‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫به فرودگاه هیترو لندن خوش آمدید.
‫برای حفظ امنیت هیچ وسیله‌ی ‫شخصی‌ای را بدون مراقبت رها نکنید.
‫این اعلامیه آخر برای سوار شدن ‫پرواز 822 به مقصد کانزاس‌سیتی است.
‫اعلامیه آخر برای ‫سوار شدن پرواز 822.
‫[پرواز به سلامت! دوستت دارم!]
‫مسافر لسو.
‫به میز بلیت‌ مراجعه فرمایید.
‫مسافر لسو لطفا به ‫میز بلیت مراجعه فرمایید.
‫رفیق، باید بریم. ‫بجنب. بزن بریم.
‫مامانت برات پیام فرستاد.
‫بجنب، بریم.
‫- هنری لسو. مسافر هنری لسو. ‫- هی، اینجاییم. اینجاییم.
‫شرمنده بابتش.
‫حواس‌مون پرت شده بود.
‫آقا کوچولو داشت سعی می‌کرد توی ‫قارچ‌خور، پرنسس پیچ رو آزاد کنه.
‫کاملا درک می‌کنم.
‫من یه بار یه پرواز کامل ‫به سیدنی رو گروگان گرفتم
‫تا مرحله‌ی آخر «زلدا: ‫نفس وحش» رو تموم کنم.
‫حس می‌کنم شنیدن این حرف ‫با این لباس ازت آزاردهنده ست،
‫ولی، هی، ازت ممنونم.
‫سلام، هنری. از دیدن دوباره‌ات خوشحالم. ‫از برگشتن به خونه هیجان‌زده‌ای؟
‫پیش همه‌ی اسباب‌بازیام؟ آره.
‫پیش شرایط سیاسی کشورم؟ ‫نه زیاد.
‫آره. خب، من عادت دارم ‫سی‌ان‌ان رو روشن بذارم و خوابم ببره.
‫خیلی‌خب، مرد بزرگ. ‫بذار آماده‌ات کنم.
‫آیپدت رو پر فیلم کردم،
‫پس نیازی نیست صفحه نمایش ‫بغلی‌هات رو تماشا کنی، باشه؟
‫هرچی فیلم‌های کمتری درباره‌ی دلقک‌ ‫توی مجرای فاضلاب ببینی بهتره، نه؟
‫آره والا، بیگ بن.
‫اوه، راستی.
‫- بابا، برات یه چیزی درست کردم. ‫- چی داری؟
‫هی.
‫یه جام لیگ برتر کوچولو؟ ‫ایول!
‫صبر ندارم از توش ‫نوشیدنی بخورم، می‌دونی؟
‫منظورم اینه، موقتی ‫ساختم تا واقعیش رو بگیری.
‫خب، هی. خدا رو چه دیدی، مگه نه؟
‫متأسفم، آقای لسو، ‫ولی وقت‌مون تنگه.
‫البته. البته. باشه.
‫وقتی آدم بهش خوش می‌گذره ‫شش هفته مثل برق و باد می‌گذره، مگه نه؟
‫هی، یه لطفی بهم بکن. ‫هروقت رسیدی خونه،
‫میشه مامانت رو یه بغل محکم ‫بکنی تا بفهمه دوستش داری؟ باشه؟
‫ولی تا اون‌موقع، بیا اینجا ببینم. ‫بجنب.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫هی. دوستت دارم، رفیق.
‫منم دوستت دارم، بابا.
‫خیلی‌خب. باشه. ‫بزن به چاک.
‫بجنب.
‫مسافران پرواز 2492 به ‫مقصد فرودگاه جی‌اف‌کی،
‫هم‌اکنون درحال سوارکردن هستیم.
‫پرواز به آمستردام تأخیر خورده است ‫و هم‌اکنون از گیت 17 عازم می‌شویم.
‫بابت مشکل پیش آمده ‫پوزش می‌طلبیم.
‫- صبح بخیر، تد. ‫- سلام، دکتر.
‫- حالت چطوره؟ ‫- آره، نه. خوبم. آره.
‫خب، رسوندنش چطور پیش رفت؟
‫برای من یا برای اون؟
‫چون فکر کنم این دوتا ‫جواب‌شون خیلی فرق داره.
‫ولی نه، فکر کنم خوبم. ‫نمی‌دونم.
‫فقط یه جورایی بخاطر اینکه ‫پسر کوچولوئه مجبور شد
‫تنهایی سوار هواپیما بشه ‫عذاب‌ وجدان دارم، می‌دونی؟
‫درک می‌کنم، تد. ولی ‫بچه‌ها انعطاف‌پذیر هستن.
‫و توی سن هنری یه‌کم ‫حس استقلالی براش خوبه.
‫نه، می‌دونم. ‫درست میگی.
‫یادمه منم وقتی همسن هنری بودم ‫توی مدرسه کسی نمی‌اومد دنبالم.
‫آخرش به سرایدار مدرسه، آقای ماهر، ‫کمک می‌کردم نصف مدرسه رو تمیز کنه
‫تا وقتی بابام یادش بیفته بیاد دنبالم.
‫اونم به آقای ماهر بابت ‫پرستاری ازم پول می‌داد.
‫منم وقتی روز بعد ‫می‌رفتم مدرسه
‫آقای ماهر اون پول رو به‌عنوان دستمزد ‫بابت کاری که انجام دادم بهم می‌داد.
‫پس بعدش از اون پول استفاده ‫کردم تا براش یه هدیه‌ی تشکر بخرم،
‫ولی هیچ‌وقت ‫فرصت نشد بهش بدم،
‫چون‌، خب، آخرش یه ‫قطار بهش خورد و فوت کرد.
‫عجب. توقع اینو نداشتم.
‫آره، خب، ‫آقای ماهر هم توقع نداشت.
‫اوضاع سرکار چطوره؟
‫درباره‌ی فصل پیشِ رو ‫حس خوبی داری؟
‫اوه، آره. البته.
‫خب، گمونم بعضی وقت‌ها در عجبم ‫هنوز اینجا چه غلطی می‌کنم.
‫منظورم اینه، ‫می‌دونم چرا اومدم،
‫ولی اینکه موندنم رو ‫نمی‌تونم درک کنم.
‫- تو از هیچی دست نمی‌کِشی، تد. ‫- درسته. درسته. آره.
‫ولی، هی، شاید توی این مقطع
‫اینجا موندنم ضررش بیشتر ‫از فایده‌اش باشه، می‌دونی؟
‫خب، همونطور که یه مردی یه زمانی گفت: ‫«شک رو فقط با عمل میشه برطرف کرد.»
‫هی، هنوزم اشکال نداره ازت ‫چندتا سؤال شخصی بپرسم؟
‫فعلا اشکال نداره، باشه. بپرس.
‫هی!
‫یا خدا، عاشق این کلاه شدم.
‫توی اون سریاله ‫«پوشک‌های سوراخ» هستی، مگه نه؟
‫- خیلی‌خب، بذار ببینم. با کسی قرار می‌ذاری؟ ‫- سؤال بعدی.
