‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫و با این باخت،
‫ریچموند حالا هفتمین هفته‌ی ‫بدون پیروزی‌ش رو پشت‌سر می‌ذاره.
‫دو گل دیگه از زاوا هم نمی‌تونه
‫سگ‌های تازی رو در برابر نیوکاسل ‫با نتیجه‌ی 4 بر 2 پیش بندازه.
‫استعداد به وضوح توی ‫زمین وجود داره، کریس.
‫قطعا همینطوره، آرلو.
‫مشکل این تیم ممکنه ‫از نیمکت مربیان باشه.
‫گندش بزنن!
‫لعنتی.
‫کریس، بعد از باخت ماه پیش‌شون ‫در مقابل نیتن شلی و وستهام
‫به‌نظر میاد عملکرد سگ‌های تازی مثل ‫یه سنگ درحال سقوط داره افت پیدا می‌کنه.
‫خب، همه‌ی اشیا با سرعت یکسانی ‫سقوط می‌کنن، آرلو. بجز پر.
‫عالی گفتی، کریس. با اومدن زاوا، ‫تیم روزهای آفتابی‌ای رو گذروند.
‫ولی اگر الان یک ‫طرفدار ریچموند باشید،
‫حتما دارید حس می‌کنید ‫هیچی باب میل‌تون پیش نمیره.
‫هو! هو!
‫مطمئنا در مسابقه‌ی وسط هفته‌ی
‫ریچموند در مقابل منچسر سیتی اوضاع ‫می‌تونه از بد به بدتر تغییر پیدا کنه.
‫اونا در حالی‌که به جایگاه نهم سقوط می‌کنن ‫مطمئنا در شرایط مساعدی نیستن که
‫در مقابل رقبای ‫آبی آسمانی‌پوش‌شون بازی کنن.
‫می‌دونستم مثبت‌اندیشی مزخرفه!
‫- اوه، عجب، این زیاد خوب نیست. ‫- چی؟
‫«حتی با وجود زاوا هم ریچموند ‫بیشتر از پدرت توسری می‌خوره.»
‫رفیق، باید از توییتر بیای بیرون.
‫این یه پیام رو از مادرم گرفتم.
‫اوه، پسر. ‫واقعا متوجه نمیشم.
‫می‌دونید؟
‫ما که مثل همیشه تلاش‌مون سرجاش بود. ‫فقط نمی‌تونیم از پسش بربیایم.
‫نمی‌دونم مشکل چه کوفتیه. ‫شما می‌دونید؟
‫- دفاع‌مون تو باقلیاست. ‫- حمله‌مون بی‌زوره.
‫و اگه پسرها می‌خوان ‫دست روی دست بذارن
‫و فقط زاوا رو تماشا کنن که کل بازی رو می‌گردونه، ‫پس باید مجبورشون کنیم بلیت بخرن.
‫خیلی‌خب، انتقادات سازنده‌ای بود.
‫- ممنونم. ‫- هومم.
‫هی، رئیس. چه خبر؟
‫فقط یه سؤال سریع ازت داشتم.
‫اصلا قرار هست ‫یه بازی برنده بشیم؟
‫آم...
‫خب، توی صدات نگرانی حس می‌کنم.
‫و جالبه، چون‌که ما الان داشتیم ‫فکرهامونو روی همدیگه می‌ریختیم
‫تا چندتا راه‌حل قوی پیدا کنیم.
‫می‌دونی می‌خوایم چیکار کنیم؟ ‫وانمود کنیم این باشگاه یه کشتیه.
‫می‌خوایم این کشتی رو ‫برداریم و دور بزنیم.
‫برخلاف جریان بریم،
‫کشتی رو به‌طرف ستاره‌ی شمالی ‫بگیریم و تا خونه دنبالش کنیم.
‫شمال این‌طرفه، تد.
‫- شمال این‌طرفه؟ خیلی‌خب. ‫- فکر کنم این‌طرفیه.
‫- منم منظورم همین بود. اون‌طرفی. ‫- نه‌خیر، این‌طرفیه.
‫- می‌دونی، قاتی کردم. ‫- نه! همه‌تون اشتباه می‌کنید! اون‌طرفیه!
‫لعنتی.
‫فکر کنم.
‫هومم.
‫- هومم. ‫- می‌تونم اینو بردارم؟
‫بردار. خیلی ممنون.
‫ببخشید، ‫میشه اینو هم ببری؟
‫ربکا.
‫جان وینگزنایت. ‫چه سورپرایز خوبی.
‫- سلام. ‫- اوه، ایشون جسیکا دارلینگه.
‫جسیکا دارلینگ، ربکا ویلتون.
‫راستش ما باهمدیگه چند بار بیرون رفتیم.
‫و بعدش یهویی ربکا منو دک کرد. ‫دقیقا توی همین کافی‌شاپ.
‫البته من به امید اینکه تو رو ‫ببینم همیشه اینجا نمیام.
‫- چون این‌کارو نمی‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، ربکا، اگه اجازه بدی، ‫ازت تشکر کنم.
‫ما نامزد کردیم.
‫رینگ رینگ. زنگ عروسیه.
‫نامزد کردید. تبریک میگم. ‫واقعا که... عجب.
‫چطوری باهمدیگه آشنا شدید؟
‫اوه، شش ماه پیش توی برنامه‌های ‫دوست‌یابی همدیگه رو پیدا کردیم.
‫بنتر نه. نمی‌تونم از اون استفاده کنم. ‫یه‌کم حس عجیبی می‌کنم، چون‌که...
‫- آره. ‫- و منم توی دریای همه‌چیز،
‫رفتم ماهی‌گیری و برای خودم ‫یه نیمه‌ی گمشده پیدا کردم.
‫اوه.
‫توی ملاقات اول‌مون بردمش ‫تا همیلتون رو ببینیم.
‫- فوق‌العاده ست. ‫- و بعدش از شرفم دفاع کرد.
‫اوه، خدایا. آره. اینو داشته باش. ‫زمان استراحت بین نمایش بود.
‫ما توی صف وایساده بودیم تا ‫سی‌دی موسیقی متن رو بخریم،
‫چون من نمی‌خوام موسیقی رو اینترنتی گوش کنم. ‫و حدس بزن جلومون کی وایساده بود.
‫- سر آنتونی هاپكینز. ‫- می‌تونی تصورشو کنی؟
‫- نه. ‫- جسیکا خیلی مؤدبانه زد روی شونه‌اش
‫و ازش پرسید می‌تونه برای پدر جسیکا ازش ‫فیلم بگیره و اونم نقش هانیبال لکتر رو بازی کنه،
‫می‌دونی.
‫- و اونم گفت نه. ‫- آره.
‫پس منم یقه‌ی ‫اون بی‌شرف رو گرفتم،
‫و گفتم: «هی، ‫ما که ازت نخواستیم معروف بشی.»
