‫«ترجمه از حـامـد»
‫وای. خدای من.
‫باید خانم سارا بیلینگز رو ببینم.
‫خب، الان مشغول درمانشون هستن.
‫می‌تونم پیغامتون رو بگیرم؟
‫نگهبان.
‫خدای من. بی‌دلیل نیست بهش میگن عطر توالت.
‫خانم. خانم، نمی‌تونید برید اون تو.
‫- اسمت چیه؟ ‫- اِرل.
‫ارل. به نظر آدم باهوشی میای، ارل.
‫این قیافه رو می‌بینی؟
‫این قیافه‌ی زنیه که به آخر خط رسیده، ارل...
‫الو.
‫چه خبر، سید؟
‫سلام، اوضاع چطوره؟
‫ببخشید، سرت شلوغه؟ می‌تونم بعدا زنگ بزنم.
‫نه، الان خوبه. چه خبر؟
‫سلام، من توی اون مکان جدیده هستم.
‫عالیه، عالیه. عالیه.
‫آره، می‌خوای یه سر بیای؟
‫اوه، الان؟ حتما.
‫دوست داشتم، ولی...
‫یه ساعت دیگه وقت آرایشگاه دارم، واسه همین...
‫می‌خوای بعدش یه سر بیای؟
‫باید اینجا رو ببینی، سید.
‫نه، نه، می‌دونم،
‫ولی وقت آرایشگاه واسه موهام دارم.
‫عالیه. پس مثلا، دو ساعت دیگه می‌بینمت؟
‫- من تمام کارها رو ردیف می‌کنم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫نه. دو ساعت نه. نه.
‫بیشتر از دو ساعت؟
‫می‌خوای موهات رو رنگ کنی یا چی؟
‫خب...
‫می‌دونی چیه؟ بذار ببینم...
‫می‌تونی بهم پیام بدی، شاید؟
‫بهم پیام بده، بعدش ببینم می‌تونم بیام یا نه.
‫سعی می‌کنم قبلش خودمو برسونم.
‫شاید بتونم وقتم رو عقب بندازم یا یه کاریش کنم.
‫عالیه.
‫باشه، دمت گرم، ممنون.
‫آره، باشه. بسیارخب.
‫بسیار خب، خداحافظ.
‫می‌خوای اینجا کار کنی،
‫یا می‌خوای زندگی کنی؟
‫من استعفا میدم. استعفا میدم.
‫سید! هی.
‫نزدیک بود اینجارو از دست بدی.
‫- سلام. ‫- هی.
‫بیا تو.
‫- باورت میشه؟ ‫- واو.
‫- ببخشید، این صداش خیلی بلنده؟ ‫- اوه، نه. این...
‫این یارو رو می‌شناسی؟
‫از آهنگای ساحل شرقیه، ولی کلاسیکه.
‫و منظورم اینه که می‌خوام
‫هر موسیقی دوست داری بذاری. یا هیچی.
‫آره. این... این خفنه.
‫آره. بذار اینجارو نشونت بدم. یه چیزی بذار.
‫- باشه. ‫- کنترل رو دستت بگیر.
‫تمام اینا رو نادیده بگیر. اینا اینجا نمی‌مونه.
‫اینم اینجا نمی‌مونه.
‫اووه.
‫اوه، باشه. آره، حال و هواش خوبه.
‫لعنتی.
‫یکم موتزارت.
‫- بتهوون. ‫- خوبه.
‫خب مشخصه که اینا فقط اسکلت کاره،
‫ولی می‌خوام آشپزخونه ‫تا جای ممکن باز و کارآمد باشه.
‫می‌دونم خرس الان بسته‌ست، درسته؟
‫- آره. ‫- خب، ببین، راه درست و غلطی وجود نداره.
‫فقط حس می‌کنم وقتی تمام تیم احساس کنن دیده میشن
‫و بخشی از سالن غذاخوری و محیط هستن
‫و با مشتری‌ها در ارتباطن،
‫بهتر آشپزی می‌کنن و تمیزتر کار می‌کنن ‫و خیلی کمتر داد می‌زنن.
‫آره، واقعا درسته.
‫این قراره واسه اجاق باشه؟
‫محشره، نه؟ الان دارم مجوزهاشو می‌گیرم.
‫تصور کن: پیتزا، یه ماهی کامل، درسته؟
‫می‌دونم هنوز روی منو کار نکردیم، ولی بیخیال،
‫یه کم از اون تاثیرات آفریقایی-کارائیبی رو ‫بیاریم توش؟
‫آره، حتما.