‫معمولا به این سؤال ‫جواب نه می‌دادی.
‫- الان با چه تیمی هستی؟ ‫- نمی‌تونم بگم.
‫- باشه. خیلی‌خب. چه ورزشی؟ ‫- نمی‌تونم بگم.
‫آهان. ‫توی تیم چندتا استرالیایی دارید؟
‫- نُه نفر. ‫- پس راگبی‌ـه. عجب بازی‌ایه.
‫مثل این می‌مونه فوتبال آمریکایی ‫با کشتی سومو ازدواج کنه و یه بچه‌
‫با رون‌های عضلانی به‌دنیا ‫بیاره که همه‌جاش گِلیه.
‫خیلی‌خب، تد. من باید برم.
‫خیلی‌خب. ‫بعداً باهات حرف می‌زنم، دکتر.
‫- خداحافظ، تد. ‫- خداحافظ.
‫گندش بزنن!
‫همه‌شون. همه‌شون توقع ‫دارن این فصل آخر بشیم.
‫واقعا آزاردهنده ست، مگه نه؟
‫همه‌ی روزنامه‌ها، ‫همه‌ی کارشناس‌های تلویزیونی،
‫همه‌ی وبلاگ‌ورزشی‌نویس‌های میان‌سال تنها ‫که از توی زیرزمین خونه‌ی مادرشون می‌نویسن.
‫می‌دونی، ربکا، ‫این کلیشه دیگه درست نیست.
‫برای مثال، بچه‌ی ده ساله‌ی ما، تری، ‫شروع کرده به نوشتن وبلاگ ورزشی
‫توی آشپزخونه‌مون، که ما الان ‫بهش می‌گیم دفتر خونگیش.
‫بخاطر مالیات.
‫درسته، خب، معذرت ‫می‌خوام که کلی گفتم.
‫پسر تو توقع داره چندم بشیم؟
‫- سلام به همگی. ‫- سلام، تد.
‫صبح بخیر، تد.
‫به‌صورت شعری سلام نگفتی. ‫چیزی شده؟
‫خوب متوجه شدی، ‫ایمس اوتیس.
‫آره. ‫هنری امروز صبح برگشت کانزاس.
‫- ممنون. ‫- قربونت، قربونت.
‫آره، یه‌کم پیش ‫رسوندمش فرودگاه.
‫حالا تو 10،000 پایی آسمون ‫توی هواپیماست.
‫- فکر کنم احتمالا ارتفاع‌شون بیشتر از این باشه. ‫- قطعا.
‫آره، خب، منم اینجا روی زمینم و ‫هر ده دقیقه یه بار گوشیم رو چک می‌کنم،
‫تا هواپیماشو ببینم که ‫هی دورتر و دوتر میشه. آره.
‫ولی، هی، نمی‌خوام اینجا ‫سوهان روح‌تون باشم.
‫چه خبر؟ ‫بهم بگید چی به چیه.
‫خب، ظاهرا، همه‌ی آدم‌های زنده ‫توقع دارن ریچموند
‫این فصل بیستم بشه.
‫بجز دیلی میرور،
‫که توقع داره «بیستملف» بشیم.
‫به اشتباه تایپی قشنگ ‫ولی ناراحت‌کننده.
‫خیلی‌خب. می‌دونید چیه؟
‫من پیش‌بینی می‌کنم هیچ‌کدوم ‫از پیش‌بینی‌هاشون درست درنمیاد.
‫پس به‌نظر میاد توی پیش‌بینی‌ها ‫یه دوئل مکزیکی داریم.
‫یا به قول خودِ مکزیکی‌ها، ‫یه دوئل پیش‌بینی.
‫خب، بدترین قسمتش اینه که
‫توقع دارن روپرت ‫جزو چهار تای اول بشه.
‫روپرت امسال قراره بازی کنه؟
‫چی؟ نه.
‫اوه، پس منظورت وستهامه؟
‫دقیقا. ‫همه فکر می‌کنن اون بهتر از مائه.
‫اونا. ‫اونا فکر می‌کنن بهتر از مائه.
‫آره، منم همین رو گفتم. اونا.
‫خب، نقشه چیه؟ ‫چطور می‌خوایم شکستش بدیم؟
‫- اونا. ‫- دقیقا.
‫اوه، پسر.
‫می‌دونی، شاید الان وقتِ خوبی باشه
‫که فهرست‌ بازیکن‌هامونو بروز کنیم. ‫قدرت تیم رو بالا ببریم.
‫ایده‌ی فوق‌العاده‌ایه، لزلی.
‫بیا چندتا استعدادیاب بفرستیم ‫بیرون بگردن، مگه نه؟ تد؟
‫خب، می‌دونم که ‫روی و مربی بیرد
‫دارن روی چندتا ‫تکنیک جدید کار می‌کنن.
‫و می‌دونی، بازیکن‌هایی که داریم ‫همینطوریشم کارشون خوبه.
‫به‌نظرم این فصل اوضاع‌مون خوبه.
‫تد، اینکه این تیم «اوضاع‌ش خوبه»
‫خیلی با اون‌موقع که بهم گفتی ‫قراره قهرمان بشیم فرق داره.
‫من واقعا این حرف رو زدم؟
‫آره، گفتی. اونجا نشسته بودیم، ‫بعد از باخت منچسر سیتی.
‫درست قبل از اینکه نیم‌لیتر ‫نوشیدنی روی صورتم بریزی.
‫- اوه، درسته. ‫- وایسا ببینم، چی شد؟
‫اون تد لسوییه که می‌خوام ‫این فصل برای تیمم مربی‌گری کنه.
‫اونی که حاضره بجنگه.
‫- متوجه شدی؟ ‫- بله، خانم.
‫فقط تماشا کن، از الان به بعد،
‫مثل یه پروانه پرواز می‌کنم ‫و مثل یه زنبور نیش می‌زنم.
‫منتها بعد از اینکه ‫نیش زدم سریع نمی‌میرم.
‫می‌خوام کل فصل ‫پرواز کنم و نیش بزنم.
‫عالیه. ‫خیلی‌خب، اگه منو ببخشید،
‫من یه جلسه‌ی ناهار خیلی مهم ‫با خانم کیلی جونز دارم
‫برای یه سری صحبت‌های ‫دخترونه‌ی حائز اهمیت.
‫هی، بهش بگو سلام رسوندیم و...
‫یو.
‫خیلی‌خب.
‫- ولی... ولی حس می‌کنم... ‫- آره.
‫با عقل جور درمیاد، نه؟ می‌تونم...
‫چی؟ یکی دیگه؟ ته جدول.
‫ته جدول؟ ‫کی اینو نوشته؟
‫همه نوشتن، داداش.
‫گلن هودل، گریم سونس، ‫جرمانی جنینز...
‫- شاید می‌خوان بهمون انگیزه بدن. ‫- آره. خیلی ممنون، دنی.
‫توی خیابون یه زنه ‫به من نزدیک شد،
‫بهم گفت باید این فصل ‫خودمو بزنم به یه مسدومیت الکی
‫تا این بدبختی نصیبم نشه.
