‫تد لسو ‫(فصل دوم - قسمت هشتم)
‫- سلام. ‫- سلام بریجیت، ببخشید دیر کردم.
‫بیخیال، خودت می دونی تنها چیزی که ‫از دیر اومدن مریض بهتره
‫اون مریضیه که اصلا نیاد.
‫خب کجا بودیم؟
‫بذار ببینم. ‫توی یادداشت هام دارم... آره!
‫«تد لسو داره حسابی رو مخم راه میره»
‫خیلی خب. حرف دلش رو نمی زنه.
‫و هر موقع که نزدیک به موقعیتی میشه که ‫آسیب پذیر هست،
‫یه چیز جالبی می پرونه ‫یا یک اشاره مبهم به یه چیز خیلی مشخص...
‫...به یک مرد چهل ساله سفیدپوست ‫از ایالت های میانی آمریکایی داره.
‫پس نمی خواد که آسیب پذیر باشه، درسته؟
‫شبیه یکیه که می شناسم.
‫بس کن. ‫من و سرمربی لسو هیچ شباهتی نداریم.
‫شارون، تو هم همین کار رو می کنی.
‫اون از شوخ طبعیش استفاده می کنه تا ‫بحث رو منحرف کنه. تو از هوش و ذکاوتت.
‫بیخیال.
‫من ذات دانشمندیم رو مهار نمی کنم ‫تا با آدما بیگانه بشم و خودمو منزوی کنم.
‫خیلی خب، فهمیدم.
‫شک دارم با سرمربی لسو به جایی برسی
‫مگه اینکه گارد نگیری ‫و تو هم باهاش همراهی کنی.
‫حق با توئه.
‫البته که حق با منه! ‫حالا می خوای چی کار کنی؟
‫- حواست به سگت باشه! ‫- چی؟
‫- از اون ژاکت متنفره. ‫- برو بابا!
‫لعنتی!
‫زنگ بزنید 115. ‫یکی زنگ بزنه 115.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫سلام، بچه ها.
‫خب، راستش من یه فرصت برندینگ جدید ‫و با حال برای یه مربی دارم.
‫فقط یه حضور عمومی داره. ‫پول خوبی داره.
‫واقعا برای باشگاه خوبه.
‫یکی از شماها میاد بهم کمک بده
‫تا سخنگوی این...
‫خیلی خب. لعنت به جفتتون.
‫به اینکه یه کلمه حرف نزدیم احترام می ذارم.
‫اون متوجه حرکتمون میشه.
‫من قراره یه سخنگو باشم.
‫تد کجاست؟
‫- پیامک فرستاد. یه مورد اضطراری پیش اومده. ‫- چی؟
‫- نپرسیدم. ‫- چرا نپرسیدی؟
‫مورد اضطراری اونه.
‫اگر که می خواست بدونه، ‫بهش می گفت.
‫یکشنبه نیمه نهایی جام حذفی ‫توی استادیوم ومبلی رو داریم.
‫- کی می خواد تمرین بده؟ ‫- من.
‫- تو؟ ‫- تد ازم خواست. برام اصلا اهمیت نداره.
‫- لعنتی. باید برم. ‫- داری کجا میری؟
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫خب... ‫فکر کنم فقط ما دوتا موندیم. منظورم اینه که
‫- می تونی تمرین بدی. ‫- آره، ممنون.
‫عالی میشه. فکر کنم... ‫آره، ممنون. صبر کن.
‫خیلی خب رفیق. برو بریم.
‫عوضش کن، پسر. ‫آره، برو، برو بریم.
‫کارت درسته. ‫به خودت نگاه می کنه، رفیق.
‫خودشه. تو می تونی. ‫تو می تونی، تو می تونی.
‫سلام بابایی.
‫سم... ‫می دونی چرا زنگ می زنم؟
‫نه، قربان.
‫زنگ می زنم چون شرکت نفت سریتیوم
‫همین الان بهش دستور دادن که ‫فعالیتش توی نیجریه رو متوقف کنه.
‫چی، چی؟ این باورنکردنیه!
‫و تو اون پروانه ای هستی که ‫بال زدنش باعث شد این اتفاق بیفته.
‫خیلی بهت افتخار می کنم، پسرم.
‫ممنون، بابا.
‫منظورم اینه که، من فقط این کار رو کردم ‫چون تو روی من اثر گذاشتی.
‫ممنونم که این رو میگی، ‫چون کاملا درسته.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. خیلی خب، خداحافظ.
‫آهای! داری چی کار می کنی؟
‫لعنتی.
‫- چرا هیچی نگفتی؟ ‫- روی گردنم بود.
‫آره، ببخشید.
‫می دونی چیه، برو دنبال کارت. ‫من حواسم به این هست.
‫هنوز کلمه ای که دوست دارم ‫برای موقعی که می خوام به مردم بگم
‫...می خوام برم دستشویی رو پیدا نکردم.
‫تو چی استفاده می کنی؟
‫من میگم که باید خط لبم رو درست کنم.
‫مردها نمی دونن معنیش چیه
‫و زن ها متوجهن که زمان و تمرکز می خواد.
‫(شام امشب توی رستوران لا توچ، هشت شب) ‫(من میام. تو هم باید باشی)
‫بگو آره!
