‫یکی بهم بگه کجاست!
‫آگی!
‫آگی، کوپر کجاست؟
‫آگی، بهم بگو کجاست!
‫کجاست؟
‫آگی؟!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫سلام! صبح به خیر استیو.
‫سلام!
‫عه، عه، عه! چیزی نیست. چیزی نیست.
‫کلانتری اویستر بی کوو.
‫سلام، من آگی ویگز هستم، ‫ساکن خیابان آسپن، پلاک ۲۲۵ هستم.
‫دو سگ خیلی بزرگ و ترسناک ‫بیرون خونه‌ام هستن...
‫که به پنجره‌ام پنجه می‌کشن ‫و خیلی پارس می‌کنن.
‫- می‌تونیم سریع یکی رو بفرستیم. ‫- اِم...
‫- آره، لطف می‌کنین؟ ‫- چشم خانم.
‫وایستا!
‫صبح به خیر.
‫شما خانم ویگز هستین؟
‫بله.
‫بابت سگ‌ها عذر می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫اگه باز اومدن اینجا، بهمون زنگ بزنین. ‫ما همسایه‌تونیم.
‫روز خوبی داشته باشین خانم ویگز.
‫به کشتنت می‌ده‌ها.
‫امان از دستت استن. خوشم نمیاد ‫یواشکی بهم نزدیک بشن یا برام موعظه کنن.
‫امروز صبح بی‌اعصابی، مگه نه؟
‫- جریان همسایه جدید چیه؟ ‫- نشنیدی؟
‫نایل جارویسه.
‫شوخیت گرفته.
‫آره. گمون کنم بهتره ‫درهامون رو قفل کنیم.
‫آدم با خودش می‌گه حتما طرف ‫یه‌کم مخفیانه‌تر زندگی می‌کنه.
‫آره، تقریبا یه هفته پیش ‫واسه همه اعلامیه فرستاده بود.
‫می‌خواد تو جنگل یه مسیر پیاده‌روی بسازه ‫که همگی ازش لذت ببریم.
‫نمی‌تونه. بیت‌الماله.
‫درخواست ساخت داده.
‫ظاهرا ریک و لینا می‌گن فکر خوبیه.
‫گمون نکنم خانواده بیکر اعتراض کنن. ‫تو می‌خوای بهش نه بگی؟
‫می‌خواد چیکار کنه؟ ‫من رو به قتل برسونه؟
‫کتاب بعدی کی منتشر می‌شه، ها؟ ‫من و لیندا خیلی مشتافیم.
‫اول از همه به خودت خبر می‌دم استن.
‫«سلام همسایه عزیز، من نایل جارویس هستم...»
‫«و تازه به پلاک سی و نه ‫نقل‌مکان کردم.»
‫«ما چندین هکتار جنگل زیبا ‫پشت خونه‌مون داریم...»
‫«که اصلا ازش استفاده نشده.»
‫«من به نشانه حسن نیست ‫یه شرکت ساخت‌وساز استخدام کردم...»
‫«تا یه مسیر پیاده‌روی خصوصی ‫برامون تو جنگل بسازه.»
‫خدایا.
‫ای خدا.
‫سلام.
‫سلام پیپا.
‫سلام، با شلی تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫سلام. منم.
‫باز هم منم.
‫اِم...
‫نمی‌دونم سرت شلوغه ‫یا خودت جواب نمی‌دی، ولی...
‫راجع به فردا صحبت نکردیم، پس...
‫گمون کنم حوالی ظهر برم کوپر رو ببینم.
‫اِم...
‫گفتم بهت بگم، ‫آخه شاید خواستی با هم بریم...
‫یا نخواستی با هم بریم.
‫اِم...
‫خیلی خوشحال می‌شم ببینمت، ولی...
‫هرجور بهتره.
‫اِم...
‫آره، خلاصه، امیدوارم خوب باشی.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫باورم نمی‌شه.
‫ای خدا.
‫وایستا! وایستا!
‫سوار ماشین شو!
‫یا خدا.
‫آهای!
‫وای خدایا!
‫تف به این زندگی.
‫یا خدا.
‫سلام.
‫داشتم سگ‌ها رو دور می‌کردم.
‫عیبی نداره ریک. مشکلی نیست.
‫گفتم مشکلی نیست.
‫من آگی هستم. ویگز.
‫همسایه‌تونم.
‫درسته! خیلی خوش‌وقتم.
