ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫ ♪ خواب ببین کوچولو، خواب ببین ♪
‫ ♪ خواب ببین کوچولوی من، خواب ببین ♪
‫ ♪ اگر چه شکارچی شب ♪
‫ ♪ قلب کودکانه‌ات رو پر از ترس می‌کنه ♪
‫ ♪ ترس فقط یه خوابه ♪
‫ ♪ پس خواب ببین کوچولو، خواب ببین ♪
‫واقعا منطقیه.
‫کارتن‌ها پر از آت و آشغالن.
‫توی لیست نوشتمش.
‫اوه، مشکلی نیست. خودم انجامش میدم. ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫نمی‌دونم با تمام این وسایل
‫باید چیکار کنم.
‫چیزی هست که به نظرت می‌خوای نگه داری؟
‫نه.
‫هوم.
‫پس باید اهداشون کنی بره.
‫بازم بخاطر کمکت ممنون.
‫آره، خواهش.
‫می‌دونی، هیچوقت فرصت نشد که ‫حرف بزنیم راجع‌به...
‫این... بس کن.
‫- مشکلی نیست. ‫- نه، نه، باید بگم.
‫فقط می‌خوام که واقعا معذرت می‌خوام.
‫من اوضاع رو عجیب کردم ‫و بخاطر معذرت می‌خوام.
‫آم.
‫با بابات حرف زدی یا...
‫نه.
‫آره.
‫اصلا آخرین بار کِی بود که...
‫نمی‌دونم.
‫آره. ‫نه، اون هیچوقت کمکی نداد.
‫والا هیچوقت کمکش نکرد.
‫با مریضیش یا...
‫هیچی، کلا هیچی.
‫آم.
‫من واقعا نمی‌شناسمش ‫و بعضی وقت‌ها حس بدی بهم میده.
‫چرا؟
‫چون هیچوقت نمی‌خواستم بشناسمش.
‫همیشه به مامانم تکیه می‌کردم.
‫هوم.
‫ترسناکه.
‫همین که...
‫به یه نفر تکیه کنی.
‫تو به بابات تکیه می‌کنی؟
‫آره.
‫اون از خداشه.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫هوم. مشخصه.
‫اون همیشه واسه هر جایی ‫ده دقیقه زودتر از بقیه‌ میاد.
‫اره، تو هم همیشه همینطوری‌ای.
‫آره خب، منطقیه.
‫- من دخترشم، پس... ‫- اوهوم.
‫هوم.
‫من قبلا سعی کردم.
‫که دیر کنم.
‫یعنی جدی تلاش می‌کنم و... ‫نمی‌دونم چی میشه.
‫- در نهایت زودتر میام. ‫- تو مریضی.
‫خب آره، البته. ‫ولی تو هم مریضی.
‫آره. هر دومون مریضیم.
‫و هر دومون عضو یه باشگاه نخبگان هستیم.
‫- هوم. ‫- باشگاه مادر مُرده‌ها. خوش اومدی.
‫هنوز برگه عضویتت به دستت نرسیده؟
‫هنوز نه، ولی شاید...
‫شاید امروز بیاد. ‫نمی‌دونم.
‫ما تو نمناک‌ترین زیرزمین ممکن کلیسا ‫دور هم جمع می‌شیم،
‫که دیگه نمناک‌تر از اونجا نباشه.
‫حق عضویتش رو باید دو ماه یه‌بار بدی...
‫- اوهوم؟ ‫- که خیلی خوبه.
‫تو خیلی چیزها می‌دونی. ‫مگه کی هستی؟
‫رئیس باشگاه مادر مُرده‌ها؟
‫نه، ولی تو جلسات‌مون یادداشت برداری انجام میدم.
‫- جور در میاد. ‫- می‌دونم. من خیلی منظم‌ام.
‫کاش می‌تونست غذام رو امتحان کنه.
‫عاشق غذات می‌شد.
‫از کجا می‌دونی؟
‫برام مشخصه.
‫عوضی.
‫[آندریا تری قصد دارد رستورانش را تعطیل کند]
‫عوضی.
‫[ویل: پایان یه دورانه] ‫[آندریا تری قصد دارد رستورانش را تعطیل کند]
‫[شام اختتامیه، هفته‌ی دیگه]
‫سریع‌تر و تمیزتر، شف.
‫- چپ. ‫- آره.
‫بیشتر به سمت چپ. ‫بیشتر به سمت چپ.
‫باشه. وایسا، وایسا، وایسا. ‫حالا برگرد راست.
‫ما چند بار به سمت راست برگشتیم.
‫حالا خریتت سمت راسته ‫و لیوان سمت چپه،
‫پس لطفا ببرش سمت راست.
‫الان 15 دقیقه‌ست که روی این لیوان وقت گذاشتیم، ریچی.
‫عکاسی از این بیشتر طول می‌کشه، نیل جف.
‫عکاسی خیلی بیشتر از 15 دقیقه طول می‌کشه،
‫پس لطفا ببرش سمت راست.
‫- باشه. ‫- چرا باید تعطیلش کنه؟
‫- مسخره‌ست. ‫- کی چرا باید چی رو تعطیل کنه؟
‫نگران اینش نباش. ‫فقط لطفا لیوان رو ببر راست.
‫عکاس 40 دقیقه دیگه میرسه.
‫عکاس 40 دقیقه دیگه میرسه، ملت.
‫- تد، اوضاع چطوره؟ ‫- راستش خوب نیست.