‫و از خودمون یه سلفی دسته‌جمعی سریع ‫گرفتیم و به پرستار باباش ایمیل کردیم.
‫روزشو ساخت.
‫کثافت من توی زره براق.
‫- چی؟ ‫- الان...
‫چی گفتی؟
‫یه خرده کلماتت رو قاتی کردی.
‫تو الان گفتی: ‫«کثافت توی زره براق»؟
‫آره. می‌خواستم بگم: ‫«شوالیه‌ توی زره براق.»
‫یهو مغزم رد داد.
‫خیلی کم پیش میاد. ‫اون اتفاقا خیلی باهوشه.
‫یه مدت می‌رفت آکسفورد.
‫وایسا، نه، تو گفتی: ‫«کثافت توی زره براق.»
‫تو واقعا این کلمات ‫بخصوص رو گفتی.
‫درسته.
‫بگذریم، باید بریم. از ‫دیدنت خوشحال شدیم، ربکا.
‫خوبی؟ غذا چیزی خوردی؟
‫کاملا متوجه‌ام باربارا از کجا میاد،
‫ولی همونطور که داشتم ‫بهت توضیح می‌دادم،
‫نگرانم که اضافه‌کردن مشتری‌های بیشتر، ‫باعث بشه به مشتری‌های فوق‌العاده‌ای که
‫از قبل داریم کمتر توجه بکنیم.
‫و منم به کیلی یادآوری کردم که
‫همونطور تو بارها گفتی، جک، ‫اگه به جایی برسیم که حس کنیم
‫داریم زیادی به خودمون فشار میاریم،
‫پس آدم‌های بیشتری ‫استخدام می‌کنیم.
‫بهش میگن «رشد.»
‫- خیلی‌خب. بذار منم نظر بدم. ‫- اوه، خواهش می‌کنم.
‫- من با کیلی موافقم. ‫- خب، عالیه.
‫اینکه یه شرکت بوتیک کوچیک هستی ‫دقیقا همون چیزیه که تو رو از بقیه جدا کرده.
‫اگه می‌خوای یه رستوران موفق به‌نظر بیاد، ‫نصف میزها رو بردار
‫و مشتری‌ها رو دم در به صف بکش.
‫من که میگم همین‌کارو بکن.
‫- هومم. ‫- نه، فوق‌العاده ست. آره.
‫و بجای حقوق، می‌تونیم ‫میزهایی که انداختیم دور رو بدیم.
‫- نگران نباش، باربارا. محشر از آب درمیاد. ‫- اوه، آره. آره. قطعا.
‫تاحالا فکر کردی آفتاب ‫بهش حسادتش میشه؟
‫- تق‌تق. ‫- سلام، عزیزم.
‫حالا که جلسه‌ی ‫دخترهای باحال‌تون تموم شد،
‫فقط می‌خواستم این خبر هیجان‌انگیز رو ‫بدم که من یه برنامه راه انداختم.
‫اوه.
‫مثل بنتره، ‫ولی بهتر و باحال‌تره
‫و واقعا به کمک‌کردن به مردم اهمیت ‫میده که با سلبریتی‌ها دوست بشن.
‫چی؟ شندی.
‫اسمش «ستاره‌یاب»ـه.
‫و آره، دنبال سرمایه‌گذار هستیم.
‫گمونم هنوزم سر قضیه‌ی بنتر عصبانیه؟
‫اوه، آره. هومم.
‫شندی میونه‌ی خوبی با ‫جواب رد شنیدن نداره، یا نامزد سابق،
‫یا محل کار، یا بیشتر اسامی.
‫«تو خیلی با شور و شوق هستی، ‫ولی مجبورم عذرت رو بخوام.
‫متأسفم، ولی می‌دونم که آدمی به ‫باهوشی تو از پس خودش برمیاد.»
‫مگه چیکار کردم؟
‫نه، نه، نه، نه. کیلی، ببخشید.
‫وقتی شندی رو داری ‫اخراج می‌کنی باید اینو بگی.
‫اوه، خدای من.
‫ببخشید.
‫بهش میگن ساندویچ تعریف.
‫به یه نفر یه خبر بد میدی، ولی ‫برای اینکه یه‌کم ملایم‌ترش کنی،
‫می‌ذاریش بین دوتا ‫تیکه تعریف خوشمزه.
‫اوه. ولی من نمی‌تونم ‫شندی رو اخراج کنم.
‫ازم متنفر میشه.
‫و فکر می‌کنه خیلی ‫خوب داره پیش میره.
‫اوه، مطمئنم که همینطوره.
‫بدترین آدم‌ها اغلب فکر ‫می‌کنن بهترین هستن.
‫بابام بهش میگه: ‫«خود زیبا ‌انگاری استعداد.»
‫خوبه.
‫می‌خوای بریم ناهار بخوریم؟ ‫جلسه‌ام افتاده عقب.
‫قطعا!
‫آره، همون موقع که گفتی ‫ساندویچ تعریف معده‌ام به قار و قور افتاد.
‫- اوه، لعنتی. بیاید اینو نگاه کنید. ‫- اوه.
‫[نیتن شلی و آناستازیا در یک ‫مهمانی باهمدیگر دیده شدند]
‫مرد، چطوری نیت آدم شاخی ‫مثل آناستازیا رو گیر آورده؟
‫اوه، شاید شرط‌بندی کرده.
‫- اوه، مثل فیلم «او همه‌چیز تمام است.» ‫- آره.
‫آره! ولی نیت برای قایم‌کردن زیباییش ‫عینک نمی‌زنه و موهاشو دم اسبی نمی‌بنده.
‫نه، معلومه نه.
‫تغییرشکل اون درونیه.
‫- آره. ‫- می‌دونید، «او همه‌چیز تمام است»
‫فقط یه نسخه‌ی فیلمی از نمایش ‫موزیکال «بانوی زیبای من»ـه.
‫که اونم بر اساس نمایشنامه‌ی ‫پیگمالیون از جورج برنارد شاوـه.
‫من عاشق خوک‌هام. خیلی نازن
‫ولی هوش‌شون اندازه‌ی یه ‫بچه‌ی نوزاده انسانه.
‫آره، ولی آناستازیا ‫خیلی خفنه، مگه نه؟
‫- اوه، آره. خیلی خوشگله. ‫- واقعا محشره، داداش.
‫هی، زاوا، راجع‌به ‫آناستازیا چی فکر می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫همسر خودم، کریستینا، تنها ‫زنیه که به وضوح می‌بینم.
‫بقیه‌ی زن‌های دیگه ‫فقط یه لکه هستن.
‫عجب.
‫همسرم جذابه، ولی تو ‫مایه‌های دختر همسایه ست.
