‫مرسی رفیق.
‫آماده باشین. میخوایم تمرینی ‫بریم، خواهشا همه آروم باشین.
‫هنوز منتظر کسی هستیم؟
‫باب هاک، اگه هفته آینده، ‫همونطور که نظرسنجی ها پیش بینی...
‫میکنن، تو انتخابات پیروز بشی،
‫یکی از اولین کارهایی که باید ‫بکنی، خوش آمد گفتن به...
‫شاهزاده چارلز و شاهدخت ولز...
‫و شاهزاده ویلیامه.
‫از این نظر مشتاقی؟
‫به نظرم مهمترین کاری که ‫قراره تو یه ماه...
‫اول نخست وزیریم انجام بدم نیست.
‫ولی آره، دارن میان.
‫من چندین بار با چارلز...
‫ملاقات داشتم. به نظرم...
‫جوون خوبیه.
‫به نظرت آدمی هست که دلت ‫بخواد پادشاه استرالیا باشه؟
‫ببین، فکر نکنم تا چند وقت ‫دیگه اصلا تو استرالیا درمورد...
‫پادشاه و سلطنت صحبت کنیم. ‫دیگه این حرفها رو پشت سر گذاشتیم.
‫یه مقدار بالغتر شدیم.
‫احسنت.
‫شما نظرم رو در این مورد میدونین.
‫از کسی پنهان نیست.
‫من به شدت به ملکه احترام میذارم ‫و تحسینش میکنم.
‫ما فقط میخوایم رییس دولت کسی باشه...
‫که نماینده ارزشها و سنتهای استرالیا باشه،
‫رییس دولتی که شبیه خودمون باشه،
‫مثل خودمون حرف بزنه و ‫مثل خودمون فکر کنه.
‫نقطه عکسش چیه؟
‫خب، یکی از همونها دیگه، یه سگ پومرانیا.
‫یه غیر استرالیایی که تو انتخابات برنده نشده ‫و اون طرف دنیا زندگی میکنه...
‫و هرچقدر هم که نیتش خیر باشه، ‫نژادش با ما فرق میکنه.
‫کسی که یه خوک رو رییس یه ‫گله گاو نمیکنه...
‫حتی اگه اون خوک با جواهرات ‫آراسته شده و خوشگل باشه.
‫علیاحضرت.
‫نتایج انتخابات استرالیا مشخص شد.
‫عه، خبر خوبیه یا بد؟
‫آقای هاک با اختلاف زیادی پیروز شد.
‫- وای. همونی که میخواد ما از اونجا بریم؟ ‫- متاسفانه خودشه.
‫مذاکره کننده سرسخت سابق سندیکا...
‫که رکورد جهانی ساندویچ خوری هم مال خودشه.
‫تو یازده ثانیه یه ساندویچ رو خورده بود.
‫نمیدونم چقدر میشه. ‫به نظر میاد خارق العاده باشه.
‫- خب، خیلی سریع خورده بود. ‫- آها.
‫فکر کنم الان دیگه دنبال این ‫کارها نیست خانم.
‫عه، فکر کنم همه خیالشون ‫اینجوری راحت تر باشه.
‫مخصوصا خانم هاک. ‫اصلا خانم هاک داریم؟
‫بله، داریم. اسمش هیزله.
‫عه، هیزل. چقدر عجیب که اسم ‫یه درخت رو روی بچه گذاشتن.
‫- مخصوصا درختی که تو نیم کره شمالی رشد میکنه. ‫- درسته.
‫فکر کنم اینجوری تحت فشار قرار بگیرن.
‫منظورت چه کسانیه خانم؟
‫شاهزاده و شاهدخت ولز ‫و سفری که در پیش دارن.
‫به نظرت مشکلی براشون پیش نمیاد؟ ‫میدونم که آدم نباید به شایعات توجه کنه...
‫ولی دیروز داشتم با شاهدخت ‫مارگارت ناهار میخوردم.
‫ساکنین کاخ کنزینگتون خیلی نگرانن...
‫- فکر میکردم به این حرفها توجه نمیکنیم. ‫- من فقط به همین حرفها توجه میکنم.
‫حالا که حرف شاهدخت ولز پیش اومد.
‫ظاهرا نمیتونه خودش ور وقف بده.
‫تو زندگی مشترک به مشکل خورده.
‫و...
‫اگه بخوایم شایعات رو باور کنیم،
‫داره یه بلاهایی سر خودش میاره.
‫چه بلاهایی؟
‫مردم وقتی ناراحتن کارهای عجیبی میکنن.
‫شنیدم که اصرار داره بچشون ‫رو هم واسه سفرشون ببرن.
‫- واسه چی؟ ‫- که اوضاع رو تثبیت کنه.
‫از کی تا حالا یه نوزاد تونسته ‫چیزی رو تثبیت کنه؟
‫ما اصلا بچه هامون رو ‫جایی نمیبردیم.
‫وقتی سال 1954 رفته بودیم استرالیا، ‫پنج ماه تو خونه ولشون کرده بودیم.
‫هوم.
‫خب به نظرت این کارتون ‫عواقبی نداشته؟
‫چه عواقبی؟ سفرمون خیلی ‫موفقیت آمیز بود.
‫شاید بهتر باشه به چارلز و دایانا ‫بگم بیان به دیدنم.
‫این سفر خیلی مهمه.
‫تاج ‫فصل چهار - قسمت شش
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫کسی داستان شکارچی خرس ‫روس رو شنیده؟
‫متاسفانه این داستان رو قبلا ‫واسه خانم پارکر بولز تعریف کردم.
‫- شاید بتونن تو تعریف کردنش کمکم کنن. ‫- خیلی خب قربان.
‫یه شکارچی خرس به اعماق ‫جنگل سیبری میره.
‫ناگهان یه خرس...
‫عظیم الجثه رو میبینه.
‫شکارچی تفنگش رو نشونه میگیره،
‫ولی یهو اون خرس از نظرش ناپدید میشه.
‫با خودش فکر میکنه که شکارش کرده.
‫ولی بعد یکی میزنه رو شونش.
‫برمیگرده و خرسه رو میبینه ‫که بهش میگه:
‫"تا حالا کسی به من شلیک نکرده ‫و جون سالم به در نبرده."
