‫- سلام. ‫- سلام، مامان.
‫- سلام. ‫- هی.
‫هی.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم. خوبم.
‫- باشه. واست اینو آوردم... ‫- آره، ممنون. ممنون...
‫عجله داری؟
‫یعنی می‌تونی یه لحظه بیای بشینی؟
‫- آره، باید برگردم به... ‫- ولی...
‫فقط یه لحظه.
‫- آره. ‫- باشه، عالیه.
‫- در رو ببند. ‫- باشه.
‫- من توی آشپزخونه‌ام. ‫- باشه.
‫- سلام، آقای کالینوفسکی. ‫- سلام، سید.
‫قایم شدی؟
‫آره، رایانه داره یه سری چیز پیاده می‌کنه.
‫منم اومدم یه کم قدم بزنم.
‫می‌فهمم.
‫من تو رو...
‫من ناامیدت کردم.
‫چی؟
‫می‌دونی، قطع کردن حمایت مالی و این چیزا.
‫می‌ترسم برعکس باشه،
‫اگه بحث ناامید کردن باشه.
‫واقعا می‌خواستم این کوفتی جواب بده.
‫هنوز وقت هست.
‫نه زیاد.
‫نه.
‫می‌دونی، همین الان داشتم فکر می‌کردم...
‫چی؟ بهم بگو.
‫توی دنیا کسب‌وکارهایی که بیشترین ‫لذت رو به آدم میدن،
‫یا حداقل سعی می‌کنن، خب؟
‫متاسفانه، همه‌شون کسب‌وکارهای مزخرف هستن.
‫رستوران‌ها.
‫- فیلم‌ها. ‫- تئاتر.
‫آره. آخرین بار کی تئاتر دیدی، ها؟
‫خب راستش آخرین باری که چیزی دیدم،
‫شبیه داخل یه رستوران بود.
‫دقیقا منظورم همینه. زمانی واسه لذت بردن نیست.
‫می‌دونستی مامانم قبلا بازیگر بوده؟
‫- نه بابا! ‫- آره، آره، آره.
‫می‌دونی، محلی، بیشتر کارهای اجتماعی.
‫ولی... آره...
‫من خاطرات خیلی واضحی از آپارتمانمون دارم
‫وقتی خیلی بچه بودم،
‫و پر بود از دوستای بازیگر و هنرمندش
‫و طراحای لباس، نمی‌دونم. آره.
‫- باحال به نظر میاد. ‫- هووم.
‫الان چیکار می‌کنه؟
‫اوه، هیچی.
‫خیلی وقته که فوت کرده. آره.
‫اوه. کِی...
‫- کِی فوت کرد؟ ‫- پنج سالم بود. این...
‫- اوه، لعنتی. سید، متاسفم. نه. ‫- چیزی نیست.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- اشکالی نداره. ممنونم.
‫احتمالا باید برگردم داخل.
‫باید قاشق‌ها رو جعبه کنم.
‫خب، از این دیدار کوتاه ممنونم.
‫آره.
‫واسه من یه... یه لذت واقعی بوده...
‫که...
‫رشد کردنت رو ببینم، یا هر کوفتی.
‫- لازم نیست اینو بگی. ‫- جدی میگم، سید.
‫دیدن اینکه مسئولیت قبول می‌کنی، می‌دونی؟
‫یعنی، نمی‌تونم تصور کنم چقدر باید سخت باشه
‫با این برادرزاده‌ی کوفتی من ‫که مثل یه احمق راه میره.
‫یعنی، تو یه حرفه‌ای زحمتکش و کاردرستی.
‫و با همه خوبی، می‌دونی؟
‫یعنی، نمی‌دونم چرا هنوز داری اینجا ول می‌چرخی.
‫باشه. نمی‌دونم منظورت از این حرف چیه، ولی...