‫اوه، و با معمار صحبت کردم، و اون فکر می‌کنه
‫که این کمدهای مخفی کوچیک رو ‫واسه انبار کردن بذاریم
‫واسه سرآشپزها و گارسون‌ها.
‫این واقعاً خیلی بامزه‌ست.
‫اوه، وای. ممنون.
‫منظورم این نبود.
‫شوخی می‌کنم، سید.
‫ولی در عین حال شوخی هم نمی‌کنم، چون دارم
‫به تمام چیزهایی فکر می‌کنم که تو هم ‫احتمالا همیشه بهشون فکر می‌کنی.
‫چون می‌خوام چیزی بسازم که ‫در موردش یه کاری انجام بده، درسته؟
‫و همه‌ی اینا از اینجا شروع میشه.
‫اینجا؟
‫اینجا قراره دفتر باشه، درسته؟
‫چون هر کاری که خارج از سرویس انجام میدیم
‫به همون اندازه مهم خواهد بود.
‫خب، من داشتم روی یه بودجه کار می‌کردم
‫واسه ایجاد یه برنامه جامع مراقبت‌های بهداشتی.
‫اوه، این... این جاه‌طلبانه‌ست.
‫یعنی طبیعتاً که عالیه، ولی یه کم...
‫نه، نه، می‌دونم، می‌دونم، ولی فکر می‌کنم ‫می‌تونیم انجامش بدیم،
‫می‌دونی، و این تازه شروعشه.
‫ما تا وقتی زنده‌ایم، هرگز توی این کار ‫منابع انسانی نخواهیم داشت، درسته؟
‫ولی چرا نباید یه نوع برنامه ‫یادگیری و توسعه وجود داشته باشه؟
‫مثل آموزش؟
‫آره، دقیقا، ولی نه فقط توسعه‌ی رستوران
‫بلکه افرادی که اینجا کار می‌کنن.
‫من راستش... من این ایده رو داشتم...
‫و انجامش دادیم.
‫سرآشپز شیرینی‌مون رو فرستادیم کپنهاگ.
‫- آره. آره. ‫- و عالی بود.
‫جوری که برگشت، یعنی... منظورم اینه،
‫کاملا عوض شده بود، انگار خیلی پرانرژی شده بود.
‫مطمئنم.
‫و... نمی‌دونم... یه چیزی شبیه اون،
‫ولی با حمایت واقعی و نه فقط... نمی‌دونم...
‫این دقیقا همون چیزیه که سعی دارم بگم.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره. آره.
‫می‌خوام خارج از چارچوب فکر کنم.
‫اینکه اینجا چطور باشه، چه حسی بده، ‫و اینکه چه کسانی رو استخدام کنیم.
‫و نمی‌خوام تنها کسی باشم ‫که کشتی رو هدایت می‌کنه.
‫و قطعا نمی‌خوام از اون آدمایی باشم ‫که یه زن استخدام می‌کنن
‫و بعد بقیه آدمای توی آشپزخونه فقط ‫آدمایی باشن که شبیه منن، درسته؟
‫- مگه اینکه این چیزی باشه که تو می‌خوای. ‫- نه، این چیزی نیست که من می‌خوام.
‫عالیه. باشه، پس اینطور نخواهد بود.
‫ببین، پولشو داریم، فضاشو هم داریم.
‫بیا بسازیمش.
‫خب تمام این مدت فکر می‌کردیم دارنل یه علافه.
‫- چون اون یه علافه. ‫- و بود.
‫- اسمش دارنله. این اسم یه علافه. ‫- ولی دختر. دختر. دختر.
‫- تا حالا آدم خوبی ندیدم که اسمش دارنل باشه. ‫- پول داشت.
‫یه خانواده‌ی دوم توی تگزاس داشت. تگزاس!
‫چی؟ مگه تگزاس چی داره؟
‫دختر، خانواده‌ی دوم دارنل. حواستو جمع کن.
‫- خب، مری خودش رو تا تگزاس رسوند. ‫- نه.
‫مری این مرد رو توی مراسم عشای ربانی ‫اولیه‌ی بچه‌ش پیدا کرد.
‫- چی؟ ‫- بچه‌ی خودش.
‫مراسم عشای ربانی اولیه‌ی بچه‌ی ‫خانواده‌ی دومش.
‫صبر کن. صبر کن، بهش نمیگن غسل تعمید؟
‫یه لحظه.
‫الو.
‫آره، خودمم.
‫اوه، ممنونم.
‫خیلی خوشحالم که اون منو به شما معرفی کرده.