‫راستش، املاکیه گفته بود ‫شما هم ساکن اینجایین.
‫امیدوارم حریم شخصیتون رو ‫زیر پا نذاشته باشیم.
‫ولی ما بدجوری طرفدار آثارتونیم.
‫من نینا جارویس هستم.
‫سلام.
‫این رو دم خونه‌ام گذاشته بودن. ‫گمون کردم به‌خاطر سگ‌هاست؟
‫- خیلی بابت اون سگ‌ها عذر می‌خوام. ‫- ضمنا...
‫آره... من از این‌ها نمی‌خورم، پس...
‫شاید بتونین به مهمونی شام ببرین.
‫از این کارها هم نمی‌کنم.
‫آهان. خب، بفرمایین تو. ‫می‌تونم یه چیزی براتون بیارم.
‫- نه، اصلا... ‫- نه، تعارف نمی‌کنم. بفرمایین.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫شلختگی رو ببخشین. ‫هنوز مستقر نشدیم.
‫راستش، باید اعتراف کنم.
‫من خیال می‌کردم سنتون بیشتر باشه.
‫گمون کنم ده‌ها ساله ‫که آثارتون رو می‌خونم.
‫- خب... ‫- آگاتا ویگز.
‫عزیزم، حتما باید این سگ‌ها رو کنترل کنیم.
‫نامه‌ام رو خوندین؟
‫آره، خوندم.
‫چطوره بیاین تو دفترم؟ ‫می‌تونیم گپ بزنیم.
‫خب، راستش گپ خاصی نداریم.
‫متأسفانه جوابم منفیه.
‫بیاین بالا. پنج...
‫پنج دقیقه بهم فرصت بدین.
‫راستش، من داشتم می‌رفتم بیرون، ‫ولی خیلی خوش‌وقتم.
‫شاید بتونیم یه روزی با هم ناهار بخوریم؟
‫به زودی؟
‫کی این‌جوری شد؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫خودت ردیفش کن.
‫چی؟
‫ببین، بعدا بهت زنگ می‌زنم. ‫یکی اینجاست.
‫بنیتز دندون نداره. ‫خودش هم می‌دونه.
‫یه‌کم سازش کنیم، ‫می‌فهمن کم آوردیم.
‫نه، عیبی نداره. ‫من ردیفش می‌کنم. آره.
‫باشه.
‫خب، به گلد بگو این‌قدر ذوق نکنه. ‫ای خدا.
‫نه. نه، گفتم ردیفش می‌کنم.
‫ناتوانی نود و نه درصد جمعیت.
‫جارویس یاردز. ‫بزرگ‌ترین مجتمع چندمنظوره تاریخ آمریکا.
‫یه سال از ساختش گذشته ‫و یه مشت سوسیالیست عوضی...
‫خیال کردن می‌تونن دوباره بخش‌بندی کنن.
‫بفرمایین بشینین.
‫نه. راحتم.
‫آب چغندر میل دارین؟
‫نه، مرسی.
‫کلسترولش خیلی کمه، ‫کارکرد مغز رو بالا می‌بره.
‫خیلی بدمزه است.
‫من اصلا نمی‌تونم بمونم.
‫فقط اومدم نوشیدنی رو پس بدم...
‫و به خودتون و خانمتون بگم ‫لطفا یه فکری به حال سگ‌ها بکنین.
‫الان دو بار بیرون اومدن و خیلی...
‫حواسم رو پرت می‌کنن.
‫پیشنهاد دیگه‌ای...
‫برامون نداری همسایه؟
‫خب، راستش چرا.
‫آژیرتون خیلی بلند و مزاحمه.
‫آره. آره، گروه امنیتیم هنوز دارن ‫مشکلاتش رو حل می‌کنن.
‫خب، صداش خیلی بلنده.
‫من گاهی شبانه می‌نویسم.
‫شما رو این‌جوری تصور نکرده بودم.
‫اصلا. روی کاغذ...
‫خیلی مطمئن‌ترین.
‫من...
‫همون موقع انتشار خوندمش. ‫شاهکار بود.
‫سال دو هزار و...
‫آها، دو هزار و هجده بود.
‫خیلی وقته که دنباله نداشته. ‫کار جدیدی در دست ندارین؟
‫ببینین آقای جارویس...
‫لطفا نایل صدام کنین.
‫ببین، جدی می‌گم، ‫حتما خیلی دردناکه.
