‫تد لسو ‫(فصل دوم - قسمت اول)
‫و در آخرین دقیقه از وقت اضافه هستیم.
‫تیم های ای اف سی ریچموند و ناتینگهام فارست ‫هر کدوم با دو گل مساوی هستن.
‫اوبیسانیا توپ رو به اون طرف زمین می فرسته. ‫اون روخاس رو پیدا می کنه، که فضا خالی داره.
‫اوه!
‫و پنالتی!
‫یک فرصت عظیم برای ریچموندی ها ‫تا سِیر باشگاهشون رو اینجا تغییر بدن.
‫پاس خوبی بود، سم!
‫برو بریم، دنی!
‫- خودشه! آره! ‫- خوبه، خوبه.
‫بعد از مسئولیت گل تساوی ناتینگهام ‫حسابی خیال کالین هیوز راحت شد.
‫ریچموند فصل رو با ‫هفت تساوی پشت سر هم شروع کرده...
‫و اگر که مسابقه با تساوی ختم بشه، ‫اونا به تساوی دیگه ای در رکورد می رسن،
‫که در حال حاضر یه تساوی ‫بین ساثهمپتون و سوان سی هستش.
‫کریس، حتی فکرشم می تونی بکنی که...
‫...شروع یه فصل با هفت تساوی پشت سر هم باشه؟
‫البته که می تونم تصور کنم، آرلو.
‫علتشم اینه که نیم کره راست مغزم ‫با استعداد تظاهر به سمت چپ غالبه.
‫مشکلی نداره دعا کنم؟
‫البته که نداره. ولی به درگاه کدوم خدا ‫و به چه زبونی، می دونی چی میگم؟
‫می تونی انگشتات رو به نشونه خوش شانسی بگیری ‫و یه آرزو کنی.
بفرما.
‫طرفدارهای وفادار ریچموند، ‫که اخیرا خیلی سختی کشیدن،
‫هنوزم مشتاقانه پشت باشگاه هستن.
حواست بهش باشه.
‫- برو. ‫- خودشه!
‫و صدای هیس به نلسون رود حاکم میشه...
‫به استثنای حیوون بخت بیار ریچموند ‫که قابل احترامه،
‫اِرل، سگ تازی، تشویقش رو زوزه می کشه.
‫آیا دنی روخاس اولین برد فصل رو ‫تقدیم سگ خوبمون می کنه؟
‫خواهش می کنم، خواهش می کنم، ‫خواهش می کنم، خواهش می کنم.
‫یالا، دنی.
‫فوتبال زندگیه.
‫- وای، نه. ‫- وای، خدای من.
‫قول میدم این اون چیزی نبود که آرزو کردم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫حیوون بیچاره. خیلی غم انگیزه.
‫اتفاقای ناخواسته خیلی بدی شد.
‫تو که فکر نمی کنی مردم به خاطر این اتفاق ‫از ما متنفر باشن، اینطور فکر می کنی؟
‫مشخصا یه اتفاق وحشتناک بود،
‫ولی به گمونم الان ‫یه مزیت بودن توی دسته پایینتر اینه که...
‫...هر بازی از تلویزیون پخش نمیشه.
‫آره، ولی، هیگینز، اینترنت چی.
‫وای راست میگی، اینترنت لعنتی.
‫توئیتر ترکید. ببین.
‫وای، خدا. واقعا باعث شدیم تا ‫مایکل جردن گریه کنه؟
‫- برای تد بیانیه نوشتی؟ ‫- آره، نوشتم.
‫ولی بعدش گفت، "نگران نباش، بوبا فِت." ‫خودش هوا رو داره.
‫باشه.
‫- سرمربی! ‫- خیلی خب، مارکوس.
‫- تو برام چی داری؟ ‫- سرمربی لسو،
‫درباره تلاش امروز تیم چه حسی دارین؟
‫خب، حس می کنم همه از دل و جون مایه گذاشتن، ‫به خصوص سم.
‫هر بازی داره بهتر و بهتر میشه.
‫واقعا داره بهمون کمک می کنه تا ‫خلاء خیلی بزرگ نبود روی کنت رو پر کنیم.
‫و فکر می کنید چند بازی دیگه ‫قراره به تساوی ختم بشه...
‫...تا اینکه دستتون به دکمه وحشت بخوره؟
‫خب، مارکوس، دوتا دکمه هستش ‫که دلم نمی خواد هیچوقت دست بزنم، خب؟
‫یکیش دکمه "وحشته" ‫و اون یکی "تعویق زنگ بیدار باش".
‫دیگه کی سوال داره؟
‫اون دوستمون که اونجاست چطوره؟
‫- ترنت کِریم... ‫- از روزنامه ایندی پندنت.
‫می خواستم ببینم نظری در مورد ارل نداری، ‫همون سگی که دنی روخاس امروز کشت.
‫ترنت کریم، مثل همیشه با یه موضوع داغ.
‫آره.
‫خب، وقتی که سه ساله بودم، ‫سگ همسایه بهم حمله کرد.
‫من که یادم نمیاد اتفاق افتاده باشه، ‫ولی مادرم میگه که خیلی...
‫خیلی ترسناک بوده، متوجهید چی میگم.
‫ولی اینو یادمه که وقتی بزرگ می شدم ‫از سگ ها می ترسیدم.
‫مثلا اگه شب می رفتم خونه دوستم،
‫اونا باید سگ خانوادگیشون رو بیرون می ذاشتن، ‫وگرنه وحشتناک اشک می ریختم.