‫بهش گفتی بره گمشه؟
‫نه، یه راهبه بود.
‫وایسا ببینم، راهبه بود؟
‫حتما توی صومعه‌ها ‫شبکه‌ی اسکای اسپورتز دارن.
‫هی. هی، هی، رفقا. هی.
‫قرار نیست سقوط کنیم ‫چون‌ ما باهمیم.
‫و باهم، منو داریم.
‫از لحاظ آماری،
‫بیشتر تیم‌هایی که میرن دسته بالاتر ‫همون سال بعد سقوط می‌کنن.
‫- بی‌خیال، یان مس! ‫- یان مس!
‫- توی لیگ برتر همیـ... ‫- خفه‌خون بگیر، یان مس.
‫الان لیگ برتر هستیم. ‫فقط دارم آمار رو میگم، مرد.
‫خب، آخرسر تماشاش کردم.
‫خوشم اومد.
‫جین هکمن بازیش خوب بود.
‫یه منزوی نوشیدنی‌خور.
‫اون صحنه‌هاش با تیم.
‫ولی یه سؤال داشتم.
‫بله، سؤالت چیه؟
‫چرا اسم فیلمش هوزیرها ست؟
‫هی، چه خبر، ‫شیرین عسل؟
‫اوه، فرکانست چطوره، روی کنتت؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ روی ترفندهای ‫جدید یا همچین چیزی کار می‌کنی؟
‫ترفندی در کار نیست، فقط شیوه کلاسیک قدیمی. ‫توضیح بده، مربی.
‫برای ما بهترین روش ‫بازی‌ این فصل اینه.
‫4-4-2، که میشه...
‫چهار نفر مدافع، چهار نفر هافبک، ‫و دو نفر حمله.
‫آره، می‌دونم.
‫خدایا، ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫آره. وقتی هنری اینجا بود ‫باهمدیگه یه عالمه فیفا بازی کردیم.
‫خیلی کمک ‌کرد. می‌دونی، ‫جفت‌مون فهمیدیم مارادونا کیه،
‫و مجبور شدم به پسرم ‫توضیح بدم چرا کوکائین براش بده.
‫خواهش می‌کنم، ادامه بده.
‫خیلی‌خب. این بی‌شرف‌های کوچولو از ‫بچگی دارن چهار چهار دو بازی می‌کنن،
‫این یعنی با این سیستم همیشه ‫می‌دونن باید چیکار بکنن،
‫و از اون مهم‌تر، ‫توی تک‌تک بازی‌ها،
‫در مقابل تک‌تک تیم‌ها، ‫توی تک‌تک دقایق
‫می‌دونن باید کجا باشن.
‫یا خدا. این سیستم رو ‫کی اختراع کرده؟ روس‌ها؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫خب، هی، روی، اگه تو فکر می‌کنی ایده‌ی ‫خوبیه، من فکر می‌کنم ایده‌ی محشریه.
‫- انجامش بدیم. ‫- خیلی‌خب.
‫و ببین، می‌دونم که من ‫مغز تاکتیکی فوق‌العاده‌ی نیت رو ندارم،
‫ولی می‌دونم که ‫وقتی سگ بازنده هستی
‫قوی بودن مهم‌تر از باهوش بودنه.
‫آره، سگ بازنده. درسته. نه. ‫خیلی‌خب. حرفت رو متوجه شدم. آره.
‫هی، مربی. چطوریه که تاحالا ‫سگ برنده به گوشمون نخورده؟
‫به آلمانی بهش میگن «اوبرهاند،» ‫ولی توی انگلیسی می‌گیم «سگ برتر.»
‫یا دقیق‌تر، وستهام.
‫صبح بخیر، مربی شلی.
‫اینجایی. ‫خودِ بچه‌ی شگفت‌انگیز.
‫برو بیرون.
‫متوجه‌ام.
‫فقط فکر نمی‌کنم خانم ولتون ‫درباره‌ی برتری‌ غیرمنصفانه‌ی
‫مالک زن بودن توی ورزش ‫حق اظهار نظر داشته باشه.
‫ممنون.
‫لعنت بهت، جو روگان.
‫ببخشید از همگی.
‫و ربکا، اینا شاعرها و نابغه‌های ‫پشتِ کی‌جی‌پی‌آر هستن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چطوره دفترم بیای؟
‫باشه؟ بیا. آره.
‫خدایا، اون بیرون ‫عین یه اداره واقعیه.
‫آدم‌ها تایپ می‌کنن و ‫ضایع‌بازی درمیارن و از این چیزها.
‫خیلی دیوانه‌واره، نه؟
‫و متوجه شدم چرا با همچین ‫قیمت خوبی تونستم اینجا رو بگیرم.
‫اوه، من عاشق شایعات ‫شرکتی املاک‌ها هستم.
‫آره.
‫خب، مستأجرهای قبلی،
‫بخاطر این مجبور شدن قرارداد ‫اجاره رو فسخ کنن چون رئیس‌ اداره
‫همیشه روی مخ کارمندهاش بود.
‫خب، بدرفتاری یه مرد ‫باعث سود یه زن دیگه میشه.
‫اینو توجیه می‌کنه که چرا دفترم ‫همچین قابلیت‌های باحالی داره.
‫نگاه کن. تماشا کن.
‫ای وای. ولی همینطور ‫باحال هم هست.
‫هی، چیزی نیست.
‫هی!
‫هی، چیزیت نیست. ‫من اینجام. هی.
‫خیلی سرم شلوغه، به معنای واقعی ‫مجبورم توی تقویمم برنامه‌ریزی کنم
‫تا سر میزم بشینم و گریه کنم.
‫و حالا زمان گریه‌ام ‫افتاده تو جلسه‌ام با تو.
‫بیا اینجا ببینم!
‫می‌دونی دیگه کی ‫پیش‌بینی کرده ما آخر می‌شیم؟
‫خواهش می‌کنم نگو ادل.
‫خرس پدینگتون.
‫- توی توییترش نوشته بود. ‫- آره، منم دیدم.
‫توی مقیاس یک ساندویچ مارمالاد ‫تا پنج ساندویچ مارمالاد،
‫ما هیچ ساندویچ ‫مارمالادی نگرفته بودیم.
‫حتی اون خرس کوچولوی ‫مهربون هم ما رو باور نداره.
‫خب، فکر کنم احتمالا ‫آدم‌های توی اکانتش می‌نویسن.
‫- وایسا ببینم، چی؟ ‫- آره.
‫این بیرون چه خبره؟
‫این پسرها از یه مشت گربه که لیزرتگ ‫بازی می‌کنن هم حواس‌شون پرت‌تره.
‫پیش‌بینی همه‌ی کارشناس‌ها رو ‫شنیدن که ما مزخرف هستیم.
‫لعنت به کارشناس‌ها.
‫تو خودت هم کارشناس بودی.
‫آره. و تنها کاری که می‌کردیم این بود ‫که شر و ور بگیم و کیک میرنگز بخوریم.
