‫اصلا به این اتاق نرسیدیم.
‫وقتی خونه رو خریدیم، خیلی کار داشت. ‫فهرست نوشته بودیم.
‫خیال می‌کردم اهل نوشیدنی نیستی.
‫من اصلا چنین حرفی نزدم.
‫فقط...
‫نوشیدنی تو رو نمی‌خواستم.
‫آها، مرسی.
‫یا خدا، چی شده؟
‫باید وضع اون یکی رو ببینی. ‫بهم حمله کرد.
‫آره، دم دفترم.
‫تقاطع پنجاه و پنجم و مدیسون. ‫نصف بلوک پیاده رفتم که آب چغندر بخرم.
‫وای خدایا.
‫خب، اون نوچه‌ات...
‫کجا بود؟
‫اتفاقا اون شب مرخصی گرفته بود. آره.
‫طرف اومد پشتم ‫و وانمود کرد انگشتش تفنگه.
‫خب، گمون نکنم من رو می‌شناخت.
‫خیال کرد یه عوضی عادی‌ام ‫که کفش «گوچی» پام کردم.
‫قطعا جنگ طبقاتی از راه رسیده.
‫انگار خودت هم یه‌کم اذیت شدی.
‫آره، خب...
‫لابد کلا روز بدی بود.
‫دیدار با والدین مدی چی شد؟ ‫گفتن بهشون سر زدی.
‫بهم نگفته بودی هنوز در ارتباطین.
‫خودت نپرسیدی. ‫خانواده زنمن، مگه نه؟
‫باید اعتراف کنم، این اتفاق...
‫غیرمنتظره بود.
‫کدوم اتفاق؟ ‫همین که از قاتل دخترشون تعریف کردن؟
‫خب، دقیقا چی گفتن؟
‫خب،
‫مطمئنم خودت می‌تونی حدس بزنی.
‫سهوم.
‫روایتشون با رفیقت برایان آبوت فرق داشت.
‫راستی، چند بار باهاش صحبت کردی؟
‫خب...
‫فرقی می‌کنه؟
‫فقط کنجکاوم بدونم.
‫نمی‌دونم.
‫دو بار؟
‫حضوری؟
‫یه‌بار حضوری و یه‌بار تلفنی. چطور مگه؟
‫خودت می‌دونی معتاده دیگه؟
‫اداره‌شون بیش از یه‌بار تعلیقش کرده. ‫مراجعه اجباری به مرکز ترک اعتیاد.
‫چیه؟
‫نه، فقط...
‫آره، منطقیه.
‫با مشاهداتم جور در میاد.
‫آره.
‫گمون کردم مشکلات خودش رو داره.
‫آره.
‫راجع به من چی گفت؟
‫گفت من خیلی شرورم ‫و مطمئنه من کشتمش؟
‫تو هم حرفش رو باور کردی.
‫یا حداقل می‌خواستی باور کنی.
‫ای بابا، اگه واقعا کشته بودمش ‫کتاب بهتری می‌شد، مگه نه؟
‫وای آگی.
‫ناامید شدی.
‫عیبی نداره. دلخور نیستم.
‫زنته؟
‫پدرمه.
‫این ساعت؟
‫- سلام. بابا. ‫- کدوم گوری بودی؟
‫دو بار زنگ زدم.
‫- آها، حواسم یه‌کم پرت شد. ‫- چیکار می‌کردی؟
‫مهم نیست. چه خبر؟ ‫نقشه ثانویه داریم؟
‫خیلی‌خب.
‫درسته.
‫وقت کافی داریم؟
‫خیلی‌خب. عالیه.
‫حتما.
‫ما استراحت نداریم.
‫باید به کاری رسیدگی کنی؟
‫تحت کنترله.
‫خب، کجا بودیم؟
‫گمون کنم داشتیم به یه جای می‌رسیدیم.