‫بعدش توی دوران دبیرستان، همسایه مون، ‫آقای گِرِیدی، خب، همسرش درگذشت.
‫همونطور که می تونید تصور کنید ‫خیلی بابتش ناراحت بود،
‫و اون یه جورایی دیگه از سگشون مراقبت نکرد.
‫همون سگی که منو گاز گرفت. اسمش هنک بود.
‫پس من مراقبش بودم، ‫متوجهید.
‫بهش غذا می دادم، راهش می بردم، ‫باهاش بازی می کردم، و همه اون کارای باحال.
‫در نهایت، پسر آقای گریدی پدرش رو ‫به خونه سالمندان برد،
‫و ازم پرسید که می خوام هنک رو نگه دارم، ‫و من گفتم، "آره. باشه دیگه."
‫و بعدش یه سال بعد از اون ‫مجبور شدیم هنک رو دفن کنیم.
‫فکر کردن به اتفاقای زندگی بامزه اس...
‫دونستن اینکه اتفاق افتادن ‫می تونه باعث بشه گریه کنی،
‫بعدش هم می تونه اینجوری اشکت رو دربیاره
‫که بدونی اونا حالا دیگه نیستن.
‫به نظرم اون چیزا ‫اینجوری وارد زندگیمون میشن...
‫...تا کمک کنن از یه جا به جای بهتری بریم.
‫و امیدوارم که به ارل کمک کرده باشیم ‫تا به جای بهتری رفته باشه.
‫اینجا خیلی دلمون براش تنگ میشه. آره.
‫و حال دنی چطوره؟
‫هنوز باهاش صحبت نکردم،
‫ولی امیدوارم که خیلی به خودش سخت نگیره، ‫متوجهید.
‫الان 20 دقیقه اس که اینجوریه.
‫قراره همه آب گرم رو مصرف کنه.
‫- آره. ‫- آره، حق با توئه.
‫هی، دنی. داری چی کار می کنی؟
‫مرگ رو از وجودم می شورم.
‫خب، توصیه می کنم ‫یه صابون کوچیک استفاده کنی.
‫کمک می کنه تا آرامش ابدی رو ‫از جاهای دور از دسترس خارج کنی، می دونی.
‫متشکرم، مربی.
‫خب، هی، یادت نره، ‫فوتبال زندگیه، مگه نه؟
‫می دونم. اینطوری بودش.
‫کاری از دستم برنمیاد.
‫خیلی خب، رفقا،
‫بیاین بریم ‫و بذاریم دنی یه کم خلوت کنه، باشه؟
‫شما که با دوش گرفتن توی خونه مشکلی ندارین، ‫دارین؟
‫سرمربی، اگه از نظر شما مشکلی نداره،
‫بعضیامون ترجیح میدیم که ‫توی خونه حموم طولانی بریم.
‫آره، آره.
‫آره، مشکلی نداره. اونجوری هم میشه.
‫و اینکه، امروز خیلی خوب بازی کردید.
‫از هر لحاظ که بگید درستشون کردید.
‫نگران نباشید، بزودی به پیروزی می رسیم.
‫دوشنبه شما ماهی قرمزا رو می بینیم.
‫ماهی قرمز؟
‫منظورش اینه که اشتباهات ‫و شکست ها رو فراموش کن و بگذر.
‫- ولی من هیچ اشتباهی نکردم. ‫- فقط تو ضعیف بازی کردی.
‫آهای پسرا، یان کرایوف بی ادبی نمی کنه.
‫فقط اینکه بیانش فرق داره.
‫- آره، آره. ‫- درسته.
‫بهت گفته باشم، ‫تمام این تساوی ها تقصیر من هستن.
‫این تاوان آسمونی برای بازی ‫با منچستر سیتی هستش.
‫اونجا آرزو داشتم و امیدوار بودم ‫که یه تساوی لعنتی رو بگیرم،
‫و حالا پلیس کارما داره ادبم می کنه
‫تا بهم نشون بده که وقتی باهاشون در بیفتم ‫چی گیرم میاد.
‫تیم داره خوب بازی می کنه، تد، ‫فقط یه کم بدشانسیه، همین.
‫"بدشانسی". پسر از نحوه استفاده همتون ‫از این کلمه توی اینجا خوشم میاد.
‫توی مملکت من، اگه یه تیم ضعیف بازی کنه، ‫ما اسمش رو بدشانسی نمی ذاریم.
‫- بهشون چی میگیم مربی؟ ‫- تیم فوتبال آمریکایی نیویورک جتز.
‫- خودشه. ‫- هی، سرمربی.
‫ببخشید که مزاحم میشم. ‫میشه امروز یه کم زودتر برم؟
‫ولی بخشی از شغل تو اینه که بمونی ‫تا تمام تیم بره.
‫نه، آره، البته که اینطوره. فقط اینکه، ‫تولد 50 سالگی مادرمه...
‫عجب. عجب.
‫راستی مادرت توی کدوم پست تیم بازی می کنه؟
‫عیب نداره، ویل. از طرف همه ما ‫به مادرت تولدش رو تبریک بگو.
‫و اگه یه موقعی خواست بیاد توی تیم، ‫قدمش روی چشم ماست.
‫چقدر خوب.
‫باید روشون فشار بیاری.
‫فشار مروارید می سازه، درسته؟
‫وایستا، اشتباهه.
‫الماسه. لعنتی! قاطی کردم.
‫نه، تو قاطی نکردی. ‫تو فقط...