‫عینک می‌زنه، ‫موی دم اسبی داره، نقاشی می‌کنه.
‫مثل همون دختره توی ‫«او همه‌چیز تمام است.»
‫- مثل چی؟ ‫- اسم یه فیلمه.
‫اوه، من به سینما اهمیت نمیدم.
‫چیز موردعلاقه‌ام ‫برای تماشا همسرمه.
‫عجب.
‫اگه با سیستم 1-5-4 خودمون ‫بمونیم، به‌فنا می‌ریم.
‫اگه بریم به سیستم 2-4-4 به‌فنا می‌ریم. ‫ولی اگه سیستم 2-3-5 رو امتحان کنیم...
‫- برنده می‌شیم؟ ‫- به‌فنا می‌ریم.
‫- لعنتی. ‫- من سیتی.
‫باورم نمیشه سخت‌ترین رقیب‌مون ‫اسمش مثل اسم همون کلوبیه که
‫توی دانشگاه اجرا میکردیم
‫آم...
‫چه خبره، ترنت؟ ‫برامون ایده‌ای داری؟
‫نه، نمی‌تونم. من... ‫فقط برای مشاهده اینجا هستم.
‫- نمی‌تونم دخالت کنم. ‫- متوجه‌ام.
‫می‌دونی، یه جورایی مثل یکی از اون ‫مستندسازهای حیات‌وحش سادیستی هستی که
‫هیچ‌وقت دوربین‌شونو کنار نمی‌ذارن
‫با اینکه میبینن یه میمون مجروحِ ‫کوچولوی خوشگلِ بی‌دفاع بیچاره
‫الانه که توسط یه گله ‫کفتار بهش حمله بشه.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫راجع‌به یه بازی تو سبک ‫توپ بلند قدیمی فکر کردید؟
‫- اوه، چی، مثل مسیر یک؟ ‫- اون چیه؟
‫یه تاکتیک هجومی که ‫می‌تونه گزینه‌ی مناسبی
‫برای یه تیم ضعیف‌تر ‫در برابر یه حریف برتر باشه.
‫خیلی‌خب، عالیه. پس ‫بیاید همین‌کارو انجام بدیم.
‫نه، مدافع‌های میانی‌شون خیلی قَدَرن.
‫- کلک‌مونو می‌کّنن. ‫- آره، به‌فنا می‌رید.
‫هومم. اوهوم.
‫[از مدرسه‌ی هنری باهام تماس گرفتن. ‫یه اتفاقی براش افتاده. قلدری.]
‫[چیز بیشتری فهمیدم ‫باهات تماس می‌گیرم]
‫امروز صبح هنری توی ‫مدرسه مورد قلدری قرار گرفته.
‫اگه همین الان راه بیفتیم
‫و پرواز رابط پاریس رو سوار بشیم،
‫می‌تونیم تا ظهر توی کانزاس باشیم،
‫و تا 12:30 خونه‌ی اون ‫عوضی رو به آتیش بکِشیم!
‫نه، نه. بهترین کاری که با قلدرها ‫می‌تونی بکنی اینه که محل‌شون ندی.
‫بعدش ساعت 4:00 صبح ‫قایمکی وارد خونه‌شون میشی،
‫که از لحاظ آماری،
‫ساعتیه که آدم‌ها کمترین آمادگی رو ‫برای دفاع از خودشون دارن.
‫درسته.
‫و به‌محض اینکه بالاسرشون وایسادی، ‫در حین اینکه توی رختخواب‌شون خوابیدن،
‫شروع می‌کنی به کتک‌زدن‌شون.
‫با یه طناب ضخیم، سنگین ‫که با رنگ قرمز خیس خورده.
‫دوباره و دوباره بهشون ‫ضربه می‌زنی تا بیدار بشن،
‫و رنگ رو با خون ‫خودشون اشتباه بگیرن.
‫وقتی التماست کردن بس کنی،
‫با بلندترین صدایی که می‌تونی
‫و طولانی‌ترین مدتی که ‫می‌تونی می‌خندی.
‫و بعد دوباره شروع ‫می‌کنی به کتک‌زدن‌شون.
‫هومم. آره.
‫می‌دونی، ‫شاید فعلا این‌کارو نکنم و صبر کنم
‫تا با میشل تماس بگیرم و ‫جزئیات قضیه رو بفهمم،
‫و ببینم واقعا چه اتفاقی افتاده.
‫آره، باشه. آره، منصفانه ست.
‫- ولی ممنون. ‫- باعث افتخاره.
‫هومم.
‫ربکا، یه لحظه وقت داری؟
‫البته.
‫میشه بشینیم؟
‫لزلی، این رسمی بودن خیلی ‫داره می‌ترسونتم. فقط بشین.
‫مسئله اینه که، باشگاه داره به ‫جهت اشتباهی حرکت می‌کنه،
‫و متأسفانه اصلا ربطی به ‫کیفیت بازیکن‌هامون نداره.
‫بنابراین، اگه جلوی سیتی خوب بازی نکنیم، ‫باید اینو درنظر بگیریم که...
‫راجع‌به این احتمال فکر کنیم که،
‫شاید به‌صورت فرضی تمرکز کنیم که،
‫سرمربی باشگاه‌مون رو عوض کنیم.
‫می‌خوای تد رو اخراج کنی؟
‫از کجای حرفم اینطور برداشت کردی ‫که این کاریه که دلم می‌خواد انجام بدم؟
‫لزلی، درحال حاضر این ‫مسئله برام خیلی غم‌انگیزه.
‫بنابراین، به خودم این اجازه رو ‫میدم که موضوع رو عوض کنم.
‫تو به رمال‌ها اعتقاد داری؟
‫اوه، آره، اتفاقا اعتقاد دارم.
‫چرا این غافلگیرم نمی‌کنه؟
‫منظورم اینه تو خیلی... نمی‌دونم، ‫غیرقابل پیش‌بینی هستی.
‫ممنون. عمه‌ی من دورا، ‫یه خرده دستی به آتش داره،
‫یه مقدار چشم درونی داره.
‫و پیش‌بینی کرد که من و جولی ‫پنج تا بچه‌ به‌دنیا میاریم، همگی پسر.
‫و حالا نگاه‌مون کن.
‫همه‌ی دستشویی‌های ‫خونه‌مون همیشه خیس هستن.
‫چرا پرسیدی؟
‫اوه، چند هفته پیش،
‫من یه جورایی رفتم یه رمال دیدم.
‫یه جورایی نه. ‫کاملا رفتم یه رمال دیدم.
‫عجب! ‫درباره‌ی فصل چی گفت؟
‫- نپرسیدم. ‫- اوه.
‫یه‌کم آدم عجیبی بود. ولی چندتا ‫چیز رو گفت که اتفاق می‌افته،
‫و حالا اتفاق افتادن.
