‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫- سلام علیکم. ‫- علیک سلام.
‫- سلام، تد. ‫- احوال شما.
‫سلام، تد. ‫این آخر هفته موفق باشی.
‫ممنونم، سوزان.
‫- سلام ‫- سلام رفقا. حالتون چطوره؟
‫- چه خبر، مربی؟ ‫- اینم از خانم‌خانما.
‫هی، گاگول. به خودت غره نشی ‫گند بزنی به بردهای پیاپی.
‫صبح بخیر.
‫سلام. حالت چطوره؟
‫- مامان؟ ‫- سلام، تدی.
‫فکر کنم نظافتچی‌ها ‫زیاد زمین رو تمیز نکردن.
‫نظافتچی نداریم.
‫اوه، خب، پس چرا ‫صندلی‌ها رو می‌ذاریم رو میز؟
‫بخاطر مردسالاری.
‫خیلی‌خب. پس ‫من میرم یه جارو بیارم.
‫سلام.
‫نیم‌ساعت دیگه باز می‌کنیم. ‫میشه برید بیرون منتظر بمونید؟
‫- ببخشید. ‫- باشه.
‫نه، صبر کنید.
‫راستش اومدیم با نیتن شلی ‫حرف بزنیم. اینجا کار می‌کنه، نه؟
‫همچین کسی وجود نداره.
‫اوه، خدای من، حقیقت داره.
‫چطور این‌قدر سریع ‫پول‌هات ته کِشید؟
‫معتاد مرکز توجه بودن شده بودی؟
‫چی؟ نه. نه، فقط اینجا ‫کار کردن رو دوست دارم.
‫دلم می‌خواد با نامزدم وقت بگذرونم.
‫الان همینجا بود.
‫- اون نامزدم بود. اون... ‫- خیلی‌خب.
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫می‌خوایم برگردی ریچموند.
‫- واقعا؟ ‫- آره، دادا.
‫چون این وضعِ الانت ‫بدجوری غم‌انگیزه.
‫و همه‌تون می‌خواید ‫که من برگردم؟
‫آره. ‫خیلی خوب میشه برگردی.
‫همه‌ی تیم درباره‌اش ‫حرف زدن و موافقت کردن.
‫البته بجز بامبرکچ.
‫که بخاطر اینکه ضد ‫دموکراسیه نظر نداد.
‫اوه، آره.
‫آره.
‫خب، دیگه چی؟ تد ازتون ‫خواست بیاید راضیم کنید برگردم؟
‫اوه، نه، تد خبر نداره.
‫آره، می‌خواستیم قبل اینکه به ‫تد بگیم اول از خودت بپرسیم
‫می‌خوای برگردی یا نه.
‫خیلی‌خب، ببخشید، بچه‌ها.
‫فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه ‫که برگردم ریچموند، پس...
‫در هرصورت ازتون ممنونم.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫میشه 75 تا کباب ‫بیرون‌بر سفارش بدم؟
‫آره. اوه. آره. البته. ‫مرغ، خوک یا بره؟
‫یا 25 تا از هر کدوم؟
‫نیت بزرگ.
‫- به‌به. ‫- خیلی‌خب.
‫- عالیه. ‫- هی.
‫دمت گرم!
‫[دیر میام]
‫[یه مسئله‌ای پیش اومده]
‫چقدر جاداره.
‫این علامت‌های عجیب‌غریب ‫روی دکمه‌های فرت چیه؟
‫آره، اونی که زیر علامت ‫انرژی هسته‌ای خط داره،
‫واسه پختن کلوچه و مرغه.
‫اونی که سه‌ خط پیچ‌پیچی داره ‫واسه سوزوندن پیتزای منجمده.
‫و اونی که علامت کلید داره، ‫باعث میشه یه بند بوق‌بوق کنه
‫تا بیرد خودشو بیاد ‫اینجا و درستش کنه.
‫همه‌چی مرتبه، مامان؟
‫البته. فقط دارم ‫یه سروگوشی آب میدم.
‫نه، نه، نه. منظورم اینه که ‫اومدی لندن. همه‌چی مرتبه؟
‫آره. همه‌چی خوبه.
‫فقط همیشه دوست ‫داشتم انگلیس رو ببینم،
‫پس به‌عنوان یه هدیه‌ی کوچیکِ روز ‫مادر این سفر رو برای خودم رزرو کردم.
‫خیلی‌خب. ‫حالا چند وقته اینجایی؟
‫- فقط یه هفته ست. ‫- یه هفته؟ کجا می‌موندی؟
‫یه مسافرخانه‌ی کوچیک خوشگل.
‫- مامان... ‫- با یه عالمه استرالیایی آشنا شدم.
‫با کوله‌پشتی دارن ‫کل اروپا رو می‌گردن.
‫یه عالمه رفیق.
‫- مامان. ‫- نه، من رفیق پیدا نکردم.
‫- استرالیایی‌ها خیلی رفیق‌بازن. ‫- نه، نه، فهمیدم. خیلی‌خب.
‫چطوره که بقیه سفرت رو ‫اینجا بمونی، باشه؟
‫فقط به‌شرطی که دردسر نباشم.
‫دردسر نیستی مامان، باشه؟ ‫خواهش می‌کنم اینجا بمون.
‫- باشه. ‫- باشه، خوبه. خیلی‌خب.
‫- ببین، من باید برم سرکار. ‫- خیلی‌خب. خوش بگذرون.
‫می‌خوای باهام بیای؟
‫- خب، نمی‌خوام مزاحمت بشم. ‫- مامان، می‌خوام مزاحم باشی. باشه؟
‫می‌خوای مزاحم همه‌ی ‫دوست‌هام و همکارهام باشی.
‫حالا خواهش می‌کنم. ‫باهام بیا.
‫- خیلی‌خب، ممنون. بدم نمیاد. ‫- باشه، خوبه.
‫لازم نیست چمدونت رو بیاری، مامان.
‫- خیلی‌خب. فقط کتم رو برمی‌دارم... ‫- آره.
‫کیفم رو برمی‌دارم، و همه ‫نگرانی‌هام رو پشت در می‌ذارم.
‫آره، مستقیم اون سمت برو، ‫مامان. خیلی‌خب.
‫سم، ریچموند پونزده ‫بازی پیاپی رو برنده شده.
‫دو تا بازی دیگه‌ مونده، ‫و فقط چهار امتیاز
‫با منچستر سیتی برای ‫قهرمانی لیگ برتر فاصله دارید.
‫- سؤالی داری؟ ‫- آره. نکنه دارم خواب می‌بینم؟
‫خب، اگه خواب می‌بینی، ‫خواهش می‌کنم بیدار نشو.
‫و اگه توی ماتریکس ‫هستیم، بیرونم نیار.
‫بله، ترنت بهتر؟
‫مارکوس ادبایو، از ‫روزنامه ایندیپندنت.
‫جیمی، درست بعد از ‫دعوتت توی تیم ملی انگلیس،
‫چه حسی داره که بهترین ‫بازیکن ماه لیگ شدی؟
‫آره. آره. ‌گمونم حس خوبی داره.
‫ولی درواقع این تیمه که داره ‫کاری می‌کنه تا من خوب جلوه کنم.
‫پس، راستش منم باید تلاش ‫بیشتری کنم تا اونا رو خوب جلوه بدم.
‫پس آره. باعث میشه ‫حس بدی داشته باشم.
‫جیمی به‌علاوه این ماه ‫بهترین بازی‌ساز بوده،
‫پس وظیفه خودشو ادا کرده که ‫هم‌تیمی‌هاش خوب جلوه کنن.
‫آره، ولی اونا بودن ‫که شوت‌ها رو زدن.
‫تازه یه گل هم زده.
‫اون قرار بود پاس باشه. ‫نباید حسابش کنید.
‫اون گل یه دروغ بود. ‫نباید توی سوابق ثبت بشه.
‫از همه معذرت می‌خوام، ‫مخصوصا بچه‌ها.
‫خیلی‌خب، بیاید دیگه تمومش ‫کنیم. عالی بود. خیلی ممنون.
‫- سلام رئیس. ‫- اوه، سلام، تد.
‫خب امروز صبح، ‫فقط بیسکوییت خالی نیوردم
‫یه مهمون غافلگیرکننده‌ی ‫خیلی ویژه هم آوردم.
‫چقدر هیجان‌انگیز. ‫افتخار آشنایی با کی رو دارم؟
‫من بادیگارد جدید ‫مربی لسو هستم.
‫لطفا دست‌هات رو ‫جایی نگه دار که ببینم.
‫شوخی کردم بابا.
‫می‌تونی دست‌های خوشگل مانیکوری‌ت ‫رو هر جا عقشت می‌کِشه نگه داری.
‫خدای من. ‫تو مامان تد هستی.
‫گل گفتی، نکته‌ی کنکوری گفتی.
