‫تاج ‫فصل چهار - قسمت دو
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫یه مقدار صبر کنین ‫باد بخوابه قربان.
‫الان داره به سمت چپ باد میاد.
‫دوربین رو روی 90 متر تنظیم کنین.
‫حالا ضامنش رو آزاد میکنیم...
‫و آروم ماشه رو فشار میدیم.
‫مرد؟
‫نه.
‫تیرتون بهش خورد قربان، ‫ولی زخمی شد و فرار کرد.
‫- خب بریم دنبالش. ‫- نه، نه، نه.
‫اون رود رو میبینین؟
‫اونجا مرز ملک ما و ملک همسایست.
‫هرگز نباید از اون مرز رد بشیم.
‫- صبح به خیر اولیاحضرت. ‫- صبح به خیر.
‫فقط میخواستم بگم نخست وزیر...
‫و آقای تاچر قراره فردا حدود ‫ساعت سه بعدازظهر برسن.
‫ممنون.
‫- چرا انقدر خوشحالین؟ ‫- صبح به خیر مامان.
‫- صبح به خیر. ‫- صبح به خیر مامان.
‫- صبح به خیر. ‫- تو بهش میگی یا خودم بگم؟
‫بگو. مشخصه که خیلی ذوق داری.
‫رییس متصدیان شکارمون امروز صبح ‫از ملک همسایه تماسی دریافت کرد.
‫ظاهرا یکی از مهمونهای تجاریشون...
‫که ظاهرا ژاپنیه...
‫به یه گوزن شلیک کرده و زخمیش کرده...
‫و گوزنه هم از مرز رد شده ‫و وارد ملک حکومتی شده و میخواد...
‫و میخواد واسه این که زجر ‫نکشه کارش رو تموم کنه.
‫- من دارم تعریف میکنم یا تو؟ ‫- خب پس بگو دیگه.
‫بگذریم.
‫ظاهرا از مقامات امپراتوریه.
‫- چهارده امتیاز. ‫- واقعا؟
‫واسه همین انقدر خوشحالیم...
‫و برنامه هامون رو تغییر دادیم تا ‫همگی امروز بریم اونجا.
‫- ولی ما کلی کار داریم. ‫- دیگه نداریم.
‫- من همه چی رو لغو کردم. ‫- چی؟
‫بیخیال مامان.
‫همگی میدونیم که خیلی وقته ‫چنین تیرانداز ماهری تو این ملک نبوده...
‫و شاید بد نباشه اگه یه ‫رقیب براش پیدا کنیم.
‫- تحت الشعاع قرارش بدیم. ‫- یه رقیب و یه دشمن.
‫از اون طرف اتاق بهش اخم میکنیم.
‫سوال اینجاست که اسم ‫کی رو زیرش میزنیم؟
‫- اسم من. ‫- اسم من.
‫- نه، اسم من. سوالی نیست. ‫- خب، اسم تو رو نمیزنیم.
‫- اسم من. ‫- بس کنین!
‫اسم من.
‫با خودم گفتم شاید امروز برنامه های ‫بودجه آینده رو بررسی کنیم،
‫من و صدر اعظم الان فرصت ‫داریم که درموردش صحبت کنیم.
‫با توجه به نیاز مبرم در راستای...
‫تحت کنترل درآوردن استقراض و تورم ‫بخش دولتی،
‫دولت ما برنامه ای رو آغاز میکنه ‫که جفری تایید کرده...
‫یکی از شجاعانه ترین و رویایی ترین ‫برنامه های تاریخ...
‫در راستای اصلاحات مالیاتی این کشوره.
‫با کمال احترام مارگارت،
‫قراره چهار میلیارد خرجمون رو کاهش بدیم؟
‫محدودیتهای سختگیرانه جدیدی ‫رو سازمانهای دولتی اعمال میشه،
‫از بین بردن روند 25 سنتی مالیات...
‫این که اصلاحات نیست.
‫- سلاخیه. ‫- سعی داری خیلی سریع پیش بری.
‫چون عجله دارم.
‫- هرکسی که تجربه داشته باشه... ‫- یا منطق.
‫متوجه میشه که ضعیف کردن ‫بخش دولتی و صنایع سنگین...
‫خطر بیکاری وسیع رو به همراه داره...
‫و مردم بیتاب میشن.
‫ضمنا برخلاف تمام عقایدمونه.
‫دقیقا.
‫بگین ببینم.
‫عقاید ما چیه؟
‫ما حزب محافظه کار هستیم.
‫عقایدمون محافظه کاری و احتیاطه.
‫ثابته.
‫میانه رویه.
‫ممنون آقایون. ‫نخست وزیر.
‫اولویتهای ما از این قراره،
‫نه که بخوایم دولت و سازمانهاش ‫رو به کل تغییر بدیم.
