‫تد لسو ‫(فصل دوم - قسمت هفتم)
‫صبح بخیر.
‫سلام.
‫آهای! دفترت نمی ری؟
‫داشتم می رفتم کافه ‫اول یه فنجون قهوه بگیرم.
‫خوبه.
‫میشه بیام؟
‫آره که میشه.
‫خوبه.
‫همینجوری درسته.
‫یه قانون بی مصرف دیگه درست کنید ‫تا یه هفته ای رد گم کنید، احمقا.
‫دوباره داری با روزنامه حرف می زنی، عزیزم؟
‫سلام.
‫اونو ببین.
‫خوب چیزیه.
‫سلام، بابا.
‫سلام نیتن.
‫میشه بهش نگاه کنی.
‫این روزا عکس همه رو توی روزنامه میندازن؟ ‫اینجوریه دیگه؟
‫میگن افتادگی به این نیست ‫که خودت رو دست کم بگیری
‫بلکه به اینه که کمتر به خودت فکر کنی.
‫در واقع فکر کنم گفتم کودک نابغه.
‫ولی من... نگفتم...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫- سلام دکی. ‫- سلام، تد. بیا داخل.
‫خیلی خب. می خواستم دوباره تشکر کنم
‫که واسه سکسکه اون شب ‫بهم کمک کردی.
‫در واقع حالم بهتره، ‫برای همین نمی دونم لازمه یا نه.
‫راحت باش.
‫باشه.
‫بذار بشینم. می تونم اینجا بشینم.
‫چه سر و صدایی میده.
‫آره. می دونی اصلا چیه؟ ‫میرم روی کاناپه.
‫اینم از این. اینجوری چطوره؟
‫هی، من الان کی هستم؟
‫دان دریپر از سریال مَدمِن، مگه نه؟
‫آره. یه کم رسمی نیست؟ ‫نمی خوام کفشم رو اونجا بذارم.
‫اصلا می دونی چیه؟ دراز می کشم، نه؟ ‫اینم از این.
‫اینجوری لنگامو میندازم بالا. ‫اینجوری، متوجهی؟
‫مثل چندتا بچه که روی تخت بالایی کمپ هستن
‫نمی دونم اینجوری با دستم چی کار کنم. ‫یه حسی داره که...
‫بفرما. این کار رو می کنیم.
‫به سبک قدیم، متوجهی چی شد، ‫مثل کاریکاتورهای مجله نیویورکر
‫مگه نه؟ می دونی چیه؟
‫اینو میذارم این زیر ‫تا کمرم صاف بشه.
‫بعدش... آره، حس خوبی داره. خیلی خب.
‫حالا، اینجا چی کار کنم؟ من... ‫نه، اونجوری...
‫انگار که دارم از سرسره آبی میرم. ‫مثل لژسواری شد.
‫این یه کم «سورتمه ماننده» ‫مگه نه؟ خیلی خب.
‫چطوره که... بیا، اینجوری بریم.
‫خیلی خب، این چطوره؟ خوبه؟
‫احتمالا نشسته بهترین حالته.
‫البته. خوبه. خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫آره، این شد یه چیزی. بفرمایید.
‫اینجوری صمیمیه، متوجهی؟ ‫نزدیک، از نزدیکی معذب میشی.
‫می دونی مثل چیه؟ ‫مثل اون قسمت از سریال سوپرانوز،
‫بدون اون همه خشونت بی دلیل، ‫که چیز خوبیه.
‫ولی اسپاگتی و صدفشم خیلی کمتره، ‫که این چیز بدیه.
‫خب...
‫هی، این کیه؟ داستان زندگیش چیه؟
‫ردیفی رفیق؟ آره؟ خیلی خب، خوبه.
‫دوستمون خیلی موافقه، متوجهی؟ ‫سرش به کار خودشه.
‫- اونجا دستمال کاغذی داری، آره؟ ‫- آره، دستمال کاغذیه.