‫من یه دستگاه بیشتر ندارم. ‫طول می‌کشه.
‫- سریع تمیزکاری کن. ‫- الان دارم تمیزکاری می‌کنم دیگه.
‫- سریع تمیزکاری کن. ‫- دارم سریع کار می‌کنم.
‫- اینقدر تو فکر زن گرفتن نباش. ‫- تو فکر زن گرفتن نیستم.
‫- برام واضحه که تو فکر زن گرفتنی. ‫- تو فکر اظهارنامه مالیاتی‌ام.
‫- نه، تو فکر زن نیستم. ‫- حواست رو جمع کن.
‫40 دقیقه، بچه‌ها.
‫سر این قضیه بدبختم نکن.
‫التماست می‌کنم. ‫لطفا سر این قضیه بدبختم نکن.
‫بدبختت نمی‌کنم.
‫خواسته‌ی همه‌مون یه چیزه، بچه‌ها.
‫- آره. درسته. ‫- باشه؟ انجامش بدین، بچه‌ها.
‫این نقد خیلی مهمه. ‫باید بی‌نقص باشه.
‫- سمی؟ ‫- سمی. آره.
‫ولی قراره عجیب باشه.
‫- چرا عجیب میشه؟ ‫- چون اون داره عوضی‌بازی در میاره.
‫تو چیکار کردی؟
‫یه چیزی ازش قرض گرفتم.
‫- چی؟ ‫- بهش یادآوری کردم.
‫فقط یه چیزی قرض گرفتم. ‫بهش یادآوری کردم.
‫اون فراموش کرده بود، ‫بعد من بهش گفتم...
‫- بابا همیشه راجع به ‌تو درست می‌گفت. ‫- پای بابا رو وسط نکش.
‫شف تری.
‫آره.
‫- کَفه؟ ‫- سس برنیزه...
‫چه می‌دونم.
‫نه، باحاله.
‫عین غذاهای سال‌ 2014 هستش ‫یا همچین چیزی.
‫بیا.
‫خوبه.
‫خوبه؟
‫- عالیه. ولی... ‫- هی، شف.
‫- بله؟ ‫- دستور پخت کارامل داری؟
‫آره. ‫دفتر با برچسب نیویورک توی قفسه‌ست.
‫ممنون، شف.
‫عالیه، ولی؟
‫آم.
‫- باکلاسه. ‫- منظورت اینه که قدیمی شده.
‫یعنی، هر بار که من و بابام ‫به یه استیک‌فروشی می‌ریم
‫اون همینو سفارش میده،
‫- که... ‫- ژله نعنایی دیگه قدیمی شده.
‫ولی اگه جا افتادن نعناش،
‫در حد اون نیست.
‫لعنتی.
‫آره، نه. ببخشید. ‫باید به فکرم می‌رسید.
‫فکرش رو کردیم. ‫پاستای امشب چیه؟
‫هوم. نمی‌دونم.
‫باید ببینیم تی چی میاره.
‫تو فکر بودم که نوکیِ سیب‌زمینی درست کنیم.
‫آره، شاید همراه با گوشت گاو؟
‫- خوبه. آره. حله. ‫- عالیه.
‫ولی تری دوران فوق‌العاده‌ای داشت.
‫آره. آره، رستوران محشری داشت.
‫وقتی اونجا بودی می‌دونستی؟
‫که خاص بود؟
‫هوم.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫فکر کنم من...
‫همیشه زیادی سرم شلوغ بود که
‫همیشه‌ی خدا بدونم.
‫حداقل تونستی بخشی ازش باشی.
‫آره.
‫اووه.
‫- خیلی‌خب. ‫- آم.
‫الان که نمی‌خوای زایمان کنی، آره؟
‫نه. هنوز نه.
‫باشه.
‫چیزی می‌خوای برات بیارم؟
‫نه. نه، من خوبم.
‫نه، فکر کنم فقط صاعقه‌ی بین پا باشه. ‫[تیر کشیدن شدید برای خانم‌های باردار]
‫صاعقه‌ی بین پا چیه؟
‫دقیقا همون چیزیه که به نظر میاد.
‫باشه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کاری نمی‌کنم. ‫فقط دارم یادداشت‌های قدیمی کارم رو می‌خونم.
‫- هوم. ‫- اینجا رو ببین.
‫عجب.
‫- اون عمراً اینو نشونم می‌داد. ‫- خب، بهش نگو که من نشونت دادم.
‫نمیگم. ‫دوست دارم درمورد زندگی سِریش بفهمم.
‫می‌دونی؟
‫آره. خیلی هیجانیه.
‫می‌دونم.
‫پروژه جدید داری؟
‫آم.
‫نمی‌دونم. ‫اون روز با ماشین داشتم میومدم سر کار،
‫و یه گُل دیدم.
‫- یه گل بنفشه. ‫- آره، گل ایالت ایلینوی.
‫اینو از کجا می‌دونی؟
‫پیت. ‫اون عاشق گل‌هاست.
‫جور در میاد.
‫آره.
‫ولی نه، مامانم عاشق گل‌ بنفشه بود،
‫و فکر کنم چون این یکی سفید بود دیدمش.
‫و باعث شد چشمم رو بگیره.
‫پس می‌خوای یه بنفشه سفید درست کنی.
‫هوم.
‫می‌خوام سعی‌ام رو کنم.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم خیلی زیباست.
