‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫تمام شخصیت‌ها، سازمان‌ها ‫و مکان‌ها غیر واقعی می‌باشند.
‫برخی صحنه‌های جنایی
‫ممکن است برایتان آزار دهنده باشد.
‫این قسمت بازیگران کودک دارد.
‫ما امنیت و سلامت‌شان را در اولویت قرار دادیم،
‫و با حضور قیّم‌شان فیلمبرداری کردیم.
‫از بازیگران کودک تشکر می‌کنیم ‫که با وجود سرما به خوبی ایفای نقش کردند.
‫[قسمت ۶]
‫صبر کنین.
‫شماها کی با هم ازدواج کردید؟
‫اگه ازدواج نکرده بودیم خرید خونه راحت‌تر بود؟
‫فقط لب تر کنین.
‫می‌تونیم طلاق بگیریم تا
‫نظرت چیه، عزیزم؟
‫زوج جالبی هستین.
‫بابت نمایش معرکه‌تون ممنون.
‫اشتباهی پیش اومد؟
‫آره. فکر کنم متوجه کلک‌مون شد.
‫لعنتی. حالا چیکار کنیم؟
‫زانو می‌زنیم و التماس می‌کنیم.
‫از سر استیصال.
‫آقای کانگ.
‫متاسفم. همونطور که گفتین،
‫ما ازدواج نکردیم.
‫ما با هم همکاریم
‫و خیلی دل‌مون می‌خواست خونه‌ بگیریم.
‫خیلی متاسفم که شما رو فریب دادیم.
‫خیلی سخت تلاش کردین.
‫یه خرده زیاده‌روی کردین.
‫اگه نیومده بودم گول‌تون رو خورده بودم.
‫وقتی نگاه‌تون می‌کنم،
‫انگار خیلی عاشق هم هستین.
‫واقعا متاسفم.
‫پس شما دو تا
‫واسه اینکه بتونین خونه بخرین، ‫روی کاغذ با هم ازدواج کردین
‫در حالی که نمی‌خواستین؟
‫خیلی متاسفم.
‫آقای کیم.
‫یادت میاد چی گفتم؟
‫یادت میاد گفتم به چه جور افرادی کمک می‌کنم؟
‫کسایی که خونه ندارن.
‫نه. کسایی که مستأصل هستن.
‫بدم میاد که بهم دروغ گفتین،
‫ولی از استیصال‌تون خوشم میاد.
‫باید واقعیت‌تون رو می‌دیدم.
‫بریم آینده‌تون‌ رو ببینیم؟
‫آینده‌مون؟
‫بدک نیست، نه؟
‫اون طبقه‌ی سلطنتی نیست؟
‫- محشره. ‫ خدای من.
‫بیاین تو.
‫آقای کانگ.
‫این محشره.
‫این آپارتمان معرکه‌ست.
‫واسه یه آپارتمان اینقدر هیجان‌زده‌این؟
‫گروه خونیت چیه، آقای کیم؟
‫اِی.
‫- و شما؟ ‫ بی.
‫اِی و بی.
‫شما دو تا بهترین ترکیب رو دارین.
‫سند رو به نام کی قراره بزنیم؟
‫منظورتون چیه؟
‫ضرری نداره از قبل تصمیم بگیریم.
‫اوه، خب
‫این یعنی
‫شما ما رو انتخاب کردین؟
‫آره!
‫موفق شدیم!
‫چطوره واقعا ازدواج کنیم؟
‫بی‌خیال. ازدواج کنیم؟
‫آره!
‫خوشحالم شما رو خوشحال می‌بینم.
‫ممنون.
‫خبرت می‌کنیم. ‫مراقب سلامتی خانمت باش.
‫سلامتیش؟
‫نمی‌دونستی؟ زنت حامله‌ست.
‫من حامله نیستم.
‫وقتی من میگم، هستی.
‫بذار بگیم من یه جور شعبده‌بازم.
‫تبریک میگم.
‫"در آسمون تاریک،
‫نور کوچیکی روشن شد.
‫خرگوش‌ها رقصیدن
‫و برگشتن خونه.
‫کاپیتان مامان‌بزرگ
‫به خواب شیرین و عمیقی فرو رفت.
"‫شب همگی به خیر."
‫پایان.
‫- باحال بود؟ ‫ آره.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫میشه نقاشی خرگوش‌ توی کتاب رو بکشم؟
‫خرگوش رو؟
‫بذار ببینم. خرگوش کجا بود؟
‫ایناهاشش. منظورت این خرگوشه؟
‫- آره. خیلی خب.
‫صبر کن.
‫اگه توی این نقاشی بکشی ‫خیلی قشنگ‌تر نمیشه؟
‫اگه با اینا بکشی؟
‫می‌تونم این تو نقاشی بکشم؟
‫معلومه که می‌تونی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫من دنبال
‫مدارک فرزند خوندگی سئو یئون می‌گردم، ‫ولی پیدا کردنش کار راحتی نیست.
‫منم دنبالش هستم، ولی چیزی نیست.
‫خیلی جاها هنوز فایل‌های دستی دارن.
‫توی سیستم چیزی ثبت نیست.
‫تمام پروسه‌‌های گرفتن حضانت
‫نیازمند یه نماینده‌ی قانونی و متخصص حضانته.