‫با این حال، امروز تنها روز تعطیل منه،
‫و ازتون می‌خوام که تماس بگیرید و ‫با خود مغازه وقت بگیرید
‫نه اینکه مستقیما با من تماس بگیرید.
‫آها. آها.
‫باشه، ممنونم.
‫روز زیبایی داشته باشید.
‫بی‌تربیت.
‫خیلی ممنون که امروز موهامو درست کردی. ‫خیلی دوستت دارم.
‫اوهوم.
‫تی‌جی، اگه نیای و این موها رو واسم نیاری...
‫هیچی نیست! لعنتی.
‫مطمئنم که اون اینطوری با من حرف نزد.
‫به خدا قسم،
‫اگه بیام بالا و اون موها رو پیدا کنم،
‫اون آیپد کوفتی رو می‌شکنم.
‫کریستین رو می‌کشم.
‫پدرت هرگز نباید اون چیز کوفتی رو واست می‌خرید.
‫و می‌دونی چیه؟ تو فقط باید ‫واسه ریاضی ازش استفاده کنی.
‫ولی تا حالا حتی برنامه ماشین حساب رو باز کردی؟
‫و شانست گفته که سید اینجاست، ‫چون اگه نبود...
‫می‌دونی چیه؟ اصلا نذار شروع کنم.
‫وقتی همسن تو بودم،
‫به حرف مادرم گوش می‌کردم.
‫به مادرم احترام می‌ذاشتم.
‫به مادرم کمک می‌کردم، ولی من خوبم.
‫نگران من نباش. من خوشحالم.
‫خوشحالم که یه دختر بی‌ادب دارم.
‫خوش به حالم!
‫صبر کن تا به بابات بگم.
‫نه که اون قراره کاری در موردش بکنه.
‫همه چیز مرتبه؟
‫چی؟
‫- حالت خوبه یا...؟ ‫- اوه.
‫آره، دختر. حق با اون بود. هیچ مویی نمونده.
‫پس من اینو می‌بندم،
‫و میرم از مغازه یه کم دیگه بخرم.
‫- چی، الان؟ ‫- اوهوم.
‫یه لطفی می‌کنی؟ حواست به تی‌جی باشه.
‫دختر، اون یازده سالشه، فقط با آیپدش ور میره و بس.
‫تیپ رو ببین.
‫باشه. الان برمی‌گردم.
‫- باشه. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- ها؟
‫صدای اومدنت از پله‌ها رو شنیدم. ‫سنگین راه میری.
‫آره، تا حالا اینو نشنیده بودم، خب...
‫خب من فقط...
‫مامانت رفت، واسه همین گفتم یه سلامی بکنم.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟ مدرسه چطوره؟
‫- خیلی خوبه. ‫- آره، باشه، کلاس پنجمی، درسته؟
‫- آره. ‫- شرط می‌بندم...
‫شرط می‌بندم جغرافیا یاد می‌گیری، ها؟
‫نه خیلی.
‫نه؟ باشه. این خوب نیست.
‫بهتره... بهتره بدونی چیزا کجان.
‫آره.
‫چیزی می‌بینی، مثلا، توی تلویزیون؟
‫نمی‌دونم، نه خیلی.
‫باشه، می‌فهمم.
‫بگذریم، خوشحال شدم.
‫گمونم من پایین می‌مونم.
‫اگه کاری داشتی صدام کن.
‫صبر کن.
‫من گرسنمه.
‫میای؟
‫آره.
‫اوه خدای من.
‫بسیارخب، هوس چی کردی؟
‫مهم نیست. ما هیچ کوفتی اینجا نداریم.
‫من با اون کلمه موافق نیستم.
‫کلمه‌ی خوبی نیست.
‫- مامانم عین خیالش نیست. ‫- گمونم هست.
‫لعنتی. هیچی کوفتی اینجا ندارید.
‫آره، چون مامانم آشپزی بلد نیست.
‫خب، فکر می‌کردم حداقل غذای نیمه‌آماده دارید.
‫اون چیه؟ به نظر حال‌بهم‌زن میاد.
‫جدی میگی؟
‫کاملا جدی‌ام.
‫واسه راهنمایی سال دیگه هیجان‌زده‌ای؟
‫آره.
‫آره؟ میری همون مدرسه‌ای که دوستات میرن؟
‫مامانم می‌خواد من برم یه مدرسه‌ی هیئت امنایی،
‫- ولی تمام دوستام میرن هولمز. ‫- همه‌شون؟
‫آره.
