‫خلاصه بهش گفتم: ‫«آره، چرا که، آخرهفته که نیستم،»
‫«می‌تونی اینجا بمونی،»
‫«ولی نباید دوز و کلک سوار کنی.»
‫گفت: «معلومه.»
‫بهش گفتم اصلا شوخی ندارم، خب؟
‫اصلا نباید دوز و کلک سوار کنه.
‫بهش گفتم باید به گیاهانم آب بده.
‫با خودم گفتم خدا نکنه ‫تصوراتم به حقیقت...
‫بلد بشن و کار مسخره‌ای بکنه.
‫بهش گفتم: «باید به گیاهانم آب بدی.»
‫«به این گیاه باید حتما آب بدی.»
‫«آلوکازیاییه که مال مادر مرحوممون بود،»
‫«من این همه مدت تک و تنها ‫زحمت کشیدم...»
‫«تا دوباره جون بگیره، خب؟»
‫خلاصه...
‫بهم قول داد و گفت: ‫«باشه، مواظب گیاهانت هستم.»
‫بهم توضیح داد ترک کرده.
‫گفت شش ماه، سه هفته، چهارده روز ‫و هشت ساعته که ترک کرده.
‫برادرمه و خیلی دوستش دارم.
‫دلم می‌خواد بکشمش.
‫خیلی دوستش دارم، ‫ولی دلم می‌خواد بکشمش.
‫تصمیم گرفتم حرفش رو باور کنم.
‫آره.
‫عین بچه‌ها نگاهم کرد ‫و بهم گفت:
‫«جورجی، خیلی دوستت دارم.»
‫«من نمی... ‫به گیاهانت آب می‌دم.»
‫«دوز و کلکی در کار نیست.»
‫حرفش رو باور کردم.
‫واقعا حرفش رو باور کردم.
‫سه روز خونه نبودم.
‫وای خدایا. ‫وقتی برگشتم، اون در رو باز کردم.
‫راستش، اگه یه‌کم دوز و کلک سوار کرده بود ‫بحثش فرق می‌کرد.
‫کلا دوز و کلک سوار کرده بود.
‫چهار نفر با سر و وضع داغون ‫رو مبلم خوابیده بودن.
‫راستی، هیچ‌کدومشون برادرم نبودن.
‫خدا رو شکر که نبودن.
‫همه‌جا بطری و ورق آلومینیومی ریخته بود.
‫همه‌جا سیگار و استفراغ ریخته بود ‫که بعدش بهم گفت:
‫«نه، اون از قبل اونجا بود.»
‫رفتم ته راهرو، ‫رفتم تو اتاق‌خوابم...
‫و روی تختم کلی بسته پاره ریخته بود...
‫اون بسته‌هایی که خیال می‌کنین نبود،
‫بسته‌های سس کچاپ بود.
‫البته خیلی گیج‌کننده و وحشتناکه.
‫خلاصه...
‫دلم شکسته بود، ‫حالت تهوع داشتم...
‫و کم‌کم داشتم وحشت می‌کردم، ‫آخه خیال می‌کردم مرده.
‫رفتم سمت حمومم...
‫و دیدم تو وان حموم...
‫با لباس بیرون نشسته.
‫داشت سیگار می‌کشید.
‫خوشحال بود.
‫به عمرم ندیده بودم ‫اون‌قدر خوشحال باشه.
‫نگاهی بهش کردم ‫و گریه‌ام گرفت.
‫خلاصه...
‫شروع کرد آهنگی رو خوند ‫که مادرمون خیلی دوست داشت.
‫آهنگ «جادو» اثر دوریس دیه.
‫شنیدینش؟ ‫این‌جوریه...
‫♪ ستاره‌ها آسمون رو خال می‌کنن ♪
‫♪ و به سمت چشم تو می‌شتابن ♪ ‫♪ جادوییه ♪
‫آره.
‫بهش زل زده بودم، ‫آواز می‌خوند،
‫من روی مستراح نشستم و اصلا...
‫کلا رد دادم.
‫اون اومد سمتم.
‫جلوی پام نشست، ‫بهم نگاه کرد.
‫گفت: «جورجی، نگران نباش. ‫به گیاهانت آب دادم.»
‫مرسی.