‫نه، منظورم این بود که همیشه فکر می‌کردم
‫با اولین قطار از اینجا میری، می‌دونی؟
‫اینجا یه خراب‌شده‌ی کوفتیه.
‫اشتباه نمی‌کنی، ولی... نمی‌دونم.
‫من اینجام.
‫و منظورم همینه. دقیقا.
‫مادرت...
‫اگه بودش، از کسی که شدی خیلی خوشحال می‌شد.
‫ممنون، عمو.
‫گریپ‌فروت خشک شده هم اون پشت داری، درسته؟
‫آره، آره. یه کم دارم.
‫باشه.
‫لعنتی. پودر مالت تموم کردم. ‫می‌خوای بری پایین یه کم بیاری؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫هی هی.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- چندتا امضا لازم دارم. یادم رفت.
‫همین الان لازمشون داری؟
‫خب آره، وگرنه نمی‌تونم خونه رو بفروشم، پسر.
‫دستاتو بشور.
‫اینو یادت میاد؟
‫- نه. نه، فکر نکنم. ‫- نه؟
‫عمو دان.
‫- نه. ‫- نه.
‫کله‌پوک. آره.
‫این یکی چی؟
‫- نه. ‫- عمو جان.
‫اونم یه کله‌پوکه.
‫این یکی چی؟
‫آره، فکر کنم می‌شناسمش. آره.
‫آره، یادت میاد؟ آره؟
‫- خاله کری. آره. ‫- آره، آره.
‫- اونم یه کله‌پوکه. ‫- درسته.
‫- واو. ‫- می‌دونم، درسته؟
‫- این عموئه؟ ‫- آره، آره، با زن اولش، گیل.
‫آها.
‫اینجا خیلی جوونه.
‫آره.
‫اون گفت داری توی یه کاری کمکش می‌کنی.
‫آره. اوه آره. دارم کمکش می‌کنم خونه‌شو بفروشه.
‫- اوه. ‫- اوهوم.
‫اوه، کجا میره؟
‫نمی‌دونم. میره یه جای کوچیکتر.
‫- ها. ‫- آپارتمان.
‫ها.
‫خوش‌تیپه.
‫اوهوم.
‫این توی ایتالیا بود.
‫با پدرت رفتم.
‫به محض اینکه رسیدیم دعوامون شد.
‫یه دعوای خیلی شدید کردیم،
‫و آخرش تمام روز رو تنهایی قدم زدم.
‫- هووم. ‫- آره.
‫تهش توی یه کافه نشستم و گریه کردم.
‫فکر کنم خونه‌ی همین زنه بود.
‫حتما خیلی رقت‌انگیز به نظر می‌رسیدم ‫چون خیلی باهام خوب بود.
‫و اون... نه، جدی میگم.
‫واسم یه اسپرسو درست کرد، و ناهار درست کرد.
‫ها.
‫فلفل قرمز کبابی و یه سس.
‫مثل سس قرمز؟
‫نه، نه. نه، نه، نه، سفید بود.
‫و به نظر حال‌بهم‌زن میاد،
‫ولی یه چیزی بود شبیه مایونز با ماهی.
‫توناتو.
‫توناتو، آره.
‫- آره. ‫- آره، خوشمزه بود.
‫حال‌بهم‌زن به نظر می‌رسید.
‫هووم.
‫آره، روزای خوبی بود.
‫درسته.
‫تیکه انداختم.
‫اوه.
‫مامان. مامان. من...
‫چیزی نیست.
‫آره، نه، من فقط... من...
‫نه، نه. چیزی نیست.
‫من... من خوبم. من خوبم.
‫من خوبم، کارمن. من خوبم. این...
‫باشه. فقط می‌خواستم بیام اینا رو بهت بدم.
‫نه، می‌دونم. می‌دونم. می‌دونم.
‫خوشحالم که اینجایی، جدی میگم.
‫فقط واقعا خیلی استرس دارم.