‫نمیشه همچین چیزی حذف بشه.
‫چطوره اول اینو بررسی کنیم؟
‫به نظر میاد
‫یه مشکل دیگه با سئو یئون داریم.
‫یه مشکل دیگه؟
‫بچه‌ها دارن توی یه روز بارونی ‫در زمین بازی بازی می‌کنن؟
‫بارونش عجیبه.
‫اون بارون نیست.
‫اونا میله‌های فولادی هستن.
‫میله؟
‫اون توی زمین بازی بازی نمی‌کنه.
‫داره بچه‌ها رو تماشا می‌کنه.
‫از پشت میله‌ها.
‫[مامانم]
‫سئو یئون.
‫بیدار شدی، سو مانگ؟
‫سئو یئون. دلم برای مامان تنگ شده.
‫کِی می‌تونم ببینمش؟
‫سو مانگ.
‫بریم توی زمین بازی گرگم به هوا بازی کنیم؟
‫سنگ کاغذ قیچی.
‫بازی کن یا بباز، سنگ کاغذ قیچی.
‫اینجا.
‫همونجا که هستی وایستا!
‫من باختم.
‫از سرسره سر خوردم پایین
‫که دنبالت بیام.
‫بچه‌ها.
‫هی. پاشین.
‫پاشین!
‫عمو اومده. حداقل وانمود کنین ‫از دیدنش خوشحالین.
‫خیلی خب.
‫چطورین، بچه‌ها؟
‫عمو اومده.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫یه جا رو تمیز می‌کنی؟ ‫جایی واسه نشستن نیست.
‫به بچه‌ها گفتم تمیزکاری کنن.
‫جمع بشین.
‫بشینین.
‫هیولاهای کوچولو.
‫بفرمایین.
‫زنگ رو بزنم؟
‫خوبه.
‫آروم و سریع بخورین.
‫همه جا پر از گرد و خاکه.
‫برو کنار.
‫سو مانگ. تو سو مانگی، مگه نه؟
‫چند سالته؟
‫سو مانگ ۴ سالشه.
‫چهار.
‫[لیست یتیم‌خانه‌ی سرزمین رویایی، ۲۰۲۲]
‫بذار ببینم.
‫[آقای کانگ]
‫سلام، آقای کانگ. منتظر تماس‌تون بودم.
‫آقای کیم.
‫واسه پدر شدن آماده‌ای؟
‫ببخشید؟
‫یه آدرس برات می‌فرستم. زنت هم بیار.
‫سوالی نداری؟
‫نه، ندارم.
‫ما واسه انجام هر کاری آماده‌ایم.
‫شماها خیلی خوش شانسین.
‫ممنون، آقای کانگ. خیلی
‫- قطع کرد. ‫ چی گفت؟
‫می‌خواد گو ایون رو با خودم ببرم.
‫گمونم می‌خواد بحث حضانت رو پیش بکشه.
‫پس
‫شاید شما رو به جایی که بچه‌ها هستن ببره.
‫این بچه‌ها از کجا میان؟
‫وارد بازار آمریکا بشم؟
‫ها؟
‫[رئیس پارک، سرزمین رویایی]
‫لعنتی.
‫چیکار داری؟
‫از سئو یئون چه خبر؟
‫هنوز پیداش نکردین؟
‫دنبالش هستیم.
‫اون به سن مدرسه رسیده، پس
‫پیداش هم بکنیم دیگه به دردمون نمی‌خوره.
‫چرا وقتی واست مهم نیست سوال می‌پرسی؟
‫سئو یئون به همین زودی ۸ سالش شد؟
‫حواست بهشون باشه. ‫دوباره درت تخته نشه.
‫جناب رئیس سرزمین رویایی.
‫هفته‌ی قبل یه تابلوی جدید زدم. ‫الان دیگه اسم‌مون پروانه‌ی رویایی شده.
‫[یتیم‌خانه‌ی پروانه‌ی رویایی]
‫زنگ زدم بگم
‫پرداختی این ماه به حسابم واریز نشده.
‫میشه پول رو زودتر بریزین، آقای کانگ؟
‫خداحافظ.
‫احمق بیشعور.
‫لعنت بهت.
‫[پارکینگ فقط برای ملاقات کنندگان]
‫[بیمارستان زنان نارام]
‫[متخصص زنان و زایمان، زایمان شبانه]
‫[بیمارستان زنان نارام]
‫سلام.
‫آقای کانگ داخل منتظره.
‫خیلی خب.
‫[بیمارستان زنان نارام]
‫اومدن.
‫[مطب دکتر]
‫- آقای کانگ. ‫ بفرمایین بشینین.
‫- اول تو. ‫ ممنون.
‫مثل یه زوج واقعی رفتار می‌کنین.
‫بحث کاره.
‫واسه بچه اسم انتخاب کردی؟
‫ببخشید؟
‫شما واسه پدر شدن آماده نیستی‌.
‫همیشه اینقدر دو هزاریت کجه؟
‫نه، من زود متوجه میشم.
‫می‌خواین حضانت یه بچه رو به عهده بگیریم، نه؟
‫خدای من، نه.