‫هی، مربی، تو رو نمی‌دونم، ‫ولی من حس می‌کنم
‫اینجا یه‌کم داره دلگیر میشه، نه؟
‫مثل یکی از اون روزهاست که ‫دلت می‌خواد کلاس رو ببری بیرون؟
‫شما دوتا چه زری می‌زنید؟ ‫بیرون هستیم دیگه.
‫- هی، ویل. ‫- بله؟
‫- بیا اینجا. ‫- بله.
‫هی، کنت امروز هست؟
‫آره، نه. کنت اینجا زندگی می‌کنه.
‫آره. خیلی کار می‌کنه، مگه نه؟
‫نه، نه، نه. انگار واقعا توی ‫تاسیسات زندگی می‌کنه.
‫- واقعا؟ از کِی؟ ‫- اوه...
‫از وقتی فرقه‌اش تعطیل شد.
‫کنت عضو فرقه بود؟
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫رهبر یه فرقه بود.
‫عجب. خیلی‌خب.
‫میشه بهش بگی لطفا ‫اتوبوس تیم رو برام بیاره؟
‫- باشه، باشه. ‫- خیلی‌خب. ممنونم.
‫اجازه هست؟
‫خیلی‌خب، رفقا.
‫این بخش از تمرینات ‫امروز تکمیل شده.
‫از همه می‌خوام سوار اتوبوس بشن.
‫قراره بزنیم به چاک جاده،
‫و آخرین نفری که برسه پارکینگ ‫باید یه حشره‌ی کوچولو بخوره!
‫همه بجز روی بدوئن! بجنب!
‫- بدوئید، بدوئید، بدوئید! ‫- بریم، بریم!
‫حالم خیلی بهتر شد.
‫گریه‌کردن بهترینه، مگه نه؟ ‫عین غذا خوردن برای روحه.
‫می‌دونی، سه سال آخری که ‫با روپرت ازدواج کرده بودم،
‫فکر کنم سر هیچی ‫یه بار هم گریه نکردم.
‫نه حتی سر اون تبلیغ ‫کریسمسی جان لوئیس.
‫دوباره بخاطر ‫بلوزت معذرت می‌خوام.
‫از چی حرف می‌زنی؟ ‫به‌زور قابل تشخیصه.
‫هی، خیلی مزخرفه که همه ‫پیش‌بینی کردن ریچموند آخر میشه.
‫عجب عوضی‌هایی هستن.
‫تو که واقعا نگرانش نیستی، نه؟
‫نه، نه راستش.
‫یه نگرانِ اینم که تد به ‫اندازه‌ی کافی نگران نیست.
‫آره، ولی باید بذاری ‫تد خودش باشه، نه؟
‫آره به گمونم.
‫نه، بیشتر بخاطر این ناراحتم چون ‫روپرت حتما الان خیلی خوشحاله.
‫این روزها اون واقعا ‫توی مخت رفته، نه؟
‫نه!
‫منظورم اینه، آره.
‫ولی اونطوری که قدیما روی ‫مخم بود، الان روی مخم نیست.
‫منظورم اینه، قدیما،
‫می‌خواستم هرچی که مال روپرته ‫و دوستش داره رو نابود کنم.
‫می‌دونی، مثل ‫«چشم چپ» از تی‌ال‌سی
‫که وقتی نامزدش حموم بود ‫همه‌ی کتونی‌هاشو سوزوند
‫و آخرش کل خونه رو ‫به آتیش کِشید.
‫- آخرت حرکت گانگستری بود. ‫- اسطوره‌ بود.
‫و راستش قدیما ‫منم همین بودم.
‫ولی منِ الان احساسِ نیاز به ‫نابود کردن زندگی روپرت نداره.
‫نه، منِ الان فقط ‫می‌خواد شکستش بده.
‫می‌خواد برنده بشه.
‫- به این میگن رشد، نه؟ ‫- البته.
‫ولی بعضی وقت‌ها باید ‫بذاری روپرت هم خودش باشه.
‫خانم جونز، ‫یه مشکلی داریم.
‫باربارا، بی‌خیال، ‫کیلی صدام کن.
‫و می‌خوام با دوست عزیزم ربکا آشنا بشی.
‫مالک باشگاه فوتبال ریچمونده.
‫بله، البته، ربکا.
‫- از آشنایی‌تون خوشوقتم. ‫- سلام، باربارا.
‫خانم جونز،
‫متوجه شدم یه هزینه برای ‫آوردن هفتگی گل داریم.
‫می‌خوای هر هفته ‫200 پوند برای گل خرج کنی؟
‫آره.
‫چرا؟
‫تا اداره سرحال بشه ‫و بوی خوبی بده.
‫گل‌ها مناسب دو چیز هستن، خانم جونز. ‫آدم‌های مُرده و ازدواج‌های مُرده.
‫- خیلی از آشنایی‌تون خوشحال شدم. ‫- از آشناییت خوشحال شدم
‫زن باحالی به‌نظر میاد.
‫سی‌اِف‌او منه.
‫شرکتی که بودجه‌ام رو تأمین ‫می‌کنه اونو اینجا گذاشت.
‫ولی سی‌اِف‌او منه، ‫با این‌حال سی‌اِف‌اوی من...
‫یعنی مدیر ارشد مالی.
‫اوه، خدای من. ‫اینو نمی‌دونستم.
‫فکر می‌کردم یعنی «جسم پرنده‌ی ‫شرکت»، چون خیلی بامزه بود.
‫خب چرا تو گوگل نزدی؟
‫چون‌که به کائنات اعتماد دارم.
‫خیلی‌خب. من باید راه بیفتم.
‫- نمی‌تونم ‫- نه، نه. دوباره گوشت‌خوار شدم.
‫اوه، مسئله این نیست. ‫ولی خدا رو شکر.
‫نه، من و روی بألاخره قراره ‫با فیبی حرف بزنیم.
‫نمی‌تونم دوباره قرارشو کنسل کنم، ‫وگرنه می‌کُشتم.
‫خیلی‌خب، پس بعداً بهم زنگ بزن.
‫و ممنون بابت توصیه‌ات.
‫- ممنون بابت بغلت. ‫- هروقت خواستی بگو.
‫تو. بیا اینجا. ‫بیا اینجا ببینم.
‫بیا اینجا برام روی ‫این خط وایسا، بیا. آره.
‫این یه خط خیلی مهمه.
‫همگی، این خط مُنگل‌هاست.
‫مُنگل‌ها اینجا وایمیسن.
‫بمون همینجا.
‫تو، برو جای مُنگل رو پر کن. ‫سعی کن نری پیشش روی خط. برو.
‫مربی شلی؟
‫بله. بله؟
‫آقای مانیون می‌خواد ‫باهاتون صحبت کنه.
‫خیلی‌خب. خیلی ممنون.
‫همین الان؟
‫دیسکو.
‫بله.
‫جامو بگیر. پنج دقیقه این تمرین رو ادامه بدن، ‫بعدش این‌قدر بدوئون‌شون که غش کنن.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. بریم...
‫اوه، خدایا.
‫خیلی‌خب.
‫فقط بخاطر اینکه اسمم دیسکوئه ‫دلیل نمیشه جشن بگیریم، خب؟
‫بألاخره اومدی. ‫خودِ بچه‌ی شگفت‌انگیزه.