‫بیش از عجولانه و ‫بی باکانه است،
‫با این کار نه تنها ممکنه ‫کشور باهامون دشمن بشه،
‫بلکه ممکنه حزب و همکاران خودتون،
‫یعنی ما هم باهاتون دشمن بشیم.
‫لطفا تکون نخورین. ‫سه، دو، یک.
‫ممنون.
‫چقدر این مردها رییس وارانه باهام رفتار میکنن...
‫و نصیحتم میکنن.
‫یه مشت ارباب و اصیل زاده...
‫عوضی های ثروتمند.
‫و افکارشون،
‫راه حل هاشون برای مشکلات این کشور،
‫خیلی عادی و محتاطانه و...
‫بزدلانست.
‫راستی قراره تو...
‫بالمورال بارون بیاد.
‫درنتیجه من نمیتونم گلف بازی کنم.
‫پدرم قبلا یه موعظه ای میکرد.
‫"خدا نمیخواد هیچ ترسویی ‫سفیرش باشه."
‫اینها ترسوئن.
‫و باید وقتی فرصتش رو داشتم، ‫پرتشون میکردم بیرون.
‫امروز صبح مالکوم ماگریج ‫باهام تماس گرفت...
‫و گفت: "مواظب آزمونها باش."
‫من گفتم: "عه، چه آزمونهایی؟"
‫گفت: "آزمونهای سخت بالمورال."
‫ظاهرا خاندان سلطنتی ‫یواشکی از تمام مهمونهاشون...
‫آزمونهایی میگیرن که بفهمن ‫قابل قبول هستن یا نه.
‫میخوان بفهمن میتونن روشون حساب کنن یا نه.
‫ظاهرا خیلی سخته.
‫آزمون واقعا دشواریه.
‫نخست وزیر.
‫- به قلعه بالمورال خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫- آقای تاچر. ‫- حالتون چطوره؟
‫اولیاحضرت ازم خواستن ازتون عذرخواهی ‫کنم که نتونستن شخصا به دیدارتون بیان،
‫آخه با بقیه خانواده رفتن بیرون.
‫عه، کجا...
‫وای...
‫عه آره، این یکی ور برمیداریم عزیزم، ممنون.
‫جفتشون مال شمان خانم.
‫عه.
‫خب...
‫ممنون عزیزم.
‫نه، اشکالی نداره. پول انگلستانه ولی میشه ‫تو اسکاتلند هم خرجش کرد.
‫واسه این نمیگم قربان. ‫معمولا وقتی دارن میرن انعام میدن.
‫دستورالعملها تو توضیحات ‫پروتکل که رو میزه نوشته شده.
‫عه، خب، یالا. ‫بردارش. به کسی نمیگم.
‫نهف نه عزیزم. میخوام خودم ‫این کار رو واسه شوهرم انجام بدم.
‫- بخشید خانم. ‫- ممنون.
‫داشت ساکت رو باز میکرد؟
‫با خودش چی فکر کرده بود؟ ‫همسر آدم باید این کار رو بکنه.
‫دو تا اتاق خواب بهمون دادن.
‫دقیقا. خیلی عجیبه.
‫اجازه داریم تو یه اتاق بخوابیم؟
‫باید برم ببینم تو دستورالعمل چی نوشته.
‫به نظرت ساعت 6 عصر باید چیکار کنیم؟ ‫وقت عصرونست یا شام؟
‫وای، کسی چه میدونه؟
‫- چی بپوشم؟ ‫- چی؟ چه فرقی میکنه؟
‫خب، واسه من میکنه.
‫هر خونه یا قوانینی داره،
‫تو چنین جاهایی هم این که کی و کجا ‫چه لباسی میپوشیم خیلی مهمه.
‫خودت تو هواپیما گفتی ‫ازمون آزمون میگیرن.
‫- عه، پس شنیده بودی چی میگفتم. ‫- معلومه که شنیدم.
‫لزومی نداره واسه این که بهت نشون بدم دارم ‫به حرفت گوش میکنم، نگاهت کنم.
‫خب، شاید بد نباشه.
‫من واسه این کارها وقت ندارم.
‫خب، مطمئنم اگه نگرانش باشیم، ‫تو آزمونشون رد میشیم.
‫ساعت 6 قبل از شام نوشیدنی سرو میشه.
‫واسه شام باید تیپ پاپیون سیاه بزنیم، ‫واسه نوشیدنی هم همینطور.
‫خانم ناخودآگاه متوجه شدم که ‫کفش مناسب بیرون نیاوردین.
‫درسته.
‫هوم.
‫چه حرف عجیبی زد.
‫اصلا کسی دیدتش؟
‫ان کنار کوناچکرگ دیده بودش.