‫پذیرفتن حضانت روش خوبی ‫واسه افزایش شانس‌تون برای گرفتن خونه‌ست،
‫ولی خیلی ارزیابی‌ها و بررسی‌ها انجام میشه.
‫زحمت زیادی داره.
‫ولی شما دو تا
‫به غایت خوش شانسین.
‫[ایمان، امید، کار خیر]
‫درخواست عاجزانه‌تون به بهشت رسید.
‫نه. به من رسید.
‫چی دارین میگین؟
‫[اتاق زایمان]
‫آقای ایم اومد.
‫خیلی خب.
‫[گواهی ثبت تولد]
‫اینجا قراره یه بچه به دنیا بیاد.
‫بچه رو به اسم خودتون ثبت کنین.
‫اینجوری دیگه بازرسی‌ و ارزیابی هم در کار نیست.
‫بچه‌ی شماست.
‫مسئولین دیگه دلیلی واسه ارزیابی شما ندارن.
‫باید بچه رو به اسم خودمون ثبت کنیم؟
‫می‌ترسین مجبور بشین بزرگش کنین؟
‫نگران این نباشین.
‫وقتی زمانش برسه ما بچه رو ازتون می‌گیریم.
‫بعدا، وقتی ترتیب همه چی داده شد،
‫شما فقط باید گزارش گم شدن بچه رو بدین.
‫[گواهی ثبت تولد]
‫ببخشید.
‫واسه چی از اتاق بغل زنگ می‌زنی؟
‫بیا اینجا.
‫چی؟ خیلی خب‌.
‫الان برمی‌گردم. اینو پر کنین.
‫خیلی خب.
‫زنت
‫به نظر ناراحت میاد.
‫فکرش مشغول انتخاب اسمه.
‫قرار نیست که بچه رو واسه خودتون نگه دارین.
‫یکی از اون کلمه‌ها رو انتخاب کنین.
‫ایمان، امید، کار خیر.
‫اوه، سو مانگ نه. ‫ما یه بچه با اون اسم داریم.
‫بریم.
‫[ایمان، امید، کار خیر]
‫سئو یئون و سو مانگ.
‫اینجوری بچه‌ها رو به دست می‌آوردن.
‫خودشه.
‫این صندلی خیلی نرمه.
‫خیلی محکم نزن وگرنه بچه‌اش سقط میشه.
‫خیلی خب.
‫انجامش میدی؟
‫متاسفم.
‫نمی‌تونم.
‫آخه چرا
‫خدای من.
‫دختره‌ی احمق نفهم.
‫نترس وگرنه بچه‌ات میفته.
‫یه زوج پیدا کردیم و این بیمارستان رو اجاره کردیم.
‫کلی هزینه داشته.
‫اگه جا بزنی، می‌تونی پول‌مون رو بدی؟
‫کار می‌کنم و پول‌تون رو میدم.
‫کار می‌کنی؟
‫روالش اینجوری نیست.
‫- پول می‌خوای؟ ‫ پول نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام بچه رو نگه دارم.
‫به جایی نمی‌رسیم.
‫خواهش می‌کنم ببخشید.
‫خواهش می‌کنم به بچه‌ام صدمه نزنین.
‫التماس می‌کنم.
‫بذارین برم.
‫مگه گفتم بچه‌ات رو می‌کشم؟
‫این حرف رو نزن.
‫بچه رو تحویل بده.
‫- خواهش می‌کنم بذارین... ‫- بهم دست نزن.
‫این صدای چیه؟
‫انگار آتیش‌سوزی شده.
‫چطور ممکنه وقتی فقط ما اینجاییم ‫آتیش‌سوزی شده باشه؟
‫خدای من.
‫بریم.
‫سلام.
‫گمونم امروز قسمت نیست.
‫بیاین بذاریم واسه یه وقت دیگه.
‫زایمان بچه یه خرده زمان می‌بره،
‫کلی زحمت و سختی داره.
‫آقای کانگ!
‫اون مادر
‫اون فرار کرد.
‫خب که چی؟
‫ببخشید؟
‫برو دنبالش.
‫بله، قربان.
‫ببخشید.
‫کدوم گوری رفت؟
‫گند زد به همه چی.
‫اوناهاشش.
‫این همه زحمت برام درست کرد ‫که همش تا اینجا بیاد؟
‫منو توی دردسر انداخت.
‫وایستا.
‫ببین چه جوری فرار می‌کنه. واینمیسته.
‫بزنم پاش رو بشکنم؟
‫جوابه.
‫بهتره همین کار رو بکنم.
‫این دیگه
‫شوخیت گرفته؟
‫چیزی نیست. اونا دیگه تعقیبت نمی‌کنن.
‫دیگه در امانی.
‫چیزی نیست.
‫[تاکسی لوکس]
‫خیلی ترسیده بودم.
‫اون گفت از بچه‌ام مراقبت می‌کنه.
‫و من حرفش رو باور کردم.
‫[خانه‌ای برای مادران مجرد که همواره باز است]
‫[خانه‌ی مادران مجرد]
‫آقای جانگ از بنیاد پرنده‌ی آبی بهم زنگ زد.
‫- ممنون. ‫ از این طرف.