‫[فرانک لوید رایت] ‫[معمار]
‫[خانه و کارگاه فرانک لوید رایت] ‫[اثر تاریخی ملی]
‫[خانه‌ای در یکی از خیابان‌های شیکاگو] ‫[خانه‌ای که دور درخت ساخته شد]
‫[شاپیرو: هر موقع وقت داشتی بهم زنگ بزن]
‫[تینا: این پاستا داره روانیم می‌کنه]
‫[ریچی: خیلی‌خب، این نقل‌قول چطوره...]
‫[مانده حساب: ۹۴۱.۷۲ دلار]
‫[امتیاز فایکو: ۵۸۰] ‫[بد]
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام، سلام.
‫تو چاقوی خیلی بزرگی ندیدی؟
‫ای وای، صدات فرق کرده.
‫- حالت خوبه؟ ‫- من چیزیم نیست، قول می‌دم.
‫- حالم خوب نبود و مرخصی گرفتم. ‫- خیلی‌خب، چی لازم داری؟
‫- می‌خوای... ‫- چیزی نمی‌خوام. تو چی لازم داری؟
‫چاقوی بزرگ به جز بزرگ بودن ‫چه خصوصیاتی داره؟
‫هیچی. خودم پیداش می‌کنم.
‫کف خونه بازسازی نشده، خیلی خفنه.
‫سامانه حرارتیش حرف نداره. ‫خودتون ببینین دیگه.
‫همه‌جاش کمد داره.
‫اتاق‌خواب مسترش طبقه دومه.
‫اتاق‌خواب مهمانش طبقه اوله.
‫آشپزخونه نقلی نازی داره. ‫امیدوارم آشپزی دوست داشته باشین.
‫این رو می‌چشی و راستش رو بگی؟
‫معلومه که راستش رو می‌گم.
‫نه‌خیر، مهربونی می‌کنی ‫و بهم چرت می‌گی.
‫- نمی‌گم. ‫- می‌گی.
‫پاچه‌خاریم رو می‌کنی ‫که باید بکنی،
‫ولی این‌دفعه نمی‌کنی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- نمی‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫هوم، رنگ.
‫یکی از بهترین روش‌های تشخیص ‫قدمت نوشیدنی رنگشه.
‫نچ نچ نچ.
‫این‌ها که دقیقا عین همن.
‫انگار آشفته‌ای.
‫آره، خب، سرم شلوغه. ‫همه‌اش... چه بدونم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫- آره، دل من هم برات تنگ شده و... ببخشید. ‫- زنگ نزدی.
‫تو اصلا ندیدیش؟
‫من با اون چیزها کاری ندارم.
‫اینجا محله خوبیه.
‫گمون کنم چندتا اسکیت‌باز ‫دارن به اینجا نقل‌مکان می‌کنن.
‫کلی بچه‌های سفیدپوست...
‫با شلوارهای گشاد ‫به این محله نقل‌مکان می‌کنن...
‫که انگار... ‫خودتون متوجهین دیگه.
‫متأسفانه احتمالا اتفاق خوبیه.
‫خیلی بده.
‫- دروغ می‌گی؟ ‫- دروغ می‌گم.
‫کثافت.
‫[طوفان سفید]
‫خیلی‌خب، امیدوارم بهتر بشی. ‫اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو.
‫من باید برم این رو پیدا کنم. ‫ببخشید.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خداحافظ. مرسی، من هم ‫خیلی دوستت دارم. خداحافظ.
‫ای بابا. ای بابا. ‫کدوم گوریه؟
‫کف این خونه کار رفیق خودم سمی فکه.
‫راستش، وایستین. ‫دارم باهام تماس می‌گیرن.
‫این آدرس رو بلدین؟
‫ای خدا.
‫[کارمن بی از طرف امضای مدارک] ‫[قرارداد شراکت به‌روزرسانی‌شده]
‫کی جواز مشاور املاک گرفتی؟
‫چند ماه پیش که تو با اون پسر خوش‌تیپه ‫کوپنهاگ بودی.
‫چیه؟ حسودیت می‌شه؟
‫نه، به نظرم خوبه ‫که دوستان دیگه‌ای داریم.
‫- هوم. ‫- به نظرم مفیده.
‫چندتا خونه فروختی؟
‫- با احتساب این یکی؟ ‫- اوهوم.
‫یکی.
‫- ردیفی؟ ‫- اوهوم.
‫کوچک جلوه می‌کنه، مگه نه؟
‫آره.