‫بچه ها، بچه ها! سه نقطه! ‫سه نقطه، سه نقطه.
‫(اونجا می بینمت)
‫خودشه!
‫آره!
‫- عجب. وای، خدای من. ‫- خودشه!
‫کاپیتان.
‫جونم داداش؟
‫ازت می خوام موهامو بزنی مرتب کنی.
‫چی؟
‫مطمئنی داداش؟
‫آره، فکر کنم مطمئنم.
‫خیلی خب. بعد از تمرین.
‫- آیزاک، آیزاک. ‫- وای، لعنتی!
‫صبر کن خانم.
‫داری میگی هر استخون توی بدنم رو ‫می تونم خرد کنم،
‫یکی می تونه منو جلوی ‫هر بیمارستان قدیمی ای پیاده کنه،
‫توی یه سطل آشغالی چیزی بندازه،
‫و شما منو راست و ریس می کنید ‫و منم یه قرون پول نمیدم؟
‫دقیقا
‫گفته باشم. من عاشق این کشورم. ‫عاشق این شهرم.
‫می دونستی که وینی پوه بر اساس یه خرس واقعی ‫از باغ وحش لندن بوده؟
‫لعنت به این شانس
‫وای، نه...
‫بدتر از اونیه که فکرش رو می کردم.
‫اون می تونه دوباره راه بره!
‫این یه معجزه اس!
‫خدا رو شکر که علم هست!
‫آهای دکی! حال دکی ما خوب میشه؟
‫بله. اسکنش خوب به نظر میاد.
‫خوبه. خونریزی درون جمجمه ای نداره؟
‫- نه. ‫- یا هماتوم ساب دورال چی؟
‫نه، به نظر میاد که ‫خیلی چیزا راجع به آسیب های مغزی می دونی.
‫آره، اوایل سی سالگیم ‫کلی سریال «آناتومی گری» نگاه می کردم.
‫و در واقع، می دونید، ‫من فوتبال رو سرمربی گری کردم.
‫نوع آمریکاییش، متوجهی؟
‫اونی که به سر همدیگه ضربه میزنن، ‫و سر زانو زدن داد و بیداد می کنن و این کارا
‫خب، اون ضربه مغزی شده.
‫و سرش چندتا بخیه خورده.
‫باید یه چند روزی استراحت کنی، خب؟
‫ولی به جز اون، ‫شوهرت می تونه به خونه ببرتت.
‫اوه، اون شوهرم نیست.
‫آره، آره، آره. ‫اینجا حلقه نداریم.
‫- نه، ما فقط دوستیم. ‫- همکاریم.
‫- همکارهای دوستانه. ‫- من شوهر ندارم.
‫آره، ولی نه از نوع ناراحت کننده اش.
‫می دونید، اون به شدت مستقله.
‫و کاملا از دست خودم میاد ‫که خودم رو به خونه ببرم.
‫- دیدین گفتم؟ ‫- متاسفم، دکتر فیلداستون.
‫سیاست کاری بیمارستان میگه که ‫بیمارهای ضربه سر خورده،
‫نمی تونن بدون مراقب مرخص بشن.
‫هیچ سیاستی مثل سیاست بیمارستان نیست،
‫چون جلوی سیاست بیمارستان رو نمیشه گرفت.
‫بذار کمک کنم تنت کنی، عزیزم.
‫- بفرمایید. اینم از این. ‫- ممنون.
‫ممنون که اینجا هستید مربی کنت.
‫خواهرم توی بیمارستانه. ‫اون توی اورژانس کار می کنه.
‫اون نمی تونه بیرون بیاد ‫چون همیشه یکی وارد میشه.
‫با یه چاقو که توی چشمش رفته ‫یا مشعلی که توی...
‫آره، گرفتم. سرش شلوغه.
‫فیبی، میشه تا وقتی با داییت صحبت می کنم ‫بری رنگ آمیزی کنی؟
‫آره، خانم بووِن.
‫میشه با یه سوال شخصی شروع کنم؟
‫- بابای فیبی... ‫- اون یه آشغال عوضیه.
‫- زنده اس؟ ‫- ببخشید، آره. یه آشغال عوضی زنده اس.
‫صحیح.
‫خب، مربی کنت، ما با رفتار فیبی ‫یه کم به مشکل خوردیم.
‫- بفرمایید. ‫- اون خیلی فحش میده.
‫چقدر بد فحش میده؟
‫امروز یکی از همکلاسی هاش رو ‫«عوضی بی غیرت» صدا کرد.
‫- همینجورین؟ ‫- آره.
‫ولی مسئله این نیست.
‫نظری ندارین که ‫از کجا این چیزا رو یاد گرفته؟
‫من؟
‫لعنتی.
‫این پنجمین توهینش بود. ‫اخطار گرفته، بعدش جدا میشه.
‫حالا متاسفانه باید بقیه روز رو به خونه بره.
‫متوجهی تاثیری که روش می ذارین هستین.
‫ازش استفاده کنید.
‫آهای!
‫داریم میریم.
‫واسه حرفی که زدم متاسفم، خانم بوون.
‫ممنون، فیبی.
‫دایی روی، میشه بستنی بگیریم؟
‫عمرا!
‫ببخشید.
‫نخیرم!
‫برو. سریع کفشاتو پات کن.
‫اکلیل لعنتی.