‫هومم.
‫عجیبه، مگه نه؟
‫دنیا پر از چیزهاییه که ‫نمیشه توضیح‌شون داد، ربکا.
‫ناخن‌ها. اینا اصلا چی هستن؟
‫و رمال‌ها، حتی با اینکه ‫بعضی‌هاشون شارلاتان هستن،
‫می‌تونن بهمون کمک کنن ‫درون خودمون چیزی رو ببینیم
‫که خودمون زیاد ‫خوب نمی‌تونیم ببینیم.
‫ممنون، لزلی.
‫هومم. هومم.
‫اوه، سلام، خانم کیکز.
‫- از طرف روپرته؟ ‫- دوستم آناستازیا.
‫می‌خواد باهاش تماس بگیری.
‫غافلگیر شده بود که توی ‫«بانز اند هانی» ازش شماره نگرفتی.
‫خب، نمی‌خواستم ‫خیلی پُررو به‌نظر بیام.
‫خیلی‌خب.
‫اوه، سلام. ‫خوشحالم گیرت آوردم.
‫نیتن شلی هستم.
‫پری‌شب واقعا از ملاقاتت لذت بردم،
‫و امیدوار بودم که بتونیم برای یه ‫نوشیدنی دیگه همدیگه رو ببینیم.
‫آره، ببخشید، مامان. فقط داشتم ‫تمرین می‌کردم که... آره. چطور بودم؟
‫«فکر کنم باید برای یه نوشیدنی ‫دیگه همدیگه رو ببینیم» مستقیم‌تره.
‫آره. باشه، آره. ممنون.
‫خیلی‌خب، دوستت دارم. ‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب.
‫باید برای یه نوشیدنی ‫دیگه همدیگه رو ببینیم. باید.
‫- سلام، مربی. ‫- سلام، ربکا.
‫- تد. ‫- نه، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫هنوزم بخاطر اینکه اون‌ روز سرم ‫داد زدی احساس بدی می‌کنی، نه؟
‫من می‌تونم مثل ‫رمال‌ها پیش‌بینی کنم.
‫اشکال نداره.
‫نه، آره، نباید برات قلدری می‌کردم.
‫- از آشنایی باهات خوشحال شدم، رئیس. ‫- منم همینطور، تد.
‫عصر بخیر.
‫سلام.
‫خانم جونز.
‫امیدوارم از ناهارتون ‫با جک لذت برده باشید.
‫فقط یه سؤال فوری.
‫شما به شندی گفتید ساعت ‫4:00 صبح به اما جی زنگ بزنه،
‫و درحالی که نوشیدنی خورده،
‫براش ایده‌ی برنامه‌ی ‫«ستاره‌یاب» رو تعریف کنه؟
‫- چی؟ ‫- اما جی عینک آفتابی طراحی می‌کنه.
‫آره، نه، البته که من ‫این‌کارو نکردم. چطور مگه؟
‫اوه، چون‌که الان اخراج‌مون کرد.
‫بخاطر شندی،
‫بخاطر دوستت.
‫شندی.
‫- بله؟ ‫- میشه لطفا باهات حرف بزنم؟
‫- میشه بهم نیم‌ساعت وقت بدی؟ ‫- نه، همین الان.
‫- میشه لطفا نگاه کنم؟ ‫- باربارا.
‫سلام. می‌تونم پنج دقیقه ‫بهت وقت بدم،
‫بعدش باید برم پایین و ‫دستیار احتمالیم رو ببینم.
‫اون از آسانسور می‌ترسه. ‫بامزه ست، مگه نه؟
‫میشه لطفا بیای بشینی؟
‫آره.
‫قراره حقوقم بیشتر بشه؟
‫تو خیلی باهوشی.
‫ولی...
‫عزم راسخم؟ یعنی؟
‫من الان بخاطر اینکه بعضی‌ها نمی‌تونن ‫با یه مبتکر کار کنن، اخراج شدم.
‫پس می‌خوام شرکت روابط عمومی ‫خودم رو راه‌اندازی کنم تا اینجا رو نابود کنم.
‫کی باهام میاد؟
‫دوبرابر حقوق اینجا بهتون میدم.
‫کی باهام میاد؟
‫- تو نه، دن. ‫- باشه.
‫باربارا. می‌دونم تو با من هستی.
‫اصلا و ابدا باهات نیستم.
‫بخاطر اینکه یه بزدلی، و ازت متنفرم.
‫از همه‌تون متنفرم!
‫من خیلی اینجا رو دوست دارم. ‫ما مثل یه خانواده هستیم.
‫- دوستت دارم. ‫- چیزیت نمیشه، شندی. من...
‫نه‌خیر!
‫اوه، شما یه مشتِ ‫فاشیست عوضی هستید.
‫ده درصدی‌های لعنتی.
‫آره، همین هستید.
‫می‌دونید چیه؟ ‫لعنت به همه‌تون.
‫اون مال ماست.
‫دن، بریم.
‫راستش من می‌مونم.
‫برو بمیر.
‫خیلی‌خب.
‫هومم.
‫خب، بهش اشاره نمی‌کنم.
‫نه، ولی بهش فکر می‌کنی.
‫بله، اغلب. و برای همیشه.
‫- خیلی ممنون. ممنون. ‫- بفرمایید.
‫[مخاطب اضطراری]
‫[نام] ‫[نسبت]
‫- ربکا. عجب سورپرایز خوبی. ‫- اوه.
‫- اوه، مجبور نیستی این آت‌وآشغال‌ها رو پر کنی. ‫- اوه.
‫- بیا بریم، عزیزم. ‫- ممنون.
‫خب، اوضاعت چطوره؟
‫با توجه به افت اخیر ریچموند؟
‫ای طفلکی. ‫حتما خیلی اضطراب داره.
‫خب، اعتراف می‌کنم که ‫یه مقدار سخت بوده.
‫ولی فقط یه‌کم توی ‫دوران بدی افتادیم.
‫خب، همه‌چی درست میشه. مطمئنم.
‫تا وقتی که زاوا رو دارید غم ندارید.
‫- اون فوق‌العاده ست، مگه نه؟ ‫- آره واقعا.
‫خیلی خوش‌شانسیم که اونو داریم.
‫خب، بگو ببینم، ‫چی باعث شده امروز اینجا بیای؟
‫خیلی‌خب. می‌دونم که ‫با توجه به سنم چیزی که
‫می‌خوام الان بپرسم ‫یه‌کم دور از ذهنه.
‫ولی برام سؤال بود که...
‫می‌تونی بچه‌دار بشی یا نه؟
‫آره. همین.
‫اصلا دور از ذهن نیست.
‫من همیشه با زن‌های همسن تو، ‫و مسن‌تر سروکار دارم.