‫سلام. سفرتون چطور بود؟
‫عالی. آره.
‫با چندتا از دوست‌های عزیزم، ‫سکلرها، توی سن بارتلمی بودم.
‫از لحاظ قانونی موظف بودیم ‫80 کیلومتری ساحل نریم،
‫ولی عجب قایق زیبایی بود.
‫خب، دوست‌داشتنی به‌نظر میاد.
‫چیزی که دوست‌داشتنیه این ‫پیش‌بینی‌های قبل از فصله. آره.
‫واقعا دلپذیر نیستن؟
‫مخصوصاً برای ریچموند بدبخت.
‫باورت میشه پیش‌بینی ‫شده بیستم میشن؟
‫خب، آره، ‫چون‌که بیست و یکم نداریم.
‫قشنگ گفتی.
‫امیدوارم برای جلسه‌ی مطبوعاتی امروز بازم ‫از این متلک‌ها تو آستینت داشته باشی.
‫آره، شاید داشته باشم.
‫می‌دونی، اونا که ولت کردن ‫روح‌شون هم خبر نداشت چی دارن.
‫نیتن شلی، تو معرکه هستی.
‫ممنون، آقای مانیون.
‫نه، خواهش می‌کنم، نیتن. ‫منو روپرت صدا کن.
‫آقای مانیون، همین الان که داریم ‫صحبت می‌کنیم ماشین رو دارن برمی‌دارن.
‫- اوه، خوبه. ‫- حراست فکر می‌کنه حتما یکی از نظافتچی‌های جدید
‫اشتباهاً ماشین‌شو ‫تو قسمت ویژه پارک کرده.
‫آره.
‫و اشتباه برطرف شد.
‫فقط می‌خوام یه نگاهی بندازم.
‫آره، اون ماشین منه.
‫- ببخشید. ‫- واقعا؟
‫نه. خب، آره.
‫منظورم اینه، با این ماشین اینجا ‫اومدم، ولی آیا واقعا چیزی برای مائه؟
‫می‌تونم جابجاش کنم.
‫نه، اشکال نداره.
‫معذرت می‌خوام، نیتن.
‫خانم کیکز، به حراست بگو
‫مالک خودرو رو پیدا ‫کردیم و همه‌‌چی مرتبه.
‫بله، آقای مانیون.
‫- نیتن؟ ‫- بله؟
‫مطمئنم که منو سربلند می‌کنی.
‫بهت اعتماد دارم.
‫ممنون، آقای روپرت. ‫روپرت خالی.
‫روپرت ساده.
‫روپرت.
‫- ممنون، کن. ‫- روز خوبی داشته باشی، رفیق.
‫- ممنون، کن. ‫- مراقب خودتون باشید.
‫- ممنون، کی‌راک. ‫- قربونت.
‫هی، کن، دوباره ازت ممنونم ‫که لحظه‌ی آخری کمک‌مون کردی.
‫اشکال نداره. ‫راستش شانس آوردی.
‫تد، این قانون رو ‫همیشه آویزه‌ی گوشت کن
‫هیچ‌وقت از یه هیپی نخواه ‫روز تعطیلش بیاد سرکار.
‫- باشه، پیام دریافت شد. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، من تا وقتی منتظرم ‫میرم یه‌کم سم وزغ بکِشم.
‫اون‌وقت کل روزم ‫تلف نمیشه. به سلامت.
‫باشه. آره.
‫موقع برگشتن می‌تونه رانندگی کنه؟
‫- بعد از کشیدنِ سم وزغ؟ ‫- آره.
‫معمولا 20 دقیقه‌ای خوب میشه.
‫برای همیشه عوض میشه، ‫ولی می‌تونه رانندگی کنه، آره.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫خیلی‌خب، رفقا. دنبالم بیاید.
‫ایناهاش.
‫از دیدن دوباره‌ات خوشحالم، مربی لسو.
‫هی، منم از دیدنت خوشحالم، آیور.
‫خیلی‌خب.
‫بجنبید، رفقا. رسیدیم.
‫- همینه؟ ‫- بله، قربان.
‫خیلی‌خب.
‫خب، بفرمایید، بچه‌ها. ‫برید پایین چاه.
‫- نه. ‫- چی؟
‫- آره، قراره بریم این پایین. ‫- داره از چی حرف می‌زنه؟
‫آره، آره، برید.
‫آره. نه، چیزی نمیشه.
‫دل، این مسخره‌بازار رو نگاه کن.
‫- آره، چطوره نفر بعدی تو بری؟ ‫- باشه.
‫اون روی کنته؟
‫نمی‌دونم.
‫روی کنت، خودتی؟
‫برو گمشو.
‫- آره، قطعا خودشه. ‫- آره، خودشه.
‫- بذارش توییتر، پسر. ‫- باشه.
‫فقط می‌خواستم این ‫لیست انتقال رو مرور کنیم.
‫یه سری گزینه‌های ‫خوب اینجا هست.
‫چرا روی لباست ‫دوتا نقطه هست؟
‫اشک‌های کیلی‌ـه.
‫خیلی‌خب. بیا اینجا.
‫مطمئنی می‌خوای اینو نگاه کنی؟
‫نه، معلومه نمی‌خوام، لزلی. ‫ولی بخشی از کارمه.
‫باید آماده باشم اگه روپرت
‫درباره‌ی من یا تیم متلکی ‫انداخت بتونم جواب بدم.
‫راستی اونا کجان؟
‫مگه الان نباید سر تمرین باشن؟
‫آره، بیاید پایین، رفقا. ‫خودشه. خیلی‌خب.
‫تازی‌ها، عظمت سیستم ‫فاضلاب لندن رو نظاره کنید.
‫حال بهم‌ زنه.
‫آره، منم اولش ‫همینطور فکر می‌کردم.
‫ولی بعدش تابستون، من و هنری ‫با آیور از اینجا یه بازدید کردیم.
‫چرا بچه‌ات رو آوردی بازدید فاضلاب؟
‫خب، راستش ایده‌ی خودش بود.
‫می‌دونی، ماجرا از این قرار بود، ‫وقتی با هواپیما داشت اینجا می‌اومد،
‫کسی که بغلش نشسته بود، داشت ‫اون فیلم ترسناکه «آن» رو تماشا می‌کرد،
‫و خب، آخرسر هنری هم ‫تصادفاً تماشاش کرد.
‫پس وقتی قضیه‌ی ‫این بازدید رو شنید،
‫برای روبرو شدن با ترس‌هاش ‫ازم خواست این بازدید رو بریم.
‫هوشمندانه ست.
‫آره، خوبه.
‫اون بیرون هیچی ترسناک‌تر ‫از یه دلقک عجیب نیست، مگه نه؟
‫خانم‌ها و آقایانِ مطبوعات، خوش اومدید.
‫از دیدن همه‌تون خوشحالم، ‫و ممنون بابت اینکه
‫پیش‌بینی کردید باشگاه فوتبال محقرمون ‫این فصل این‌قدر اوضاعش خوب از آب درمیاد.