‫منظورم اینه که هر جور حساب کنی، ‫این بی رحم ترین شوخی ای نیست که سرت بیاد.
‫ولی هیچکس نباید هیچوقت ‫یه ساندویچ وازلین رو بخوره.
‫ولی اینم از کارای رانی فاوچ ‫بازیکن فوتبال آمریکاییه.
‫نوآوری می کنه.
‫از کجا می دونستی که توی بیمارستانم؟
‫کلی یادداشت صوتی گذاشتی. ‫دقیق بخوایم بگیم 32تا.
‫- فکر کردم خودشون پاک میشن. ‫- آره، خب، همشون رو نگه داشتم.
‫بعضیاشون رو باید گوش کنی. ‫اونا عجیب غریبن.
‫- لطفا نذار. ممنون. ‫- مهم نیست. اینجا دارمشون.
‫تد، منم شارون. ‫نمی تونم الان جواب بدم.
‫ولی اگه می خوای راجع به یه چرتی و پرتی ‫سر من رو بخوری
‫چون می ترسی درست احساساتت رو نشون بدی، ‫یه پیغام بذار.
‫بوق!
‫- منظوری نداشتم. ‫- بیخیال بابا. یه کم منظور داشتی.
‫توی حالت ضربه مغزی، درسته؟ ‫همینطور نیست؟
‫پیغام بعدی آقای استیون ساندهایم رو ‫پیش ما میاره
‫چون داری آهنگ «امشب» ‫از فیلم «داستان وست ساید» رو می خونی،
‫ولی همزمان تیکه های تونی و ماریا ‫رو می خونی،
‫که خب، خلاصه بگم، هیجان انگیزه. ‫بشنویم.
‫امشب، امشب
‫حسش کن.
‫کل پرده اول رو میری. ‫باورنکردنیه.
‫قضیه چیه؟
‫الان وقتش نیست.
‫داداشم، ‫آیزاک با اون ماشین اصلاح یه هنرمنده
‫ولی هر فصل فقط یه بار موهات رو می زنه
‫پس سعی می کنی تا ‫اونو واسه یه موقع خیلی خاص نگه داری.
‫تا وقتی ازدواج نکنم ‫از نوبت خودم استفاده نمی کنم.
‫یا اگه که بخوام برم.
‫درسته.
‫داداش، باورم نمیشه که داری اصلاح آیزاک رو ‫واسه یه قرار هدر میدی که طرفو ندیدی.
‫آره. اگه تو و این طرف ‫فقط توی متن با هم یک دل باشید چی؟
‫بچه ها...
‫من باور دارم...
‫این می تونه یه اتفاق خیلی خاص باشه.
‫هممون باید اینجا وایستیم...
‫وای، خدای من!
‫دهنت رو ببند، یان ماس.
‫ببخشید.
‫وای، خدای من. خدای من.
‫مثل باله دریاچه قو می مونه.
‫ایول!
‫بیا تو!
‫سلام.
‫داستان چیه؟
‫تا وقتی که دفترم وجود داره ‫من اینجام.
‫واقعا مسئله ای نیست.
‫اگر که چیزی رو بریزم. ‫درست کنار وسایل تمیزکاری هستم.
‫این خیلی خیلی غم انگیزه.
‫برات چی کار می تونم بکنم، جیمی؟
‫میشه برای بابام و دوتا رفیقاش ‫بلیت ومبلی رو بگیری، لطفا؟
‫البته که میشه! بخش خانواده؟ وی آی پی؟
‫اگه بذاریشون توی پارکینگ هم ‫برام فرقی نداره.
‫فقط براش بلیت می گیرم ‫تا دست از سرم برداره.
‫داستان های پدر و پسری.
‫خیلی خطریه.
‫باید براش آهنگ بنویسن.
‫- فکر کنم این کار رو بکنن. ‫- آره، می دونم، فقط داشتم...
‫به هر حال...
‫تو... با پدرت رابطه صمیمی ای داری؟
‫بالا و پایینای خودش رو داره، ‫مثل همه.
‫پیچیده اس.
‫رابطه من پیچیده نیستش. ‫اون یه عوضیه.
‫توی هر موقعیتی، ‫دقیقا همون کاری رو می کنه که یه عوضی می کنه
‫کار زیادی از دستت برنمیاد. ‫متوجهی چی میگم؟
‫خب، سعی می کنم بابام رو برای کسی که هست ‫دوست داشته باشم و برای کسی که نیست ببخشمش.
‫ببین، جیمی. هر کسی که ممکنه باشه، ‫اون پدرته، که باعث میشه وی آی پی باشه.
‫اسامی؟
‫جیمز تارت.
‫رفیقاش دِنبو کالنز و باگ.
‫- باگ؟ ‫- فقط باگ. یه دونه گ.
‫مثل باگ به معنی حشره.
‫اسم رسمیش همینه. عوضش کرده.
‫چون مثل یه حشره کوچیکه؟
‫نه، چون برای پول درآوردن حشره می خوره.
‫صحیح.
‫بابتش ممنونم.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫در باز باشه یا بسته؟
‫بسته.
‫کمتر سوال می کنن.
‫- خیلی خب. ‫- خداحافظ.
‫بابت بستنی ممنونم، دایی روی.
‫آهای!
‫نباید فحش بدی، بدی.