‫که اینطور. واسه چی هست؟
‫بعضی وقتا اینجا یه کم اوضاع احساسی میشه.
‫- نه همیشه. بلکه بعضی وقتا. ‫- آره، آره، آره.
‫گاهی وقتا مردم فقط عطسه می زنن.
‫آره، آره، عطسه می زنن. ‫خب، هر دوی ما موافق هستیم.
‫آره. آره، ‫من کمی تب کردم،
‫احتمالا سطح گرده بریتانیا کمه، برای همین...
‫خیلی خب. خب، کی شروع می کنیم؟
‫شروع کردیم.
‫- وقتی که وارد اینجا شدی شروع کردیم. ‫- چی؟ ای بابا!
‫خب، ببخشید. ‫فکر کنم کلی از وقتمون رو هدر دادم.
‫با اون همه شیطنت کاناپه ای ‫و توجه به وسایلت.
‫- این... ‫- تد.
‫جانم؟
‫نگران نباش.
‫آره. نه، البته که نیستم. ‫اصلا نگران نیستم.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫ببین... منظورم اینه که، ‫می خوای درباره چی صحبت کنیم؟
‫چرا بهم نمی گی اون شب چی شد؟
‫آره. دلم نمی خواد بگم.
‫خیلی خب، یالا! بیاین اینجا، ‫بیاین اینجا، بیاین اینجا، بیاین اینجا.
‫خیلی خب، رفقا.
‫ببینید، دوتا نکته هست که هیچوقت ‫نباید بذارید تیم دیگه متوجه بشه، خب؟
‫اولیش آدرس خونه شماست. ‫از من گفتن بود.
‫چون اونجوری باید دلیوری غذا بیاره ‫و تیم نیروهای ویژه دائم سر بزنه،
‫که دیوونگیه، ‫چون اون موقع که جوون بودم،
‫تنها چیزی که نگرانش بودیم مزاحم تلفنی بود.
‫بعدش با اومدن شماره انداز، لذت اون شوخی ‫توی فهرست شوخی به 86ـم رسید.
‫که واقعا حیف شد، ‫چون پسرای مزاحم یه گنجینه ملی بودن.
‫این چیزا رو باید گوگل کنید ببینید چیه.
‫ولی از موضوع منحرف شدم.
‫نکته دوم اینکه نمی خواین حریف شما بدونه ‫که شما خسته هستین.
‫خیلی خب، ببینید، می دونم همتون خسته هستین، ‫متوجهم.
‫ولی دلم نمی خواد که نشونش بدید.
‫نمیخوام ببینم همتون با قیافه خسته راه میرید ‫و اینجوری...
‫خب؟ اینکه دور زمین نفس نفس بزنید. ‫نه، مرسی.
‫تنها قیافه ای که می خوام از شما ببینم ‫چه قیافه ای هستش، مربی؟
‫- قیافه آماده بازی، قربونت! ‫- گل گفتی، مثل ولادیمیر پوتین گفتی.
‫- متوجهید چی میگم؟ ‫- آره، سرمربی!
‫خوبه. خیلی خب. حالا سر حال بیاین.
‫خیلی خب. بچه های حمله همتون اینجا ‫با مربی نیت و بیرد بمونید.
‫بچه های دفاع با من و روی بیاین. ‫با شور و شوق.
‫حرکت کنید!
‫خیلی خب. که اینطور.
‫مربی نیت، ‫امیدوارم برای مربی گری ما زیادی خوب نباشید.
‫ممنون، دنی. متشکرم.
‫تمرین ها بهتره عالی باشن. ‫چون یه اعتباری به دست آوردی که نگهش داری.
‫آره، خیلی بانمک بود. ممنون، جیمی.
‫خوش به حال ما. ‫شخص بچه اعجاب آور تمرینمون می ‍ده.
‫کار درست.
