ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫- با پیت تماس بگیر. ‫- درحال تماس با پیت.
‫ تماس شما به یک پیغام‌گیر خودکار هدایت شد...
‫لعنتی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫با سیدنی تماس بگیر.
‫ درحال تماس با سیدنی.
‫ تماس شما به یک پیغام‌گیر خودکار
‫هدایت شد.
‫- با کارمی تماس بگیر. ‫- درحال تماس با کارمی.
‫- تماس شما به یک پیغام‌گیر... ‫- چه مرگته، کارمی؟
‫تو هیچوقت جواب گوشیت رو نمیدی.
‫با مارکوس تماس بگیر.
‫- درحال تماس با مارکوس. ‫- زود باش، زود باش.
‫- 3497. ‫- لعنتی. لعنتی.
‫با ریچی تماس بگیر.
‫- درحال تماس با ریچی. ‫- لعنتی!
‫- هی. ‫- ...در دسترس نمی‌باشد.
‫چی؟
‫ لطفا پیغام خود را ضبط کنید.
‫- وقتی پیغام خود را تکمیل کردید... ‫- لعنت بهت!
‫یا شماره یک را برای گزینه‌های بیشتر بفشارید.
‫وای، خدای من. باشه. ‫با کلیر تماس بگیر.
‫- درحال تماس با خرس. ‫- نه! با کلیر تماس بگیر!
‫درحال تماس با خرس.
‫با کلیر تماس بگیر لعنتی.
‫- درحال تماس با خرس. ‫- نه!
‫وای، خدا. ‫تو رو خدا، تو رو خدا، تو رو خدا.
‫لعنت بهت، دستمال کاغذی!
‫لعنتی.
‫وای خدا...
‫وای، خدای من.
‫با مامان تماس بگیر.
‫درحال تماس با مامان.
‫خیلی‌خب.
‫- عزیزم. عزیزم، عزیزم، عزیزم! ‫- اوه، لعنتی!
‫- عزیزم، من اینجام! عزیزم! عزیزم... ‫- وای، خدا. نه، نه، نه.
‫- بس کن. بس کن. آروم، مامان. ‫- نه. این خیلی عالیه!
‫- دوستت دارم. آروم. التماست می‌کنم. ‫- تو باید نفس بکشی.
‫- آروم. آروم! آروم. آروم. ‫- عزیزم، تو باید نفس بکشی. دارم آروم پیش میرم.
‫- تو باید نفس بکشی. ‫- دارم نفس می‌کشم.
‫- فاصله بین دردهای زایمان چقدره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- لطفا آروم بگیر. دارم نفس می‌کشم، مامان. ‫- هیی. هیی.
‫- نه، نفس بکش. هیی. ‫- دارم نفس می‌کشم.
‫- نه. مامان، دارم نفس می‌کشم. ‫- هیی. هیی.
‫- چیکار می‌کنی؟
‫- نفس کشیدنه. هیی. هیی. ‫- وای، خدای من. مامان.
‫- خیر سرم دارم نفس می‌کشم! ‫- هی! هی.
‫- ناتالی، سر من داد نزن. ‫- وای، خدای من.
‫من سه بار این کارو انجام دادم، خب؟
‫- لطفا. نه. ‫- می‌دونم.
‫- لطفا، فقط بس کن. باشه؟ ‫- تو باید نفس بکشی.
‫مامان، من می‌خوام بچه
‫وارد یه محیط آروم و نسبتا عادی‌ای بشه،
‫که می‌دونم تو اصلا باهاش آشنایی نداری.
‫ولی بهت التماس می‌کنم، ‫واسه این زمان خیلی به خصوص،
‫خواهشا تو رو به مادر مسیح قسم،
‫آروم بگیر.
‫- باشه. باشه. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫- داری چیکار می‌کنی، مامان؟ ‫- دارم راهنمایی می‌کنم.
‫- راهنمایی می‌کنی؟ ‫- فقط دارم راهنمایی می‌کنم. تو باید نفس بکشی، ناتالی.
‫- نه، این داره بهم استرس وارد می‌کنه! ‫- آره، باید نفس بکشی.
‫- نه، داره آرومت می‌کنه. ‫- یا خدا. نه، آرومم نمی‌کنه!
‫- چرا همینطوره. داره آرومت می‌کنه. نفس بکش. ‫- بس کن! آرومم نمی‌کنه.