‫دوباره میگم، رفیق‌های صمیمی‌ام.
‫کارمی، بدون شک اوله.
‫- آره. آره. ‫- شماره دو، نیل گنده‌بک.
‫- همیشه هوامون رو داشته. شکی درش نیست. ‫- همیشه.
‫شماره سه، فرانسی. ‫وقتی تو بد وضعیتی‌ام، به اون زنگ می‌زنم.
‫مهم نیست بقیه چی می‌گن. ‫همیشه هوام رو داشته.
‫- باشه؟ ‫- درست میگی.
‫- شماره شش، ریچی. ‫- آها.
‫و بعد شماره هشت، مارکوس.
‫شماره چهار چی؟
‫- شماره چهار؟ ‫- من.
‫- تدی. ‫- فکر نکنم.
‫- چرا؟ ‫- وقتی 6 سالم بود چیکار کردی؟
‫بیخیال، نیل.
‫چیکار کردی؟
‫در یه جعبه کارتنی رو با نوارچسب بستم ‫و نمی‌ذاشتم بیای بیرون.
‫- و تا سر حد مرگ ترسیدم. ‫- من باعث شدم از فضای تنگ وحشت پیدا کنی.
‫- صبح بخیر، رفقا. ‫- هنوزم از جعبه‌های کارتنی می‌ترسم.
‫خودت می‌دونی که من از تو جعبه بودم می‌ترسم.
‫آره. می‌دونم. ‫می‌دونم.
‫- نمی‌تونی منو تو جعبه بذاری. ‫- این کارو نمی‌کنم.
‫به نفعته تا سمی میرسه، ‫این تیکه تمیز شده باشه.
‫- نگی نگفتم. ‫- ردیفه.
‫اون چی گفت؟ چی؟ چی؟
‫چیزِ زیادی نیاوردی. ‫چی شد مگه؟
‫خب، چیزِ زیادی نداشتن.
‫بازار افتضاح شده.
‫- ضد حاله. ‫- آره، ضد حاله.
‫چی داریم؟
‫تی، میشه سریع یه آمار از موجودی بگیری؟
‫بله، شف.
‫- می‌دونی که باید چیکار کنیم؟ ‫- باید بریم سراغ پخش کننده میوه و تره‌بار.
‫لازم نیست بگی.
‫باشه، پس من نگفتم. ‫من هیچی نگفتم.
‫می‌خوای من یه چیزی بگم؟
‫که چون هر روز یه منوی جدید داریم ‫و وضعیت اقتصادی عالی نیست
‫دارم خودمون رو تو هچل می‌ندازم؟
‫خب، منم همدست خودتم، پس...
‫لعنتی.
‫- اینو بسپار به خودم. ‫- عالیه.
‫- لطفا منوی جدید رو شروع کن، شف. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫هی. نگران نباش.
‫- کمکت می‌کنم. کمکت می‌کنم. ‫- نه. لازم نیست، شف. خودم می‌تونم.
‫کمکت می‌کنم. ‫کمکت می‌کنم.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫گوش کن.
‫- هی. ‫- هوم؟
‫من دارم گند می‌زنم؟
‫نه، شف. ‫من فقط سینی‌ها رو تا آخر هل ندادم.
‫- کارمن. ‫- بله؟
‫تقصیر من بود.
‫خیلی‌خب.
‫چطور خبر رو داد؟
‫دقیقا قبل از سرویس‌دهی.
‫دراماتیک بود؟
‫نه، اصلا. ‫زیبا، باوقار و بی‌نقص بود.
‫می‌دونی چرا...
‫حس می‌کنم از خواب بیدار شده بود ‫و دیگه نمی‌خواست انجامش بده.
‫فکر می‌کنی افسرده شده؟
‫نه، به نظرم حالش عالیه.
‫هی، تا حالا به این فکر کردی
‫که تمام چیزهای خوب از دست رفتن؟
‫به این فکر می‌کنم که چیزهای خوب رو حفظ کنم.
‫آره.
‫دیگه تا کِی باز هستین؟
‫سرویس‌دهی آخر هفته‌ی آینده‌ست، ‫بعد دیگه ختمش میرسه.
‫لعنت.
‫می‌دونی می‌خوای بعدش چیکار کنی؟
‫آه.
‫آره، فکر نکنم هنوز برام جا افتاده باشه.
‫می‌دونم که گرت واقعا ناراحته.
‫آره. سخنرانی کرد؟
‫نه، فقط چهار بار.
‫آره.
‫- سلامم رو برسون. ‫- حتما.
‫خرس چطوره؟
‫یه خرسه دیگه.
‫آره، همه‌شون همینطوری نیستن؟
‫چطور پیش میره، شف؟
‫آم.
‫مطمئن نیستم.
‫بازار همیشه کلی گل کلم
‫و کلم بروکسل داره، پس...
‫هوم.
‫چیزهایی که بهم میان ‫باهم رشد می‌کنن.
‫دقیقا. ‫پس گفتم اگه بتونیم یه چیزی باهاش درست کنیم،
‫می‌تونیم نذاریم جری غذا کم بیاره. ‫[شخصیت جری خرسه]
‫- نظرت چیه؟ ‫- آم.
‫- میشه یه چیزی نشونت بدم؟ ‫- بله، شف.
‫آره؟
‫- خوبه. می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- بله، شف.
‫آره، عالیه.
‫- ممنون، شف. ‫- خواهش.