‫خیلی مسخره است. ‫آدم باورش نمی‌شه...
‫که اینجا کلی خاطرات خوش ‫و زندگی قشنگ رقم خورده.
‫دقیقا.
‫می‌دونی چه فکری زیاد تو سرمه؟
‫چه فکری؟
‫هر وقت آدم خونه می‌فروشه، ‫همیشه دلیل بدی داره.
‫واقعا؟
‫آره، مثلا...
‫آره، پولش ته می‌کشه، ‫یکی می‌میره،
‫طلاق می‌گیره، ‫نقل‌مکان می‌کنه.
‫خب، می‌شه گفت خوب هم هست.
‫مثلا چه بدونم.
‫مثلا یه‌سری بچه‌دار می‌شن، ‫یه‌سری عروسی می‌کنن،
‫یه‌سری پول در میارن، ‫می‌خوان یه‌چیزی بخرن.
‫اصلا به اونش فکر نکردم.
‫می‌دونم.
‫آخه من عاقلم.
‫واسه همین اسمش نقل‌مکانه.
‫عین پیشرفت می‌مونه. چه بدونم.
‫عین تو که پیشرفت کردی ‫و از طراحی به مشاور املاک رسیدی.
‫نه رفیق. این کار جانبیه.
‫هنوز علاقه اصلیم طراحیه.
‫باهام بحث نکن.
‫خیلی‌خب.
‫[گوشت گریپ‌فروت]
‫[کف پارامیزانو]
‫[پوره پیازچه] ‫[واگو با نمک دریایی]
‫[تمام سوالات از سیدنی پرسیده شود!]
‫[فرنچ لاندری] ‫[آشپزی ناپا]
‫همین‌جاست؟
‫- همین‌جاست؟ ‫- خیلی قشنگه.
‫صبح به خیر شف‌ها.
‫- چطوری چاک؟ ‫- الان جلسه ترک اعتیاد بودم...
‫و بدجوری ترکوندم.
‫چطوری رئیس؟ ‫چارلز دی‌والنتینو هستم.
‫- آلبرت اشنر هستم. ‫- خوش‌وقتم.
‫این چیه؟ باز هم نون لازم داریم. ‫رئیس، نون داریم؟
‫الان می‌رسه.
‫چه خبر رفیق؟ ‫کریستوفر زوکرو هستم.
‫آلبرت اشنر هستم.
‫آلبرت، خیلی شبیه یه بی‌شعوری هستی ‫که قبلا می‌شناختم.
‫- اسمش آلبرت بود؟ ‫- تو بی‌شعوری؟
‫- به روزش بستگی داره. ‫- بریم.
‫باشه.
‫بچه‌ها همین‌هان.
‫همین سه‌تایین؟
‫آره، یکی مواد رو آماده می‌کنه، ‫سه‌تا خدمات می‌دن.
‫یکی جمع و جور می‌کنه ‫و یکی دیگه هم مواد فردا رو آماده می‌کنه.
‫خب، این‌طور که پیداست ‫از سه کارگر...
‫سه شیفت کار می‌کشی. ‫درست فهمیدن؟
‫- شوخی ندارم... ‫- درسته.
‫الان یه نقاشی خوشگل پایین کشیدم.
‫حالتون چطوره؟
‫- کامیون نون رسیده. ‫- کامیون نون رسیده.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوش‌تیپی آقا.
‫کوچینلیه؟
‫اصلا نمی‌دونم چه برداشتی بکنم.
‫تعریف کردم.
‫- تدی فک هستم. آره. ‫- آها، آلبرت اشنر هستم.
‫- خوش‌وقتم آقا. ‫- مرسی.
‫- کامیون نون. آره. ‫- کامیون نون.
‫- خب، فضامون رو دیدین. ‫- آره.
‫مدام این سوال تو ذهنم مطرحه ‫که می‌دونم جای پیشرفت داره،
‫ولی انگار راهش رو پیدا نمی‌کنم.
‫مدام سعی می‌کنم ‫فکرهای بزرگی بکنم.
‫لازم نیست.
‫- لازم نیست؟ ‫- نه. نه.
‫چی باعث شده این همه سال ‫این‌قدر سود کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکرهای کوچک.
‫منظورتون چیه؟
‫ببین. اینجا رو ببین.
