‫جف، این الان به‌دست‌مون رسید. ‫وقت داریم خبرشو بدیم؟
‫- آماده باشید، دوربین یک. ‫- تا چهار، سه، دو...
‫- آره، حله. ‫- خیلی‌خب، بیاید شروع کنیم.
‫سلام، به «فوتبال شنبه» خوش اومدید.
‫من جف استلینگ هستم، ‫و اینجا همراه جرج کارتریک
‫و کلینتون موریسون هستم.
‫الان داغ‌ترین تیم فوتبال ‫کشور مشخصاً ریچومنده
‫که داره ده بازی رو به‌صورت پشت‌سرهم ‫با بازی درخشان سم اوبیسانیا برنده میشه.
‫جف، سم اوبیسانیا باید توی ‫تیم ملی نیجریه‌ رو راه پیدا کنه،
‫وگرنه کل دنیا عصبانی میشه.
‫ولی داستان اصلی‌مون:
‫جای خالی اسرارآمیز ‫سرمربی در وستهام یونایتد.
‫این باشگاه به‌طور ناگهانی راه خودش رو ‫از بچه‌ی شگفت‌انگیز، نیتن شلی جدا کرد.
‫خیلی شوکه‌کننده ست، جف. ‫اونا فصل خیلی خوبی داشتن.
‫آره، ولی نگاه کنید، نیتن شلی دلیل این ‫نیست که وستهام الان در رتبه‌ی دومه.
‫منظورم اینه، ‫«بچه‌ی شگفت‌انگیز»؟ بی‌خیال.
‫محض رضای خدا، ‫اون یه تدارکچی بود.
‫نه، روپرت مانیون مغز متفکر ‫پشت کل این عملیاته.
‫خیلی‌خب. بیاید توجه‌مون رو ‫ببریم به‌سمت فوتبال بین‌المللی.
‫زمان بازی‌های ملی ‫داره کم‌کم فرا می‌رسه.
‫کدوم بازیکن‌ها افتخار ‫نمایندگی کشورشون رو دارن؟
‫خیلی‌خب، رفقا، ‫امروز عالی بازی کردید.
‫یه برد پیروزمندانه‌ی ‫دیگه رو هم تبریک میگم!
‫آره، خودشه.
‫هی، یه یادآوری سریع.
‫بخاطر وفقه‌ای که برای بازی‌های ‫ملی توی برنامه زمانی‌مون می‌افته،
‫هفته‌ی آینده هیچ ‫بازی‌ای نداریم، باشه؟
‫خیلی‌خب. هی، نگاه کنید، اگه راستش رو بگم ‫یه جورایی احساساتم رو جریحه‌دار می‌کنه که
‫دلتون نمی‌خواد هفته‌ی ‫آینده رو با من بگذرونید.
‫ولی من از اون آدم‌های ساکت ‫و قوی‌ام، پس بهتون نمیگم.
‫ولی همینطور پر سروصدا و ضعیف هم ‫هستم، چون منم مثل همه‌ی انسان‌ها،
‫ویژگی‌های مختلفی دارم. درسته؟
‫حرف قشنگی بود.
‫به هر حال، به بازیکن‌های ‫تیم‌مون که انتخاب شدن
‫تا نمایندگی کشورشون رو به‌عهده ‫بگیرن شب بخیر و موفق باشید می‌گیم.
‫مربی، داریم درباره‌ی ‫کی حرف می‌زنیم؟
‫کسی که می‌خواد بره ومبلی و ‫در تیم انگستان بازی کنه، جیمی تارت!
‫ایول!
‫با هواپیما میره تورنتو تا ‫دروازه‌بان کانادا بشه، ون دام!
‫یه بلیت هواپیما داره.
‫تیمی که می‌خواد در مقابل ‫مکزیک و دنی روهاس بازی کنه!
‫اوه، پسر.
‫بامبرکچ برای ‫سوئیس بازی می‌کنه.
‫- وایسا، صبر کن. بامبرکچ، تو سوئیسی هستی؟ ‫- آره، نگاهم کن.
‫نه، حق با توئه. آره. خیلی‌خب.
‫- و نماینده‌ی ولز، کالین هیوز! ‫- هی، خودشه.
‫ایول، پسر.
‫تمومه؟
‫همین.
‫خیلی‌خب. باشه، بیاید برای ‫دوست‌هامون یه سفر سلامت
‫و خدا به‌همراه آرزو کنیم،
‫یا هرچی که خداتون ‫می‌تونه بهتون ارائه کنه.
‫همه‌تون به‌سلامت، ‫دوشنبه می‌بینمتون.
‫هی، 24.
‫حقت رو خوردن، مرد. متأسفم.
‫اشکال نداره.
‫هی، ولی به تو تبریک میگم.
‫گوش کن. تو روبراهی دیگه، نه؟
‫آره، البته.
‫هی، تبریک میگم، داداش.
‫من داداشِ تو نیستم.
‫ما الان دشمن هستیم، ‫و به‌زودی تو سگِ من میشی.
‫یعنی چی...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫پس یعنی داری میگی فقط ‫ماهی یه بار پیداش میشه؟
‫- و هیچ‌وقت یه ماه هم جا نمی‌اندازه؟ ‫- فقط اگه باردار باشی.
‫خب، گندش بزنن. منم باید این سرویس ‫تحویل نوشیدنی رو یه بررسی بکنم.
‫خیلی خفن به‌نظر میاد. آره.
‫قضیه‌ی نیتن رو شنیدی؟
‫- آره. ‫- فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاده؟
‫خب، رئیس، من مثل یه لیست ناقص ‫از بهترین فیلم‌های مدلین کان هستم:
‫هیچ سرنخی ندارم.
‫و در هر صورت هم ‫ربطی به من نداره.
‫تد، نگاه کن، ‫اصلا هیچ منظور بدی ندارم،
‫ولی تو یه کلمه هم بلد نیستی ‫صحبت‌های دخترونه بکنی.
‫می‌دونم. فقط از غیبت خوشم نمیاد.
‫غیبت نیست، تد. ‫حدس و گمانه.
‫من راستش شنیدم توی وستهام ‫یه سری رفتارهای نامناسب
‫- در محل کار اتفاق افتاده. ‫- دیدی؟ یه صحبت دخترونه‌ی عالی.