‫تونستی بهش شلیک کنی؟
‫- تو هم نتونستی؟ ‫- نه. اینجا چطوره؟
‫یه مقدار زود اومدیم، مگه نه؟
‫اکثر گوزنها هنوز مهاجرت نکردن.
‫احتمالا واسه خودش از گله جدا شده.
‫باید یه بار دیگه بریم دنبالش.
‫فردا شکارش میکنیم.
‫حالا بیاین چای دم کنیم.
‫میخوام یه قوری چای بخورم.
‫خب.
‫- حالا کجا بریم؟ ‫- عه، یه صدایی میشنوم.
‫عه، فکر کنم...
‫- باید بریم اینجا؟ ‫- آره.
‫آها.
‫چیکار میکنن؟
‫ای خدا.
‫نخست وزیر. خیلی از ‫دیدنتون خوشحالم.
‫اولیاحضرت.
‫از الان واسه شام لباس پوشیدین.
‫چقدر لطف کردین.
‫- باید زودتر شام بخوریم. ‫- مسخره بازی درنیار.
‫الان ساعت ششه.
‫به آشپزخونه بگو 45 دقیقه ‫دیگه شام میخوریم.
‫ولی الان وقت چایه.
‫ای پسر خوب.
‫اولیاحضرت.
‫- عصر به خیر. ‫- عصر به خیر.
‫اعلیحضرت.
‫ای خدا، یعنی فردا موقع ناهار ‫با لباس خواب میان؟
‫خب، فکر کنم تو این ‫آزمون رد شدیم.
‫قسم میخورم یه بار صداش رو شنیدم.
‫- جوابش رو دادی؟ ‫- آره، سعیم رو کردم. اِم...
‫آره.
‫مارک، تو بهتر درمیاری.
‫خیلی بد بود.
‫بلندتر.
‫شنیدم سمت غربی دریاچه دیده شده؟
‫چه پیشنهاد احمقانه ای.
‫- چرا؟ ‫- ارتفاعش کمه. خیلی بازه.
‫نه، تو ارتفاعات و پشته ها میمونن.
‫اونجاها پیداش میکنیم.
‫- که اینطور. ‫- درست میگم؟
‫کشتن چنین گوزن سالم ‫و باروری جنایته.
‫ولی مهمونهای تجاری یادگاری میخوان...
‫و حاضرن پول هنگفتی بابتش پرداخت کنن،
‫همسایه های ما هم انقدر ‫طماع بودن که قبول کردن.
‫من یه مقدار درک میکنم.
‫کار و باره دیگه.
‫کار و بار نیست.
‫حفظ منابع طبیعیه.
‫مردم همین رو نمیفهمن. ‫خیلی جاهلن.
‫یه مرغ دارم که روزی...
‫دوتا تخم میکنه! هورا!
‫تا حالا انقدر خوب نگفته بودم.
‫یه مرغ دارم که...
‫روزی یکی، دو تا، سه تا، چهارتا...
‫هشت تا تخم میکنه!
‫خب، یه مرغ دارم که روی هفت تا...
‫- وای مامان! ‫- نه، اشتباه گفتی!
‫وای نه!
‫مارگو، به مامان بزرگ نشون ‫بده باید چجوری بگیم.
‫اشتباه گفتم، مرگ بر نازی ها!
‫یه مرغ دارم...
‫که...
‫روزی...
‫هیچ تخمی نمیکنه.
‫- عه. دوباره به خودت افتاد. ‫- موفق باش نخست وزیر.
‫خیلی خب.
‫وای، ممنون.
‫یه مرغ...
‫دارم...
‫که روزی...
‫شش...
‫تا...
‫تخم میکنه.
‫وای خدا.
‫- احسنت. ‫- درست گفتم؟
‫آره، درست بود. آفرین.
‫میشه اون رو بدی به من؟
‫چه عالی.
‫احسنت.
‫- داشت چیکار میکرد؟ ‫- آره، اصلا بلد نبود.
‫ولی حاضرم بهش خرده نگیرم.
‫احتمالا مضطرب شده بود.
‫واسه چی؟
‫واسه موقعیتی که به دست آورده.
‫داشتیم بازی میکردیم ‫و خوش میگذروندیم.
‫شاید از نظرش خوش گذروندن خیلی فرق میکنه.
‫شاید هم نمیتونه خوش بگذرونه...
‫و اصلا معنی خوش گذرونی رو نمیدونه.
‫خب، من دلم براش سوخت و ‫فردا واسه شکار دعوتش کردم.
‫موفق باشی!
‫شب به خیر.
‫وای خدا، نمیخوای که الان کارت ‫رو شروع کنی، ها؟
‫خب، وقتی شبم رو اونجوری ‫هدر دادم، چه چاره ای دارم؟
‫وای، بیخیال! یه کم ‫خوش گذروندیم دیگه.