‫- چقدره؟ پونزده متره؟ ‫- آها.
‫آره، آره. میز ندارین، سالن‌دار ندارین.
‫حتی واسه ساندویچ‌هاتون سبد ندارین ‫که البته خیلی خوبه،
‫آخه لازم نیست اون همه پول و وقت ‫صرف مثلا...
‫تمیز کردنش کنین.
‫همیشه یا درآمدتون ‌هم‌اندازه ‫یا بیشتر از پارسال بوده.
‫خب چرا؟
‫چون فکرهای کوچک داری.
‫فکرهای کوچک به پول هنگفت می‌رسن.
‫- یادداشت کن. ‫- باشه.
‫بچه‌ها، این پایین نقاشی خوشگلی کشیدم.
‫بیاین ببینین.
‫خیلی‌خب. بنداز، بنداز.
‫اگه این بره تو، ‫من یه کابوس تمام‌عیار نیستم...
‫که همیشه شکست خورده ‫و خیلی سوسوله.
‫خیلی‌خب.
‫می‌ره تو.
‫ای بابا.
‫خیلی‌خب، سه‌تا می‌اندازم.
‫برو تو.
‫جوهر مازو به نوشیدنی طعم گس ‫و بافت غلیظی می‌ده.
‫نوشیدنی‌های قدیمی طعم گس، ‫بافت رقیق و شفاف‌تری دارن.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫اگه این نره تو، یعنی...
‫بدبخت تمام‌عیار و سوسولی نیستی ‫که یه پا کابوس بیچاره است.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫خاک بر سرم دیگه. خاک بر سرم.
‫لحظه رو ثبت می‌کنم.
‫- به ریچی گفت... ‫- خیلی باحاله.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- من هم خیلی دوستت دارم.
‫ایول عزیز دلم! ایول!
‫خیر سرش به بیل مری گفت می‌ترسه...
‫سلام شف.
‫- سلام شف. ‫- سلام.
‫- کمکت می‌کنم. ‫- مرسی.
‫همینه؟
‫پولمون در همین حد بود جف.
‫ای بابا.
‫آره، ای بابا.
‫من هیچ‌وقت بهت نمی‌گم ‫چه‌جوری کارت رو بکنی شف.
‫هیچ‌وقت نمی‌گم.
‫خودت می‌دونی بهت اعتماد دارم.
‫ولی این هفته دو بخشه ‫و پولمون به زور رسیده...
‫- درسته. ‫- به زور به همین امشب رسیده.
‫اگه این‌جوری ادامه بدیم، ‫هفته بعد به یه بخش می‌رسیم.
‫تو کارت رو بلدی، ولی هی با خودم می‌گم ‫اگه منو ثابت باشه چی می‌شه.
‫- آره، می‌تونیم طولش بدیم. ‫- آره.
‫من تک‌تک غذاها رو خوردم ‫و همه‌شون حرف ندارن.
‫متوجهی؟
‫حرف ندارن سرآشپز.
‫اگه بتونیم غذای یکسان درست کنیم،
‫بهتر و بهتر و بهتر می‌شیم ‫و می‌تونیم سریع‌تر و سریع‌تر بشیم.
‫خودم می‌دونم تازه پنج ساله تو این کارم...
‫و الکی نمی‌گم چیزی حالیمه، ‫ولی حس می‌کنم دنبال یه چیزی هستی.
‫حس می‌کنم رو یه چیزی کلید کردی ‫و به نظرم خیلی خوبه،
‫به نظرم همه‌مون اهدافی داریم، ‫ولی فقط می‌خواستم یه چیزی رو بلند بشنوی.
‫چه چیزی؟
‫کار تو حرف نداره عزیز دلم.
‫لازم نیست چیزی رو ثابت کنی.
‫حرف نداری.
‫خیلی‌خب.
‫[بابا] ‫[فردا؟]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ردیفی؟
‫- گمون کنم خونه مامانم رو فروختیم. ‫- واقعا؟
‫- هوم. ‫- خیلی‌خب.
‫- چستر موفق شد. ‫- به همون اولین خریدار فروختش.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب. ‫نمی‌خوای از اون برام بگی؟
‫گلابی خشک‌شده ‫با کارامل ارغوانیه.
‫ایول. اون سبزه چیه؟
‫شیسوئه.
‫آها. آشنا می‌زنه. ‫آماده است؟
‫خودت بگو.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوبه.