‫خب، مربی، نظرت چیه؟
‫اصلا نیتن قادر به انجام ‫همچین کاری هست؟
‫- نه. ‫- نه.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، لزلی.
‫خب، دیشب یه ‫شایعه‌ی جالب شنیدم.
‫من از غیبت خوشم نمیاد، ‫ولی از یه‌کم شایعه‌پراکنی بدم نمیاد.
‫بگو ببینیم، لزلی.
‫ادوین آکوفو برگشته شهر.
‫باز چی شده؟
‫ظاهرا داره یه سر و گوشی آب میده
‫تا ببینه می‌تونه یه‌جور ‫سوپر لیگ بسازه یا نه.
‫اینو از کجا شنیدی؟
‫خب، ربکا، من رئیس ‫عملیات‌های فوتبال هستم.
‫و ما رئسای عملیات‌های فوتبال ‫یه گروه موسیقی جاز داریم
‫به‌نام «رئسای بوق‌عمیات.»
‫آکوفو اومد سر تمرین‌مون.
‫این خوب نیست.
‫ببخشید. این کجاش بده ‫که یه میلیادر می‌خواد
‫یه مشت ابرقهرمان رو کنار هم جمع ‫کنه تا در مقابل جرم و جنایت بجنگن؟
‫تد، با لیگ عدالت اشتباه گرفتی.
‫خدایا، گندش بزنن. ‫آره، اشتباه گرفتم.
‫سوپر لیگ چیزیه که ‫بزرگ‌ترین و ثروتمندترین تیم‌ها
‫تصمیم می‌گیرن در مقابل ‫همدیگه رقابت کنن.
‫پس، نه تنها حضرت داوود هیچ‌وقت ‫نمی‌تونه با جالوت روبرو بشه،
‫بلکه داوودها همه‌شون با ‫همدیگه از وجودیت پاک میشن.
‫عجب.
‫می‌دونی، تعجب نمی‌کنم اگه روپرت ‫یه ربطی به این قضیه داشته باشه.
‫حلال‌زاده به داییش‌ میره.
‫- روپرت بود. ‫- آره.
‫ببخشید. فکر کردم ‫واقعا داییش زنگ زده.
‫- اوه، آره. ‫- آره.
‫زنده‌ای؟
‫متأسفانه، آره.
‫چیزیت نیست.
‫من یه احمقم؟
‫بعضی وقتا آره.
‫نه، منظورم اینه چون ‫از شغلم استعفا دادم.
‫آرزو می‌کنی کاش ‫استعفا نمی‌دادی؟
‫پس اینم از جوابت.
‫فقط نمی‌دونم قراره چیکار کنم.
‫می‌خوای من بمونم؟
‫نه. نه، نیازی نیست... ‫نه، من خوبم.
‫میشه ماجرای مربی ‫شلی رو بهمون بگید؟
‫هی، نیت! نیت!
‫کیلی، تو مهربون‌ترین ‫رئیسی هستی که تاحالا داشتم.
‫ممنون، دن.
‫و قطعا جذاب‌ترین‌شون هم هستی.
‫عجب تعریف پیچیده‌ای.
‫ممنون.
‫قربونت.
‫باربارا، چه خبره؟ ‫داره آروم‌آروم ازمون دزدی میشه؟
‫وایسا ببینم. ببخشید. ‫اخیرا با جک حرف نزدی؟
‫چند هفته ست خبری از جک نشنیدم.
‫ولی دیشب بهم ایمیل داد گفت ‫می‌خواد باهات تماس بگیره و بهت بگه.
‫چی رو بهم بگه، باربارا؟
‫هیئت‌مدیره‌ی شرکت سرمایه‌گذاری ‫تصمیم گرفته سرمایه‌ش رو خارج کنه.
‫می‌خوان کی‌جی‌پی‌آر رو تعطیل کنن.
‫چی؟
‫کِی؟
‫اوه، خب، نگران نباش، ‫یه عالمه وقت داریم.
‫- تا جمعه مجبور نیستیم بیرون بریم. ‫- امروز چهارشنبه ست.
‫آره. گمونم خیلی زمانش کمه، مگه نه؟
‫مخصوصاً اگه دیشب ‫ایمیل نگرفته باشی.
‫آخه اگه حاضر نیست بابت چند میلیون دلار ‫سرمربی وستهام بشه، خودم سرمربی‌ش میشم.
‫آب آناناس یا آب سیب؟
‫سلام.
‫هی، دنی!
‫دنی، چه خبر، رفیق؟
‫اون هم‌تیمی‌مه.
‫دنی، یه‌کم چیپس می‌خوای؟
‫آخ پسر.
‫بذار بهتون بگم چیه، سم به‌نظر ‫امروز خیلی ناراحته، مگه نه؟
‫سرزنشش نمی‌کنم والا.
‫وقتی چشم‌هات پر از ‫اشکه دیدن توپ سخته.
‫هی، سم!
‫هی، نگاه کن، می‌دونم این ‫هفته بهت آسون نگذشته.
‫ولی فراموش نکن، ‫حتی خودِ مایکل جردن بزرگ هم
‫به تیم اول دبیرستانش دعوت نشد.
‫- باشه؟ ‫- باشه، مربی.
‫ولی مگه بخاطر این نبود که ‫اون قدش فقط 178 سانتی‌متر بود
‫و تیمش به بازیکن‌های قد بلند نیاز داشت ‫پس فرستادنش تیم سال سومی‌ها
‫تا از لحاظ فیزیکی رشد پیدا کنه؟
‫که همینطور هم شد، تابستون ‫سال بعدش 13 سانتی‌متر رشد کرد.
‫آره، اگه همه‌ی ‫جزئیات رو بدونی
‫باعث میشه بُعد انگیزشی ‫داستان یه‌ خرده کم بشه،
‫ولی بحثم هنوز سرجاشه.
‫سرت رو بالا بگیر. ‫یه ماهی طلایی باش.
‫- باشه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫بوم!
‫امشب، من و جین یه بازی ‫پرتاب تبر توی «هچ و رای» رزرو کردیم.