‫می‌دونی، اون مدرسه هیئت امنایی مدرسه‌ی خوبیه.
‫یه دوستی دارم که اونجا درس میده.
‫و فکر می‌کنم... نمی‌دونم، مامانت فقط می‌خواد ‫آینده‌ی خوبی داشته باشی.
‫کلی تکلیف بهم میدن، و باید یونیفرم بپوشم.
‫و هولمز هر جمعه سیب‌زمینی سرخ‌کرده داره.
‫گمونم اگه هر جمعه سیب‌زمینی سرخ‌کرده داشته باشی،
‫ازش خسته میشی.
‫من عاشق سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ام.
‫خب، رفتن به مدرسه‌های مختلف
‫به این معنی نیست که نمی‌تونید دوست بمونید.
‫اونا همین امشب یه دورهمی شبانه دارن.
‫بدون تو؟
‫فقط چون وقتی داشتن در موردش حرف می‌زدن ‫رفتم پیششون، منو دعوت کردن،
‫و دلشون سوخت.
‫این... این خیلی بده.
‫می‌خوای بری؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌فهمم.
‫دوستای واقعی باهات اینطور رفتار نمی‌کنن.
‫واقعا؟
‫خب، نه... نه لزوما.
‫خب، می‌دونی، راستش فکر می‌کنم
‫گاهی وقتا دوستای واقعیت می‌تونن
‫واقعا باهات خیلی بی‌رحم باشن، مثلا...
‫یا بدجنس باشن، فقط چون گاهی وقتا ‫ما با آدمایی که بیشتر
‫بهشون اهمیت میدیم بدجنسیم،
‫قدرشون رو نمی‌دونیم یا بهشون بی‌توجهی می‌کنیم
‫یا سوءتفاهم پیش میاد، یا خیلی راحت ‫می‌تونیم باهاشون مهربون نباشیم،
‫می‌دونی، مثلا...
‫گاهی وقتا به آدمایی که بهشون اهمیت می‌دیم
‫همینطوری رفتار می‌کنیم.
‫خیلی افتضاحه... می‌دونی، یا...
‫نمی‌دونم.
‫گمونم.
‫متاسفم.
‫می‌تونیم اینا رو برداریم؟
‫اصلا. خیلی واست بدن.
‫فکر کردم دوستشون داری.
‫از کجا یادت مونده؟
‫یادمه یه روز وقتی بچه بودم ‫خونه‌ی ما بودی،
‫و انقدر خوردی که دندونات درد گرفت.
‫آره، خب واسه همینه که دیگه نمی‌خورمشون.
‫هی، می‌دونی، خوشحالم که با هم وقت می‌گذرونیم.
‫ببخشید که این اواخر زیاد ندیدمت.
‫فقط درگیر کار بودم.
‫اشکال نداره. مامانم گفت ‫باید اعتبارت رو درست کنی،
‫واسه همین تمام مهمونی‌ها رو از دست دادی.
‫بسیارخب، آره؟
‫آره، مثلا هفته پیش تولد خاله مارشا بود،
‫ولی چیزی رو از دست ندادی.
‫اون آشپزی بلد نیست. و خونه‌اش بو میده.
‫آره، ولی مامانت چیز دیگه‌ای هم ‫در مورد اعتبار من گفت؟
‫حالا می‌تونیم بریم؟
‫نه، راستش. یه جای دیگه هم باید بریم.
‫می‌خوای بگم...
‫متاسفم، چون فکر می‌کنم اون موقع گند زدم.
‫وقتی داشتیم در مورد اون دورهمی شبانه ‫حرف می‌زدیم، فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم چیزی که می‌خواستم بگم
‫این بود که گاهی وقتا آدما می‌تونن بی‌ملاحظه باشن
‫یا حرفای ناراحت‌کننده‌ای بزنن ‫حتی وقتی منظوری ندارن،
‫خود منم همینطورم، پس شرمنده.
‫اشکال نداره. فکر نکنم اصلا دلم می‌خواست برم.
‫اوه.
‫فقط به خاطر اینکه اوضاع اونطوری پیش رفت؟
‫آره، فقط فکر می‌کنم پیچیده‌ست.
‫مامانم میگه گاهی وقتا با آدما همراه میشیم،
‫گاهی وقتا بدون اونا میریم.
‫خیلی هوشمندانه‌ست.
‫پیشت جالبه؟
‫نمی‌دونم. فقط گرسنمه.
‫هووم.
‫خب، می‌خوام یه کم رب گوجه اضافه کنم ‫تا طعم‌هاش عمیق‌تر بشه
‫و باعث بشه مزه‌ش اساسا طوری باشه ‫که انگار از توی جعبه درنیومده.