‫- واقعا؟ ‫- قطعا.
‫حالا با این وجود، ‫نمی‌تونم ضمانت بدم...
‫اوه، نه، البته. می‌دونم.
‫ولی می‌تونیم چندتا آزمایش بگیریم ‫ببینم امکانش هست یا نه. خوبه؟
‫عالیه. آره. ممنون.
‫خب، محکم بشین، و ریلکس باش.
‫یه‌کم خون می‌گیرم ‫و چندتا عکس می‌گیرم.
‫- از دیدنت خیلی خوشحالم. ‫- همچنین.
‫ایول به ریچموند!
‫خیلی‌خب، گوش کنید.
‫وقتی رفتید، یه دوش بگیرید. ‫یه‌کم استراحت کنید.
‫از اون مهم‌تر، ‫قبل از خواب بازی ویدیویی نکنید.
‫مگر اینکه «انیمال کراسینگ» باشه. ‫اون خیلی خوبه
‫- آره. اوهوم. ‫- آفرین، بچه‌ها.
‫می‌دونید، واقعا فکر می‌کنم ‫کم‌کم شانس‌مون داره برمی‌گرده.
‫- خب، راستش، سم... ‫- یان مس، نیازی نیست.
‫سم، ما مزخرف بازی می‌کنیم، ‫و همه‌مون اینو می‌دونیم.
‫آره. آره. آره.
‫هی. این منفی‌بافی‌ها کافیه.
‫آره، سیتی محشره. ‫واقعا همینه.
‫ولی کی اهمیت میده؟ ‫چون ما هم همینطوریم.
‫پس این‌قدر مثل یه مشت ‫خرگوش کوچولو رفتار نکنید.
‫بیاید انجامش بدیم، باشه؟
‫کاملا حق با جیمی‌ـه.
‫طوری که انگار زاوائه.
‫ولم کن، مرد.
‫می‌دونید، من پیامبر نیستم.
‫پیامبرها به یه چیزی اعتقاد دارن.
‫من اعتقاد خالی ندارم.
‫توی قلبم می‌دونم، توی استخون‌هام،
‫توی عضلات دلتوئید، تراپس ‫و گلوتئال خوش‌فرمم می‌دونم که
‫هیچ تیمی نیست که این ‫تیم نتونه بهش پیروز بشه.
‫من همین الان دقیقا اینو گفتم.
‫شما بخاطر من برنده نمی‌شید.
‫بخاطر این برنده می‌شید ‫چون باهمدیگه کار می‌کنید.
‫چون‌که باهمدیگه...
‫می‌تونید به هرچیزی ‫دست پیدا کنید.
‫منچستر سیتی شکست می‌خوره!
‫هی. اینجایی.
‫هی، تد. متأسفم که همه‌ش ‫زمان‌مون باهمدیگه جور درنمیاد.
‫اشکال نداره. متوجه‌ام، می‌دونی؟
‫آقا کوچولو حالش چطوره؟
‫حالش خوبه. ‫راستش الان رفته پارک.
‫واقعا؟ اوه، عالیه.
‫آره، جیک فکر کرد ایده‌ی خوبیه که ‫یه سر بره بیرون، یه‌کم هوای تازه بخوره.
‫آره. نه، هوشمندانه ست. آره.
‫خودت چطور؟ تو چطوری؟
‫اوه، قطعا روزهای ‫بهترم به خودم دیدم.
‫می‌فهمم.
‫منم سر این قضیه تمام روز ‫داشتم موهامو می‌کِشیدم.
‫می‌دونی، راستش قضیه رو ‫برای بیرد و روی تعریف کردم.
‫آماده بودن با هواپیما ‫بپرن بیان کانزاس
‫و کل فیلم «جادوگر خبیث غرب» رو ‫روی بچه‌ای که قلدری کرده پیاده کنن.
‫نه، تد، هنری مورد قلدری قرار نگرفته بود. ‫خودش قلدری کرده بود.
‫چی؟
‫ای‌اف‌سی ریچموند ‫در مقابل منچسر سیتی.
‫به‌طور معمول، طرفدارهای سگ‌های تازی ‫قبل از اینکه حتی این مسابقه شروع بشه
‫توی تقویم‌شون باخت رو علامت می‌زنن.
‫ولی امشب، با وجود زاوا، امیدوارن
‫که ریچموند بألاخره این رقابت ‫یک‌طرفه‌ی همیشگی رو پایان بده.
‫وقت رفتنه.
‫فردا می‌بینمت، دن.
‫نه.
‫من استفعاء میدم.
‫نه، نه. شوخی می‌کنم.
‫مگر اینکه بخوای استفعاء بدم؟
‫- نه، از خدامه فردا ببینمت، دن. ‫- خیلی‌خب.
‫- شب بخیر. ‫- خیلی‌خب. ممنون.
‫- شب بخیر، خانم جونز. ‫- اوه، شب بخیر، باربارا.
‫- باربارا؟ ‫- اوه.
‫اوه!
‫امشب می‌خواید برید بازی ‫ریچموند رو ببینید؟
‫مثل دفعه‌ی قبل خشنه؟
‫- احتمالا نه. ‫- پس نه.
‫من باهات میام.
‫میشه دفترت رو قرض ‫بگیرم تا چندتا تماس بگیرم؟
‫اوه، آره، البته. آره.
‫فقط کِشوی میزم رو نگاه نکن.
‫نگاه نکنی ها.
‫قطعا کِشوهاشو نگاه می‌کنم.
‫اوهوم.
‫زاوا! زاوا!
‫زاوا! زاوا! زاوا! زاوا!
‫پوست‌شونو بکّن.
‫تیکه‌تیکه‌شون کن.
‫- جرشون بده. ‫- باشه.
‫- لهشون کن. ‫- من بازی نمی‌کنم.
‫- این‌قدر تشویق کن تا از حنجره‌ات خون بیاد. ‫- خیلی‌خب.
‫بخورشون.
‫- ازشون برتری پیدا کن، سم. ‫- ممنون، مربی.
‫هی. زاوا کجاست؟
‫هی، مربی. داشته باش.
‫115 روز پیاپی، ‫بدون کثیف شدن. رکورد جدید.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫با هنری هنوز تماس نگرفتی؟
‫نه، همه‌ش زمان‌مون ‫باهمدیگه جور درنمیاد.
‫چرا دنیا نمی‌تونه یه منطقه زمانی ‫بزرگ واحد داشته باشه، می‌دونی؟
‫- بخاطر خورشید. ‫- درسته، خورشید لعنتی.
‫هنری بچه‌ی خوبیه، ‫چون‌که تو باباش هستی.
‫اوهوم.
‫و هر مشکلی که پیدا کرده باشه، ‫هیچیش نمیشه.