‫ولی تو همیشه فحش میدی.
‫آره.
‫ولی مانعم نشده ‫چون من یه فوتبالیستم.
‫هیچکس براش مهم نیست که ما فحش بدیم. ‫بخشی از کار هستش. تشویقمون می کنن.
‫ولی تو نمی تونی یه دکتر، ‫یا یک معلم، یا یک...
‫دامپزشک برای حیوون های وحشی.
‫یا یه دامپزشک برای حیوون های وحشی باشی. ‫هنوز نمی دونم چجوری میشه.
‫توی جنگل درمانشون می کنی ‫و هیچکس نیست بهت پول بده؟
‫می دونی چیه، مهم نیست.
‫نکته اینجاست که اگه همیشه فحش بدی ‫نمی تونی به شغلت برسی.
‫ببین، من و تو خیلی با همدیگه گشتیم،
‫و هر ثانیه اش رو دوست دارم.
‫بهم یاد ندادن که ‫چطور دور و بر یه بچه رفتار کنم.
‫و گاهی وقتا...
‫نگران میشم...
‫که دارم با بدترین قسمت وجودم ‫تو رو آلوده می کنم.
‫اینطور نیست.
‫دایی روی، تو چیزای خیلی خوبی یادم میدی.
‫یه اسمی روی اون پسره گذاشتم ‫چون اون قلدره.
‫و به خاطر تو، جلوی قلدرها وامیستم.
‫و جلوی داور هم وامیستم.
‫می تونم بدون فحش دادن ‫این کار رو بکنم.
‫آره.
‫چون تو بهتر از منی.
‫من به اندازه تو خوبم.
‫شاید با همدیگه بتونیم ‫دیگه فحش ندیم.
‫گمشو.
‫نمی تونم.
‫ولی تو می تونی.
‫لطف کن فحش نده.
‫باشه، دایی روی.
‫خوبه، حالا برو بیرون.
‫میشه بیای توی خونه ‫تا یه دست «شاهدخت و اژدها» بازی کنیم؟
‫میشه این بار اژدها باشم؟
‫نه.
‫باشه. ولی خدا کنه چوب جادو رو ‫درست کرده باشی.
‫خیلی خب. دست و پا تنگه، مگه نه؟
‫احتمالا وقتی که این تا میشه ‫یه کم راحتتره حتما.
‫ممنون که منو تا خونه همراهی کردی. ‫از اینجاش دیگه مشکلی ندارم.
‫خب، این بار پنجمه که این رو گفتی.
‫این رو میذارم زمین و ‫پا به فرار می ذارم.
‫بفرمایید.
‫یه جای خوب براش پیدا کردم. ‫بفرمایید.
‫خونه سازمانیه، مگه نه؟
‫آدمو ناامید نمی کنه، مگه نه؟
‫هیچ کاری نمی کنه. ‫فکر کنم برای همین ساختنش، مگه نه؟
‫این پشت چی داریم؟ هی.
‫خیلی خب. سینمای خانگی.
‫خب، می دونی چیه، ‫به نظرم مشکلی نداره و فراموشش کن.
‫موقتیه.
‫آره، خب، می دونی، چیه که موقتی نیست؟
‫- چایی می خوری؟ ‫- عمرا بخورم.
‫نه، منظورم اینه که، ممنون. ‫ببخشید. فقط اون آشغال برام مهم نیست.
‫آب و نوشیدنی دارم.
‫مرغ و تخم مرغ، آره؟ خیلی خب.
‫یه کم آب می خورم. ‫عالی میشه، ممنون.
‫آب شیر خوبه؟
‫آره، من دوست دارم آبی که می خورم ‫مثل زمین کایری اروینگ تخت باشه.
‫خب، می خوای یه دوچرخه جدید بخری، ‫یا یه مدت دست از دوچرخه سواری برداری؟
‫نمی دونم. بهش فکر نکردم.
‫خب، امیدوارم که دوباره سوار اون اسب بشی ‫و منظور از اسب دوچرخه هستش.
‫ولی چقدر باحال میشه ‫اگر که با اسب بیای سر کار؟
‫همه اینجوری صدات می کنن ‫«دکتر شارون اسب سوار» یا...
‫...و می دونی، بهش عادت می کنی.
‫واقعا باید یه کم استراحت کنم.
‫باشه، رفیق خوب، همکار خوب.
‫مثل همیشه خوشمزه اس.
‫آره، نه من میرم...
‫اگه چیزی لازم داشتی خبرم کن.
‫می دونی، امروز به اندازه کافی ترسیدی.
‫و کار من اینه که به مردم یاد بدم ‫چطور به اتفاقی که براشون افتاد غلبه کنن.
‫من خوبم، ممنون.
‫خداحافظ، سرمربی لسو.
‫آره، خیلی خب. ‫مراقب خودت باش.
‫خدای من! الو.
‫چرا الان داری برمی داری؟
‫باید پنج دقیقه پیش اونجا می بودی.
‫درسته. نمی تونم برم داخل.
‫بیخیال. ‫از پسش برمیای. برو داخل.
‫یا قراره که شگفت انگیزترین شب تو بشه
‫یا قراره که خیلی بد بشه
‫که می تونی تا آخر دوستیمون ‫منو بابتش تنبیه کنی.
‫از تصورش خوشم اومد.