‫عوضی.
‫آیور، دوستِ من، ‫چطوره که به این آقایون
‫چندتا دانستی جالب درباره‌ی ‫این کارخونه‌ی دستشویی بگی؟
‫خب، قدیما، توی سال 1859،
‫یه مهندس به‌نام ‫جوزف بزلجت و تیمش
‫بیش از 1930 کیلومتر تونل‌ و ‫فاضلاب‌های به هم پیوسته ساختن.
‫و ابداع‌شون باعث شد ‫یه شیوع وبای بزرگ
‫که از مدفوع انسانی بجامونده درست ‫شده بود وارد رودخونه‌ی تامس بشه.
‫کسی می‌دونه اسم ‫اون همه‌گیری چی بود؟
‫تعفن شدید 1858.
‫درسته.
‫خیلی‌خب، ادامه بده، آیور. بازم بگو.
‫کسی که برای دیدنش اومدید،
‫خودِ بچه‌ی شگفت‌انگیز،
‫سرمربی جدیدمون،
‫نیتن شلی.
‫ممنون. ‫خیلی خوشحالم اینجا هستم.
‫تقریبا مطمئنم ‫درستش «کودک نابغه» ست.
‫مهم... مهم نیست. مهم...
‫ببخشید، کسی سؤالی داره؟
‫- بله، بله. ممنون. ‫- شما و بازیکن‌ها چطور باهمدیگه کنار میاید؟
‫آره، خیلی عالی.
‫کم‌کم دارم می‌شناسم‌شون.
‫کم‌کم دارم درباره‌شون ‫اطلاعات به‌دست میارم.
‫کم‌کم داره ازشون خوشم میاد.
‫کم‌کم دارم امیدوار...
‫یه لحظه ببخشید.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫[تد، بابت همه‌ی کارهایی که ‫برام انجام دادی ممنونم. نیت]
‫ببخشید، فقط باید ‫بند کفشم رو می‌بستم.
‫بله، سؤال بعدی لطفا. ‫ممنون. بله؟
‫مربی شلی،
‫شما الان سرمربی یه تیم ‫پرادعای لیگ برتری هستید،
‫ولی درست همین دو سال پیش، شما فقط یه تدارکچی ‫بودید، که لباس یه تیم دیگه رو می‌شستید.
‫منظورم اینه، حتما این مسئولیت ‫براتون یه‌کم کلافه‌کننده ست، مگه نه؟
‫برام اینطور نیست، نه. چون‌که ‫این شغل رو با لیاقتم به‌دست آوردم.
‫چیزی که کلافه‌کننده ست ‫این احساس سردرگمی منه که
‫می‌بینم یه نفر که این‌قدر ظاهر باهوشی ‫داره همچین سؤال احمقانه‌ای می‌پرسه.
‫میو.
‫کس دیگه‌ای هست؟
‫- آره، منم یه سؤال دارم. ‫- آره، بپرس، آیزاک.
‫اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
‫ساکت!
‫ممنون، مربی. ‫سؤال خوبی بود، آیزاک.
‫و خیلی هم مستقیم، و این ویژگی شخصیتی‌ایه ‫که نسل شما خیلی خوب باهاش خو گرفته،
‫و بذار بگم چیه، دیگه کم‌کم ‫بهش عادت کردم، پس ممنونم.
‫آره، خب، هی، رفقا، ‫یه نگاهی به دور و بر بندازید.
‫این پایین چی ‫اطراف‌مون رو احاطه کرده؟
‫- مربی. ‫- بله، جیمی.
‫- اطراف‌مونو دستشویی احاطه کرده. ‫- درسته.
‫ولی اگه از من بپرسید،
‫اون بالا هم اطراف‌مونو یه عالمه ‫دستشویی احاطه کرده، مگه نه؟
‫ببینید، آقایون، در حال حاضر، ‫مغز شما عین لندنِ سالِ 1857ـه.
‫فضله‌های مردم ‫مغزتون رو مسدود کرده.
‫شما همه‌تون باید درون خودتون ‫یه سیستم فاضلاب داخلی بسازید،
‫و بعدش به تونل همدیگه وصلش کنید، ‫به همدیگه کمک کنید این فاضلاب جریان پیدا کنه.
‫پس اگه یه وقت ‫دچار یه بحران اعتماد به‌نفس شدید،
‫می‌دونید، ‫یه‌کم از جیمی یاد بگیرید.
‫خب؟ یا اگه حس کردید پَکَر هستید، ‫می‌دونید، از دنی یاد بگیرید.
‫یا می‌تونید از اطلاعات وسیع ریچارد ‫درباره‌ی نوشیدنی‌های گرون‌قیمت یاد بگیرید.
‫مربی، اسمش نوشیدنی‌های اعلاست. ‫مسئله اینه که، یه بطری نوشیدنی خوب
‫زیاد لزومی نداره یه بطری نوشیدنی ‫گرون‌قیمت باشه، متوجه شدید؟
‫خیلی‌خب، دیدید؟ ‫به این میگن خردمندی.
‫خیلی ممنون.
‫بله. سؤال بعدی.
‫مربی شلی، در رابطه با تیم قبلی‌تون، ‫ای‌اف‌سی ریچموند،
‫ایده‌ای دارید که چرا همه ‫انتظار دارن این فصل بیستم بشن؟
‫احتمالا بخاطر اینکه ‫بیست و یکم نداریم.
‫آخ.
‫بچه‌ها، تنها کاری که باید بکنیم اینه که ‫یادمون باشه ارتباط‌مونو باهمدیگه حفظ کنیم
‫و اجازه بدیم هرچی که نیاز ‫نداریم جریان پیدا کنه و بره.
‫نمی‌دونم، بره آلمان یا... ‫این کجا میره، آیور؟
‫توی یه تصفیه‌خونه تصفیه میشه ‫و ریخته میشه توی اقیانوس،
‫جایی که شنا می‌کنیم و ‫غذای دریایی‌مونو می‌گیریم.
‫اوه. خیلی‌خب. ‫آره، این افتضاحه.
‫- خیلی‌خب، همه‌تون متوجه شدید؟ ‫- بله، مربی.
‫خیلی‌خب، بیاید بریم بالا ‫و یه‌کم هوا تازه کنیم.
‫بجنبید. بریم. ‫عجله کنید. راه بیفتید.
‫نزدیکِ راننده‌ اتوبوس هیچ ‫حرکت ناگهانی‌ای انجام ندید.
‫مربی شلی،
‫مایلید درباره‌ی این عکس ‫جدید از ای‌اف‌سی ریچموند
‫که الان توی اینترنت ‫منتشر شد نظر بدید؟
‫کدوم عکس؟
‫فکر کنم فهمیدم تیم کجاست.
‫[تیم ریچموند رو دیدم که ‫داره میره فاضلاب! یعنی چی؟]
‫آره، خب، ‫از نظر من که منطقیه.
‫احتمالا بخاطر این مجبورن توی فاضلات ‫تمرین کنن چون مربی‌شون خیلی مزخرفه.
‫اوه، پسر.