‫"تو حق انتخاب داری."
‫"یا میتونم همین الان جرواجرت ‫کنم و بخورمت، یا..."
‫"یا میتونی خدمتکارم بشی..."
‫"و هرکاری گفتم انجام بدی."
‫شکارچیه خدمتکارش میشه و کارهای ‫طاقت فرسایی واسه خرسه انجام میده.
‫بعدش، شکارچیه خسته و کوفته...
‫- برمیگرده به شهر. ‫- درسته!
‫یه تفنگ بزرگتر میخره و برمیگرده تو جنگل.
‫زیاد طول نمیکشه که دوباره ‫خرسه رو میبینه.
‫تفنگش رو نشونه میگیره و شلیک میکنه.
‫- ولی وقتی دود شلیکش محو میشه... ‫- اصلا نمیتونه خرسه رو ببینه.
‫با خودش فکر میکنه که شکارش کرده.
‫ولی یه لحظه بعد،
‫یکی میزنه رو شونش و خرسه میگه:
‫"خودت میدونی باید چیکار کنی."
‫خب، بعد از این که کلی ‫کنیزی خرسه رو میکنه،
‫برمیگرده تو شهر و یه تفنگ بزرگتر میخره.
‫- یه بازوکا میخره. ‫- آره!
‫برمیگرده تو جنگل و ‫خرسه رو میبینه و...
‫و نشونه میگیره و شلیک میکنه.
‫بوم!
‫ولی وقتی دود شلیکش محو میشه...
‫شکارچیه برمیگرده و میبینه خرسه بالا سرش ایستاده،
‫خرسه بهش میگه:
‫"هدف تو شکار کردن نیست، مگه نه؟"
‫میخواستم واسه جفتتون ‫آرزوی موفقیت کنم...
‫و از سر سانی خواستم امروز بهمون ملحق بشه...
‫تا دوباره روی اهمیت این سفر تاکید کنیم.
‫ممنون خانم.
‫همونطور که میدونین، استرالیا ‫یکی از مهمترین...
‫و تاثیرگذارترین کشورها بین ‫کشورهای مشترک المنافعه.
‫اگه بخوان کنار بکشن ‫و اعلام استقلال کنن،
‫ممکنه بعدش بقیه کشورها ‫هم بخوان همین کار رو انجام بدن.
‫تو سنت خیلی کمه و یادت نیست، ‫ولی ما سال 1954 هم...
‫به استرالیا و نیوزیلند سفر کرده بودیم.
‫آره.
‫- سفر طولانی، گرم و طاقت فرسایی بود. ‫- آره.
‫- ولی ما باهم همکاری کردیم. ‫- کار گروهی کردیم.
‫و درنهایت، به نظرم...
‫صرفا یه موفقیت سیاسی نبود.
‫باعث شد...
‫صمیمیت بین ما بیشتر بشه.
‫آره.
‫و به عنوان یه زن و شوهر،
‫دوست داریم همین اتفاق ‫واسه شما هم رخ بده.
‫هوم.
‫آخی، عزیزم.
‫چیزی نیست. مامان پیشته. ‫داره دندون درمیاره. قطره دست توئه؟
‫- سوار هواپیما که بشه خوب میشه. ‫- دایانا.
‫یه لحظه سرتون رو برگردونین.
‫بعدش بیست و سوم میریم اورولو.
‫قبل از این که به بریزبن، ‫تاسمانی و کانبرا سر بزنیم،
‫بیست و هشتم میریم سیدنی که...
‫با نخست وزیر و همسرش دیدار داشته باشیم.
‫بعدش میریم نیوزیلند.
‫خیلی جا به جا میشیم. ‫نوزاد باید یه جای ثابت باشه.
‫خب، شاید واسه همین...
‫بهتر بود این نوزاد اصلا باهامون نیاد.
‫من همیشه واضح و شفاف گفتم. ‫اگه بچه نیاد، من هم نمیام.
‫همه هم حرفت رو قبول کردن ‫و خیلی تلاش کردن...
‫نظرت رو تغییر بدن ولی نتونستن.
‫الان هم، به جای این ‫که شش هفته ازش دور باشی،
‫چقدر ازش دور میمونه؟
‫- دو هفته اول سفر. ‫- چی؟
‫- دو هفته ابتدایی سفرمون خیلی دشواره. ‫- پس ویلیام قراره کجا باشه؟
‫تو وومارگاما میمونه.
‫- کجا؟ ‫- یه مرکز دامپروری تو ولز جنوبیه.
‫کی چنین فکری کرده؟
‫- فکر من بود خانم. ‫- خودت بچه داری؟
‫- نه خانم. ‫- چرا از جوابت متعجب نشدم؟
‫- دایانا. ‫- باهام بیا.
‫- خانم. ‫- خواهش میکنم.
‫چی میبینی؟
‫اعلیحضرت شاهزاده ‫ویلیام رو میبینم.
‫این که لقبشه ‫لقبش رو که نمیبینی.
‫خیلی خب. یه پسربچه نوزاد میبینم.
‫بیداره یا خوابه؟
‫- بیداره. ‫- سر و صدا میکنه یا ساکته؟
‫- ساکته. ‫- عصبانیه یا آرومه؟
‫- آرومه. ‫- زشته یا زیبا؟
‫سوال کردم دیگه، ‫نمیخواد بترسی.
‫- این بچه زشته؟ ‫- نه.
‫پس میتونیم توافق کنیم که این ‫بچه نقطه عکس زشته؟
‫میتونیم بگیم که بچه خوشگلیه؟
‫من کار دارم خانم. ‫منظورتون چیه؟
‫منظورم اینه که این بچه ‫صرفا خوشگل نیست.
‫این بچه از هر نظر بی نقصه.
‫پس چرا انتظار دارین من ‫که مادرش هستم،
‫یه لحظه ازش دور بمونم، ‫چه برسه به دو هفته؟
‫چون شما همسر شاهزاده ولز هستین خانم.
‫و این کارتون یعنی خدمت ‫به تاج و تخت و کشورتون،
‫خودتون با اختیار خودتون ‫به چنین مقامی دست پیدا کردین خانم،
‫شما شاهدخت ولز هستین.