‫الان قطع می کنم، ‫چون می خوای بری داخل، مگه نه؟
‫خیلی خوشگل شدی و نمی تونم هضمش کنم.
‫خانم ولتون. ربکا.
‫سم!
‫- سلام. ‫- خب، عجب تصادفی.
‫چی.. چی شده؟
‫چی؟ وای، خدا. من خوبم.
‫فقط یه کم نگرانم ‫چون قراره یکی رو ببینم.
‫خیلی خب، من...
‫نگران نباش، ‫چون مثل همیشه عالی شدی.
‫ممنون، سم.
‫وای خدا، نذار من برات داستان بشم
‫- شب خیلی خوبی داشته باشی. ‫- آره. ممنون. تو هم همینطور.
‫موهات عالی شده.
‫- خب، ممنون. ‫- آره دیگه.
‫(سم اینجاست، ناجوره)
‫کیلی سلام می رسونه.
‫بهش سلام برسون.
‫(من دم کافه هستم، ‫کت و شلوار آبی پوشیدم.)
‫- چیه؟ ‫- لعنتی.
‫- چیه؟ چیه؟ چیه؟ ‫- لعنتی. خدایا، امکان نداره!
‫- ولی شده. شده... ‫- می دونستم که نباید بیام اینجا.
‫- ولی اومدی، تو... ‫- نه، سم.
‫ما نمی تونیم... من رئیس تو هستم.
‫نه. نه. تو خیلی جوونی. ‫یعنی، چند سالته، 24 سالته؟
‫- من 21 سالمه. ‫- وای خدای من، من یه عوضی ام.
‫من تو رو گمراه کردم. ‫ با تمام این پیغاما. داشتم گمراهت می کردم!
‫تو منو گمراه نکردی، خب؟ ‫ما نمی دونستیم که کی هستیم.
‫باشه، ولی... ولی حالا می دونیم، ‫و این اتفاق نمیفته.
‫نه، این اتفاق نمی تونه بیفته. ‫و این هیچوقت اتفاق نیفتاده، خب؟
‫گوش کن، هنوزم می تونیم شام بخوریم، باشه؟ ‫لازم نیست که قرار باشه.
‫می تونه یه اتفاق خنده دار باشه
‫که هر دوی ما ‫سر از یه رستوران عالی درآوردیم.
‫هر دوی ما تنها...
‫و گرسنه هستیم.
‫این اتفاق می تونه بیفته.
‫درسته؟
‫منظورم اینه که، من گرسنه ام.
‫سلام، سرمربی لسو.
‫سلام، دکی. ‫امشب هر 20 دقیقه ازت خبر می گیرم.
‫این پروتکل استاندارد ضربه مغزی هستش.
‫ولی هر بار که زنگ می زنم ‫صدام رو عوض می کنم
‫تا برات هیجان انگیز بشه.
‫احساس سرگیجه یا حالت تهوع داشتی؟
‫وقتی که می خندی اینجوریه.
‫من حالم خوبه، سرمربی لسو.
‫پس تا بیست دقیقه دیگه زنگ می زنم. ‫تیغه فلاخن.
‫سلام، تد...
‫بله.
‫امروز ترسیدم، واقعا ترسیدم.
‫من عاشق روندن دوچرخه ام هستم. ‫جایی هستش که خوشم.
‫و بعد از امروز، نگران بودم ‫که خیلی بترسم تا دوباره از روندنش لذت ببرم.
‫من میگم اون ترس ‫خیلی چیز بیخودیه
‫نه، نمی خوام دربارش صحبت کنم.
‫تد. فقط خواستم بهت بگم ‫که چه حسی داشتم.
‫خب، ممنونم. خیلی برام ارزش داشت.
‫خوشحالم که گفتم.
‫این آخر هفته موفق باشی.
‫خیلی خب انجمن ماشین های حسابگر،
‫نمی دونم کی هستی، ‫ولی میام دنبالت.
‫برو بریم.
‫خیلی خب.
‫وای خدای من، این شکم خندق بلاس.
‫ازت تشکر می کنم.
‫معمولا زن ها از اون کیف های دستی کوچیک ‫توی قرارها استفاده می کنن.
‫- بهش چی میگن؟ ‫- کیف کلاچ.
‫کلاچ.
‫نه، ترجیح میدم اونقدر دستم بره داخلش ‫تا استخون دایناسور رو از توش بیرون بکشم
‫تا اینکه یکی از اون کیف هایی داشته باشم ‫که نمی تونی گوشیت رو داخلش بذاری.
‫- بفرمایید. ‫- این قرار نبود.
‫می دونم.
‫باید که جدی بگم.
‫آره، آره، البته. حق داری.
‫- در ثانی، یکشنبه بازی مهمی داریم. ‫- درسته.
‫هر دوی ما باید استراحت کنیم.
‫آره.
‫خوبه.
‫- شب بخیر. ‫- ممنون.
‫لعنتی.
‫آقایون، حواسا جمع باشه.
‫خیلی خب، رفقا، ‫می خوام که چشماتون رو ببندید.
‫دور و بر رو نگاه کنید.
‫می دونید. ‫منظورم اینه که، بازشون کنید و خوب نگاه کنید
‫ولی به یاد داشته باشید، اینی که پشتمه، ‫فقط یه زمین فوتبال قدیمی معمولیه.