‫صبح تا شب تو خونه‌ای...
‫و تو ذهن خودت می‌چرخی.
‫من تحسینت می‌کنم.
‫من باید تو دل دنیا باشم، ‫وگرنه پژمرده می‌شم.
‫قدم نمی‌زنی؟
‫- جانم؟ ‫- تا خونت جاری بشه.
‫انرژیت گیر کرده.
‫شاید مسیر پیاده‌روی برات خوب باشه.
‫ناگفته نماند که ارزش ملک رو ‫هم بالا می‌بره.
‫ظاهرا کل همسایه‌هات موافقن.
‫در واقع، فقط خودت هنوز امضا نکردی.
‫خب...
‫شاید ترجیح بدم جنگل...
‫دست‌نخورده بمونه.
‫عجب.
‫که این‌طور. عجب.
‫چیه؟
‫پول می‌خوای؟
‫جانم؟
‫همین که کل خرجش رو من می‌دم کافی نیست.
‫می‌خوای واسه تو هم چک بنویسم؟
‫چی؟ نه. ‫من دنبال پولت نیستم. یا خدا.
‫اعتراف می‌کنم. اعتراف می‌کنم.
‫انتظارش رو نداشتم.
‫گنجینه ملی آگاتا ویگز...
‫از قدیم چی گفتن؟ ‫قهرمانت رو از نزدیک نبین؟
‫خب، لابد زندگی همه خرج داره.
‫آها، احترامت واجبه، ‫ولی تو اصلا من رو نمی‌شناسی.
‫خب، می‌دونم کتاب صنعت پرسودی نیست،
‫تو هم از وقتی پسر کوچولوت مرده ‫هیچی چاپ نکردی.
‫- حتما راحت نیست. ‫- اسم پسرم رو نیار.
‫جوابم منفیه.
‫اون سگ‌ها رو هم از خونه من جمع کن.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫آهای! شما نباید اینجا باشین.
‫نه، نه. نه، امروز نه.
‫فقط داریم گل می‌ذاریم. ‫دنبال دردسر نیستیم.
‫- تو حق نداری نزدیکش بشی. صد و پنجاه متر. ‫- خیال کردین من امروز نمیام اینجا؟
‫- تدی، بیا. ‫- اومدیم سر بزنیم.
‫- چرت می‌گین. ‫- بیا زود بریم.
‫گلتون رو نمی‌خوایم.
‫- عه! بهش دست نزن! ‫- آگی!
‫- تو باید زیر خاک باشی.
‫- آگی، بس کن! ‫- گزارشت می‌دم. زنگ می‌زنم پلیس بیاد!
‫- نه خانم فنیگ. لازم نیست. ‫- آره!
‫- زنگ بزن! زنگ بزن پلیس بیاد! ‫- دو باره!
‫- بیاین آروم بگیریم. ‫- نه!
‫آگی، دارن می‌رن، خب؟ ‫باید بس کنی! بس کن.
‫ببخشید.
‫امروز احساساتیه.
‫شما درک می‌کنین دیگه؟
‫می‌شه لطفا بس کنیم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫بیا بریم. بیا دیگه.
‫من بی‌شعورم؟
‫هیچ مسئولیتی قبول نمی‌کنه، ‫اون‌وقت من...
‫- تصادف بود. ‫- نه‌خیر! مصرف کرده بود.
‫- تو که نمی‌دونی. ‫- چرت نگو شلی!
‫آها.
‫من این بحث رو ادامه نمی‌دم.
‫خیلی شرمنده‌ام که هنوز دعوا می‌کنیم.
‫شل.
‫شل، ببخشید.
‫فقط...
‫امروز که اون‌جوری اینجا دیدمش...
‫می‌شه لطفا...
‫بهم نگاه کنی؟
‫من نمی‌خوام کلی بحث کنیم.
‫ولی تو کمک لازم داری آگی.
‫می‌دونم این اتفاقات ‫اصلا درست و منصفانه نیست،
‫ولی چهار سال گذشته و این خشم...
‫می‌دونم. می‌دونم. ‫دارم روش کار می‌کنم. جدی می‌گم.
‫گاهی اتفاق بد پیش میاد.
‫خودت چی؟
‫حال خودت چطوره؟ ‫خبر خاصی ازت نداشتم.
‫راستش من...
‫چند وقته دوباره نقاشی می‌کنم ‫که حس...