‫[پروازهای هم‌اکنون - لندن به کانزاس‌سیتی]
‫واقعا از اون یارو کنت خوشم اومده.
‫به‌نظر خیلی بروزه، نه؟
‫اوه، آره. نه، موافقم.
‫اون احمق بهم گفت از زمین درخواست ‫کنم توی به‌دوش کِشیدن بارهام کمکم کنه.
‫اشتباه نگفته.
‫ایده‌ی بدی هم نیست.
‫اوه، پسر.
‫چیه؟
‫پسره‌ی آشغال کوچولو.
‫- کی؟ ‫- فقط گوشیت رو چک کن.
‫[بچه‌ی شگفت‌انگیز ریچموند را به آتش می‌کِشد]
‫می‌بینید نیت ‫درباره‌مون چی گفته؟
‫نگاه کنید. ببین.
‫- چی شده؟ ‫- چی؟
‫- می‌بینی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫بهتره برم یه چیزی بگم.
‫هی، هی، بچه‌ها، ‫بچه‌ها، بچه‌ها.
‫یادتون باشه، این فقط کثافته. ‫بذارید جریان پیدا کنه.
‫- آره. ‫- درست مثل فاضلاب.
‫دقیقا، ال رنگو.
‫- جیمی باهوش. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫[ربکا: همین الان بیا دفترم]
‫سلام، رئیس.
‫امروز عصر کجا بودید؟
‫اوه، بچه‌ها رو برده ‫بودم یه اردوی یهویی.
‫آره، برده بودی فاضلاب، تد. ‫می‌دونم. همه‌ می‌دونن.
‫و بخاطر این ناراحتی ‫چون دعوتت نکردم؟
‫نه، مربی لسو،
‫بخاطر این ناراحتم چون تیمی که مالکش ‫هستم پیش‌بینی شده این فصل آخر میشه.
‫‌اونوقت سرمربیم تصمیم گرفته تمرین رو بی‌خیال ‫بشه و بازیکن‌هامونو ببره یه فاضلاب لعنتی.
‫نه، آره، متوجه منظورت میشم، آره.
‫شنیدی نیتن درباره‌ات چی گفته؟
‫- بله، خانم. ‫- و برنامه‌ای برای جواب‌دادن بهش داری؟
‫نه، خانم.
‫همه دارن بهمون می‌خندن، تد.
‫به تو، به تیم‌مون، به من.
‫روپرت داره بهم می‌خنده، تد.
‫و التماس می‌کنم، ‫تو رو خدا، تو هم بجنگ.
‫بله. سارا.
‫- هی، از رنگ جدید موت خوشم اومد. ‫- ممنون.
‫فقط برای تنوع رنگ کردی
‫- یا تازگی‌ها از شوهرت جدا شدی؟ ‫- جفتش.
‫آره، نه، درک می‌کنم. ‫سؤالت چیه؟
‫مربی، حس‌تون درباره‌ی ‫نظرات متفق‌القولی که میگن
‫ریچموند دوباره فصل بعد ‫سقوط می‌کنه چیه؟
‫آره، حقیقت داره، مگه نه؟
‫توقعی که ازمون میره به اندازه‌ی ‫ناف یه مارزنگی پایینه، هان؟
‫ولی، هی، ما 38 بار فرصت داریم که ‫به همه خلاف‌شو ثابت کنیم، باشه؟
‫آره. و امیدم مثل ‫کلاه یه زرافه بالاست.
‫سؤال بعدی.
‫و اگه سؤال‌تون اینه که: «چرا یه زرافه ‫کلاه سرش می‌کنه؟» از من نپرس، رفیق.
‫برو از خودِ زرافه‌هه بپرس.
‫- مربی؟ ‫- بله، مارکوس.
‫مارکوس ادبایو از ایندیپندنت.
‫شغل جدیدت رو تبریک میگم.
‫- ممنون. ‫- سؤالت چیه؟
‫درباره‌ی نظراتی که امروز پیش‌تر
‫دستیار مربی سابق‌تون، نیتن شلی ‫اظهار کرد جوابی دارید؟
‫بله، دارم.
‫آره.
‫به‌نظرم خیلی خنده‌دار بود.
‫منظورم اینه، بدجوری حالمونو گرفت، مگه نه؟ ‫شکی در این باره نیست.
‫هی، ولی نیتن بزرگ همینه، می‌دونید؟
‫سر زمین مسابقه هم همینطوریه.
‫کوچک‌ترین نقطه ضعف‌های ‫تیم رو پیدا می‌کنه
‫و فقط می‌خواد به اون نقطه ‫حمله کنه، می‌دونید؟
‫منظورم اینه، اون یه سگ وحشیه، ‫رفیق. و خیلی هم باهوشه.
‫تیم وستهام خیلی ‫خوش‌شانسه که اونو داره.
‫براش آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫گمونم یه‌کم غافلگیر شدم که فقط ‫همین متلک‌ها به ذهنش رسید.
‫مخصوصا بر علیه من.
‫می‌دونید، حتی یه شوخی هم درباره‌ی ‫اینکه یه آمریکایی احمق هستم نکرد؟
‫بی‌خیال، مرد. خوراکمه. ‫منظورم اینه، من این‌قدر احمقم که...
‫الان همه‌تون باید بپرسید: ‫«چقدر احمقی؟»
‫- گری. ‫- چرا؟
‫خب، منظورم، ‫ساختار کلاسیکِ این شوخیه.
‫یه امتحانی بکنید. منظورم اینه، ‫من این‌قدر احمقم که...
‫- لوید. ‫- چقدر احمقی؟
‫خیلی‌خب. من این‌قدر احمقم که ‫اولین‌بار که شنیدم دارید درباره‌ی
‫پودینگ یورک‌شیر حرف می‌زنید،
‫فکر کردم این یه کلمه‌ی باکلاسه ‫که شما برای فضله‌ی سگ دارید.
‫آره. منظورم اینه، ‫من این‌قدر احمقم که...
‫- چقدر احمقی؟ ‫- چقدر... چقدر احمقی؟
‫آره، خیلی‌خب، می‌دونید.
‫خب، هروقت درباره‌ی پول به کسی پیام میدم، ‫هنوزم «پوند» رو ال‌بی‌اس* می‌نویسم. ‫(واحد وزنی)
‫ببین، رفیق، من مربی خوبی نیستم. ‫احتمالا نیستم.
‫می‌دونید، الان سه سال ‫شده که توی این ورزشم،
‫و هنوزم وقتی کسی درباره‌ی ‫خطای هند حرف می‌زنه پوزخند می‌زنم.
‫آره، و یه شوخی هم درباره‌ی ‫ظاهرم نکرد؟ درباره‌ی این سیبیل؟
‫من شبیه ند فلاندرز هستم که انگار ‫داره نقش ند فلاندرز رو بازی می‌کنه.
‫وقتی حرف می‌زنم شبیه دکتر فیل ‫هستم که انگار هنوز بلوغ نکرده.
‫آره، از کوین کاستنر ‫سر مزرعه بدتیپ‌ترم.
‫این شوخی رو متوجه نشدید. آره.