‫اصلا یعنی چی که «حواسم پرت شد»؟
‫- چه کاری از این مهم‌تره؟ ‫- این‌ها چندتان؟
‫هفت‌تا. هر کدوم پنج هزارتاست.
‫من نگران نایلم.
‫- کتابه رو می‌گی؟ ‫- آره.
‫آره، کتاب بخشی از نگرانیمه. ‫کلش نیست.
‫داره یه کاری می‌کنه.
‫داره بی‌احتیاط می‌شه.
‫- رو چه حساب می‌گی؟ ‫- آره.
‫خودم تو آتیک دیدم. یه سری...
‫نمی‌تونستن به فکر کار خودشون باشن.
‫- دست خودشون نبود. ‫- واسه همین تحت نظرش داری.
‫آره، واسه همین دارم سعی می‌کنم.
‫البته نمی‌تونم بیست و چهار ساعته ‫تحت نظرش داشته باشم.
‫چیزی نمونده.
‫این رأی‌گیری رو پشت‌سر می‌ذاریم، ‫جریان جارویس یاردز تموم می‌شه...
‫و بعدش من دیگه نیستم ریکی.
‫دیگه کلا نیستم.
‫نایل می‌تونه هر سقوط آزادی ‫که دلش خواست انجام بده.
‫گندکاریش دیگه به ما ربطی نداره.
‫[قسمت پنجم: باکانال]
‫امثال برایان آبوت...
‫نیاز دارن باور کنن کل دنیا ‫بر علیهشون کار می‌کنه.
‫وگرنه فقط باید خودشون رو مقصر بدونن. ‫از برنده‌ها متنفرن.
‫- من عاشق سیگارم. ‫- آره، تو می‌فهمی.
‫تو خونه سیگار کشیدن ‫عین خیس کردن شلوار می‌مونه.
‫نه، جدی می‌گم. ‫رفقاتت سر همین به هم نخورد؟
‫- جانم؟ ‫- همون رفیقت رو می‌گم. وینی؟ شری؟
‫- شلی. ‫- شلی، درسته.
‫نینا می‌گه خیلی متزلزله. ‫حتما از موفقیتت متنفر بود.
‫خب راستش، کاش نینا تو این مسائل ‫فضولی نمی‌کرد.
‫- باهاش کنار میاد. ‫- احتمالا دیگه اصلا باهام حرف نمی‌زنه.
‫♪ قاتل روانی، چی شده؟ ♪
‫♪ خیلی خیلی بهتره ♪
‫♪ فرار کن، فرار کن، فرار کن ♪
‫چیه؟ کجا خنده‌داره؟
‫♪ وای، وای، وای ♪
‫♪ قاتل روانی... ♪
‫به نظرت یه‌کم...
‫زیادی ضایع نیست؟
‫آهنگ خودته.
‫من نمی‌خوام دنیا رو قانع کنم قاتل نیستم.
‫آره، ولی لازم نیست کسی رو قانع کنم، ‫آخه تو به‌جام این کار رو می‌کنی.
‫آها، درسته.
‫درسته! نایل جارویس واقعی.
‫نایلی که هیچ‌کس نمی‌شناسه.
‫آها، حتما.
‫ولی بی‌شوخی، جریان تو و شلی چی بود؟
‫چه مشکلی پیش اومد؟
‫چیه؟ فقط خودت سوال می‌پرسی. ‫انصاف نیست.
‫خب، راهمون جدا شد. ‫خیلی عادی بود.
‫پس چرا باهاش کنار نیومدی؟
‫کی گفته نیومدم؟
‫عذر می‌خوام...
‫خانم؟
‫- چرت می‌گی. ‫- وای، بی‌خیال.
‫- چیه؟ امیدواری دوباره رفیق بشین. ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫از من بشنو، تقریبا مطمئنه ‫من جامعه‌ستیزم.
‫خب، پس خاک بر سرش.
‫نمی‌دونم. شاید درست می‌گه. ‫من خیلی خودخواهم.