‫اگه می‌شد تا آخر عمرم ‫فقط همین رو می‌خوردم.
‫- یه چیزش رو جا انداختی. ‫- چی رو؟
‫اون رو از کجا یاد گرفتی؟
‫شعبده‌بازیه.
‫هوم.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم تو منوی امشب باشه.
‫مطمئن نیستم کارم. ‫به نظرم احتمالا باید بیشتر روش کار کنم.
‫نه. غیرقابل‌بحثه.
‫ولی سروش خیلی سخت می‌شه.
‫- ای بابا، اصلا به فکر اونش نبودم. ‫- آره.
‫خوبه که برات کمک آوردم.
‫چه کمکی؟
‫- از کنار میام. ‫- دستیار جدیده.
‫دستیار کجا بود؟
‫یا خدا.
‫شف.
‫مگه نگفتی برام کمک آوردی؟
‫- شف. از این بزن. ‫- واقعا؟
‫آره.
‫تف به روت.
‫- احسنت. ‫- ایول.
‫- روند کارمون یادته؟ ‫- گمون کنم.
‫واقعا؟ سعی می‌کنی عقب نمونی؟
‫تف به روت شف.
‫[خوب و بدبختی]
‫دو کلمه بهت می‌گم: کارمند مشاور املاک.
‫این که شد سه کلمه.
‫ببین، اینجا مفهوم خارق‌العاده‌ای داری.
‫مفهوم ساده، خوشمزه و خارق‌العاده‌ای داری.
‫ولی به سقف فرصت‌های اینجا رسیدیم؟
‫نه، نه، نرسیدین.
‫یه کلمه بهت می‌گم: ‫زنجیره کوچک.
‫- منظورت اینه که باید یه شعبه دیگه... ‫- آره، آره.
‫منظورم دقیقا همینه.
‫پیشرفت با تکرار.
‫نمی‌دونم خانواده برزاتو...
‫اب، شوخیت گرفته؟ ‫خیلی خوششون میاد.
‫ببین... ‫فضای خانوادگیش رو حفظ می‌کنی.
‫آروم پیش می‌ری، ‫دونه دونه شعبه اضافه می‌کنی.
‫این‌جوری از کیفیتش اطمینان حاصل می‌کنی...
‫و اگه درست پیش بری، ‫می‌تونی از «آربیس» خفن‌تر بشی.
‫نمی‌دونم.
‫چرا، می‌دونی. ‫چرا، می‌دونی.
‫احتمالا وقتی موفق شدی،
‫بتونی به یاد این آلبرت پیر هم باشی...
‫و یه لقمه از درآمدت رو به اون هم بدی.
‫الان لقمه‌اش گوشت بره است.
‫گوشت بره اینجاست.
‫دیدی؟ به همین زودی داری ‫به فکر تبلیغاتش می‌افتی.
‫خیلی خوشم اومد.
‫خب، نه، نمی‌تونی اون رو بگی. ‫اون شعار «مک‌دونالده.»
‫لای‌لالای‌لای.
‫آره، اون شعار «مک‌دونالده.» ‫خیلی خوشم اومد.
‫ تازه بخورین. ‫- خب، ببین، اون هم شعار «سابویه.»
‫- «سون الون»؟ ‫- منظورت چیه؟
‫فقط داری اسم رستوران‌ها رو میاری؟
‫عه.
‫خیلی‌خب، عذر می‌خوام.
‫مچم رو گرفتی.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اِم...
‫متوجه شدم یه‌کم بیشتر ‫شیکاگو می‌مونم...
‫و شنیدم این رستوران بدک نیست.
‫آها، ولی این رو هم شنیدی ‫که اصلا پول استخدامت رو ندارن؟
‫ای بابا. پول دستیار رو که دارین.
‫خیلی‌خب. خیلی لطف داری، ‫ولی یه‌کم دلم می‌سوزه.
‫آخه قراره طی سه هفته آتی...
‫برام نخودفرنگی پوست بکنی.
‫- آها، خیال می‌کردم... ‫- آره.
‫خیال می‌کردم قراره پیاز کوهی آماده کنم.
‫- واقعا... ‫- پیاز کوهی؟
‫- پیاز کوهی. آره. ‫- آها، از پیاز کوهی خبری نیست.