‫- بدشانس بودی. ‫- خودشه!
‫این عجیبه.
‫همین الان یه بسته غذای بزرگ ‫از رقبامون توی برنتفورد اف سی گرفتیم.
‫خوبه. چه غذایی هست؟
‫تایلندی.
‫وای، حالا فهمیدم.
‫- حال احوال همگی چطوره. ‫- تد!
‫نظرت راجع به نوشیدنی چیه سرمربی لسو؟
‫اوه، همونی که وقتی داین سایر
‫اگه ازم بخواد سر قرار برم بهش میگم: ‫"بله، لطفا."
‫پسر، وای پسر، وای پسر، وای پسر.
‫حالت چطوره؟
‫خب، کیلی، حس می کنم
‫من بازنده تر از بزرگترین بازنده ای هستم ‫که توی سریال «بزرگترین بازنده» هستش.
‫اوه، خوشبین باش، تد.
‫ما هنوزم شکست نخوردیم.
‫باشه، حتما. ممنون.
‫حال دنی چطوره؟
‫اون یه کم شوکه شده،
‫ولی دنی تا حد زیادی ‫شبیه یه متر گرون قیمت هستش.
‫- خیلی سریع به حالت اولش برمی گرده. ‫- آره.
‫مالک اِرل در چه حاله؟ ‫حالش خوبه؟
‫- آره، خوشبختانه حالش خوبه. ‫- خوبه.
‫آره، و حالا داری به خَیِر جدید ‫و خیلی سخاوتمندِ خیلی عذاب وجدان گرفته...
‫...از بزرگترین پناهگاه سگ ریچموند ‫نگاه می کنی.
‫کاخ باکینگهام.
‫اسم خوبیه.
‫خیلی خب، من باید برم.
‫به پسرا قول دادم که امشب ‫«امپراتوری دوباره ضربه می زند» رو ببینیم،
‫و باید تمرکز کنم تا وقتی درباره لوک ‫و لیا پرسیدن یه جوابی بدم.
‫- عجب. ‫- برام آرزوی موفقیت کنید.
‫موفق باشی، هیگینز.
‫خداحافظ، لزلی.
‫- فورس به همراهت. ‫- همینطور با تو باشه.
‫خیلی خب.
‫هی، اون یارو کیه؟
‫- و؟ ‫- خب، منظورم اینه که...
‫- خیلی خب، ولی چی؟ ‫- وای، نه. کاملا درسته.
‫- خوبه، بهت افتخار می کنم. ‫- ممنون.
‫اجازه دارم صحبت کنم؟
‫ببخشید تد. ‫یه صحبت مختصر دخترونه...
‫...درباره آقای خواستگاری هستش که ‫چند باری باهاش بیرون رفتم.
‫خوبه. صحبت دخترونه مختصر. متوجهم.
‫اسمش چیه...
‫هفته دیگه میاین یه قرار چهار نفره بذاریم؟ ‫تا کاری کنیم خود واقعیش رو نشون بده.
‫- البته که میایم. ‫- میشه از روی بپرسی که وقتش آزاده؟
‫- وقتش آزاده. نگران نباش. ‫- باشه، خوبه.
‫هی، روی امروز به بازی اومد؟
‫نه، نیومد. متاسفم، تد.
‫نه، عیب نداره. ‫مطمئنم یه وقتی پیداش میشه، درسته؟
‫خبر داره که اینجا همیشه یه بلیت منتظرشه؟
‫- آره. ‫- خوبه، باشه.
‫و یادت نره، ‫به اسم خودش نمی زنم.
‫نمی خوام بچه ها سر به سرش بذارن. ‫به اسم مستعاره.
‫مثلا هفته پیش لورتا لین بود، ‫این هفته دالی پارتن بود،
‫و هفته دیگه، اگه درست به یاد بیارم، ‫شنایا توین هستش.
‫حرف نداره.
‫مسئله خصومت شخصی نیست.
‫فقط اینکه خیلی مشغول جلسه مربی گریشه.
‫به حرف من گوش کنید!
‫اگر که هفته دیگه اینجوری بازی کنید، ‫باید با جام خداحافظی کنید،
‫چون امروز، ‫همتون مثل یه مشت کودن بازی کردین!
‫شنیدین چی گفتم؟
‫بله، سرمربی!
‫به جز کوکورودا. ‫خیلی مونده تا داخل زمین بازی کنی.
‫خودت می دونی، سرمربی.
‫خیلی خب، ‫مادر مانیکا پرتقال قاچ شده آورده.
‫پوستش رو نخورید حیوونا. ‫برید.
‫- کیلی! ‫- سلام، فیبز!
‫سرمربی کنت. اونا هشت ساله هستن.
‫- نباید کودن کوچولو صداشون کنی. ‫- ببخشید، خانم بووِن.
‫حتی وقتی که کودن کوچولو هستن.
‫دوشنبه توی مدرسه می بینمتون، دخترا.
‫- خب، کی شکلات داغ می خواد؟ ‫- من!
‫- من می خوام. ‫- خیلی خب، بریم!
‫اوه! تا یادم نرفته بگم،
‫ربکا می خواست ببینه که می تونیم ‫برای هفته دیگه یه قرار چهار نفره بذاریم.
‫لعنت به این وضع.
‫حرف زشت زدی، عمو روی. ‫یه پوند بهم بدهکاری.
‫بزن به حسابم.
‫- میشه لطفا اینو نگه داری؟ ‫- البته که میشه.