‫حتی بدتر هم شد،
‫ملکه من رو دعوت کرده که ‫فردا باهاشون برم شکار.
‫آره، تو میخندی، ولی واسه همین ‫باید الان کارهام رو انجام بدم.
‫خیلی خب، پس چطوره من برم ‫تو اون یکی اتاق بخوابم؟
‫خجالت بکش!
‫نباید عادات طبقه ثروتمند بهمون رخنه کنه.
‫زوجی که تو اتاق جدا بخوابن، ‫کم کم از هم جدا میشن.
‫فقط یه شبه.
‫عادات بد دقیقا همینطوری شروع میشن.
‫پس میتونی همین جا بمونی...
‫یه کتاب هم رو میز هست.
‫خیلی خب عزیزم، هرچی تو بگی.
‫دقت نکرده بودم...
‫- خاطرات شکار قلعه بالمورال. ‫- آها، آره.
‫تو تا من کار میکنم همین رو بخون.
‫وای، چقدر مشتاقم.
‫پنجم سپتامبر 1848.
‫نامه ای از آلبرت به ماری،
‫دوشس بیوه خاندان ساکس کوبارگ!
‫از وقتی رسیدیم لحظه ای...
‫بارون بند نیومده.
‫ولی این موضوع باعث نشده که من...
‫کل این هفته رو دنبال شکار گوزن نباشم.
‫همینجا بمونین.
‫راستش دیروز اجرای ضعیفی داشت.
‫آره. شرط میبندم تا ناهار برمیگردونمش.
‫هه! اون برنده میشه.
‫به نفعته که درست و حسابی ‫شرط ببندی.
‫کجاست؟ ‫صبح که خیلی فعاله.
‫نمیخوام تیرم خطا بره.
‫وای خدا!
‫هیچی نگین.
‫نخست وزیر.
‫چه صبح زیبایی.
‫بریم؟
‫ما اینجا اقامت داریم.
‫ما تو این یکی اقامت داریم.
‫ممنون جان.
‫بیا پسر. بیا.
‫خیلی خوشحالم که قبول ‫کردی بهمون ملحق بشی.
‫فکر نمیکردم اهل ورزش باشی.
‫نیستم خانم.
‫متاسفانه ما همگی عاشق شکاریم.
‫من در حین شکار اوقات خوشی ‫با پدرم، پادشاه جورج، داشتم.
‫- اون همه چی رو بهم یاد داد. ‫- پدر من هم خیلی چیزها بهم یاد داده.
‫باهمدیگه چیکار میکردین؟
‫کار میکردیم.
‫بازی ما کارمون بود.
‫من تو مغازمون باهاش کار میکردم.
‫چون عضو شورای شهر بود، ‫من رو همه جا همراه خودش میبرد.
‫موقع نوشتن سخنرانیهاش تماشا میکردم...
‫و وقتی تمرینشون میکرد به ‫سخنرانیهاش گوش میدادم.
‫اینجوری از نظر سیاسی تعمید شدم.
‫چقدر واسه جفتتون قشنگ بوده.
‫آره.
‫خب، اگه نمیخوای زانوهات بشکنه،
‫باید یه فکری با حالشون بکنی.
‫سایزت چنده؟
‫پنج.
‫عه، چه سایز خوبی! ‫من هم همینطور.
‫راز شکار کردن اینه که ‫آدم تو طبیعت محو بشه،
‫باید همیشه بتونه ‫حیوون رو سورپرایز کنه.
‫پس شاید بهتر باشه دفعه ‫بعدی آبی روشن نپوشی.
‫اینجوری گوزنه میتونه ببیندت.
‫عطر هم نزن.
‫اینجوری میتونه بوت رو حس کنه.
‫وای!
‫الان میتونه صدات رو هم بشنوه.
‫میتونم برگردم و لباسم رو عوض کنم.
‫عه، فکر خوبیه!
‫اگه عجله کنی، میتونی به ‫موقع واسه ناهار برسی.
‫تا جایی که میتونم ‫عجله میکنم.
‫خانم.
‫وای مری.
‫با ماشین میرم که ‫ناهار رو باهاشون بخورم.
‫میدونیم کجان؟
‫فکر کنم شنیدم که قراره برن ‫ساحل لوک میک خانم.
‫آها، آره.
‫نه.
‫چیکار میکنی؟
‫عه... وای.
‫اولیاحضرت.
‫مگه قرار نبود تو الان در حال شکار باشی؟
‫چرا، بودم، ولی خواهرتون...
‫نه، نباید اینجوری صداش کنی. ‫باید بگی "ملکه".
‫ایشون ملکه هستن. ‫خواهر من نیستن.
‫ضمنا هیچکس رو اون صندلی نمیشینه.
‫- وای. شرمندم. ‫- ای خدا، این حرف رو هم نزن.