‫مامان، این رئیسمه، ربکا ولتون. ‫ربکا، این داتی لسوئه.
‫اوه، عزیزم، بیا بغلم بابا.
‫باورم نمیشه بالاخره ‫دارم زنی رو می‌بینم که...
‫یکی از مهربون‌ترین آدم‌هایی ‫که به عمرم دیدم رو تربیت کرده.
‫اوه، نه، به من نگاه نکن.
‫وقتی تد به‌دنیا اومد فوری به ‫دکترها گفت کمک می‌خواید یا نه.
‫این اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫بچه‌ها نه حرف‌زدن بلدن ‫نه همدردی. و می‌دونی...
‫داتی... ببخشید. ‫میشه داتی صدات کنم؟
‫البته، اگه می‌خوای جواب بدم.
‫خیلی‌خب. اگه دوست داشته باشی ‫از خدامه اطراف رو نشونت بدم.
‫خیلی تعریف موزه‌ی ‫شرلوک هولمز رو شنیدم.
‫منظورم اطراف باشگاه بود.
‫چه بهتر. بی‌صبرانه منتظرم ‫با دنی روهاس آشنا بشم.
‫و اون اصلا ناامیدت نمی‌کنه.
‫- بریم؟ ‫- البته.
‫پس منم گفتم:
‫«سرکار، حتما اشتباه می‌کنی.
‫امکان نداره پسر منو دستگیر کرده باشی. ‫پسر من تو تختخواب خودش خوابیده.»
‫مطمئنی یه کباب ‫نمی‌خوای، مامان لسو؟
‫اوه، نه ممنون، دنی.
‫تو خیلی با ادبی.
‫خیلی‌خب، اینو گوش کنید.
‫حتما خیلی خوشحال شدی که ‫مامانت اومده بهت سر بزنه، تد.
‫اوه، آره، محشره.
‫- راستش رو بگو. ‫- اوه، نه. عجیبه.
‫بهم نگفته بود قراره بیاد.
‫بی‌خبر پیداش شد، ‫می‌دونی، مثل اون...
‫تار ابروهای عجیبی که ‫فردای چهل سالگیم دراومد.
‫مادرها همین‌کارو می‌کنن، تد.
‫پس مشخص شد پسر 12 ساله‌ام ‫توی تختخوابش نخوابیده بود.
‫ماشین رو برداشته بود بره گردش.
‫حالا اون بخاطر اینکه توی سمت ‫برعکس خیابون می‌رفت دستگیر شده بود،
‫پس ‌گمونم تقدیرش این ‫بوده انگلیس زندگی کنه.
‫می‌دونی، دوازده ساله‌ام نبود. 15 ‫ساله‌ام بود. و بخاطر این منو گرفتن
‫چون رانی فاوچ داشت به یه ماشین پلیس ‫با دستش علامت‌های مزخرف نشون می‌داد.
‫ببین، بعضی‌وقت‌ها حقیقت می‌تونه ‫گند بزنه به یه داستان بی‌نقص.
‫آره، باید بری واسه ‫دیلی‌میل کار کنی.
‫تد، اگه بتونی یه لحظه‌ی ‫قشنگ برای مامانت بسازی،
‫می‌دونی، یه خاطره‌ای وقتی رفت ‫خونه تعریف کنه، یعنی برنده شدی.
‫آره، باشه. ‫ممنون، رئیس.
‫خیلی‌خب. باید در رابطه با ‫یه اسبی برم پیش یه مرده.
‫نمی‌دونستم دخترها هم ‫از این جملات رمزی میگن.
‫نه تد، قراره اسب بخرم
‫تدی قضیه‌ی اون‌موقع رو براتون تعریف ‫کرده که یه شکلات کثافتی رو خوردش؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب! باشه.
‫فکر ‌کنم قصه شنیدن با مامان ‫لسو کافی باشه، حله، رفقا؟
‫تمرین تا بیست دقیقه ‫دیگه شروع میشه. پا شید.
‫- از آشناییت خوشوقت شدم، مامان لسو. ‫- منم از آشناییت خوشوقت شدم.
‫هی، مامان. من الان برمی‌گردم.
‫میرم سریع لباس عوض کنم، ‫و بعد باهم می‌ریم تو زمین.
‫باشه، عزیزم. من همینجام.
‫خانم لسو، می‌خواستم خودم رو ‫معرفی کنم. من ترنت کریم هستم.
‫- اوه، سلام، ترنت. ‫- سلام.
‫می‌خواستم بدونم میشه ‫باهم یه گپی بزنیم درباره‌ی...
‫ترنت، موهات محشره.
‫- واقعا میگم. خیلی باسلیقه ست. ‫- ممنون. ممنون
‫ون ‌دام. هنوزم باید ‫این ماسک رو بزنی؟
‫آره، مجبورم، پسر. وگرنه می‌میرم.
‫بین زدن این ماسک و مرگ، ‫من مرگ رو انتخاب می‌کنم.
‫- واقعا باعث میشه شبیه احمق‌ها بشی. ‫- خب. ممنون، یان‌ ماس.
‫تو هم نمی‌خوای یه متلک ‫حواله‌ام کنی، جیمی؟
‫من فکر می‌کنم ایمنی خیلی ‫مهم‌تر از خفن به‌نظر رسیدنه.
‫هی! تارت.
‫اتاق کفش‌ها. همین الان!
‫یه ‌نفر تو دردسر افتاده.
‫نه. داد و بی‌داد روی از سرِ عشق‌ـه.
‫خیلی‌خب. ‫گوش کن ببین چی میگم.
‫این هفته وقت این نیست که فاز ‫فروتنی و هم‌تیمی خوب بودن برداری.
‫شنبه با ‌سیتی بازی داریم، پس ‫باید تو بی‌شرف‌ترین حالت ممکن
‫که تاحالا توی زندگی ‫بی‌شرفانه‌ات بودی، باشی.
‫متوجه شدی؟ ‫پس نمی‌خوام که...
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫داری می‌میری یا همچین چیزی؟
‫نه. نه، من... نه. ‫فقط خیلی خسته‌ام.
‫ولی نه خوابم می‌بره و ‫نه می‌تونم غذا بخورم.
‫و وقتی موهام رو می‌شورم، ‫دیگه بهش حالت‌دهنده نمی‌زنم
‫چون... آخه فایده‌اش چیه؟
‫حس می‌کنم مثل اون ‫مرده تو تبلیغ ردبولم
‫که داشت یه سنگ بزرگ ‫رو از کوه بالا می‌برد،
‫ولی بال‌هاش رو ‫از دست داده بود.
‫روی، حس می‌کنم... حس می‌کنم ‫منم بال‌هامو از دست دادم، روی
‫اوه، پسر.
‫...که تا‌حالا دیدی. ‫می‌دونی، من حتی...
‫اوه، خدای من، مربی. ‫مهاجم جدیدمون جفتِ مامانته.
‫اون خودِ مامانمه.
‫می‌دونم، تد. شوخی کردم.
‫- صحیح. ‫- تد. یه ثانیه وقت داری؟
‫چی شده، بوزون هیگز؟ ‫چه خبر؟
‫خب، امروز صبح،
‫چند تا از پرنده‌ کوچولوهام رفتن یه ‫سری به نیتن توی سرِکار جدیدش زدن،
‫توی توتیتنگ پیشخدمتی می‌کنه.
‫- توتیتنگ؟ ‫- توتیتنگ.
‫- الان گفت «توتیتنگ»؟ ‫- توتیتنگ؟
‫- یه شهر به اسم «توتینگ» دارید؟ ‫- توتینگ، آره.
‫رفیق، اینجا محشره، مگه نه؟
‫آره. ببخشید، درباره‌ی ‫نیت چی می‌گفتی؟
‫اون پرنده کوچولم تقریبا مطمئن ‫هستن که اگه دعوتش کنیم برمی‌گرده.
‫اوهوم. باشه. ‫نظر خودت چیه؟
‫خب، من به فرصت ‫دوم اعتقاد دارم، تد.
‫*بخاطر همین هنوز متاهلم، ‫و همه پسرهام زنده‌ان.
‫هی، روی. مشکلی نداری ‫اگه نیت رو برگردونیم؟
‫نه. پشیزی برام مهم نیست.
‫توی چیزهایی که ضعف دارم محشره. ‫ببین، من باید برم یه کار بکنم.
‫باشه. همه‌چی مرتبه؟
‫آره. به ذکر یه «به تو هیچ ‫ربطی نداره» بسنده می‌کنم.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫تو چطور، مربی؟
‫- مشکلی نداری اگه نیت برگرده... ‫- اگه اون خیانتکار رو برگردونی،
‫اینجا رو به آتیش می‌کِشم.
‫تد؟
‫راسته روی صحنه رفتی و با ‫بروس اسپرینگستن اجرا کردی؟
‫نه، اون کورتنی کاکس بود.