‫ممنون، مربی. ‫به شنیدنش نیاز داشتم.
‫نه، نیاز داشتی بشنوی.
‫- منم همین رو گفتم. ‫- واقعا؟
‫یه مشکل لعنتی داریم.
‫دوتا سؤال. ‫آماده‌ای بریم سر مسابقه؟
‫و تو هم این بوی ‫زننده رو حس می‌کنی؟
‫آره و آره.
‫اوه، خدای من. ‫صدای چی بود؟
‫خیلی عجیبه.
‫«شیر رفت. ‫از گوسفند لذت ببر، عوضی. بوس، شندی.»
‫خدایا.
‫یه یادآوری مؤدبانه بود که ‫کارت ورودش رو از کار بندازیم.
‫خاک به سرم.
‫اوه، خدای من! خیلی چندشه.
‫اول شما.
‫اوه.
‫سلام، جید. شلی هستم.
‫برای دونفر رزرو کرده بودیم. ممنون.
‫شما چطور، خانم؟ ‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫- اوه... ‫- اوه، نه، اون... ما...
‫ایشون آناستازیاست.
‫ایشون یه مدل خیلی معروفه
‫باهمدیگه. دوتایی.
‫سلام.
‫کله‌ی خیلی نازی داری.
‫ممنون. به پدرم رفتم.
‫- خیلی‌خب، از این طرف. ‫- اوه، نه. ببخشید، جید، عزیزم.
‫ما میز دم پنجره رو می‌خوایم لطفا.
‫- باید برم از درک بپرسم. ‫- خودم از قبل از درک پرسیدم.
‫اوه، نیتن شلی! ‫بچه‌ی شگفت‌انگیز!
‫آره. بزن قدّش.
‫- هی! ‫- آهان.
‫و وایسا ببینم.
‫یه چک بزن تو گوشم. ‫دارم خواب می‌بینم؟
‫آناستازیای معروف اومده ‫توی رستوران من.
‫من طرفدار پروپاقرص شما هستم
‫بهترین میز رستوران برای شما دونفر. ‫اگه میشه از این طرف بریم؟
‫بفرمایید.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون، درک.
‫- لذت ببرید. ‫- ممنون.
‫اوهوم.
‫اینجا زیادم قشنگ نیست.
‫اوه، نه، ولی...
‫فقط صبر کن تا غذاشو امتحان کنی، ‫چون‌که باقلواش ملکوتی‌ـه.
‫هومم.
‫[کیلی: نمی‌تونم سر بازی بیام، ‫خلاصه‌ی قضیه اینه:]
‫[دوستت دارم!]
‫[100 تا سؤال دارم ولی نگهش می‌دارم برای بعداً]
‫[دکتر وگنر: نتایج آزمایشت رسیده]
‫[بعد از مسابقه زنگ می‌زنم ‫تا باهات صحبت کنم]
‫[ایول به ریچموند!]
‫یه خبر بد دارم.
‫بجنبید، بچه‌ها. بجنبید!
‫و ریچموند از همین حالا بازی رو ‫با کالین هیوز بجای زاوا شروع کرده.
‫هیوز بجای زاوا. ‫نظری نداری، کریس؟
‫آره. این احمقانه‌ترین ‫چیزیه که تاحالا دیدم.
‫و بازی شروع میشه. ‫ولی زاوا کجاست؟
‫هی. خبری نشد؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه کجاست.
‫مردتیکه‌ی بی‌شرف ‫گوشی‌شو جواب نمیده.
‫همینطور نه مدیربرنامه‌اش، ‫نه مباشرش، نه ناشرش، نه مربی‌ش،
‫نه متخصص طب سوزنی‌ش، نه متخصص طب فشاری‌ش، ‫نه متخصص سنگ‏پیخالش، نه پرورش‌دهنده‌ی آووکادوش،
‫نه حتی آرایشگرش.
‫شاید مُرده.
‫بهتره مُرده باشه.
‫ریچموند ده دقیقه ست که ‫داره بدون زاوا بازی می‌کنه،
‫و همه‌مون در حیرت هستیم که چرا.
‫خداحافظ، ‫دوست کوچولوی بوگندوم.
‫اگه بازم شندی خواست یه ‫حیوون قرض بگیره، تو رو خدا بگو نه.
‫اوه، ببخشید، کیلی.
‫بهم قول داد منو با ‫یه سلبریتی جور کنه.
‫همیشه دلم می‌خواست از ‫یه رستوران بیام برم و بگم:
‫«لطفا عکس نگیرید.»
‫ادوارد، باید آدم‌ها رو بخاطر چیزی که هستن ‫دوست داشته باشی، نه کسی که هستن.
‫هومم.
‫- و اینم یه کیسه‌ی بزرگ پر از کثافت. ‫- اوه.
‫حالا بوش یه جوری شده انگار یه نفر مستقیماً ‫توی یه لاته‌ی کدو حلوایی دستشویی کرده.
‫راستش الان یه نوشیدنی به‌کارم میاد. ‫اینجا چیزی نداری، نه؟
‫اوه، لعنتی. نه، ببخشید.
‫وایسا.
‫بألاخره بطری سرکار ‫شندی به‌کارمون اومد.
‫ایول. کجا قایم کرده بود؟
‫روی میزش.
‫- آره. ‫- احتمالا یه مخلوط و یخ می‌خوای.
‫پرتقال‌ قندی خوبه؟
‫کیلی، تو خیلی مهربونی.
‫ولی من به با اعتبارترین مدرسه‌ی ‫شبانه‌روزی توی دانمارک رفتم.
‫ما برای صبحونه‌ نوشیدنی ‫گرم می‌خوردیم.
‫عجب. من خیلی سخت سورپرایز میشم، ‫ولی تو الان سورپرایزم کردی.
‫اینو نمی‌تونم پست کنم.
‫سس‌های کوچولوش ‫شبیه استفراغ می‌مونه.
‫نمی‌تونم عکس استفراغ پست کنم. ‫مردم می‌بیننش و اونا هم می‌خوان استفراغ کنن.
‫خیلی‌خب. خبر خوب اینه که، ‫مزه‌اش خیلی بهتر از ظاهرشه.
‫و این نان پیتا تازه‌تازه از ‫نونوایی پایین خیابون تهیه شده.
‫بذار دهنم.
‫باشه.
‫هومم. هومم. هومم. اوهوم.
‫هومم. اوهومم.
‫- آره؟ آره؟ ‫- هومم. اوهومم.
‫هومم.
‫- نیت؟ ‫- بله؟
‫میشه لطفا بریم؟ منظورم اینه، ‫غذا خیلی خوشمزه ست،
‫ولی فقط خیلی بدقیافه و غم‌انگیزه.
‫خیلی‌خلب، ببین، ‫می‌دونم که شاید زیاد باحال نباشه،
‫ولی این رستوران برای من خیلی مهمه.