‫شما رفقا هم دوست ‫دارید ملحق بشید؟
‫به‌طور مساوی هم باحال و هم خطرناک ‫به‌نظر میاد. دارید چی رو جشن می‌گیرید؟
‫بلای آسمونی که کائنات سر ‫کثافت شگفت‌انگیز آورد.
‫اینجا رو، جین سیبل درست کرده.
‫حس نمی‌کنی اگه بدشانسی یه نفر ‫دیگه رو جشن بگیری بدشانسی بیاره؟
‫نه. تو پایه‌ای؟
‫خیلی دوست دارم، ‫ولی یه کاری دارم.
‫برو بریم.
‫سلام، جینی جیگرطلا!
‫آره، ما آماده‌ایم. میشه فراموش ‫نکنی تبر پرتابی منو بیاری لطفا؟
‫نه، اون نه. ‫اون که دسته‌ی چرمی داره.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فقط همه‌شونو بیار.
‫آره که همینطوره.
‫خیلی‌خب. منم دوستت دارم.
‫الان چندتا تبر داری؟
‫هفده تا. ‫ولی همه‌شون پرتابی نیستن.
‫درسته. ولی همه‌شون ‫اینجا توی بریتانیا هستن؟
‫اوه، آره. تصورشم نمی‌تونم بکنم ‫توی یه کشور متفاوت از تبرهام باشم.
‫جین بیچاره میشه ‫اون‌همه رو بیاره.
‫- سلام، سم. ‫- سلام.
‫بابت تیم ملیت خیلی متأسفم.
‫خب، می‌دونی، گمونم ‫می‌تونستم سخت‌تر کار کنم.
‫خب، من به‌نظرم ‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫ممنون، ربکا.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- آره.
‫سلام، ربکا.
‫اون نقاشی هاکنی که ‫بهت دادم کجاست؟
‫شرّشو کم کردم. ببخشید... ‫چطوری از حراست رد شدی؟
‫رفیق قدیمیم، رنه.
‫همون پیرمرد ترسناک که ‫توی فاضلاب زندگی می‌کنه؟
‫اوه، ربکا، این خیلی بی‌ادبانه ست.
‫اون فقط توی فاضلاب کار می‌کنه.
‫باشه. خب، شاید بهتر باشه ‫دفعه‌ی بعد وقت بگیری.
‫البته.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫می‌خواستم به این جلسه‌ ‫برای لیگ آکوفو دعوتت کنم.
‫چرا؟
‫می‌خواستم باهات صلح کنم.
‫و فکر می‌کنم خیلی مهمه که ‫تو هم جزئی از این لیگ باشی.
‫ممکنه برای بازی ‫خیلی خوب باشه.
‫خب، یه‌کم درباره‌اش فکر می‌کنم.
‫خوبه.
‫وقتی قایمکی اومدم اینجا یاد اولین ‫مسابقه‌ای که توی نلسون رود دیدم افتادم.
‫اون‌موقع‌ها که با ‫نور شمع بازی می‌کردن.
‫منتظرم تا جوابت رو بشنوم.
‫راستی نیتن شلی چی شد؟
‫بعضی آدم‌ها وقتی شانس ‫در خونه‌شونو می‌زنه آماده نیستن.
‫روز عمو مبارک!
‫- می‌دونید که این یه مناسبت واقعی نیست، درسته؟ ‫- معلومه که هست.
‫مگه نه، مامان؟
‫هر روزی که رو مخ روی ‫باشه برای من مناسبته.
‫من جواب میدم.
‫فی بهم گفت روز عمو روز ‫موردعلاقه‌اش توی کل ساله.
‫- گمشو بابا. ‫- آره، جدی.
‫اول روز عمو بود، بعد روز تولد ‫عمو روی، و بعدش «پرتنلافن»
‫یه مناسبت آلمانی که مردم ‫لباس ارواح خبیث می‌پوشن
‫و برای اینکه زمستون رو فراری ‫بدن توی خیابون پرسه می‌زنن.
‫شاید یه بچه باشه، ولی ‫خیلی عجیب‌غریبه، مگه نه؟
‫اون رنج روور توئه بیرون؟
‫- نه، مال مامانمه. ‫- اوه، درسته، خیلی‌خب.
‫هی، حالت چطوره؟ خوبی؟
‫- ببخشید دیر کردم. ‫- اوه، اشکال نداره.
‫می‌تونی همینجا کنار عمو روی بشینی.
‫سلام، عمو روی.
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫باید بهترین دوستت رو دعوت می‌کردم.
‫- اون بهترین دوستم نیست. ‫- اون بهترین دوستم نیست.
‫خب، زیاد درباره‌اش حرف می‌زنی، ‫و هر روز باهاش وقت می‌گذرونی.
‫خب، بهترین دوستم نیست.
‫خب، بهترین دوست تو کیه، جیمی؟
‫احتمالا آیزاک.
‫- گمشو بابا. ‫- بهترین دوستمه.
‫- یه پوند جریمه شدی، عمو روی. ‫- بزن به حسابم.
‫خیلی‌خب. ‫حالا کادوی جیمی رو باز کن.
‫احمقانه ست. ‫مسخره ست. نمی‌دونم.
‫بگیر.
‫پیرهن اورجینال انگلستان ‫توی جام جهانی 2014ـه.
‫اسمت رو پشتش نوشته.
‫بهشون گفتم «ای» رو ‫با «یو» عوض کنن.
‫خیلی دوستش دارم.
‫آره. تو یه پوند بهم بدهکاری، جیمی.
‫ولی من که چیزی نگفتم.
‫نه، ولی باعث شدی درباره‌اش فکر کنم، ‫و جفت‌شون اساساً یه چیزه.
‫آره، منصفانه ست.
‫خیلی‌خب، نوبت منه.
‫خیلی‌خب.
‫این کیه؟
‫قشنگ کادو کردی.
‫توی مدرسه درستش کردم.
‫حرف اول رنگ‌هاش اسمت میشه. ‫قرمز، نارنجی، زرد. روی.
‫خیلی هیجان‌زده بود که بده بهت.
‫نظرت چیه؟
‫خب، من که ناجور ‫دوستش دارم.
‫ارزشش رو داشت.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب. من و مامان می‌ریم ‫برای اجرا لباس‌هامون رو تن‌مون کنیم.
