‫خب، برگشتیم.
‫کارمون با نون بریوش تموم شده، ‫گذاشتیم استراحت کنه.
‫کل زمان این کار باید یه ۲۷ ساعت ناقابل باشه.
‫داریم آماده میشیم که برشش بدیم
‫با چندتا کارد و چنگالی که دادم
‫یه سنگ‌تراش تو ایتالیا برام ساخته.
‫حالا، اگه وقت یا امکاناتش رو ندارین،
‫اصلاً نگران نباشید.
‫فقط اینو بدونین که غذاتون
‫یه افتضاح به تمام معنا از آب درمیاد.
‫خب، مرحله بعدی اینه که
‫آه، مرحله بعدی اینه که تخم‌مرغ‌هامون رو برداریم
‫که از دستگاه سو-وید درآوردیم.
‫خب، این البته کاریه
‫که انجام دادنش تو خونه تقریباً غیرممکنه
‫و تقریباً بی‌فایده‌س
‫که اصلاً شما این کار رو انجام ‫بدین و این ویدیو رو تماشا کنین،
‫ولی خب اصلاً و ابداً اشکالی نداره.
‫آه، بعدش میریم سراغ ترافل سیاهمون.
‫خب، اینو می‌تونین از رستوران ‫پنج ستاره محلتون تهیه کنین
‫و کیلویی باید حدود
‫۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار براتون آب بخوره.
‫آه، و مهمه که یادتون باشه موقع ‫انجام این کار خوش بگذرونین،
‫باشه؟
‫یه ذره تره فرنگی هم به کسی آسیب نزده. باشه.
‫و بعد، یه تیکه کوچیک و عالی از پیازچه برمی‌دارین،
‫میذارینش روش و عالی میشه.
‫و البته، اگه غذاتون خراب شد،
‫اصلاً جای نگرانی نیست، واقعاً مشکلی نیست.
‫فقط یه موجود بی‌مصرف
‫و یه شکست‌خورده و یه مایه ناامیدی
‫برای هر کسی که براتون وقت ‫یا انرژی گذاشته، خواهید بود.
‫یا خدا.
‫سلام.
‫هی، سید.
‫هی. سلام. امم، چطوری؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫خوبم، امم
‫اول از همه میخواستم بگم ممنون،
‫به‌خاطر صبوریت.
‫و اینکه، امم، آره،
‫فقط میدونم که من شاید
‫امم، من خیلی خوب بلد نیستم حرف بزنم و یه جورایی
‫یه کم دودل بودم و این حرفا.
‫و خب، آره، اول میخواستم برای همین تشکر کنم.
‫آره.
‫امم، ولی فکر نکنم من
‫نمی‌تونم، امم، نمی‌تونم بیام برات یا باهات کار کنم
‫و، امم، فکر کنم باید بمونم، امم،
‫تو رستوران «خرس» و کارا رو تموم کنم.
‫ولی میخواستم بگم ممنون برای صبوریت
‫- اوهوم. ‫- و درکت.
‫میدونم که یه کم دودل بودم
‫و شرایط یه جورایی عوض شد. و، آره، من فقط، آه
‫فکر کنم باید… باید بمونم.
‫آره، و برای این موضوع متاسفم
‫و برای این همه وقتی که گرفت و همه چی، آره.
‫الو؟ ببخشید، صدامو داری؟
‫آره، دارم گوش میدم.
‫باشه. آره. خب همین، همین بود.
‫اساساً همینو میخواستم بگم.
‫امم، و، آره، بازم،
‫من خیلی متاسفم.
‫لازم نیست از من معذرت‌خواهی کنی.
‫اونی که داره یه تصمیم واقعاً احمقانه می‌گیره من نیستم.
‫خب، باشه، ببخشید، من… آه
‫من دارم بهت یه فرصت میدم که بیای اینجا
‫و بهتر و بهتر بشی،
‫و تو داری انتخاب می‌کنی که تو یه کشتی بمونی
‫که رسماً داره غرق میشه،
‫و مهارتت رو یه کم بالاتر از حد متوسط نگه می‌داره.