‫اگه استادیوم و تمام جایگاه ها رو برداریم،
‫فکر کنم دقیقا همون اندازه زمین رو ‫که توی استادیوم خودمون داریم هم اینجا باشه.
‫- نه دقیقا. ‫- چی شده؟
‫این زمین 418 متر مربع بزرگتره.
‫- واقعا؟ زمین ها به یه اندازه نیستن؟ ‫- نه.
‫- این بزرگترین زمین فوتبال توی کشوره. ‫- امتیاز خیلی بزرگی برای منچستر سیتی هستش.
‫وای پسر. این ورزش تق و لق ترین قوانین رو ‫بین تمام ورزش ها داره.
‫به زور می تونم یه چیزی رو بفهمم. ‫خیلی خب.
‫خیلی خب. می دونید چیه. بزرگتره.
‫و ببینید، می دونم که همه شما ‫با تماشای بازی توی این زمین بزرگ شدین،
‫پس احتمالا یه کم نگران هستین.
‫لعنتی، یادمه منم مو به تنم سیخ میشد.
‫یادمه یه بچه کوچیک بودم، ‫که جلوی تلویزیون می نشست
‫و اجرای گروه کوئین رو توی اونجا ‫موقع کنسرت خیریه لایو اید تماشا می کرد.
‫- نه، ندیدی. ‫- اون ومبلی قدیم بود.
‫اون زمین از اینم بزرگتر بود.
‫مهم نیست.
‫مسئله اینه که، ببینید بچه ها، ‫ما الان اینجاییم، خب؟
‫توی این ومبلی.
‫ومبلی ای که فردی مرکوری ‫هیچوقت پاش رو به داخل اون نذاشت.
‫و این روز ما برای تاریخ سازی هستش.
‫و من معتقدم که ما این کار رو می کنیم.
‫برید، یه نگاه دیگه بندازید، ‫و بعدش برگردید داخل.
‫کار داریم.
‫ریچموند!
‫سیتی! سیتی!
‫- سیتی! ‫- سیتی!
‫خودشه! یالا!
‫اینجا رو ببین. جای بدی نیست، ‫مگه نه؟
‫خب، خب، خب. ‫صندلی های خفنی هستن، پسر.
‫وقتی پسرت توی نیمه نهایی بازی کنه ‫این صندلیا گیرت میاد.
‫برای تیم درستش نیست، ‫ولی خب چی کار کنیم دیگه؟
‫بفرما. بزن بر بدن بچه جون.
‫اگر که این بازی رو ببریم، ‫خالکوبی ریچموند رو می زنیم.
‫من از قبل یکی دارم.
‫- کجا؟ ‫- سرت به کار خودت باشه.
‫مطمئن نیستم که چطور این می تونه...
‫چطوره که مثل فیلم «بازی عمرشان» جلو برن؟
‫آره، امیدوار بودم همین رو بشنوم.
‫حالت خوبه، سرمربی؟
‫آره.
‫فقط دارم یه مقدار تمرین تنفسی انجام میدم ‫که دکی یادم داد، همین.
‫امیدوارم که بازم مشکل معده ای نباشه.
‫بگو که دوباره کوکتل میگو نخوردی.
‫نه، هیچوقت نمی خورم.
‫بچه ها، وقتشه.
‫بریم. یالا.
‫آهای، رفقا، یه لحظه صبر کنید.
‫باید یه چیزی رو به همتون بگم.
‫وقتی که از بازی مقابل تاتنهام بیرون رفتم،
‫به خاطر این نبود که معده ام ‫داشت منو اذیت می کرد.
‫به خاطر این بود که حمله پانیک داشتم.
‫این اواخر هر از گاهی برام پیش اومده
‫و دارم روش کار می کنم.
‫ولی می خوام که همتون حقیقت رو بدونید.
‫مشکلی نداریم؟
‫- نه مشکلی نیست. ‫- آره، البته که نیست.
‫خیلی خب. باشه. ‫باشه. بریم سراغشون.
‫- سه که گفتم بگید ریچموند. ‫- صبر کنید!
‫منم باید یه چیزی رو اعتراف کنم.
‫توی مهلت نهایی نقل و انتقالاتمون ‫منطقه زمانی رو قاطی کردم
‫که برای همینه که نتونستم با اون ‫مدافع پوششی عالی از برزیل قرارداد ببندم.
‫وای، خدای من.
‫- عیب نداره. ‫- عیب نداره.
‫- آره، خیلی خب. ‫- مشکلی نیست.
‫- خیلی خب. ‫- خوبه.
‫خیلی خب. برو که رفتیم.
‫گزارش های استعدادیابی که ‫شماها می نویسید رو نمی خونم.
‫هر بار که بحثش شده دروغ گفتم.
‫اونا خسته کننده هستن، ‫و دلم نمی خواد بخونمشون.
‫ممنون که گفتی.
‫وانمود می کنم که ‫در لحظه ایده به ذهنم می رسه
‫ولی اونا ایده های خوبی هستن که ‫ماه ها توی سرم بودن.
‫می ذارمشون واسه وقتی که ‫خودجوش به نظر بیان.
‫حرکت خوبیه.
‫توهم اولین بار.
‫یه بازی توی فصل بود که اتفاقی ‫قارچ توهم زا خوردم.