‫خیلی بامزه بود، کالین، ‫حالا واسه من کمدین استندآپ شدی؟
‫یه جورایی طعنه آمیزه، ‫چون اون روز نیمکت نشینت کردم.
‫خیلی خب، همه بهترین گل زن ها رو ‫الان توی زمین می خوام. برید.
‫کالین، کالین. ‫می تونی این بار رو بشینی، خب؟
‫من مرد قوی و توانایی هستم.
‫این مانترای منه.
‫چه باحال.
‫روز سختی رو سر کار داشتم، ‫ولی نشد بهت فکر نکنم. شاید باید همو ببینیم.
‫داداش، دو روز گذشته هنوز خبری نشده؟
‫- نه. ‫- آخ، پسر.
‫بعضی وقتا سه نقطه ظاهر میشه، ‫ولی دوباره میره.
‫کار تمومه پسر. گند زدم.
‫انقدر منفی نگر نباش رفیق. ‫شاید یه دلیل خوبی داره که جواب نداده.
‫آره، شاید اتوبوس بهش زده.
‫یا قطار؟
‫احتمالش بیشتره که ‫علاقه شو به رابطه از دست داده.
‫شاید اون برگشته و دیده ‫که چقدر این پیاما ضایعه.
‫«فیلم مورد علاقه من موش سرآشپزه»
‫آهای، گوش کنید.
‫مهم نیست. ‫برام مهم نیست که اون...
‫سه نقطه. سه نقطه.
‫ضد حال بدی بود.
‫تا دفعه بعد، پسر.
‫وای خدای من. جوابش رو بده. ‫دو روز گذشته.
‫نمی دونم چی بگم.
‫چطوره که حقیقت رو بگی؟
‫«دوست دارم ببینمت،
‫ولی نگرانم که در حد اون فانتزی ای ‫که توی سرم ساختم نباشی.
‫پس اجازه میدم که اعتماد به نفس نداشتنم
‫مانع این بشه که احتمالا ‫عشق واقعیم رو پیدا کنم.»
‫فیلم مورد علاقه اش موش سرآشپزه. ‫این نگران کننده اس، نه؟
‫برو ببینش.
‫واسه کی مهمه که فیلم مورد علاقه اش چیه؟
‫در ضمن، موش سرآشپز یه شاهکاره.
‫قسمت جالبش اینجاست که درباره افاده فروشیه ‫و اینکه هنر خوب چطور از هر جایی سر می رسه.
‫دودل بودن رو کنار بذار ‫و برو سراغ موش کارتونیت.
‫خیلی خب، چی میشه اگه همو ببینیم ‫و همه چی اشتباه پیش بره؟
‫منظورم اینه که همه چی همیشه اشتباه پیش میره ‫و همه روابط یه کابوسن.
‫رابطه من اکسیژنی هستش که ‫بهم حیات میده.
‫به جز زندگی مشترک لزلی، ‫که در حد کارت تبریک عالیه.
‫تو و روی هم از همه جهت خوب پیش میرید.
‫ممنون.
‫نمی دونم.
‫قطعا وقتی که با همدیگه کار نمی کردیم ‫راحتتر بود.
‫انگار که همیشه دور و بر همدیگه هستیم.
‫هر کجا که میرم، مثل سایه دنبالمه. ‫سایه مودار دوست داشتنی منه، ولی...
‫چه خبره؟ چرا صداخونی می کنی؟
‫داشتین درباره من صحبت می کردین؟
‫- آره، داریم درباره تو صحبت می کنیم. ‫- نه.
‫- مهم نیست، آماده ای که بریم؟ ‫- آره.
‫جوابش رو بده.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫دو، سه، چهار.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- کارت تموم شد؟ ‫- نه بابا.
‫لیست کارام به اندازه دستمه.
‫ممنون.
‫این کارت هم کمکی بهم نمی کنه.