‫برات بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم، سید. فعلاً.
‫سلام.
‫خوبه؟ سلام. سلام. آره.
‫دقیقاً همینجوری.
‫دقیقاً چجوری؟
‫یعنی، چی میشد اگه می‌تونستیم ‫همینجوری نگهش داریم؟
‫اصلاً امکانش هست؟
‫احتمالاً نه.
‫ساکت.
‫اومم. آروم.
‫ولی، یه جورایی عجیب نمیشد؟
‫- یعنی، زیادی آروم؟ ‫- آره.
‫یه جورایی، عجیب.
‫آره. آره، فکر کنم حق با توئه.
‫باید خرابش کنیم، نه؟
‫آره. درسته. باید بدرفتاری کنیم.
‫آره. و بدجنس باشیم.
‫آره. مثل دیوونه‌ها.
‫یعنی، همیشه رو اعصاب هم باشیم.
‫همیشه.
‫دمدمی مزاج.
‫آخ.
‫چی از آب درمیومد؟
‫مثل تو.
‫وای خدا. وقت‌شناسیش.
‫آره، وقت‌شناسیش.
‫وای خدا. هی زنگ میزنه
‫واسه این عکس کوفتی که کارمی بهش گفته،
‫و اصلاً نمی‌تونم دنیایی رو تصور کنم
‫که توش کمتر از این برام اهمیت داشته باشه.
‫وای خدا.
‫صبح بخیر، صبح بخیر.
‫صبح بخیر دی‌دی.
‫خب. قربان، شما برای این هفته آماده‌این.
‫واقعاً ممنونم که این کار رو می‌کنی.
‫خودم میخواستم.
‫ممنونم.
‫امم، رو گوشیت یادآور گذاشتم.
‫اون بیب-بیب برای قرص‌هاس.
‫و اون بیب-بیب-بیب برای آبه.
‫چون فقط باید آب بیشتری بخوری.
‫چه حسی داری؟
‫همون حسی که سه دقیقه پیش داشتم.
‫آه، همون حسی که هفته پیش داشتم. خوبم.
‫خب، باشه، خوبه.
‫من برم سر کار.
‫آه، تا حدود ۱۲:۳۰ اونجام،
‫ولی اگه چیزی لازم داشتی،
‫ده دقیقه‌ای میرسم.
‫میتونم ماشین بگیرم. خیلی راحته.
‫میشه بگی دیگه چه خبره؟
‫حالم خوبه. خوبم. قوی‌ام.
‫خیلی دوست دارم رو تو تمرکز کنم.
‫نوبت شماست، لطفاً.
‫واقعاً خبری نیست.
‫چه زرنگ.
‫خوبم.
‫جدی میگم.
‫و آسپرین بچه.
‫و بتا بلاکر
‫- صبح بخیر شف‌ها. ‫- صبح بخیر چاک.
‫- چه خبر چاک؟ ‫- صبح بخیر چاکی.
‫صبح بخیر شف.
‫هی، شف.
‫همه چی خوبه؟
‫دیگه نمی‌تونم ۳۰ ثانیه هم از دست بدم.
‫خب، یعنی، اگه نمی‌تونی، نمی‌تونی دیگه.
‫آره، باید یه راه میانبر دیگه‌ای باشه.
‫آه، همه چیو تقسیم کردی
‫و حرارت بالاست؟
‫آره. یعنی، فکر کنم آره.
‫باشه، خب، این تنها کاریه که می‌تونی بکنی.
‫وقتی من، امم
‫وقتی من کمک آشپز کارمی بودم، ‫باید براش گوشت واگیو سرخ می‌کردم.
‫اوه، لعنتی.
‫آره، بدترین بود.
‫و، آه، هروقت تو خونه تمرین می‌کردم
‫با، مثلاً، پروتئین‌های مختلف
‫یا هرچی که دستم می‌رسید،
‫اساساً، کارم عالی بود، خب؟
‫مهم نبود چی بود.
‫به محض اینکه واگیو بود
‫و توی جایی مثل اینجا بود
‫آره، انگار که
‫فشار.