‫کاری که کردم این بود که آهنگ «روزهای ‫باشکوه» رو با گروه کاور بروس اسپرینگستن
‫سر مراسم بامیتزوا دوستم ‫اسکات سینامن تو خونه‌اش خوندم.
‫مراسم بامیتزوا بود. ‫درسته. بامیتزوا بود
‫- این مامانته؟ ‫- آره.
‫- بیرد عجیب‌غریب! ‫- لادی دادی!
‫- ترنت، تو هم بیا. ‫- ♪ لادی دادی، عشق مهمونیه ♪
‫♪ نداره دردسر ‫مزاحم کسی نمیشه ♪
‫بعضی‌هامون یه تیم فوتبال ‫داریم که مربی‌گری کنیم!
‫♪ لادی دادی، عشق مهمونیه ♪
‫♪ نداره دردسر ‫مزاحم کسی نمیشه ♪
‫سلام. بابت لوله‌ها اومدی؟
‫نه. لوله‌ها چی شدن؟
‫هیچی.
‫بخاطر همین فکر کردم خیلی ‫عجیبه که بابت لوله‌ها اومده باشی.
‫روی، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید حرف بزنم.
‫روی...
‫نه. درباره‌ی خودمون نیست. فقط...
‫برای جیمی به کمکت نیاز دارم.
‫کلا مغزش به‌هم ریخته. ‫و سعی کردم خودم حلش کنم،
‫ولی مشکلش از اون چیزهای ‫احساسیه که تو توش استادی.
‫راستی... تو هم ‫قشنگ به‌نظر میای.
‫برای جیمی به ‫کمک من نیاز داری؟
‫آره، و اینکه قشنگ به‌نظر میای.
‫جفت‌تون.
‫اوه، ممنون.
‫یه ماشینه توی صندوق عقبش ‫می‌فروخت، دو پوند خریدم، پس...
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی، ممنون.
‫اینجا خیلی دلنشینه.
‫منو یاد یه رستوران ایرلندی ‫می‌اندازه که توی توپیکا رفته بودم.
‫خب، احتمالا نباید ‫خاطره‌اش رو برام تعریف کنی.
‫خاطره‌ی رستوران ‫ایرلندی یا توپیکا رو؟
‫راستش جفتش.
‫نه! نه!
‫نوبت منه. ببخشید.
‫سعی می‌کنم جاده زرد آجری رو دنبال کنم، ‫که سگ‌های جامعه یه بند واق‌واق می‌کنن.
‫اوضاعش چطوره؟
‫خب، من امتیازم جلوتره، ولی اون برای ‫ضربه چند امتیازی شانس بیشتری داره.
‫نه خنگول. ‫اوضاعش در چه حاله؟
‫خب، تده دیگه.
‫هنوزم این‌ور اون‌ور میره،
‫خاطرجمع میشه بدون یه قطره کمک ‫گرفتن برای خودش همه حالشون خوب باشه.
‫تقریبا. حال خودت چطوره، داتی؟
‫نمی‌خواد نگران من باشی.
‫نه، بدون اینکه من دردسرها رو بگم ‫خودتون به‌قدر کافی مشغله دارید.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون، می.
‫دمت گرم، می.
‫می، رستورانت محشره.
‫یه ذره هم شبیه اون ‫رستوران ایرلندی توپیکا نیست.
‫حرفت رو قبول دارم.
‫خب، کسی رو می‌بینی؟
‫قلبم از سینه‌ام درآورده شده، ‫لگدکوب شده،
‫و توی میدون شهر چرخونده ‫شده تا انگشت‌نمای همه بشه.
‫آخی، عزیزم. اشکال نداره، ‫بألاخره با یه نفر آشنا میشی.
‫نه، عاشق یه نفرم.
‫- بذار. می‌خوای عکسشو ببینی؟ ‫- البته.
‫مامانت خیلی تو دل بروئه.
‫اوه، آره. مـ... ممنون.
‫بگیر، باهات عوض می‌کنم. بفرما.
‫می‌دونی تد، توی پین‌بال اگه از یه توپ ‫واقعی استفاده کنی خیلی بیشتر حال میده.
‫آره. خب... می‌دونی، دارم می‌ذارم ‫مربی و مامانم یه‌کم گپ بزنن.
‫همین.
‫«پدر و مادرت تو رو به‌فنا میدن.
‫شاید قصد این‌کارو نداشته ‫باشن، اما به‌فنا میدن.
‫تو رو با کاستی‌های خودشون پر می‌کنن و یه‌کمی هم ‫کاستی‌‌های بیشتر مخصوص به خودت اضافه می‌کنن.
‫ولی اونا هم به نوع ‫خودشون به‌فنا رفتن
‫توسط احمق‌های کت و ‫کلاه‌پوش به‌سبک قدیمی،
‫که نصف مواقع کله‌شق بودن ‫و نصف دیگه عصبانی.
‫هر آدمی باعث بدبختی ‫یه آدم دیگه میشه.
‫مثل یه فلات ساحلی عمیق‌تر میشه.
‫هرچه زودتر از خونه‌ی والدین ‫بزن بیرون و خودت بچه‌دار نشو.»
‫هی، تد. مامانت محشره.
‫الان توی فیسبوک دوست شدیم.
‫نمی‌دونستم چیزی نمونده بود ‫توی کلدپلی طبل‌زن بشی.
‫اوه، آره. ‫حقیقت داره. حقیقت داره.
‫فوق‌العاده ست. باورنکردنیه!
‫امکان نداره.
‫آخه نمیشه که تخت ‫تو رو بگیرم، تدی.
‫مامان، اشکال نداره، باشه؟ ‫من فقط روی کاناپه می‌خوابم.
‫- نه، من روی کاناپه می‌خوام. ‫- خب، اون‌وقت منم
‫روی زمین کنار کاناپه می‌خوابم و ‫هیچ‌کدوم‌مون از تخت استفاده نمی‌کنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫- روی تخت نذار. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫هی، برات یه ‌چیزی آوردم.
‫چی؟ روی حساب اینکه ممکنه ‫یهو به همدیگه بربخوریم؟
‫نه، تیکه‌های روزنامه‌ ست که ‫تو خونه درباره‌ات نوشتن.
‫[لسو در کنار زمین از ‫حمله‌های عصبی رنج می‌برد]
‫فکر کردم شاید اونا رو بخوای‌.
‫ممنونم.
‫خب، برنامه‌ات واسه فردا چیه؟
‫آره، می‌خوای باهامون منچستر بیای؟
‫اوه، نمی‌دونم.
‫منظورم اینه، این‌همه راه انگلیس ‫اومدی ‌اون‌وقت اگه مسابقه فوتبال نبینی
‫مثل این می‌مونه که ‫بری رم و نری کلیسا
‫یا قربانی جیب‌بری نشی.
‫خب، ممنون، ولی فکر ‫‌کنم همینجا می‌مونم
‫هفته‌ی پیش با وجود اون همه ‫سروصدا زیاد نخوابیدم...
‫- استرالیایی‌ها ‫- استرالیایی‌ها.
‫- آره، یادمه. ‫- آره، دقیقا.
‫و می‌دونی که وقتی بازی‌هات رو ‫می‌بینم چقدر استرس می‌گیرم
‫پس فکر ‌کنم همینجا بمونم
‫و بذارم خودت بری پدر ‫اون منچستری‌ها رو دربیاری.
‫منکیونی‌ها.
‫و بعدش وقتی برگشتی یه ‫غذای خونگی برات آماده می‌کنم.
‫خیلی وقته غذاهام رو نخوردی.
‫آره. عالی میشه. باشه.
‫خب، پس صبح می‌بینمت.
‫هی...
‫هنوزم دچار اون حمله‌ها میشی؟
‫- می‌دونی... ‫- حمله‌های عصبی.
‫آره.
‫نه، نه. جدیدا نه.
‫می‌دونی، راستش یه مدته دارم ‫با یه روان‌شناس حرف می‌زنم.
‫بذار حدس بزنم. ‫همه‌ش تقصیر منه.
‫نه، مامان. ‫نه، البته که نه. نه، ولی...
‫خب منظورم اینه، خیلی کمک کرده.
‫خوبه، خوبه، خوبه، ‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫آره. تو هیچ‌وقت فکر ‫نکردی با کسی حرف بزنی؟
‫اوه، نه. من اهل این چیزا نیستم. و ‫می‌دونی که من زندگیم رو دوست دارم.
‫شب بخیر، مامان.
‫شب بخیر، عزیزم. ‫و بابت تخت هم ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، یا خدا. ‫شما هم امروز با ما میاید؟
‫- خب، همه با هم هستیم، تد. ‫- آره.