‫چی؟ دقیقا کاری که گفتی رو می کنم. ‫ساکت نشستم و کتابم رو می خونم.
‫- سلام، تد. ‫- چه خبرا، دکی؟
‫غافلگیرم کردی که برگشتی.
‫آره، خب، من وسط کار جا نمی زنم.
‫- حالت چطوره، تد؟ ‫- من عالی ام، به اندازه خوب و عالی.
‫- حال تو چطوره دکی؟ ‫- من خوبم.
‫خوشحالم که می شنوم.
‫خب، این اولین باری هست که به تراپی میای؟
‫نه، خانم. من و همسرم برای یه مدت کوتاهی ‫به جلسات تراپی می رفتیم.
‫چطور بود؟
‫خب، بذار ببینم.
‫من اینجا توی لندنم ‫و همسرم توی کانزاسه.
‫که چیز خوبیه چون اگه بشنوه ‫هنوز بهش میگم همسرم،
‫قاطی می کنه.
‫این بگو مگوهای کوچیک تا کی ادامه داره؟
‫جلسات معمولا 50 دقیقه طول می کشن.
‫خیلی خب. ولی ساعتی پول می گیری، درسته؟
‫درسته.
‫به گمونم تو طرفدار این نوع جلسات نیستی؟
‫نه، خانم.
‫فکر می کنی چرا اینجوری هستی؟
‫حقیقت رو می خوای بشنوی؟
‫من فقط به حقیقت علاقه دارم، تد.
‫چون فکر می کنم مزخرفه.
‫تو منو نمی شناسی. ‫ما سوابق همدیگه رو نداریم.
‫با این حال توقع داری همه چی رو ‫درباره جزئیات خسته کننده بهت بگم
‫دعواها، اشتباها، ‫عمیق ترین رازهام.
‫ولی تو گوش نمیدی ‫چون برات مهم نیستم.
‫نه، نه. تو فقط گوش می کنی ‫چون پول می گیری که به من گوش کنی.
‫پول می گیری تا تند تند یادداشتت رو بنویسی ‫و اشکای منو تشخیص بدی.
‫بعدش چی؟ ‫احتمالا تقصیر خانواده ام بندازی، ها؟
‫منظورم اینه که، ‫تو گفتی فقط به حقیقت علاقه داری.
‫با این اوصاف اینجا نشستی، ‫واسه 50 دقیقه کار پول یه ساعت رو می گیری.
‫همونطور که گفتم، مزخرفه.
‫- سلام. ‫- نیتن.
‫وای، خدای من.
‫- ببخشید. ‫- ببخشید، سم.
‫خانم. ولتون. سلام.
‫- ربکا صدام کن. ‫- ربکا. ربکا، ببخشید.
‫از دست این وسیله ها، مگه نه؟
‫هیچوقت انقدر به هم وصل نبودیم ‫که تا این حد از هم دور باشیم
‫می خواستی همین رو بگی؟
‫آره. آره، همین بود.
‫سلام. خودکارهای جدیدتون رسیدن.
‫می ذارمشون همینجا.
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫ببخشید، ندیدمت کالین.
‫استتار کردم.
‫نیت، میشه یه چند کلمه صحبت کنیم؟
‫آره، بگو ببینم.
‫واسم سوال بود که کاری کردم ‫که باعث ناراحتیت بشه.
‫چون حس کردم دیروز از دستم عصبانی شدی ‫که شوخی کردم.
‫ولی دنی و جیمی هم شوخی کردن، ‫و تو از دستشون عصبانی نشدی.
‫آره، می تونم... ‫نه می تونم توضیح بدم.
‫ببین، جیمی و دنی مثل پیکاسو و گوگن هستن.
‫کودک آزارن؟
‫هنرمندن. اونا هنرمندن.
‫و کالین، تو هم نقاشی می کشی، ‫ولی اثر تو سر از موزه ها در نمیاره.
‫جایی آویزون میشه که...