‫چرا استرس داری؟
‫چون بهت فکر می‌کنم.
‫به ناتالی و ریچی و همه فکر می‌کنم.
‫آره.
‫و...
‫می‌تونی‌...
‫- مامان، من... ‫- نه، نه، نه.
‫کارمن، می‌تونی فقط یه ثانیه بهم وقت بدی؟
‫- حتما. ‫- باشه، یه ثانیه بهم وقت بده.
‫الان برمی‌گردم.
‫تو فقط همینجا بمون. الان برمی‌گردم.
‫خب...
‫- وقتی توی عروسی دیدمت... ‫- آها.
‫حسابی بزرگ شدی،
‫و تبدیل به این آدم شدی.
‫می‌دونی؟ و خیلی خوش‌تیپی.
‫و واست خوشحالم.
‫و من...
‫- می‌دونم یه کارهایی کردم. ‫- آره.
‫- و اوضاع رو بد کردم. ‫- آره.
‫- و افتضاح بودم. و... ‫- مامان، لازم نیست این کارو بکنیم.
‫کارمن، من خیلی بدجنس بودم.
‫و یه چیزایی نوشتم که می‌خواستم بهت بگم.
‫- یه چیزایی نوشتی؟ ‫- من می‌خواستم...
‫می‌خواستم بهت بگم که من این چیزا رو می‌دونم،
‫و این چیزا رو حس می‌کنم.
‫و می‌خواستم بهت یه کم...
‫می‌دونی، یه کم در مورد خودم بگم.
‫می‌تونم اینو واست بخونم؟
‫- آره. ‫- آره، باشه. باشه.
‫خب...
‫خب، یه لحظه صبر کن. فقط یه لحظه...
‫"احساس سردرگمی می‌کردم.
‫احساس تنهایی می‌کردم. ناراحت بودم.
‫عصبانی بودم. بد بودم.
‫با بچه‌هام افتضاح بودم.
‫با خانواده‌ام افتضاح بودم.
‫از خود بیخود شدم. داد زدم.
‫دروغ گفتم.
‫و فریاد زدم."
‫و بعدش...
‫و بعدش نوشته "متاسفم"...
‫- ۲۵ بار. ‫- اوهوم.
‫چون متاسفم، کارمن.
‫خیلی خیلی متاسفم.
‫واقعا متاسفم.
‫و می‌بینم که تو کی هستی...
‫- اوهوم. ‫- و ناتالی کیه، و مایکل کیه.
‫مایکل کی بود.
‫و مردم چیزای خیلی خوبی درموردتون میگن.
‫و بهم میگن که شماها چقدر فوق‌العاده‌اید.
‫درمورد کارهاتون می‌شنوم.
‫و می‌دونم که شکست خوردم...
‫چون من این کار رو نکردم. و...
‫من از طریق آدمای دیگه از زندگیت خبردار میشم.
‫هووم.
‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫و تو منو نمی‌شناسی.
‫و من باعثش شدم.
‫و...
‫می‌دونم که گفتن این حرفام
‫هیچ معنایی نداره
‫به جز اینکه دارم سعی می‌کنم.
‫و من... فقط...
‫تقصیر منه.
‫اتفاقی که افتاد تقصیر منه.
‫و هرگز نباید سر شما سه تا خالی می‌کردم.
‫ولی نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫و نمی‌دونستم چطور بهش کمک کنم.
‫نمی‌دونستم چطور بهش کمک کنم، کارمن.
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫احتمالا بدترش کردم.
‫می‌دونم اینکارو کردم. می‌دونم بدترش کردم.
‫و من...
‫می‌دونم که با گفتن اینکه این چیزا رو می‌دونم ‫اوضاع بهتر نمیشه.
‫فقط... کارمن، قلبم شکسته.
‫قلبم شکسته.
‫و می‌دونم...
‫که عشق اون تو هست.