‫پس درست مثل چیلی، درسته؟
‫آره خب یه جورایی.
‫تصمیم گرفتی که به اون دورهمی شبونه بری یا نه؟
‫یه لطفی در حقم می‌کنی؟
‫میشه اون پنیر رو واسم رنده کنی؟
‫چطوری انجامش بدم؟
‫اینطوری بگیرش، خب؟
‫و رنده‌ات رو بردار.
‫و بعد فقط بکشش پایین.
‫ولی حواست به انگشتات باشه.
‫باشه.
‫آره، عالیه.
‫گفتی از بعد مدرسه تا حالا باهاشون ‫حرف نزدی، درسته؟
‫فکر می‌کنی شاید...
‫خوب باشه که یخ رو بشکنی.
‫یا به جای یه گروه می‌تونی ‫فقط با یکیشون حرف بزنی.
‫شاید. تو اگه بودی چیکار می‌کردی؟
‫یادته گفتی یه جورایی پیچیده‌ست؟
‫بیا اینجا و کمکم کن.
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫تنها کاری که می‌کنی اینه که هم بزنی
‫و فقط مطمئن شی که همه چیز با هم مخلوط شده.
‫آره، عالیه.
‫راستش منم توی یه موقعیت مشابه بودم
‫که باید بین دو تا دورهمی شبانه ‫انتخاب می‌کردم.
‫این به نظر کاملا برعکس موقعیت منه.
‫باشه، فقط گوش کن، باشه؟
‫خونه‌ی اول خیلی خاصه.
‫وقتی اوضاع توی خونه‌ی اول خوبه،
‫یه جورایی شبیه بهترین حس دنیاست.
‫ولی همیشه این حس رو نداره.
‫بیشتر وقتا، یواشکی، علنی، حس دیوونگی میده.
‫انگار واقعا دیوونه‌خونه‌ست ‫و پر از آدمای دیوونه
‫و پر از آدمایی که فقط بعضی وقتا پیداشون میشه،
‫و من نمی‌دونم کی هستن،
‫ولی ظاهرا مهمن.
‫و همچنین، یه جورایی مثل خونه‌ی خاله مارشاست...
‫الان تمیزه.
‫راستش خیلی تمیز و خیلی قشنگه،
‫ولی همیشه یه بوی بد خفیفی داره.
‫بسیارخب.
‫و خونه‌ی دوم.
‫خونه‌ی دوم خیلی باحاله.
‫براق و جدیده و پیتزای نامحدود داره.
‫بابا اونجا خیلی حرف می‌زنه، ‫خیلی خیلی زیاد، ولی اهمیت میده.
‫و می‌خواد من خوشحال باشم، گمونم.
‫اساسا کارت اعتباریش رو بهم داده.
‫هرچقدر بخوام می‌تونم پیتزا بگیرم،
‫می‌تونم بازی‌های ویدیویی بگیرم.
‫حتی می‌تونم هرکسی رو بخوام ‫دعوت کنم اونجا بمونه
‫و شب پیشم بمونه.
‫خب مشکل چیه؟
‫خب، دوستام توی خونه‌ی اول
‫اگه من برم خیلی ناراحت میشن.
‫پس اونو انتخاب کردی، درسته؟
‫خب...
‫نه، راستش هنوز انتخاب نکردم.
‫دوستات از خونه‌ی اول می‌تونن ‫برن به خونه‌ی دوم؟
‫نه. نه، نه... نه.
‫توی اونجور خونه‌ها اینطوری نیست.
‫و... یواشکی، اگه من برم، من...
‫یعنی، همین دیگه، یه جورایی واسه همیشه میشه.
‫دوستام توی خونه‌ی اول خیلی ناراحت میشن.
‫هووم...
‫خونه‌ی پیتزا رو انتخاب کن.
‫خب...
‫باشه. ولی خونه‌ی اول...
‫- خونه‌ی بدبو. ‫- بدبو نیست. اون...
‫- به نظر من بدبو میاد. ‫- نیست. بدبو نیست.
‫خیلی قشنگه.
‫بیشتر شبیه اینه که انرژیش نم‌گرفته.
‫آره. اون خونه، وقتی اوضاع توی اون خونه خوبه،
‫شبیه هیچ جای دیگه‌ای نیست.
‫تقریبا یه جورایی بی‌نقصه.
‫نمی‌دونم، خونه‌ی پیتزا به نظر من بی‌نقص میاد.