‫خب، تو مثل یه نقاشی هستی که ‫توی مسافرخونه آویزون میشه، متوجهی؟
‫تو الهام بخش نیستی. ‫تو آدما رو متحول نمی کنی.
‫تو هستی. یه لکه خون رو پوشش میدی.
‫کارت رو می کنی، پس... فقط کارت رو بکن.
‫باشه؟
‫اینجایی.
‫سلام.
‫سلام. فکر کردم سیگار رو ترک کردی.
‫چی؟ ترک کردم. ‫این واسه گرفتن بوی بد کفشای ورزشیه.
‫حرکت هوشمندانه ای هستش.
‫پس چرا اینجایی؟
‫می خواستم یه کم خلوت کنم.
‫می دونستم که اینجایی.
‫اینجا اتاقیه که من و کیلی به ‫این نتیجه رسیدیم که سیگار کشیدن حساب نمیشه
‫مچم رو گرفتی.
‫- یه ذره هم می خواستم خلوت کنم. ‫- واسه چی خلوت کنی؟
‫روی. اون توی دفترم نشسته ‫و داره کتاب راز داوینچی رو می خونه.
‫یه چیزایی از اعضای شوالیه میگه.
‫ببخشید، به اتاق کفش ورزشی اومدم ‫تا چندتا... کفش ورزشی رو بردارم.
‫بیا داخل از هوش برو.
‫ممنون.
‫ببین، به نظرم روی خیلی آدم خوبیه. ‫من می دونم. تو هم می دونی.
‫ولی گاهی وقتا، باید با خودم تنها باشم، ‫متوجهی چی میگم؟
‫کیلی، واسه غر زدنات داستان نگو.
‫خیلی خب. ممنون.
‫فقط بگو کی می تونه برات یه کاری بکنه.
‫خب، چمیدونم، رئیس. ‫گاهی وقتا خوبه آدم توی خودش بریزه.
‫می دونی، اینجوری خیارشور درست می کنن.
‫- نوشیدنی. ‫- روغن زیتون.
‫- پیغام ها هم همینطورن. ‫- چی؟
‫- توی بطری می ذارن. ‫- درسته.
‫آهای ویل، فکر کردی می تونی اسمم رو ‫از روی لباس جدا کنی
‫و بعدش بزرگتر بچسبونی؟
‫چه خبره؟
‫- دارن درباره روی صحبت می کنن. ‫- چی؟
‫- ببخشید. ‫- احمق پیر بد اخلاق.
‫با قسمت بد اخلاقش موافقم،
‫ولی اون دو کلمه دیگه که گفتی ‫بهم برخورد.
‫روی هیچکدومش نیست. اون عالیه.
‫و من باید اینو بدونم چون هر دقیقه ‫از هر ثانیه...
‫...از هر ساعتِ هر روز رو ‫با اونم، خب؟
‫خیلی خب، فقط بهش بگو که تو...
‫سلام، عزیزم.
‫دارین درباره من صحبت می کنید؟
‫- آره. ‫- مشخصه.
‫- آماده ای بریم؟ ‫- آره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ بچه ها.
‫- حالت چطوره؟ ‫- هی.
‫این داستان اعضای شوالیه روی مخم رفته.
‫چون وسایلت دور و بر افتاده.
‫وسایل تو بیشتر از من ریخته.
‫ چی؟ اینجا رو ببین! ‫پر از آت و آشغالای تو شده. فقط...
‫این دستشویی رو ببین! ‫وسایلت رو ببین...
‫چه خبر؟
‫- چه خبر؟ ‫- چه خبرا؟
‫دارم سریال نگاه می کنم.
‫بوهاشون فرق داره.
‫خب، لذت ببر. میرم کتاب بخونم.
‫خوبه.
‫- وایستا. تو از روگین استفاده می کنی؟ ‫- نمی دونستم لازمش داری...