‫تو با پیاز کوهی کار نمی‌کنی. نه.
‫آخه...
‫ببین، مطمئن نیستم ‫هنوز در اون حد باشی.
‫متوجه منظورم هستی؟
‫در حد کار با پیاز کوهی نیستم؟
‫ببخشید. خیلی مسخره است ‫که با لهجه تو خیلی طولانی‌تر جلوه می‌کنه.
‫وایستا، این‌جوری چطوره؟
‫کم تو شیکاگو دستیارم.
‫- وای، مو به تنم سیخ شد. ‫- پیاز کوهی.
‫می‌خوام پیاز کوهی خرد کنم.
‫- وحشتناکه. ‫- خوب نگفتم؟
‫- خیلی... ‫- خیلی‌خب. یه‌کم بهم فرصت بده.
‫- باشه. نه. حتما. ‫- من دستیارم. اولین روز کارمه.
‫خب، می‌تونی در حین پوست کند نخودفرنگی‌ها ‫با خودت تمرین کنی.
‫صرفا جهت اطلاع می‌پرسم، ‫من رو تو کدوم محفظه حرارتی نگه می‌دارین؟
‫آها، همونی که ماهی‌ها رو ‫توش مزه‌دار می‌کنیم.
‫خب، خیلی ممنون. ‫مایه افتخارم بود.
‫بالا می‌بینمت.
‫می‌رم پیاز کوهی خرد کنم.
‫- اوف! اوف! ‫- پیاز کوهی. پیاز کوهی.
‫- اصلا خوب نبود. ‫- پیاز کوهی شیکاگویی.
‫- خیلی بده. واقعا خیلی بده. ‫- خیلی‌خب، رفتم. رفتم.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫سلام، سرحال باش.
‫آمار رزرومون خوبه.
‫نقده هنوز بدبختمون نکرده.
‫راستش، اون نقد باعث شد رستورانمون ‫حوصله‌سربر جلوه نکنه.
‫کی اون رو نوشته؟
‫[مسائل غیرقابل‌بحث]
‫سرآشپز کارمن. خیلی مسخره است.
‫حرف نداره. از افرادی ‫که انتظاراتشون رو بیان می‌کنن خوشم میاد.
‫عالیه.
‫- سلام. صبح به خیر سرآشپز. ‫- سلام. صبح به خیر.
‫- من رفتم... ‫- می‌خواستم باهات صحبت کنم...
‫- من... ‫- ببخشید، می‌خواستم...
‫- خیلی‌خب. صبر کنیم. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫تو بگو. ببخشید.
‫نه...
‫این‌ها تکراری‌ان.
‫آره.
‫این‌ها همگی...
‫تکراری‌ان.
‫آره، می‌خواستم راجع به همین ‫باهات صحبت کنم.
‫خیلی سرحالی، مگه نه؟
‫بهم نمیاد؟
‫انگار الان می‌خوای رو همون صندلی وایستی...
‫و فریاد بکشی: «خدایا.»
‫آره. شاید اگه رو صندلی وایستم ‫و داد بزنم، بتونم الهام‌بخش بقیه باشم.
‫الهام‌بخششون باشی ‫که چیکار کنن؟
‫الهام‌بخششون باشم که...
‫وقتی آدم می‌رفت تو رستوران بیف، ‫خیلی پرشور بود.
‫خب؟ سرزنده بود، ‫آدم بخشی از رستوران بود...
‫و حال و هوای خیلی خفنی داشت.
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫خب، پیشنهادت چیه؟
‫وای خدا. ‫نه. نه‌خیر. هیچی.
‫این چیه؟
‫منوی ثابته.
‫بهترین غذاهای دو ماه اخیرمونه،
‫شش غذای اصلی ‫علاوه بر دسرهای مارکوس رو داریم.
‫خیلی‌خب. وقتی نظرت عوض بشه...
‫نمی‌شه.
‫مثلا باید حرفت رو باور کنم؟ ‫تو...
‫نظرت عوض می‌شه. ‫حتی منوت عوض می‌شه.
‫آره، منو رو واسه به چالش کشیدن خودم ‫عوض می‌کردم، انصاف نبود.
‫خب؟ خودخواهانه بود.
‫هیچی رو بهتر نکرد.
‫خودم می‌دونم.
‫- من راحت با ثبات کنار نمیام. ‫- آره، معلومه.