‫کدوم حرف؟
‫شرمنده بودن رقت انگیزه.
‫شرمنده بودن بابت چنین کاری مرسومه.
‫هیچکس...
‫رو این صندلی نمیشینه.
‫صندلی ملکه ویکتوریاست.
‫آها.
‫این رو هم میدونی که امروز ‫مثلا تعطیل رسمیه؟
‫آره، ولی با وضعیتی که کشور...
‫داره، تعطیلی داشتن خیلی سخته.
‫هوم. کشور قبلا هم در چنین ‫شرایطی بوده.
‫بدون شک باز هم در چنین ‫شرایطی خواهد بود.
‫آدم باتجربه متوجه این موضوع میشه که...
‫گاهی مرخصی گرفتن بهترین راه حله.
‫هوم. خب، من خیلی با مرخصی جور نیستم.
‫اصلا برام لذت بخش نیست.
‫شاید چیز مهم تری از لذت برات ‫به ارمغان داشته باشه.
‫روشن بینی.
‫عصر به خیر اعلیحضرت.
‫نمیتونم چیزی بگم که ترغیب بشی ‫این آخرهفته رو همراهم بیای؟
‫چرا بیام؟ من که اونجا جایی رو ندارم.
‫تازه سرم هم شلوغه.
‫چیکار میکنی؟
‫چه کاری انقدر مهمه که به خاطرش ‫دعوت ولیعهد رو رد میکنی؟
‫من یه مادرم.
‫یه همسر هم هستم.
‫- خب، این چیزها که قبلا مانعی نبوده. ‫- مواظب باش.
‫راست میگم.
‫باید یه زن جوون واسه خودت پیدا کنی که ‫هرموقع خواستی، هرجا خواستی بیاد...
‫و حاضر باشه زندگیش رو ‫به خاطر تو کنار بذاره.
‫مثل همین جدیده.
‫دایانا اسپنسر؟
‫مگه مناسب نیست؟
‫اینجوری نگو.
‫ترجیح میدم از حسادتت برام بگی.
‫میتونستم حسادت کنم، ولی...
‫کمکی نمیکنه، مگه نه؟
‫با توجه به شرایطمون.
‫تو الان وظایف خاصی داری.
‫جدی میگم، بهش زنگ بزن.
‫بهش چی بگم؟
‫"نمیتونم از فکرت دست بکشم."
‫"طاقت ندارم کل تابستون نبینمت."
‫"احتمالش هست که بتونه همه چی رو ول ‫کنی و همین الان بیای اسکاتلند؟"
‫اعضای کابینه خانم تاچر ‫در حالی که نرخ...
‫بیکاری افزایش یافته ابراز نگرانی کردن.
‫اتحادیه ها میگن ‫این موضوع تقصیر...
‫تقلیل مخارج وسیعیه که اعمال شده.
‫واقعا شرایط نگران کننده ای به وجود اومده.
‫ما بی کفایت ترین و تندروترین ‫مخالفین کارگر رو داریم،
‫افرادی که باید تو حیات وحش باشن، ‫الان پاچه ما رو گرفتن.
‫هیچکس به اراده نخست وزیر شک نمیکنه.
‫ولی ما به رهبر بالغ ‫و با تجربه تری نیاز داریم...
‫که ارزشهامون رو باهاش شریک باشیم.
‫مشکل اینجاست که ما ‫نخست وزیری داریم که بی تجربگیش،
‫که نادیده گرفتن شکست خوردن سیاستهاش...
‫شاید موجب نابودی ما بشه.
‫به نظرم خیلی از اعضای کابینه دارن از خودشون...
‫میپرسن وقت تغییر ایجاد کردنه یا نه.
‫فرانسیس پیم نظر قطعیش رو درمورد ‫سیاست پول گرایی خانم تاچر اعلام کرد...
‫نفر بعدی مارک واتسون از جدبراست.
‫رکورد پرتاب پتک برمار فعلا دست ایشونه.
‫باید فرانسیس استوارت از ‫فورت ویلیامز رو شکست بده.
‫استورات که تازه ‫مصدومیتش خوب شده بود...
‫تونست 26 متر پرتابش کنه.
‫من اینجا چیکار میکنم؟
‫کیلومترها از وست مینستر فاصله دارم،
‫کیلومترها از واقعیت فاصله دارم،
‫دارم وقت باارزشم رو تو یه سرزمین دیوانه وار...
‫نیمه اسکاتلندی، نیمه آلمانی تلف میکنی؟
‫آره.
‫این هم از بچه همین شهر، گری مک نیل...
‫این هم از دوک ادینبرا که داره ‫چغور پغور امسال رو به...
‫اصلا نمیتونم نکته...
‫مثبتی تو این افراد پیدا کنم.
‫یادتون باشه، واسه خوردن ‫چغور پغور باید...