‫اون بچه‌ها رو از مادران مجرد می‌گیره
‫و میگه زوج‌های دیگه بچه رو ‫به نام خودشون ثبت کنن.
‫یعنی امکان نداره بشه
‫از طریق پرورشگاه مکان بچه‌ها رو پیدا کرد.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫گفتی کانگ پیل سئونگ بیش از ۳۰ واحد آپارتمان داره.
‫حتی ساختمون داره.
‫لیست بلند و بالاییه.
‫می‌تونی همه‌شون رو روی نقشه علامت بزنی؟
‫البته.
‫[مالکیت املاک]
‫همه‌شون توی کلان‌شهر هستن.
‫کدوم‌شون کمترین ارزش سرمایه گذاری رو داره؟
‫کمترین ارزش سرمایه گذاری؟
‫یه لحظه.
‫واسه چی می‌خوای بدونی؟
‫ملکی که کمترین ارزش سرمایه گذاری رو داره
‫و مال سلطان املاکه؟
‫ملکی که به خاطر ارزش پولیش نگرفته باشه؟
‫این یکیه.
‫جای یه ساختمون تجاری قدیمی یه مغازه داره.
‫آتلیه‌ی عکاسیه.
‫اینجا
‫نزدیک جاییه که اولین بار سئو یئون رو دیدیم.
‫[تاکسی لوکس]
‫[آتلیه‌ی عکاسی بائکیئون]
‫با اینکه مغازه تعطیله ‫ولی از تجهیزات استفاده شده.
‫آتلیه خیلی وقته گزارش فروشی نداشته.
‫پس مجانی عکس می‌گیرن؟
‫این عکس خانواده‌ی سئو یئونه.
‫ولی والدین اونایی نیستن که ما می‌شناسیم.
‫حالا می‌فهمم چرا والدین رضائی سئو یئون
‫اونو نشناختن.
‫[عکس پاسپورت و کارت شناسایی]
‫عکس‌های امروز رو قاب می‌کنیم،
‫پس یه جایی توی خونه آویزون کنین که دیده بشه.
‫فهمیدم واسه ارزیابی
‫هیچی موثرتر از این نیست.
‫- حتما. ممنون، آقای کانگ.
‫برو کنار والدینت وایستا.
‫باشه.
‫تو مامانمی؟
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫- خب، اون... ‫ چی شده؟
‫هی، یتیم.
‫تو مامان نداری.
‫بهت گفتم اگه حرفم رو گوش ندی چه اتفاقی میفته.
‫ببخشید.
‫دیگه این کار رو نمی‌کنم.
‫خدای من. نه، گریه نکن.
‫بخند ببینم. یالا.
‫جناب، میشه بیشتر بخندی؟ ‫بگو، "آپارتمان."
‫- حتما. ‫ یک، دو، سه.
‫سئو یئون در مجموع ۴ تا پدر و مادر داشته.
‫امیدوارم همه چی خوب پیش بره.
‫بهتون اعتماد داریم.
‫یه واحد ۸۳ متری خیلی عالیه.
‫- خیلی خب. ‫ یه واحد ۸۳ متری.
‫امیدوارم همه چی خوب پیش بره.
‫می‌بینم که شما چقدر ‫واسه خونه‌دار شدن مستأصل بودین.
‫- امیدوارم همه چی خوب پیش بره. ‫- البته.
‫باورم نمیشه.
‫چطور تونسته با یه بچه‌ی کوچیک همچین کاری بکنه؟
‫سو مانگ!
‫دارم میرم مامان و بابا رو ببینم.
‫بریم.
‫عمو، بذار به جاش من برم.
‫می‌بینم الان داری از این کار لذت می‌بری.
‫تو باید بری یه جای دیگه، پس برگرد تو.
‫برگرد تو.
‫- سو مانگ! برگرد تو.
‫عمو!
‫[یتیم‌خانه‌ی پروانه‌ی رویایی]
‫- سو مانگ. برو.
‫سئو یئون؟
‫خدای من.
‫کابوس دیدی؟
‫باید سو مانگ رو پیدا کنم.
‫تا الان حتما خیلی ترسیده.
‫واسه همین گفتی
‫باید بغلش کنی.
‫چون می‌دونی اون ترسیده.
‫طفلکی.
‫اونا به زودی میان،
‫- پس همه چی رو ردیف کن. ‫ حله.
‫برو اونجا.
‫فقط قراره عکس بگیری، ‫پس بی‌سر و صدا اونجا بشین.
‫با بزرگترهایی که میان صحبت نکن. متوجه شدی؟
‫روی اون صندلی بشین.
‫- تو کی هستی؟ بگذریم
‫صبر کن.
‫نمی‌دونستم تو قراره امروز عکس بگیری.
‫تو بابامی؟
‫از طرف بزرگترها ازت معذرت می‌خوام.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫قضیه چیه؟ این کار کی بود؟
‫بچرخ و با صدای بلند تا ۱۰ بشمر.
‫- چی... ‫ بگیرش.
‫لعنتی.
‫چشم‌هات رو ببند، گوش‌هات رو بگیر،
‫و برنگرد.
‫هی، اینو بدین بالا.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫- بذارین ازتون عکس بگیرم. ‫- چی؟
‫گور باباش.
‫شما باید یه کتک مفصل بخورین.