‫- داری منو می‌بینی! من آروم نیستم! ‫- هیی. هیی. تو آروم هستی.
‫- نفس بکش. هیی. هیی... ‫- نه! بس کن!
‫- خیلی‌خب، آخر کاری می‌کنی بالا بیارم. ‫- نه. نه!
‫- من باعث نمیشم بالا بیاری. ‫- یا خدا.
‫- زایمان کردن باعث میشه بالا بیاری. ‫- یا خدا!
‫- عزیزم، فقط نفس بکش. بهم اعتماد کن. ‫- تو رو خدا بس کن.
‫- خواهش می‌کنم بس کن! ‫- نفس بکش. هیی.
‫- خیر سرم دارم نفس می‌کشم. ‫- هیی. هیی.
‫- وگرنه زنده نبودم. ‫- هیی. هیی. هیی.
‫- هیی. هیی. هیی... ‫- ببند دهنتو!
‫ناتالی.
‫ولی اینطوری انجام نمی‌گرفت.
‫اون موقع که اینطوری نبود.
‫یعنی، ما دکترهامون رو نمی‌شناختیم.
‫اوه؟
‫می‌دونی؟ ‫اونا فقط مردهایی بودن که یه چیزهایی می‌گفتن.
‫- اوهوم. ‫- من هیجان‌زده بودم؟
‫شک نکن. ‫اصلا نمی‌تونستم...
‫خیلی دلم بچه می‌خواست.
‫می‌دونی؟ ‫یکی رو می‌خواستم
‫که اونطوری که دیدم منو دوست داشته باشه.
‫می‌دونی، اون مادرهای از خود راضیِ تو فروشگاه جوئل،
‫با کالسکه‌های بچه‌شون راهروها رو بسته بودن.
‫می‌دونی جینا چی بهم گفت؟
‫جینا بهم گفت...
‫به شکمم نگاه کرد ‫بهم گفت،
‫"می‌دونی دانا،
‫کلی بچه چینی خوب هست، عزیزم".
‫می‌تونین تصور کنین؟
‫می‌تونین تصور کنین که اینو بهم گفت؟
‫خودش ضایع شد، خدا بیامرزتش.
‫اون موقع مایکل رو دو ماه بود باردار بودم.
‫عوضی.
‫مامان، میشه دوباره به پیت زنگ بزنی؟
‫اوه.
‫نه، نه، نه، نه. ‫زنگ زدم.
‫بهش زنگ زدم.
‫اوه، نه، نه، نه. بهش زنگ زدم. ‫براش پیغام گذاشتم.
‫گفتم ما کجاییم،
‫و اینکه من اینجام و همه‌چی روبراهه، ‫پس...
‫باشه.
‫مشکلی نیست.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫بهت گفته بودم که پیاده رفتم بیمارستان؟
‫- وای. ‫- آره، آره، که زایمان کنم.
‫- با پای پیاده تا بیمارستان رفتم. ‫- وای.
‫خیلی‌خب، ناتالی برزاتو؟
‫- بله. ‫- آره.
‫می‌تونی تایید کنی که تاریخ تولدت ‫1988/10/11 هست؟
‫ در اتاق 17 نیاز به کمک دارم.
‫من بعد از انجام کار پذیرش اتاق 24 میرم.
‫آره. و شوهرم تو راهه داره میاد.
‫این مامانم داناست.
‫- سلام. سلام. ‫- سلام، دانا.
‫خیلی‌خب، ناتالی. ‫برنامه زایمان داری؟
‫آره، طبیعی.
‫و ترجیح میدم از
یه چیزایی اجتناب کنم.
‫وای.
‫مامان؟
‫چیه؟ ببخشید. ‫آخه وای.
‫می‌خوام بتونم موقع زایمان
‫تکون بخورم و جام رو عوض کنم.
‫- و میشه نور این چراغ‌ها رو کم کنیم؟ ‫- اوهوم.
‫- آره، میشه. ‫- باشه، عالیه.
‫- و موسیقی هم دارین؟ ‫- بله.
‫باشه. ‫فقط می‌خوام نور کم بشه
‫و به موسیقی گوش بدم، می‌دونی؟
‫- آره. ‫- یه آهنگ خوب
‫که بچه بتونه تو یه فضای خیلی خوب به دنیا بیاد و...
‫می‌دونی.
