‫«آنچه گذشت...»
‫دیدی مگی چطور نگاهم کرد؟
‫مگی جور خاصی نگات نکرد. ‫می‌دونه چی شده.
‫اما نمی‌دونه کی بوده.
‫خب دیر یا زود می‌فهمه.
‫اسب‌ها انگار بهترن... پس من میرم.
‫- بهتره روبن هم با خودت ببری. ‫- مگی مطمئن نیستم.
‫می‌گی نمی‌خوای با شوهر زنی ‫که باهاش دوست بودی بری؟
‫- تو باید مگی باشی. ‫- ایشون ستوان اولسنه.
‫بخش مهمی از کارم پیدا کردن...
‫و ایزوله کردن کارمن ناوارو بود.
‫درباره هویتش دروغ گفته، ‫و این کارها،
‫واسه هرچی هم که هست، ‫نیتش خیر نیست.
‫- ادوارد! ‫- کسی اینجا نیست؟
‫کارمن! برایان!
‫خدای من.
‫آهای؟
‫خدایا...
‫معماست. ‫کلش همینه.
‫چون نمی‌دونم می‌خوای کمکم کنی ‫یا اومدی کارم رو یه‌سره کنی.
‫الان ازت می‌خوام یه دلیل خوب بهم بدی...
‫که چرا بعد از خاموش کردن سیگارم ‫نباید یه گلوله تو سرت خالی کنم؟
‫اومدی خلاصم کنی؟
‫منم که تو رو خلاص می‌کنم نفله.
‫باور کن، ‫فقط اومدم اینجا کمک بگیرم.
‫بهت که گفتم. ‫یه مرد ماسکی دیگه...
‫- مک‌ناب. ‫- آره. اون...
‫اون پیش خونه ما بود. ‫نزدیک اینجا زندگی می‌کنیم.
‫چرا دروغ‌هات رو تموم نمی‌کنی؟
‫دروغ نمی‌گم! ‫به خدا قسم دروغ نمی‌گم!
‫دروغ نمی‌گم باور کن، ‫پسرم حالش بده.
‫حالش خیلی خیلی بده!
‫اینا مزخرفه. ‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫- چون... ‫- آشغال چرا نرفتید بیمارستان؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫لعنتی!
‫باشه...
‫باور کن سعی کردیم بریم سمت شهر ولی...
‫می‌دونم می‌گی این تیکه حرفم مزخرفه،
‫ولی یه رنگی ریختن رو زمین خب؟
‫یه خط آبی رو زمینه...
‫که نشون می‌ده اینجا، ‫نمی‌دونم اصلا چی بهش می‌گن...
‫یه جور میدون انرژیه.
‫اگه از خط رد شی مردی!
‫نگاش کن.
‫جوری ادای راست گفتن رو درمیاری،
‫انگار من نمی‌فهمم دروغ چیه.
‫- نمی‌دونم منظورت چیه. ‫- اگه بازم خودت رو به خریت بزنی.
‫- یه تیر خالی می‌کنم تو شکمت. ‫- دروغ نمی‌گم.
‫نه درباره پسرم، نه درباره خط، ‫و نه درباره این میدون انرژی کوفتی.
‫انقدر نگو میدون انرژی!
‫اگه واقعا مک‌ناب رو دیده بودی،
‫می‌دونستی که این نیست.
‫باشه قبوله. ‫پس چه کوفتیه؟
‫باور کن، تله‌ست.
‫قفسه.
‫یه قفس مرگ تله‌ای کوفتی نامرئی.
‫اینکه چطور کار می‌کنه اصلا به عقل من نمی‌رسه.
‫تازه چطور کار کردنش مهم نیست.
‫مهم اینه که واقعیه،
‫بده، و نمی‌شه اون بی صاحاب رو دید.
‫یه کم آرومتر.
‫هوی تازه وارد. تراویس.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫ببخشید... داشتم...
‫خدایا.
‫اصلا از وجود تله خبردار نمی‌شی ‫تا وقتی که دیگه دیره.
‫فکر می‌کنی رفتی قدم بزنی،
‫و بعد بوم! ‫به همین سادگی...
‫مردی.
‫البته اونا اینطور ساختنش ‫که کسی نفهمه تله کجاست.
‫فکر کردن عقل کلن.
‫اما می‌دونم که اونجاست.
‫- یه دفعه... ‫- وایسا...
‫اونا کی‌ بودن؟
‫مهمون‌ها.