‫ولی من هم کنار نمیام. در نتیجه...
‫عذر می‌خوام سید.
‫می‌شه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره، بپرس.
‫خیلی‌خب.
‫دخترم یه عروسک خرسی ‫خیلی گرون می‌خواست،
‫من هم قبول نکردم. خب؟
‫یکی دیگه براش خریدش؟
‫- ناپدریش خرید. ‫- وای.
‫- این کارش جرمه. اوهوم. ‫- دقیقا!
‫- جنایته. ‫- آره. آره، تو خیلی از ایالات غیرقانونیه.
‫ناپدریش کیه؟
‫فرانک.
‫فرانک کیه؟
‫- آدم خوبیه. ‫- اوف.
‫خیلی بده.
‫الان لوکا رو داریم. ‫مارکوس هم هست.
‫پس اگه وضعمون خراب شد،
‫جابه‌جاش می‌کنیم.
‫درسته.
‫بعدش سه غذای دیگه اضافه می‌کنیم و...
‫ردیف می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫هنوز با بره به نتیجه نرسیدی؟
‫آره. انگار هیچ‌وقت به نتیجه نمی‌رسم.
‫اون سنجاق سینه چیه؟
‫- پرچم شطرنجیه. ‫- کورس می‌ذاری؟
‫گاهی اوقات.
‫مال بابامه. مال مسابقات ‫ایندی‌کار ۱۹۹۲ دیترویته.
‫- خیلی‌خب. رانندگی می‌کنه؟ ‫- اوهوم.
‫نچ.
‫فهمیدم.
‫ضمنا، می‌خوام اطمینان حاصل کنم ‫این خیابون دوطرفه است، متوجهی؟
‫می‌دونم می‌خواستی باهام صحبت کنی...
‫و می‌خوام بهت امکانش رو بدم ‫که صحبت کنی.
‫خیلی‌خب. باشه. خب... ‫می‌شه گفت دو مسئله است.
‫خیلی‌خب.
‫اولیش اینه که ساطورم رو گم کردم.
‫واقعا خیلی رو اعصابمه.
‫ساطور لازم داری؟
‫احتمالا. آره. چه بدونم.
‫- برات ساطور می‌گیریم. ‫- باشه. نه. حتما.
‫خیلی‌خب.
‫سرآشپز کارمن پسرعموته؟
‫- نه. ‫- آها، ولی ناتالی دخترعموته.
‫اون هم نیست.
‫فهمیدم.
‫دومین مسئله چیه؟
‫قرارداد به‌روز‌رسانی شده؟
‫آره. اِم...
‫خیلی‌خب. یه سری عبارات رو بازنویسی کردیم.
‫واقعا به نظرم خیلی خوب می‌شه.
‫به نفع همه می‌شه.
‫ولی می‌خواستم یه چیزی رو...
‫برات توضیح بدم و...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نوزاد. نوزاد اومده.
‫عزیزم، این‌ها بچه‌های خرسن.
‫شما رو نمی‌شناسم.
‫- لوکا هستم. ‫- ناتالی هستم.
‫مگه قرار نبود ریچی ‫دیگه نیرو استخدام نکنه؟
‫- نه، ایشون دستیاره. ‫- من دستیارم.
‫دستیار. چه عالی.
‫- کوچولوئه. خیلی کوچولوئه. ‫- کوچولوئه.
‫خیال نمی‌کردم به این زودی ‫این‌قدر ناز بشه.
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫آروم هم هست. خیلی آرومه.
‫- اوهوم. ‫- اسمش چیه؟
‫سوفی.
‫- سوفی برزاتو. ‫- نه، فامیلیش کاتینزکیه.
‫خیلی‌خب.
‫خفه‌خون بگیرین فک‌ها.
‫باشه.
‫سوفی، اون مارکوسه.
‫- می‌خوای بغلش کنی؟ ‫- حتما.
‫- می‌شه ما بغلش کنیم؟ ‫- نه عزیزان دلم.
‫باشه.
‫ایناهاش. ایشون مارکوسه.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرت دیگه رفیق جینگ شدیم.
‫می‌خوای لبخند بزنی؟
‫می‌خوای به مارکوس لبخند بزنی؟
‫آخی، خدا.
‫چه ارتباط چشمی‌ای برقرار کرده.
‫اون ساعت رایانه است؟
‫خیلی وحشتناکه.