‫خب، به نظر بی‌نقص میاد،
‫ولی راستش هنوز ساختش تموم نشده.
‫پس نمی‌دونیم آیا واقعا ‫بی‌نقص از آب درمیاد یا نه.
‫پس هر دوشون انتخاب‌های بدی هستن.
‫نه، انتخاب‌های بدی نیستن.
‫فقط انتخاب‌هایی هستن که...
‫که جلوی ما هستن.
‫خونه‌ی خاص بدبو
‫یا خونه‌ی براق پیتزایی ناتموم.
‫مگه پیتزا خاص نیست؟
‫آره، پیتزا خاصه.
‫ولی خونه‌ی اول، اینو نگفتم،
‫یه برادر بزرگتر داره که...
‫اوه. دلت پیشش گیره.
‫نه، نه، دلم پیشش گیر نیست.
‫ولی برادر بزرگتر اونجا...
‫کسیه که الگوی بزرگی واسه منه، ‫چون اون...
‫اون توی بازی‌های ویدیویی بهترینه.
‫رک بگم، اون یکی از بهترین‌ها توی دنیاست.
‫اینکه اون می‌خواد من توی خونه‌اش باشم
‫و باهاش بازی‌های ویدیویی انجام بدم،
‫یواشکی یه افتخاره، می‌دونی؟
‫تنها مشکل اینه که
‫اون یه کم بدقلقه و دوست نداره شریک بشه.
‫و حتی با اینکه گاهی وقتا میگه،
‫"اوه، این بازی ویدیویی رو با من انجام بده،"
‫بعد اگه من خیلی خوب بازی کنم، ‫یه جورایی عجیب و غریب رفتار می‌کنه.
‫و همیشه واضح یا ثابت نیست که
‫کِی می‌خواد شریک بشه و چرا نمی‌خواد،
‫و مثلا چه خبره توی زندگیش
‫یا بقیه آدمایی که باهاشون بازی می‌کنه.
‫و همچنین دوستاش که خارج از بازی‌کردن هستن.
‫اغلب اینا وارد گیم‌پلی و ‫دورهمی شبونه‌ی همه‌چیز میشه،
‫و راستش گاهی وقتا یه کم نامناسبه.
‫این دیوونگی به نظر میاد.
‫آره، خب، اون خونه دیوونه‌خونه‌ست ‫و پر از آدمای دیوونه‌س.
‫ولی از طرفی پر از خوبی و پاکی ‫و سرگرمی و امیده.
‫- ولی پیتزا نداره. ‫- آره، می‌دونم پیتزا نداره،
‫ولی هنوزم خوبی داره.
‫و من می‌تونم درستش کنم یا... ‫نمی‌دونم می‌تونم درستش کنم یا نه،
‫ولی شاید بشه درستش کرد.
‫می‌تونه درست بشه، و من می‌تونم...
‫همه چیز می‌تونه منطقی بشه،
‫و خوب میشه و...
‫و راستش اینطوریه که، "اصلا پیتزا می‌خوام؟"
‫چون یه تخت واسه من هست، می‌دونی؟ ‫یه تخت واسه من اونجا هست.
‫اون تخت منه، ولی خونه‌ی من نیست،
‫ولی یه تخت هست که من می‌تونم اونجا بخوابم.
‫و می‌تونست پیتزا هم باشه، می‌دونی؟
‫مثلا می‌تونستیم تبدیلش کنیم به جایی ‫که پیتزا داشته باشه.
‫اگه می‌خواستیم، می‌تونستیم ‫غذای تایلندی داشته باشیم.
‫می‌تونستیم بازی‌های ویدیویی داشته باشیم. و فقط...
‫و خوبی و آشوب و آرامش و غذای خوب.
‫و همینه، اینا می‌تونست اونجا باشه
‫به جای اینکه من مجبور باشم برم ‫یه خونه‌ی دیگه
‫و همه چیز رو از اول شروع کنم.
‫ولی تو الان گفتی خونه‌ی تو نیست،
‫پس اگه نذارن درستش کنی چی؟
‫این واقعاً سوال خوبیه.
‫میشه یه کم پنیر بیاری؟
‫تا اینو تمومش کنیم.
‫عالیه، خیلی‌خب.
‫نمی‌خواست بهم نمره بده، ‫ولی بعد شلی گفت،
‫"تی‌جی درست جواب داد."
‫و بعد خانم "او" گفت، "ثابت کن."
‫حالا باید جلوی تمام کلاس راه می‌رفتم
‫و مسئله رو دو بار حل می‌کردم.