‫درسته.
‫چطوری از شرش خلاص میشی؟
‫فکر کنم به جایی می‌رسی که دیگه نمی‌خوای.
‫مثلاً، اولش فشار رو مخه، خب؟
‫همین فشاره که باعث میشه ‫حس کنی تو کارت افتضاحی.
‫و در واقع، این فقط فشاره که مزاحمته.
‫یاد میگیری باهاش زندگی کنی.
‫و بعد، قبل از اینکه بفهمی، باهاش حال می‌کنی.
‫و قبل از اینکه بفهمی،
‫دیگه نمی‌تونی صبر کنی تا ‫حسابی تحت فشار قرار بگیری.
‫یعنی، اون فشارو می‌خوای، به اون فشار نیاز داری
‫تا بتونی کارت رو انجام بدی.
‫پس، اون موقع
‫چالش در واقع این میشه،
‫که می‌تونی بدون اون فشار زندگی کنی؟
‫می‌تونی؟
‫یعنی، فکر نکنم.
‫چون دوباره برگشتم اینجا و ‫دارم برای کارمی کار می‌کنم، پس
‫احتمالاً آدم مناسبی برای پرسیدن نیستم،
‫ولی اگه فهمیدی به منم بگو، شف.
‫حتماً، شف.
‫من همین پشت هستم اگه چیزی لازم داشتی.
‫- ممنون، شف. ‫- آره، قربونت، شف.
‫۱۹۸۸.
‫۲۰۰۱.
‫چه کوفتیه.
‫هنوزم نمی‌تونم فرق لعنتی‌شونو بفهمم.
‫ما چی… آه
‫قراره چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫هر چی داریم و نداریم رو کنیم؟
‫ده ساعت تا سرویس مونده، شف.
‫بله، شف.
‫- دیم ماک. ‫- بیا شروع کنیم.
‫اوه، آره.
‫اشتباه نگیر.
‫اینا انگورهای خاص هستن.
‫آره، معلومه که هستن.
‫- آره، آره. یه نوشیدنی قرمز ایتالیاییه. ‫- آره، معلومه که هستن.
‫- آره، معلومه که هست. آره. ‫- آره.
‫- ایتالیا همیشه حرف اول رو میزنه. ‫- اوهوم.
‫- اومم. خیلی جدید نیست. ‫- نه. نه.
‫- بیشتر بگو. بیشتر بگو. ‫- اصلاً جدید نیست.
‫- اومم. ‫- بیشتر بگو سویپس.
‫بوش کن.
‫- اسکیتلز. ‫- اسکیتلز نیست، داداش.
‫اسکیتلز نیست. اسکیتلز نیست.
‫۱۹۹۶.
‫- ۲۰۰۱. ‫- عوضی. چی؟
‫وای، خدا.
‫- تد، بوش کن، بوش کن. ‫- خیلی نزدیک بودی.
‫بوش کن. بوش کن. بوی
‫میدونی چیه، گری؟ حتی بهت دروغ هم نمیگم.
‫این بوی اسکیتلز میده.
‫این بوی اسکیتلز نمیده.
‫بوی «رنگین‌کمونو بچش» میده.
‫«و ما با قدرت و افتخار خدمت می‌کنیم.
‫با اشاره من، جهنم رو آزاد کنید.
‫سه‌شنبه خوبی داشته باشید.»
‫سه‌شنبه خوبی داشته باشید
‫خوبه؟
‫خوبه.
‫سلام.
‫چطور به نظر میرسه؟
‫پنج ثانیه دیگه.
‫باشه.
‫- آه، شف. ‫- اومم. بله.
‫اینو امتحان کن. ‫ برگردوندنش یه کم راحت‌تره.
‫ممنون، شف. خواهش.
‫هی، این عوضی‌های شرکت پارچه.
‫دوباره دستمال کمتر فرستادن.
‫آره، چند تا دستمال؟
‫خیلی.
‫و این کار همیشگی این عوضیاست
‫اون کیه؟
‫اون بهترین دوستم بود.
‫امشب شلوغه.