‫ریچی، برات جعبه اومده.
‫اوه، عالیه.
‫ممنون.
‫شف تری داره رستوران رو می‌بنده.
‫اوه.
‫چه حسی داری؟
‫انگار...
‫پاک شدم.
‫فکر می‌کردم واسه همیشه باشه.
‫آره.
‫بیشتر چیزها همیشگی نیستن.
‫عکاس تا نیم ساعت دیگه میرسه.
‫و نمی‌دونیم که نقد چی میگه؟
‫- نمی‌تونیم ته‌توش رو در بیاریم؟ ‫- نه، نه. اونا هم نمی‌دونن.
‫عالیه.
‫- ابرا کمک لازم داره. ‫- می‌دونم.
‫چیکار کنیم؟
‫کریس و چاکی رو بگیم بیان. ‫از بیف دستمزدشون رو بدیم.
‫- قبوله. ‫- آره؟
‫فکر کردم صد در صد دعوامون میشه.
‫این تنها چیزیه که پول در میاره.
‫باشه.
‫- به مامان زنگ زدی؟ ‫- تو به کلیر زنگ زدی؟
‫- می‌خوای سر این دعوا کنیم؟ ‫- نه والا، نه.
‫عالیه.
‫[موارد غیر قابل بحث]
‫من نیاز به شجاعت بیشتری دارم.
‫- چی؟ ‫- به شجاعت بیشتری نیاز دارم.
‫رفیق، تو کلی شجاعت داری. ‫چی داری میگی؟
‫- تو حرف نداری. ‫- می‌دونم، ولی به شجاعت بیشتری نیاز دارم.
‫- شجاعت بیشتر واسه چی؟ ‫- آره، واسه چی؟
‫واسه اینکه گارسون عالی‌ای باشی، ‫به شجاعت زیادی نیاز داری.
‫خب از چی می‌ترسی؟ ‫مردم؟
‫نه، منظورم درون خودمه.
‫استرس دارم و می‌ترسم.
‫بعد باید با دست‌هام چیکار کنم؟
‫باید این کارو کنم یا این کارو کنم؟
‫یا این چیه؟
‫- به نظر خوب میاد. ‫- هی، اوضاع چطوره؟
‫- مو لا درزش نمیره، شف. ‫- آره؟
‫تقریباً قفسه کامل پر شده، شف.
‫باید برم چندتا بطری آخر رو از پایین بیارم.
‫- ممنون، گری. تد، نزدیک به تموم شدنیم؟ ‫- آره، نیروی کمکی داره میاد، شف.
‫- فک، داری با دست‌هات چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم، شف.
‫- داره یه چیزهایی رو تست می‌کنه. ‫- هی.
‫هی.
‫- شبح دیدین؟ ‫- داداش!
‫- چه خبر، سمی؟ ‫- چه خبر، خرس؟
‫- هی. ‫- می‌دونم که تو کارت حافظه‌ها رو برداشتی.
‫- خودت گفتی می‌تونم بردارم. ‫- من همچین زری نزدم.
‫- چرا، گفتی. ‫- می‌دونم کجا بودن، الان سر جاشون نیستن.
‫- رمز رو بگو. ‫- نه.
‫- خب؟ خب؟ ‫- آره؟
‫- نه. ‫- خب، حالا باید بی‌افتم به جونت.
‫تو به جونم نمی‌افتی.
‫- من سر کارم. ‫- به جون افتادن دیگه چیه؟
‫یعنی یادم می‌مونه که اون بدون اجازه ‫کارت حافظه‌ها رو برداشته.
‫و یه روز که اصلا انتظارش رو نداره، ‫یه کار عجیب می‌کنم.
‫- ریچی اونو گذاشت اونجا. ‫- اوه، جدی؟
‫- آره. ‫- تو به جونم نمی‌افتی.
‫هی، سید. ‫این آشنای من، نیکولاس مارشاله.
‫- اونو رایانه صدا می‌کنن. ‫- سلام، آقای مارشال.
‫رایانه.
‫خوشوقتم، رایانه.
‫- حق من نیست که به جونم بی‌افتی. ‫- باشه.
‫- من کار اشتباهی نکردم. ‫- باشه.
‫اون داره ادای ترسناک بودن رو در میاره. ‫تد، فقط رمز رو بگو.
‫- اون به جونم نمی‌افته. ‫- باشه.
‫اینقدر اینطوری نگو باشه. ‫داری ما رو می‌ترسونی.
‫اون فقط باید رمز رو بگه.
‫راستی خرس، اینجا خیلی خفن شده.
‫قبلا یه آشغال‌دونی بود، ‫دارم کاملا با عرض تحسین میگم.
‫ممنون. ‫سمی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه. این خنگ‌ها نیاز به نیروی کمکی داشتن.
‫- واسه همین به سلطان زنگ زدن. ‫- خب، اینجا رو برق بنداز، باشه؟
‫- شک نکن برق می‌افته. ‫- ممنون.
‫اوه. عمو. زود اومدی.
‫- سلام، عزیزم. برادرزاده‌ام کجاست؟ ‫- اینجاست.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام.
‫- رایانه. ‫- سلام، خرس.
‫بیاین تمومش کنیم بره، باشه؟
‫با کمال میل. ‫خانوم‌ها و آقایون، ما یه سری تجزیه و تحلیل انجام دادیم.
‫- اونی که بیرونه سمی فکه؟ ‫- آره، داره کف رستوران رو می‌سابه.