‫یک، دو
‫لعنتی!
‫سه.
‫چهار.
‫لعنتی!
‫پنج.
‫شش.
‫هفت.
‫یه خرده دیگه.
‫- داریم یه فیلم اکشن می‌گیریم. ‫- درسته.
‫- داریم یه فیلم اکشن می‌گیریم. ‫- بفرمایین برین.
‫داریم فیلم می‌گیریم.
‫بچه‌های دیگه کجان؟
‫تو رو خدا منو نکش.
‫چرت و پرت نگو.
‫اونا کجان؟
‫نه.
‫ده.
‫سر و صدا زیاد بود، نه؟
‫خوب شمردی.
‫آفرین.
‫[تاکسی لوکس]
‫بچه پیش آقای جانگ برده شد.
‫کانگ پیل سئونگ زوج‌هایی که ‫انتخاب می‌کرده رو مجبور به قبول حضانت می‌کرده
‫واسه اینکه آپارتمان گیرشون بیاد.
‫بعدش بچه‌ها رو پس می‌گرفتن
‫و به فرزند خوندگی خانواده‌های دیگه می‌دادن.
‫چطور تونسته همچین کاری بکنه؟
‫و واسه چی؟
‫اون ۳۰ واحد آپارتمان به نام خودش داره.
‫چطور تونسته این همه آپارتمان بگیره؟
‫[مدیریت منطقه‌ای جمهوری کره]
‫[بهترین مشاور، کانگ پیل سئونگ از فیل کانسالتینگ]
‫جایزه‌ی رضایت مشتری کره.
‫[بهترین مشاور، کانگ پیل سئونگ از فیل کانسالتینگ]
‫انتقال ملک انجام شد.
‫خوبه. عاشق شنیدن این جمله‌ام.
‫خیلی خب، خوبه.
‫[توافقنامه‌ی خرید و فروش ملک]
‫بده بیاد.
‫[توافقنامه‌ی خرید و فروش ملک]
‫[آپارتمان با ویوی رودخانه‌ی دوگیی، واحد ۲۱۰۴]
‫[خریدار: کانگ پیل سئونگ]
‫من عاشق بوی جوهر قرارداد هستم.
‫[توافقنامه‌ی خرید و فروش ملک]
‫آقای چوی، وقتش نشده ‫که یه جای بزرگتر بری؟
‫- ممنون که به فکر من هستین. ‫- ما خانواده‌ایم، مگه نه؟
‫آقای کانگ!
‫- نمی‌تونین بی‌اجازه وارد بشین. ‫- عیبی نداره. بذار ببینم چی میگن.
‫نزدیک نیاین. از همونجا حرف‌تون رو بزنین.
‫آقای کانگ، چطور تونستی با ما این کار رو بکنی؟
‫ما هر کار گفتی کردیم.
‫بچه‌ای رو به نام خودمون ثبت کردیم که نمی‌شناختیم
‫و حضانت یه بچه‌ی دیگه رو قبول کردیم ‫چون شما بهمون گفتی.
‫حالا که خونه‌مون رو دزدیدی چیکار کنیم؟
‫خدای من، الکی تهمت نزن.
‫من چی دزدیدم؟
‫خونه رو به اسم‌ خودتون برنده شدین،
‫و من بچه‌ها رو جمع کردم.
‫و بذار شفاف توضیح بدم. ‫تمام خرحمالی‌هاش با من بود.
‫پول رو بهتون قرض دادم
‫و حتی بچه‌ها رو ازتون گرفتم.
‫شماها دقیقا چیکار کردین؟
‫بهمون گفتی زود پول رو پس بدیم.
‫این چه فرقی با گرفتن دار و ندارمون داره؟
‫مگه حق ندارم سرمایه گذاریم رو پس بگیرم؟
‫شما پولی ندارین
‫واسه همین به جاش خونه‌تون رو گرفتم.
‫این کجاش غلطه؟
‫زنگ می‌زنم پلیس ازت شکایت می‌کنم!
‫یالا. زنگ بزن پلیس.
‫شما غیر قانونی حضانت بچه‌ای رو قبول کردین،
‫پس به هر حال باید آپارتمان‌تون رو بدین.
‫بعدش واسه ارتکاب جرم دستگیر میشین.
‫علاوه بر این، باید بدهی‌تون رو هم بدین.
‫خدای من. از پس تمام این چیزها برمیاین؟
‫همونطور که قبلا گفتم
‫اون استیصال شما؟
‫خدای من، براش احترام زیادی قائلم.
‫همینجوری همینقدر استیصال داشته باشین.
‫ایشالا که بتونین یه خونه واسه خودتون بگیرین.
‫- حالا گم شین. آقای کانگ.
‫- برین. ‫- من بی‌خیال این ماجرا نمیشم.
‫- نمیذارم قسر در بری. ‫- چه آدم‌های ضایعی هستن.
‫باز چی شده؟
‫این عوضی کیه؟
‫چی شده؟
‫افرادم.
‫- ماشین رو بیار! بله، قربان.
‫گاز بده.
‫مگه داری عروس راه می‌بری؟
‫گاز بده!