‫همینطور یه پیام خشن از نورا گرفتم
‫که درخواست کرده بود این‌قدر ‫از هواپیمای شخصیم استفاده نکنم.
‫چرا؟
‫- محیط زیست. ‫- اوه، آره.
‫- محیط زیست لعنتی. ‫- آره.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- حالش چطوره؟
‫گندش بزنن.
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫خیلی‌خب.
‫خانم‌ها و آقایون. ‫بیاید سفرمون رو شروع ‌کنیم.
‫کن رو ببین. ‫پسر، چه تروتمیز کرده، مگه نه؟
‫- باید دیروز می‌دیدیش. ‫- واقعا؟
‫بفرمایید. خب عجله نکنید.
‫و تا منتظر هستید، آجیل بزنید. ‫و منم میرم نوشیدنی‌هاتون رو بیارم.
‫- باشه؟ ‫- ممنون.
‫هی، هی. هی، هی، هی. ‫ایشون رو می‌شناسید؟
‫پسرته؟
‫چی؟ نه.
‫پیشخدمت‌تون؟
‫لعنتی، واقعا که لنگه‌ی همدیگه‌اید. ‫نه، منظورم اینه می‌دونید کی بوده؟
‫نمی‌دونم.
‫مربی معروف وستهام یونایتد.
‫درسته. ‫تو بچه‌ی شگفت‌انگیز هستی.
‫آره، خودشه. ‫گفتم بچه‌ی شگفت‌انگیز.
‫این مردی که اینجاست ‫از تدارکاتچی شد کمک مربی،
‫و از مربی‌گیری رفت صدر جدول ‫لیگ، و الانم سرپیشخدمت منه.
‫خیلی متأسفم.
‫بگذریم، خوشحال شدم ‫باهاتون حرف زدم.
‫لطفا ماهی‌ رو امتحان کنید. ‫یه عالمه ماهی اون پشت داریم.
‫- خیلی‌خب. ماهی، ماهی، ماهی، ماهی، ماهی. ‫- آره، آره.
‫بخاطر مواد بود؟ ‫منم مواد زدم. درک می‌کنم.
‫نه، نه، نه، فقط ‫خوشم میاد اینجا کار کنم.
‫و اونم نامزدمه.
‫بگذریم، از آجیل‌تون لذت ببرید. منم ‫میرم نوشیدنی‌هاتون رو میارم، باشه؟
‫قطعا بخاطر مواده.
‫اوه، آره. قطعا.
‫ولی چه موادی؟
‫[شهر منچستر]
‫سلام.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫آره، آره. البته.
‫بیا تو. آره، آره. ‫آره، چه خبر، بله؟
‫فقط می‌خواستم بیام ‫و ببینم در چه حالی.
‫روی بهت گفته.
‫خب، آخه نگرانته. ‫اشکال نداره؟
‫نه. نه، اشکال نداره.
‫حالم خوبه. خوبم. عالیم.
‫اصلا فکر ‌کنم تاحالا ‫به این خوبی نبودم.
‫می‌دونی؟
‫چمدون‌ها یه چیز غم‌انگیزی دارن. ‫می‌فهمی چی میگم؟ انگار...
‫مثل یه کمد بدون خونه ست.
‫هی، جیمی. منو نگاه کن.
‫- الان مشغله‌های زیادی داری. ‫- یه عالمه مشغله، آره.
‫از وقتی از منچسر سیتی اومدی بیرون ‫اولین باریه که می‌خوای جلوشون بازی کنی.
‫تماشاگرها ازت متنفر میشن.
‫و کسی که وسط تماشاگرها از ‫همه بلندتر هو می‌کِشه باباته.
‫به این فکر نکرده بودم. آره.
‫و می‌دونم تو اینترنت هم یه عالمه ‫آدم دارن درباره‌ی موهات مزخرف میگن.
‫- چیکار می‌کنن؟ ‫- نه! درباره‌اش فکر کن.
‫اگه بازی فردا رو برنده بشید،
‫اون‌وقت در آستانه‌ی دستیابی ‫به همه‌ی چیزهایی میشی
‫که آرزوش رو داشتی.
‫- اوه، خدای من. ‫- گندش بزنن!
‫ببخشید، جیمی.
‫بگیر.
‫ممنون.
‫صحبتت با جیمی ‫چطور پیش رفت؟
‫آره، گند زدم. بدترش کردم.
‫لعنتی.
‫سلام، روی و کیلی.
‫خوشحالم مثل قدیما ‫جفت‌تون رو کنار همدیگه می‌بینم‌.
‫نه. فقط به‌عنوان دوست ‫کنار همدیگه نشستیم.
‫آره، و اون فقط خیلی ‫خوشگل به‌نظر میاد.
‫نورا افرون.
‫- معذرت‌خواهی می‌کنم. ‫- کی؟
‫زن سابق کارل برنستین.
‫گریه نکن، دختر فروشنده. گریه نکن.
‫می‌خواستم جای تو باشم.
‫بدجوری دلم ‫می‌خواست جای تو باشم.
‫منظورم اینه «بی‌خوابی در سیاتل» ‫هنوزم خیلی فیلم بهتریه.
‫- الان نه. ‫- فقط گفتم که گفته باشم.
‫ایول!
‫خیلی‌خب. گوش کنید، ‫نازک‌نارنجی‌های گُنده‌بک.
‫ساعت ده شب خاموشیه. ‫بعدش یه‌کم بخوابید که
‫برای رویارویی جذاب و بزرگ‌مون ‫جلوی من‌ سیتی آماده باشید،
‫- شنیدید؟ ‫- ایول!
‫خیلی‌خب، با شماره‌ی سه ‫بگید «افرون.» یک، دو، سه!
‫- افرون! ‫- خودشه.
‫- اون دیو چپل بود. ‫- آره.
‫بد نبود، نه؟ ‫قبلا دیده بودید؟
‫- اولین بار بود؟ اولین بار بود، نه؟ ‫- اولین بار بود.
‫قشنگ بود. فیلم قشنگی بود.
‫ولی باید «بی‌خوابی در سیاتل» رو ببنید. ‫می‌دونید، بخاطر همین...
‫کدوم گوریه؟
‫نمی‌دونم. گمش کردی.
‫- گفتی این پایین اومد. ‫- من نگفتم. تو گفتی.
‫نه، من گفتم رفت توی یه تونل،
‫- نگفتم رفت توی این تونل. ‫- خب، تونل دیگه‌ای نبود دیگه، بود؟
‫باورم نمیشه ‫جیمی تارت رو گم کردی.
‫- نمی‌تونی جیمی تارت رو گم کنی. ‫- خب، تو گم کردی.
‫- لعنتی! ‫- چرا منو تعقیب می‌کنید؟
‫فقط می‌خواستیم خاطرجمع ‫بشیم حالت خوبه، عوضی.
‫جریان چیه، جیمی؟ ‫اومدی مواد بخری؟
‫بجنبید.
‫[بازی‌های توپی ممنوع]
‫- شوخیت گرفته؟ هی! ‫- چطور از دستش دادی؟
‫- تو جیمی تارت هستی؟ ‫- آره.
‫بیشتر باید بهت ‫بگیم جیمی زاقارت.
‫- لعنت بهت، آشغال! بی‌شرف! ‫- آره، تو دیگه کی هستی؟
‫سیتی فردا پدرتون رو درمیاره.
‫آره، مُنگل. کودن!
‫- آره، اینجا به‌دردت نمی‌خوره، ترسو! ‫- آره، فرار کن!
‫- برو. خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫بو گندت از اونجا میاد.
‫بچه‌های خوب.
‫اوه، خدای من!
‫- خفن گفت! ‫- بجنبید!
‫- آره، آره! ‫- آره! بجنب!
‫هی! جیمی!
‫حالت چطوره، سایمون؟
‫- این کیلیه، اونم روی‌ـه. ‫- بفرمایید تو، بفرمایید تو.
‫- حالت چطوره، رفیق؟ از دیدنت خوشحالم، مرد. ‫- قربونت، عالیه.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫اوه، سلام.
‫جرجی، مهمون داریم.
‫کی بود، عزیزم؟ ‫کسی دم دره؟
‫- نظرتون چیه؟ ‫- خیلی خوشمزه‌ ست.
‫- هی. ‫- واقعا لذیذه.
‫خیلی‌خب، دنبالم بیاید. از آشپزخونه ‫شروع می‌کنیم ملقب به آزمایشگاهم.
‫تازگیا یه ظرف بن‌ماری ‫جدید گرفتم، و جنسش مسیه.
‫عجب. یعنی چی؟ ‫بهش می‌خوره گرون باشه.
‫تاحالا فکر کردید توی «طعم ‫آتن» تخفیف ویژه بذارید؟
‫راستش از لحظه‌ای که از سرکار میام ‫بیرون هیچ‌وقت درباره‌ی کار فکر نمی‌کنم.