‫ولی شاید بارون بیاد، پس ‫ممکنه چند نفری رو از دست بدیم.
‫تأخیر به‌خاطر بارون؟
‫آره.
‫یه جاش جا مونده؟
‫آره، درستش می‌کنیم.
‫برای دوستت متاسفم.
‫آره، منم همینطور.
‫خب، نه تا غذا.
‫همه‌ش عالیه.
‫- بله، شف. ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کارم، این عکسی که مامان داره ‫منو دیوونه می‌کنه چیه؟
‫- عکس؟ ‫- آره.
‫گفت تو در مورد یه عکس یه چیزی گفتی.
‫من در مورد یه عکس یه چیزی گفتم؟
‫اون گفت تو به یه عکس اشاره کردی
‫میدونم چی گفت. ‫نمیدونم در مورد چی حرف میزنی.
‫فکر میکنی شاید، مثلاً، عکسی بوده که دوست داشتی؟
‫مثلاً، عکسی بوده که من دوست داشتم؟
‫الان خودمو از پنجره پرت می‌کنم پایین.
‫آه، نه، می‌دونم. می‌دونم این چیه.
‫خب، هیچوقت اینقدر مشتاق ‫نبودم چیزیو بدونم. بگو ببینم.
‫من تو عروسی بهش گفتم که یه آلبوم عکس پیدا کردم.
‫خب، اون داره منو دیوونه می‌کنه سر این آلبوم عکس،
‫پس باید بهش برسونمش، مثلاً، فوق‌العاده سریع.
‫باشه، طبقه پایینه. عالیه. برو بیارش.
‫می‌خوای الان برم بیارمش؟ یه هفته پیش.
‫سرویس داریم. هفت ساعت دیگه.
‫من می‌تونم کمک کنم، مثلاً، اینجا ‫رو بچرخونم اگه کمکی می‌کنه.
‫باحاله. فوق‌العاده‌ست. ممنون، شف.
‫عالیه. ممنون، شف.
‫فقط تمومش کن بره.
‫نه، با اون هیچوقت تموم نمیشه.
‫تو سریعی.
‫سریع‌ترین.
‫این اولین کار من بود.
‫آره؟ دستمال تا کردن، ها؟
‫آره، کارآموز سالن بودم. دستمال تا می‌کردم.
‫کجا بود؟
‫کپنهاگ؟
‫کاشکی.
‫چرا کاشکی؟
‫چون به اندازه کافی خوب نبودم.
‫جداً؟
‫آره، جداً.
‫اشکالی نداره. بهتر شدم.
‫و بعد چی؟
‫رفتم.
‫داخل نرفتی؟
‫نه.
‫فکر می‌کنی این کارم… اشتباه بود؟
‫می‌خواستی بری داخل؟
‫نه.
‫پس فکر نمی‌کنم اشتباه بوده باشه.
‫نه، داری انجامش میدی.
‫هنوز؟ آره، هنوز.
‫- خب، باید چیکار کنم؟ ‫- آره. فقط انجامش نده.
‫به «خرس» خوش اومدین. نه.
‫- خیلی عجیبه. ‫- ذهن شف کارمن ‫- فقط شناورن ‫- انگار پشت سرت شناورن.
‫اولین کارت کجا بود؟
‫اینجا.
‫اینجا تو «خرس»؟
‫نه، اینجا تو «بیف».
‫اوه. درسته. با مایکل.
‫آره.
‫آره، و بعد که اون مرد، میدونی، من فقط
‫نمی‌دونم، فقط هی می‌اومدم.
‫عادت.
‫آره، فکر کنم.
‫نمی‌دونستم دیگه کجا برم.
‫- خواهرت چطوره؟ ‫- اومم.
‫داره روش کار میشه.
‫عجیبه که برگشتی شیکاگو؟
‫نمی‌دونم.
‫به طرز عجیبی دوست‌داشتنیه.
‫جای دوست‌داشتنی‌ایه.