‫حالا همه فراموش می‌کنن.
‫آره. فیلم زمین رؤیاها؟ نه؟
‫گمونم اینجا زیاد از ‫بیسبال خوشتون نمیاد،
‫پس چرا باید از فیلم‌هاش ‫خوشتون بیاد؟ آخه...
‫[صحیح و سلامت فرود اومدم!]
‫خب، هی، این چطوره؟
‫در رابطه با حمله‌های عصبیم،
‫من از سریال «توئین پیکس» هم ‫حادثه‌های جنون‌آمیز بیشتری داشتم.
‫منظورم اینه، من این‌قدر دیوانه‌ام که...
‫- چقدر دیوانه‌ای؟ ‫- چقدر دیوانه‌ای؟
‫آ باریکلا.
‫مربی شلی؟
‫یه بسته براتون دارم.
‫ممنون.
‫از طرف آقای مانیونه.
‫[بچه‌ی شگفت‌انگیز]
‫[به غریزه‌ات اعتماد کن، و شکست‌ناپذیر خواهیم شد]
‫مطمئن نیستم باید جلوی تو ‫بازش کنم یا منتظر بشم بری.
‫یه ماشینه.
‫تموم کردم، عمو روی.
‫قبل از شام بهم بستنی دادید؟
‫یا فکر می‌کنید من یه کار ‫خیلی خوب انجام دادم،
‫یا خودتون یه کارِ ‫خیلی بد انجام دادید.
‫فیبز، من و عمو رویت ‫یه چیزی داریم که باید بهت بگیم.
‫باشه، چیه؟
‫- می‌خوایم جدا بشیم. ‫- جدا شدیم.
‫کدوم بألاخره؟
‫- خب... ‫- جدا شدیم.
‫ولی نگران نباش، چون‌که ‫من و عمو رویت حرف زدیم،
‫و من و تو هنوزم می‌تونیم ‫هروقت خواستیم همدیگه رو ببینیم.
‫چرا؟
‫چون‌ فکر کردیم شاید بخوای یه ‫وقت‌هایی باهام وقت بگذرونی.
‫نه، نه. ‫چرا دارید جدا می‌شید؟
‫سؤال خوبیه.
‫خیلی سرمون شلوغه.
‫ولی قبلا هم سرِ جفت‌تون شلوغ بود.
‫الان بیشتر سرمون شلوغ شده.
‫چطور مگه؟
‫کیلی الان واسه خودش یه شرکت داره، ‫پس این خیلی از وقت و تمرکزش رو می‌گیره.
‫و ما هم یکی از ‫مربی‌هامون استفعاء داده،
‫پس الان مسئولیت منه که تاکتیک‌ها ‫و استراتژی‌ها و اینجور مزخـ...
‫روی، می‌دونم در این باره می‌ترسی، ‫ولی چیزی...
‫درسته.
‫می‌خوای یه‌کم بیشتر ‫درباره‌اش حرف بزنی یا...
‫نه، نه راستش. ‫با عقل جور درمیاد.
‫منظورم اینه، شما فقط ‫یه سال باهمدیگه بودید.
‫و رابطه‌های کمی می‌تونن از پسِ یه ‫تغییر شغلی بزرگ بربیان، چه برسه دوتا.
‫تازه، مامان و بابای من ‫چهار سالگیم از همدیگه جدا شدن،
‫پس یکی از اعتقادات اصلی من ‫اینه که هیچی تا ابد دووم نمیاره.
‫ولی خوشحالم که هنوز ‫می‌تونید باهمدیگه دوست باشید.
‫آره، منم همینطور.
‫احتمالا بهتره بریم.
‫اون‌همه بستنی که خوردم ‫شکمم رو بدجوری بهم ریخته.
‫خیلی‌خب.
‫- عمو روی؟ ‫- بله؟
‫مطمئنی داری کار درست رو انجام میدی؟
‫نمی‌دونم.
‫میشه یه کلمه‌ی بد بگم؟
‫بگو.
‫فکر کنم داری حماقت می‌کنی.
‫چیزی توی ذهنته، مربی؟
‫تاحالا برات سؤال شده ‫ما چرا اینجا هستیم، مربی؟
‫منظورت تو لندنه یا تو زمین؟
‫خب، گمونم جفتش، ولی برای این ‫مکالمه بیا فرض بگیریم لندن.
‫ادامه بده.
‫منظورم اینه، ببین، می‌دونم همین‌که ‫در وهله‌ی اول اینجا اومدیم دیوانه‌وار بود،
‫ولی در این مقطع، ‫نمی‌تونم تشخیص بدم
‫اینکه هنوز اینجا موندیم ‫بیشتر دیوانه‌واره یا کمتر.
‫یه نوشیدنی می‌زنی، مربی؟
‫نه، نمی‌تونم. می‌خوام ‫با هنری حرف بزنم. چطور مگه؟
‫آخه الان از آپارتمانت رد شدیم.
‫لعنتی. خیلی‌خب. ‫شب بخیر، مربی.
‫سلام، بابا.
‫خب، ببینید کی اینجاست، ‫خودِ آقای کارمن سندیگو.
‫پروازت چطور بود؟
‫خوب بود. ‫یه فیلم به اسم «جن‌گیر» دیدم.
‫وایسا ببینم، چیکار کردی؟
‫شوخی کردم.
‫خوب بود. ‫بدجور سرکارم گذاشتی.
‫هی، هی، داشته باش.
‫جامی که بهم دادی رو
‫همینجا وسط ورزشگاه ‫نلسون رود گذاشتم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- عالیه،
‫ولی چرا نیت رو گذاشتی کنار؟
‫خب، یادته رفته؟ اون دیگه ‫از تیم‌مون خارج شده، نه؟
‫آره، ولی هنوزم می‌تونید ‫با همدیگه دوست باشید، نه؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫حق با توئه، رفیق. بیا.
‫آره. خیلی‌خب. ‫بذار همین الان برات درستش کنم.
‫آره.
‫اینم از این.
‫هی، مرد بزرگ،
‫می‌دونی که از دور بودن ‫ازت خوشم نمیاد، مگه نه؟
‫آره.
‫و فقط برای چیزهای ‫خیلی مهم این‌کارو می‌کنم.
‫می‌دونی، چیزهایی که ‫خیلی بهش اعتقاد دارم، نه؟
‫آره.
‫و درک می‌کنی چرا ‫من هنوز اینجا هستم؟
‫البته. برای اینکه قهرمان بشی.
‫خب، حالا، فراموش نکن. ‫برنده شدن همه‌چیز نیست.
‫آره، بابا، ولی باید ‫سعیت رو بکنی، مگه نه؟
‫نه، قطعا حق با توئه.
‫همیشه باید سعی‌مونو بکنیم.
‫خوبه. ‫حالا کائنات زنده ست!
‫اون چیه دیگه؟
‫دستکش بی‌نهایت تانوس. ‫جیک بهم داد.
‫اوه، ایول. ‫خب، خیلی باحاله. جیک کیه؟
‫دوستِ مامان.
‫می‌بینی؟ چراغش روشن میشه.
‫عالیه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»