‫یا راستش حتی وقتی اونجام.
‫به ‌نظرم دیگه نباید اونجا کار کنی.
‫چرا؟ من که ‫پیشخدمت فوق‌العاده‌ایم.
‫آره. این‌قدر که پیشخدمت ‫فوق‌العاده‌ای هستی عجیبه.
‫باید بری.
‫مسئله اینه که اونجا زیاد ‫شرایط برام خوب تموم نشد.
‫فکر کنم بخش زیادیش تقصیر خودم بود. ‫خب، همه‌ش تقصیر خودم بود.
‫ببین، بعد از این فصل، یه تیم ‫دیگه رو برای مربی‌گری پیدا می‌کنم،
‫فقط ریچموند نه، باشه؟
‫پیدا می‌کنم. قول میدم. ‫فقط... آره.
‫حله؟ گرسنه‌ته؟ ‫غذا می‌خوای؟
‫نمی‌دونم. میشه یه‌کم آجیل ‫بدی تا درباره‌اش فکر کنم؟
‫خیلی‌خب. کجاست؟
‫نکته‌ی نبوغ‌آمیز آجیل ‫دادن اینه، گوش می‌کنی؟
‫باعث میشه مردم ‫تشنه‌شون بشه. نه؟
‫در حد پنج پنی آجیل مجانی میدم و ‫بجاش پنج پوند پول نوشیدنی می‌گیرم.
‫هوشمندانه ست. نه؟
‫چرا فقط من به این ‫چیزها فکر می‌کنم؟
‫و اینم از جاذبه‌ی اصلی خونه. ‫اتاق جیمی.
‫- لعنتی. ‫- آره.
‫طی این ‌سال‌ها پوسترهای ‫زیادی اومدن و رفتن.
‫هنری، جرارد، رونالدو.
‫ولی روی کنت ‫همیشه سرجاش مونده.
‫کیک گوشت تموم شد. ببخشید.
‫این خیلی عجیبه.
‫چیزهای عجیب زیاده. ‫میشه دقیق‌تر بگی؟
‫من و تو...
‫روی تختخواب بچگی ‫جیمی تارت نشستیم...
‫و نگرانش هستیم و این حرفا.
‫آره. خوش بحال ما، روی.
‫ممنون، رفیق.
‫خواهش می‌کنم، رفیق.
‫نمی‌خوام دوست باشیم.
‫- نمی‌خوای؟ ‫- نه.
‫نمی‌خوام دوست خالی باشیم.
‫روی...
‫خب، بچه‌ها، فکر ‌کنم ‫احتمالا دیگه باید...
‫- آماده‌اید بریم؟ ‫- آره.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫هی، گوش کن ببین چی میگم.
‫اگه فردا با ده تا گل هم ‫ببازید برام مهم نیست.
‫از آشنایی‌ت خوشحال شدم.
‫خداحافظ.
‫باید بریم نوشیدنی بخوریم.
‫آخرین تکنولوژِی ورزش ‫مثل مت‌های یوگا!
‫وقتی پای هنر و فرهنگ وسط باشه ‫منچستر جاهای زیادی برای ارائه داره،
‫از جمله موزه پلیس گریتر منچستر!
‫این شهر بارونی به علم ‫و تکنولوژی هم معروفه،
‫چرا که همینجا توی ‫سال 1917 بود که
‫که ارنست رادرفورد ‫اولین اتم رو شکافت.
‫و شما هم می‌تونید از کلوپ‌های کمدی ‫پرشمار منچستر لب‌هاتون رو از خنده بشکافید.
‫و تئاترهای معمای قتل ‫بداهه شام. و البته که...
‫سفرتون بدون رفتن به ‫ورزشگاه اتحاد کامل نمیشه،
‫- خونه‌ی منچستر... ‫- ♪ ماه آبی ♪
‫♪ تنها ایستادن منو دیدی ♪
‫♪ بدون رؤیایی در دلم ♪
‫♪ بدون عشقی برای خودم ♪
‫♪ گفتم، ماه آبی ‫تنها ایستادن منو دیدی ♪
‫♪ بدون رؤیایی در دلم ‫بدون عشقی برای خودم... ♪
‫ریچموند باید هم یه آهنگ کلاسیک ‫قدیمی داشته باشه تا هوادارا بخونن.
‫اوه، ما هم داشتیم. اون‌موقع که فردی مرکوری یه ‫دوره کوتاهی توی سال 1980 صاحب باشگاه بود،
‫سعی کرد آهنگ «دخترهای ‫چاق» رو سرود تیم کنه.
‫- جواب نداد. ‫- یه مشت آدم بهشون بر خورد؟
‫راستش فقط دخترهای لاغر.
‫آره.
‫پدر من با فردی مرکوری ‫می‌رفت دانشگاه هنر.
‫چی؟
‫منظورم اینه، همه‌ همیشه درباره‌ی بازه‌ی ‫صوتی چهار اوکتاوی فوق‌العاده‌اش حرف می‌زنن.
‫ولی پدر من همیشه اصرار می‌کرد
‫که اگه واقعا از خودِ فردی ‫می‌پرسیدی بزرگ‌ترین استعدادت چیه،
‫می‌گفت تیپ‌های خفنش.
‫- بجنب، ریچموند! ‫- شما بچه‌ها هنوز کلی کار دارید!
‫هی! هی!
‫هی، دمت گرم برامون جا نگه داشتی. ‫چند ساعته اینجا منتظری؟
‫می گذاشت دیشب اینجا بخوابم.
‫- چند تا نوشیدنی می‌خواید؟ ‫- سه تا، می.
‫اگه تا قبل از نیمه اول نتونید دوباره ‫سفارش بدید چندتا نوشیدنی می‌خواید؟
‫- دوازده تا. ‫- دوازده تا.
‫همگی خوش‌ اومدید. امروز ‫منچستر سیتی میزبان ای‌اف‌سی ریچمونده
‫اگه سگ‌های شکاری برنده بشن این اولین برد تاریخ‌شون ‫در ورزشگاه اتحاد میشه، هر چند بعید به‌نظر می‌رسه،
‫باعث میشه هفته‌ی بعد ‫افراد تد لسو امید داشته باشن
‫تا داستان سیندرلایی که ‫هواداران‌شون آرزوش رو دارن کامل کنن.
‫اوناهاش. نگاهش کن.
‫اوه، پسر.
‫بجنب، پسرم. خودشه، ‫خودشه. بی‌شرف‌ها.
‫سیتی با برد در بازی امروز ‫می‌تونه عنوان خودش رو قطعی کنه.
‫یه باخت در این بازی می‌تونه اوضاع ‫رو در هفته‌ی آینده خیلی جالب بکنه.
‫تا نود دقیقه‌ی دیگه که از الان ‫شروع میشه متوجه می‌شیم.
‫یه برخورد!
‫تارت در بازی امروز می‌تونه انتظار ‫برخوردهای زیادی رو داشته باشه.
‫بفرمایید یه‌کم آجیل مجانی. ‫و با نوشیدنی‌هاتون برمی‌گردم. باشه؟
‫درحالی‌که تارت ریچموند رو به جلو ‫هدایت می‌کنه بازی فیزیکی‌تر میشه.
‫- تارت گزینه‌های زیادی داره. ‫- کالین آزاده.
‫با یه حرکت زیرکانه ‫بامبرکچ رو پیدا می‌کنه.
‫این سوییسی توپ رو ‌سمت ‫تیرک دور می‌فرسته. هیوز!
‫- بازی تازه شروع شده... ‫- ایول.
‫و بازیکن ولزی با یک ضربه سر پرقدرت ‫سگ‌های شکاری رو پیش می‌اندازه.
‫خودشه.
‫این گل همه‌ش به لطف تارت بود. ‫اون تا دو پاس جلوتر رو می‌بینه.
‫یه بازی فوق‌العاده از ‫جیمی تارتِ مهارناپذیر.
‫کالین هیوز در کمال شگفتی گل می‌زنه، ‫و ریچموند یک بر صفر پیش می‌افته.
‫ایول!
‫لزلی، داری چیکار می‌کنی؟
‫وقتی سوت پایان رو ‫زدن خوشحالی می‌کنم.
‫نمی‌خوام تکون بخورم و چشم بزنم.
‫باشه.
‫با پپ گواردیولای بزرگ در کنترل،
‫باید خیال‌تون راحت باشه ‫که سیتی وقت تلف نمی‌کنه.
‫این مردکِ خوشتیپ دیگه چه ‫نقشه‌ای تو آستینش داره، هان؟
‫برو.
‫مطمئنیم که پپ اصلاحات ضروری رو ‫انجام میده. همیشه همین‌‌کار رو می‌کنه.
‫سفت بشین.
‫خیلی‌خب! برو بریم!
