطه‌ی مشترک پیدا کردیم…
‫خب، چقدرش رو شنیدی؟
‫همه‌ش رو.
‫خب؟ چطور بودم؟
‫نایل همیشگی.
‫شاید یه‌کم تو عذرخواهی‌هام زیاده‌روی کردم
‫ولی این بهاییه که برای تور بازگشت می‌دی. ‫به بازی برگشتم.
‫نینا، به بازی برگشتیم.
‫جلو نیا.
‫گوشیت رو چک کن، نایل.
‫برای چی؟
‫یه پیام برات فرستادم.
‫[ضمیمه: یک فایل صوتی]
‫[فایل ضبط شده]
‫توئه لعنتی، کشتیش.
‫به من نگاه کن!
‫حداقل جرأت داشته باش ‫که جلوی صورتم بگی!
‫معلومه که کشتمش!
‫دقیقاً همون کاری رو کردم که تو می‌خواستی!
‫وگرنه پس چرا درباره اون...
‫در چند روز گذشته، من…
‫آخه فکر می‌کردی قراره چی بشه؟
‫دیگه هیچ‌وقت اجازه نمی‌دم بهم نزدیک بشی.
‫یا به بچه‌م نزدیک بشی.
‫نایل جارویس، شما بازداشتی.
‫حق داری سکوت کنی.
‫هر چیزی که بگی ممکنه ‫علیه‌ت تو دادگاه استفاده بشه.
‫آقای جارویس، نظری دارین؟
‫آقای جارویس، چیزی می‌خواین بگین؟
‫اولش نایل بی‌گناهی‌ش رو فریاد می‌زد.
‫اصرار داشت که فایل صوتی دستکاری شده
‫و قول داد اسمش رو پاک کنه.
‫ولی وقتی عموش ریک
‫علیه‌ش شهادت داد ‫تا حکم سبک‌تری بگیره،
‫داستانش فرو ریخت.
‫ریک به مقامات اونقدری مدرک داد ‫که نیل رو راحت بندازن زندان.
‫ولی قبلش مطمئن شد
‫که برادرش هیچ‌وقت مجبور نشه ‫ببینه میراثش نابود می‌شه.
‫پلیس! دست‌هات رو نشون بده!
‫در نهایت،
‫نایل به همه‌ی اتهام‌ها اعتراض نکرد.
‫سه حکم متوالی حبس ابد گرفت،
‫بدون امکان آزادی مشروط.
‫تنها چیزی که براش موند این بود ‫که وقتش رو بی‌هدف بگذرونه.
‫و فقط یک ملاقات‌کننده داشت ‫که کمک کنه وقتش رو بگذرونه.
‫سلام همسایه.
‫چطوری؟
‫فکر کنم بهتر از تو.
‫نمی‌دونم. خیلی کتاب خوندم، مدیتیشن کردم.
‫اونقدرها هم بد نیست.
‫«اویستر بی» چطوره؟
‫راستش، خونه رو فروختم. اممم...
‫آره. وقتش شده بود.
‫امم. به قیمت خوب فروختی؟
‫فکر کنم خیلی کار لازم داشت.
‫کتاب هنوز کامل نشده.
‫ولی...
‫فکر کردم شاید حالا بخوای ‫چیزای بیشتری بگی…
‫من... با خودم گفتم...
‫آخرین کلمه رو به تو بدم.
‫وای، چقدر بخشنده.
‫اشکالی نداره ضبط کنم؟
‫دفعه‌ی اول که صدام ضبط شد، ‫خیلی خوب پیش نرفت.
‫ولی خوبه که پرسیدی.
‫اخلاقی بود.
‫برخلاف نینا، منظورت اینه؟
‫اون قهرمان نیست.
‫می‌دونی؟
‫آخرش دنبال پول من بود.
‫یه قصه‌ی تکراری.
‫اون یه بازمانده‌ست. ‫مثل یکی از گربه‌های ولگرد.
‫خب،
‫بعید می‌دونم این‌قدر ساده باشه.
‫یه فرصت دید و ازش استفاده کرد.
‫یا شاید وجدان داشت.
‫تو این‌قدر هم ساده نیستی، آگی.
‫اونم ساده نبود،
‫اونطور که مشخص شد.
‫خب حالا دیگه چه حرفی مونده
‫که بخوایم بزنیم؟
‫چی می‌خوای بدونی که تا الان نمی‌دونی؟
‫به نظر میاد خوب من رو شناختی.
‫می‌خوام بدونم وقتی تو آینه...