‫آها، وای. خیلی...
‫خیلی عالیه.
‫انگار یه چیزی داره بیرون می‌ریزه.
‫شاید. نمی‌دونم. توضیحش سخته.
‫ببین... خیلی خوشحال می‌شم ‫یه روزی آثارت رو ببینم، البته اگه...
‫باشه، بهت خبر می‌دم.
‫وای خدا!
‫ایش!
‫یا خدا!
‫در اسرع وقت برات سه فصل می‌فرستم. ‫خیلی شرمنده‌ام که هنوز نفرسـ...
‫چی؟ نه! عزیزم، من که نـ...
‫فقط زنگ زدم دوستانه ‫حالت رو بپرسم.
‫انتظار نداشتم امروز چیزی بنویسی.
‫ببخشید، آره.
‫خب، امروز که بدترین روز دنیاست ‫حالت چطوره؟
‫تدی فنیگ با مادرش اومده بود سر قبرش.
‫خیلی خوش گذشت.
‫شوخیت گرفته؟ چیکار می‌کرد؟
‫اومدن گل بذارن. مسخره‌ام کنن.
‫حالم به هم خورد.
‫آره، سینک آشپزخونه‌ام هم الان ‫یه آشغال قهوه‌ای و چندش بیرون زد.
‫خونه‌ام بوی پالایشگاه فاضلاب می‌ده.
‫خدا می‌دونه تعمیرش چقدر خرج برمی‌داره.
‫وای عزیزم.
‫راستش...
‫ببین، می‌خواستم بپرسم،
‫اصلا از این کار خوشم نمیاد، ولی...
‫احیانا نمی‌شه یه پیش‌پرداخت دیگه بگیرم؟
‫یه مقدار کم آوردم.
‫وای بچه جان، ببین، می‌تونم سعی کنم،
‫ولی باب اصلا از این درخواست مجدد ‫خوشش نمیاد.
‫آخه دو سال...
‫از برنامه عقبیم.
‫- من کلی پادرمیونی کردم. ‫- نه. می‌دونم. می‌دونم.
‫روی اون پول واسه نوسازی خونه ‫حساب کرده بودم،
‫ولی بعدش یهو...
‫شاید اگه بتونی چند فصل نشونش بدی ‫بهتر باشه؟ یه چیزی نداری؟
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫مشکلت فقط تعمیراته ‫یا قسط خونه عقب افتاده؟
‫آخه اگه بالاخره آماده فروشی، ‫من یه املاکی خفن می‌شناسم.
‫نه، نه، نه. ‫خودم یه‌کاریش می‌کنم.
‫مشکلی ندارم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫آره، آره. فقط...
‫روز سختی داشتم.
‫آره.
‫اِم...
‫باورت نمی‌شه کی همسایه‌ام شده.
‫خیلی‌خب، آشنای خودمه یا مشهوره؟
‫من رو که می‌شناسی. ‫اگه مشهوره،
‫اصلا نمی‌شناسم.
‫نایل جارویسه.
‫بی‌خیال.
‫نایل جارویس؟
‫آره.
‫یا خدا. واقعا دیدیش؟
‫وای، رسما آشنا شدیم.
‫آره، آدم خیلی عجیبیه.
‫بهتره باهاش در نیفتی.
‫گمون کنم دیگه کار از کار گذشته.
‫عه، منظورت چیه؟
‫می‌خواد کل بلوکمون رو تصرف کنه. ‫من فقط نظر صادقانه‌ام رو بهش گفتم.
‫یا خدا. مواظب باش، خب؟
‫اون‌ها که مطمئن نیستم ‫زنش رو کشته، مگه نه؟
‫آخه هیچ‌وقت جسدش رو پیدا نکردن.
‫آره، ولی مشکوکه، مگه نه؟
‫واسه همین نباید تو روستا زندگی کرد. ‫من که اصلا خوابم نمی‌بره.
‫خب، ببین...
‫واقعا بهتره یه‌کم استراحت کنم.
‫ولی مرسی که زنگ زدی.
‫در اسرع وقت چند صفحه برات می‌فرستم.
‫خواهش می‌کنم. یه چیز آرام‌بخش بخور ‫و بگیر بخواب.
‫خیلی دوستت دارم بچه جان.
‫خیلی دوستت دارم.
‫گمون می‌کنم یه مشت ریشه ‫زیر لوله‌کشی خونه‌تون اومده.