‫بیخیال. خوش می گذره.
‫- خوبه. ‫- ممنون.
‫فیبی، بازی امروز چطور بود؟
‫- حرف نداشت. ‫- جدی؟
‫برای اینکه با آرنج زدم به گردن یه دختره ‫کارت قرمز گرفتم.
‫و من خیلی بهش افتخار می کنم.
‫چی؟
‫خب، می دونم که هفته دیگه می ترکونید.
‫منم می دونم.
‫پس وقتی که فصل تموم بشه،
‫وقت بیشتری داری تا چندتا از ‫دوستات رو ببینی، درسته؟
‫همیشه دارم دوستام رو می بینم.
‫می دونم. مادرهایی که یوگا کار می کنن.
‫دلت نمی خواد یه کاری انجام بدی ‫که بیشتر از نشستن به وضعیت کودک...
‫...خوردن نوشیدنی، غیبت کردن درباره ‫یه برنامه رئالیتی تلویزیونی...
‫...با تعدادی زن باشه ‫که هیچی از تو نمی دونن؟
‫نه، دوستش دارم.
‫شبکه اسکای اسپورتس دوباره تماس گرفته.
‫نه.
‫به نظرم فکر خوبیه.
‫آخرین باری که یکی از ایده های خوبت رو ‫اجرا کردم، یه احمق از خودم ساختم.
‫کنفرانس خبری بازنشستگی قشنگ بود، روی. ‫مردم دوستش داشتن.
‫15 میلیون بازدید خورد.
‫خب، روش تسکین دادن شرمندگی من ‫اینه که بهم بگی...
‫...چند میلیون نفر منو دیدن ‫که شبیه یه احمق بودم؟
‫نکته خوبی بود.
‫فقط خواستم رسما بگم که به نظرم ‫تو صاحب نظر محشری میشی.
‫نمی خوام یه صاحب نظر فوتبال باشم،
‫با یه کت و شلوار مسخره ‫توی تلویزیون لعنتی بشیم...
‫...انگار یه نادونِ همه چی دونم.
‫یه کار مسخره برای آدمای مسخره اس.
‫ترجیح میدم خودم، خودم رو مسخره کنم ‫تا اینکه اون کار لعنتی رو بکنم.
‫گرفتم.
‫فیبز، الان چقدر شد؟
‫1236 پوند.
‫قابل توجهه.
‫و باز هم یک صحنه آشنا
‫که دنی روخاس در وقت اضافه ‫یه پنالتی دیگه رو می زنه.
‫تا ریچموند رو برای اولین بار در این فصل ‫در ستون برنده های روزنامه قرار بده.
‫اگر که بتونه از پس ‫این دروازه بان دوست داشتنی بربیاد.
‫دروازه بان یه ترفند روانی میره. ‫روخاس چجوری جواب میده؟
‫بیا داخل.
‫صبح بخیر، رئیس.
‫سلام، تد.
‫ای وای. از وقتی که توی مراسم جمع آوری اعانه ‫فرزندپروری تنظیم شده...
‫... با کلاه قرمز بیسبال رفتم، ‫ندیدم کسی اینقدر ناامید باشه.
‫ببخشید، تد. مشکل از تو نیست. ‫فقط اینکه امیدوار بودم که کیلی باشه.
‫عیب نداره. ‫ای کاش روزی سه چهار بار کیلی بودم.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫بذار حدس بزنم. دلت واسه ‫یه صحبت دخترونه مختصر لک زده؟
‫خب، بگو ببینم، ‫چرا به من نمیگی قضیه چیه؟
‫- واقعا؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫باشه، حالا هر چی.
‫خب با این آقا آشنا شدم که اسمش جان هستش.
‫استیموس رو میگی؟
‫نه، اسمش جان وینگزنایته.
‫- باشه. ‫- ولی مسئله این نیست.
‫یه لحظه وایستا. ‫اسمش جان وینگزنایته؟
‫- آره. ‫- مثل کافه فوتبالی؟
‫مثلا، "دوشنبه شب توی پی جی فلتز ‫بال کبابی میدن"، اینجوریه؟
‫تد، میشه لطفا بس کنی؟
‫قانون شماره یک: ‫با اینکه اسمش "صحبت دخترونه اس،"
‫گاهی اوقات باید بیشتر اینجوری باشه، ‫"دختر، گوش کن."
‫گرفتم. با احتیاط جلو میرم. ‫یالا. تعریف کن.
‫خیلی خب، ازت ممنون. خب، جان، ‫منظورم اینه که، اون مرد فوق العاده ای هستش.
‫- خیلی خوشتیپه، موفقه. ‫- خوبه.
‫- خجالتی نیست. ‫- باهات خوب رفتار می کنه؟
‫آره، آره، خیلی خوبه.
‫خوبه. آره، به نظر عالی میاد.
‫خب من گیج شدم. مشکلی داریم؟
‫خب...
‫راستش، فکر نکنم مشکلی باشه.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، پس قانون شماره دو اینه که...
‫گاهی وقتا صحبت دخترونه می تونه ‫حرفای بی ربط درباره یه سری مسائل باشه،
‫و هیچی لازم نیست عوض بشه، ‫و هیچکس مجبور نیست چیزی رو حل کنه؟
‫آره، دقیقا همینطوره.
‫خوشم اومد. بیا ادامه بدیم.
‫خیلی خب.
‫سلام، ببخشید که دیر کردم، رفقا.
‫داشتم به رئیس کمک می کردم تا ‫برای قرار امشبش یه رنگ لاک انتخاب کنه.