‫درسته. درسته.
‫اگه من بودم بهشون می‌گم آدم کوچولوهای سبز،
‫اما تو بهشون می‌گی مهمون.
‫و هرکدوم از ماها در اینجا ممکنه...
‫یکی از این مهمون‌ها باشه.
‫حتی خودت. درسته؟
‫ممکنه باشم.
‫بله.
‫یه نصیحتی بکنم.
‫نذارید مک‌ناب باهاتون بیاد تا دستشویی...
‫وگرنه دزدیده می‌شید.
‫آره بامزه بود.
‫ولی یه لطفی کن.
‫بیا به این بخند.
‫- یا خدا. ‫- آره...
‫درستش همینه.
‫من فقط پوستم کشید به لبه تله.
‫- اصلا لمسش هم نکرد. ‫- نمی‌خواد حالا نشونش بدی.
‫این واقعیه.
‫داره اتفاق میفته.
‫اونم نه یه روزی تو آینده.
‫همین الان.
‫اونا اینجان.
‫بین ماها زندگی می‌کنن.
‫دیگه کافیه! ‫برو بیرون. بهت گفته بودم.
‫سوئیچ‌هات رو بده.
‫یالا. بده ببینم.
‫بعد چطور باید برم خونه؟
‫مشکل من نیست مک‌ناب.
‫بیگ آل، وقتی سوئیچ‌هام رو گرفتی،
‫یعنی مشکل توئه.
‫اون چی؟
‫باشه. تازه‌وارد؟ بیا.
‫بگیرش.
‫اون زخمه.
‫چشه؟
‫واقعا چی شد؟
‫من که گفتم واقعا چی شد.
‫بعد اصلا نمی‌دونی ‫این تله نامرئی چطور کار می‌کنه؟
‫دلیل نمی‌شه واقعی نباشه.
‫آره ولی باید یه چیزی داشته باشه دیگه؟
‫یه انرژی یا منبع برقی.
‫منبع داره.
‫و با چیزایی که دیدیم اصلا قابل مقایسه نیست.
‫رنگین کمانیه،
‫و زنده‌ست.
‫بهش که نزدیک شی، ‫میاد مثل آواز...
‫پری دریایی جذبت می‌کنه.
‫مثل چی؟
‫مثل نور پشه‌کش.
‫تو رو می‌کشونه سمت خودش.
‫محوش می‌شی.
‫نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌شی...
‫و بعد، شپرق!
‫مگه دلیل دارم دروغ بگم؟
‫اکثر آدما به دلیل نیاز ندارن.
‫یه راز کوچیکی رو بهت بگم؟
‫من اکثر آدما نیستم.
‫هی...
‫[کنترل دست ما نیست]
‫لامصب.
‫حالت خوبه؟
‫اومدم تو.
‫اینا دیگه چیه؟
‫من داشتم..
‫اومدم بهت سر بزنم.
‫اصلا برام...
‫برام مهم نیست.
‫برام مهم نیست بقیه...
‫فکر کنن مزخرف می‌گن.
‫بگن دروغگوئم.
‫بگن خل و چلم.
‫ولی تو...
‫تو چشمات می‌بینمش، تراویس.
‫چی رو می‌بینی؟
‫که داری از خودت می‌پرسی...
‫اگه این پیر خرفت روانی حقیقت رو بگه چی؟
‫من یه آدم فضایی تو جسم مبدل نیستم.
‫دقیقا همون چیزیه...
‫که یه فضایی با جسم مبدل می‌گه.
‫فقط خفه شو و جم نخور.
‫خب چطور؟ هی.
‫چطور ثابت کنم یکی از مهمون‌ها نیستم؟
‫مسئله همینه.
‫شدنی نیست.
‫مک‌ناب این رو بهت می‌گفت.
‫خب دقیقا که باهام حرف نزد.
‫فقط رومون تفنگ کشید و رو ‫یه تخته سفید چیز نوشت. پس...
‫گوش کن... ‫من نمی‌دونم چی شده،
‫یا اینجا چه خبره ولی ببین...
‫می‌دونم کمک لازم داری. خودت هم می‌دونی.
‫همسرم. دکتره. ‫دارو داریم. می‌تونه کمک کنه...
‫مگه واسه پسرت کمک نمی‌خواستی.
‫الان زنت دکتر شد واسه من؟
‫حتی نمی‌تونی داستانت رو عوض نکنی.
‫از اون دکترها نیست. ‫دامپزشکه.