‫نه باسوادن، نه بافرهنگ،
‫نه باسلیقه، نه هیچ نکته ‫مثبت دیگه ای دارن.
‫- فقط... ‫- بی نزاکت، پرافاده و گستاخن؟
‫آره.
‫عین همین بزرگ منشانی که باهاشون ‫کابینه تشکیل دادم.
‫هوم.
‫همشون هم از یه طبقه اجتماعی میان.
‫خب،
‫اگه این کشور واقعا ‫میخواد بحران رو پشت سر بذاره،
‫باید اساسا تغییر کنه.
‫از بالا تا پایین.
‫آره، بذارش همین جا. ‫ممنون. خیلی ممنون.
‫چقدر خوب. ممنون.
‫چی شد؟
‫- ظاهرا یه بحرانی رخ داده. ‫- هوم.
‫زندگی تو انگلستان پس از جنگ...
‫یه بحران طولانی و دردناک و بی وقفه بوده.
‫ولی هرچقدر هم شرایط وخیم میشد،
‫هیچکدوم از نخست وزیرهای ‫قبلی زود نمیرفتن.
‫- نه، باید به زور از دستشون خلاص میشدیم. ‫- هوم.
‫پس واسه چی این یکی هی ‫میخواد ازمون فرار کنه؟
‫شاید خیلی دوستانه برخورد نکردیم.
‫منظورت چیه؟ من که خیلی ‫دوستانه رفتار کردم.
‫همش انرژی مثبت دادم.
‫اون کیه؟
‫- بانو دایانا. ‫- سلام.
‫- به قلعه بالمورال خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫- بانو فرموی منتظرتون هستن. ‫- آها.
‫سلام مامان بزرگ.
‫امیدوارم نیازی نباشه بهت بگم...
‫که چقدر خوش شانسی که ‫به اینجا دعوت شدی،
‫و چه فرصت نادری گیرت اومده...
‫و چقدر خانوادمون رو این ‫اتفاق حساب میکنه.
‫یه آخر هفتست دیگه.
‫مهمترین آخر هفته عمرته.
‫شاهزاده ولز لطف کردن و بهم ‫قول دادن که من رو میبرن ماهیگیری.
‫امیدوارم واسه اولین بار ‫تو اسکاتلند...
‫یه چیزی به جز سرما بخورم.
‫چقدر زیادن. این یکی دوست معمولیه ‫یا بهش علاقه داره؟
‫فکر کنم جفتشه،
‫واسه همین دعوتش کرده اینجا ‫که ببینه غرق میشه...
‫یا شنا میکنه.
‫خیلی زود فهمیدم که کار درستی نبود.
‫البته هیچوقت تیراندازیم خوب نبوده.
‫صبح به خیر خانم. ‫ساعت پنج و نیمه.
‫اعلیحضرت، دوک ادینبرا...
‫درخواست کردن امروز صبح ‫واسه شکار همراهشون برین.
‫ای خدا.
‫- خیلی خب. ‫- چیزی لازم ندارین؟
‫خب، مثلا چی؟
‫گفتم شاید کفش مناسب ‫بیرون نیاورده باشین...
‫من فقط کفش مناسب بیرون آوردم.
‫هوم.
‫عذر میخوام که زود شروع کردیم،
‫ولی بی دلیل ازت نخواستم ‫امروز صبح همراهم بیای.
‫خانواده ما خیلی خوشحال شدن.
‫آها، آره، به خاطر گوزنه. دیشب موقع ‫شام همه راجع بهش صحبت میکردن.
‫منظورم گوزنه نبود.
‫منظورم خودت بودی.
‫گفتم شاید الان بتونیم ‫باهمدیگه آشنا بشیم.
‫مطمئنی زیاد خیس نیست؟
‫نه، من از آبپاشی درست و حسابی خوشم میاد.
‫ناراحت نمیشی اگه گلی بشی؟
‫هرچی کثیفتر بهتر. ‫من ذاتا بچه روستام.
‫خوبه.
‫احتمالا وقتی بچه بودی و ‫تو اون کلبه تو ملک...
‫ساندریگنهام زندگی میکردین دیده باشمت.
‫بله قربان.
‫الان کجا زندگی میکنی؟
‫تو لندن، محله ارلز کورت، ‫با سه تا دختر دیگه همخونم.
‫من براشون رییس بازی درمیارم.
‫رییس بازی درمیاری؟
‫- دوست دارم همه چی مرتب و منظم باشه. ‫- درسته، منم همینطور.
‫به خاطر نظامی بودنتونه قربان؟
‫من تو نیروی دریایی بودم. ‫ضمنا قراره من سوال بپرسم.
‫ببخشید.