‫محض اطلاع‌تون، ‫یه وقت تنفس هم داریم.
‫- خواهرت خیلی ردیفه. ‫- چشم‌هات رو درمیارم.
‫سیمی، چه خبره؟ ‫فکر می‌کردم همه‌ی میزها رزرو شدن.
‫هیچ‌کدوم از رزروی‌ها نیومدن.
‫خب، بجز یکی‌شون.
‫هی. ببینید کی اومده.
‫پسر خوشگله اومده.
‫ببخشید. منظورم سم بود.
‫البته که فرانسیس رو یادته.
‫چارلز، این پسر خوشگله ست.
‫منظورم سمه.
‫پسر خوشگله منظورم سم، ‫اشون چارلز سیزیبا ست.
‫- فودبلاگر مجله‌ی «تایمز.» ‫- از آشناییت خوشوقتم.
‫ادوین چیزهای ‫وحشتناکی درباره‌ات بهم گفته.
‫چارلز داره بهم کمک می‌کنه بهترین ‫سرآشپز آفریقای غربی توی لندن رو پیدا کنم
‫چون می‌خوام رستوران نیجریه‌ای ‫خودم رو 20 متری اینجا راه بندازم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوایم بهترین دستپخت ‫نیجریه‌ای رو سرو کنیم،
‫به‌ همراه هات‌داگ‌های سبک شیکاگویی، ‫چون‌که غذای موردعلاقه‌مه.
‫اوه، سم. ‫منظورم پسر خوشگله ست.
‫آقای آکوفو یه تیکه شیشه ‫کوچولو توی غذاش پیدا کرد.
‫فکر کنم با این وضع ‫غذامون رایگان حساب بشه؟
‫آره، البته. حالا هرچی.
‫ممنون.
‫از دیدن چهره‌ی زشت و ‫وحشتناکت خوشحال شدم.
‫خیلی متأسف شدم که دیدم ‫کسب‌وکارت خوب پیش نمیره.
‫نه. راستش تمام ‫میزهامون رزرو شده بود.
‫فقط چند نفر دقیقه آخر کنسل کردن.
‫بخاطر اینکه همه‌شو ‫من رزرو کرده بودم.
‫سلام. رستوران اولا چاپ لایف؟
‫می‌تونم برای ساعت 8 ‫برای ویافی رزرو کنم.
‫دیوید اتلمن، شش نفر.
‫استارکی، چهار نفر.
‫لطفا یه میز 12 نفره. ‫فامیلیم پیکارده.
‫و لطفا بهترین پنیرهای ‫آفریقایی‌تون رو بیارید.
‫- از دیدنت خوشحال شدم، ادوین. ‫- بایدم بشی، مگه نه؟
‫آره، خیلی ناراحت شدم که شنیدم ‫برای تیم ملی نیجریه انتخاب نشدی.
‫ولی خیلی خوشحال شدم که ‫شنیدم دولت نیجریه راضی شد
‫یه چک 20 میلیون دلاری مجانی ‫ازم قبول کنه تا تو رو توی تیم نیاره.
‫من هیچ‌وقت تموم نمی‌کنم، ‫مرتیکه‌ آشغال نیجریه‌ای.
‫هیچ‌وقت.
‫نه، هیچ‌وقت.
‫لطفا این‌کارو نکن، فرانسیس.
‫- همونجا وایسا. ‫- ببخشید.
‫- مورد اضطراری‌تون چیه؟ ‫- نیتن؟
‫آره.
‫بی‌خیال، سرکار. ‫پسرم اومد خونه.
‫کلید رو جابجا کردی.
‫خدایا.
‫هی، مامان.
‫چیزی می‌خوای بخوری، عزیزم؟
‫نه، ممنون. ‫فقط می‌خوام بخوابم.
‫خب، اگه می‌خوای غذا بپزی، ‫من بدم نمیاد یه چیز بخورم.
‫لوید، بس کن.
‫چیه؟
‫لزلی؟
‫- ببخشید، نمی‌خواستم بترسونمت. ‫- اشکال نداره. زیادم بد نشد.
‫لعنتی.
‫چه کمکی از دستم برمیاد، ربکا؟
‫فقط یه توصیه می‌خوام.
‫- کیلی جواب پیامت رو نداده؟ ‫- نه، نداده.
‫- تد؟ ‫- نمی‌تونم پیداش کنم.
‫- ساسی؟ ‫- سوار یه هواپیمائه که وای‌فای نداره.
‫- باورت میشه؟ ‫- چندش‌آوره.
‫- مادرت چطور؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫باعث افتخارمه. ‫خیلی‌خب، بیا صحبت کنیم.
‫نمی‌خوام بخشی از لیگ آکوفو باشم.
‫چطور؟ چون یه میلیاردره که ‫از لحاظ احساسی آشفته ست
‫و مزاج یکی از اون بچه‌ها ‫توی فیلم ویلی ونکا رو داره
‫که توی کارخانه‌ی ‫شکلات‌سازی کُشته میشن؟
‫فکر نکنم این اتفاق افتاده باشه، لزلی.
‫متنفرم که این خبر رو بهت بدم، ‫ربکا، ولی اون بچه‌ها مُردن.
‫فکر کنم تنها دلیلی که ‫روپرت دعوتم کرده
‫اینه که من یه زنم و باعث ‫میشه اونا خوب به‌نظر بیان.
‫کی اهمیت میده چرا ‫روپرت دعوتت کرده؟
‫تو سر میز یه صندلی داری.
‫پس برو ببین چی به چیه.
‫مجموعه‌ای از حوادث تأسف‌بار که ظاهراً توسط ‫غرور خودشون اتفاق می‌افته، ناپدید شدن،
‫از اونجا بزن به چاک. ‫متوجه شدی؟
‫[سه تماس از دست‌رفته از ربکا]
‫[جک: ببخشید بابت تأخیر. ‫هنوز توی آرژانتینم.]
‫[اختلاف زمانی گیجم کرده]
‫[خیلی مزخرف بود. ‫هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد]
‫همه‌چی مرتبه، عزیزم؟
‫همه‌چی؟ معلومه نه.
‫مخالف کسی که دست به ‫هرچی می‌زنه طلا میشه چیه؟
‫- دست به هرچی بزنی کثافت میشه. ‫- خودشه. منم اینطوری شدم.