‫«اتفاقی»؟
‫خونه جین بودم و ‫از قوری اشتباهی چایی خوردم.
‫بازی با پورت وِیل؟
‫- آره. ‫- گرفتم.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫ممنون، بچه ها.
‫ممنون.
‫- خیلی خب، بریم دخلشون رو بیاریم. ‫- تا سه بشمرید دخلشون اومده.
‫- من که مشکلی ندارم. یک، دو، سه. ‫- دخلتون اومده.
‫حالا دیگه واسه من چایی خور شدی؟
‫نمی دونستم چطور بهت بگم.
‫استادیوم ومبلی، ‫تاج محلِ فوتبال انگلیسی.
‫صحنه ای برای ‫رویاهای تمام فوتبالیست های جوون.
‫میدون جنگ ورزشی، ‫که رد پای غول ها اون رو گود کرده.
‫به این امید که یک باخت دیگه به این ‫فهرست داستان های افسانه ای زمین اضافه کنه،
‫ای اف سی ریچموند متواضع.
‫هیچوقت یک جام بزرگ رو نبرده.
‫آخرین باشگاه لندنی ‫که به استادیوم ومبلی راه پیدا می کنه.
‫خصومت های خودش رو علیه بزرگترین تیمِ ‫بی چون و چرای مملکت تجدید می کنه.
‫منچستر سیتی مقتدر.
‫همین 11 ماه پیش بود که...
‫...ریچموند به شکل ناراحت کننده ای ‫توسط سیتی به دسته پایین سقوط کرد.
‫جیمی تارت اون موقع بازیکن سیتی بود، ‫و اون کمک کرد تا ریچموند سقوط کنه.
‫سیتی اون رو از آزادراه ام۴۰ راهی کرد ‫و الان دوباره یه بازیکن ریچمونده.
‫یالا! یالا!
‫سیتی دنبال یه جام دیگه هستش. ‫ریچموند دنبال انتقامه.
‫آماده انفجاره، ‫تحت فشار کمان هست، این استادیوم ومبلیه.
‫نیمه نهایی جام حذفی هستش، ‫و الان شروع میشه.
‫- گل برای منچستر سیتی! ‫- لعنتی.
‫نه!
‫- چجوری آفساید نیست؟ ‫- چون اون توی آفساید پسیو بود.
‫هنوزم سر از این قانون درنمیارم. ‫عیب نداره.
‫- مشکلی نداریم، بچه ها! ‫- ضربه کرنر برای سیتی.
‫و یک گل!
‫- لعنتی! ‫- دو صفر.
‫دو به صفر!
‫لعنتی!
‫این ضربه آزاد به نظر خطرناک میاد.
‫و همینطوره. سه بر صفر شد.
‫روی نیمکت ریچموند ‫اونا به دنبال راه حل هستن.
‫دفاع کنید!
‫- باید سه مهاجم بذاریم... ‫- نه. هیچوقت برای اتوبوس پارک کردن دیر نیست
‫- خیلی دیره. ‫- بچه ها، یکی یکی، خواهش می کنم.
‫چیزی نیست. نگرانش نباشید. ‫چیزی نیست.
‫آیا ریچموند می تونه توی نیمه دوم ‫اوضاع رو تغییر بده؟
‫وای، نه. یه گل خودی. چهار به صفر شدن.
‫یالا، پسرا! ‫شما بهتر از این حرفایید!
‫این وقتیه که دنبال یکی می گردید ‫تا تقصیر رو گردنش بندازید.
‫آهای، داور! چشماتو وا کن
‫وای، نه. هیچوقت با مایک دین درنیفتین.
‫نمی تونی همچین حرفی بزنی، رفیق. ‫ببخشید.
‫بفرمایید.
‫بابتش معذرت می خوام، مایک. ‫هممون می دونیم که چشم داری.
‫بدتر از اینا رو بهم گفتن.
‫خیلی خب، برو که رفتیم! ما می تونیم!
‫و این یه پنالتیه.
‫- داور! ‫- چی بود؟
‫اون چیه؟
‫سیتی ذره ای شک و تردید رو ‫برای نتیجه این بازی به جا نذاشت.
‫اگر که این دعوا بود، ‫بازی رو متوقف می کردن.
‫بی تعارف بگم آرلو، تمام دعواها رو باید ‫قبل اینکه شروع بشن جمعشون کرد.
‫لعنت به این وضع.
‫بیخیال مربی. همینه دیگه.
‫آره، همینه دیگه.
‫آهای، جیمی! ‫حالا می تونی یه گل بزنی.
‫هر چقدر می خوای زور بزن! یالا!
‫تنها چیز خوبی که میشه امروز ‫در مورد ریچموند گفت
‫اینه که موهای سم اوبیسانیا ‫بشدت عالی شده.
‫سیتی صعود می کنه ‫تا در فینال به مصاف لستر بره.
‫و می تونید مطمئن باشید که ناکامی ریچموند...
‫...روی سر جیمی تارت داغون شده ‫سنگینی می کنه.
‫به حساب من عوضی.
‫خیلی خب. باشه. خب...
‫خب، سم، اینکه امروز اینجوری بد باختید ‫چه حسی داشت؟
‫خب، سخته.
‫سخته. ‫متاسفم که طرفدارها رو ناامید کردیم.