‫قدیمی شده، ترک خورده.
‫هرچی بیشتر صبر کنین، ‫وضعتون بدتر می‌شه.
‫اگه بخوایم مطمئن بشیم، ‫باید دوربین بفرستم تو.
‫ببخشید. یه لحظه.
‫هیس. آروم باش.
‫سلام.
‫سلام. استیو، بس کن. بس کن.
‫ببین...
‫ازت می‌خوام یه لطف کوچکی در حقم بکنی.
‫می‌خواستم ببینم لطف می‌کنی ‫کتابم رو امضا کنی؟
‫جدی گفته بودم. ‫واقعا خفنه. من الکی تعریف نمی‌کنم.
‫می‌خواستم دیروز درخواست کنم، ولی...
‫آره.
‫قسم می‌خورم یه خودکار آورده بودم.
‫احیانا می‌شه خودکار شما رو قرض کنم؟
‫مطمئنم دو سه‌تا خودکار دارین.
‫اِم...
‫منتظر باشین.
‫ممنون.
‫مدیونتونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بذارین ناهار مهمونتون کنم. ‫آشناییمون خوش‌آیند نبود.
‫حداقل کاریه که از دستم بر میاد.
‫وای، ممنونم، ولی مشغول کارم.
‫امروز حرف نداره. اینجا رو باش.
‫تو خونه موندن جنایته.
‫شاید بعدا رفتیم.
‫عده‌ای هستم که واسه چنین دعوتی ‫پول خوبی می‌دن.
‫شوخی ندارم. ده سال پیش ‫یه خیریه من رو به مزایده گذاشته بود.
‫ناهار رو در رو با نایل جارویس.
‫خب، کاش می‌شد در راه خیری اهداش کنم.
‫وای، خیلی بی‌رحمی. می‌دونستی؟
‫از بی‌رحمی خوشت میاد، مگه نه؟
‫فرض کن یه مقدار شکر لازم داشتی. ‫نمی‌تونی ازم دوری کنی.
‫ببینین، من اول سینک رو باز می‌کنم.
‫اگه جای شما بودم، ‫چندتا پنجره باز می‌کردم.
‫حداکثر یه ساعت. ‫این‌جوری هوای خونه عوض می‌شه.
‫خودم می‌رسونمت.
‫اِم...
‫چطوره خودم بیام اونجا؟ ‫باید لباسم رو عوض کنم.
‫رستوران النور خوبه؟
‫چرا که نه.
‫معطلم نکن.
‫- بفرمایین خانم. ‫- سلام. ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از این چشم‌انداز خوشم میاد.
‫وقتی بچه بودیم ‫پدرم ما رو می‌آورد اینجا.
‫به مناسبت تولد و فارغ‌التحصیلی.
‫صاحبش به مرور زمان عوض شده. ‫عین سابق نیست.
‫ولی چی بگم؟
‫آره، یاد گذشته می‌کنم.
‫- غذاهای ویژه پشت منوئن. ‫- ممنون.
‫نوشیدنی میل ندارین؟
‫یه نوشابه رژیمی لطف کنین.
‫تو اینجا بزرگ شدی؟
‫آره. پسر فراری برگشته.
‫از منهتن خسته شدی؟
‫از فضول‌ها و شایعات خسته شده بودم.
‫- کل دنیا خیال می‌کنن می‌دونن چی شده. ‫- مدیسون رو می‌گی؟
‫اوهوم.
‫تو چی؟
‫- چند وقتیه که اینجایی؟ ‫- آره، ما...
‫می‌گفت خرید چنین خونه بزرگی ‫که این‌قدر کار داره مسخره است.
‫باید با اون همه پول «پولیتزر» ‫یه کاری می‌کردی دیگه، نه؟
‫آها، من...
‫خود جایزه زیاد نیست، ولی...
‫- ولی آره، وضعم خوب بود. ‫- یادمه.
‫کتابت همه‌جا بود.
‫واسه...
‫پدرت سهم فرستادی؟
‫- از سودش سهم نفرستادی؟ ‫- آها. نمی‌دونم. شاید بهتر بود می‌فرستادم.
‫با هم صحبت نمی‌کنیم.
‫واقعا؟
‫واسه عظمت فداکاری‌های زیادی می‌کنیم.
‫لابد دیگه.
‫ولی خیلی حیفه. ‫انگار اشتباه برداشت کرده بود.