‫باشه، پس بی‌حسی اپیدورال نمی‌خوای؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫اوه، اوه، اوه.
‫- ناتالی. ناتالی. ‫- مامان. نه. بس کن.
‫چی... چی؟ ‫ببخشید.
‫- زده به سرت؟ ‫- ای خدا.
‫- نکن، مامان. ‫- زده به سرت؟
‫چرا نبینم که می‌تونم درد رو تحمل کنم یا نه؟
‫- نمی‌دونم که چقدر قراره درد داشته باشه. ‫- خب، من که می‌دونم چقدر قراره درد داشته باشه.
‫- می‌دونی؟ واقعا؟ ‫- آره. آره.
‫- سه بار بچه به دنیا آوردم. ‫- ببخشید. آره.
‫و همش چهار ساعت بیشتر نیست که
‫داری درموردش حرف می‌زنی.
‫خیلی‌خب. ‫میشه بری لوازم رو بررسی کنی؟
‫- هنوز فرصت نکردم. مرسی. ‫- آره. شما می‌خواین براتون آب بیارم؟
‫بله، خیلی خوب میشه ‫چون این قهوه...
‫راستش، میشه قهوه رو ببری؟
‫چون... نه، جدی میگم. ‫چون سرده.
‫- خیلی دوست دارم آب بیاری. دستت درد نکنه. ‫- ممنون.
‫- بله. منم آب می‌خوام. ‫- یکم دیگه برمی‌گردم.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫- ممنون. آدم‌های خوش رفتاری‌ان. ‫- آره.
‫- خیلی نازنینن. ‫- آره، خوشگلن. جوونن.
‫- خیلی‌خب، میشه بس کنی؟ ‫- خب، نه.
‫ولی تو که...
‫ممنون. ‫این خیلی کمک می‌کنه.
‫- ممنون. ‫- آره. خواهش.
‫دستت درد نکنه.
‫- بله. ممنون، مادر. ‫- اوهوم. قابلت رو نداشت.
‫فقط قصد کمک دارم.
‫آره.
‫- مامان؟ ‫- چیه؟
‫من فقط نمی‌خوام بی‌حس باشم.
‫این خیلی بده؟
‫عزیزم، می‌دونی چیه؟
‫ناتالی، تو هر کاری که دلت خواست انجام بده.
‫فقط دارم به عنوان یکی که تجربه‌اش رو داشته ‫بهت میگم،
‫که این تجربه بدجور درد داره.
‫باشه.
‫ولی تو هر کاری که دلت می‌خواد انجام بده، عزیزم.
‫- من فقط هوات رو دارم. واقعا میگم. ‫- ممنون. مرسی.
‫همچنین خوندم می‌تونه مفید باشه
‫- که کنترل کامل بدنت رو داشته باشی... ‫- شکی درش نیست.
‫و بی‌حسی اپیدورال بعضی وقت‌ها ‫منجر به سزارین میشه،
‫- بنابراین نمی‌خوام... ‫- می‌دونی؟ هر کاری که می‌خوای بکن.
‫ولی اگه ناجور شد،
‫و تصمیم گرفتم که ممکنه... ‫بهشون میگم که...
‫- آره، آره. ‫- که بهم بی‌حسی اپیدورال بزنن و...
‫- آره. آره، هر چی که خودت می‌خوای. ‫- باشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- هوم؟
‫- چیه؟ ‫- یه لکه‌ی کوچیک روی گونه‌ات هست.
‫میشه پاکش کنم؟ ‫نمی‌خوام قاطی کنی.
‫- پرخاشگر منفعل نباش. ‫- نیستم.
‫فقط دارم میگم هر بار که سعی می‌کنم یه کاری انجام بدم، ‫بهم میگی بس کنم.
‫- میشه لکه رو از روی گونه‌ات پاک کنم؟ ‫- باشه. باشه. می‌تونی. می‌تونی.
‫- الان. نمی‌دونم. ‫- فقط...
‫شاید قهوه بوده. ‫نمی‌دونم.
‫- باشه، ممنون. ممنون. ‫- پاک شد.
‫خواهش می‌کنم.
‫وای، خدا.
‫کاش می‌تونستم قولنج کمرم رو در بیارم.
‫- پیر نشو. ‫- حالت خوبه؟
‫- آره، آره. آره، خوبم. ‫- می‌خوای یکم...
‫نه، نه، نه، نه. ‫نگران نباش.