‫بابا بس کن لامصب. ‫دکتر، دامپزشک.
‫بچه مریض. ‫اصلا نمی‌دونم اینجا چه خبره.
‫یا شایدم دروغ نمی‌گی واقعا کمک می‌خوای.
‫معمای کوفتی.
‫من تموم عمرم فقط یه کم کنترل می‌خواستم.
‫کنترل زندگیم، ‫کنترل اتفاقی که برام میفته.
‫من احمق...
‫گول خوردم.
‫تو باهوشی، حواس جمعی.
‫می‌فهمی چی می‌گم.
‫این آدمای تو تلویزیون، اینترنت،
‫که درباره بشقاب پرنده و یو‌اف‌او و...
‫کالبد شکافی‌های فضایی زر می‌زنن.
‫همه چرت می‌گن.
‫و همه براساس چیزایی هستن که قابل مشاهده‌ست.
‫مثلا یه یارویی که لباس شیمیایی تنش کرده.
‫حرف من اینه که...
‫اصلا... جسمی در کار نیست.
‫هیچی در کار نیست.
‫جا و مکان مشخصی ندارن.
‫تراویس! اگه من...
‫اونا رو... موجودات بدون جسم بدون.
‫- پس یعنی یو‌اف‌او نداریم؟ ‫- وقتی جسم نداری سفینه می‌خوای چی‌کار؟
‫آره، ولی آخه شهاب‌سنگ؟
‫هر روز هزاران شهاب سنگ میخورن رو زمین.
‫مهمون‌ها می‌پرن سوارش می‌شن،
‫و هیچکس نمی‌فهمه.
‫بهش فکر کن.
‫بعد جسم ما رو می‌دزدن؟
‫نگفتم می‌دزدن.
‫گفتم توش ساکن می‌شن.
‫کنترلش می‌کنن.
‫ببین، گوش کن.
‫ازت نمی‌خوام واقعا بهش اعتقاد پیدا کنی،
‫حداقل تا وقتی که خودت واقعا به نتیجه نرسیدی.
‫فقط خوشحالم که هنوز داری گوش می‌دی.
‫یعنی تفکرت نقادانه‌ست.
‫قضاوت نمی‌کنی.
‫طعنه نمی‌زنی. فقط...
‫می‌شنوی، ‫مدارک رو بررسی می‌کنی...
‫و بعد خودت تصمیم می‌گیری.
‫بعدش چی‌کار می‌کنن؟
‫بعد اینکه وارد بدنت شدن؟
‫هم مهمون خوب داریم هم بد،
‫از یه جا اومدن.
‫وقتی یه مهمون خوب بیاد، ‫یه مهمون بد شکارش می‌کنه.
‫آخه چرا؟
‫چرا اینجا؟
‫سوالیه که همه دنبال جوابشن.
‫و تو مستقیم رفتی سراغ اصل کاری.
‫به این می‌گن تفکر نقادانه.
‫حواست تیزه تراویس. ‫تیز تیزه.
‫خب تو چطور اینا رو می‌دونی؟
‫بیا، نگاه کن.
‫سر وقت رسید.
‫لعنتی، نه. اون که...
‫خب ممکنه چیز خاصی باشه. ‫ممکنه هم چیزی نباشه.
‫یه لحظه بهم با بده.
‫این طرف همراه منه.
‫بلده تفنگ بگیره دستش؟
‫- سوال خوبیه. ‫- بریم بفهمیم؟
‫بریم یه دوری بزنیم.
‫درجا از آکادمی پرتت می‌کردم بیرون.
‫بدش من.
‫شستت رو بردار.
‫بگیرش سمت هدف.
‫انگشت وسط و اشاره‌ت رو هم تراز کن.
‫ساده‌ست، موثر.
‫راستی ماجرای اون عکساتون چیه؟
‫تیر زدن به غریبه‌ها راحته.
‫زدن دوست،
‫سخته.
‫پس دیگه پلیس نیستی.
‫من و پلیس راهمون جدا شده، ‫درسته.
‫خوب بود تراویس. ‫جهت اطلاعت...
‫تیراندازی چیزی نیست ‫که جونت رو نجات می‌ده.
‫یه مهمون از هیچی ساخته نشده.
‫مثل... بخار هواست.
‫تیراندازی نمی‌تونه بکشدش.
‫و ممکنه بزنی میزبان رو بکش.
‫ولی مهمون؟
‫می‌پره تو بدن یه آدم دیگه.