‫بعد صورتش کاملا قرمز شد
‫چون نمی‌خواست اعتراف کنه که اشتباه کرده.
‫بعد من گفتم... "صورتت قرمزه."
‫بعدش منو فرستاد دفتر مدیر.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫واسه اینکه درست جواب دادی ‫باید می‌رفتی دفتر مدیر؟
‫همینو بگو، نه؟
‫آره، این یه داستان وحشتناکه.
‫شلی‌ـه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫سلام. خبر خاصی نیست.
‫فقط با دخترخاله‌ی مامانم وقت می‌گذرونم.
‫اوه آره، می‌خوام به واندا غذا بدم.
‫همه ساعت چند میان خونه‌تون؟
‫دیگه کی میاد؟
‫برگشتم.
‫دختر، من خیلی متاسفم.
‫ببین، می‌دونستم اون گوشی کوفتی رو جا گذاشتم.
‫ولی بگو ببینم چرا کریستین رو توی مغازه دیدم؟
‫گفتم، "چه غلطی اینجا می‌کنی؟"
‫گفت، "دختر، توی مغازه‌ی مو ‫شیفت اضافه برمی‌دارم."
‫و... من با این مرد خیلی بد رفتار کردم
‫چون فکر می‌کردم میره کلاب.
‫معلوم شد، فقط داشته اون شیفت‌های ‫اضافه رو برمی‌داشته
‫تا بتونه منو واسه تولدم یه سفر ببره کاستاریکا.
‫تولدت مبارک، شانتل.
‫- تو آشپزی کردی؟ ‫- آره.
‫بذار ببینم.
‫هووم. بوی خوبی میده.
‫- رفتی خرید؟ ‫- آره، واسه تو.
‫عوضی، از آدیداس چی واسم خریدی؟
‫نگران اون نباش. برو واسم یه کاسه بکش.
‫سس تند هم بریز. ممنون.
‫- شانتل! ‫- گند زدی به اینا، دختر.
‫- بچه، بس کن. ‫- من خیلی خوشحالم. ممنون.
‫- عالی هستن. ‫- می‌دونی چیه؟
‫چیه؟
‫دفعه‌ی بعد باید یه چیز جدید امتحان کنی.
‫آره، شاید.
‫جدی میگم، ممنون.
‫- واسه چی؟ ‫- واسه اینکه حواست به تی‌جی بود.
‫آخه روزای سختی داشته، می‌دونی؟ و...
‫ماجراهای مدرسه...
‫یه کم در موردش بهم گفت.
‫ولی عالی بود، جدی میگم.
‫جدی جدی؟
‫جدی جدی.
‫- هووم؟ ‫- اوهوم.
‫باشه، خب...
‫یه جاش تقریبا مهربون هم بود.
‫پس دیگه غریبه نباش.
‫یه سر به خرس بزن.
‫اون توی شماله، درسته؟
‫آره.
‫چه خبره؟
‫انگار تا حالا تو زندگیت رفت و آمد نکردی؟
‫می‌دونی که مدل کل‌کل‌هاشون فرق داره.
‫بس کن، بس کن.
‫من فقط یه کارمندم، باشه؟
‫یه کم پنیر روش بریزید.
‫نمی‌تونم در مورد بیف حرف بزنم، ‫در مورد بیف حرف نمی‌زنم.
‫- بزن توش، خیس نگهش دار. با پنیر. ‫- ببین، نمی‌تونم اینا رو...
‫این آدما میان اونجا و شورش می‌کنن.
‫ولی اونجا یه رستوران واقعی هست.
‫پس تو میای به رستوران
‫و اونجا غذا می‌خوری، یه قرار عاشقانه ‫کوچیک با کریستین داری.
‫چه بامزه. "ممنون، سید. چه ایده‌ی خوبی."
‫- باشه؟ باشه. ‫- باشه. باشه.
‫آره، تو...
‫گوش کن. می‌تونیم... نمی‌دونم، ‫مثلا چند هفته دیگه،
‫بریم یه نوشیدنی‌ای چیزی بخوریم.
‫باشه، آره.
‫آره؟
‫- چه جور شبی می‌خوای داشته باشی؟ ‫- فقط می‌خوام برم بیرون.
‫استوری‌های اینستاتو دیدم.
‫باشه، آره. باشه، خب، کِی خبرم می‌کنی؟
‫مثلا شش ماه دیگه؟
‫نه. نه.
‫شنبه‌ی سه هفته دیگه، من تعطیلم.
‫پس نه هفته‌ی آینده، بلکه دو تا بعدش.