‫اینجا رستورانیه که خانواده‌ام ‫سالگردها و تولدهامون رو جشن می‌گرفت.
‫اینجا جاییه که وقتی به‌عنوان ‫دستیار مربی ریچموند ترفیع گرفتم، اومدم.
‫تک‌تک اتفاقات مهم توی ‫زندگی‌مون اینجا گذرونده شده.
‫و این باعث میشه اینجا ‫برای من بهتر از باحال باشه.
‫هومم.
‫اوه، حواسم کجاست؟ ‫باید ساگاناکی سفارش بدیم.
‫اوه، من می‌خوام یه تماس بگیرم.
‫دوستم آنفلونزا داره. ‫و باید حالشو بپرسم.
‫نه، کار خیلی خوبیه. ‫خیلی محبت داری.
‫برای اینکه تماس بگیری ‫همه‌ی اون وسایل رو لازم داری؟
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، رفیق.
‫هنوزم باید هزینه‌ی ‫نوشیدنی رو ازت بگیرم.
‫و نتیجه‌ی نهایی 4 بر 0 میشه،
‫درحالی‌که ریچموند بازم از رسیدن ‫به رقیب بزرگ آبی‌شون باز می‌مونه.
‫و بدون زاوا، برامون سؤاله که
‫اصلا این تیم جاش توی ‫لیگ برتر هست یا نه.
‫خب، این تیم بدون زاوا ‫جاش توی لیگ کلیسام هم نیست.
‫راستش لیگ چالش‌برانگیزیه
‫- و روحانی‌های بااستعدای داره. ‫- هو!
‫همه‌تون یه مشت بی‌عرضه هستید!
‫مک‌آدو، تو به‌درد لای جزر می‌خوری!
‫بدون زاوا مزخرفید! ‫حتی با زاوا هم مزخرفید!
‫[لزلی: معما حل شد]
‫[آیا زاوا بازنشسته خواهد شد؟]
‫[زاوا می‌گوید آخرین مسابقه‌اش را بازی کرده است]
‫سلام، دکتر.
‫بله، بله، امروز باخت بدی بود.
‫هومم. آره. الان اعلامیه‌اش رو دیدم.
‫آره، استعداد فوق‌العاده‌ایه.
‫ببخشید، دکتر. ‫فقط یه‌کم عجله دارم.
‫اینطوری عالی میشه. ممنون. ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫درسته. آره. ‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫اوه، قطعا... ‫ولی مطمئن باشم بهتره.
‫آره، خب، دوباره ممنون.
‫آره. آره، منم از ‫دیدنت خوشحال شدم.
‫ممنون.
‫چی؟ واقعا با یه دلقکِ ‫جشن تولد ملاقات کردی؟
‫برای سه هفته‌ی کامل.
‫برات جوک هم تریف می‌کرد؟ ‫با آرایش و دماغش؟
‫البته که تعریف می‌کرد.
‫یه بار سوار ماشینش شدم.
‫با سی تا از دوستای دلقکش ‫همه اونجا جمع شده بودیم.
‫خدایا. شنیدن قصه‌ی ‫این نامزدهای سابقت،
‫باعث میشه راجع‌به رابطه‌ی آخر خودم ‫احساس خیلی بهتری داشته باشم.
‫- یه فوتبالیست بود، درسته؟ ‫- آره.
‫آره. جیمی اسمش چی بود؟
‫نه، خب، آره... نه... آم...
‫جدایی بدی داشتی؟
‫نه. باحال بود. پنج ستاره. ‫حاضرم دوباره ازش جدا بشم.
‫هومم.
‫راستش...
‫نه، دوباره یادآوریش نمی‌کنم. ‫درباره‌اش صحبت نمی‌کنم.
‫چون‌که هنوز دردناکه.
‫و دیگه از این احساس خسته شدم. ‫من قدیما آدم خوشحالی بودم.
‫- از نظر من که آدم خوشحالی هستی. ‫- خنده‌داره.
‫البته منظورم اینه، در حد ‫یه دلقک خنده‌دار نیست.
‫ولی چند ماه بود این‌قدر ‫بهم خوش نمی‌گذشت.
‫اوه، من همیشه خیلی بیشتر ‫از این بهم خوش می‌گذره.
‫اوه، گمشو ببینم.
‫هی.
‫بابت همه‌چی ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫باقوا برای دونفر.
‫اوه، آره، آم...
‫دختری که آورده ‫بودم باید می‌رفت...
‫آره، تنهایی نمی‌تونم ‫اون‌همه رو بخورم.
‫مگر اینکه تو بهم ملحق بشی. ‫نه. نه.
‫البته.
‫هرچی نباشه، ‫باقلوامون ملکوتی‌ـه.
‫آره، نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم چرا هروقت می‌خوام ‫کسی رو تحت‌تأثیر قرار بدم،
‫مثل مادربزرگم به‌نظر میام.
‫- مادربزرگت؟ ‫- اوهوم.
‫آم، خیلی‌خب...
‫بفرما بشین.
‫تنها چیزی که دلمو آروم می‌کنه
‫اینه که می‌دونم توی تمام ‫جهان‌های بی‌شمار موازی هم،
‫حتی یه جا هم ‫این بازی رو برنده نشدیم.
‫[هرم موفقیت]
‫من می‌دونم منچستر چیه.
‫[تماس ویدیویی از هنری]
‫هی، رفقا. هنریه. ‫اشکال نداره اگه...
‫به کارت برس.
‫ممنون.
‫هی، آقا گنده‌هه.
‫سلام. بابت بازیت متأسفم.
‫اوه، نگرانش نباش. پیش میاد. ‫از دیدنت خوشحالم، مرد.
‫هی، ببین، ‫خیلی دلم می‌خواست راجع‌به
‫اتفاقی که اون روز برات پیش ‫اومد صحبت کنم، می‌دونی؟
‫بابا، من گند زدم.
‫و اگه فقط به توصیه‌ی تو گوش می‌کردم، ‫هیچ‌کدوم از این اتفاقات پیش نمی‌اومد.
‫- کدوم توصیه؟ ‫- «اگه عصبانی هستی، تا ده بشمار.
‫اگه این‌ جواب نداد، ‫دوباره این‌کارو بکن.»
‫آهان.
‫خب، این چیزیه که ‫پدرم قدیما می‌گفت.
‫بعد مامان‌جون می‌گفت برای ‫اینکه با خروپفش کنار بیاد
‫این اعداد رو باید ‫تا بی‌نهایت بشماره.
‫داگ حالش خوبه؟
‫با اجرای یه رپ معذرت‌خواهی
‫جلوی کل کلاس از دلش درآوردم.
‫آهان.