‫می‌دونم هست، چون می‌دونم ‫چه حسی به تو دارم،
‫و به ناتالی، و به ریچی.
‫و...
‫من هیچوقت کاری نکردم...
‫که به مشکلات خودم نگاه کنم، و الان می‌کنم.
‫- سعی می‌کنم. من... ‫- لعنتی.
‫من پاک بودم...
‫تقریبا یک ساله. و می‌دونم زیاد نیست.
‫- می‌دونم زیاد نیست، ولی یه شروعه. ‫- اوهوم.
‫و... من سعی می‌کنم مسئول و پاسخگو باشم.
‫- و دارم سعی می‌کنم عذرخواهی کنم. ‫- اوهوم.
‫و دارم سعی می‌کنم...
‫- سعی می‌کنم اوضاع رو بهتر کنم. ‫- اوهوم.
‫و...
‫من اینجا دارم می‌پرسم...
‫که آیا می‌تونم دوباره بخشی از زندگیت باشم...
‫چون دلم واست تنگ شده.
‫و می‌دونم هیچوقت به اندازه‌ی کافی نگفتم، ‫می‌دونم نگفتم،
‫ولی دوستت دارم، کارمن.
‫- تو خرس کوچولوی منی. ‫- آره. می‌دونم.
‫و دوستت دارم، و خیلی متاسفم.
‫فقط به اندازه‌ی کافی نگفتمش.
‫نگفتم.
‫می‌دونم.
‫متاسفم که اینجا نبودم. باشه؟
‫فقط به حرفم گوش کن.
‫دوستت دارم.
‫باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- منم دوستت دارم. ‫- باشه.
‫فکر نکنم همه‌شو خونده باشم.
‫اشکال نداره.
‫- کارت عالی بود. کارت عالی بود. ‫- اوه.
‫گمونم یه کم قند نیاز دارم.
‫قند خونم افتاده.
‫گرسنه‌ای؟
‫اوه. آره. آره. آره.
‫آره؟
‫آره، می‌خوای... می‌دونی چیه؟ ‫واست یه چیزی درست می‌کنم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- همینجا بشین. یه چیز خوب درست می‌کنم. ‫- مامان. مامان. مامان.
‫چیه؟
‫می‌خوام واست یه چیزی درست کنم بخوری.
‫باشه؟
‫باشه.
‫باشه، ممنون.
‫- اون سه تا. ‫- آره.
‫و بعد برش گردون.
‫اینجا رو امضا کن.
‫نمی‌خوام اینو خراب کنم.
‫عالیه. تبریک میگم. رسما فروخته شد.
‫بار دوم.
‫آره، ولی بار دوم رسماً...
‫- شف. ‫- ممنون، داداش.
‫واو.
‫چه خبر، پسر؟ من لوکا هستم.
‫چه خبر، پسر؟
‫من چستر هستم، مشخصه.
‫چرا داری عجیب رفتار می‌کنی؟
‫پسر، اون... تو هم داری عجیب رفتار می‌کنی.
‫اوه، تو اون رفیقشی که خونه‌شو فروخت.
‫تبریک میگم، پسر. باحاله.
‫آره پسر، خیلی باحاله.
‫بسیار خب، باید یه تلفن بزنم...
‫پسر، من باید...
‫همین الان با یارویی که خونه‌ی جردن رو ‫توی دیرفیلد فروخته تلفنی حرف بزنم.
‫گمونم می‌خواد راهنماییم کنه.
‫این مزخرف محضه.
‫آره هست. فقط دارم سر به سرش می‌ذارم.
‫خب، برمی‌گردم با هم وقت بگذرونیم.
‫شاید کمک کنم یه کم دونات درست کنیم ‫یا یه کوفتی...
‫- بعدا می‌بینمت. ‫- باشه. باشه.
‫من کاری کردم که ناراحت بشه؟
‫ابداً.
‫- باشه. ‫- نه.