‫حرفی واسه گفتن نیست. ‫همینه دیگه.
‫فردا دوباره شروع می کنیم.
‫آقای تارت.
‫ملاقاتی دارین.
‫میگن که پدرتون هستن.
‫آره.
‫لباس پوشیدی؟
‫بهت که گفتم باباشم عوضی.
‫وای، آقایون! آقایون!
‫هی، شکست سختیه جوونا. ‫شکست سختیه ولی جای خجالت نداره،
‫چون، می دونید، ‫ما با هر کی بازی داریم شکستش می دیم.
‫پس شما بچه ها هیچ شانسی نداشتین.
‫و اونجاست، پسر من.
‫از گوشت و خون خودمه.
‫جیمی بیچاره، پسر من.
‫حالا، شاید فکر کنم که ‫دلش هنوز توی منچستره
‫و برای همینه که اون موقعیت آماده ‫توی نیمه اول رو از دست داد.
‫به فناش دادی. تو به فناش دادی.
‫با خودت چه فکری کردی؟ ‫شوخی می کنم.
‫هی، ببین، یه لطفی در حقمون بکن ‫بذار دنبو و باگ از مامورا رد بشن.
‫می خوان برن توی زمین، ‫چندتا عکس بگیرن، خب؟
‫ترجیح میدم نذارم.
‫آره، می خوان یه نگاهی بندازن. ‫یه لحظه طول می کشه.
‫ترجیح میدم نذارم.
‫چی؟
‫چی، چون دخلت اومده ‫بداخلاق بازی درنیاری، خب؟
‫اونجوری باهام حرف نزن.
‫باشه، خب، ‫ببینم می تونی اینو بشنوی.
‫می دونی، اون برنامه تلویزیونی کوچیکی ‫که ساختی رو یادته؟
‫کار رو برای منچستر سیتی راحتتر کرد ‫تا تو رو کنار بذاره.
‫و ببین الان کجایی.
‫با یه سری آماتور چرت و پرت میگی. ‫بی احترامی نشه، بی احترامی نشه.
‫بهم پشت نکن ای بزدل.
‫خدای من.
‫باشه.
‫می تونی مفتی بزنی.
‫- وقت رفتنه. ‫- می خوای شروع کنی؟ بیا ببینم.
‫- یادت نره از کجا اومدی. ‫- در رو بپا.
‫آخی.
‫سلام، سرمربی لسو
‫بابت باخت متاسفم.
‫راستی برای دوچرخه جدید ممنونم.
‫خیلی لطف کردی، ولی نیازی نبود.
‫سرمربی لسو؟
‫وقتی که 16 ساله بودم ‫پدرم خودش رو کشت.
‫این اتفاق برای من و مادرم پیش اومد.
‫خیلی متاسفم، تد.
‫و ببین، نمی دونم بعضی از مشکلاتم ‫آیا از اونجا نشأت می گیره یا نه.
‫نه، قطعا می گیره.
‫درسته، منطقیه.
‫می خوای الان درباره اش صحبت کنی؟
‫نه. نه، الان نه. ‫باید برگردم توی تیم.
‫فقط می خواستم که بدونی.
‫خیلی خب. ممنون که بهم گفتی، تد.
‫لطفا اگه بهم نیاز داشتی زنگ بزن.
‫زنگ می زنم.
‫زنگ می زنم، ببخشید. زنگ می زنم.
‫عیب نداره. شب بخیر، تد.
‫آهای، سرمربی!
‫بله؟
‫خوبی؟
‫آره، نه. ‫یه تماس تلفنی فوری داشتم.
‫- شب سختیه، نه؟ ‫- آره.
‫خب، نظرت چیه...
‫نظرت چیه که ‫لیو شرایبر بشیم، ها؟
‫در مورد همین موضوع...
‫نمی خوام با شماها برگردم. ‫ترجیح میدم که ازش خلاص بشم.
‫آره، حتما. نه، البته که همینطوره.
‫می خوای باهام بیای؟
‫خب، می دونی به هنری قول دادم که ‫باهاش تماس تصویری بگیرم.
‫توی مدرسه اش تک نوازی داشتن، ‫می خوام بشنوم چطور پیش رفته.
‫ولی بعدا میام. ‫باشه؟
‫هی. هی. هی، ‫بیرون مراقب باش، باشه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫و از فردا یادت نره.
‫نوبت توئه که برای فیلم «بازی» قهوه بیاری.
‫- باشه. ‫- سحرخیز باشی.
‫آهای مربی. قدم به قدم جلو برو.
‫نه از اون قدم ها، ولی...
‫متاسفم که طرفدارها رو ناامید کردیم.
‫ما باختیم. خیلی بد باختیم.
‫ولی سعی کردیم.
‫هر چی که در توان داشتیم رو گذاشتیم.
‫و برای من، عیب نداره ‫چون بدترش اینه که اصلا سعی نکنید.
‫سعی کردن ترسناکه، ‫چون ممکنه خیلی چیزا رو از دست بدید.
‫ولی باید احساساتون رو نشون بدین.
‫در غیر این صورت، چه فایده ای؟
‫ممنون.
‫(برای سم: الان مصاحبه ات رو دیدم)
‫(این دور و بری؟)
‫چرا آدرست رو برام فرستادی؟
‫برای دفعه بعدی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»