‫آره، فکر کنم چون اومدم اینجا تا با ‫مسائل روبرو بشم و ازشون فرار نکنم،
‫باعث شده قدرشو بدونم. میدونی؟
‫پس بیشتر سر میزنی؟
‫آره، شاید.
‫میخوای منو استخدام کنی؟
‫ببینیم بعد از امروز چطور کار می‌کنی.
‫شونه‌ها عقب.
‫باسنتو سفت کن. راه برو.
‫به «خرس» خوش اومدین. غذاش فوق‌العاده‌ست.
‫- فک. ‫- شناور! نه!
‫چه کوفتیه؟
‫پس فقط تو و کارم؟
‫نه، من بودم، تی، مارکوس، ابرا.
‫آره، کارم دیگه غیبش زده بود.
‫خوشحال بودی که برگشت؟
‫خب، قراره در مورد اون بهم بگی یا نه؟
‫امم، تارت نون چاودار
‫با کره قهوه‌ای و بستنی مارشمالو.
‫باشه. صبر کن.
‫اگه این کار رو کنم چی؟ ‫- این بهتره. ‫- آها، همینه.
‫- یه چیزی شد. ‫- بهتر.
‫- آره. ‫- نه!
‫خب، بعدش بخش خاویار رو با بنفشه‌ها تموم می‌کنیم.
‫چی برام داری؟
‫امم، سووینیون بلانک، اورگلس، ناپا. گیلاسی هجده.
‫باشه، عالیه.
‫همچنین، امم، رزه کالیفرنیا. گیلاسی هجده.
‫عالی.
‫و برای قرمز.
‫آه، سراتی، بارولو، گیلاسی ۳۸.
‫واو. سنگین. سنگین. سنگین و زیبا.
‫یه بوردو هم از پاستورل د کلرک میلون پویلاک داریم،
‫گیلاسی ۴۵.
‫بله، شف. اوهوم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫فقط دارم به اون حسی فکر می‌کنم
‫که اگه همه چیز تو زندگیت به هم ریخته باشه
‫احتمالاً کارت هم همینطوره.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫می‌تونی اینم بگی
‫که کار ما طعمی رو داره که داره
‫چون ما از اون به هم ریختگی ‫عبور می‌کنیم تا به اینجا برسیم.
‫منطقیه؟
‫اومم.
‫خب، طعمش چطوره؟
‫خوشمزه‌ست، شف.
‫پس بیچاره شدم.
‫الو.
‫چه خبر؟
‫من خیابون سنترالم.
‫اوه، چه خوب. الان میام بیرون.
‫همون شکلیه.
‫خیلی همون شکلیه.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط دارم یه چیزی رو می‌رسونم خونه مامانم.
‫خدا به همراهت.
‫ممنون.
‫آخرین باری که اونجا بودی کی بود؟
‫فکر نکنم یادم بیاد.
‫تولد مایکی بود یا تولد فک که
‫سعی کرد پیتزاها رو کباب کنه؟
‫اون تولد ریچی بود.
‫چطور یادت میاد؟
‫چون نزدیک بود خونه رو آتیش بزنه و منم
‫سویشرت سبز مورد علاقه‌م رو گم کردم.
‫چه شکلی بود؟
‫مثل یه سویشرت که سبز بود.
‫پیداش می‌کنم. خیلی ممنون.
‫کارت چطوره؟
‫امروز دو بار روم بالا آوردن.
‫اومم. خوبه.
‫یه نفر، آدمای مختلف؟
‫همون بچه.
‫خوبه. آره.
‫مریضه؟
‫اعصابش خرابه.
‫منم اینجوری شدم.
‫جدی؟ تو هم اینجوری شدی؟
‫من، امم، باید برم. وقت استراحتم تقریباً تمومه.
‫باشه، باشه. باشه.
‫باشه. فعلاً. فعلاً. آره.
‫- هی، هی، من همین الان می‌خواستم… ‫- هی، من
‫نه، من فقط… ببخشید.
‫نه تو، تو بگو. تو بگو.
‫نه، ببخشید. من فقط می‌خواستم، امم
‫فقط می‌خواستم بگم
‫به نظرم خیلی، امم، فوق‌العاده‌ست ‫که داری میری ببینیش.