‫دست به هرچی ‫می‌زنم کثافت میشه.
‫کثافت باعث میشه ‫گیاه‌ها رشد کنن، عزیزم.
‫- می. ‫- می؟ انتظارشو نداشتم.
‫اسم خیلی قشنگیه.
‫- مخفف چیزیه؟ ‫- (می‌بی=) شاید.
‫و اینجا مال توئه، می‌بی؟
‫بیشتر از 40 ساله.
‫عجب، شگفت‌انگیزه.
‫ولی رئیس بودن سخته، نه؟
‫لحظات سخت خاص خودشو داره.
‫ولی بعضی‌ها دوست دارن ‫غریزه‌ی خودشو دنبال کنن
‫تا اینکه تظاهر کنن از دنبال کردن ‫غریزه‌ی یه نفر دیگه هیجان‌زده‌ان.
‫اگه یه نفر همه‌شو ازت ‫می‌گرفت چیکار می‌کردی؟
‫به قول معروف:
‫«به‌محض اینکه به قله‌ی کوه برسی،
‫بجز رعد و برق ‫چی برات می‌مونه؟
‫وایسا ببینم، رعد و برق ‫چیز خوبیه یا چیز بدیه؟
‫بستگی داره آمادگی‌شو ‫داشته باشی یا نه.
‫حالا، می‌خوام برات یه غذا بیارم.
‫چون نمی‌تونم بذارم یه دحتر لاغر ‫غمگین دیگه توی رستورانم غش کنه.
‫امتیاز «یلپ»ام رو میاره پایین.
‫توپ بوچه.
‫تد! تد!
‫هی.
‫هی...
‫[ربکا: خیلی‌خب، دیگه نگران شدم. ‫زنده‌ای؟ اگه مُردی بنویس «نه»]
‫می‌دونی، لنی، وقتی ‫ما با مکزیک بازی داریم،
‫آمار و ارقام گذشته ‫دیگه به‌کار نمیاد.
‫خب، البته، بروس.
‫بازی سختیه، ‫ولی بین این دوتا تیم
‫یه احترام دو طرفه هست، باشه؟
‫- مثل خیار و نمک باهمدیگه سازگارن. ‫- باعث شدی گرسنه‌ام بشه. اوه، نه.
‫- توپ می‌افته دست مکزیک. ‫- برو بریم!
‫دنی روهاس با ون دام ‫تک به تک میشه. و...
‫اوه، نه! ‫درست خورد توی دماغش.
‫مستقیم خورد نوک دماغش. ‫تقریبا از عمد به‌نظر می‌اومد.
‫دنی داغونش کرد.
‫قطعا همینطوره، بروس. توی ‫لباس مکزیک یه آدم دیگه‌ ست.
‫محض رضای خدا یه ‫عالمه خون داره ازش میره.
‫معذرت می‌خوایم ‫بابت بی‌ادبی، مردم.
‫[ادوین آکوفو از بازگشت ‫دوباره‌ی سوپر لیگ حرف می‌زنه]
‫[شیطان: امیدوارم به جلسه‌ی آکوفو بیای.]
‫[البته قصد ندارم بهت فشار بیارم]
‫[حتما میام]
‫هی.
‫دوقلو شدیم.
‫محض رضای خدا.
‫[هیچ خبری ازت نیست]
‫[سلام از اون دنیا]
‫[دبستان ریچموند]
‫خیلی‌خب، برو تو.
‫- روز خوبی داشته باشی، عمو روی. ‫- تو هم همینطور.
‫خوشتیپ شدی.
‫- البته. ‫- خداحافظ!
‫مربی کنت.
‫- سلام، خانم بوون. ‫- لازم نیست منو خانم بوون صدا کنی.
‫- می‌تونی از اسم کوچیکم استفاده کنی. ‫- خیلی‌خب...
‫اسمم رو نمی‌دونی، مگه نه؟
‫نه.
‫- لیان. ‫- سلام، لیان.
‫از تی‌شرتت خوشم اومد.
‫می‌خوای بری تظاهرات ‫برای جنگ ویتنام؟
‫فیبی برام درستش کرده.
‫- انگار فرق کردی. ‫- خب، آره.
‫معمولا مثل دلقک‌ها لباس نمی‌پوشم.
‫نه، منظورم تی‌شرتت نیست. ‫منظورم خودتی.
‫از دفعه‌ی قبل که دیدمت ‫سبک‌تر به‌نظر میای.
‫انگار کمتر... گیر کردی.
‫- گیر کردم؟ ‫- آره، گیر کردی.
‫صبر کن.
‫مگه دفعه‌ی قبل که ‫دیدمت باهام حرف نمی‌زدی؟
‫من به بچه‌ها درس میدم. برام ‫مهم نیست یه کثیف‌کاری رو تمیز کنم.
‫فقط امیدوارم این کثیف‌کاری ‫خسارت زیادی ایجاد نکرده باشه.
‫لعنتی.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- آره، منم همینطور.
‫«برام مهم نیست یه ‫کثیف‌کاری رو تمیز کنم.»
‫چی گفتی، دختر.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، بریم!
‫برات یه چیزی گرفتم.
‫ممنون بابت کمکت.
‫واقعا کاش بیشتر ‫می‌تونستیم باهم کار کنیم.
‫تو خیلی باحالی.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫فقط اینکه خودم باید ‫گوی برفی رو بخرم،
‫وگرنه زیاد حساب نیست.
‫اوه، خیلی‌خب.
‫- همراهت پول داری؟ ‫- آره.
‫راستش 60 پوند بود.
‫فکر کنم کردن تو پاچه‌ات.
‫ممنون بابتش.
‫قابلت رو نداشت.
‫رسیدش رو می‌خوام.
‫- البته. می‌تونم برات ایمیلش کنم؟ ‫- آره، ایمیل عالیه.
‫- هرچی زودتر بهتر. ‫- می‌فرستمش.
‫نیتن، من و پدرت چند ‫ساعتی می‌ریم بازار کشاورزها.
‫دوستت داریم، عزیزم.
‫سلام. صبح بخیر.
‫- سلام، خانم. ‫- سلام.