‫خب، استیوی و میشل فامیل کی‌ان؟
‫خیلی‌خب. هنوز به اونجا نرسیدیم.
‫یا خدا.
‫«به زبان ایتالیایی»
‫وای.
‫«به زبان ایتالیایی»
‫- وای. دل من هم برات تنگ شده بود. ‫- دلم برات تنگ شده بود.
‫خواهرزاده نازم کجاست؟
‫اون بیرون بغل مارکوسه.
‫- ایول. ‫- برو ببینش.
‫کی می‌خواد روی نوزاد...
‫- پنیر پرووانوله آب کنه؟ ‫- خیلی‌خب...
‫سلام، ناتالی هستم.
‫جسیکا هستم. اینجا کار می‌کنم.
‫آها.
‫- ریچی؟ ‫- بله؟
‫- این‌قدر نیرو استخدام نکن. ‫- دیگه می‌کنم.
‫- سلام. صبحتون به خیر. رنه هستم. ‫- سلام رنه.
‫- گرت هستم. ‫- سلام گرت.
‫گمون کنم شما دوتا هم ‫اینجا کار می‌کنین.
‫اون‌ها هم اینجا کار می‌کنن.
‫فهمیدم. ‫دستیار یا استخدامی جدید دیگه‌ای نداریم؟
‫تا جایی که من می‌دونم نداریم.
‫شما رو شوگر صدا کنیم؟
‫- ناتالی. ‫- باشه.
‫- باشه. خوبه. ‫- باشه.
‫راستش، این دوره از زندگی انسان ‫خیلی رو شکل گرفتنش تأثیر داره.
‫براش مفیده که کنار من و تو باشه.
‫این‌جوری مهارت جذب می‌کنه ‫و به فعالیت علاقمند می‌شه.
‫درسته سوفی.
‫به سرآشپز کارمن نگاه نکن، ‫اون‌جوری دچار طرح‌واره یخچال می‌شی.
‫- از زبون بچه بهم تکه ننداز پدرسگ. ‫- جلوی بچه فحش ندین.
‫نه. من جلوی روت بهت تکه می‌اندازم.
‫- خیلی‌خب. برام مهم نیست، فحش بدین. ‫- بچه یار جدیدمه.
‫خطرات رفتار ضداجتماعی رو ‫بهش یاد می‌دم.
‫این خط هی بهم زنگ می‌زنه.
‫می‌رم جواب بدم.
‫- من خیلی بچه‌ها رو دوست دارم. ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫- شوگ گفت من هم می‌تونم بغلش کنم. ‫- گفت ما هم می‌تونیم بغلش کنیم.
‫- دروغ می‌گین. ‫- دروغ نمی‌گیم.
‫- عین سگ دروغ می‌گین. ‫- نمی‌گیم. خانواده فک دروغ نمی‌گن.
‫آره.
‫بله. سلام، چند بار از این خط ‫باهام تماس گرفتین. من...
‫بله، خودم هستم.
‫خیلی‌خب.
‫باشه. ‫ممنون.
‫سلام سید. اِم...
‫ببین، ببخشید نتونستیم ‫مکالمه‌مون رو تموم کنیم. اِم...
‫اِم... اِم...
‫- بـ... ‫- چیه؟
‫الان...
‫بابام سکته قلبی کرده.
‫- وای خدایا. ‫- بیمارستانه،
‫ولی نمی‌دونم چیکار کنم.
‫- چیکار کنم؟ ‫- باشه. نه. چیزی نیست.
‫سوار ونت می‌کنیم.
‫سوار ونت می‌کنیم و من باهات میام. خب؟
‫- نه. اِم... نه. اِم... ‫- آره.
‫- من باهات میام. ‫- نه، نه، نه. بمون، خواهش می‌کنم.
‫- می‌تونی... سیب‌زمینی تو فره. ‫- باشه، ردیفش می‌کنم.
‫- ردیفش می‌کنم. ردیفش می‌کنم. باشه. ‫- باشه. من می‌تونم تنها برم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. می‌خوام... آره. آره.
‫- اِم... ‫- اِم...
‫سکته قلبی کرد؟
‫آره.
‫لطفا به کسی نگو.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بریم سوییچش رو برداریم.
‫- باشه. خیلی‌خب. ‫- من هوات رو دارم. هوات رو دارم.