‫تو یه نوزاد تو شکمت داری.
‫خب، کجا داشتی می‌رفتی؟
‫داشتم می‌رفتم دستمال کاغذی بخرم.
‫آره، رستوران‌ها باید دستمال کاغذی داشته باشن.
‫- آره. ‫- آره، نیاز دارن.
‫رستوران ما هیچوقت نداره.
‫امروز بیرون هوا خیلی خوب بود. ‫می‌خواستم برم بیرون.
‫آره.
‫تو کجا داشتی می‌رفتی؟
‫داشتم می‌رفتم آرایشگاه.
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫ناتالی، بیخیال.
‫هیچ جایی نیست که ترجیح بدم باشم.
‫خب، ممنون که اومدی پیشم.
‫خب، ممنون که ازم خواستی بیام.
‫ولی باید بگم که یکم جا خوردم.
‫منم همینطور.
‫پیت میاد، عزیزم.
‫می‌دونم.
‫- کارمن خبر داره؟ ‫- آه...
‫وقتی سعی کردم بهش زنگ بزنم ‫جواب گوشیش رو نداد.
‫- واقعا جای تعجب هم داره. آره. ‫واقعا جای تعجب داره.
‫عزیزم. عزیزم.
‫عزیزم، لازم نیست مدام بهش زل بزنی.
‫حال بچه خوبه. ‫واقعا میگم.
‫- حال بچه خوبه. ‫- آره، باشه.
‫اوه...
‫می‌دونم.
‫- داره میاد. داره میاد. ‫- می‌دونم. باشه.
‫نفس بکش، نفس بکش، ‫نفس بکش، نفس بکش.
‫هیی. نفس بکش.
‫- یالا. هیی. ‫- بس کن!
‫زود باش! زود باش. ‫هیی. هیی.
‫- دیگه این کارو نکن. ‫- نه، نه، نه، نه. هیی.
‫- هیی. هیی. این کمک نمی‌کنه. ‫- همینطوری.
‫- آره، یالا. هیی. ‫- وای خدا. لعنتی.
‫نه، نه، نه. کلمات کوفتی رو تکرار کن. ‫زود باش.
‫هیی. هیی. هیی. هیی.
‫دیدی؟ جواب میدن؟ ‫آهسته‌اش کن.
‫- آهسته‌اش کن. آهسته‌اش کن. ‫- هیی. هیی.
‫داره جواب میده.
‫همینطوری. همینطوری. ‫همینطوری.
‫- همینطوری. همینطوری. ‫- باشه. باشه.
‫- می‌بینی؟ جواب میده. آره، جواب میده. ‫- آره. آره.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫دیدی؟
‫هوم.
‫خیلی‌خب.
‫میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫آره.
‫تو درمورد بچه چیزی بهم نگفتی و...
‫فکر کنم دلیلش رو درک می‌کنم.
‫- مامان. ‫- ولی دلیلش رو درک می‌کنم؟
‫- می‌خوام باقیِ داستان رو بشنوم. ‫- باشه.
‫باشه، باشه، باشه، باشه.
‫مایکل.
‫آره، داشتی پیاده می‌رفتی.
‫- داشتی پیاده می‌رفتی جایی. نمی‌دونم. ‫- اوه.
‫لعنتی.
‫- آره. داشتم پیاده می‌رفتم. ‫- نمی‌دونم.
‫آره، پیاده بودم.
‫دیگه نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫یادمه که هوا خیلی سرد بود.
‫یعنی، بدجور سرد بود.
‫ولی می‌دونی، حس خیلی خوبی داشتم. ‫عالی بودم.
‫یعنی به وضوح یادمه که احساس می‌کردم
‫حالم واقعا خوبه و قوی‌ام، می‌دونی؟
‫یعنی، بین مواقعی که درد زایمان ساکت می‌شد،
‫ولی می‌تونستم نفس‌های عمیق خیره کننده‌ای بکشم
‫و بعد درد میومد سراغم ‫و پدرم رو در میاورد.
‫انگار...
‫تو کل بدنم آتیش‌بازی راه افتاده بودی
‫و یادمه که وایمیستادم
‫و خودم رو نگه می‌داشتم به یه...
‫آم...
‫- هر چی که دور و برت بود؟ ‫- نه. به دستگاه پارکومتر.
‫- یا تابلوی تو خیابون. ‫- اوه، آره.