‫آقایون،
‫اگه اجازه بدید، یه فرضیه‌ای رو مطرح کنم.
‫دنیایی رو تصور کنید که در اون
‫شما این عملیات رو توی ‫یه منطقه‌ی دیگه تکرار کنید.
‫همین نوع کسب‌وکار.
‫بدون گارسون. بدون ظرف.
‫تمام سفارش‌ها بیرون‌بر.
‫و فرض کنیم اون فضای جدید توی حومه‌ی شمالی باشه.
‫به اندازه‌ی کافی دور از چیزی که من ‫بهش میگم محدوده‌ی خرس.
‫و بعد فرض کنیم یه فضای دیگه ‫توی حومه‌ی جنوبی پیدا می‌کنید.
‫و واسه تضمین کنترل کیفیت،
‫یه آشپزخونه‌ی مرکزی می‌گیرید
‫و یه جایی اون وسط قرارش میدید.
‫پس منظورت سه تاست؟
‫درسته.
‫ولی گفتی کوچیک نگهش داریم.
‫سه تا کوچیکه.
‫ببین، تنها کاری که باید بکنیم اینه که ‫یه مالک پیدا کنیم
‫که سه تا فضا با آشپزخونه‌های ‫آماده به کار داشته باشه،
‫ما اونا رو با هم جمع می‌کنیم ‫و یه تخفیف بزرگ می‌گیریم.
‫ما؟
‫خب، به یه مشاور نیاز پیدا می‌کنید.
‫یه مشاور؟
‫آره، می‌دونی، مثل رابرت دووال،
‫توی "پدرخوانده". وکیل.
‫من عاشق دووالم.
‫و اون آدم تویی؟
‫ایده‌ی خیلی خوبیه.
‫فکر کنم باید مشورت کنیم.
‫اوه، حتما، حتما. بفرمایید.
‫باید مشورت کنیم.
‫اوه، اوه. منظورتون الانه؟
‫- می‌خوای جلوی تو این کارو بکنیم؟ ‫- آره؟
‫اوه. باشه. خب...
‫من میرم بیرون و چندتا تلفن می‌زنم.
‫- خب نظرمون چیه؟ ‫- ایده‌ی بدی نیست.
‫این یارو کارش درسته. ‫من پول رو می‌شناسم، خب؟
‫- این یارو پول رو... ‫- پول رو می‌شناسی؟
‫چه بلایی سر اون قلعه‌ی بادی اومد؟ ‫بچه‌ها پرت شدن توی آسمون.
‫- سرت به کار خودت باشه. ‫- دیوونگی بود. از آسمون بچه می‌بارید.
‫حالت چطوره، تی؟
‫- به ساعت نگاه نمی‌کنم. ‫- منم همینطور.
‫اوهوم.
‫جس، یه لطفی بهم می‌کنی؟
‫- چی شده؟ ‫- می‌تونی یه پرس پاستا واسه تست آماده کنی؟
‫بله، شف. تی؟
‫بله، شف.
‫واسم یه پرس پاستا واسه تست آماده می‌کنی، شف؟
‫حتما، شف.
‫هی، یه کم سالاد یا پاستا می‌خوای؟
‫اوه... می‌دونی چیه؟ فکر کنم یه مرغ اون تو باشه.
‫کارمن، اول نمی‌خوای آبکشیش کنی؟
‫آبکشیش کنم؟
‫باید واسه سالمونلا آبکشیش کنی.
‫هووم. مامان، اگه توی سینک آبکشیش کنی،
‫سالمونلای کوفتی همه جا پخش میشه.
‫اوه.
‫شف.
‫ممنون، شف. می‌ذاریش روی میز شیرینی‌پزی؟
‫بله، شف.
‫می‌خوای... می‌خوای در موردش حرف بزنی یا...
‫خب...
‫چون مجبور نیستیم.
‫فقط... انتظار نداشتم انقدر جذاب باشه.