‫- می‌تونم کتت رو بگیرم؟ ‫- اوه، بله، قطعا.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫سلام، ربکا.
‫روپرت.
‫ممنون که دعوتم رو قبول کردی.
‫چطور می‌تونم این فرصت رو ‫از دست بدم که یه مشت پیرمرد
‫بهم چشم‌چرونی کنن؟
‫آقای مانیون، گوشی‌تون رو ‫توی ماشین جا گذاشتید.
‫و دکتر روده‌تون نتایج ‫آزمایش‌تون رو فرستاد.
‫همونطور که انتظار ‫می‌رفت سالمِ سالمید.
‫فوق‌العاده ست.
‫خانم بیرد، ربکا ولتون.
‫ربکا، ایشون دستیارم، خانم بیرده.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫ببخشید.
‫- دستیار جدید گرفتی؟ ‫- آره.
‫اون دختر رویایی ‫و شیطون چی شد؟
‫به‌طرز ناجوری تموم شد.
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫خب، آقایون، سلام.
‫گمونم بیشترتون ربکا رو می‌شناسید، ‫مالک ای‌اف‌سی ریچموند.
‫از وقتی طلاق گرفتیم عنوانم اینه، و من ‫تنها چیزی که دوستش داشت رو ازش گرفتم.
‫فوق‌العاده ست.
‫- ربکا. ‫- سلام، رابرت.
‫وقتی روپرت بهم گفت ‫امروز قراره بهمون ملحق بشی،
‫خیلی هیجان‌زده شدم.
‫بعد وقتی با این لباس ‫اومدی تو، یادم اومد چرا.
‫سلام به همه‌تون!
‫و ممنون که اومدید.
‫فرانسیس.
‫- ربکا. ‫- آقای آکوفو،
‫چقدر خوشحالم که ‫دوباره می‌بینمتون.
‫آره، خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫خوبه که تنها اقلیت ‫توی اتاق نباشم، نه؟
‫آقایون و بانو، مطمئنم که همه‌تون ‫خیلی هیجان‌زده‌اید که شروع کنیم.
‫ولی همونطور که پدرم می‌گفت،
‫«هیچ‌وقت با شکم خالی ‫درباره‌ی کار و کاسبی حرف نزن.»
‫پس...
‫لطفا بفرمایید بشینید و ‫بیاید از یه‌کم غذای غنایی
‫به‌همراه مقداری هات‌داگ ‫سبک شیکاگویی لذت ببریم،
‫همونطور که امثال اسکاتی پیپین، ‫اوباما و فریس بولر لذت می‌برن.
‫خواهش می‌کنم.
‫آره، خواهش می‌کنم. ‫لطفا بشینید. بشینید.
‫ممنون.
‫خب، حالا که شکم‌مون پر شده، ‫بیاید درباره‌ی کار و کاسبی حرف بزنیم.
‫ولی اول، یه چیزی ‫هست که باید حلش کنیم.
‫اشکال نداره. ‫من دیگه میرم.
‫آره، نه، ممنون، نیکولای. ‫فقط برای همه راحت‌تره که...
‫نه. متوجه‌ام.
‫فقط بخاطر این قضیه‌ی روسیه ست. ‫می‌دونید، الان وجهه‌ی خوبی نداره.
‫در کِشیدنی‌ـه.
‫باید بکِشی‌ش. باید...
‫داری هول میدی. ‫باید بکِشی‌ش.
‫کاری که داری ‫می‌کنی مشخصا...
‫داری هول میدی، باید بکِشی.
‫خودشه. خیلی‌خب، خداحافظ.
‫خیلی‌خب، آقایون. و یه زن.
‫اینجا دعوت‌تون کردم تا ‫از لیگ آکوفو براتون بگم.
‫یه لیگ فوتبال جهانی که فقط ‫متشکل از بهترین‌ تیم‌هاست.
‫آره، برای هوادارا یه‌کم بیشتر خرج برمی‌داره، ‫و بعضیا شاید وسع‌شون نرسه.
‫ولی اونایی که میان ‫گل سرسبد بازی‌ها رو تماشا می‌کنن.
‫هر مسابقه، نبرد تایتان‌هاست.
‫هر بازی، مثل یه خواب خوشه.
‫حالا، در شروع کار بعضی‌ها ‫خیلی بدشون میاد،
‫چون بعضی آدم‌ها ‫از تغییر متنفرن.
‫ولی یادتون باشه، یه زمانی ‫ما فقط سوار اسب می‌شدیم
‫و از فکرِ اتومبیل‌ها متنفر بودیم.
‫حالا بدون ماشین‌هامون ‫نمی‌تونیم زندگی کنیم،
‫و هات‌داگ‌هایی که الان ‫خوردیم 85% گوشت اسب بودن.
‫تغییر اجتناب‌پذیره.
‫چرا فوتبال نباید عوض بشه؟
‫چرا نباید پیشرفت پیدا کنه؟
‫چرا سودهاتون نباید ‫به‌صورت فزاینده رشد کنه؟
‫آره، هودارا اعتراض می‌کنن. ‫داد و بی‌داد می‌کنن.
‫با استفاده از اسم‌هامون آهنگ‌های پارودی ‫بدجنسانه ولی در حقیقت هوشمندانه‌ می‌سازن
‫و دم در ساختمون‌هایی که ‫صاحبش هستیم آواز می‌خونن.
‫ولی به‌ وقتش محصولِ ‫برتر رو به آغوش می‌کِشن.
‫درست همونطور که ما همه‌مون ‫اتومبیل رو به آغوش کِشیدیم...
‫تلفن هوشمند...
‫دمپایی ابری.
‫لیگ آکوفو ‫آینده‌ی فوتباله.
‫و آینده همین الانه.
‫فرانسیس طرح پنج ‫سال آینده رو توزیع می‌کنه.
‫خواهش می‌کنم وقت بذارید ‫و به‌دقت بخونیدش.
‫[کیلی: ببخشید پیام‌هات رو ‫جواب ندادم. ولی از پسش برمیای]
‫[و یادت نره که اونا یه زمانی]
‫[همه‌شون یه مشت پسربچه بودن]
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، از نظر من که ‫با عقل جور درمیاد. من پایه‌ام.