‫ولی قضیه اینجاست.
‫یکی رو تحت نظر داریم.
‫کسی که توسط مهمونی تسخیر شده.
‫بیخیال بابا.
‫مری آلیس داکر.
‫شبیه یه زن عادیه دیگه؟
‫- آره. ‫- باور کن،
‫این یه مهمونه.
‫یه مهمون بد.
‫از کجا می‌دونی؟
‫کسایی که همکارمن،
‫کارول و مایلو،
‫اونایی که تو اون چت رومه بودن،
‫الان دو ساله که تعقیبش می‌کنن.
‫همینطوری بی دلیل تعقیبش کردن؟
‫بازم تفکر نقادانه‌ت.
‫خدایا.
‫برای منم سوال شده بود.
‫اما باور کن،
‫دلایل خودشون رو دارن.
‫روتین روزمره‌ش هیچ تفاوتی نداشت،
‫البته تا این دو هفته پیش.
‫بعد یه دفعه واقعا فعال شده.
‫تفنگ خرید، بست کمربندی گرفت.
‫کلی آماده سازی کرد،
‫تا آمادگی همه جور فعالیتی رو داشته باشه.
‫خدایا مطمئن نیستم.
‫خب... ما مطمئنیم.
‫رفتار مری آلیس...
‫این فعالیت‌های شهابی...
‫به معنی سر رسیدن یه مهمون دیگه‌ست.
‫یه مهمون خوب.
‫این رو وصل کن.
‫اما معلوم نیست کی حرکت کنه،
‫اما به زودی انجام می‌شه.
‫وقتمون کمه.
‫وقتی مهمون خوب برسه اینجا،
‫مری آلیس شکارش می‌کنه. ‫[تراویس]
‫وقتی رفت شکارش کنه، ما خودش رو شکارش می‌کنیم.
‫و اون ما رو مستقیم می رسونه بهش.
‫بعدش چی؟
‫بعدش دنیا رو نجات می‌دیم.
‫بعدش اینه.
‫[چشم آبی، فعالیت شدیده، به زودی سر می‌رسه]
‫[چشم آبی: متوجه شدم]
‫مطمئنی؟
‫آخه تو اینا رو از کجا می‌دونی؟
‫اگه کلا...
‫نمی‌دونم...
‫سر کار باشی چی؟
‫دختر آبی.
‫آبی‌ترین چشم‌هایی که دیدی.
‫دخترم آلیسا.
‫ده سال پیش،
‫مدت‌ها قبل اینکه من بیام اینجا،
‫آلیسا یه سر رفت تو جنگل قدم بزنه،
‫فقط همین،
‫قدم بزنه.
‫و وقتی برگشت عوض شده بود،
‫یه مهمون.
‫از اون خوباش...
‫وارد بدنش شده بود.
‫فکر کردم...
‫اصلا نمی‌دونستم چه فکری کردم، ‫زنگ زدم 911.
‫اما تلفن قطع شده بود.
‫تله رو پهن کرده بودن و آلیسا داشت شکار می‌شد.
‫بعدش یه مهمون بد در خونه‌مون رو زد.
‫اسم من آدامه و اومدم کمک.
‫لباس تکنسین اورژانس پوشیده بود.
‫شبیه کسی بود که کمکت می‌کنه.
‫دوست داشتم خیالم راحت شه،
‫اما با عقل جور درنمی‌اومد.
‫تردید رو تو چهره‌م دید و روم تفنگ کشید.
‫خشکم زد.
‫یه شیشه مایع هم داشت...
‫و یه کمش رو خورد،
‫آلیسا رو هم مجبور کرد ازش بخوره،
‫بعد از خونه کشیدش بیرون.
‫من افتادم دنبالشون.
‫اما اونا...
‫راحت از تله رفتن بیرون.
‫و وقتی من رسیدم به لبه تله،
‫دردش شدید بود.
‫یعنی کل وجودم رو گرفت.
‫اما نمی‌دونم چطور، پرت شدم عقب.
‫البته، سعی کردم بلند شم...
‫ازش رد شم ولی...
‫این بار حس می‌کردم تله نزدیکه...
‫چون حسش می‌کردم.
‫مطمئنم اگه اون تله‌ها الان ‫اینجا بود حسش می‌کردم.
‫اون درد.
‫بعدش...
‫بالاخره بعد یه مدت...
‫تله خود به خود برداشته شد.
‫و...