‫[تاکسی لوکس]
‫[یتیم‌خانه‌ی پروانه‌ی رویایی]
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع، یتیم‌خانه‌ی پروانه‌ی رویایی]
‫- بهت که گفتم! ‫ همینجا وایستا.
‫آقای چوی!
‫آقای چوی! اینجا همه کار رو خودم باید بکنم؟
‫لعنتی.
‫تو کی هستی؟ پلیسی؟
‫نه. راننده تاکسی هستی.
‫حتما یکی از پدرهایی.
‫اسم بچه‌ات چیه؟
‫تا حالا نشده بابت ‫کاری که می‌کنی عذاب وجدان گرفته باشی؟
‫چی؟
‫بهشون امید می‌دادی ‫که قراره والدین براشون پیدا بشه
‫ولی بعد امیدشون رو ناامید می‌کردی. ‫دائم به این کارت ادامه می‌دادی.
‫تا حالا
‫ذره‌ای عذاب وجدان نگرفتی؟
‫من پرسیدم اسم بچه‌ات چیه. ‫تو داری واسم سخنرانی می‌کنی؟
‫باید بهم اسم بچه‌ات رو بگی
‫تا بتونم خبر رو بهش بدم.
‫ "بابات مُرده."
‫خدای من.
‫واویلا، چه حرارتی.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫برو تو. یالا.
‫- ساختمون آتیش گرفته. چی؟
‫- بجنب. بله، قربان.
‫- بجنب. برو تو!
‫- برو تو! ‫- وقت‌مون داره تموم میشه.
‫گیونگ گو، دارن بچه‌ها رو سوار ون می‌کنن.
‫آقای کیم کجاست؟
‫آقای کیم، خوبی؟
‫ما داریم میایم دنبالت.
‫نه، اینجا نیاین و کانگ پیل سئونگ رو تعقیب کنین.
‫بچه‌ها اولویت دارن.
‫مسخره نشو. جونت در خطره.
‫هر کار میگم بکنین!
‫گمش نکنین و تعقیبش کنین.
‫من پشت سرتون میام.
‫آقای کیم اولویت داره.
‫ولی اون بهمون گفت کانگ پیل سئونگ رو تعقیب کنیم.
‫ولی آقای کیم می‌میره!
‫گیونگ گو، چیکار کنیم؟
‫کاری که همیشه می‌کنیم.
‫آقای کیم مسئول نقشه کشیدنه.
‫بیاین کانگ پیل سئونگ رو تعقیب کنیم.
‫خوبی؟
‫اینو می‌پیچم دورت.
‫می‌دونم نفس کشیدن سخت میشه. ‫ولی میشه مقاومت کنی؟
‫بیا.
‫خوبی؟
‫صدمه ندیدی؟
‫ممنون که مقاوم بودی.
‫بریم.
‫گمش که نکردین، نه؟
‫- آقای کیم. ‫- دیدین؟ گفتم که اون چیزیش نمیشه.
‫خودم رو زود بهتون می‌رسونم.
‫[آقای ایم]
‫آقای ایم گوشیش رو جواب نمیده.
‫خدای من.
‫باید از اینجا برم.
‫ساکت باش.
‫بهت گفتم ساکت باش.
‫[آقای جانگ]
‫سئو یئون یه ورم روی سرش داشت.
‫دکترها میگن
‫حتما قبل اینکه زخمش خوب بشه ‫یه ریز کتک خورده.
‫رد زخمش می‌مونه.
‫لعنتی.
‫خواهش می‌کنم سو مانگ رو پیدا کن.
‫[فیل کانسالتینگ]
‫دردسر شد.
‫- چی؟ یالا. ‫- صبر کنین.
‫هی.
‫هی، ولش کن. شما اینجا پیاده بشین.
‫- بچه‌ها پیشش نیستن. ‫- بچه‌ها کجان؟
‫اونا نیستن.
‫شرط می‌بندم اینجا قایم‌شون کرده. ‫بریم دنبال‌شون بگردیم.
‫- خیلی خب. ‫ خیلی خب.
‫باز چی شده؟
‫برو ببین چه خبره!
‫کی دردسر درست کرده؟ لعنتی.
‫[مدیر عامل کانگ پیل سئونگ]
‫آقای کانگ!
‫چه خبره؟
‫چی؟
‫تو کی هستی؟
‫بچه‌ها!
‫بچه‌ها کجان؟
‫گمشو، عوضی.
‫بچه‌ها کجان؟
‫[فیل کانسالتینگ]
‫بچه‌ها!
‫پیداشون کردی؟
‫نه.
‫لعنتی. بچه‌ها رو کجا قایم کرده؟
‫حرف بزن.
‫اگه منو بکشی،
‫بچه‌ها می‌میرن.
‫[مدیر عامل کانگ پیل سئونگ]
‫منو بکش. یالا دیگه.
‫منو بکش.
‫بکش دیگه.
‫اگه می‌خوای جون بچه‌ها رو نجات بدی ‫باید مراقب رفتارت با من باشی.
‫همینه، خودشه. ‫اون وقت بچه‌ها زنده می‌مونن.
‫خدایا. واسه همین بچه‌ها رو دوست دارم.
‫من از بچه‌ها محافظت می‌کنم.
‫و بچه‌ها هم از من محافظت می‌کنن.