‫حالا تمیزکاری هم انجام میدن؟
‫- آره انجام میدن. ‫- ایول بابا.
‫راستی نیل، محض رضای خدا ‫به بابا زنگ بزن.
‫- از چرت و پرت‌هاش خسته شدم. ‫- زنگ زدم.
‫- نزدی. ‫- زدم.
‫- نه. ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- دقیقا.
‫- داری ترسوبازی در میاری. ‫- نه، اصلا.
‫- نیل. نیل. ‫- تد. تد.
‫- آره؟ چرا؟ ‫- خب؟
‫- آره. خب. تد. ‫- نه. تد. من.
‫- آره. خب. خب؟ ‫- آره. نه. من زنگ زدم.
‫- نه، تو نزدی. اصلا و ابدا. ‫- چرا زدم. ممکنه زده باشم.
‫- هرگز امکان نداره. اصلا به فکرم نرسید. ‫- تو چی؟
‫تو توی توالت بابا دستشویی کردی؟
‫تو کردی.
‫- کردی؟ ‫- خودت می‌دونی که بهترین دستشویی مال اونه.
‫خیلی‌خب، واضحه که
‫بیشتر رستوران‌ها به موفقیت حساسیت دارن.
‫من دوست دارم ما یکم متفاوت باشیم.
‫یافته‌هامون نشون دادن که ما داریم
‫با یه مشت به درد نخور ‫کار افتضاحی ارائه می‌دیم.
‫یه سری کارهای دیگه هم هست ‫که اونقدرهام توشون گند نمی‌زنیم.
‫بگذریم، دوستم یافته‌هامون رو توضیح میده،
‫و اگه یکم شانس بیاریم، ‫در همین حین یه‌کمی راجع‌به خودمون یاد می‌گیریم.
‫- رایانه، توضیح بده. ‫- خیلی‌خب. قضیه چیه؟
‫- کلا باید بسابیم. ‫- ایول، صیقل؟
‫- صیقل. ‫- ایول، محیط ایمن شده؟
‫- جارو و تی کشیده شده. ‫- سری تی تازه‌ست؟
‫- نو روش بسته شده، دادا. ‫- ایول.
‫- سمی. ‫- بیخیال، وقت نداریم.
‫تدی، تو برو سروقت قسمت بالایی. من قسمت پایینی. ‫نیل شوینده اسویفتر می‌ریزه. فک‌ها؟
‫حمله!
‫این نمونه بر اساس یه ماه و نیمی هست
‫که رستوران رو باز کردیم
‫و تازه شامل
‫هزینه‌هایی که قبلا خرج ساخت و ساز،
‫بودجه دوستان و خانواده ‫و مسخره‌بازی‌های دیگه بوده، نشده.
‫- اونقدرهام مسخره‌بازی نبوده. ‫- برادرزاده.
‫تو مختصص مسخره‌بازی هستی، داداش.
‫رایانه، ادامه بده.
‫و یادت باشه، وقتی به آمار و ارقام رسیدی، ‫خیلی آهسته شرح بده.
‫- پرخاشگری منفعل. ‫- پرخاشگری پرخاشگرانه.
‫بعد بهم گفتن که تمام ساندویچ‌های کره بادام زمینی ‫توشون قارچ داره.
‫مخم سوت کشیده بود. ‫ترسیده بودم، یکم هیجان داشتم.
‫تقریبا مثل حسی که احتمالا الان تد داره. ‫می‌دونم وقتی به جونت بی‌افتن چه حسی داره.
‫- اون چه کوفتیه؟ ‫- چهارپایه واسه کیف.
‫- خفنه، درسته؟ ‫- آره، خفنه. جنسش از چیه، چرم؟
‫پلی‌استر. احمق.
‫- میکروسبزی‌ها رو توضیح بده. ‫- اونا سبزیجاتی هستن که کوچیکن.
‫- یعنی سبزی‌های خوراکی؟ ‫- و کاهو.
‫- خیلی گرونن. شاید بهتره کمتر استفاده کنین. ‫- می‌تونیم کمتر استفاده کنیم؟
‫- می‌تونیم کمتر استفاده کنیم. ‫- باشه.
‫سمی، حتما به سرت زده که ‫داری این کارو می‌کنی.
‫- پسر، دارم زمین رو می‌سابم! ‫- پسر، تو داری سیگار می‌کشی.
‫داداش، ما همیشه اینجا سیگار می‌کشیم.
‫دیگه از این خبرا نیست، مَشتی. ‫سیگارت رو خاموش کن.
‫- چرا تحقیق و توسعه اینقدر هزینه‌اش بالاست؟ ‫- بخاطر توسعه منو هستش.
‫شاید بهتره یکم کمتر توسعه بدیم.
‫چطوره بهمون بگی که همه کارهامون رو کمتر کنیم
‫تا بتونیم از این حرفا بگذریم ‫و برگردیم سر کار، ها؟
‫هی خرس، یه لطفی کن. ‫میشه...
‫یه لحظه بیای اینجا؟
‫می‌خوام دو کلوم باهات حرف بزنم. ‫بیا.
‫تد، دارم می‌بینمت. از تو یکی دیگه بعیده. ‫خاموشش کن!
‫- بچه‌ها، بیخیال. قراره اینجا عکاسی بشه. ‫- دیگه اینجا سیگار نمی‌کشیم.
‫- احترام. ‫- آره، احترام.