‫لاک مورد علاقه من آبیه اس، ‫ولی فکر کنم همشون عالین.
‫نظر شماها چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- یه مشکلی پیش اومده، سرمربی.
‫اون داره کم ارزش میشه. ‫یه تراژدی در حد شکسپیر داریم.
‫سخت نگیر، دنی.
‫یالا دنی. یه بار دیگه، باشه؟ ‫برو بریم.
‫یالا، دنی. یالا.
‫چندتا پنالتی رو از دست داده؟
‫همشون رو.
‫وای، پسر. خیلی خب. ‫آهای، دنی!
‫یالا، پسر. بیا یه راهی بریم.
‫عجب. داریم آخر کار یکی رو تماشا می کنیم.
‫الان وقتش نیست، یان.
‫- ببخشید، سرمربی. ‫- نه، نیازی به عذرخواهی نیستش.
‫اتفاقی که برای تو و ارل افتاد، ‫تقصیر تو نبود، متوجهی.
‫تو از یک تصادف غیرمحتمل ‫و غم انگیز رنج بردی.
‫خیلی بی شباهت به اونایی که ‫توی اثر سال 1999 پل توماس اندرسن...
‫...که فیلم مَگنولیا باشه دیدی، نیست.
‫تام کروز با یه موی دم اسبی کوچیکه؟
‫نه، دنی. فکر کنم که داری ‫به آخرین سامورایی فکر می کنی.
‫اون توی مگنولیا هم ‫یه موی دم اسبی کوچیک داره.
‫ممنون، مربی.
‫عذر می خوام، دنی.
‫تام کروز توی هر دو فیلم ‫یه موی دم اسبی کوچیک داشته.
‫- باشه. ‫- مسئله اینه که...
‫حادثه غم انگیزیه، درسته؟
‫از اونا که یه بار پیش میاد.
‫پس بیا از اون طلسم بدی که ‫از محوطه جریمه میاد دور بشیم و،
‫می دونی، خوش بگذرونیم.
‫بیا کرنر بزنیم، خب؟
‫- باشه. ‫- خب؟
‫آهای رفقا! واسه سیب زمینی صف بکشید!
‫آره، بفرما. ‫کمک می کنه تا حس و حالت برگرده.
‫- خیلی خب، دنی. ‫- باشه، سرمربی.
‫یه نفس عمیق بکش، خب؟
‫می خوام که ضربه رو متصور بشی.
‫خودِ توپ باش، دنی. حالا بزنش.
‫وای، پسر.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫خب رفقا، یه جوری کوفته شدم که ‫انگار یه درخت انداز قوی بهم تبر زده.
‫درد داره.
‫نظری ندارید؟
‫اگر که دنی انگیزه لازم داره، ‫می تونیم همیشه فیش حقوقش رو نشونش بدیم.
‫اینجوری یه ذره تند میریم، متوجهی.
‫ولی هی، نباید جلوی ایده دادن بقیه رو بگیرم.
‫برای همین ممنونم که ‫اولین ایده رو دادی، نیت.
‫آره.
‫ظاهرا اولین کاری که باید بکنیم اینه که ‫مشکل رو مشخص کنیم، درسته؟
‫دقیقا.
‫فکر کنم الانشم می دونیم که مشکل چیه، ‫مگه نه سرمربی؟
‫داری از چی میگی، ویلیز؟
‫آهای، نباید اون رو بلند بگی.
‫برای همینه که نوشتمش.
‫"ییپس؟" ‫(نگرانی ناشی از فشار روانی مسابقه)
‫ییپس چی هستش؟
‫شما دوتا دارین سر به سرم می ذارین؟
‫ما کلمه مورد داری که با ی شروع میشه رو ‫با صدای بلند نمیگیم. متوجهید؟
‫مثل گفتن مکبث توی سالن تئاتره،
‫یا گفتن اسم ولدمورت توی هاگوارتز، یا...
‫- ساکر گفتن به فوتبال توی انگلستان. ‫- دقیقا.
‫ولی این ییپس ها چی هستن؟
‫وقتی که یهو بی خبر از همه جا،
‫یک ورزشکار به طور اتفاقی نمی تونه ‫کارهای اساسی ورزششون رو انجام بده.
‫آره، می دونی، ‫مثل پرتاب چاک نوبلاک به اولین نفر،
‫یا ضربه گلف چارلز بارکلی.
‫شماها متوجهید که چی میگم.
‫گاهی وقتا اینجا بودن ‫مثل زندگی توی یه کشور خارجیه.
‫- تا حالا همچین حسی داشتی؟ ‫- آره.
‫تد، نظرت راجع به تراپی چیه؟
‫ترس عمومی و بدبینی ایالت های میانی نسبتا کم ‫چرا می پرسی؟
‫خب، شاید که ما باید ‫یه روانشناس ورزشی بیاریم.
‫می دونم که کلی باشگاه دیگه ‫موفقیت عظیمی رو از این راه بدست آوردن.
‫فکر بدی نیست، سرمربی.
‫باشه.
‫آره، صبر کن.
‫بذارید فکر کنم. ‫بذارید فکر کردنم رو راه بندازم، خیلی خب.
‫آره، بیاین انجامش بدیم.
‫و حالا رو در روی هم قرار گرفتیم، ‫و نیمی از وجودم داره به این فکر می کنه
‫"بزن این عوضی رو از پا بنداز
‫و وقتی که خم میشه ‫با زانو بکوب به دماغش
‫و کارش رو تموم کن، ‫چونکه لعنت به این یارو."