‫مانع ریزش مو میشه.
‫- موهات داره میریزه؟ ‫ - نمی خوام درباره اش صحبت کنم!
‫به نظر میاد که فقط زن ها نیستن که ‫رفتارهای مجردی مخفی دارن.
‫تو که خیلی خوشحال بودی بری سر وسایلم.
‫عمرا.
‫من «همیشه» کار ندارم. ‫و من راهت دادم بیای اینجا.
‫این یارو یه کمربند تیغ دار ‫دور کمرش میندازه...
‫بس کن، روی!
‫چیه؟ می خوای برات بخونم؟
‫نه. فقط می خوام سریالمو ببینم.
‫و تو داری برام خرابش می کنی!
‫یه کم می خوام توی خودم باشم ‫بدون اینکه مطالعه کنی یا سر به سرم بذاری
‫یا اینکه همیشه دور و برم باشی!
‫نمی خوای سر به سرت بذارم؟
‫نه! چرا، بعضی وقتا می خوام. ‫فقط نمی خوام همیشه باشه.
‫بعضی وقتا می خوام خودم تنها باشم.
‫وایستا ببینم، ‫داشتی با همه از همین می گفتی؟
‫آره، ولی برات مهم نیست.
‫وقتی که فکر می کردم حرفای همیشگی هستش ‫برام مهم نبود
‫مثل غیبت کردن یا اینکه ‫چقدر مو توی چاه می ریزم.
‫خیلی مو می ‍ریزی.
‫واسه هم این داستان رو درست کردی ‫که من همه جا دنبالتم
‫مثل یه آدم محتاج و آویزون ‫که مثل آهنربای روی در یخچال بهت چسبیده.
‫عجب احمقی هستم من،
‫لعنت به این وضع!
‫لعنتی.
‫و قهرمان ناگهانی هفته ‫دستیار مربی نیت شلی
‫با استراژی آخر وقت و جسورانه خودش
‫که ریچموند رو به نیمه نهایی جام حذفی برد.
‫هممون موافقیم که،
‫بچه اعجاب آور باید تیم خودش رو مدیریت کنه.
‫غرایز بی رحمی داره، ‫ولی اگه اجازه بدین بگم که کارش عالیه
‫خدای من. وای.
‫تویی. ببخشید.
‫با کالین بد برخورد کردی.
‫نه تنها بد رفتار کردی. ‫مسئله رو شخصی و عجیبش کردی.
‫نه، کاملا حق با تو هستش...
‫به تد گفتی؟
‫نه. فقط بین خودم و خودته.
‫باشه.
‫درستش کن.
‫در پشت سرته.
‫آره.
‫وایستا، این...
‫تا الان که صبح خوبی نیست.
‫سلام، تد.
‫فکر می کردم برگردی.
‫جدی؟ چطور؟
‫گفتی هیچوقت وسط کار جا نمی زنی.
‫میشه راجع به یه چیزی باهات رو راست باشم؟
‫چیزی لای سیبیلم گیر کرده؟
‫نه، شوخی می کنم. ببخشید، ادامه بده.
‫از چیزی که درباره کار من گفتی ‫بهم برخورد...
‫اینکه چون تراپیست ها پول می گیرن،
‫اونا واقعا براشون مهم نیست.
‫بذار یه سوالی رو ازت بپرسم. ‫حاضری مجانی مربی گری کنی؟
‫آره، حاضرم.
‫ولی واقعا حاضری؟
‫نه، خانم.
‫با این حال به بازیکنات اهمیت میدی، درسته؟
‫بله، خانم.
‫پس چرا فکر می کنی برای من اینطور نیست؟
‫من فکر نمی کنم که همه مربی ها ‫یه سری قلچماق عوضی هستن.
‫نکته خوبی بود.
‫کل منو خوابوندی.
‫و ببین، ‫من واقعا بابتش متاسفم.