‫خودخواه بودن چه عیبی داره؟ ‫همه‌چی با خودخواهی عملی می‌شه.
‫آره. به بازار آزاد اعتماد کنیم.
‫چیه؟ تو سوسیالیستی؟
‫ببین چی می‌گم خانم ویگز. ‫خودت هم ساکن آشرام نیستی.
‫آره، شاید.
‫شاید مشکلم همینه.
‫باهام پایکوبی کن. بیا.
‫- نه. ‫- بیا، بیا.
‫اصلا نمی‌شه.
‫- چیه؟ اهل پایکوبی نیستی؟ ‫- نه، اصلا.
‫- از اصول زندگیمه. ‫- آها.
‫پیاده‌روی می‌کنم. گلف بازی می‌کنم.
‫بعدش هم...
‫استراحت می‌کنم.
‫یعنی اصلا دلت نمی‌خواد ‫دل من رو به دست بیاری؟
‫- حتی یه کوچولو هم نمی‌خواد؟ ‫- وای خدایا!
‫یا خدا.
‫منظورم اینه که ارتباط ما عجیبه، مگه نه؟
‫آخه یه نگاهی بهمون بنداز.
‫الان نیمه‌شبه، زنم نمی‌دونه کجام.
‫یه‌کم جالبه.
‫الان می‌خوای بهم بگی ‫تا حالا اشتباه شناخته بودمت.
‫- خب، مگه چه برداشتی داری؟ ‫- به تو هیچ ربطی نداره.
‫عه، به قول بودایی‌ها، ‫افکار مربوط به خودت رو رها کن.
‫آها، مطمئن نیستم ‫منظورشون همین باشه.
‫سوگیال رینپوچه؟
‫ما به هویت‌های ثابت چنگ می‌زنیم ‫تا ترس از مرگ رو پس بزنیم.
‫وایستا ببینم، همون آدم ‫به یه راهبه مشت نزده بود؟
‫روشن‌گری اشکال متفاوتی داره.
‫حالا که حرفش شد، ‫باید حتما برم سرویس.
‫آها، احتمالا بهتر باشه بری بالا.
‫اگه لوله‌کشی صدا داد،
‫نادیده بگیر.
‫وای، حتما باید برات کسب درآمد کنیم.
‫نایل؟
‫شما به پیغام‌گیر نایل متصل شدید...
‫نایل؟
‫عه.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫نه، جدی می‌گم. آهای!
‫می‌دونستی تنها حیوانی‌ان ‫که با غذاشون بازی می‌کنن؟
‫نهنگ قاتل رو می‌گم.
‫یه ماهی می‌گیرن و قبل از هضمش ‫کلی تکونش می‌دن.
‫فقط واسه حالش.
‫می‌شه بریم پایین؟ ‫خواهش می‌کنم.
‫چند وقته این تو نیومدی؟
‫یه لحظه بشین.
‫بیا.
‫آها، دفعه بعد خودم میارم. ‫این افتضاحه.
‫بابام...
‫بابام همیشه یه بطری نوشیدنی خاص ‫واسه مهمون‌ها کنار می‌ذاشت.
‫یه‌بار مچش رو گرفتم که با آب شیر ‫و نوشیدنی‌های دیگه پرش می‌کرد.
‫آره.
‫می‌گفت «چشم مردم به برچسب بطریه.»
‫- آدم زرنگی بود. ‫- هوم.
‫وقتی دستگیر شد دوازده ساله بودی؟
‫- آره. ‫- بابا.
‫اون موقع دیگه خیالم راحت شده بود.
‫همیشه در حرکت بودیم. ‫حتی اگه نمی‌دونستم چرا.
‫همیشه...
‫یه حسی...
‫داشتم که انگار همه‌چی...
‫می‌خواستم کوپر ‫یه چیز دائمی داشته باشه، متوجهی؟
‫هوم.
‫این خونه.