‫به پایان نیمه اول داریم نزدیک می‌شیم، و همچنان ‫عنوان قهرمانی لیگ برتر نامشخص باقی مونده.
‫هوادارانِ شهر خانگی جیمی تارت ‫هنوز دارن لیچار بارش می‌کنن.
‫سیتی همچنان به مورد هدف قرار دادن ‫بازیکن شماره نه ریچموند ادامه میده.
‫دقیقا با این روش ‫تارت توپ رو لو میده.
‫و حالا فرصت ضدحمله به سیتی.
‫دی‌ویلاردی می‌شوته! ون‌ دام ‫یه مهار فوق‌العاده انجام میده.
‫سیتی اینج به اینج زمین رو ‫برای تارت تبدیل به جنگ کرده.
‫گمشو همون جنوب، بچه ‌خوشگل!
‫با تماشاچیان سرسختی طرف هستی، ‫جیمی تارت. تماشاچیان سرسخت.
‫در دقیقه 65 هستیم.
‫و از زمان گل زودهنگام ‫ریچموند، بازی یک‌طرفه بوده.
‫سیتی حمله‌های زیادی کرده، ‫ولی تا بحال ریچموند مهار کرده.
‫یه فضای خوب برای دی‌ویلاردی.
‫آیا این گل تساویه؟
‫نه! یه مهار فک‌انداز ‫از کانادایی نقاب‌پوش.
‫امروز ون‌ دام بدجوری خوب بازی کرده!
‫بجنبید!
‫ایول!
‫به دقیقه 80 نزدیک می‌شیم،
‫ریچموند داره از پیروزی ‫تک گل‌ش دفاع می‌کنه.
‫اندور کرنر رو می‌زنه.
‫ون ‌دام با سرعت از دروازه بیرون میاد تا ‫مهار کنه، ولی توپ به الوکوبی می‌رسه.
‫دروازه‌ی خالی جلوی دی‌ویلاردی‌ـه.
‫- نه، جیمی تارت پرواز می‌کنه تا خطر رو مهار کنه! ‫- خودشه، جیمی!
‫خودشه، جیمی!
‫اوه، نه. به‌نظر میاد تارت داره ‫درد زیادی رو تحمل می‌کنه.
‫قوزک پاش آسیب دیده، آرلو.
‫- موقع پریدن بد فرود اومده. ‫- بلند شو، نازک‌نارنجی!
‫بجنب.
‫حالش خوبه؟
‫بزن بریم.
‫رابرتز! گرم کن.
‫- من خوبم، خوبم. برو، دادا. برو، برو. ‫- خوبی؟
‫صبر کنید. بلند شد، بلند شد، ‫بلند شد. چیزی نیست.
‫ظاهرا می‌خواد یه امتحانی بکنه.
‫خبر خوب برای ریچموند که بازی کردن ‫بدون ستاره‌شون خیلی سخت می‌شد.
‫اونم توی این بازی خطرناک.
‫شاید عجولانه گفتیم، کریس.
‫تارت سعی کرد غیرت به‌خرج بده، ولی الان مقداری ‫درد می‌کِشه و شاید به توجه ویژه نیاز داشته باشه.
‫اوه، خدای من.
‫بلند شو بریم.
‫راه می‌ریم.
‫گندش بزنن.
‫- کارمون تمومه. به‌فنا رفتیم. ‫- بجنبید.
‫- به‌فنا رفتیم. ‫- بجنب، جیمز.
‫رابرتز! تو وارد بازی میشی.
‫هی، صبر کنید، ‫صبر کنید. هی، هی،
‫فعلا نرو تو زمین، تن، باشه؟
‫- مربی، یه یار کم داریم. ‫- می‌دونم، مربی. یه ثانیه وقت بده.
‫هی، جیمی، مطمئنی ‫نمی‌تونی برگردی زمین؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫نه.
‫- هی، مربی! ‫- بله؟
‫می‌خواید ده نفره بازی کنید؟
‫معلومه آره! مگه نه؟
‫فقط صبر می‌کنیم ‫ببینیم چی می‌شه، باشه؟
‫و ما هم تند تند ‫حالت رو می‌پرسیم، باشه؟
‫شما دوتا، یه لطفی بهم کنید. مداواش کنید. ‫خواهش می‌کنم از همه‌ی ترفندهاتون استفاده کنید.
‫خیلی‌خب. آره. ‫چند دقیقه بهش وقت می‌دیم.
‫- حالش خوب میشه. برو بریم. بجنبید! ‫- تد لسو تصمیم می‌گیره صبر کنه،
‫و می‌ذاره سگ‌های شکاری ده نفره دربرابر ‫سیتی قدرتمند یازده نفره بازی کنه.
‫سیتی به‌دنبال گل مساوی.
‫و اوریلانو می‌شوته. ‫ون دام مهار می‌کنه! و دوباره!
‫و سه‌باره!
‫نفوذ به نقاب ون ‌دام غیرممکنه!
‫با وجود فشار بی‌رحمانه‌ای ‫که روی تیم تد لسو هست،
‫اون داره هر ثانیه از بازی رو
‫- با یه بازیکن کمتر بازی می‌کنه قمار می‌کنه. ‫- باید باهات یه صحبتی بکنم، نیت.
‫- بیا دفترم، باشه؟ ‫- باشه.
‫من عاشق قمارم. ‫باعث میشه حس زندگی بکنم.
‫احتمالا باید در این مورد با ‫یه نفر حرف بزنی، کریس.
‫سلام، رفیق. بیا تو. ‫بگیر بشین.
‫برو بریم.
‫قراره ترفیع بگیرم؟
‫نیت، باید عذرت رو بخوام.
‫- بخاطر اینکه داشتم تلویزیون می‌دیدم؟ ‫- نه.
‫زیاد اصرار نمی‌کنم ‫دسر سفارش بدن؟
‫نه، نه، نه. مربوط به ‫هیچ‌کدوم از کارهات نیست.
‫تو بهترین نیروی منی. وقت‌شناسی، ‫دزدی نمی‌کنی، مواد نمی‌زنی.
‫تو مثل اسب تک‌شاخ کوچولوی منی. ‫منظورم رو متوجه میشی؟
‫و خیلی ناراحتم که اینو میگم، ‫ولی جید گفت اگه اخراجت نکنم،
‫گزارش منو به...
‫خب، نمی‌تونم بگم به کی، چون ‫اون‌موقع می‌فهمی چیکار کردم.
‫ولی دستام بسته‌ ست. باید بری.
‫باشه.
‫ایول!
‫کریس، ریچموند با ‫یه دروازه‌بان بازی نمی‌کنه.
‫اونا جلوی دروازه‌شون ‫یه دیوار آجری دارن.
‫نه آرلو. اون آدمه. ‫دست و پاش رو می‌تونم ‌ببینم.
‫و همینطور ماسک کریه‌اش.
‫به‌نظر میاد زدن گل تساوی سیتی ‫دیر و زود داره ولی سوخت‌وسوز نداره.
‫اونا برای قطعی کردن قهرمانی‌شون ‫در امروز فقط به یه تساوی احتیاج دارن.
‫هی، مربی. نمی‌خوام جیمی ‫با مصدومیت بازی کنه.
‫ولی باید یه تصمیمی بگیریم.
‫من ‌شخصاً، مشکلی ندارم ‫با مصدومیت بازی کنه.
‫من همیشه با ‫مصدومیت بازی می‌کردم.
‫تو از پله بالا نمی‌تونی بری.
‫خیلی‌خب. بذارید ‫برم چک کنم، باشه؟
‫ممنون از همه‌تون. ‫ممنون.
‫اون بالا دنبال چی می‌گردی، جیمی؟
‫دنبال بابام می‌گردم. پیداش نمی‌کنم. ‫بدجوری تو مخم رفته.
‫آره، متوجه‌ام.
‫مثل این می‌مونه ندونی ‫فردی کروگر کجاست.
‫چون می‌دونی یه ‫لحظه‌ای پیداش میشه
‫و اون دست چاقوییش رو ‫فرو می‌کنه تو صورتت.
‫آره، فردی کروگر بدجوری ترسناکه.
‫آره، خب، ‫بچگی سختی داشته.
‫و همونطور که همه‌مون می‌دونیم، ‫آدم‌های آسیب‌دیده به مردم آسیب می‌زنن.
‫بعضی‌وقت‌ها این‌کار رو با ‫دست چاقویی‌شون می‌کنن.
‫آخرین‌باری که ‫بابات رو دیدی کی بود؟
‫ورزشگاه ومبلی.
‫از اون‌موقع باهم حرف نزدید؟
‫نه‌.
‫خیلی‌خب. الان اگه می‌تونستی ‫باهاش حرف بزنی، چی بهش می‌گفتی؟
‫می‌گفتم، «لعنت بهت.»
‫آره. با عقل جور درمیاد.
‫- حرف دیگه‌ای نیست؟ ‫- هست.