‫به این میگن معامله‌ی دو سر برد.
‫تا حالا همچین چیزی به گوشش خورده؟
‫[ان۱۲۹۹]
‫خانم.
‫[ان۱۲۹۹]
‫می‌دونی چیه؟
‫اگه بذاری بکشمت،
‫بچه‌ها رو آزاد می‌کنم.
‫ولی اگه جاخالی بدی،
‫تک تک‌شون می‌میرن.
‫خب؟
‫آقای کیم، بچه‌ها رو پیدا کردم.
‫دست منو می‌گیری؟ ولم کن.
‫دست منو می‌گیری؟
‫خدای من. حتما زده به سرت.
‫می‌خوای اون بچه‌ها بمیرن؟
‫چی؟
‫نگو که پیداشون کردی؟
‫چی؟ من کجام؟
‫من کجا... اینجا چندش آوره!
‫نظرت چیه؟ از اینجا خوشت میاد؟
‫سعی کردم یه خونه‌ی مناسب برات پیدا کنم.
‫و اینجا بهترین جا واست بود.
‫اگه چیزی لازم داشتی قشنگ همه جا رو بگرد.
‫اینجا احتمالا همه چی می‌تونی پیدا کنی.
‫باشه. یه خونه بهت میدم. خب؟
‫نزدیک ایستگاه متروئه، ‫ویوش رو به رودخونه‌ی هانه،
‫و توی بهترین طبقه‌ست.
‫می‌دونی که گرفتن همچین خونه‌ای ‫توی کره کار راحتی نیست.
‫ببین. آقای راننده.
‫به هر حال تو کره زندگی می‌کنی. ‫مطمئنم دلت می‌خواد خونه داشته باشی.
‫یکی از بهترین واحدهام رو بهت میدم.
‫پس بذار برم. خب؟
‫شک دارم همچین خونه‌ای داشته باشی.
‫چی داری میگی؟ من‌ کلی خونه دارم.
‫ولم کن برم.
‫- خدای من. ‫ وای خدا.
‫خدا جونم. و این.
‫خدایا. خیلی مرتب اینا رو چیده. ‫راحت میشه همه چی رو برداشت.
‫مهرش هم بردار.
‫آخرین شانس رو بهت میدم.
‫اگه صادقانه سوالم رو جواب بدی،
‫میذارم بری.
‫- جدی؟ قول میدم.
‫باشه. صادقانه جواب میدم.
‫تا حالا شده حتی یک بار
‫دلت به حال اون بچه‌ها بسوزه؟
‫آخه الان واسه چی می‌خوای اینو بدونی؟
‫صادقانه جواب بده.
‫اون بچه‌ها به هر حال رها شده بودن.
‫خوب بود که ازشون یه استفاده‌ی مفیدی بشه.
‫من بهشون غذا و جای خواب دادم.
‫اقتصادی‌ترین راه واسه ‫جمع آوری امتیاز همین بود.
‫هر بچه توی فرم درخواست ‫امتیاز زیادی با خودش به همراه داره.
‫مردم وقتی اسم‌ بچه‌ها رو
‫توی فرم ذکر می‌کردن، راحت‌تر می‌تونستن خونه بگیرن.
‫تو بودی همچین کاری نمی‌کردی؟ ‫تو بودی از بچه‌ها استفاده نمی‌کردی؟
‫درد و رنجی که به این بچه‌ها تحمیل کردی چی؟
‫کی واسش مهمه؟
‫بعدا اصلا چیزی یادشون نمی‌مونه.
‫من صادقانه جواب سوالت رو دادم.
‫پس حالا بذار برم.
‫- نه. ‫ چی؟
‫هرگز نمی‌تونی از اینجا خلاص بشی. ‫پات رو نمی‌تونی از اینجا بذاری بیرون.
‫چی داری میگی؟ ‫تو قول دادی بذاری برم.
‫تو مگه سر قولت موندی؟
‫بارها به بچه‌ها قول دادی
‫که اونا رو پیش والدین‌شون می‌بری.
‫حتی یه بار هم سر قولت نموندی.
‫خدای من. جناب.
‫چه فرقی داره؟ ‫بعد از امروز، دیگه چیزی یادت نمی‌مونه.
‫چه اهمیتی داره؟
‫منظورت چیه چیزی یادم نمی‌مونه؟
‫چرت و پرت نگو.
‫هی.
‫[بلیت طلایی]
‫تبریک میگم. اینجا خونه‌اته.
‫چی؟ بس کن.
‫تمومش کن!
‫نرو.
‫کجا میری؟
‫نه. نکن.
‫هی، بس کن!
‫دست نگه‌دار. نکن!
‫نه!
‫- خدای من. ‫ وای خدا.
‫عاشق اینم. آب کدو.
‫آب کدو داریم؟
‫تو برام درست کردی.
‫آها.
‫آقای کیم، امروز دیگه کارت تمومه، نه؟
‫آره.
‫پس قبل اینکه بری، اول طلاق بگیریم؟
‫حیف شد. ولی باید طلاق بگیریم، نه؟
‫البته. طلاق‌مون الان رسمی شد. ‫تکمیل و امضا شد.
‫البته.
‫[تاکسی لوکس]
‫[کارت ورود و خروج]
‫دو گی.