‫اینکه قاطی کنی و همچین حرفایی رو بزنی ‫بعدش از اینجا بزنی بری بیرون.
‫پیش میاد.
‫خودمراقبتی می تونه ترسناک باشه.
‫واکنش ستیز یا گریز یه واکنش طبیعیه. ‫فقط تو هر دوتاش رو انجام دادی.
‫واقعا گستره چشمگیری هستش.
‫خب، پشت سرت رو بپا گلن کلوز.
‫پس فکر می کنی ترسیدم؟
‫آره، فکر می کنم.
‫آره.
‫شاید نمی خوام حقیقت رو بفهمم.
‫تد، حقیقت رهات می کنه.
‫ولی اولش، عصبانیت می کنه.
‫خب، شاید اسم مستعار جدیدت باید ‫«حقیقت» باشه.
‫خب، نمی تونم درمانگرت باشم ‫بدون اینکه هر از گاهی شکنجه گرت باشم.
‫خوشم اومد.
‫می دونستم که خوشت میاد.
‫بیا شروع کنیم، اجازه هست؟
‫بله، خانم.
‫درسته، آقایون. ‫وقتی که کش میدین یه نفس عمیق بکشید.
‫بذارید اکسیژن به همه جاتون برسه
‫و هی، یادتون باشه که ‫روی زمان حال تمرکز کنید.
‫زندگی کردن در لحظه یه هدیه اس. ‫برای همین بهش زمان حال می گن.
‫خودشه.
‫خیلی خب، قبل اینکه شروع کنیم، ‫مربی نیت، می خواستی چیزی بگی؟
‫- بله، لطفا. ممنون، تد. ‫- بفرما بگو.
‫خیلی خب... ممنونم
‫می خواستم قبل اینکه شروع کنیم، فقط...
‫خب، اساسا، ‫می خواستم یه عذرخواهی کنم.
‫کالین،
‫دیروز من یه کمی، می دونی...
‫- عوضی بودی؟ ‫- کودن بودی؟
‫مغرور بودی؟
‫پروانه مصدوم بودی.
‫آره یه کم مغرور، کودن، ‫عوضی و پروانه مصدوم بودم...
‫ولی من... واقعا متاسفم. ‫دیگه تکرار نمیشه. پس...
‫- غمت نباشه، پسر. ‫- خب پس حله.
‫چیزی نیست.
‫- خیلی خب. ‫- بیاین اینجا.
‫- خیلی خب. ‫- چیزی هست که در جریان نباشم؟
‫خیلی خب. باشه دیگه.
‫چیزی هست که باید در جریان باشم؟
‫خب، همونطور که همیشه میگم، ‫گاهی وقتا بهترین آبگوشت
‫اونیه که می ذاری کل شب رو روی گاز باشه
‫چون بعد خوردن کلی نوشیدنی ‫وسط تماشای همشهری کین خوابت برده.
‫می دونم، کالین. می دونم.
‫خیلی خب، رفقا! آهای! ‫برنامه امروز اینه.
‫نخودا و هویجا، ‫شماها با مربی روی میرید.
‫بقیه شما تیکه های گوشت با من میاید. ‫دست به کار بشید.
‫چی؟
‫تیم اصلی با روی، ‫بچه های ذخیره با مربی.
‫خیلی خب.
‫همینو از اول بگو. ‫متوجهی چی میگم؟
‫ریچارد بنداز اینجا، ریچارد! ریچارد!
‫سوت!
‫آهای! گفتم سوت!
‫روی، چرا یه سوت واقعی استفاده نمی کنیم؟
‫بهت که گفتم، ‫لب هام به فلزات ناخالص حساسن
‫و سوت باعث میشه دهنم کهیر بزنه.
‫جیمی، داری چه غلطی می کنی؟
‫ریچارد یارش رو از دست میده، وارد محوطه میشه ‫و تو به اون سمت دیگه می دوی؟
‫داشتم مدافعم رو از مسیرش خارج می کردم.