‫و نیمه دیگه وجودم به این فکر می کنه، ‫"ولی این مارتین شورته.
‫تو مارتین شورت رو دوست داری."
‫خب، بعدش یه زن کوچولوی آمریکایی میگه،
‫"اونه؟"
‫و البته اونجا بود، ‫بین کوسن های کاناپه گیر کرده بود،
‫- کیف پول مارتین شورت. ‫- کیف پول مارتین شورت.
‫منظورم اینه که اون ندزدیدتش.
‫- نه! ‫- عجب، باورنکردنیه.
‫دیوونگیه. ‫میشه یه لیوان دیگه بیاری، لطفا؟
‫خدایا، هیچوقت نمی دونستم که دیدار پشت صحنه ‫توی نمایش برادوی می تونه...
‫...همچین کانون گرمی ‫برای خشونت باشه.
‫اوه، در سطح بالا بود. ‫ولی وقتی که کنار اون نشستی کیه که اهمیت بده
‫"اون اونجاست، اونجاست، ‫اون همه جا هستش، روی کنت،"
‫- روی کنت! ‫- جان دیوونه فوتباله.
‫چه عالی. طرفدار چه تیمی هستی؟
‫خب، بین منچستر یونایتد و سیتی ‫هی تیمم رو عوض می کنم.
‫معمولا هر باشگاهی که ببره.
‫- عاشق فوتبالم. ‫- مشخصه.
‫خب، بازنشستگی چطوره، روی؟
‫یعنی نمی تونم تصور کنم که ‫الان زندگیت چقدر می تونه متفاوت باشه.
‫باید بدجوری دلت براش تنگ شده باشه، نه؟
‫تنگ نشده.
‫پس حالا چی کار می کنی؟
‫می دونی، مشغولیم، مشغولیم.
‫در واقع الان دارم سرمربی گری می کنم.
‫- نشنیده بودم. عالیه. آره. ‫- هفته دیگه فینال جام رو داریم.
‫توی ماه اکتبر... چه جامی هستش؟
‫جام مسابقات دخترهای زیر نه سال غرب لندن.
‫میشه لطفا یکی دیگه بیارین؟
‫در واقع یه پیشنهاد از اسکای اسپورتس داشته ‫که صاحب نظر فوتبال بشه.
‫البته که همچین پیشنهادی داری. ‫توی اون شغل عالی میشی.
‫عاشق این ایده هستم.
‫نمی تونم بیشتر از این موافق باشم.
‫می تونم بگم که سخنرانی بازنشستگیت عالی بود.
‫این اولیه باریه که پدرم توی پنج سال گذشته ‫یه ایمیل رو برام از کسی می فرسته
‫که درباره آفت مهاجرت نبود.
‫و اون خیلی برام با ارزش بود، ‫برای همین ممنون.
‫به افتخارش.
‫حتما بعدش خیلی عجیب غریب بوده، درسته؟
‫دو لیوان دیگه از اینا می خوام، لطفا.
‫بفرمایید، آقایون.
‫- ازت ممنونم، مِی. ‫- ممنون، مِی.
‫حیف که اون اتفاق سر ارل اومد.
‫اون صاحبش نایجل، ‫عادت داشتن همیشه به اینجا بیان،
‫تا اینکه شروع کرد ‫همه جا رو به گند و کثافت کشید.
‫آره. ‫این چیزا توی سگای پیر رایجه.
‫نه، دارم نایجل رو میگم.
‫ببین، مربی، میشه یه لحظه جدی باشم؟ ‫یه لحظه دست از خوردن بردارم؟
‫نوشیدنیت رو بذاری روی میز ‫و به رفیقت بگی که چه حالی داری؟
‫- آره. ‫- البته که میشه.
‫ببین، من همه جوره پایه ام تا ‫به دنی کمک کنم که حالش کامل جا بیاد.
‫ولی تمام این ایده که یکی رو از بیرون بیاریم
‫تا بهمون کمک کنه که ‫حال اون رو خوب کنیم،
‫نمی دونم، یه حس ناخوشایندی بهم میده.
‫مطمئن نیستم که چرا.
‫به نظر میاد که ممکنه ‫آهنگ مورد علاقه ات از جین بلاسم باشه.
‫- "دنبالت میام"؟ ‫- نه، "آهای حسادت".
‫نه، "آهای حسادت" بهترین آهنگشونه.
‫آهنگ مورد علاقه من ‫"دنبالت میام" هستش.
‫داستانش رو نمی دونی؟
‫مهم نیست، برخلاف تو،
‫می دونی، فکر کردم که ممکنه ‫هیولای چشم سبز هم باشه،
‫ولی می دونی، ‫به نظرم بخشی از وجودم هست
‫که نمی تونه... ‫می دونی... به تراپیست ها اعتماد کنه؟
‫چطور؟
‫خب، وقتی که من و میشل ‫به جلسات زوج درمانی می رفتیم،
‫اون تراپیستش بود که ‫یه مدتی باهاش پیشش می رفت، و...
‫و من یه جورایی حس کردم که ‫برام پاپوش دوختن، متوجهی.
‫انگار که اونجا بودم ‫تا به حرفام گوش ندن،
‫بلکه به جاش به همه کارایی که ‫اشتباه انجام دادم گوش بده.
‫و اون تنها باری بود که پیش تراپیست رفتی؟
‫آره.