‫و بعد دردم می‌گذشت ‫و بعد به بیمارستان رسیدم.
‫رفتم داخل و داد زدم.
‫گفتم، "آهای. دارو.
‫آهای، لطفا. ‫آهای"؟
‫- باشه. یواش‌تر. ‫- "بهم دارو بدین.
‫بهم دارو بدین".
‫اونا هم دادن.
‫و بعد می‌دونی، مایکل به دنیا اومد.
‫و دکتر گفت...
‫دکتر گفت که زایمان شگفت‌انگیزی بود،
‫چون به گمونم یه جوری داخل شکمم
‫برعکس شده بود،
‫دم زایمان، همون لحظه آخر.
‫یه جورایی انگار اون...
‫انگار می‌خواست همونجا بمونه.
‫آره.
‫کارم چی؟
‫- چی؟ ‫- لعنتی.
‫- پدرت واسه اون یکی بود. ‫- هوم.
‫- جدی؟ ‫- کاش نبود.
‫خدایی میگم. ‫کل مدت داشتیم باهم دعوا می‌کردیم.
‫و بیمارستان.
‫وضعیت بیمارستان افتضاح بود.
‫انگار تمام آدم‌های دنیا
‫تصمیم گرفته بودن که دقیقا همون لحظه زایمان کنن.
‫- وای، خدا. ‫- و...
‫- اون مدام درخواست آرام‌بخش می‌کرد. ‫- بابا؟
‫انگار اون می‌خواست زایمان کنه.
‫داشت درخواست آرام‌بخش می‌کرد،
‫و داشت هول می‌کرد ‫و منو زهره ترک کرد.
‫و بعد کارمن... ‫کارمن کوفتی...
‫اون خیلی طولش داد. ‫خیلی سخت و ترسناک بود،
‫چون مدام داشت گیر می‌کرد،
‫و مدام مجبور می‌شدن جا به جام کنن،
‫و یادمه که تو حالت‌های مختلف جا به جام می‌کردن. ‫و یه موقع دیگه
‫فکر کنم منو وارونه کرده بودن ‫یا همچین چیزی.
‫اصلا یادم نمیاد. ‫عزیزم، عزیزم. عزیزم.
‫- آره؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫این واسه تو اتفاق نمی‌افته.
‫می‌دونی چیه؟
‫کل زایمان افتضاح بود.
‫خدایی میگم. ‫از همون اول ناجور بود.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫فکر می‌کردم قراره زایمان راحتی داشته باشم.
‫چون بهم گفته بودن که می‌دونی، ‫پسرها راحت‌تر به دنیا میان.
‫اونا راحت‌تر به دنیا میان؟
‫فکر نکنم اصلا فرقی کنن.
‫همه‌شون یه جور درد دارن.
‫- لعنتی. لعنتی. لعنتی. ‫- یالا.
‫- لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی. ‫- یالا. یالا.
‫نفس بکشم، عزیزم.
‫نفس بکش. هیی.
‫هیی. هیی. هیی.
‫هیی. هیی. هیی. هیی.
‫- یالا، عزیزم. تو می‌تونی. ‫- وای خدا. وای خدا. وای خدا.
‫هیی. هیی.
‫- هیی. هیی. ‫- حالا آهسته‌اش کن.
‫- یواش. ‫- هیی...
‫می‌بینی؟ نگاه کن. نگاه کن. ‫تو مانیتور نگاه کن.
‫- می‌بینی؟ داره جواب میده. ‫- نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن.
‫- تو از پسش برمیای. آهسته‌اش کن. ‫- هیی. هیی.
‫هیی. هیی.
‫- بذار کمرت رو دست بکشم. ‫- باشه. باشه.
‫- لطفا کمرم رو بمال. ‫- می‌بینی. جواب میده.
‫هیی. هیی.
‫هیی...
‫این جلوی درد رو نمی‌گیره.
‫نفس بکش.
مثل باباتی ‫- چی داری میگی واسه خودت؟
‫- اونم همینطوری بود. ‫- باشه، بلند شو!
‫یا خدا.
‫وای، خدای من.
‫لطفا دوباره به پیت زنگ بزن.
‫چیزی می‌خوای برات بگیرم،
‫مثلا یه خوراکی‌ای چیزی؟
‫یه چیزی که بخوری؟ ‫چی دوست داری؟
‫ببخشید، هنوزم شوکه شدم که ‫پشتم مثل مال باباست.