‫- پسر. قبلا بساطی داشتیم اینجا. ‫- سمی، التماست می‌کنم، تو رو خدا.
‫فقط تمرکز کن، باشه؟ ‫یارو پنج دقیقه دیگه میاد.
‫باشه. یک، من پول زیادی رو ‫روی این مغازه سرمایه‌گذاری کردم،
‫و دوست دارم هر چه سریع‌تر ‫مقداری ازش رو پس بگیرم.
‫دوم، اگه اونقدر که فکر می‌کنی ‫خوب عمل می‌کردی،
‫مجبور نمی‌شدم یه ربات رو بیارم اینجا
‫که یادتون بده چطور بهتر کار کنین.
‫سه، اگه دوباره اینطوری باهام حرف بزنی،
‫می‌زنم پدرت رو در میارم. ‫متوجه شدی؟
‫- معذرت می‌خوام. ‫- منم عذرخواهیت رو قبول کردم.
‫چیه؟
‫مگه بهم نگفتی که رئیس باشم؟
‫نگفتم که عوضی باشی.
‫- فهمیدم. ‫- خوبه.
‫- سمی. ‫- چرا داره می‌ترسه؟
‫- سمی الان افتاده به جونم. ‫- درسته.
‫چیکار کرده؟
‫- کارت حافظه‌هام رو بدون اجازه برداشته. ‫- مگابایت یا گیگ؟
‫- گیگ. ‫- تو یه عوضی‌ای.
‫- ولی نیستم، ریچی. ‫- ولی هستی.
‫- بی‌افت به جونش. ‫- بله، شف.
‫- کجا بودیم؟ ‫- بازار میوه و تره‌بار گرونه.
‫باید یه عمده‌فروش میوه و تره‌بار پیدا کنیم ‫که برامون بفرسته.
‫- آره، خودمون در جریانیم. ‫- بودجه گل به شدت از کنترل خارج شده.
‫هزینه اجاره دستمال لنین که حالم بهم زنه. ‫چرا همیشه دستمال سفره اضافی مشکی می‌گیریم؟
‫- بخاطر پرز. ‫- از حق نگذریم،
‫- من خیلی وقت‌ها درخواست دستمال مشکی می‌کنم. ‫- چرا؟
‫چون از رنگ مشکی خوشم میاد.
‫نیل، می‌خوای جاروبرقی رو روشن کنی
‫که اگه یه وقت بخاطر سابیدن و صیقل‌کاری ‫گرد و غباری بود تمیز کنی؟
‫- بله، شف. ‫- ممنون، شف.
‫کارم اونو گذاشته اونجا.
‫به درک که شف کارمن
‫چی رو کجا می‌ذاره.
‫مقدار نوشیدنی ریختن. ‫هر بار 148 میلی‌لیتر بریزین.
‫همچنین هزینه نوشیدنی‌ها 47 درصده.
‫تا 27 درصد کاهشش بدین. ‫چرا تلفن دارین؟
‫- الان متلک انداختی؟ ‫- نمی‌فهمم.
‫داری بخاطر اینکه جواب زنگ آدم‌ها رو نمیدم ‫بهم تیکه می‌ندازی؟
‫دارم واسه این تیکه می‌ندازیم که تلفن دارین
‫ولی تلفنی زرور قبول نمی‌کنین.
‫چه فایده‌ای داره به یکی پول بدین
‫تا جواب تلفن رو بده ‫که فقط بگه رزرو قبول نمی‌کنین؟
‫- باید قبول کنیم. ‫- منطقیه.
‫آره، حرفای من منطقیه.
‫اون مخزن نیم گالونیـه؟ ‫گفتم مخزن دو گالونی باشه.
‫- چیه؟ ‫- مخزن دو گالونی.
‫خودم باید همه‌ کارها رو انجام بدم.
‫چرا از شارژر استفاده می‌کنین؟ ‫اصلا شارژر چیه؟
‫بشقابیه که قبل از رسیدن مهمون‌ها ‫سر میزها گذاشته میشه.
‫چرا بهش شارژر می‌گن؟
‫چه می‌دونم. ‫من که اختراعش نکردم.
‫روش غذا می‌ذارین؟
‫نه، قبل از غذا خوردن مهمون‌ها برش می‌داریم.
‫- ما درکش نمی‌کنیم. ‫- ما درکش نمی‌کنیم.
‫چیزی واسه درک کردن نداره. ‫این...
‫پس بشقابیه که هیچکس توش غذا نمی‌خوره
‫و بعد بازم به هرحال باید بشورینش.
‫- درسته. ‫- بله.
‫نه. ول کنین بابا. ‫شارژر بی شارژر.
‫بهت گفته بودم که سیگار نکشی.
‫خب سمی کشید، منم اعتماد به نفسم گل کرد.
‫- خب؟ آره. ‫- خب؟ آره.
‫- حالا چی شد؟ ‫- احتمالا سرطان ریه گرفتم.
‫افتادم به جونت.
‫مورد بعدی، ‫شما هر شب دو و نیم دور سرویس ارائه می‌دین.
‫باید روز ششم هم باز کردیم.
‫پسر، تو درخواست دستمال‌های اضافی رو کردی
‫تا پرز سفید تو شلوارت نره.
‫- درسته. ‫- فهمیدم.
‫با چه لنزی داری کار می‌کنی؟ ‫یه لنز کوچیک 75؟
‫این یه لنز 28 هستش.