‫شلی گمون می‌کرد دیوانه‌ام، ‫ولی کتابم پرفروش شده بود.
‫قرارداد سه‌کتابه بسته بودم.
‫به عمرم اون‌قدر پول نداشتم.
‫ولی همه‌اش رو...
‫خرج آینده کردم.
‫خیال می‌کردم اون همه دوندگی تموم شده.
‫خیال می‌کردم همیشگیه.
‫اون لطیفه قدیمی چی بود؟
‫اگه می‌خوای خدا رو به خنده بندازی، ‫برنامه‌هات رو براش تعریف کن.
‫وای.
‫جای کوچولو.
‫- سلام ریک. ‫- پدرت چطوره؟
‫- دیگه دردسر درست نمی‌کنه؟ ‫- معلومه که می‌کنه.
‫اون چیه تو دماغته؟
‫مخصوص جنگجوهاست.
‫- ای خدا. ‫- آهای، کلانتری نیویورک! دست‌ها بالا!
‫خیلی بامزه بود.
‫- سلام. ‫- سرکار ادی، ایشون جانی جنگجوئه.
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫خب، وقتی مستقر شدن، ‫موقعیتش رو برام ارسال می‌کنه.
‫من به تو اطلاع می‌دم.
‫سی هزارتا بین شش نفر تقسیم می‌شه.
‫بهشون اعتماد داری؟ ‫هیچ‌کدومشون سابقه ندارن؟
‫آره، همون‌جوریه که گفتی.
‫مرسی.
‫الان خوب همدیگه رو نگاه کنین. ‫خیلی راحت نیست.
‫سایزت مدیومه؟
‫آره.
‫خودشه.
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫کجا بودی؟
‫زنگ زدم.
‫بارها زنگ زدم.
‫آره، پیش آگی بودم.
‫یه‌کم...
‫گفت‌وگوی صمیمی داشتیم.
‫چیه، حسودیت می‌شه؟
‫از امثال من خوشش نمیاد.
‫یهو غیبت زد.
‫اولین بارت نیست.
‫بگیر بخواب.
‫خواب نبودم. ‫از شب نخوابیدم.
‫- پس شاید بهتر باشه یه چیزی بخوری. ‫- تف به روت نایل.
‫من زنتم.
‫باید عین زنت باهام رفتار کنی.
‫روحت هم خبر نداره من با چی درگیرم.
‫نه.
‫نداره.
‫چون خودت بهم نمی‌گی.
‫کلیشه‌ای نباش نینا. ‫حوصله‌سربره.
‫ببین، من بعد از مرگ مدی ‫خیلی صبور بودم.
‫اون همه مخفی‌کاری می‌کردم، ‫از ورودی خدمه می‌اومدم.
‫اون هم شب تو هتل‌ها حبس می‌شدیم ‫انگار تو حصر خانگی هستیم.
‫دیگه چیکار می‌شد کرد؟
‫- کل دنیا خیال می‌کردن من کشتمش. ‫- خودم متوجهم.
‫خودت گفته بودی فرض می‌کنن ‫از قبلش عاشق هم بودیم.
‫تو هم بهم قول دادی ‫تا ابد اون‌جوری نمونه.
‫نمونده. ازدواج کردیم. نقل‌مکان کردیم.
‫نقل‌مکانمون از اجبار پدرت بود. ‫وانمود نکن...
‫پدر من هیچ‌وقت مجبورم نمی‌کنه!
‫هیچ‌وقت.
‫نمی‌خواست خبر ازدواجمون پخش بشه، مگه نه؟ ‫دلیل خوبی داشت.
‫الان هم بابتش از من متنفری.
‫- وای خدایا، یا خدای بزرگ. ‫- داری مجازاتم می‌کنی.
‫من دارم مجازاتت می‌کنم؟ ‫من مجازاتت می‌کنم؟
‫نیمه‌شب بیدار می‌شم و نیستی.