‫خب آره، یه سری رازهای کثیف رو فاش کردی، ‫ولی معلوم بود خیلی براش احترام قائل بودی.
‫تو بچگی بودم.
‫چرت می‌گی.
‫الان هم هستی.
‫اون تو رو به اینجا رسوند. ‫بی‌رحم بود. خلاق بود.
‫اون کلاه‌بردار و فاسده.
‫ولی کاری کرد مردم باور کنن.
‫اکثر جامعه‌ستیزها همینن.
‫هرچی می‌خوای بگو. ‫ولی به نظر من اون کتاب ابراز علاقه است.
‫خب، الان چی می‌نویسی؟ ‫یه شرح‌حال دیگه؟
‫نه. یا خدا، نه.
‫رمانه؟
‫نه...
‫بیشتر زندگی‌نامه است.
‫عه، جدی؟ راجع به کیه؟
‫آها، محرمانه است؟
‫روث بیدر گینزبرگ ‫و دوستیش با انتونین اسکالیا.
‫- دیوان عالی... ‫- آره...
‫وای خدایا. آره، خودم می‌شناسمشون. ‫یا خدا، خیال کردی من کی‌ام؟
‫خب، یه‌جوری نگاهم کردی...
‫خب آره، آخه حوصله‌سربره. ‫تعجبی نداره که گیر کردی.
‫حوصله‌سربر نیست.
‫یه‌کم حوصله‌سربره.
‫دو نفر با دیدگاه‌های کاملا متفاوتن،
‫اهدافشون دو قطب کاملا مخالفه، ‫ولی تونستن واقعا دوست باشن...
‫خواب‌آوره.
‫آها، خب، به نظر من داستانیه ‫که ممکنه امیدبخش باشه.
‫کسی دنبال امید نیست. ‫خودت هم می‌دونی.
‫مردم دنبال غیبت و کشتارن.
‫اگه یه کتاب پرفروش دیگه می‌خوای، ‫بهتره راجع به من بنویسی.
‫خیلی‌خب.
‫کجاش خنده‌داره؟
‫اِم...
‫من خیلی جالبم.
‫کلی خاطره دارم، باور کن. ‫ملت خیال می‌کنن می‌دونن. ولی نمی‌دونن.
‫- فرصت کردین منو رو ببینین؟ ‫- اِم...
‫نه، ببخشید. گمون کنم...
‫من برانزینو می‌خورم. ‫ایشون پومودوروی مرغ می‌خوره.
‫مشهورترین غذاشونه. ‫خیلی خوشت میاد.
‫فرض کن گیاه‌خوار بودم.
‫امکان نداره.
‫خیلی تشنه به خونی. ‫بوش رو حس می‌کنم.
‫عه، چیه؟ اشتباه می‌کنم؟ ‫بگو اشتباه می‌کنم.
‫نمی‌گم اشتباه می‌کنی. ‫می‌گم...
‫می‌گی چی‌ام؟
‫بگو دیگه خانم برنده «پولیتزر»، ‫کلماتت رو بیان کن.
‫یه‌کم بی‌شعوری.
‫باید بیشتر با امثال تو بگردم.
‫عجب! وای! خیلی‌خب.
‫آخه اصلا از من نمی‌ترسی.
‫- باید باشم؟ ‫- بستگی داره چی خونده باشی.
‫اکثر مردم خیلی مواظبن ‫و پاچه‌خاریم رو می‌کنن...
‫و هرچی دوست دارم بهم می‌گن.
‫آخی.
‫حتما خیلی سخته.
‫دیدی؟ بامزه بود.
‫وایستا ببینم، واسه همین اینجام؟
‫تا سرگرمت کنم؟
‫نه، فقط واسه این نیست. ‫من جواب منفی هم قبول نمی‌کنم، خلاصه...
‫چقدر می‌خوای؟
‫بی‌خیال، بیا بریم سر اصل مطلب.
‫واسه مسیر پیاده‌رویم. ‫همین الان برات چک می‌نویسم.
‫ببین، بهت که گفتم. ‫من دنبال...
‫برام مهم نیست دنبال چی هستی. ‫هر کسی قیمتی داره. هر کسی.
‫ببخشید.