‫بزرگترین خدمتی که من میتونم تحت ‫عنوان شاهدخت به تاج و تخت بکنم...
‫این نیست که یه همسر فروتن ‫باشم و مثل یه عروسک خندان...
‫دنبال شاهزاده راه بیفتم،
‫اینه که یه مادر سرحال ‫و همیشه حاضر باشم...
‫و این بچه رو طوری تربیت کنم ‫که یه روزی پادشاه بشه...
‫و اون روز هنوز مقداری انسانیت داشته باشه.
‫انسانیت رو که قرار نیست از هیچکدوم ‫از درباریان یاد بگیره.
‫مامان پیشته.
‫اِم...
‫- نیوزیلند. ‫- آره، نیوزیلند.
‫به آلیس اسپرینگز خوش اومدین. ‫تو یه هفته به اندازه یه ماه بارون اومده.
‫سلام. چارلز، چه اسم قشنگی.
‫خیلی خوبه. خوشوقتم.
‫سلام. خوشوقتم.
‫- زیاد خوشحال نیست. ‫- من رسیدگی میکنم.
‫- دایانا. ‫- میتونی نگهش داری؟
‫دایانا! بیا.
‫باید بریم.
‫اینطور که فهمیدم قبل از اومدن ما،
‫تو یه هفته به اندازه یه ماه بارون اومده.
‫البته، تو انگلستان، ‫تابستون ما این شکلیه.
‫ولی بی شوخی، من و همسرم به شدت ‫خوشحالیم که اینجا هستیم.
‫از شاهدخت سوال دارم.
‫بیشتر از همه واسه کدوم بخش ‫از سفرتون مشتاق هستین؟
‫وای خدا، اِم...
‫خیلی چیزها هست.
‫قراره تو جشن باشکوهی ‫تو سیدنی شرکت کنیم.
‫و، اِم...
‫باغ گیاه شناسی سلطنتی....
‫قراره تو سیدنی از باغ گیاه شناسی ‫سلطنتی بازدید کنیم.
‫وای خدا!
‫و فکر کنم قراره با یه کشتی تفریحی ‫تو یه رودخونه ای سفر کنیم.
‫اِم...
‫بعدش هم قراره بریم اومورو.
‫- اورولو. اورولو! ‫- قراره بریم اورولو.
‫- واقعا اشتباه گفت؟ ‫- عجبا!
‫ای بابا.
‫نظرتون درمورد هزینه سفرتون چیه؟
‫آخه الان وضعیت آب و هوای استرالیا ‫خیلی خرابه و این پول...
‫میتونست خرج کمک به قربانیان بشه.
‫متاسفانه مسئولیت این چیزها با من نیست.
‫تخصص ایشون تو جشن های باشکوهه.
‫اورولو یا "اومورو"...
‫ظاهرا قراره وقتی رسیدن کانبرا ‫اعتراضاتی صورت بگیره.
‫مردم بابت هزینه های ‫سفرشون ناراحت شدن.
‫شاید الان وقتش باشه.
‫سال 1788، اولین ناوگانشون ‫تو سیدنی به ساحل نشست.
‫تاج و تخت ما رو دو قرن ‫مطیع خودش نگه داشته...
‫ولی هنوز نمیتونیم یه کار ‫ساده انجام بدیم...
‫و رو پای خودمون وایستیم.
‫چرا؟
‫چون هیچوقت به نقطه عطفی نرسیدیم...
‫که بالاخره بگیم "بسه."
‫ولی، اِم...
‫ولی احتمالش زیاده که این احمق...
‫هممون رو کفری کنه.
‫اینطوری استرالیا میتونه یه بار برای همیشه...
‫آزاد بشه.
‫دیگه وقت نداریم.
‫- از همگی خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫مردم پرت تو هوای آفتابی ‫خوش آمد میگن.
‫اینجا شهر آینده استرالیاست.
‫به سمت کوئینزلند در حرکت هستن...
‫که اسمش رو از روی یه ملکه بزرگ دیگه ‫که چهار نسل پیش حکومت میکرده انتخاب کردن.
‫بعدش هم به شهر زیبا ‫و دوست داشتنی بریزبن میرن.
‫این چیه؟
‫سفر سال 1954 به استرالیاست.
‫میخواستم به خودم یادآوریش کنم.
‫آها.
‫یکی از بهترین سفرهات بود.
‫آره، همینطور فکر میکنم.
‫چقدر گرم بود! یادته؟
‫آره، خیلی سخت میشد شب خوابید.
‫نه.
‫ببین چقدر جمعیت اومده بود.
‫رییس کشورهای مشترک المنافع، ‫مدافع ایمان.
‫تو سیدنی بیش از یه میلیون ‫نفر اومده بودن.
‫- میخواستن ملکه زیبای جدیدشون رو ببینن. ‫- هوم.
‫حالا که پیر و چروک شده میخوان ‫بندازنش بیرون.
‫پیر و چروک نشدی. بالغ و باتجربه شدی.
‫واسه همین بهتر بود به جای ‫اینها خودت میرفتی.
‫از اول قرار بود چارلز این سفر ور انجام بده.
‫شاهزاده ولزه، باید کارش ‫رو از یه جایی شروع کنه.
‫خب بفرستش باهاما یا سیشل.
‫نمیخواست بفرستیش ‫استرالیا و نیوزیلند.
‫بعضی کشورها انقدر مهمن که ‫باید اصل کاری بره.
‫ایشون نماد اتحاد تاج و تخت و مردم هستن.
‫و ملتی در انتظار است.
‫- اعلیحضرت، اینجا رو. ‫- لطفا به دوربین نگاه کنین.
‫اگه میشه یه مقدار ‫به همدیگه نزدیکتر بشین.
‫- شاهدخت دایانا، اینجا رو. ‫- عالیه. ممنون.
‫- میشه لطفا لبخند بزنین؟ ‫- میشه واسه مردم استرالیا دست تکون بدین؟
‫- بانو دای! ‫- دایانا!
‫امروز میخواین تا اون بالا برین؟
‫چارلز.
‫چارلز!
‫دیگه نمیتونم.