‫آره، تو عکاسی یا...
‫- راستش فیلمساز ام. ‫- اوه، چه جور فیلمی می‌سازی؟
‫- فیلم جشن تولد کودکان. ‫- میشه اینطوری نکنی؟
‫- زیاد زر نزنین. ‫- میشه نکنی؟
‫- نمی‌دونم. می‌تونی؟ ‫- نمی‌دونم. می‌تونم؟
‫- تد. سم. ‫- این خیلی ناجوره. نه.
‫اگه رمز رو بگم، میشه دست از سرم برداری؟
‫نمی‌دونم، داداش. ‫این به جون تو افتادن...
‫ساموئل جف، من دوستت دارم. ‫تو یه قهرمانی.
‫امروز زمین‌ها رو معرکه سابیدی.
‫میشه دیگه اذیتم نکنی، داداش؟
‫تئودور جف، ممنون که ازم تعریف کردی.
‫- خواهش. ‫- من دوستت دارم.
‫- منم دوستت دارم. ‫- تو وسیله منو برداشتی. نمی‌تونم.
‫- میشه لطفا دست از سرش برداری؟ خواهشا؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫باشه.
‫واقعا؟ ممنون.
‫خب، نقد چطوره؟
‫اوه، به من چیزی نمیگن. ‫من فقط میام و عکس‌برداری می‌کنم.
‫طوری نیست. ‫من به کسی نمیگم. چی...
‫به من چیزی نمیگن. ‫جزء وظایف من نیست.
‫هی! چی نوشته؟
‫- آره، نقد چی گفته؟ ‫- آره. بسپارینش به خودم، بچه‌ها. ممنون.
‫راستش، سمی. ‫چطوره بری قهوه بخوری؟
‫اونجا یه دستگاه اسپرسوی خوب هست.
‫آره، باشه.
‫دقیقا بغل دفتر.
‫باشه.
‫میشه این عکس رو ببینم؟
‫چیدمان اینجا زیادی شلوغه یا...
‫- ببخشید؟ ‫- شاید بخاطر دستماله یا...
‫واقعا؟ ‫آره، منم همین فکر رو می‌کنم.
‫- یه بار دیگه می‌گیرم. ‫- خیلی‌خب، بیا عکس‌برداری کنیم.
‫ساموئل جف.
‫تو گفتی که دیگه اذیتم نمی‌کنی، داداش.
‫تئودور جف، تو چاره‌ای برام نذاشتی. ‫چاره‌ای برام نذاشتی.
‫- این خیلی ناجوره. ‫- بیا دوباره این عکس رو بگیریم.
‫حتما.
‫- من ترسیدم. بس کن. ‫- خب؟ چرا باید بس کنم؟
‫- افتادی به جونم. همینطوری. ‫- چرا باید بس کنم؟
‫- خب؟ ‫- خب؟
‫نور زیاده؟
‫باشه بابا، لعنت بهش. ‫"رنگین‌کمانی".
‫بفرما، گفتم. ‫"رنگین‌کمانی"
‫- رمز قبول شد. دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫باشه.
‫می‌دونم جریان چیه.
‫هی نیل جف، میشه یه قدم بری عقب؟
‫جلوی نور رو گرفتی. ‫برو عقب.
‫یکم بیشتر.
‫بیشتر.
‫دوباره. بیشتر. بیشتر.
‫ادامه بده.
‫یه قدم دیگه.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫حس خوبی نسبت به این دارم.
‫میشه ازشون بخوای غذا رو آماده کنن؟
‫کدوم غذا؟
‫اونا یه غذای اردک لیست کرده بودن.
‫یه چیزی که توی نقد بهش اشاره کرده.
‫- پس نقد رو خوندی؟ ‫- نه، اونا...
‫- نه، اونا بهم می‌گن که چه غذاهایی... ‫- بدبختم نکن.
‫- بهم می‌گن چه غذاهایی... ‫- بدبختمون نکن.
‫هرگز همچین کاری نمی‌کنم. ‫شما رو خوب جلوه میدم.
‫بوی سیگار میاد؟
‫چی گفتی؟
‫اینجا بوی سیگار میاد.
‫- بهتره که شما... ‫- آره، چون نه خیلی ما اینجا سیگار می‌کشیم.
‫حالا که غرفه بیف بالاخره داره پول در میاره
‫دلیل نمیشه که می‌تونین ‫سس کچاپ خودتون رو درست کنین.
‫- باشه. ‫- درکل حال بهم زنه.
‫هی شف سید، میشه لطفا به شف کارمن بگی
‫تا غذای اردکی که احتمالا فقط یه بار درست کردیم،
‫رو واسه عکاس آماده کنه؟ ‫می‌خواد ازش عکس بگیره.
‫- ریچارد. ‫- نه، نیکولاس. نه، امروز نه.
‫- ببخشید. کدوم غذا؟ ‫- اوه، سلام رایانه.
‫- سمی. ‫- سلام، عمو.
‫- سمی. ‫- هی، چه خبره؟
‫- دارین حرفای شفی می‌زنین؟ ‫- آره، حرفای شفی می‌زنیم.
‫- ایول. ‫- طرز درست کردن غذا رو یادته؟
‫یادم میاد؟ نه.
‫نه. تو رو نمیگم. ‫من اصلا نمی‌شناسمت.
‫- من سمی‌ام. ‫- باشه، من سیدنی‌ام.