‫بی‌خیال دیگه. بی‌شوخی؟ ‫می‌خوای مجبورم کنی التماس کنم؟
‫- نمی‌دونم چی بگم؟ ‫- اصلا کی اسم سگش رو استیو می‌ذاره؟
‫این دیگه چیه؟
‫- چی؟ ‫- «سگم استیو»؟
‫می‌خوای چی رو ثابت کنی؟
‫«سلام، این سگم جو و اون هم سگم ریچله.» ‫خیلی مسخره است.
‫پسرم اسمش رو انتخاب کرد.
‫آره، ما...
‫وقتی کوپر چهارساله بود ‫هاپو رو آوردیم.
‫اون هم گفت...
‫«گمون کنم اسمش استیوه.»
‫من گفتم «واقعا؟ چرا؟»
‫اون هم گفت...
‫«به نظرم واسه سگ اسم خوبیه.»
‫خب، خاک بر سرم.
‫دیگه نمی‌تونم حرفم رو پس بگیرم، مگه نه؟
‫گمون نکنم.
‫تصادف بود، ها؟
‫راننده مصرف کرده بود؟
‫عوضی در صحنه تصادف ‫تو دستگاه فوت نکرد.
‫تا بخوان آزمایش خون بگیرن، ‫فقط یه‌کم زیر سطح مصرف بود.
‫این‌جور می‌گن.
‫هنوز تو «روبرتو» کار می‌کنه.
‫یعنی اصلا حبس نخورد؟ هیچی؟
‫نچ. گفتن تصادف عادی بوده.
‫گفتن تقصیر من بود. گفتن...
‫گفتن بی‌احتیاط رانندگی کرده بودم. ‫عین سگ دروغ گفت.
‫اون‌قدر پررو بود که واسه من ‫حکم حفظ فاصله گرفت.
‫چند سال اخیر بهم سخت گذشته.
‫تصمیمات بدی گرفتم.
‫آخه...
‫فقط می‌خواستم اون هم عین من ‫عذاب بکشه... ولی اصلا...
‫درست گفتم دیگه.
‫تشنه به خونی.
‫برنگرد.
‫یه لحظه عذر می‌خوام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببینین...
‫ناخواسته متوجه شدم ‫از ما عکس گرفتین.
‫- چی؟ ‫- ازتون می‌خوام عکسمون رو پاک کنین.
‫- منظورتون چیه؟ ‫- پاکش کنین. خصومتی پیش نمیاد.
‫ما اومدیم تعطیلات ‫و داشتم از دخترم عکس می‌گرفتم.
‫آها، خیال کردین من احمقم؟
‫مامان. شاید بهتر باشه...
‫راستش، خیلی بامزه است، ‫آخه اگه اجازه می‌گرفتین،
‫اگه رک و راست می‌گفتین، ‫احتمالا باهاتون سلفی می‌گرفتم،
‫ولی این کارها دزدکی رو دوست ندارم.
‫اصلا دوست ندارم.
‫آقا، اینجا مکان عمومیه. ‫من اصلا قانون‌شکنی نکردم.
‫واقعا؟
‫عه! این چه وضعشه؟ مگه دیوانه‌ای؟
‫- اون مال من بود! ‫- عه، عه، عه، عه! خانم...
‫- به کلانتری شکایت می‌کنم. ‫- لازم نیست.
‫ما اومدیم تعطیلات!
‫آروم باشین. ‫ما براتون جبران می‌کنیم.
‫پومودوروی مرغ.
‫این هم برانزینو.
‫چیز دیگه‌ای میل دارین؟
‫نه، گمون کنم همه‌چی عالیه.
‫پسمونده خوبیه.
‫آره، استیو خیلی خوشحال می‌شه.
‫- کجا پارک کردی؟ ‫- اون‌ور خیابون.
‫همراهیت می‌کنم. ‫خودت می‌دونی من بی‌خیال نمی‌شم.
‫برو خونه، فکرهات رو بکن، مبلغت رو بگو، ‫من هم ردیفش می‌کنم.
‫فقط به همسایه‌هات نگو. ‫این کار کاملا بی‌سابقه است.
‫راستش، گمون می‌کردم ‫تو کارهای مهم‌تری داری.
‫به همه‌شون می‌رسم عزیز دلم. ‫رازم همینه.
‫خودشه، ها؟
‫تدی فنیگه.
‫ای خدا، حتما مجبوری اون عوضی رو ‫همیشه ببینی.
‫فقط اگه از خونه‌ام بیام بیرون.
‫آره. شهر کوچکیه.