‫خیلی گرمه.
‫سرم گیج میره.
‫حالتون خوبه؟
‫- فکر کنم باید برم بشینم. ‫- نمیتونی خودت رو جمع و جور کنی؟
‫یه مقدار آب میخواین؟ ‫حالت خوبه دایانا؟
‫- گرمازده شدین؟ ‫- حالتون خوبه شاهدخت؟
‫ظاهرا در این لحظه شاهدخت اذیت شدن.
‫شاید گل رز انگلستان با ‫گرمای هوا پژمرده شده باشه.
‫رقت انگیزه.
‫خیلی رقت انگیزه.
‫موفقیت تو این سفر خیلی حیاتیه،
‫ولی این دختر خیلی ‫ضعیف و نحیفه.
‫ساده ترین کارها رو هم ‫نمیشه بهش سپرد.
‫هرجایی که میره آبروی خاندان ‫سلطنتی رو میبره.
‫بدون تو چطور میتونم شش ‫هفته آینده رو تحمل کنم؟
‫هر روز بهم زنگ میزنی.
‫من تشویقت میکنم.
‫قراره خیلی موفق بشی.
‫وای، دلم برات تنگ شده عزیزم،
‫تو خیلی بالغی.
‫اگه دایانا یه جو از قدرتی ‫که شخصیت...
‫تو همیشه بروز میدی رو داشت، ‫شاید میتونستیم یه کاری...
‫- برنامه رو عوض کنین! ‫- خانم...
‫- ای خدا، دیگه چی شده؟ ‫- من اینجوری ادامه نمیدم.
‫- میفهمی؟ جدی میگم! ‫- اصلا تمومی نداره.
‫دوباره بهت زنگ میزنم.
‫باید با پلیس، مدارس، درباریان ‫و ارتش هماهنگ کنیم...
‫خب، این چیزها اصلا ‫واسه من مهم نیست!
‫غیر قابل تحمله.
‫چی غیر قابل تحمله؟
‫خب، انتظار ندارم تو درک کنی.
‫فقط میخوام این بذاره برم ‫همون جایی که پسرم رو بردن.
‫وومارگاما؟ ‫آخه اون طرف کشوره.
‫من به علیاحضرت توضیح دادم که تازه ‫پنج روزه سفر خیلی مهممون رو شروع کردیم...
‫و سالها واسه این سفر برنامه ریزی کردیم. ‫نمیتونیم همینجوری برنامه هامون رو عوض کنیم.
‫- منم بهش گفتم... ‫- ایشون اسم داره ها.
‫اگه مردم ازم انتظار دارن یه دقیقه ‫دیگه این سفر رو ادامه بدم،
‫باید قبلش پسرم رو ببینم.
‫پسرمون رو ببینم.
‫- سلام. ‫- علیاحضرت.
‫ویلیام؟
‫ویلیام.
‫ویلیام!
‫خیلی ممنون. حالش خوب بوده؟
‫- حرف نداشت. ‫- سلام عزیزم!
‫سلام! چطوری؟
‫آره.
‫وای، چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫آره. سلام!
‫میخوای بری پیش بابا؟
‫- شاهزاده ویلیام. اینجا رو. ‫- اینجا تاج نداریم؟
‫بیشتر شبیه کدومتونه؟ ‫اسباب بازی مورد علاقش چیه؟
‫بیشتر به خاندان اسپنسر ‫رفته یا ویندزور؟
‫- ویلیام! ‫- بیا.
‫پادشاه آینده چه خوب راه میره.
‫وای، چه دوست داشتنی. ‫پادشاه و ولیعهد.
‫- چه اجرایی میکنه. ‫- یکی دیگه نداریم؟
‫بیا پیش بابا.
‫خیلی خوب پیش رفته.
‫آفرین. چشمت رو ببند.
‫خوابید؟
‫آره، بالاخره.
‫بعد از اجراش خسته شده بود.
‫مرکز توجهات بود.
‫همه رو خرد و خاکشیر کرد.
‫خردکننده.
‫یه توفان کوچولوئه.
‫غذا میخوری؟ یه غذایی...
‫درست کردن که به دامداری بیاد. ‫اسمش پای چوپانه.
‫گرسنم نیست.
‫چیه؟
‫میخواستم باهات صحبت کنم. ‫یه فکرهایی دارم.
‫در چه مورد؟
‫درمورد خودمون.
‫خب، منم میخوام راجع به ‫یه سری مسائل باهات صحبت کنم.
‫میخوای تو اول شروع کنی؟
‫- بد نیست یه بار هم من اول شروع کنی. ‫- منظورت چیه؟
‫- یعنی همیشه تو اول شروع میکنی. ‫- چه مسخره.
‫تو شاهزاده ولزی. ‫نافت رو با اول شروع کردن بریدن.
‫اصلا روحت خبر داره چقدر ‫شرایط من وخیم شده؟
‫من که کور نیستم.
‫میفهمم که چقدر ناراحتی.
‫میبینم که چقدر لاغر شدی.
‫روحت هم خبر نداره.
‫از چیزی که فکر میکنی بیشتر میفهمم.
‫کارکنانمون حرف میزنن. من هم....
‫از چیزهایی که شنیدم...
‫خیلی ناراحت شدم و وحشت کردم.
‫خب، از من چی میخوای؟
‫میخوام به حرفم گوش کنی.
‫خب دارم گوش میدم.
‫نه، بیشتر از این.
‫میخوام درکم کنی و ‫قدرم رو بدونی.
‫نمیخوام مدام قربون صدقم بری. ‫هیچکس چنین چیزی نمیخواد.
‫ولی من دارم نهایت تلاشم رو میکنم ‫تا رضایتت رو جلب کنم،
‫تا براساس استانداردهای تو زندگی کنم،
‫ولی فکر نکنم اصلا بتونی درک کنی...
‫که چه حالی دارم.
‫- که مدام نادیده گرفته بشم... ‫- اصلا نمیتونم درک کنم؟
‫من خوب میدونم نادیده گرفته ‫شدن چه حسی داره.
‫کل عمرم هیچکس از من یه تشکر ‫خشک و خالی نکرد،
‫هیچکس قدرم رو ندونست ‫و باهام کاری نداشت.