‫آره، می‌گفتم «ممنونم.»
‫می‌دونی جیمی، اگه تنفر از بابات ‫مثل قدیم بهت انگیزه نمیده،
‫شاید وقتشه یه‌ چیز ‫دیگه امتحان کنی.
‫فقط ببخشیش.
‫اصلا و ابدا. ‫عمراً این دلخوشی رو بهش بدم.
‫نه. تو هیچی بهش نمیدی.
‫با تصمیم به این‌کار، ‫این دلخوشی رو به‌ خودت میدی.
‫- بجنب. ‫- خیلی‌خب.
‫حالت چطوره؟
‫- آره. آره، خوبم، مربی. آره. ‫- آره. دیدی، حرف‌زدن کمک کرد، مگه نه؟
‫فکر کنم بیشتر بخاطر ‫مسکن و آدرنالین باشه. ولی...
‫ولی آره، ‫حرف‌زدن هم کمک کرد، آره.
‫خوبه. حالا برو زمین. ‫بزن برو.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫بجنبید.
‫اینم از این. ‫بجنب، جیمی!
‫جیمی تارت با یه نمایش ‫دراماتیک برمی‌گرده به بازی.
‫و خاطرجمع میشه که همه‌ی ‫هواداران سیتی متوجه بشن.
‫خودشه، پسرم! ‫نشون‌شون بده!
‫هی، بجنبید، بجنبید، بجنبید.
‫♪ جیمی تارت، دو دو دو دو دو دو ♪
‫ریچموند توی قوطیه. ‫دوباره دی‌ویلاردی.
‫ولی ون ‌دام به آسونی ‫توپ رو جمع می‌کنه.
‫و این بازیکن کانادایی، بدون وقت‌تلفی توپ رو ‫به مک‌آدو می‌رسونه. و ریچموند راه می‌افته!
‫اوه، یه کنترل فوق‌العاده از تارت!
‫اوه! اوه!
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ ممنون.
‫تات دربیل کِشویی می‌کنه.
‫و یه بار دیگه.
‫اوه، اون مهارناپذیره!
‫- ایول، جیمی! ‫- آره! آره!
‫و جیمی تارت خودش ‫تنهایی برد ریچموند رو
‫- با یه گل انفرادی تماشایی تضمین می‌کنه! ‫- خدای من! دیدید؟
‫ایول، جیمی!
‫و یه حرکت باکلاس از ‫بازیکن اهل منچستر،
‫اینکه جلوی باشگاه سابقش ‫برای گل خوشحالی نکنه.
‫و ریچموند یه تعویض ‫دیرهنگام می‌کنه.
‫ایولا، جیمی!
‫آفرین.
‫جیمی تارت، پادشاه لعنتی!
‫تارت راه باز می‌کنه.
‫و به این واکنش ‫هواداران سیتی گوش کنید،
‫تشویق بازیکن مهمان ‫که قدیما از خودشون بوده.
‫- این واکنش بسیار نایابه. ‫- بجنبید.
‫فقط فکر کنید که شنیدن این ‫تشویق‌ها برای تارت چه معنایی داره.
‫- خیلی زیباست. ‫- فوق‌العاده بود.
‫جیمی.
‫بچه گردن‌کلفتیه.
‫باباش باید بهش افتخار کنه.
‫اون واقعا لایق ستایشه.
‫لسوی روی سلامتیِ تارت شانس ‫خودش رو امتحان می‌کنه و جادوی تیم
‫از این اتفاق شکوفا میشه.
‫با تموم شدن زمان بازی، سیتی شانسش خودش ‫رو امتحان می‌کنه به درون محوطه سانتر می‌کنه.
‫ولی یه بار دیگه، ‫ون ‌دام توپ رو می‌گیره.
‫تعیین قهرمان لیگ برتر به ‫آخرین هفته‌ی فصل می‌کِشه.
‫کریس، اونا ممکنه کل این ‫فصل لعنتی رو قهرمان بشن!
‫ببخشید بابت این بی‌ادبی کوچیک.
‫بألاخره وقتشه. یا خدا.
‫- بازی خوبی بود. تبریک میگم. ‫- ممنون، مربی. مچکرم.
‫هی، باید راستش رو بگم. ‫آدم سختی برای شکست‌دادن هستی، مرد.
‫نه، نگران بردها و باخت‌ها نباش.
‫فقط به این بچه‌ها کمک کن داخل و ‫خارج زمین بهترین نسخه‌ی خودشون باشن.
‫در آخر این مهم‌ترین چیزه.
‫هرچی موافقت کنم کمه، مربی.
‫خیلی‌خب پس. ‫مراقبت کن.
‫اوه، خدای من. اوه، خدای من. اوه، خدای من. ‫اوه، خدای من. اوه، خدای من. اوه، خدای من.
‫- رئیس. سلام، از دیدنت خوشحالم. ‫- منم از دیدنت خوشحالم.
‫- خیلی‌خب، بچه‌ها. گوش کنید. ‫- خیلی‌خب. چه خبره؟
‫یه بازی دیگه داریم، ‫پس این یعنی...
‫امشب با هر نوشیدنی‌تون یه ‫لیوان آب هم بخورید، باشه؟
‫- میای؟ ‫- نه، نه. باید اینو ردیف کنم.
‫ولی آب خوردنت ‫خوش بگذره، باشه؟
‫- رفیق خودمی. به خودت افتخار کن. ‫- ایول.
‫- آره، حتما، دادا. خیلی‌خب، مشتی. ‫- هی، مراقبت کن، دادا.
‫- مشتی باش. ‫- همینطوری دوست دارم، رفیق.
‫- مراقب باش. مراقب باش. ‫- استراحت کن، رفیق.
‫هی، گوش کن، مرد. ‫می‌خواستم بگم بهت افتخار می‌کنم.
‫- امروز خیلی خوب بازی کردی، مرد. ‫- ممنونم، مرد.
‫- تو گل زدی. بی‌خیال. ‫- ممنون، جیمی.
‫زود خوب شو، دادا. ‫امشب کارت خوب بود.
‫ممنون، مرد. ‫دوستت دارم، رفیق.
‫خیلی‌خب، رفیق.
‫توی کارائوکی می‌بینمت.
‫البته که برای آهنگ ‫«جزایر نهر» نوبت می‌گیرم.
‫ولی برای بخشِ دالی ‫من زنبیل می‌ذارم.
‫نمی‌تونم بیام، مربی.
‫امشب قراره مامانم شام بپزه. ‫آخرین شبیه که اینجاست.
‫خیلی‌خب. پس ‫سلامم رو به داتی برسون.
‫چشم. راستش، یه لحظه وایسا، ‫مربی. بیا اینجا. اینو داشته باش.
‫نه، نه. ‫می‌دونم قبلا دیدیش.
‫فقط مطمئن نیستم تا آخر ‫دیده باشیش. نگاه. نگاه، نگاه.
‫خیلی‌خب.
‫نگاه کن. بعد از اینکه ما اومدیم،
‫نیت مجبور شد سه ساعت ‫کامل زیر میزم قایم بشه،
‫درحالی‌که ما داریم دور تا دورش ‫آواز می‌خونیم و جشن می‌گیریم.
‫بعدش، به‌محض اینکه ما از همدیگه ‫جدا شدیم فکر کرد دیگه کسی نیست.
‫و بوم! گروه خدمه میان.
‫اوه، پسر. دو ساعت دیگه ‫زیر اون میز می‌مونه. آره
‫خب، بعد اینکه اونا ‫رفتن، خزید بیرون.
‫حتما پاش له و لورده شده. ‫به‌زور سرپا وایمسیته.
‫اینو نگاه کن. میره در رو ‫باز کنه، ولی همه درها قفله!
‫اوه، پسر، چقدر بدشانسه.
‫مجبور شد از پنجره‌ی اینجا بالا بره ‫تا فقط از ساختمون بره بیرون.
‫می‌دونی، تو رو نمی‌دونم، مربی.
‫ولی امیدوارم یا همه‌مون ‫یا هیچ‌کدوم‌مون
‫از روی ضعیف‌ترین ‫لحظات‌مون قضاوت نشیم،
‫بلکه بجاش با قدرتی که
‫وقتی و اگه فرصت دوم نصیب‌مون شد، ‫نشون می‌دیم، قضاوت بشیم.
‫خیلی‌خب، ‫امشب خوش بگذرون، مربی.
‫♪ و به همدیگه تکیه می‌کنیم ♪
‫لعنتی.
‫[بابا: سلام. خیلی وقته نمی‌بینمت. ‫امیدوارم حالت خوب باشه.]
‫- سلام. ‫- سلام. اینجا چیکار می‌کنید؟
‫چون محشر بازی کردی، جیمی.
‫آره.