‫- چیزی برات بگیرم؟ ‫- خودت چی می‌خوای؟
‫انگار خودت یه چیزی می‌خوای.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه. چی برات بگیرم؟
‫تو دلت چی می‌خواد؟
‫- می‌دونی من عاشق چی بودم؟ ‫- چی؟
‫تیکه‌های یخ.
‫- اووه. ‫- اووه.
‫اووه.
‫- باشه. ‫- برات بیارم؟
‫- آره. لطفا یکم بیار. مرسی. ‫- باشه.
‫میرم بیارم.
‫- باشه. لطفا. ‫- باشه. بذار برم بیارم.
‫خدا رو شکر.
‫"مثل باباتی". ‫یا خدا.
‫نه.
‫نه، نه. نه.
‫کلمات رو بگو. ‫کلمات رو بگو.
‫هیی. هیی.
‫- هیی. هیی. هیی. ‫- همینطوری.
‫هیی.
‫هیی. هیی.
‫- وای، خدای من. ‫- آهسته‌اش کن.
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫- خوبی؟ ‫- هوم.
‫اینو بگیر. بیا.
‫مرسی.
‫اونا رو امتحان کن.
‫باشه.
‫فقط بذار تو دهنت آب بشن.
‫- دیدی؟ ‫- آره. دوست دارم با دندون خردشون کنم.
‫- واقعا خوبه. خوشمزه‌ست. ‫- خوشمزه‌ست.
‫معرکه‌ست.
‫- و ارزون هم هست. ‫- هوم.
‫- تازه از اون یخ‌های خوب هم هست. ‫- اوهوم.
‫سلام به همه.
‫- سلام. ‫- من دکتر لوین‌ هستم.
‫- سلام. من ناتالی‌ام. این مامانمه. ‫- سلام، ناتالی.
‫- سلام. دانا هستم. ‫- سلام، دانا.
‫- یخ می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫- خیلی‌خب، بذار ببینم کجای کاریم. ‫- باشه.
‫- یکم بیشتر بیا پایین. ‫- باشه.
‫خوبه. خیلی‌خب.
‫حالا یکم احساس فشار می‌کنی.
‫باشه.
‫آم...
‫- باشه. باشه. ‫- خیلی‌خب. عالیه.
‫یعنی، همه‌چی به نظر عالی میاد،
‫ولی فقط پنج تا شش سانتی‌متر آماده شدی.
‫باشه.
‫خب حالا چی میشه؟
‫باید منتظر بمونی.
‫باید انقباضاتش رو تنظیم کنیم.
‫اگه نخوام منتظر بمونم چی؟
‫اوه. خب، اکسی‌توسین. ‫اینطوری یهو...
‫آره.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، می‌تونیم اکسی‌توسین رو امتحان کنیم.
‫یا پیتوسین.
‫داری ازم می‌پرسی که فکر خوبیه یا...
‫نه، آخه تصمیمش با خودته، ناتالی. ‫بدن خودته.
‫آه...
‫اگه باید حدس بزنی
‫به نظرت دیگه کل زایمان چقدر طول می‌کشه؟
‫خب، هر چقدر که طول بکشه.
‫- دکتر لوین. ‫- صبر کن.
‫دکتر لوین هستم.
‫ تو اتاق دو یه مورد زایمان داریم.
‫باشه. ‫بله، دارم میام.
‫پرستار چو، تو اتاق دو یه نوزاد داره به دنیا میاد.
‫اتاق عمل رو محض احتیاط باز می‌کنیم. ‫[برای سزارین]
‫- لطفا دستیاری بدید. ‫- بله.
‫خونریزی پسا زایمانی.
‫ترولی خونریزی رو بیار.
‫مامان؟
‫بله؟
‫فکر کنم پیتوسین رو می‌خوام.
‫باشه.
‫می‌دونی، فکر کنم.
‫- آره. ‫- احتمالا انتخاب درست همینه.
‫و شاید بی‌حسی اپیدورال هم بخوام.
‫آره. فکر خوبیه.
‫بذار دستم رو سرد کنم.
‫بذارم روی پیشونیت. ‫ببین چه حسی داره.
‫حس خوبی داره؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫ممنون، مامان.
‫- مامان؟ ‫- اوهوم.