‫و اگه با تو سرد برخورد کردم ‫یا ازت فاصله گرفتم،
‫شاید واسه اینه که حس نمیکنم ‫کاملا من رو درک کنی.
‫گاهی فکر میکنم از نظر ‫تو یه پیرمردم.
‫یا بدتر، یه مجسمه بالای در کلیسام.
‫یه مجسمه سنگی و...
‫بی روح، ولی اینطور نیستم.
‫فکر میکنی دلم نمیخواد ‫گاهی بهم بگن "احسنت"، یا...
‫"چقدر زرنگی" یا حتی ‫یه تشکر خشک و خالی.
‫من هم گاهی نیاز به تشویق دارم.
‫واسه همین مدام میری پیش اون؟
‫نمیخوام اسمش رو بیارم. میترسم اگه ‫اسمش رو بگم، تف کنم.
‫کامیلا. اون چه ربطی به این جریان داره؟
‫منم همیشه همین سوال رو از خودم میپرسم. ‫اون چه ربطی به زندگی ما داره؟
‫ولی مشخصه که به خیلی ‫چیزها ربط داره...
‫چون نمیتونی ولش کنی.
‫اون و شوهرش از دوستان صمیمی من ‫و خاندانمون هستن.
‫یادته که دستبندت رو پیدا کرده بودم؟
‫همونی که اسامی مستعارتون روش ‫حک شده بود؟ فرد و گلادیس؟
‫فقط واسه شوخی بود.
‫تو سه روز قبل از ازدواجمون ‫اون رو بهش هدیه داده بودی.
‫تو ماه عسلمون هم سر آستینی که ‫اون بهت هدیه داده بود رو استفاده میکردی،
‫همونی که حروف اول اسمتون ‫روش حک شده بود،
‫یه جوری در هم تنیده شده بودن ‫که انگار عاشق همدیگه هستین.
‫تو همون ماه عسل هم یکی از ‫عکسهاش از دفتر خاطراتت افتاد بیرون.
‫همون سال هم نامه های ‫عاشقانتون رو پیدا کردم.
‫خط به خطشون ابراز علاقه هایی ‫بود که به من نمیکنی!
‫چون تو هیچ علاقه ای نسبت ‫بهم نشون نمیدی!
‫من تو هایگرو خیلی خوشحالم، ‫ولی تو نمیای اونجا.
‫آره، چون اون هم اونجاست!
‫فقط هم خودش نیست. مدام میری ‫تو باغ و ورزش میکنی و میری شکار،
‫اونجا پر از فیلسوفهای مسن و ‫مردانیه که فکر میکنن جای پدرمن...
‫و واسم رییس بازی درمیارن و من رو نادیده میگیرن، ‫ولی حدس میزنم اون رو خیلی دوست دارن.
‫واسه همین شما دو نفر ‫خیلی به همدیگه میاین.
‫- پس من کجای زندگیت هستم؟ ‫- تو همسرمی و توی زندگیمی.
‫به علاوه...
‫من...
‫دوستت دارم.
‫من...
‫- من... ‫- جدی میگم.
‫ای خدا.
‫خب...
‫چجوری میخوایم این مشکل رو حل کنیم؟
‫خب...
‫خب، فکر کنم...
‫فکر کنم باید یاد بگیریم...
‫که بیشتر هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫همدیگه رو تشویق کنیم.
‫- آره، باید به همدیگه محبت کنیم. ‫- آره، این هم هست.
‫آخه هنوز هم به نظرم ‫خیلی مهربونی.
‫- هرجا بری خوشتیپ تر و زرنگتر از تو پیدا نمیشه. ‫- واقعا اینطور فکر میکنی؟
‫چه رقت انگیز، ولی واقعا نیاز ‫دارم گاهی این چیزها رو بشنوم.
‫تو هم خیلی زیبایی.
‫زیباییت، تشعشعت خیلی نورانیه، ‫تو یه معجزه خارق العاده ای.
‫وقتی مردم تو رو میبینن و من برق تو ‫چشمشون رو میبینم، میفهمم...
‫که خوش شانس ترین مرد دنیام، ‫و ما خوش شانس ترین خانواده دنیاییم.
‫دلم میخواد به ملکه زنگ بزنم ‫و بهش بگم:
‫"میشنوی؟ گوش کن."
‫"صد دسیبل از خودت هم بلندتره."
‫"همینه که هست!"
‫به نظرم احتمالا این مهمترین ‫مکالمه ایه که تا حالا باهم داشتیم.
‫- آره. ‫- راه حلش هم سادست.
‫هروقت حس کردیم چیزی که نیاز ‫داریم رو دریافت نمیکنیم،
‫باید همون چیز ور به اون یکی نشون بدیم.
‫- اگه امروز درسی گرفته باشی... ‫- نیازهای ما یکسانه.
‫میخوایم تشویق بشیم.
‫میخوایم حمایت بشیم.
‫و میخوایم...
‫قدرمون رو بدونن.
‫به به.
‫به افتخار یه شروع نو.
‫یه آغاز نو.
‫عید پاک مبارک عزیزم.
‫آفرین پسر شجاع.
‫چی میخواد؟
‫بوسش کن.
‫- چی آوردم؟ ‫- این چیه؟
‫اولین بخش از سفر سلطنتی به اتمام رسیده.
‫شاهزاده و شاهدخت بخش زیادی ‫از نواحی شمالی رو دیدن...
‫زوج سلطنتی از راه رسیدن. ‫دوهزار نفر اومدن که بهشون خوش آمد بگن.
‫ولی خوش آمد گویی رسمی...
‫توسط استاندار و نخست وزیر انجام شد.
‫به شهر آفتابی پرت خوش اومدین.
‫خیلی خوشحالیم که اینجاییم. ‫خیلی ممنون.
‫چندین ساعت قبل از ‫این که به شهر برسن،
‫ده ها هزار نفر به خاطر پر شدن ‫فرودگاه تو خیابونها جمع شدن.
‫دیگه سرعت سفرشون بالا رفته بود،
‫واکنش مردم هم همینطور.
‫بیش از 5500 نفر ‫بردبارانه منتظر بودن...