‫- چی؟ ‫- اون یارو، اون لامصب...
‫قد بلنده و اینا.
‫مهربون هم هست، که احمقانه‌ست.
‫- همه چیز خوبه. من آرومم. ‫- فکر می‌کنم... نه، یعنی...
‫- من خوبم، خوبم. ‫- تو... تو خیلی مهربونی.
‫- نه، نیستم. ‫- باشه.
‫ببین، فکر می‌کنم واسه من، ‫می‌دونی مارکوس خیلی...
‫- می‌دونم. ‫- سال سختی داشته.
‫و باحاله راستش، یه جورایی که...
‫- که آدمای بیشتری... ‫- می‌دونم.
‫هستن که می‌تونن کنارش باشن.
‫می‌دونی، موافقم. با اون بخشش موافقم.
‫آره.
‫منم سال سختی داشتم.
‫و هیچکس ازم نمی‌پرسه حالم چطوره.
‫- متاسفم که اینو می‌شنوم. ‫- اشکال نداره.
‫حالت چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، قطعا بازم باید با شف کارمن صحبت کنم. ‫بدون رضایت اون...
‫نه، نه. البته.
‫ولی وقتی رضایتش رو داشته باشم، ‫گمونم ما می‌تونیم فرصت ایجاد کنیم.
‫من الان یه "ما" شنیدم؟
‫ما خیلی به خدمات شما علاقمندیم.
‫ابراهیم، این می‌تونه شروع یه ‫دوستی خیلی زیبا باشه.
‫"دوستی زیبا."
‫- همفری بوگارت، کازابلانکا. ‫- آره.
‫- ایستگاه واسه امشب آماده‌ست، شف؟ ‫- بله، شف.
‫- آلبرت، تو رفیق منی. ‫- هی.
‫عمو رایانه، عاشقتم.
‫- عاشقتم، چاکی. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
رایانه تویی؟
‫آره.
‫اون یارویی که به ابراهیم توی پروژه‌ش کمک کرد؟
‫من به ابراهیم آمار و ارقام ‫و نمودارهای رنگی دادم.
‫تو کی هستی؟
‫آلبرت اشنر.
‫رایانه.
‫اسم اول خیلی جالبیه. "د". (The Computer)
‫یه لقبه. تو لقب نداری؟
‫من لقب دارم.
‫- چیه؟ ‫- بهت نمیگم.
‫بهش احترام می‌ذارم.
‫اوه، خدای من.
‫این یکی رو کجا یاد گرفتی؟
‫فرنچ لاندری. هر روز درستش می‌کردم.
‫ظاهرش قشنگه.
‫ممنونم.
‫آره.
‫غذای اصلی زیباست، شف.
‫- ممنون، شف. ‫- آره.
‫خیلی سریع یادش گرفتی.
‫- آره، چند دقیقه طول کشید. ‫- آره.
‫اگه تنها بودم پنج دقیقه می‌شد، ولی...
‫آره.
‫و اگه من درستش می‌کردم، ده دقیقه می‌شد.
‫چی؟
‫هیچی.
‫- می‌خواین بریم هوتز؟ ‫- داداش، ما سر کاریم.
‫نه، نه، منظورم بعدشه، ‫باید فروش خونه رو جشن بگیریم.
‫بعدا می‌بینمت، رفیق.
‫چه کاریه؟
‫"هوتز" چیه؟
‫هوترز. رستوران موردعلا‌قشه.
‫عجب.
‫رستوران‌ها مساوی با مشکلن.
‫من مشکل رو درک می‌کنم.
‫خب، مشکل قرار نیست از بین بره.
‫بیشتر مشکلات با استفاده از یه نماد حل نمیشن.
‫آرون راجرز یه نماده،
‫بازم جتز رو زمین زد.