‫صحیح. ‫چه اتفاقی افتاد، پسر؟
‫جذاب به‌نظر می‌اومدم؟
‫چقدر حیف که سرت ‫مجروح نشد، مگه نه؟
‫ولی باعث شد متوجه بشم ‫حتی با اینکه فقط یه بازی مونده،
‫باید برگردم ریچموند. ‫تا اوضاع رو درست کنم.
‫الان دارم برای تد نامه‌ی ‫معذرت‌خواهی می‌نویسم.
‫60 صفحه ست، ولی دارم دنبال ‫چندتا تیکه خوب می‌گردم، پس...
‫دو ثانیه صبر کن.
‫شصت صفحه.
‫اوه، خدای من.
‫اومدی منو بکشی؟
‫من و تد توی تیم فوتبال ‫دانشگاه باهم آشنا شدیم.
‫اون توپ‌زن تعویضی بود. ‫منم شوت‌زن تعویضی.
‫یه بارم بازی‌مون ندادن،
‫ولی یه عالمه وقت باهم می‌گذروندیم، ‫می‌دوییدیم و پرش جعبه‌ای می‌کردیم.
‫بعد از دانشگاه، ‫راهمون از همدیگه جدا شد.
‫با میشل دوست شده بود، ‫و وارد مربی‌گری شد.
‫و من رفتم زندان.
‫وقتی عفو مشروط گرفتم...
‫هیچ پولی نداشتم، خانواده‌ام منو ‫نمی‌خواست. هیچ‌جا برای رفتن نداشتم.
‫پس دنبال تد گشتم.
‫منو برد خونه‌اش، بهم غذا داد.
‫گذاشت روی کاناپه‌ی ‫خونه‌اش چتر بشم.
‫و منم در عوض، ماشینش رو دزدیدم.
‫حالا، من زیاد جای ‫دوری نرفته بودم.
‫و اگه تد نمی‌اومد اونجا تا ‫اون پلیس‌ها رو متقاعد کنه
‫که خودش ماشین رو بهم ‫داده مستقیم می‌رفتم زندان.
‫درست مثل بی‌نوایان.
‫داستان‌مون خیلی ‫شبیه بی‌نوایانه، آره.
‫- تو زندان رفته بودی؟ ‫- آره.
‫بخاطر دزدیدن یه قرصِ شیشه.
‫و بعدش دزدی از دوستم.
‫که منو بخشید.
‫و بهم کار و زندگی داد.
‫پس به احترام ‫این‌کارش تو رو می‌بخشم.
‫بهت یه شغل پیشنهاد میدم. به خودت ‫بستگی داره زندگیت رو باهاش بسازی یا نه.
‫ممنون.
‫مطمئنی نمی‌خوای یه کله بهم بزنی؟ ‫فکر کنم باعث بشه حالمون بهتر بشه.
‫دوشنبه، 10:00 صبح.
‫- سلام؟ ‫- به خونه خوش اومدی، عزیزم.
‫- بیا بگیر بشین، حتما داری از گشنگی می‌میری. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫هی، برد بزرگت رو تبریک میگم.
‫نمی‌دونستم کوفته دلت می‌خواد ‫یا لازانیا، پس جفتشو درست کردم.
‫- مامان، چی شده؟ چرا اومدی اینجا؟ ‫- منظورت چیه؟
‫منظورم اینه، اگه حرفی داری ‫که می‌خوای بهم بگی،
‫ممنون میشم ‫رک و پوست‌کَنده بهم بگی.
‫اوه، بی‌خیال بابا. فقط می‌خوام ‫آخرین شبم تو لندن رو با پسرم بگذرونم
‫و خاطرجمع بشم همه‌چی مرتبه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫خب، ممنون بابت اینکه ‫شام پختی. هر جفتشو.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫- و لعنت بهت بابت اینکه نمی‌خوای حرف بزنی. ‫- ببخشید؟
‫ممنونم بابت اینکه این‌همه راه ‫با هواپیما اومدی تا منو ببینی،
‫و لعنت بهت که نگفتی قراره بیای.
‫ممنون بابت تمام کارهای کوچیک و ‫مسخره‌ای که بچگیام برام می‌کردی، می‌دونی؟
‫مثلا اینکه توی ظرف ‫ناهارم یادداشت می‌ذاشتی
‫یا اینکه توی سوپرمارکت روی میوه‌ها ‫چشم می‌کِشیدی تا فقط منو بخندونی.
‫و لعنت بهت که ‫به فکر خودت نبودی.
‫یا اینکه بعد از دست‌دادن بابا ‫از هیچ‌کس کمک نخواستی.
‫و اینکه درباره‌اش با منم حرف نزدی.
‫فقط همه‌چی رو بی‌خیالی طی کردی ‫و طوری وانمود کردی انگار همه‌چی مرتبه.
‫متأسفم.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم، تد.
‫پس تظاهر کردم حالم خوبه.
‫باشه. خب، ممنون ‫بابت معذرت‌خواهی.
‫و لعنت بهت که باعث شدی ‫منم فکر کنم باید تظاهر کنم.
‫خیلی‌خب. ممنونم که همه‌ی این ‫حرف‌هات رو باهام در میون گذاشتی.
‫فقط آرزو می‌کنم ‌کاش این‌همه مدت ‫این حرفا رو توی دلت نگه نمی‌داشتی.
‫آره، خیلی‌خب.
‫و حق با توئه، تد، ‫یه حرفی دارم که باید بهت بگم.
‫پسرت دلش برات تنگ شده.
‫آره، می‌دونم.
‫منم دلم براش تنگ شده.
‫فقط انگار...
‫بعضی وقت‌ها می‌ترسم که...
‫به اون پسر نزدیک بشم.
‫اوه، عزیزم، چرا؟
‫چون می‌دونم قراره بره.
‫اوه، خب...
‫خدایا. نه، نه، نه، نه. می‌دونی...
‫خیلی‌خب. ‫مشکلِ والدین بودن همینه.
‫بعضی‌ وقت‌ها می‌بازی و
‫و بعضی‌ وقت‌ها برنده میشی، ‫ولی بیشتر موقع‌ها فقط مساوی میشی.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که به بازی کردن ادامه بدیم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫لعنت بهت.
‫اوه، خدای من.
‫خیلی ببخشید بابتش. چیزه...
‫می‌دونی چیه؟ ‫بذار برات جبران کنم، باشه؟
‫چطوره تو بگیری ‌بشینی؟ و یه ‌بار هم ‫که شده من برات شام سرو کنم، باشه؟
‫- چی؟ باشه. ‫- بجنب، بگیر بشین. بجنب.
‫آره، آره.
‫هی. می‌دونی، این روان‌شناسه ‫حتما برات خیلی فایده‌ها داشته.
‫اوه، پسر.
‫اونو وارد ماجرا نمی‌کنم.
‫اوه، فقط صبر کن تا از این قضیه خبردار بشه. ‫خیلی‌خب. می‌دونی چیه؟ بیا با نوشیدنی شروع کنیم.
‫باشه لطفا.
‫- بکس. ‫- سلام.
‫ببخشید یهویی اومدم. ‫یه‌کم توصیه می‌خوام.
‫- خیلی‌خب. ‫- میشه بیایم تو؟
‫«بیایم»؟
‫البته.
‫[تدی]
‫[از نون تخمه‌ای لذت ببر. موردعلاقه‌ت! ‫ممنون (واقعا ممنون) از این زمان قشنگ. مامان]
‫صبح بخیر، ویل.
‫هی. صبح بخیر، تد
‫- سلام، رئیس. ‫- اوه، سلام، تد.
‫این جان وودن رو می‌شناسی؟
‫نه، خانم. هیچ‌وقت فرصت ‫آشنایی باهاش نداشتم.
‫اوه، چه حیف. ‫ازش خوشم میاد.
‫آخه اگه از این خوشت نیاد مثل ‫این می‌مونه از بستنی خوشت نیاد.
‫چه خبر؟
‫- می‌دونی ساعت چنده؟ ‫- 9:30.
‫یا اونطوری که شماها اینجا به یه ‫دلیل سوسولی می‌گید: نه و نیم.
‫- اون فقط برای اذیت کردن آمریکایی‌هاست. ‫- آره.
‫نه، الان اون‌موقع از ساله که من میام ‫این پایین و یه چیزی رو برات افشاء می‌کنم.
‫اوه، آره. حق با توئه. خیلی‌خب.
‫خب، برو بریم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شاید باید امسال حدس بزنم.
‫هیچ حرفی ندارم.
‫واقعا تلاشم رو کردم. ‫حتی تو راه اینجا اومدن،
‫داشتم فکر می‌کردم ‫یه چیزی یادم بیاد ولی هیچی.
‫هیچیِ هیچی. ببخشید، تد.
‫امسال خبری از ‫بمب حقیقت نیست.
‫خب، اشکال نداره.
‫من یکی دارم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»