‫تا بهترین جا رو کنار جاده به دست ‫بیارن و بتونن...
‫تعداد افرادی که به پیشواز زوج سلطنتی ‫میان رو به افزایشه...
‫با ورود شاهزاده و شاهدخت...
‫دستها و پرچمهای زیادی برافراشته شد،
‫شاهزاده و شاهدخت سوار بر ‫رولز رویسشون دست در دست همدیگه بودن.
‫جمعیت به شدت مشتاق دیدن ‫این زوج بی نقص بودن.
‫شاهزاده و شاهدخت ولز...
‫حتی خبرنگاران خارجی که ‫قبلا همه این چیزها رو دیدن...
‫یه مقدار با مشاهده این حجم...
‫از پیشواز مردم جا خوردن...
‫به ولیعهد تاج و تخت و پادشاه...
‫آینده استرالیا خوش آمد بگین.
‫اعلیحضرت شاهزاده ولز.
‫ممنون سر جیمز.
‫اگه احیانا از همه جا بی خبر هستین،
‫شاید بهتر باشه خارق العاده ترین ‫همسر و مادری که مفتخرم...
‫همسرمه رو بهتون معرفی کنم.
‫بانو دای!
‫دوستت دارم دایانا!
‫دایانا دوستت دارم! ‫خیلی دوستت دارم! دوستت دارم!
‫صبح به خیر اعلیحضرت.
‫ممنون.
‫خانم پارکر بولز باهاتون تماس گرفتن.
‫میخواین جواب بدین؟
‫نه.
‫نه، نمیخوام.
‫ممنون ادوارد. دیگه ‫باهات کاری ندارم.
‫- تو جشن بهتون خوش گذشت. ‫- همینطوره.
‫میتونستم کل شب بچرخم
‫یعنی نقطه عطف سفرتون همین جشن بوده؟
‫خب، سخت میشه گفت. اِم...
‫خیلی از بازدید بندرگاه سیدنی لذت بردیم.
‫چارلز هم سعی کرد تو بوندای بیچ ‫موج سواری کنه.
‫ولی، اِم، فکر کنم نقطه عطف ‫سفرمون، خب...
‫ملاقات با همه شما مردم استرالیا بود.
‫خیلی بهمون احساس خوشایندی دادین ‫و حس کردیم اینجا خونه خودمونه.
‫خب، شاید واسه این بوده که ‫شما خیلی متفاوت بودین.
‫انتظار نداشتیم خاندان سلطنتی مثل شما باشه.
‫واسه اینه که من خودم رو ‫جزو خاندان سلطنتی حساب نمیکنم.
‫نه. من قبل از هرچیز یه ‫همسر و یه مادرم.
‫مهمترین چیز واسه من همینه.
‫واقعا مادر خارق العاده ایه.
‫خب سفرتون به ویلیام چطور گذشته؟
‫خیلی داره اینجا بهش خوش میگذره.
‫یعنی از استرالیا خوشش اومده؟
‫خب، بذارین اینطور بگم:
‫قبلا اسباب بازی مورد علاقش ‫یه نهنگ بود.
‫ولی از وقتی اومده اینجا یه ‫کوالا جای اون نهنگ رو گرفته.
‫بیش از ده هزار نفر منتظر بودن...
‫که بتونن شاهزاده و شاهدخت رو ببین.
‫دسته گلها و هدایای بیشماری ‫واسه شاهدخت ارسال شده...
‫دفتر نخست وزیر.
‫نه، الان سرشون خیلی شلوغه ‫و نمیتونن نظری بدن.
‫اونجا رو. ‫اونجاست.
‫بانو دای!
‫چطوره خودم یه عکس باهات بگیرم؟ ‫اینطوری بهتره.
‫بفرما. آماده این؟ لبخند بزنین.
‫پنیر!
‫خیلی خب!
‫لبخند بزنین خانم، از این طرف!
‫- چارلز! ‫- سلام!
‫- واقعا حرف نداره. خیلی خوش شانسی که همسرته. ‫- ممنون.
‫- نظرت درمورد بریزبن چیه؟ ‫- خیلی زیباست.
‫- دایانا، زود برگرد بریزبن. ‫- وای، خیلی زود برمیگردم. منتظر باشین.
‫وای، خواهشا برگرد.
‫- لباست خیلی قشنگه. ‫- لباس خودت هم قشنگه!
‫- میخوای لباسهامون رو عوض کنیم؟ ‫- وای، کاش میشد! تو خیلی خوشگلی.
‫- دایانا! ‫- وای، لباس فرمهاشون رو ببین.
‫چقدر نازن.
‫دایانا!
‫خواهشا جلو نیاین.
‫بالاخره شاهزاده و شاهدخت از راه رسیدن...
‫و چه غوغایی به پا شده.
‫فکر نمیکردیم چنین مشکلی پیش بیاد.
‫هرجا که میرن کلی آدم جمع میشه.
‫اینطور که شنیدم بعضی جاها مردم بیشتری...
‫نسبت به تعدادی که تو قرن 18، یا همون ‫زمانی که شما رفتین هستن.
‫سال 1954 بود.
‫در این مورد خیلی شک دارم.
‫تو تمام روزنامه ها هم از زیبایی دایانا تعریف کردن.
‫از دلرباییش هم تعریف کردن. ‫بیشتر از همه از مادر بودنش تعریف کردن.
‫شنیدم خیلی هیستریک بوده و...
‫و اصلا اون بچه بیچاره رو ول نمیکنه.
‫ظاهرا مردم استرالیا واسه همین ازش خوششون اومده.
‫از مادر بودن ذاتیش خوششون اومده.
‫از این که چقدر بهش میاد...
‫و به فرزندش اهمیت میده.
‫واسه چی این چیزها مشکل به حساب میاد؟
‫جفتمون خوب میدونیم که چارلز ‫چقدر دنبال اطمینان خاطر،
‫توجه و تقدیره.
‫این سفر به استرالیا و نیوزیلند ‫قرار بود اولین کار اون باشه،
‫قرار بود اون به عنوان پادشاه ‫آینده بدرخشه.
‫دارم نظرم رو میگم.