‫درست مثل کاری که این بچه ‫قراره با رستوران بکنه،
‫- و داره با رستوران می‌کنه، کرده... ‫- ساندویچ،
‫ساندویچ نماده، نه سرآشپز.
‫می‌فهمم چطوری اینطور می‌بینیش، ولی پنجره‌ی بیف... ‫(نماد کسب‌وکار قدیمی و ساندویچ بیرون‌بر)
‫می‌فهمم. پنجره‌ی بیف نمی‌تونه ‫یه رستوران رو بچرخونه. می‌فهمم.
‫نه، تو... باید یکی دیگه باز کنی.
‫یا دو تا.
‫- یا سه تا. ‫- جوگیر نشو.
‫رایانه! رایانه!
‫میشه لطفا...
‫از این خراب‌شده
‫بریم؟
‫- باید اینو بشنوی. ‫- نه!
‫از ماشین کوفتی بیا بیرون.
‫- برو گمشو. ‫- اگه از ماشین بیای بیرون...
‫نه! برو گمشو!
‫اون بهت پیشنهاد عالی داد.
‫برو گمشو.
‫یه بیل بهم بده،
‫همون می‌شه.
‫سوار ماشین کوفتی شو. سوار ماشین کوفتی شو!
‫نت هستم.
‫آره، ناتالی برزاتو.
‫ببخشید، صداتون قطع و وصل میشه...
‫شما هفته‌ی پیش اینجا بودید و همه چیز...
‫از کجا؟
‫آره، آره، مجله‌ی غذا و نوشیدنی. ‫آره، نه... می‌دونم.
‫آها.
‫باشه. و کی چاپ میشه؟
‫می‌تونم بگم؟
‫خب، ممنونم. باشه، ممنون که بهم خبر دادید. باشه.
‫"حتی اگر یک نینجا توانایی‌های فیزیکی ‫چشمگیری نداشته باشد،
‫به یاد داشته باشید، حیاتی‌ترین چیز، ‫داشتن مشاهده‌ی دقیق است."
‫لامصب واضحه.
‫من می‌تونستم یه نینجای خیلی خفن باشم، و...
‫کجا بودی؟
‫رفته بودم خونه‌ی مامانم.
‫آره. ها ها.
‫وقت کوفتی داره تموم میشه.
‫نه، من...
‫رفتم خونه‌ی مامان.
‫همه چیز خوبه؟
‫آره، نه، فقط باید یه چیزی رو بهش می‌دادم.
‫اوه.
‫واسش ناهار درست کردم.
‫خوب کاری کردی.
‫آره.
‫جیمی دنبالت می‌گرده.
‫باشه، آره. بهش زنگ می‌زنم.
‫یه ساعت دیگه سرویس‌دهی شروع میشه، ‫پس من می‌خوام...
‫آره.
‫بسیارخب.
‫هی، هی، منم...
‫الان گوشی رو برنمی‌داری، پس فقط...
‫فقط هروقت تونستی بهم زنگ بزن. و...
‫و راستش، من...
‫امروز صبح خونه‌ی مامانم بودم.
‫و...
‫یه عکسی ازت دیدم وقتی همسن من بودی.
‫و جیمی، فقط می‌خواستم بگم ممنونم.
‫می‌دونی، حس می‌کنم اینو به اندازه‌ی کافی نمیگم.
‫می‌دونی، تو همیشه هوای من و ما رو داشتی.
‫و می‌دونم ما همیشه کار رو راحت نمی‌کردیم.
‫ولی خیلی ارزش داشت.
‫نه، خیلی ارزش داره.
‫چون ما همیشه کمبودِ...
‫می‌دونی.
‫و متاسفم. متاسفم.
‫حس می‌کنم گند زدم به اینجا.
‫و تو بهم باور داشتی.
‫و من فقط... واقعا متاسفم.
‫و امیدوارم حالت خوب باشه.