‫[مطمئن برانید، ‫به قوانین راهنمایی و رانندگی احترام بگذارید]
‫زود اومدی.
‫یا نکنه تازه شیفتت تموم شده؟
‫دارم میرم.
‫حسودیم شد. من تازه شیفتم شروع شده.
‫تاکسی ۵۶۷۸ سرویس رو شروع می‌کنه.
‫باشه. به سلامت.
‫برو استراحت کن.
‫[سئول]
‫♪از آسانسور برو، نه پله‌ها ♪
‫امروز حدودا ۷ تا مسافر بزن.
‫چشم، قربان.
‫[پارک جین اون، آن گو ایون، چوی گیونگ گو]
‫[کیم دو گی]
‫کمی قبل خبری در مورد دستگیری اعضای
‫یه سازمان غیر قانونی داشتیم
‫که کمک می‌کردن مردم بچه به حضانت بگیرن ‫و حضانت رو فسخ می‌کرد.
‫ولی امروز خبر خوشایندی داریم.
‫مبالغ و هدایای سخاوتمندانه‌ای به طور ناشناس
‫به ۳۳ پرورشگاه در سراسر کشور اهدا شده.
‫خبر این اهدایی‌های سخاوتمندانه ‫تمام توجهات رو به خودش جلب کرده.
‫- سلام. ‫ بدون افشای هویت
‫تمام پول‌ها رو اهدا کردی؟ ‫من جمله کرایه‌مون رو؟
‫اونا دارن بچه‌ها رو بزرگ می‌کنن. ‫بچه‌ها باید خوب غذا بخورن.
‫بزرگ کردن‌شون تا سن قانونی خیلی خرج داره.
‫مگه نه؟
‫ممنون که این همه راه اومدین.
‫عاشق این محله‌ هستم.
‫سلام‌.
‫خدای من، تو سو مانگی.
‫سلام‌. خوش وقتم.
‫شمع‌ها رو روشن نکردیم‌. منتظر تو بودیم‌.
‫جدی؟
‫پس بدوییم بریم تولدت رو جشن بگیریم؟
‫خیلی خب. بریم. خیلی بامزه‌‌ای.
‫[سو مانگ، سئو یئون]
‫واسه چی اومدیم اینجا؟
‫تو دنبال خونه‌ای.
‫من و جین اون خیلی تلاش کردیم ‫که اینجا رو پیدا کنیم.
‫ولی خونه‌ی منه. شما دو تا چرا زحمت کشیدین؟
‫یارویی که توی تبلیغاتشه خیلی معروفه.
‫معروفه؟ کیه؟
‫یارو فقط یه کوچولو خوشتیپ‌تر از منه.
‫آها. تنها کسی که فقط یه خرده از تو خوشتیپ‌تره؟
‫زندگی در اینجا باید عالی باشه.
‫ولی نمی‌تونم پول اینجا رو بدم.
‫هی، گو ایون.
‫خونه واسه خریدن نیست، واسه زندگی کردنه.
‫حالا هر چی.
‫بریم. گشنه‌امه.
‫نباید گشنگی بکشی، بریم.
‫ولی اینجا واقعا جای قشنگیه.
‫حالا چیکار کنیم؟ ‫خونه‌مون رو از دست دادیم!
‫- هی. ساکت باش. ‫- تو نمی خوای هیچ کاری بکنی؟
‫لعنتی.
‫این کیه دیگه؟
‫تو کی هستی؟
‫سئو یئون دو تا زخم داره که خوب نمیشن.
‫باید بهم توضیح بدین
‫اون دو تا زخم از کجا اومده.
‫این چیه؟ هی.
‫من ۳۳ تا خونه دارم!
‫آقای چوی! بزن دخلش رو بیار!
‫چطور جرئت می‌کنی با من ‫مثل بی‌خانمان‌ها رفتار ‌کنی؟
‫آقای چوی!
‫چطور جرئت می‌کنی
‫من کاری نکردم.
‫می‌تونم‌ همه چی رو بهش توضیح بدم.
‫اون یارو، راننده تاکسی، اون همه چی رو گرفت!
‫راننده تاکسی؟
‫میشه با جزئیات
‫بهم بگی چه اتفاقی افتاد؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫توی کلیساهای کاتولیک کشیش هست.
‫و توی کلیسای سوبائک، اون پدر روحانیه.
‫نه! اینطور نیست!
‫نباید بری بیمارستان.
‫- اینجا. نمی‌تونی بری تو.
‫میگی عضو خانواده‌اشی، ولی تعقیبش می‌کنی.
‫خواهش می‌کنم به خواهرم کمک کنین.
‫درد داری؟
‫من تسلیم نمیشم!
‫مشخصه که این یه فرقه‌ست.
‫آقای پارک، میشه ۵ تا مشت بهم بزنی؟
‫حواست به چیزی که اون بالاست باشه.
‫تقدیرت اینه جوون مرگ بشی.
‫تونستی زنده بمونی.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫- این یه بازی مسخره‌ست؟ ‫- بازی مسخره؟
‫ممکنه ما رو تحت نظر داشته باشن.
‫شاید نزدیک‌تر از چیزی باشن که فکر می‌کنیم.