‫فکر می‌کردی که من چی رو نمی‌گفتم؟
‫که نمی‌خواستی پیشت باشم.
‫درست میگم؟
‫من فقط چیزهایی که با خودت میاری ‫رو نمی‌خواستم.
‫آره. ‫دارم سعی می‌کنم اون چیزها رو کنار بذارم.
‫آره؟
‫چطور پیش میره؟
‫راحت نیست.
‫مطمئنم همینطوره.
‫خوشحالم که داری سعی می‌کنی.
‫منم همینطور.
‫فقط...
‫مامان، نمی‌خوام اونطوری که من ترسیده بودم ‫دخترم هم بترسه.
‫من ترسوندمت؟
‫همه‌مون رو ترسوندی.
‫اوه، این وحشتناکه.
‫فشار زیادیه.
‫من مامانت رو یادم نمیاد.
‫بهتر که یادت نیاد.
‫معذرت می‌خوام.
‫حس می‌کنم همیشه‌ی خدا ‫همه از دستم عصبانی‌ان.
‫من زیادی از آدم‌ها می‌پرسم که حالشون خوبه یا نه.
‫اگه حالش بد باشه، ‫حال منم بد میشه.
‫من احساس تنهایی می‌کنم.
‫یا احساس زشتی.
‫یا انگار تو دردسرم.
‫حس می‌کنم پیت می‌خواد ترکم کنه.
‫چرا پیت باید ترکت کنه؟
‫فقط دارم بهت میگم، ‫این چیزهاییه که بهشون فکر می‌کنم.
‫- باشه، ولی این غیرمنطقیـه. ‫- خیلی‌ان، مامان.
‫- نه. ‫- غیرمنطقیه.
‫باشه، ولی خسته کننده هم هست.
‫من همیشه تو رو اولویت قرار میدم.
‫همیشه.
‫آخی، چه قشنگ.
‫نه، قشنگ نیست. ‫ناجوره، مامان.
‫همیشه دارم سعی می‌کنم ‫تو رو خوشحال کنم.
‫مامان، من حال خودم رو بد می‌کنم ‫تا حال تو رو بهتر کنم.
‫- متوجهی؟ ‫- آره.
‫و هرگز نمی‌تونم خودم رو بخاطرش ببخشم، شوگر. ‫نمی‌تونم.
‫مامان...
‫من ازت نمی‌خوام این کارو کنی.
‫به این نیازی ندارم.
‫فقط...
‫می‌دونی، تو ازم پرسیدی که چرا بهت نگفتم.
‫فقط نمی‌خوام اونم احساس منو تجربه کنه.
‫اوه، تجربه نمی‌کنه.
‫- تو که مطمئن نیستی. ‫- اوه، مطمئنم.
‫مطمئنم. مطمئنم.
‫- من خیلی ترسیدم. ‫- می‌دونم.
‫- خیلی زیاده. ‫- همینطوره، آره.
‫من همینجام.
‫فقط می‌خوام دخترم چیزیش نشه.
‫چیزیش نمیشه. ‫هیچ مشکلی براش پیش نمیاد.
‫و می‌خوام خوب باشم. ‫واقعا می‌خوام خوب باشم.
‫تو خوب هستی. ‫هستی.
‫می‌خوام طوریش نشه. ‫فقط می‌خوام طوریش نشه.
‫اون چیزیش نمیشه.
‫- باشه. باشه. ‫- باشه.
‫یالا. یالا. یالا.
‫هیی. هیی.
‫واقعا درد می‌کنه. ‫واقعا درد می‌کنه.
‫درد می‌کنه.
‫قطعا بی‌حسی اپیدورال رو لازم دارم. ‫این افتضاحه.
‫- وای، خدای من. ‫- هیی. هیی.
‫یالا.
‫هیی. هیی. هیی.
‫هیی. هیی.
‫- کارت خیلی عالیه. ‫- وای، خدای من.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، مامان.
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫وای، خدای من.
‫خیلی‌خب.
‫تیکه یخ. ‫تیکه یخ نیاز دارم.
‫باشه. ‫دراز بکش.
‫وای، خدای من.
‫بیا.
‫- بیا، عزیزم. ‫- آره.
‫یکی دیگه.
‫- خیلی‌خب. حالم خیلی بهتر شد. ‫- خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫حس خوبی داره؟
‫خیلی حس خوبی داره.