‫یادته وقتی یکی توی کشتی تفریحی منو پیچوند،
‫و قسم خوردم دیگه سراغ بعضیا نرم چی گفتی؟
‫"کفش هات رو بهم میدی؟"
‫"همه آدما با هم فرق دارن."
‫من اینو گفتم؟
‫خوب گفتم.
‫آره.
‫- هر چند که بعدش سراغ کلی آدم رفتی. ‫- خیلیا.
‫خیلی زیاد.
‫باشه. خب، ‫اگه امتحان رو قبول شدم خبرم کن.
‫- آخر هفته نهار بخوریم؟ ‫- عالیه.
‫- خب نظرتون؟ ‫- به نظرم واقعا بهت میاد.
‫منظورم اینه که از لحاظ سنی مناسبه، ‫از لحاظ مالی مناسبه.
‫اون خجالتی نیست.
‫- اینش رو خیلی دوست دارم. ‫- کاملا درسته.
‫جمع کن بابا.
‫مشکلی هست؟
‫حقیقت رو بگو.
‫اون خوبه. همین.
‫هیچیش نیست، ‫اکثر آدما خوبن.
‫ولی مسئله اون نیست. مسئله اینه که ‫چرا باید فکر کنی اون لایق تو هستش.
‫تو لایق کسی هستی که باعث بشه احساس کنی ‫انگار صاعقه بهت زده.
‫به خوب راضی نشیا.
‫به منم ربطی نداره البته.
‫440، 436، 437، 438، 439، 440...
‫هیگینز، بگیرش!
‫ای بابا.
‫ببخشید. فقط می خواستم شما رو به ‫دکتر شارون فیلداستون معرفی کنم.
‫قراره که مراقب دنی باشه.
‫ایشون نیتن هستن، مربی بیرد، ‫و تد لسو.
‫اوه، مجبور نیستی که وایستی.
‫ولی خیلی راحتتر میشه این کار رو کرد.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم
‫این ترانه رو روشی ‫برای خوش آمدگویی به خودتون بدونید
‫هی!
‫خب درست فهمیدم که دنی بیماری ییپس رو گرفته؟
‫آخ!
‫خب، این دو مورد عجیب پشت سر همه. ‫چ خبره؟
‫خب، دکتر، ما دوست نداریم که اینجا ‫از این کلمه استفاده کنیم.
‫چرا؟
‫چطور بگم...
‫چرا همتون دارید منو نگاه می کنید؟
‫اون کسیه که همه چی رو می دونه، ‫خب، دکی...
‫دکتر.
‫درسته، بله، البته. ببخشید.
‫دکتر، این یه خرافاته.
‫فهمیدم چی شد. خب، ییپس...
‫خرافات نیست.
‫اونا بیماری روانی هستن،
‫بیماری ای که می تونه با نظم ‫و نه انکار حل بشه.
‫خب، پس شما تقریبا مطمئن هستید ‫که می تونید توی مورد دنی به ما کمک کنید؟
‫توی کار خودت خوب هستی؟
‫منظورم اینه که...
‫نگران اونا نباش.
‫اون تواضع چرند رو کنار بذار ‫و باهام رو راست باش.
‫توی کارت خوب هستی؟ آره یا نه؟
‫آره.
‫حرفت رو باور دارم.
‫خب، همونقدر که تو توی کارت خوب هستی، ‫من دو برابر توی کارم خوب هستم.
‫- ما خیلی خوش شانسیم که شما رو داریم. ‫- خیلی متشکریم.
‫- خوب شد که فهمیدیم. ‫- ممنون که به اینجا اومدید.
‫خب، جلساتم رو باید کجا برگزار کنم؟
‫چطوره که توی دفتر من ‫کارت رو راه بندازم، ها؟
‫عالیه. از دیدن همتون خوشحالم ‫و ببخشید که مزاحم بازیتون شدم.
‫رکوردتون چقدره؟
‫اوه، 1236 ضربه.
‫چشمگیره.
‫به نظر باحال میاد.
‫مطمئنی که اگه از دفترت استفاده کنم، ‫مشکلی نداری؟
‫نه اینکه فقط مودب باشی؟
‫احتمالا یه کم از هر دو مورد هستش، ‫ولی اصرار می کنم که دفترم رو بگیری.
‫- ممنونم، آقای هیگینز. ‫- خواهش می کنم.
‫سلام، دک... تُر.
‫ایشون که اینجاست، این دنی روخاسه.
‫دنی، ایشون دکتر شارون فیلداستون هستن.
‫از دیدنت خوشوقتم دنی. چه حالی داری؟
‫حال یه قاتل رو دارم.
‫بفرما.
‫چیزی نیست.
‫آره. می خوای همینجا باشم، ‫تا بهت کمک کنم یخ دنی و تو آب بشه؟
‫فکر کنم مشکلی نداشته باشیم، سرمربی لسو. ‫ممنونم.
‫باشه. آره.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫عالی میشه. آره.
‫و یادت باشه، این واسه وقتی بود ‫که بلیت گروه استامپ سخت گیر میومد.
‫به هر حال، این آقای قد بلند مو قرمز ‫هل میده،
‫منم میزنم روی شونه اش، ‫اون برمی گرده و میگه،
‫"مشکلی هست؟" ‫من میگم، "آره، مشکلی هست."
‫اون میگه، "چیزی نیست، چیزی نیست" ‫طراح رو می شناسم."
‫حدس بزن کی بود...