‫ولی شکی نبود که مردم بیشتر ‫مشتاق دیدار چه کسی بودن.
‫سلام. ممنون.
‫سلام. ممنون که تشریف آوردین.
‫ممنون. سلام به همگی.
‫شاهدخت دای کجاست؟
‫متاسفانه مشغول کاره. ‫من تنها اومدم.
‫ای بابا...
‫وای، ما فقط واسه دیدن ‫بانو دای اومده بودیم.
‫نمیخواین یه دور شنا کنین خانم؟
‫فکر نکنم.
‫از کی بیشتر خوشتون میاد؟
‫لطفا از این سوالها نپرسین!
‫نظرتون چیه بچه ها؟ ‫نمیخواین دل بانو رو به دست بیارین؟
‫- به نظرم ازتون خوششون میاد. ‫- میشه یه کم به هم نزدیکتر بشین؟
‫- جای نگرانی نیست. ‫- فقط یادتون باشه که دست نزنین.
‫با منین یا با اونها؟
‫اعلیحضرت به خوبی پیشی گرفت.
‫شماره پنج میخواد جلو بیفته.
‫شاهزاده چارلز، شاهزاده ولز داره با ‫یه اسب قرضی به نام آپولو مسابقه میده.
‫میخوایم دای رو ببینیم!
‫شماره دو ضربه محکمی میزنه.
‫و شاهزاده چارلز از پشت خودش رو میرسونه.
‫همه آماده این؟
‫- میخوایم دای رو ببینیم! ‫- آماده باشین. شروع کنین.
‫میخواد شوت کنه...
‫خوبی چارلز؟
‫واسه منه؟ ‫خیلی لطف کردی، ممنون.
‫- شما یه شاهدخت واقعی هستین؟ ‫- چطوره بهم دست بزنی که ببینی واقعی هستم یا نه؟
‫فهمیدی؟
‫سفر سلطنتی از کوئینزلند به تاسمانی...
‫ادامه داره و به شدت پرقدرت به پیش میره.
‫و با این که این سفر پیروزی ‫شخصی بزرگی واسه شاهزاده چارلز بوده،
‫هیچکس نمیتونه شاهدخت ولز رو که...
‫قلب مردم کشور رو به دست آورده ‫نادیده بگیره.
‫خب، مثل بقیه خاندان سلطنتی ‫سفت و سخت نیست.
‫آدم حس میکنه یه آدم واقعیه.
‫- درسته. ‫- نمیشه دوستش نداشت، مگه نه؟
‫چارلز رو هم به اندازه دایانا دوست داری؟
‫آره. دوستش داره. ‫حتما یه خصوصیت خوبی داره.
‫نظرتون درباره شاهدخت چیه؟
‫- شگفت انگیزه. ‫- عین خودمونه.
‫به نظرتون میتونین یه فنجون ‫چای باهاش بخورین؟
‫معلومه. خیلی خاکیه. ‫واسه همین دوستش دارم.
‫خیلی خوشحالیم که ‫تونستیم با تاسمانی بیایم...
‫و با چنین پیشواز عظیم ‫و دلگرم کننده ای رو به رو شدیم.
‫آخرین باری که اینجا بودم، ‫دو سال پیش بود، سال 1981،
‫یه کم بعد از همون موقع ازدواج کردیم، ‫اون زمان،
‫همه میگفتن "موفق باشین" و ‫"امیدواریم خوب پیش بره" و...
‫"چقدر خوش شانسی که چنین ‫نامزد دوست داشتنی ای داری."
‫و واقعا چقدر خوش شانسم ‫که چنین همسری دارم.
‫خصوصیت خانمها همینه.
‫آدم اصلا نمیدونه وقتی ‫حواسش نیست، چیکار میکنن.
‫دیگه به اینجام رسیده. وقتی من...
‫سعی دارم کارم رو بکنم توجهات ‫همه رو به خودت جلب میکنی.
‫خب داشتی ازم تعریف میکردی ‫و خجالتم اومد.
‫ملت داشتن جلوی روم بهم میخندیدن،
‫تو همین هفته نصف مردم استرالیا ‫من رو هو هم کرده بودن.
‫حق من این نیست.
‫قرار بود این سفر واسه من باشه.
‫قرار بود من به عنوان ‫شاهزاده ولز...
‫به اینجا سفر کنم و تو این موقعیت ‫حساس سیاسی، یکی از ممالک...
‫کلیدی رو تو کشورهای ‫مشترک المنافع نگه دارم.
‫- ولی به لطف تو... ‫- مردم به پیشوازمون اومدن!
‫به لطف من، مردم بهمون ‫علاقمند شدن!
‫نه! به لطف تو، ملت دارن ‫جلوی روم بهم میخندن!
‫ولیعهد رو هو میکنن، ‫تاج و تخت رو هو میکنن.
‫وای، بیخیال! وای، اینجوری نکن.
‫خواهش میکنم!
‫در رو باز کن.
‫چارلز؟
‫هنوز ده روز از سفرمون مونده ‫و باید بریم نیوزیلند.
‫- خوش اومدین اعلیحضرت. ‫- نخست وزیر.
‫با توجه به اختلاف نظرمون در زمینه...
‫حکومت مناسب برای این کشور،
‫هیچوقت فکر نمیکردم براتون ‫دلسوزی کنم، ولی...
‫بیاین قبول کنیم. کاری کرده ‫جفتمون از چشم ملت بیفتیم.
‫متوجه نمیشم.
‫"ترا نالیوس".
‫جدتون، پادشاه جورج سوم، ‫وقتی انگلیسیها به اینجا رسیدن،
‫چنین اسمی رو این کشور گذاشته بود.
‫یعنی "سرزمین بلاصاحب".
‫خب،
‫مسلما اون موقع کشورمون ‫یه صاحبی داشت،
‫الان هم خودمون صاحب کشورمون هستیم.
‫وقتی اومدین اینجا، فکر میکردم...
‫شاهد سفرتون بالاخره الهام ‫بخش باشه تا استرالیا...
‫خودش رو آزاد کنه و ‫رو پای خودش وایسته...
‫و... توهین نباشه، ولی اگه ‫خودتون تنها اومده بودین...