‫خب، کل روز همین کار رو میکنی؟ ‫صاحب خونه بازی درمیاری؟
‫وای نه قربان. شغل اصلیم ‫اینه که نظافتچی خواهرم هستم.
‫که اینطور. ‫خب، کار خیلی مهمیه.
‫آره، همینطوره.
‫- امیدوارم دستمزد مناسبی بهت بده. ‫- ساعتی یه پوند میده.
‫ببخشید، من نمیدونم نرخ ‫نظافت خونگی چقدره.
‫خب، خیلی خوب میده.
‫فقط بهترین نظافتچی ها ‫انقدر دستمزد میگیرن.
‫- واقعا؟ ‫- نه!
‫کاملا داره سرم کلاه میذاره. ‫نمیدونم چرا این کار رو میکنم.
‫شاید چون از تمیزکاری خوشت میاد.
‫راستش، واقعا از تمیزکاری خوشم میاد.
‫به علاوه اتو کشیدن. ‫ای خدا، خیلی زندگی غم انگیزی دارم؟
‫نه، خیلی خارق العاده ای. ‫مشتاقم باز هم در این مورد صحبت کنیم.
‫- قربان؟ ‫- چیه؟
‫- اونجا رو. ‫- وای، ایول.
‫وای، چقدر تو زرنگی.
‫- بهتر نیست سعی کنیم نزدیکتر بشیم؟ ‫- نه.
‫فرصت دیگه ای گیرمون نمیاد.
‫فقط یه فرصت داریم.
‫باد از کدوم طرفه؟ سمت راست؟
‫از سمت چپ میاد قربان.
‫- چی؟ ‫- خب، ابرها رو ببینین.
‫بادش چرخشیه.
‫نه، به نظرم از سمت راسته.
‫از سمت چپه.
‫شلیک خوبی بود قربان.
‫باد از سمت چپ بود؟
‫آره!
‫اینجا رو.
‫ای خدا.
‫پس پیداش کردیم، ایول.
‫عجب پیروزی بزرگی!
‫- ای خدا، شکارش کردن. ‫- احسنت.
‫خیلی قشنگه.
‫باید از دایانا تشکر کنم.
‫- نه، من که کاری نکردم. ‫- نه، خودت پیداش کردی، من که نکردم.
‫ولی شما بهش شلیک کردین قربان.
‫شلیک آسونی نبود.
‫- نه. ‫- خیلی خفن بود.
‫خیلی خب، بریم از نزدیک ببینیمش.
‫چهار ساعت قدم زدیم تا پیداش کردیم.
‫- چهار ساعت؟ ‫- چهار ساعت.
‫- با یه شلیک؟ ‫- با یه شلیک؟
‫مامان، خارق العادست، مگه نه؟
‫خیلی ممنون که تشریف آوردی.
‫- خیلی بهت بد گذشت؟ ‫- به هیچ وجه. خیلی خوش گذشت.
‫هیچکس بعد از اولین باری که ‫اومده اینجا چنین حرفی نزده.
‫ولی واقعا خوش گذشت.
‫- اون همه موشکافی اذیتت نکرد؟ ‫- خانواده خودم هم همین شکلیه.
‫هر تازه واردی که بیاد، همه ‫شکنجش میکنن تا گیرش بندازن.
‫فردا تمام گزارشات به دستم میرسه.
‫بهم بگین قبول شدم یا نه.
‫مطمئنم که قبول شدی.
‫اون هم با امتیاز بالا.
‫خیلی پایه بودی.
‫ممنون.
‫خب...
‫اونجا اوضاع چطوره؟
‫بهتره ندونی.
‫راستش، میخوام بدونم.
‫با من حرف بزن.
‫خیلی دختر خوبیه.
‫در تاریخ بالمورال،
‫هیچکس نتونسته با چنین امتیاز ‫بالایی تو آزمون قبول بشه.
‫خب، خب، خب.
‫تمام مقامات سیاسی ازش تعریف کردن.
‫ان، بابا،
‫مارگو،
‫مامان، مامان بزرگ.
‫اعلیحضرت، دوک ادینبرا درخواست ‫کردن که ببیننتون.
‫بعدش بابا من رو احضار کرد تا تو...
‫اتاق قصابی ببینمش، که...
‫خودش حواسش نبود...
‫ولی ممکن بود من اونجا آویزون ‫بشم و پوستم رو بکنن.
‫میخواستی من رو ببینی؟
‫این دایانا اسپنسر.
‫خب؟
‫نظر خانواده رو واضح و شفاف بهم گفت.
‫میخوان باهاش ازدواج کنم.
‫ای خدا.
‫آره.
‫پس واقعا خیلی موفق بوده.
‫همیشه قرار بود چنین اتفاقی رخ بده.
‫همیشه قرار بود گزینه مناسب رو پیدا کنی.