‫همه چی ردیفه، ربکا؟
‫مسئله اینه که... ‫قرار گذاشتن خیلی عجیبه، نه؟
‫- آره. ‫- منظورم اینه که هممون در اصل غریبه هستیم.
‫برای همین منظورم اینه که، چطور میشه ‫واقعا کنار یکی احساس امنیت کنی؟
‫به گمونم شدنی نیست.
‫می دونی، دوستم فلو یه بار بهم گفت
‫صمیمیت یعنی اینکه خودت رو ‫در معرض این قرار بدی تا بهت حمله بشه.
‫- اوه. ‫- این وحشتناک نیست؟
‫اون یکی رو نشنیده بودم.
‫ولی حرفم اینه که، باعث میشه متوجه بشی ‫که چقدر ترسناکه،
‫اینکه به خودت اجازه بدی ‫تا دوباره با کسی صمیمی بشی.
‫یعنی واقعا باید شجاع باشی.
‫و این خودشه، نه؟
‫من باید به اندازه کافی شجاع باشم ‫تا اجازه بدم...
‫یکی که آدم شگفت انگیزیه منو دوست داشته باشه
‫بدون ترس از اینکه آسیب ببینم ‫و ترس از اینکه...
‫امنیت داشته باشم.
‫ببخشید، داری ازم جدا میشی؟
‫خیلی متاسفم. ‫واقعا نمی دونستم که دارم این کار رو می کنم.
‫نه، نه، چیزی نیست.
‫قهوه به حساب من.
‫آره، منصفانه اس. به افتخارت.
‫دنی روخاس، روخاس. دنی روخاس.
‫سلام به مربی های عزیزم. ‫میشه به تمرین ملحق بشم؟
‫البته که میشه، دنی. آره.
‫ولی ببین، به اندازه خودت تمرین کن، باشه؟
‫حواسم هست، مربی.
‫دست تکون نداد؟
‫- فکر نکنم منو دیده باشه. ‫- دیدت.
‫آهای، خیلی خب!
‫هی، کلی ایموجی جدید گذاشتن. ‫اینو دیدی؟
‫یادته ایموجی گروچو مارکس رو اضافه کردن ‫ولی هارپو مارکس رو نذاشتن؟
‫مزخرفه.
‫شب بخیر، مربی ها، و بابت دکتر شارون ممنون. ‫اون خارق العاده اس.
‫خواهش می کنم، دنی. ‫خوشحالم که حالت بهتر شده.
‫آره، ولی یه لحظه صبر کن. ‫فقط کنجکاوم که بدونم.
‫اون چی کار... یعنی، ‫چی کمکت کرد؟
‫دکتر شارون بهم کمک کرد تا به یاد بیارم
‫با اینکه فوتبال زندگیه، ‫فوتبال مرگ هم هست.
‫و اینکه فوتبال، فوتبالم هست.
‫ولی اساسا فوتبال زندگیه!
‫آره.
‫خب، تحویل بگیرید.
‫می دونی چیه، من میرم طبقه بالا، ‫و تا قبل اینکه دکتر بره ازش تشکر می کنم.
‫حداقل کاریه که ازت برمیاد.
‫سلام، هیگینز. دکتر هنوز اینجاست؟
‫صبر کن، تد. اون توی یه جلسه اس.
‫جلسه؟ با کی؟
‫- ممنون، شارون. جدی میگم. ‫- خواهش می کنم.
‫اون شگفت انگیزه.
‫- تیِری؟ ‫- اوه، بله. سلام.
‫چندتا از پسرا خواستن تا قبل اینکه ‫دکتر فیلداستون بره باهاش صحبت کنن.
‫مشکلی که نداره، نه؟
‫نه، عالیه. آره.
‫- سلام. ‫- سلام چه خبرا؟
‫حس خیلی بدی دارم.
‫شبی که قرار بود با هم بیرون بریم ‫رو صرف این کردم تا سعی کنم...
‫...و نظرت رو راجع به چیزی عوض کنم ‫که دلت نمی خواد انجامش بدی.
‫کار قشنگی نبود، ‫واقعا بابتش متاسفم.
‫تو خیلی عزیزی. ممنونم.
‫الان دارم از سر کار میرم بیرون.
‫می تونم نوشیدنی فروشی وایستم، ‫یه بطری نوشیدنی بگیرم و بیام اونجا؟
‫نوشیدنی؟ ‫دارم با کی صحبت می کنم، مگه ملکه ای؟
‫دوست داشتم، ولی...
‫لعنتی! شب جلسه یوگای ماماناس. ‫ببخشید.
‫آره، ولی می تونی بعدا درخواست بخشش کنی.
‫می تونم بیام رد بشم و بیدارت کنم.
‫بیدار می مونم. خوش باشی، خب؟
‫خداحافظ، عزیزم.
‫بریم تو کارش.
‫این هفته کی از برنامه شماره یک تلویزیون در
‫آیا اون اِلی، ‫همکار پیشخوان فروشگاه گریمزبی هستش؟
‫خفه شو
‫بیخیال. اون خنده داره.
‫نمی تونید از شرم راحت بشید. ‫من بهترین گلزن جزیره هستم.
‫از لحاظ جذابیت میگم.
اون خیلی خوبه
‫به نظر منم همینطور.
‫- خدایا. ‫- لیوانم رو پر می کنی، جنیس؟
‫داروساز از بورموود؟
‫- یا کلارا، پر جنجالِ بورنموث... ‫- به افتخارتون
‫به افتخارتون
‫مترجم: مهرداد سبیانی
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»