‫حتی حرفمو باور نمی‌کنی. به مری پیام بده.
‫به مری پیام بده. شاهد داری.
‫صبر کن. اوه، می‌خوای یه شب بریم بیرون؟
‫آره، می‌خوام.
‫چون می‌دونی که من می‌خوام ‫از ماجراها باخبر بشم.
‫همینو میگم.
‫و می‌دونی اگه اون بیاد...
‫- دختر. ‫- اونوقت اون میشه...
‫- غیرقابل کنترل. ‫- غیرقابل کنترل.
‫- پس زنگ بزن! ‫- دارم میرم. همین الان انجامش میدم.
‫انجامش بده. خداحافظ، تی‌جی.
‫خداحافظ، سید.
‫از اتاق خواب بیا بیرون و مودب باش.
‫- اشکال نداره. ‫- نه، داره.
‫اون اینطوری بزرگ نشده.
‫حالا لطفا، ممنونم. همین الان.
‫اوه.
‫- چیه؟ ‫- مری جواب داد.
‫اون... اون چیه پس زمینه گوشیت؟
‫دختر، اون توی تگزاسه.
‫بهتره مثل آدمای عاقل رفتار کنی.
‫بهش زنگ نزن.
‫دیوونه.
‫خداحافظ، سید.
‫خداحافظ، تی‌جی.
‫فکر کنم امشب میرم.
‫اوه، آره؟
‫با شلی حرف زدم، و حالم بهتره.
‫خوبه، خوبه. حس خوبی بابت رفتن داری؟
‫و ما داریم کجا میریم؟
‫گمونم به یه دورهمی شبانه امشب.
‫اوه. پس الان میریم دورهمی شبانه؟
‫مامان.
‫یادم نمیاد بهت هیچ اجازه‌ای داده باشم.
‫ببخشید؟
‫مامان شلیه؟
‫باشه، خب، بذار پیام بدم و بپرسم.
‫و بهتره اون چشماتو درست کنی قبل از اینکه ‫از کاسه درشون بیارم.
‫خداحافظ.
‫ببین شما دوتا چقدر با هم رفیق شدین.
‫بذار وسایلتو بیارم.
‫فکر می‌کنم باید هرجا دوست داری کار کنی.
‫حتی اگه ترسناک باشه. تو آشپز خوبی هستی.
‫و نه فقط چون از مامانم بهتری.
‫اوه، اینو شنیدم.
‫- ها. ‫- نظری نمیدم.
‫و نمی‌تونم کاریش کنم.
‫- و حتی بهش احترام هم میذارم. ‫- باشه.
‫پس راحتم بذار.
‫منم بعد از اون آشپزی نیاز به استراحت دارم.
‫- ببخشید؟ ببخشید؟ ‫- اوه، نه. اوه، نه.
‫دیدی چیکار کردی؟
‫ببین، من کاری نکردم
‫- که سالاد سیب‌زمینی تو با من نکرده. ‫- به کدوم مغازه رفتی؟
‫- من... من... ‫- سالاد آشغال. سالاد آشغال.
‫- ببخشید؟ ‫- من باید برم.
‫هی. بهت پیام میدم.
‫بهتره این کارو بکنی. شنبه سه هفته دیگه، درسته؟
‫- شنبه سه هفته دیگه. ‫- حواسم بهته.
‫- تحقیق. ‫- تحقیق!
‫و تو.
‫اگه فکر می‌کنی به این ‫دورهمی شبانه میری، بهتره عجله کنی.
‫و باید سالاد آشغال منو بخوری.
‫- نه. ‫- غذای اصلی شیکاگو. خداحافظ. عجله کن.
‫- سلام، سید؟ ‫- سلام.
‫- وقت آرایشگاه چطور بود؟ ‫- آره. خوب پیش رفت، ممنون.
‫فیلم "موی خوب" رو دیدی؟
‫نه، تا حالا "موی خوب" رو ندیدم.
‫تازه دیدمش! خیلی باحاله!
‫واو. باشه، تو تازه دیدی... عالیه. ممنون.
‫ببین، فقط زنگ زدم چون می‌خواستم بدونم
‫می‌خوای یه نگاهی به یه سری مدارک بندازی؟
‫- حتما! ‫- آره.
‫فوق‌العاده‌ست. خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫آره. باشه، منم همینطور. آره.
‫بسیار خب، یه سر به مکان جدیده بزن، من اینجام.
‫- باشه، به زودی می‌بینمت. باشه. ‫- خداحافظ!
‫لعنتی.
‫«ترجمه از حـامـد»