‫نگاه می‌کنی، چی می‌بینی.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫دیدن تدی چه حسی داشت؟
‫غافلگیر شدی؟
‫وحشت کردم.
‫و؟
‫و حالم بد شد.
‫هنوز کابوس می‌بینم.
‫دیگه هیچی؟
‫اوه، آگی.
‫ما اون کار رو کردیم.
‫با هم.
‫جفتمون.
‫وای، واقعاً…
‫واقعاً فکر می‌کنی ما یکی هستیم.
‫یکی نیستیم.
‫ولی با این حال اومدی اینجا.
‫نمی‌تونی از من سیر بشی، نه؟
‫چرا اینطوره؟
‫تو اهمیتی نمی‌دی ‫من تو آینه چی می‌بینم.
‫می‌خوای بدونی چه حسی داره، درسته؟
‫بهم می‌گی؟
‫ما نزدیک سه ساعت حرف زدیم.
‫تا وقتی که زندان‌بان ملاقات رو قطع کرد.
‫قانون، قانونه.
‫و قرار بود دوباره حرف بزنیم.
‫ولی قسمت نبود.
‫آخرش معلوم شد،
‫عمو ریک راضی نبود بذاره
‫نایل عمرش رو تو لباس زندان بگذرونه.
‫هیچ قفسی کافی نبود.
‫واسه همین برای آخرین بار
‫از چند دوست قدیمیش کمک گرفت.
‫خب، مرگش رو چطور باید تفسیر کنیم؟
‫عدالت کارمایی بود؟
‫یه پایان خوش؟
‫انتقام همین‌قدر فریبنده‌ست،
‫قول یه خط صاف بین خوب و بد رو می‌ده.
‫ولی فقط یه توهمه.
‫می‌دونم چون خودم ‫کششش رو حس کردم.
‫بعد از اینکه پسرم رو از دست دادم، من…
‫انتقام رو مثل یه غم دوم
‫در آغوش گرفتم.
‫یه همراه عزیز.
‫برای خودم یه قصه درباره‌ی
‫درست و غلط ساختم.
‫درباره‌ی
‫مجازات گناهکار.
‫نایل عطش خونم رو بو کشید
‫و اون قصه رو
‫به وجود آورد.
‫خشم من رو جذب کرد
‫و مثل یه موجود تاریک،
‫آرزویی رو به واقعیت تبدیل کرد که
‫خیلی وحشتناک بود و نمی‌شد اسم برد،
‫و یه مادر دیگه رو
‫عزادار پسرش کرد.
‫یه خشم دیگه
‫که بی‌مهار رشد کنه.
‫انتقام،
‫انتقام میاره.
‫زخمی که...
‫هیچ‌وقت خوب نمی‌شه.
‫منم در این چرخه
‫شریکم.
‫دست‌هام اصلا پاک نیست.
‫سلام.
‫- اومدی. ‫- البته.
‫سلام.
‫آگی، ایشون مگ هست.
‫وای! خیلی خوبه بالاخره دیدمت.
‫- همچنین، آره. تبریک می‌گم. ‫- مرسی.
‫عالیه. می‌دونم خودت می‌دونی، ولی...
‫ولی هیچ‌وقت از شنیدنش خسته نمی‌شه.
‫مگ، این ویراستارم، کاروله.
‫- سلام. خوشبختم. ‫- سلام.
‫هر پایانی یه شروعه.
‫صفحه رو ورق می‌زنیم
‫ولی نمی‌تونیم از قصه‌مون فرار کنیم.
‫واقعاً این همون چیزیه که ‫بودایی‌ها با کارما می‌خواستن بگن.
‫برای اون‌ها کارما درباره‌ی ‫انتقام کیهانی نیست.
‫اینکه جهان داره از بالا مجازات کنه.
‫برای اون‌ها،
‫کارما بیشتر شبیه
‫دونه‌هایی هست که می‌کاریم.
‫صدای پسر قشنگم بود؟
‫دونه‌هایی که منتقل می‌کنیم.
‫آره.
‫هر چی بکاریم همون رو درو می‌کنیم
‫چه توی این زندگی ‫چه زندگی بعدی.
‫کارما چیزیه که به ارث می‌بریم
‫و حق ذاتی ماست.
‫آره، آره.
‫ولی هر جور که تعریفش کنیم،
‫نایل یه چیز رو درست گفت.
‫کارما یه چیز عوضیه.
‫چیزی نیست.
‫حالت خوبه.
‫«ترجمه از خشایار»