‫توضیحی نداده بودی.
‫ولی اگه من بدون اجازه رسمی تو کاری کنم،
‫عین بچه می‌زنی پشت دستم.
‫کلا هم باید خفه شم و چیزی نگم.
‫فقط خفه شم و سپاس‌گزار باشم. ‫آخه خیلی خوش‌شانسم که زن توئم.
‫می‌خوای نظرم رو بدونی؟
‫به نظرم دلت براش تنگ شده.
‫واسه مخفی‌کاری و دروغ تنگ شده.
‫شاید خوشحال‌تر بودی که جایگزین سری ‫یه زن مرده بودی.
‫دوباره بزن.
‫زود باش.
‫زود باش نینا. دوباره بزن.
‫باز هم بزن.
‫ای بابا.
‫زود باش نینا، مقابله کن.
‫مقابله کن.
‫خواهش می‌کنم کار کن. ‫خواهش می‌کنم کار کن. خواهش می‌کنم کار کن.
‫وای خدا.
‫وای، ممنونم.
‫خدا رو شکر.
‫سلام. سلام، سلام، سلام.
‫می‌دونم.
‫عجیب بود.
‫ممنون کلی. ‫من اینجا دم ناحیه ساخت‌وساز جارویسم...
‫که تعداد معترضان طی هفته‌های اخیر ‫به شدت افزایش یافته...
‫و جنبش مسکن ارزان اولیویا بنتینز...
‫توجه کل کشور رو جلب کرده.
‫خب، کل این ماجراها به‌خاطر ‫رأی‌گیری پیش‌روی شورای شهر...
‫برای فاز دوم جارویس یاردزه.
‫نگاهی به پشتم بندازین. حضور پلیس ‫به همین زودی افزایش یافته.
‫جهت آماده‌سازی برای همایشیه ‫که قراره دو بعدازظهر همین امروز...
‫آغاز بشه.
‫امروز صبح از آبوت خبری نشد؟
‫نه. هنوز مرخصی بیماریه؟
‫آره، باید باشه.
‫با مأمور برایان آبوت ‫از اف‌بی‌آی تماس گرفتین...
‫ریک.
‫می‌دونی نایل کجا رفته بود؟
‫دیشب.
‫آخه کارته.
‫مگه نه؟ باید بدونی.
‫گفت پیش آگی ویگز بود.
‫تا پنج صبح خونه نیومد.
‫من همراهش نبودم.
‫اگه خودش گفته، همینه دیگه.
‫تو اذیت نمی‌شی؟
‫که اون بالا زندگی می‌کنی؟
‫آخه تو عضو...
‫خانواده‌ای.
‫به نظرت حق نداری...
‫بیشتر داشته باشی؟
‫ببین، به نظرم، من چیزی دارم ‫که شوهر تو...
‫و داداش خودم هیچ‌وقت نخواهد داشت.
‫چی؟
‫به حد کافی.
‫باید برم به سگ‌ها غذا بدم.
‫زخمی شده بود.
‫انگار دعوا کرده بود.
‫گمون نمی‌کنم کار آگی بوده باشه.
‫- سلام. ‫- یه‌کم عجله دارم.
‫به نظرت می‌شه برسونیمش سر صف؟
‫برو سمت خرد‌کن.
‫ردیفه.
‫بله؟
‫منم.
‫می‌شه بیام تو؟
‫شل؟
‫گمون نکنم فکر خوبی باشه.
‫می‌خوام عذرخواهی کنم، خب؟
‫عه، سلام. بفرمایین.
‫سلام، شلی؟ شلی، خواهش می‌کنم.
‫فقط پنج دقیقه. ‫همین و بس.
‫آگی، باید بری خونه.
‫خیلی‌خب، مجبور نیستی چیزی بگی. ‫ولی می‌شه فقط گوش کنی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫پنج دقیقه، بعدش می‌رم.
‫باشه.
‫باشه؟
‫باشه، عیبی نداره.