‫ولی واقعا گزینه مناسبیه؟
‫واقعا کسی چنین سوالی رو از خودش پرسیده؟
‫اون هنوز بچست.
‫نخست وزیر تشریف آوردن اولیاحضرت.
‫اولیاحضرت.
‫- امیدوارم از تعطیلاتتون لذت برده باشین. ‫- خیلی لذت بردم.
‫اسکاتلند تو تابستون واقعا نعمته.
‫همیشه وقتی میبینم کسی تو ‫بالمورال راحت نیست گیج میشم.
‫بعضیها راحت نیستن دیگه.
‫وقتی میان سردرگم میشن،
‫آب و هوا و رسوماتش گیجشون میکنه.
‫تو ورزش خونین فقط خشونت میبینن...
‫و به مهربونی و الزامش دقتی نمیکنن.
‫ولی همین جا هم ورزش خونین داشتیم.
‫- کابینه دولت رو از نو چیدی. ‫- درسته.
‫اکثرشون وزرای سابقن که گلچین شدن.
‫درسته، ولی فقط به خاطر ‫سنشون چنین تصمیمی نگرفتم.
‫- پس چرا؟ ‫- بیشتر به پیشینشون دقت کردم.
‫عزم راسخی نداشتن،
‫چون مزیتهای زیادی داشتن و خودشون ‫رو مستحق خیلی چیزها میدونستن.
‫اشتباهه که فرض کنیم چون ‫کسی مزیتهایی داره،
‫عزم راسخی نداره.
‫و به نظرم بازی خطرناکی رو شروع کردی که ‫از جناح چپ و راست و میانه رو دشمن تراشی کردی.
‫اگه با دشمن داشتم راحت ‫باشم، مشکلی نداره.
‫راحتی؟
‫آره بابا.
‫از این شعر چارلز مکای، ‫شاعر منشورگرا، الهام گرفتم:
‫"یعنی میگویی هیچ دشمنی نداری؟"
‫"دریغا! چنین چیزی که پز دادن ندارد."
‫"آن که بار وظایف..."
‫"شجاعان را به دوش میکشد،"
‫"حتما دشمن میتراشد! اگر تو دشمنی نداری،"
‫"کاری که کردی ناچیز بوده."
‫"هیچ خائنی را رسوا نکرده ای،"
‫"پیمان شکنان را ادب نکرده ای،"
‫"هرگز اشتباهی را درست نکرده ای،"
‫"در این مبارزه یک بزدل بوده ای."
‫عصرتون به خیر. خب، دیگه فهمیدیم چه خبر شده. ‫سه وزیر از کابینه اخراج شدن،
‫کابینه تغییراتی کرده، در بین ‫مسئولین رده پایین هم تعداد زیادی...
‫ترفیع و تنزل مقام رخ داده.
‫خانم تاچر واقعا کابینه خودش ور تغییر داده.
‫- خب، به زودی بررسی خواهیم کرد که... ‫- آها.
‫خسته خان.
‫- اومدم ببینم در چه حالی. ‫- مشکلی برام پیش نمیاد.
‫میشه یه بار هم که شده یه کم خوشحال باشی؟
‫بعد از آشنا شدن با نصف ‫دخترهای انگلستان،
‫بالاخره به طریقی دختری ‫رو پیدا کردی از نظر سن،
‫ظاهر و باروری بی نقصه.
‫یا نکنه تونستی از یه دختر ‫بی نقص هم نقص بیرون بکشی؟
‫نه.
‫نه، واقعا...
‫به طرز غیر قابل انکاری خارق العادست.
‫خیلی هم خوش هیکل بود.
‫حرف نداشت.
‫مودب هم بود.
‫خب، پس...
‫فقط کاش بیشتر وقت داشتم.
‫واسه چی؟
‫خب، که بفهمم چجور آدمیه. ‫ما که زیاد همدیگه رو نمیشناسیم.
‫- بعدا کلی واسه این کارها وقت دارین. ‫- همه همش همین رو میگن.
‫"بعدا کلی واسه این کارها وقت دارین، ‫تمومش کن بره."
‫موافقم.
‫اسمش رو نبر چی میگه؟
‫متاسفانه کاملا موافقه.
‫معلومه که موافقه.
‫همه کاملا موافقن، ‫چون همه متوجهن...
‫که دیگه وقتشه این فصل ‫از زندگیت تموم بشه.
‫وقتشه قضیه پارکر بولز ‫رو پشت سر بذاریم.
‫منظورم هممونه.
‫تمومش کنیم.
‫آره.
‫عه، لبخند زدی؟
‫به زودی تبدیل به لبخند میشه.
‫تقلا نکن.
‫واقعا دختر بی نقصیه.
‫حتی گوزنه رو هم پیدا کرده، لعنتی!
‫حتما وصلتتون رو تو آسمون جشن میگیرن.