‫اون هم تیمی توئه.
‫ازت می خواد که به سمت توپ بیای ‫و هواش رو داشته باشی.
‫همتون متوجه شدین؟
‫مربی، با احترام باید بگم، ‫این چیزی نیست که ازم می خواد.
‫اون ازم می خواد که بهش فضا بدم.
‫چی گفتی؟
‫بهترین کاری که می تونم توی اون وضعیت ‫انجام بدم اینه که بهش فضا بدم.
‫راستش حق با اونه.
‫- آره، می دونم. از پپ گواردیولا یاد گرفتم. ‫- پپ از کرایف یاد گرفته.
‫- تلفظش کرایوفه. ‫- باشه آقای انگلیسی.
‫ببین، حالا هر چی. مسئله اینه که ‫ریچارد نمی خواد که برم شلوغش کنم.
‫و از اونجایی که هم تیمی منه،
‫باید با کاری که از همه بهتره ‫بهش اعتماد کنم، درسته؟
‫لعنت به این زندگی!
‫این دفعه که چیز بدی نگفتم.
‫اوناهاش، اوناهاش!
‫مربی نیت، برات یه هدیه داریم.
‫آره. خوب شد که معذرت خواهی کردی. ‫وگرنه ناجور میشد.
‫«بچه اعجاب آور»
‫چون به جای «کودک نابغه» اینو گفتی،
‫که تلفظ صحیحش هست.
‫- عجب. ‫- این ایده از ویل بود.
‫هی.
‫اینطور بود؟
‫خب، می دونی، ‫اسم مستعاره باحالیه. به افتخارت.
‫به افتخارت.
‫نه، ممنون. ‫منظورم اینه که، گفتم کودک نابغه، ولی...
‫ولی، ویل، این عالیه. ‫واقعا بانمکه.
‫- خواهش می کنم، پسر. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫«اگر که موسیقی غذای عشق است، بنواز.
‫مازادش را به من بده.»
‫اگر که این روش توئه تا بپرسی ‫یکی دیگه می خوام، درست حدس زدی.
‫همین فکرو کردم.
‫منتظرم بمون. ‫الان میام بیرون. دمت گرم.
‫از بین تمام کافه ها اومدی اینجا.
‫ترنت کریم از روزنامه ایندی پندنت. ‫چجوریه که این افتخار نصیبم شده؟
‫اومدم یه چیزی بخورم.
‫ولی حالا که اینجاییم، ‫خیلی دوست دارم یه بیانیه رسمی...
‫...درباره رفتن زود هنگامت ‫از بازی تاتنهام داشته باشم.
‫بیانیه رسمی؟
‫خب، فکر کنم مردم متوجه شدن که ‫مسمومیت غذایی داشتم.
‫از اینجا نبود.
‫آره، آره. متوجه شدن. ولی اگه امکانش باشه ‫دوست دارم یه نقل قول شخصی داشته باشم.
‫خیلی خب، من مسموم شدم.
‫و چون خیلی به خواننده هاتون احترام می ذارم.
‫اون وضع داغونی که به بار اومد رو ‫دقیق تعریف نمی کنم.
‫- آره. ‫- ولی الان صحیح و سالمم.
‫پس مسمومیت غذایی داشتی ‫و الان صحیح و سالمی...
‫دقیقا همینطوره، دیکمبه موتومبو.
‫عاشق حرف زدنمون هستم.
‫ممنون، مِی.
‫باعث افتخارمه، عزیزم.
‫سلام.
‫داری میری؟
‫چی؟
‫نه.
‫(شاید نِیت بازی رو برای ریچموند برده باشه ‫ولی بازم مثل یه بازنده می مونه)
‫اگه یه بار دیگه کاری کنی تا ‫منو تحقیر کنی.
‫کاری می کنم زندگیت مصیبت بشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»