‫می‌دونم که این کار برات خیلی سخته.
‫آره، ممنون، امم
‫ممنون که اینو گفتی.
‫آره.
‫امم، من در واقع، آه
‫می‌خواستم دوباره بهت زنگ بزنم تا یه چیزی بهت بگم
‫که احتمالاً باید هر روز که می‌تونستم بهت می‌گفتم.
‫لازم نیست دوباره عذرخواهی کنی.
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫پس برو سویشرت منو پیدا کن.
‫باشه.
‫هی.
‫زیاده‌روی بود؟
‫چی زیاده‌روی بود؟
‫یعنی، زیادی حرف زدم؟
‫زیادی چی؟
‫می‌دونی، مثلاً، در مورد زندگیم.
‫ریچی، داری سعی می‌کنی چی بپرسی؟
‫مثلاً
‫نباید چیزی می‌گفتم؟
‫مثلاً، غیرحرفه‌ای بود؟
‫من پرسیدم.
‫باشه. بسیار خب. فقط می‌خواستم مطمئن بشم.
‫صداقت عین سلامت عقله.
‫آره. و ترسناک.
‫آره، شجاعت می‌خواد. الهام‌بخشه.
‫خوشحال بودم که برگشت.
‫حتماً.
‫فکر می‌کردم ازم عصبانیه.
‫چرا باید ازت عصبانی باشه؟
‫فکر کنم فکر می‌کردم از من خجالت می‌کشه.
‫هیچوقت ازش پرسیدی؟
‫نه.
‫نه، اصلاً، نه.
‫درسته، و اونم هیچوقت ازت نپرسید.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون خودم برادر دارم.
‫اوه، کراواتت، امم، کراواتت.
‫اوه. یه جاشو جا انداختم؟
‫آه
‫ببخشید، می‌تونم فقط؟
‫می‌تونی.
‫درست شد.
‫این یعنی چی؟
‫باشه. باشه. آره.
‫واقعاً متاسفم، مارگی. امروز ‫اون چک رو پست می‌کنم.
‫و ممنون. ممنون که درک می‌کنی.
‫باشه. باشه، خداحافظ.
‫لعنتی.
‫فقط نفس بکش.
‫خیلی… بیچاره‌ای.
‫- سرعت. ‫- با سرعت.
‫- و فضا. ‫- فضا.
‫- سریع حرکت کن، ولی هیچوقت عجله نکن. ‫- هیچوقت عجله نکن.
‫اینجا واقعاً خوبه در واقع.
‫- همینه. ‫- سرعت.
‫همینه، دقیقاً همینجا.
‫- فضا. ‫- این خیلی خوبه.
‫آره.
‫- نیل. ‫- فکر کنم این یعنی دوستت دارم.
‫نه، این یعنی بیا اینجا.
‫این یعنی متاسفم.
‫این یه رستورانه، یه محیط کاره.
‫- «دوستت دارم» نداریم. ‫- شرمنده.
‫نیل، مجبورم نکن دنبالت بیام.
‫نمی‌خوام، مثلاً
‫چی می‌خوای؟
‫- چی، تو دردسر افتادم؟ ‫- نه، تو دردسر نیفتادی.
‫ولی این چه کوفتیه که با دستات انجام میدی؟
‫اینجا یه جای خوبیه. این خوبه.
‫تو خیلی، خیلی خوبی.
‫فقط آروم باش، خودت باش.
‫چی؟ چه خبره؟
‫حس می‌کنم به درد اینجا نمی‌خورم.
‫بچه‌ها، میشه یه لحظه اتاق رو خالی کنین؟
‫- آره. ‫- باشه، ممنون تیم.
‫- هی، ریچ، الان منو لازم داری؟ ‫- مطلقاً نه.
‫«مطلقاً نه.» این خوبه.
‫چه خبره؟
‫حس می‌کنم یه احمق بی‌شعورم،
‫و اینجا جای شیکیه و آدمایی که میان اینجا شیکن.
‫من شیک نیستم.