‫فوق‌العاده‌ ست.
‫ربکا، نظر تو چیه؟
‫این شوخیه؟
‫جان؟
‫فکر کردید دارید چیکار می‌کنید؟ ‫فقط بس کنید!
‫آخه شماها چقدر ‫دیگه پول می‌خواید؟
‫چرا اصلا راجع‌به این فکر می‌کنید ‫که یه چیزی رو از مردم بگیرید
‫که این‌قدر براشون پر ارزشه؟
‫این بازی نیست.
‫فوتبال فقط یه بازی نیست.
‫بازی دست انگلستانه. ‫جای تعجب نداره.
‫یکی از اون چیزهای فوق‌العاده توی زندگیه که ‫یه لحظه ممکنه کاری کنه احساس مزخرفی بکنید...
‫باید منتظر باشیم ساوت‌گین الان‌ها یکی ‫از بازیکن‌های نیمکت‌نشین رو وارد بازی کنه،
‫و حالا یه تعویض داریم.
‫جیمی تارت از ای‌اف‌سی ریچموند ‫برای اولین‌بار برای انگلیس بازی می‌کنه.
‫یه لحظه‌ی فراموش‌نشدنی و شایسته.
‫و لحظه‌ی بعدی حس صبح ‫کریسمس رو داشته باشید.
‫تارت پیرهن شماره 24 رو پوشیده،
‫یه ابراز ارادت به هم‌تیمی‌ش در ریچموند، ‫سم اوبیسانیای فوق‌العاده.
‫توانایی اینو داره که از آدم‌های ‫عادی شرور و قهرمان بسازه.
‫مردم عاشق این بازی‌ان.
‫پدر عاشق این بازی بود.
‫شماها هم همه‌تون قدیما ‫عاشق این بازی بودید.
‫مطمئنم.
‫یه پسربچه رو می‌شناختم. ‫طبقه‌ی کارگر. اهل ریچموند.
‫و اون‌قدر عاشق فوتبال بود که قدیما ‫قایمکی وارد زمین‌های مسابقه میشد
‫چون‌که خانواده‌اش وسع‌شون ‫به خرید بلیت نمی‌رسید.
‫و یه روز بعد از ظهر، ‫بألاخره مچ‌ش رو گرفتن.
‫و نگهبان حراست زد توی ‫صورتش و انداختش زمین.
‫ولی اون پسربچه بلند ‫شد ایستاد، لبخند زد،
‫یه لگد زد به پای نگهبان و فرار کرد.
‫دیگه هیچ‌وقت برنگشت.
‫تا اینکه 25 سال گذشت و درحالی‌که ‫کل باشگاه رو خریده بود وارد اونجا شد.
‫و توی روز اولش ‫به‌عنوان مالک جدید،
‫رفت همون نگهبان حراست رو پیدا کرد
‫و بدون اینکه بهش هیچ ‫توضیحی بده حقوقش رو افزایش داد.
‫فقط بخاطر اینکه ما مالک این تیم‌ها ‫هستیم دلیل نمیشه مال ما باشن.
‫و من نمی‌خوام بخشی ‫از چیزی باشه که
‫ممکنه این بازی زیبا رو نابود کنه.
‫چون‌ متنفرم که اون‌همه ‫بچه کوچولو و آدم بزرگ اون بیرون
‫دسترسی‌شونو به اون بخش زیبا و ‫پر شور و شوق‌ خودشون از دست بدن.
‫عجب سخنرانی قشنگی.
‫حالا، کی می‌خواد ‫یه عالمه پول دربیاره؟
‫خدایا!
‫هی، ببخشید.
‫فکر کردم رفتی بیرون.
‫رفته بودم. ولی رفلکس اسیدیم ‫شروع شد، پس اومدم خونه.
‫نمی‌دونستم رفلکس اسیدی داری.
‫ندارم.
‫ولی مادرت می‌دونه که من ‫دوست دارم یه خرده تنها باشم.
‫ببخشید اگه مزاحمت شدم.
‫نه، اصلا و ابدا.
‫واقعا دلم برای شنیدن ‫آهنگ زدنت تنگ شده بود.
‫واقعا؟
‫البته.
‫فکر می‌کردم از ‫آهنگ زدن من متنفری.
‫محض رضای خدا چرا ‫همچین فکری کردی؟
‫چون خودت عیناً ‫یه بار بهم گفتی، بابا.
‫گفتی به اندازه‌ی ‫کافی تمرین نمی‌کنم.
‫چقدر پتانسیلم رو هدر دادم ‫و برتریم رو حروم کردم.
‫تو فرصت‌هایی داشتی ‫که من هرگز نداشتم،
‫پس خیلی ازت انتظار داشتم.
‫خب، منو در حد مرگ ترسوندی.
‫الان اینو متوجه میشم.
‫و متأسفم.
‫بلد نبودم چطور برای ‫یه نابغه پدری کنم.
‫چی؟
‫یه نابغه.
‫تو نابغه‌ای، پسرم.
‫تو همیشه چیزهایی رو می‌دیدی ‫که دیگران نمی‌تونستن ببینن،
‫و این یه نعمته.
‫آره، می‌دونم حتما این ‫یه نفرین هم هست.
‫ولی حق با توئه.
‫من بهت فشار آوردم که توی همه‌چی ‫بهترین بشی، حتی توی ویالون.
‫چون‌که فکر می‌کردم ‫باید این‌کارو می‌کردم.
‫فکر می‌کردم این چیزیه که می‌خوای.
‫من فقط از آهنگ زدن خوشم می‌اومد.
‫نیتن، می‌خوای موفق باش، ‫می‌خوای موفق نباش.
‫من هیچ‌وقت این‌ چیزها برام مهم نبود.
‫فقط می‌خوام پسرم خوشحال باشه.
‫خب، خیلی جلسه‌ی جالبی بود.
‫به‌زودی باهم ناهار می‌خوریم؟
‫آره، البته.
‫ربکا، هنوزم دوست‌داشتنی به‌نظر میای.
‫می‌دونی،
‫آخرین باری که شما دوتا رو ‫توی یه اتاق باهمدیگه تنها دیدم،
‫درست بعد از عروسی‌تون بود.
‫خیلی دلتون می‌خواست من برم.