‫اِم...
‫تو راجع به برنامه...
‫درست می‌گفتی.
‫راجع به کتاب درست می‌گفتی.
‫خیلی مسخره بود. واقعا بود.
‫من خودخواه بودم.
‫اشتباه کردم. ضمنا...
‫قسم می‌خورم به نظرم...
‫گمون نمی‌کردم بدخواه بوده باشم. ‫ولی شاید...
‫شاید تا حدی...
‫نمی‌خواستم اذیتت کنم، آخه...
‫آخه...
‫دلم برات تنگ شده...
‫و دارم داغون می‌شم.
‫راجع به تدی هم درست می‌گفتی.
‫نمی‌تونستم باهاش مقابله کنم.
‫با این حقیقت...
‫که من مجبورش کردم...
‫اون کار رو بکنه.
‫یعنی...
‫من...
‫من ازش متنفر بودم...
‫هنوز ازش متنفرم.
‫ولی...
‫حالم به هم می‌خوره ‫که می‌دونم مسئولیتش با منه.
‫من هیولا نیستم شلی.
‫نیستم.
‫نمی‌دونم، شاید واقعا به قول خودت ‫به دشمن نیاز دارم.
‫شاید...
‫همیشه داشتم.
‫متوجهی؟ شاید بدون این که کسی باشه ‫تا باهاش مبارزه کنم،
‫بلد نباشم بنویسم...
‫یا زندگی کنم.
‫ولی اصلا نمی‌خواستم دشمنم تو باشی شلی.
‫من دوستت دارم.
‫خیلی شرمنده‌ام...
‫که به طرق مختلف قدرت رو ندونستم.
‫می‌تونم بهتر باشم.
‫می‌تونم.
‫فقط کافیه بذاری سعیم رو بکنم.
‫من خیلی گم شدم شلی. ‫خیلی گم شدم.
‫نمی‌دونم بدون این رفاقت...
‫چی هستم.
‫آگی، شرمنده‌ام. ‫امیدوارم حلش کنی.
‫ممنون!
‫ممنون که اومدین تاریخ‌ساز بشین.
‫امروز فقط سروصدا نمی‌کنیم بچه‌ها.
‫داریم نشون می‌دیم...
‫این شهر زمین بازی میلیونرها...
‫و این میلیاردرها نیست، خب؟
‫این شهر مال همه ماست.
‫اگه باقی اعضای شورای شهر ‫خیال کردن می‌تونن ما رو نادیده بگیرن،
‫خودشون نابود می‌شن.
‫آخه ما خودمون رو به مردن نمی‌زنیم!
‫نه‌خیر!
‫الو؟
‫شما آگاتا ویگز هستین؟
‫بله. شما؟
‫الو؟
‫من کریستوفر اینگرام، پدر مدیسونم.
‫باید راجع به کتابتون باهاتون صحبت کنم.
‫می‌شه امروز یه‌جایی دیدار کنیم؟
‫اِم...
‫راستش، امروز اصلا نمی‌شه.
‫خواهش می‌کنم. مهمه.
‫مسائلی هست که والدینم بهتون نگفتن.
‫راجع به نایل.
‫مسائلی که باید بدونین.
‫نه! نه!
‫از من بشنوین، جارویس یاردز ‫این جامعه رو نابود می‌کنه!
‫این آدم‌ها عین سم می‌مونن.
‫ما هم به هر قیمتی که شده ‫جلوشون رو می‌گیریم، مگه نه؟
‫- باهام تکرار کنین. به هر قیمتی که شده... ‫- جلوشون رو می‌گیریم!
‫- به هر قیمتی که شده... ‫- جلوشون رو می‌گیریم!
‫خوک فاشیست! چه حسی داره؟ ‫آهای. با توئم کثافت.
‫- خیلی‌خب، بسه دیگه. ‫- شب چه‌جوری می‌خوابی؟
‫برو کنار عوضی!