‫و فقط... فقط هروقت فرصت کردی بهم زنگ بزن. خب؟
‫می‌دونم چطوری درستش کنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫و بعد دو دقیقه می‌نوشنش.
‫آره، ولی خیلی داغ میاد، پس باید صبر کنن.
‫- منتظرن، آره. ‫- من میگم دو دقیقه واسه خنک شدن.
‫ترکیب نوشیدنیش فوق‌العاده‌ست.
‫- آره؟ ‫- آره، واقعا ترکونده.
‫عالیه.
‫- اونم داره خوش می‌گذرونه، که خوبه. ‫- آره.
‫هی، بچه‌ها.
‫- چقدر فاصله میندازم؟ ‫- حدود نُه دقیقه.
‫- خرس‌ها. ‫- خیلی داغ میاد.
‫هی، عوضیا!
‫سلام، سلام.
‫سلام. باشه.
‫می‌خوام اینو خیلی سریع بگم.
‫همین الان یه تلفن از مجله‌ی غذا و نوشیدنی داشتم.
‫هفته‌ی پیش اینجا بودن.
‫می‌دونستم می‌تونیم تورشون کنیم.
‫آفرین، عزیزم.
‫چیزای خیلی خوبی در مورد خرس گفتن.
‫گفتن غذاش خوشمزه بود. حس گرمی داشت.
‫فقط... واقعا دوست‌داشتنی بود.
‫در مورد ما نوشتن؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫- نه. ‫- چه غلطا!
‫غلط نه.
‫اونا دارن اعضای کلاس جدید بهترین ‫سرآشپزهای جدید رو اعلام می‌کنن،
‫و یکیشون توی خرس کار می‌کنه.
‫آفرین، مارکوس.
‫سخنرانی، سخنرانی، سخنرانی!
‫سخنرانی کن، گنده‌بک. سخنرانی.
‫چیزی واسه گفتن ندارم، جز اینکه عاشق اینجام،
‫و عاشق همه‌تونم.
‫و...
‫- ۴۵ دقیقه تا سرویس‌دهی مونده. ‫- هووو! آره!
‫- بهترین احمق جدید همینه. ‫- آره!
‫بهترین احمق جدید.
‫لعنتی.
‫پسر، فقط با من روراست باش.
‫کارمون تمومه؟
‫هر شب یه شب جداست.
‫باشه. و هر شب یه سوپربوله.
‫بریم این بازی کوفتی رو ببریم.
‫[با بهترین سرآشپزهای جدید ما آشنا شوید]
‫[مارکوس بروکس با شیرینی‌هایش در جدیدترین ‫رستوران شیکاگو، "خرس"، سروصدا به پا کرده است.]
‫[این رستورانیه که توش کار می‌کنم.]
‫- سلام. ‫- سلام، شف، ببخشید مزاحم شدم.
‫نه نه، ردیفه. داشتم واسه سرویس‌دهی آماده می‌شدم. ‫چه خبر؟
‫فقط می‌خواستم ببینم،
‫فرصت کردی به قرارداد جدید نگاه کنی؟
‫نه، نه، فرصت نکردم.
‫آه...
‫فقط... سرم شلوغ بوده.
‫و راستش، اصلا نمی‌فهممش.
‫آره، نمی‌دونم.
‫منم واقعا نفهمیدمش.
‫شوخی بود.
‫شوخی بود چون من فهمیدمش، چون من وکیلم.
‫ولی چه خبر؟
‫کارمی ازم خواست یه چیزی رو تنظیم کنم
‫که ممکنه یه کم عجیب به نظر برسه.
‫عجیب از چه نظر؟
‫خب، اسم اون توی لیست نیست.
‫چی؟ این یعنی چی؟
‫قرارداد تقسیم میشه.
‫یه طرف جیمی، یه طرف خرس.
‫خب؟
‫و طرف خرس، تو و نت هستید.
‫و کارم.
‫نه، سیدنی. فقط تو و نت.