‫هی، یادته وقتی...
‫جفت‌مون باهمدیگه قایمکی رفتیم ‫یه بازی ریچموند رو تماشا کردیم؟
‫یادمه.
‫هرچند تو صاحب باشگاه بودی، ‫پس هیچ خطری تهدیدمون نمی‌کرد.
‫یه‌ خرده... بردارم؟
‫اوه، آره.
‫- هی، داری اونجا چیکار می‌کنی؟ ‫- خدایا!
‫ببین چه لباس رنگارنگی پوشیدی.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اینجا زندگی می‌کنم.
‫ولی الان که وسط روزه.
‫اون چیه؟
‫برای توئه.
‫- لازم نیست الان نگاهش کنی. می‌تونی... ‫- اشکال نداره.
‫هنوزم نمی‌تونم ‫دست‌خطت رو بخونم.
‫«کیلی عزیز، ‫می‌خوام یه چیزی رو بدونی.
‫تو هیچ‌وقت کار اشتباهی انجام ‫ندادی. همه‌ش تقصیر من بود.
‫من گیر کرده بودم. ‫توی مشکلات خودم گیر کرده بودم.
‫و نمی‌خواستم با مشکلاتم برات دردسر ‫درست کنم، پس خودم رو کنار کِشیدم.
‫ولی تو...»
‫تو کیلی جونز لعنتی هستی ‫و همیشه هم همین می‌مونی.
‫و اگه من کاری کردم...
‫هرکاری که...
‫احساس کنی که این حقیقت نداره...
‫خیلی متأسفم.
‫دوستت دارم.
‫«با احترامات فائقه، ‫روی کنت. بوس‌بوس.»
‫بجز تو روی دیگه‌ای نمی‌شناسم.
‫- خب، می‌خواستم خیالم راحت بشه. ‫- نه.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫من برنده شدم.
‫بی‌خیال.
‫امروز یه اتاق پر از دوست‌های ‫عوضی روپرت رو قانع کردم
‫از لیگ آکوفو انصراف بدن.
‫- اوه، نه! ‫- اوه، نه، چیز خیلی خوبیه. بغلم کن.
‫اوه، ایول! ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫با اینکه کامل متوجه نشدم.
‫ممنون. وایسا ببینم.
‫حالا که فهمیدم واقعا زنده‌ای، ‫خیلی از دستت کفری‌ام.
‫کدوم گوری بودی؟
‫خب، نمی‌تونستم زمان ‫مناسبش رو پیدا کنم.
‫و راه مناسبش رو.
‫و دلم هم نمی‌خواست بگم.
‫خب، اونا یه مشت احمقن.
‫چون تو، کیلی جونز، ‫یه اعجوبه‌ی تمام‌عیاری.
‫چقدر پول سرمایه‌گذاری کرده بودن؟
‫نه. نمی‌ذارم این‌کارو بکنی. ‫خیلی زیاده.
‫اوه، خفه شو. خودم برای پول خودم ‫تصمیم می‌گیرم. بجنب، بگو ببینم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫توی فیلم‌ها اینطوری مبلغ رو میگن.
‫شوخیت گرفته؟
‫- نه. ‫- چرا.
‫- نه! ‫- چرا.
‫و فقط بهش نگاه کردم و ‫منظورم رو واضح رسوندم.
‫عزیزم، این قدم بزرگیه.
‫خدایا. می‌تونی تصورشو کنی گولشو ‫می‌خوردی و برمی‌گشتی با روپرت؟
‫[متأسفم. از طرف بچه‌ی شگفت‌انگیز]
‫ممنون، رنه.
‫[ورود ممنوع]
‫احتمالا بجای «کابوس دیوانه‌وار» ‫میگم «کابوس بلندپروازانه.»
‫ولی آره، ما راه‌مون رو ‫از شندی جدا کردیم.
‫خیلی‌خب. البته. عالیه. آره، ‫به‌زودی باهاتون حرف می‌زنیم.
‫- ایول. خیلی‌خب. ‫- خانم جونز.
‫باربارا، سلام. ‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید اینو بهت پس بدم.
‫من استعفای خودم رو ‫به جک تحویل دادم،
‫و من فقط وقتی شغلم رو ‫عوض می‌کنم گوی برفی می‌خرم.
‫منظورم اینه، البته اگه ‫یه مدیر مالی بخوای.
‫منظورم اینه، من ممکنه...
‫میشه دستت رو شل کنی؟
‫چون باید رسیدت رو بدم ‫تا پولم رو پس بدی.
‫ممنون.
‫حالت چطوره؟
‫سلام، رفیق.
‫سلام.
‫بینی‌ت چطوره، مرد؟
‫حس می‌کنم شکسته.
‫عجب بازی دیوانه‌واری بود، نه؟
‫آره. آره، همینطور بود.
‫چقدر خاطره ساختیم.
‫با بینی‌ش به توپ ضربه زد. ‫جزو ده لحظه‌ی برتر تاریخ ورزش بود.
‫- حالت خوبه؟ ‫- هی. آره، بد نیستم.
‫[تیم جام جهانی نیجریه در 1994]
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫آره، سؤالم یه‌کم شخصی بود.
‫اهل شهر پیوریا هستم.
‫- صبح بخیر، رئیس. ‫- صبح بخیر، تد.
‫چه باحاله! ‫خودت اونو کِشیدی؟
‫تد، می‌خوام یه چیزی که اخیراً ‫متوجه شدم رو باهات درمیون بذارم.
‫اینکه چقدر عجیبه که پیتزای ‫مارگاریتا توش سوسیس نداره؟
‫باهات موافقم، خواهر.
‫نه، تد. متوجه شدم دیگه برام مهم ‫نیست روپرت رو شکست بدم یا نه.
‫- اِ جدی؟ ‫- آره.
‫منظورم اینه هنوزم ‫می‌خوام برنده بشم.
‫ولی بخاطر خودمون.
‫بخاطر ریچموند.
‫منم می‌خوام بخاطر ‫خودمون برنده بشیم.
‫دیگه توی این‌ مقطع این ‫یه رسم تشریفاتی به‌نظر میاد.
‫مادامی که اون آب درخت نره توی ‫دهنم، راستش باهاش مشکلی ندارم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»