‫شاید به آرزوم میرسیدم!
‫ولی بعدش...
‫اون هم همراهتون اومد.
‫همسر بی نقص، شاهدخت بی نقص،
‫کل مردم کشور عاشقش شدن.
‫قدرت قصه های پریان همینه دیگه.
‫احتمالا این ستاره محبوبتون دلیل ‫عقب افتادن جمهوری خواهی تو استرالیا...
‫تا مدت مدیدی باشه.
‫- بانو دای! ‫- دوستت دارم!
‫خدافظ شاهدخت دایانا!
‫قربان.
‫برو هایگرو.
‫برو کاخ کنزینگتون.
‫شاهدخت ولز هستم.
‫امیدوار بودم بتونم ‫به دیدار ملکه برم.
‫خوش برگشتی.
‫ممنون مامان.
‫- خودتون گفته بودین همیشه باید اینطوری صداتون کنم. ‫- معلومه.
‫بفرما.
‫- ممنون نایجل. ‫- خانم.
‫واسه این اومدم اینجا که...
‫خب، نمیدونم دیگه ‫به کی رو بندازم.
‫من به تقلا افتادم.
‫تقلا؟
‫عزیزم، تو که به پیروزی ‫بزرگی دست پیدا کردی.
‫اگه درنهایت خودم و شوهرم...
‫به شدت ناراحت باشیم، ‫از نظرم پیروزی نبوده.
‫ببین عکستون رو همه جا چاپ کردن.
‫واقعا میخوای بگی این نشونه ناراحتیه؟
‫خب، اون موقع نبود، نه.
‫اون لحظه، خوشحالی تمام و کمال بود.
‫ولی وقتی به پشت درهای بسته میرسیم، ‫قضیه فرق میکنه.
‫ازم متنفره، از توجهاتی ‫که بهم میشه متنفره.
‫خب چرا؟
‫نمیدونم.
‫امیدوار بودم شما دلیلش رو بهم بگین. ‫بالاخره پسر خودتونه.
‫چون من مادر افتضاحی بودم؟ ‫منظورت همینه؟
‫- نه. ‫- دوک ادینبرا پدر افتضاحیه؟
‫- معلومه که نه. ‫- من هم نمیتونم خوب چارلز رو درک کنم.
‫فکر نکنم این موضوع ‫از کسی پنهان باشه.
‫ولی اگه ما اینجا بشینیم و ‫ازش بد بگیم...
‫هم کمکی نمیکنه.
‫احتمالش نیست که تا حدی...
‫بیش از حد از موفقیت خودت لذت ببری؟
‫"بیش از حد" یعنی چقدر؟
‫یه لبخند؟ یه لحظه خوشحالی؟
‫رفتار نامناسب یعنی بیش از حد.
‫به نظرم آدم وقتی رفتار نامناسبی ‫داشته باشه خودش میفهمه.
‫خودش میفهمه.
‫خیلی خب.
‫آره.
‫گاهی تشویق شدن حس خوبی داره.
‫میتونه مایه تسلی باشه.
‫از وقتی من به این خاندان ملحق ‫شدم، زندگی راحتی نداشتم.
‫هیچکس بهم کمک نکرد، هیچکس ازم ‫حمایت نکرد، همینطور تنها گیر افتادم،
‫به نظرم مردم حس میکنن که ‫من رنج کشیدم،
‫که قدرم رو نمیدونن، که نادیده گرفته میشم...
‫به نظرم اشتباهه که فرض کنم مردم ‫ذره ای با ما همدردی میکنن.
‫به نظر منم اشتباهه که فرض ‫کنیم همدردی نمیکنن.
‫خودتون که دیدین که مردم استرالیا نسبت ‫به من چه واکنشی داشتن، مردم اینجا هم همینطور.
‫- به جای این که از این بابت ازم متنفر باشین... ‫- بهت اطمینان میدم که کسی ازت متنفر نیست.
‫چارلز ازم متنفره.
‫ان ازم متنفره. ممکنه شما هم ‫ازم متنفر باشین؟
‫من فقط میخوام به نفع ‫خاندان سلطنتی عمل کنم.
‫تو شاهدخت ولزی.
‫- پس معلومه که عضو خاندان هستی. ‫- پس بهم ثابت کنین.
‫کل این قضیه به فرمان شما ‫شروع میشه و خاتمه پیدا میکنه.
‫رییس خاندان سلطنتی شمایین.
‫اگه شما بهم ابراز علاقه کنین، ‫تاییدم کنین و قبولم کنین،
‫بقیه هم ازتون پیروی میکنن.
‫به نظرم فعلا به اندازه کافی بحث کردیم.
‫- میتونیم بعدا ادامه بدیم. ‫- خواهش میکنم مرخصم نکنین.
‫من رو پس نزنین.
‫- چی؟ ‫- مامان...
‫من فقط همین رو میخوام.
‫هممون فقط همین رو ‫ازتون میخوایم.
‫درخواست زیادیه؟
‫بغلت کرد؟
‫آره.
‫چطوری بغل کرد؟
‫محکم و ناامیدانه بغلم کرد.
‫- حالم به هم خورد. ‫- آره.
‫ولی ممکنه که حق داشته باشه؟
‫خانواده ما نسبتا سفت و سخته.
‫زیاد از همدیگه تعریف نمیکنیم، یا به هم ‫ابراز علاقه نمیکنیم، یا از همدیگه تشکر نمیکنیم.
‫هوم.
‫شاید دایانا گزینه مناسبی باشه که...
‫- بقیه رو هم بغل کنه. ‫- با دنیای مدرن ارتباط برقرار کنه.
‫مگه تاج و تخت همینطور بقا پیدا نمیکنه...
‫و پابرجا نمیمونه؟ ‫با گذر زمان تغییر میکنه.
‫هوم.
‫دایانا...
‫یه دخترک بی تجربست...
‫که به موقعش بیخیال این تقلاها میشه،
‫دیگه مبارزه نمیکنه و مطیع میشه،
‫مثل فیلیپ.
‫همشون همینطورن.
‫وقتی هم که مطیع بشه، ‫به خاندانمون میخوره.
‫خب اگه مطیع نشه چی؟
‫از هم میپاشه.