‫فقط می‌تونم وقتی اتفاقی تو فروشگاه ‫موقع خرید نوشیدنی و پاستیل می‌بینمش،
‫سرم رو برگردونم.
‫درست نیست.
‫اِم...
‫خب، مرسی.
‫بابت صبحانه ممنونم آقای جارویس.
‫لطفا نایل صدام کن. ای بابا. ‫دیگه رفیق شدیم، خب؟
‫از هوا خیلی شانس آوردیم.
‫خانم، نه، نه! وایستین، وایستین! ‫چیزی نیست. دیدین؟
‫اف‌بی‌آی.
‫من نگران امنیت شمام.
‫فقط می‌خوام باهاتون صحبت کنم. همین.
‫راجع به همسایه‌تونه.
‫خواهش می‌کنم.
‫خانم.
‫بیاین.
‫آره. آره.
‫- می‌شه بیام تو؟ ‫- نه، نمی‌شه. این دیگه چه وضعشه؟
‫منصفانه است. خیلی منصفانه است.
‫ببخشید، نمی‌تونستم از جلو بیام. ‫ممکن بود یکی ببینه.
‫من مأمور ویژه برایان آبوت از اف‌بی‌آی هستم.
‫می‌شه...
‫اون رو بگیرین پایین؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نایل جارویس.
‫شما دوتا امروز ناهار خوردین.
‫می‌دونم...
‫یه‌کم غیرعادیه، ‫ولی شما تو این خونه تنهایین.
‫الان هم اون اینجاست و باهاش صحبت می‌کنین. ‫باهاش می‌خندین.
‫- خدا می‌دونه باهاش چیکار می‌کنین... ‫- چی؟
‫اصلا نمی‌تونم با خودم و وجدانم...
‫کنار بیام، اگه بهتون...
‫نگم «مواظب باشین.»
‫اون عین ما نیست، متوجهین؟
‫ببخشید، یعنی...
‫یعنی هنوز دارین راجع بهش تحقیق می‌کنین؟
‫نه، من چنین حرفی نزدم.
‫بابت مدیسون؟ یا چیز دیگه‌ای شده؟
‫- خیال می‌کردم پرونده بسته شده. ‫- نمی‌تونم این چیزها رو بگم.
‫ولی می‌تونی زیر بارون شدید...
‫نیمه‌شب با این حال ‫در خونه‌ام رو بزنی؟
‫اِم...
‫چیه؟ زهره‌ترکم کردی!
‫راست می‌گین. راست...
‫راست می‌گین. حالم خوش نیست.
‫احتمالا اشتباه کردم.
‫فاصله‌تون رو حفظ کنین، خب؟
‫خواهش می‌کنم فاصله‌تون رو حفظ کنین.
‫من شهروند نگرانی‌ام ‫و بهتون می‌گم. همین و بس.
‫گفتین اسمتون چی بود؟
‫برایان آبوت.
‫مواظب خودت باش.
‫یا خدا، بالاخره جواب دادی.
‫سلام. همه‌چی مرتبه؟
‫کسی باهات تماس نگرفته؟
‫- چی؟ ‫- کسی تماس نگرفته؟
‫منظورت به جز خودته؟ اِم...
‫نمی‌دونم. من تازه بیدار شدم. ‫تا دیروقت بیدار بودم.
‫وای خدا. خیلی‌خب...
‫چیه؟ چی شده؟
‫ببین آگی، هیچ مشکی نیست، ولی...
‫ولی چی؟ داری من رو می‌ترسونی.
‫تدی فنیگ.
‫ظاهرا دیشب خودکشی کرده.
‫چی؟
‫می‌دونم.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫وایستا ببینم، چی؟
‫چه‌جوری؟
‫نمی‌دونم. اخبار محلی پخش کرده.
‫گمون کنم سوار ماشینش لب ساحل بوده.
‫گمون می‌کنن خودش رو غرق کرده.
‫وای خدایا.
‫ببین، معلومه مشکلاتی داشت، خب؟
‫نباید خودت رو مقصر بدونی.
‫آگی، گوشی دستته؟
‫آره...
‫من باید برم.
‫وایستا! آگـ...
‫نه.
‫ای خدا، حتما مجبوری اون عوضی رو ‫همیشه ببینی.
‫درست نیست.
‫من فقط می‌خواستم ‫عین خودم عذاب بکشه.
‫دیدی؟
‫درست گفتم دیگه.
‫تشنه به خونی.
‫تو چیکار کردی؟