‫- اگه نرم چی؟ ‫- بهت هشدار می‌دم.
‫آره!
‫آهای! آهای، آهای!
‫بس کنین! آهای! بس کنین!
‫نه! وایستین! وایستین! بس کنین!
‫واسه این کارها نیومدیم! بس کنین! نه!
‫آشغال عوضی.
‫وای خدایا. این دیگه چه وضعشه؟
‫- خوک فاشیست! ‫- بریم! بریم!
‫تکون بخورین!
‫بخواب! زود باش.
‫سلام.
‫اگه والدینم بفهمن این کار رو کردم، ‫من رو می‌کشن.
‫صحبت با من رو می‌گی؟
‫نایل بهت پول داده که کتابش رو بنویسی؟
‫کتاب اون نیست.
‫کتاب منه.
‫نه‌خیر، پول نداده. ‫این‌جوری نیست.
‫می‌خوای چی بنویسی؟ ‫به نظرت کار خودش بود؟
‫حتما یه حسی داری، مگه نه؟
‫حست چی می‌گه؟
‫خب، اولش واقعا حس می‌کردم...
‫یه چیزی رو مخفی کرده.
‫ولی الان گمون می‌کنم ‫اشتباه برداشت کرده بودم.
‫درسته. معلومه.
‫- چیه؟ ‫- تو هم عین بقیه‌ای.
‫- چی؟ منظورت چیه؟ آهای!
‫نایل همیشه مسخره‌بازی در میاره.
‫یه مشت مزخرف می‌گه ‫و همه باور می‌کنن.
‫به حرف‌های نایل ربطی نداره.
‫انگار والدین خودت مطمئنن کار اون نبوده.
‫آره، خب، انکار خیلی تأثیرگذاره.
‫اون‌قدر دوستش دارن؟
‫خودت به من زنگ زدی. ‫تو گفتی باید مسئله‌ای رو بدونم.
‫من اینجام و گوش می‌دم، ‫ولی از زیر زبونت بیرون نمی‌کشم.
‫عشق نیست.
‫محافظت از خودشونه.
‫کل ثروتشون به جارویس یاردز گره خورده.
‫منظورت چیه؟
‫یه سال قبل از شروع به ساخت، ‫نرخ سودش خیلی بالا رفت.
‫نایل و پدرش درگیر مشکلات اعتباری شدن.
‫وام ساخت‌وساز هنگفتی گرفته بودن.
‫وقت پرداختش شد. نتونستن بدن. ‫دویست میلیون دلار کم داشتن.
‫پدر من یکی از اداره‌کنندگان ‫صندوق خانوادگیمون بود.
‫یه سری از اعضا محتاط بودن،
‫ولی پدرم قانعشون کرد فرصت طلاییه،
‫ولی همین بدهیشون رو در ازای ‫پنج‌درصد از مالکیت جارویس یاردز داد.
‫یا خدا.
‫بعدش یه سال بعد ‫مدی ناپدید شد.
‫این مسئله اصلا بیان نشده بود.
‫لازم نبود بشه. ‫صندوق خصوصیه.
‫الان اگه جارویس یاردز از هم بپاشه، ‫فقط پول والدین من نیست.
‫چهل‌تا از فامیل‌هامون از جمله خودم ‫با پولش زندگی می‌کنیم.
‫خلاصه آره، والدینم گمون می‌کنن ‫نایل بیگناهه.
‫واقعا باور دارن.
‫آخه توانش رو ندارن ‫فکر دیگه‌ای کنن.
‫یادداشتی که گذاشته بود چی؟ ‫به نظرت جعلیه؟
‫من فقط می‌دونم به فکر خودکشی نبود.
‫اون موقع نبود. ‫یعنی قبلا بود،
‫ولی این خیلی فرق داشت.
‫وحشت کرده بود.
‫از نایل؟
‫ولی یه بار خیلی دیروقت بهم زنگ زده بود،
‫تقریبا یه ماه قبلش بود.