‫خب، می‌دونی، یه آهنگ هیپ‌هاپ ‫برای انتقال یه پیام راه عالی‌ایه.
‫می‌دونی؟ فقط به آهنگِ ‫هیپ‌هاپِ «پیام» نگاه کن.
‫هی، بچه‌ها. ‫امروز تلاش‌تون خوب بود.
‫آقای هیگینز، ‫قضیه‌ی زاوا حقیقت داره؟
‫متأسفانه بله.
‫یکی به دنی دستمال کاغذی بده.
‫هی، هی، بچه‌ها. ‫زاوا الان یه ویدیو پست کرد.
‫سلام. حالتون چطوره؟ دوستانِ من، ‫می‌خواستم یه چیزی رو باهاتون به اشتراک بذارم.
‫شما فالوئرهای من نیستید. ‫شما معتقدهای من هستید.
‫پس باید بهتون بگم.
‫زاوا آخرین مسابقه‌اش رو بازی کرد.
‫حالا تمام وقت و انرژیم رو
‫وقفِ خانواده‌ام و ‫مزرعه‌ی آووکادوم می‌کنم.
‫اگه انرژی‌تون رو روی چیزهایی ‫که واقعا دوست دارید بذارید،
‫کائنات هم انرژیش به شما وارد می‌کنه. ‫قابل‌تون رو نداشت.
‫هی، رفیق.
‫من باید خیلی سریع ‫برم با تیم حرف بزنم.
‫ولی بعدش وسایلم رو ‫جمع می‌کنم و میرم خونه.
‫و چطوره که به‌صورت آنلاین ‫روبلاکس بازی کنیم؟ چطوره؟
‫حله. دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم، رفیق. ‫بهت افتخار می‌کنم.
‫حالش خوبه. حالش خوبه.
‫هومم.
‫آقایون، هی.
‫امشب بازی سختی بود. باشه؟
‫من سیتی هنوزم ازمون برتری داره. ‫ولی اشکال نداره.
‫بعداً همین فصل ‫شکست‌شون می‌دیم.
‫مربی، فردا‌ تمرین نداریم، نه؟
‫- نه، نداریم. ‫- خب، پس همه‌تونو دوشنبه می‌بینم.
‫هی، هی. هی، مربی.
‫پس زاوا چی؟
‫آم...
‫از تیم بیرون رفت.
‫از لحاظ فنی، خودشو از کل ‫دنیای ورزش بازنشسته کرد،
‫که باعث میشه حس کنیم قضیه‌ ‫یه‌کم کمتر شخصی بوده، نه؟
‫می‌دونی، مثل این می‌مونه...
‫نامزدتون با یه نفر دیگه فرار ‌کنه و ‫مشخص بشه باهمدیگه نیمه‌ی گمشده هستن.
‫اوه، آره.
‫جینا گرشان لعنتی.
‫درسته.
‫ولی ببینید، ببینید، ببینید. ‫متوجه‌ام، باشه؟ زاوا رفته.
‫و می‌دونید چیه؟ ‫فکر می‌کنم این چیز خوبیه.
‫- چی؟ چطوری؟ ‫- خب، آره. خیلی‌خب، نگاه کنید.
‫دلم می‌خواد برنده بشم؟ ‫معلومه آره.
‫ولی همینطور دلم می‌خواد این‌کارو ‫با آدم‌هایی که می‌خوان اینجا باشن انجام بدم.
‫اینطوری نیست که بتونیم به کمد ببیندیمش ‫و وادارش کنیم دوست‌مون داشته باشه.
‫می‌تونستیم سعی‌مونو بکنیم.
‫هی، بچه‌ها. بچه‌ها، نگاه کنید. ‫ما اینجا اوضاع‌مون خوبه.
‫- باشه؟ ‫- اوهوم.
‫از قبل هم به زاوا نیازی نداشتیم. باشه؟
‫آره.
‫برای برنده شدن به تنها چیزی که نیاز داریم ‫کسایین که همین الان توی این اتاقن.
‫و تنها کاری که شما باید بکنید ‫اینه که ایمان داشته باشید.
‫- وای! ‫- این یه نشونه ست.
‫دیگه تمومه. ‫به‌فنا رفتیم.
‫کارمون تمومه. کارمون تمومه. ‫دخلمون اومده. دخلمون اومده.
‫صبر کن ببینم.
‫هی، تمومش کنید، باشه؟ ‫ما به‌فنا نرفتیم. هیچ‌کس به‌فنا نرفته.
‫ولی، بامبرکچ، آره، درست میگی. ‫این یه نشونه ست. موافقم. آره.
‫حقیقت اینه که، ‫این فقط یه نشونه ست.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، ‫گوش کنید ببینید چی میگم.
‫ایمان فقط بخاطر اینکه یه چیزی رو ‫از دیوار آویزون کردید، اتفاق نمی‌افته.
‫باشه؟ از اینجا نشأت می‌گیره.
‫می‌دونید؟ و این بالا. ‫و این پایین.
‫تنها مشکل اینه که همه‌مون یه عالمه ‫آت‌وآشغال‌ توی وجودمون داریم،
‫و خیلی وقتا اینا ‫سر راهمون قرار می‌گیرن.
‫می‌دونید، مزخرفاتی مثل ‫حسادت یا ترس، شرم.
‫من دیگه نمی‌خوام با این ‫مزخرفات سروکار داشته باشم.
‫می‌فهمید منظورم چیه؟ ‫شما دلتون می‌خواد؟
‫- نه. ‫- نه، مربی.
‫- نه. ‫- نه.
‫- دلتون می‌خواد؟ ‫- نه.
‫نه، منم همینطور. معلومه نه.
‫ولی می‌دونید دلم می‌خواد ‫با چیا سروکار داشته باشم؟
‫با ایمان‌هایی که اهمیت دارن، می‌دونید؟ ‫صرف‌نظر از اینکه چیکار می‌کنم یا به چی دست پیدا می‌کنم.
‫یا ایمان به امید چی؟ هان؟ ‫من می‌خوام با این سروکار داشته باشم.
‫ایمان داشته باشم که ‫اوضاع می‌تونه بهتر بشه.
‫که من می‌تونم بهتر بشم. ‫که ما قطعا بهتر می‌شیم.
‫اوه، پسر. که به خودت ایمان داشته باشی. ‫که به همدیگه ایمان داشته باشید.
‫مرد، اینا... ‫اینا پایه و اساس زنده بودن هستن.
‫و ببینید. هی، اگه بتونید این‌کارو بکنید، ‫اگه هرکدوم از شما واقعا بتونید این‌کارو بکنید...
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اونو پاره کنه.
‫- همه‌تونو دوشنبه می‌بینم؟ ‫- آره، مربی.
‫ممنون.
‫- فردا 4:00 صبح؟ ‫- معلومه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»