‫البته تا اون موقع دیگه اونا هم رفته بودن.
‫آلیسا رو برد.
‫خیلی دور نشدن.
‫معلوم شد...
‫خب حدس می‌زنم یکی رو آماده کرده بوده.
‫کسی که می‌تونسته ‫مهمون رو از آلیسا بهش منتقل کنه.
‫پس مهمون بده ولش کرد.
‫نه.
‫صبح روز بعد...
‫من جسد آلیسا رو پیدا کردم.
‫گلوش بریده شده بود،
‫انداخته بودنش تو سطل آشغال سوپرمارکت.
‫این...
‫این چیزیه که اون مهمون بهش خوروند.
‫این.. این همون مایعه‌ست.
‫مال توئه.
‫- چی؟ نه من نمی‌تونم... ‫- چرا چرا.
‫چرا چرا چرا.
‫ممنون.
‫کسی آسیب نمی‌بینه؟
‫نه اگه بتونم جلوش رو بگیرم.
‫ازم می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫ازت می‌خوام ماشین رو برونی.
‫♪ اسب می‌خوام، گوسفند می‌خوام ♪
‫♪ می‌رم یه خواب خوب بکنم ♪
‫♪ تو دل طبیعت خونه دارم ♪
‫هی، یه بست بردار.
‫- چی‌کارش کنم؟ ‫- محض احتیاط.
‫♪ بلند می‌شم، راه میفتم ♪
‫♪ به همه می‌گم که می‌دونم ♪
‫♪ تو دل طبیعت دنبال خونه می‌گردم ♪
‫♪ دل طبیعت ♪
‫می‌شه خفه خون بگیری؟
‫آماده باشید.
‫اونه؟
‫ای بی وجود.
‫این ماشینه رو دیده بودم.
‫نه اون نیست.
‫اون هیدن کوفتیه.
‫هیدن کیه.
‫هیدن اون عوضی‌ایه که جایگزینش شدی.
‫ماسکی که می‌زنی مال اونه.
‫جایگزین؟ فکر کردم ما...
‫آشغال می‌ترسوندش.
‫هیدن عضو این گروه کوچیک ما بود.
‫تا اینکه یه دفعه ترس برش داشت ‫گفته بودم روانیه.
‫آره همینه. گورت رو گم کن.
‫لامصب زیادی نزدیک شده بود.
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫دیدمش.
‫خودشه.
‫بریم.
‫وایسا. وایسا.
‫با خودش کمک آورده.
‫بهش میخوره قاتل باشه.
‫اما آموزشش داده همین کار رو بکنه.
‫خدایا.
‫خیلی خب. بریم.
‫گیرت آوردیم.
‫اون زنه که دم دره. می‌بینیش؟
‫اون باید مهمون خوب ما باشه.
‫انگاری مریضه.
‫خدایا. شهاب سنگ کمتر 48 ساعت پیش...
‫خورده بیخ گوشش. این از این.
‫هدف‌مون آماده و مسلح اومده اینجا. اینم از این.
‫و اون زن دقیقا مثل کسی ‫رفتار می‌کنه که میزبان شده.
‫یعنی قراره راست راست بریم ‫اونجا به یه زنه تهمت بزنیم که یه فضایی آدمکشه؟
‫و با اون یکی زنه چی‌کار کنیم؟ ‫بدزدیمش؟
‫- تراویس... ‫- آخه... آخه ببین...
‫می‌خوای بشینی اینجا ‫تا اون خانواده بلا سرشون بیاد؟
‫یا می‌خوای جون‌شون رو نجات بدی؟
‫- لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی.
‫مراقب باشید بچه‌ها! ‫مراقب باشید!
‫این دیوونگیه.
‫[دروغ می‌گه]
‫- حرکت کردن! ‫- چی‌کار کنم؟
‫استخر رو آماده کن.
‫نه. وایسا بیخیال. ‫ما که نمی‌خوایم...
‫تراویس خواهش می‌کنم!
‫امنه!
‫اونجا!
‫لعنتی یالا!
‫یالا لامصب. لعنتی!
‫تیر خورد، تیر خورد!
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫لعنتی لعنتی لعنتی.
‫مک‌ناب!
‫همون‌جا بمون!
‫یا خدا!
‫وقت نداریم تراویس! ‫متأسفم!
‫مک‌ناب!
‫وایسا، تو رو خدا!
‫- من رو تنها نذار! ‫- داره تله رو کار میذاره.