‫انگار صداش...
‫با این که زمزمه می‌کرد، خیلی جدی بود.
‫گفت هر اتفاقی که افتاد، ‫می‌خواد بدونم...
‫خیلی دوستم داره.
‫با خودم گفتم حتما...
‫داره الکی بزرگش می‌کنه، متوجهی؟
‫آخه هر از گاهی بزرگ‌نمایی می‌کرد.
‫خیلی...
‫احساسات عمیقی داشت.
‫باید گوش می‌دادم.
‫می‌خواست بهم بگه.
‫حتما خودش می‌دونست، مگه نه؟
‫می‌دونست چه کارهایی از دستش برمیاد؟
‫این کل چیزهاییه که بعد از ناپدید شدنشون ‫از پنت‌هاوسشون برداشتم.
‫چیزهایی که نمی‌خواستم دست نایل باشه.
‫با خودم گفتم...
‫شاید اگه بخوای ‫بتونی قرضشون بگیری.
‫اگه قراره راجع به مدی بنویسی، ‫می‌خوام بشناسیش.
‫حقشه بیش از یه پاورقی ‫تو داستان نایل باشه.
‫خیلی‌خب. همه‌چی رو برداشتین؟
‫آره.
‫[به برایان آبوت: امروز بهتر نشدی؟] ‫[لطفا بهم زنگ بزن. الو؟]
‫سلام.
‫شام تا یه ساعت دیگه حاضره.
‫- من گرسنه نیستم. ‫- خیلی‌خب.
‫دیلان باید واسه مطالاعات اجتماعیشون ‫راجع به هریت تابمن بنویسه...
‫و فلیسیتی رو نمی‌دونم.
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫ببین...
‫من با وکیلی که استیسی ‫معرفی کرده بود راجع به مراحل بعدی...
‫صحبت کردم.
‫آها.
‫- خیلی‌خب، ممنون. ‫- بعدش به فکر افتادم.
‫گمون کنم انگار کم‌کم داره ‫واقعا واقعی می‌شه، متوجهی؟
‫ببین، می‌دونم...
‫می‌دونم یکی از حرف‌هات این بود ‫که حس می‌کردی ارتباط برقرار نمی‌کنیم.
‫من هم موافقم.
‫به نظرم...
‫یکی از دلایلش اینه که من...
‫- فرانک، الان وقت مناسبی نیست. ‫- من جریان برایان آبوت رو می‌دونم، خب؟
‫ماه مارس گوشیت رو چک کرده بودم، ولی...
‫بهش افتخار نمی‌کنم.
‫ولی می‌خوام بدونی...
‫من می‌بخشمت.
‫دو ساله که فوقش سه بار ‫بهت ابراز علاقه کردم.
‫- فرانک، نمی... ‫- انصاف نیست.
‫خیلی‌خب، منظورم اینه ‫قبل از این که بریم قطعیش کنیم،
‫می‌خوام کاملا با هم صادق باشیم.
‫- اگه دیگه عاشقم نیستی، بحثش جداست. ‫- فرانک، این‌طور نیست.
‫ولی اگه هستی...
‫من توان این کارها رو ندارم. ‫ببخشید فرانک. باید برم.
‫یادداشت گذاشته بود، مگه نه؟
‫دو سال پیش از خودکشی موفقش ‫اقدام به خودکشی کرده بود.
‫راستش، نایل جونش رو نجات داد.
‫خیلی‌خب، زود باش، زود باش، زود باش.
‫- متأسفیم. تماس شما تکمیل نشد... ‫- تف به این زندگی.
‫[باید بهم زنگ بزنی]
‫[باید بهم زنگ بزنی. زود باش.]
‫[خودش مدیسون رو کشته.]
‫[مدرک دارم.]
‫[وایستا تا...]
‫[وایستا تا ببینمت. به هیچ‌کس نگو.]