‫فکر کنم همه‌شون فکر می‌کنن من یه احمق بی‌شعورم.
‫برن به درک
‫اینجا خونه توئه.
‫اونا مهمونای خونه‌ت هستن.
‫اگه معذب هستن،
‫ما باعث میشیم یه کم راحت‌تر باشن.
‫برعکسش نیست.
‫باشه؟
‫- آره. ‫- گرفتی؟
‫گرفتم، آره.
‫- نیل جف. ‫- ریچارد لارنس.
‫تو زیبایی.
‫بسیار خب.
‫اون کارای عجیب غریب با دستاتو بس کن.
‫- شف. ‫- آره، همینه.
‫- باشه. ‫- خیلی‌ خب.
‫آره، … همینه.
‫باشه، بچه‌ها، ممنون.
‫- میگم شف، قاشق‌ها رو گرفتی؟ ‫- بله، شف؟
‫لعنتی، آره.
‫آه، ولی گذاشتمشون رو میز بیرون. ‫میرم میارمشون و میشورمشون.
‫اشکالی نداره. نگران نباش. من ‫آوردمشون. تو کارت رو تموم کن.
‫باشه. ممنون، شف.
‫شف.
‫سلام، رایانه.
‫یعنی، من دیوونه‌م؟
‫این عالی به نظر نمیاد؟
‫بهتره. خیلی بهتره. نه اینکه
‫فوق‌العاده بهتر باشه، ولی بهتره.
‫منابع، آدم‌ها، مواد اولیه رو کم کردی.
‫زمان خالی شدن میزها کمتر شده.
‫پنجره‌ی «بیف» همچنان پررونقه،
‫و خدا ربات چارلز رو حفظ کنه.
‫ضمناً، در مورد مارکوس حق با تو بود.
‫کار هوشمندانه‌ای بود که نگهش داشتی.
‫آره، خب، هیچکس با مارکوس درنمی‌افته.
‫متوجه‌ام. فروش نوشیدنی‌ها ‫عالیه. نیروی کار بهتره.
‫صورتحساب میزها بیشتر شده، و شبکه‌های اجتماعی
‫تو شبکه‌های اجتماعی داری؟
‫حساب جعلی.
‫- حساب جعلی. ‫- من حساب جعلی دارم.
‫یه غذای گوش ماهی هست که خیلی ‫به نمایش گذاشته و به اشتراک گذاشته شده.
‫- مال سیدنیه. ‫- معلومه.
‫واقعاً اینقدر خوبه؟
‫واقعاً اینقدر خوبه.
‫من گوش ماهی دوست ندارم. ‫واقعاً متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫خب، رایانه، کجای کاریم؟
‫رشد مداوم، که مثبته،
‫و از نقد و بررسی جون سالم به در بردی.
‫ولی به یه سقفی رسیدیم و گیر کردیم.
‫این… این خوبه، نه؟
‫- تو با «خوب» بودن خیلی قهرمانی بردی؟ ‫- کارم منو رو قفل کرده.
‫تبریک میگم که منطقی حرف می‌زنی.
‫کارکنان خیلی متمرکزن.
‫آره، تا کی می‌تونی حقوقشون رو بدی؟
‫یه روز دیگه از پول ذخیره‌مون مونده.
‫چقدر الهام‌بخش. بعدش چی؟
‫بعدش همون چیزیه که هر شب درمیاریم.
‫می‌دونی، حقوق‌هامون کمتر شده.
‫منومون کوچیک‌تر شده.
‫- شوگ. ‫- می‌تونیم هر دو رو پوشش بدیم.
‫تا کی می‌تونی حقوقشون رو بدی؟
‫تو این سطح، می‌تونیم به کار ادامه بدیم.
‫پس اینم یکی از اون چترهای ‫کوچولوه که تو جیب جا میشه
‫و بارون از دور و برش رد میشه.
‫رایانه.
‫می‌تونیم ادامه بدیم.
‫طبق این داده‌ها؟ حتماً.
‫ولی این سوال درستی نیست.
‫سوال درست چیه؟
‫چرا باید ادامه بدی؟