‫وایسا، تو رو خدا!
‫نه!
‫لعنتی.
‫تو رو خدا!
‫تو رو خدا جواب بده. جواب بده.
‫تو رو خدا تنهام نذار...
‫یالا مک‌ناب، تو رو خدا. ‫تو رو خدا، تو رو خدا ولم نکن..
‫پس مهمونه...
‫وارد بدنت شد؟
‫اون صدای تو سرم؟
‫اون صدایی که خودمم؟
‫یه صدای دیگه اونجا بود.
‫فریاد می‌کشید.
‫عصبانی بود.
‫یه صدای کوبنده بود.
‫بعد همه چیز عجیب شد،
‫و گیج زدم، ‫و حس کردم دارم غرق می‌شم.
‫اما نمردم. داشتم فقط...
‫غرق می‌شدم..
‫تو این هیچی بیشتر و بیشتر غرق می‌شدم.
‫می‌خواستم باهاش بجنگم. ‫خواستم خودم رو بکشونم بالا.
‫و..
‫تونستم.
‫واسه یه لحظه، ‫شکستش دادم،
‫و خودم بودم.
‫و تونستم یه چیزی بگم.
‫گفتم وایسا.
‫تو رو خدا وایسا.
‫اما گوش نکرد.
‫تو... تو کی هستی؟
‫من کجام؟
‫مک‌ناب!
‫کدوم گوری رفتی؟
‫تراویس؟ تراویس؟
‫تراویس!
‫وای لعنتی!
‫خیلی خب... به من نگاه کن... ‫به من نگاه کن...
‫از اینجا... ‫از اینجا می‌بریمت.
‫می‌بریمت... می‌بریمت بیمارستان.
‫چی داری می‌گی؟
‫لامصب!
‫انقدر داغون بودم ‫که وارد جسم اولسن شد.
‫که به‌نظرم خوب بود می‌دونی؟
‫چون فقط می‌خواستم گورم رو از اینجا گم کنم.
‫قایم شم.
‫دیدم رفت تو سیلوی کوفتی.
‫دیدم تله رو کار گذاشت.
‫بعد چیکار کردم؟
‫همونطوری ایستادم اونجا.
‫شاید می‌تونستم جلوش رو بگیرم.
‫شاید می‌تونستم جلوی همه اینا رو بگیرم.
‫ولی باید یه راهی باشه که این تله کوفتی رو ‫باهاش خاموش کرد دیگه، درسته؟
‫فقط مهمونی که اون رو ‫ساخته می‌تونه جلوش رو بگیره.
‫هرکس دیگه‌ای بره می‌کشدش.
‫به خودش جذبشون می‌کنه، ‫مثل یه شب‌پره و آتیش.
‫بعد می‌کشدشون.
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫نه اینجا، نه با این وضع.
‫اما حداقل اینطوری...
‫دیگه مجبور نیستم تنهایی بمیرم.
‫تو رو خدا، التماست می‌کنم.
‫التماست می‌کنم.
‫فقط کافیه بذاری برم.
‫خاله جولیم...
‫اون تنها خانواده‌ای بود ‫که ذره‌ای براش اهمیت داشتم.
‫تو بچگیم مرد.
‫به همه این چیزا باور داشت.
‫مریخی‌ها...
‫نورهای آسمونی...
‫ما تنها نیستیم.
‫کاش می‌تونستم بهش بگم حق داشته.
‫راستش...
‫شاید بتونم...
‫نه نه نه.
‫روبن!
‫جیمز!
‫نمی‌ذاره برم.
‫داره نزدیکتر می‌شه.
‫تنهام نذار.
‫تحمل کن!
‫یه تبر پیدا کردم. ‫دیوار رو می‌شکنم تا بیای بیرون.
‫از دیوار فاصله بگیر.
‫نمی‌تونم... بزن بره.
‫باید بریم خونه.
‫من بدبخت خونه ندارم.
‫وقت این کارها رو نداریم.
‫ببخشید.
‫یه دفعه‌ای شد.
‫هیچ اتفاقی یه دفعه‌ای نمیفته.
‫باید بریم.
‫نمی‌شه که این رو ول کنیم.
‫روبن همه آدمای تو خونه در خطرن.
‫باید بریم.
‫می‌تونی سواری کنی؟
‫برو به درک.
‫آرلو!
‫خدای من!
‫آرلو! هی.
‫آرلو، خدای من. خوبی؟
‫خدای من.