‫دیدی؟
‫این خیلی عجیبه.
‫- خیلی عجیبه. ‫- وای، خدای من.
‫خیلی عجیبه.
‫خوشحالم که اینجایی.
‫منم همینطور.
‫درمورد خودم برام تعریف کن.
‫منظورت چیه؟
‫زایمان رو میگم.
‫زیبا بود.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫تو زیبا بودی.
‫هنوز چند روز به زمان زایمانم مونده بود.
‫و خونه تنها بودم، و نمی‌دونمم چرا.
‫می‌دونی، نمی‌دونم پدرت کجا بود.
‫ولی خونه تنها بودم، خیلی هیجان‌زده بودم،
‫چون قرار بود ساعت هشت شب
‫برم بخوابم، می‌دونی؟
‫اون برام خیلی...
‫و یادمه رفتم روی تخت،
‫و تا حالا اونقدر سریع و عمیق خوابم نبرده بود.
‫و یه خواب به شدت واضح دیدم، ولی...
‫می‌دونی، از اون خواب‌ها بود
‫که داری کارهای معمولی انجام میدی...
‫- آره. ‫- ولی جزئیات همه‌چیز خیلی بالاست؟
‫- اوهوم. ‫- آره. خب.
‫در این خواب پوچ. ‫واقعا هیچی نداشت...
‫لابد اون روز مرخصی بودم
‫حالا از هر شغلی که داشتم،
‫چون توی شهر بودم.
‫و شیکاگو هم نبود، ‫و نیویورک هم نبود.
‫یه جور شهر ترکیبی بود، می‌دونی؟
‫و یه آکواریوم ماهی بود.
‫- یه آکواریوم ماهی؟ ‫- یه آکواریوم ماهی بزرگ وسط شهر بود.
‫یه آکواریوم خیلی گنده بود،
‫و من تنها کسی بودم که داشتم بهش نگاه می‌کردم.
‫یعنی غول‌پیکر بود،
‫مثل اون آکواریوم‌های غول‌پیکری که ‫تو کلینیک‌های دندون‌پزشکی هست.
‫و یادمه که رنگ‌هاش
‫خیلی خوش‌رنگ و واضح ‫و نئونی بودن،
‫می‌دونی، و فقط من داشتم بهش نگاه می‌کردم.
‫و توی شهری بود که کل شهر خاکستری بود.
‫و زیبا بود. ‫و یادمه
‫مدت خیلی زیادی داشتم نگاهش می‌کردم.
‫مدت خیلی زیادی بهش زل زده بودم.
‫یهو متوجه شدم که شیشه
‫کم کم داشت از هم می‌پاشید ‫انگار می‌خواست بشکنه.
‫ولی من نگران نبودم، می‌دونی؟ ‫بد نبود،
‫چون می‌دونستم که آدم‌های بیشتری
‫قرار بود اون ماهی‌های زیبا رو ببینن.
‫بعد بیدار شدم،
‫و داشتم عرق می‌کردم ‫و کیسه آبم پاره شده بود.
‫عجب.
‫و من رفتم بیمارستان،
‫و آم...
‫خاله گیل اومد بیمارستان پیشم.
‫زن اول جیمی، ولی فکر نکنم تو دیده باشیش.
‫- تا حالا دیدیش؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- نه، نه، نه. اون زن اولش بود. ‫- حس می‌کنم عکسش رو دیدم.
‫- باشه. ‫- آره. آره. اومد اونجا.
‫و اون مهربون بود و پیشم نشست.
‫و یه آهنگ قشنگ گذاشت،
‫و...
‫و بعد ناتالی به دنیا اومد.
‫مامان.
‫تو زیبایی.
‫ممنون.
‫کدوم آهنگ بود؟
‫صبر کن، لطفا.
‫وایسا. وایسا.
‫- آم... ‫- می‌خوای کمکت کنم؟
‫نه، نه، خودم رانندگی بلدم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. تو فقط صبر کن.
‫عزیزم.
‫- اونم گفت، "برو، برو، برو، برو"! ‫- آره، آره.
‫دی‌دی.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫چیکار کنم؟
‫فقط پیشش باش.
‫باشه.
‫سلام، خانم بی.
‫سلام.
‫چرا اینقدر طولش دادین؟
‫تلفن‌‌ها خاموش بودن.
‫- سلام، خانم برزاتو. ‫- سلام.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.