‫- خب. ‫- خب.
‫کارم، یادته؟
‫- آره، شاید. فکر کنم. ‫- پس یادت نمیاد.
‫نمی‌دونم. ‫ما 6 نسخه مختلف ازش درست کردیم.
‫- خودت یادت میاد؟ ‫- می‌بینی که چرا این مشکل‌سازه؟
‫- خب، خودتم یادت نمیاد. ‫- دقیقا.
‫- تی، تو یادت میاد. ‫- نه.
‫- ها، مشکلات همیشگی. ‫- صبر کنین. ما الان اردک داریم؟
‫- نه. ‫- ای بخشکی شانس.
‫می‌تونیم یکی رو بفرستیم بگیره.
‫بفرما. ‫یه اردک واسه یه عکس، همون پول هدر دادنه.
‫واسه نقده، داداش. ‫مشکلی باهاش ندارم.
‫ممنون، رایانه.
‫خیلی‌خب. ‫قراره کی رو بفرستیم؟
‫همه اینجا دارن آمادگی غذا انجام میدن.
‫و فک‌‌ها مشغول سابیدنن،
‫و بهشون اعتماد ندارم که خودشون تنها ‫همین کارو هم انجام بدن.
‫تو...
‫من تو ماشینم حیوون نمی‌ذارم.
‫صحیح.
‫کس دیگه‌ای نیست که بفرستیمش.
‫یعنی...
‫چیه؟
‫- اوه، می‌خواین برم یه اردک بگیرم؟ ‫- لطفا.
‫- یعنی... ‫- ایولا. چه جور اردکی باشه؟
‫اردک آب شیرین؟ ‫یکی توی پارک دیدم.
‫- از نیل کیسه زباله بگیرم؟ ‫- نه، نه. نه. نه.
‫- یادت میاد؟ ‫- چی؟
‫- طولانی‌ترین کل کل؟ آره. ‫- عمو گری و بابا؟
‫پسر.
‫6 سال طول کشید.
‫این سرسام‌آوره... ‫اون داشت...
‫پسر، بابا کارهای سرسام‌آوری انجام داد.
‫کلی شرکت مسئولیت محدود ساختگی ‫به اسمش می‌زد.
‫و تا وقتی که آخر ولش کرد،
‫1500 کسب و کار به اسمش بود.
‫می‌دونم. ‫اون برگه‌های فرزند خوندگی جعلی ساخته بود.
‫چه خبر، رایانه؟
‫- قنادتون؟ ‫- اون چی؟
‫والا فقط دو چیز درست می‌کنه،
‫پس خیلی هزینه‌اش بالا در میاد.
‫باشه.
‫می‌خوای من چیکار کنم؟
‫قناد نیاز دارین؟
‫- اون مارکوسه. ‫- به یه مارکوس نیاز دارین؟
‫آره، به یه مارکوس نیاز داریم.
‫- می‌تونین یه مارکوس ارزون‌تر بگیرین؟ ‫- رایانه.
‫- ناتالی. ‫- من 35 ساله که می‌شناسمت.
‫تو مربی تیم خردسالان مایکی بودی.
‫تو با پیت خوش رفتاری.
‫اگه به مارکوس گیر بدی، می‌کشمت.
‫- شف. ‫- شف.
‫- حالت خوبه، رفیق؟ ‫- اوه، آره.
‫سلام، آقای کالینوفسکی. ‫سلام.
‫سید، می‌دونی ‫اگه ما قراره شریک باشیم،
‫احتمالا فکر خوبی نیست که منو ‫آقای کالینوفسکی صدا بزنی.
‫- به نظرت اینطور نیست؟ ‫- حق با توئه.
‫اوه راستش، می‌دونی ‫ما باهم شریک نیستیم.
‫تا اون برگه رو امضا نکردی ‫با هم شریک نیستیم.
‫می‎دونم. سرم شلوغ بوده. ‫تقصیر خودمه.
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫آره.
‫اوه، عجب. ‫یه وقت از هیجان زیاد منفجر نشی.
‫یه وقت جلوی کسی پُز ندیا.
‫هیجان دارم.
‫- میشه یه سوالی ازت بپرسم؟ ‫- آره.
‫کارم امروز خشک و سختگیر نشده؟
‫منظورم بیشتر از همیشه‌ست.
‫انگار کلا از دنده‌ی چپ بلند شده؟
‫نمی‌دونم می‌خوای جوابت رو چی بدم.
‫فقط...
‫کاش اینقدر عصبی نبود، می‌دونی؟
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم، سید ‫بعضی وقت‌ها...
‫چیه؟
‫نمی‌دونم. ‫یه جورایی فکر می‌کنم تقصیر منه.
‫چطور؟
‫فقط کاش یکم بیشتر کمکشون می‌کردم.
‫- به بچه‌ها؟ ‫- آره، وقتی کم سن و سال‌تر بودن.
‫خب، الان که خیلی داری کمک میدی.
‫اگه با خریدن یه رستوران براشون ‫دارم بدترش می‌کنم چی؟
‫احتمالا به شکل دیگه‌ای...
‫کار از کار گذشته‌. ‫به نظرت اینطور نیست؟
‫منظورم این نبود.
‫منظورت چی بود؟
‫تو اینجایی.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- آم.
‫هی،
‫یه لطفی بکن، بچه.
‫دفعه بعد که 15 ثانیه وقت داشتی، ‫کار رو تموم کن بره.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.