‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫تمام شخصیت‌ها، سازمان‌ها ‫و مکان‌ها غیر واقعی می‌باشند.
‫برخی از صحنه‌های جنایی
‫ممکن است برایتان آزار دهنده باشد.
‫هر شخص بالای ۱۸ سال بدون سابقه‌ی کیفری
‫فراری از خونه تلقی میشه، نه گمشده.
‫اینو ببینین! با کمی مطالعه، اون موفق شد.
‫پسرتون خودش به سفارتخونه زنگ زد.
‫نمی‌خواد شما پیداش کنین.
‫من رزومه‌ای مشابه رزومه‌ی لی دونگ جائه فرستادم.
‫کمتر از ۲۴ ساعت جواب گرفتم.
‫اون ده ماه خارج از کشور
‫با پخش این آگهی‌ها دنبال پسرش گشته؟
‫مطمئنم آقای جانگ و آقای کیم ‫بدون ما دارن یه کارهایی می‌کنن.
‫داری بهمون میگی
‫برنامه‌ی شرط بندی غیر قانونی بنویسیم؟
‫لعنتی.
‫برین اتاق‌هاتون. شروع به مطالعه کنین!
‫لعنتی.
‫[مخاطبین]
‫[آن گو ایون]
‫آقای جانگ.
‫فکر می‌کردم بهت گفتم دیگه زنگ نزنی.
‫دکمه‌ی سفید کنار مانیتورت رو می‌بینی؟
‫- بزنش. ‫ چی؟
‫دکمه‌ی سفید. بزنش تا درست کار کنه.
‫زدیش؟
‫هنوزم کار نمی‌کنه.
‫واسه چی روی صندلی من نشستی؟
‫چی؟
‫من توی دفترمم.
‫توی دفترت نیستی، روی صندلی منی.
‫[قسمت دوم]
‫[رزومه، لی دونگ جائه]
‫لی دونگ جائه پرونده‌ی ماست.
‫میشه بپرسم قضیه چیه؟
‫میشه یه کپی از فایل‌ها بهم بدین؟
‫نمیشه.
‫پس
‫میشه بذارین همینجا یه نگاهی بهشون بندازیم؟
‫متاسفم ولی بدون اجازه‌ی سروان نمیشه.
‫- اون کِی میاد؟ ‫ مرخصیه.
‫من فقط می‌خوام یه چیزی رو چک کنم. ‫میشه لطفا کمک کنین؟
‫اصلا شما دو تا کی هستین؟
‫وکیلی، چیزی هستین؟
‫ما
‫اگه وکیل باشم میشه یه نگاه بندازم؟
‫فرض کنین من وکیلم و بذارین فایل‌ها رو نگاه کنیم.
‫شماها کی هستین؟
‫گوش کن، آقا!
‫بذار یه نگاه بندازه. من اجازه‌اش رو میدم.
‫اصلا تو کی هستی؟
‫کی؟ من؟ من کی‌ام؟
‫من کی‌ام؟
‫هایوندائه
‫- ممکنه واسه این کار توی دردسر بیفتی. ‫- هی، نه
‫من و رئیست!
‫ما هفته‌ی قبل با هم بیرون غذا خوردیم!
‫- در هایوندائه... نمی‌دونی؟ ‫- گیونگ گو.
‫بگو رئیست بیاد!
‫رئیس کجاست؟
‫من هر روز با رئیس غذا می‌خورم.
‫توی کافه‌تریا.
‫[سلول ۲]
‫گیونگ گو.
‫برش داشتی؟
‫واسه این الم شنگه راه انداختی؟
‫گمش نکنی.
‫کاری نکنی فداکاریم بی‌ثمر بشه.
‫متوجهی؟
‫اینو کِی برداشتی؟ خدایا
‫صبر کن، کارآگاه. نه... صبر کن.
‫خیلی حرص نخور. چند روز دیگه آزاد میشی.
‫و من از همه چیز پرونده عکس گرفتم.
‫کِی عکس گرفتی؟
‫وقتی داشتیم با کارآگاه حرف می‌زدیم.
‫چرا الان بهم میگی؟
‫اگه نمیذاشتی الم شنگه راه بندازم،
‫الان اینجا گرفتار نشده
‫فکر نمی‌کردم اینقدر زیاده‌روی کنی.
‫گمشو، عوضی. ‫از این به بعد هر کی راه خودش رو میره.
‫تو اصلا بدتری.
‫- گیونگ گو. ‫ برو.
‫وقتی آزاد شدی زنگ بزن.
‫اگه گرسنته می‌خوای برات غذا بگیرم بیارم؟
‫خوب مطالعه کن که بتونی خوب برنامه نویسی کنی.
‫سلول زندانه.
‫[فایل‌ها را با سوابق ورود پاک کن]
‫[من می‌ترسم. نجاتم بدین.]
‫[می‌خوام برم خونه. بابا. منو بفرستین برم.]
‫نجاتم بدین.
‫می‌خوام زنده بمونم.
‫می‌خوام برم خونه.
‫[برنامه نویسی وب]
‫[می‌خوام برم خونه. منو بفرستین خونه. ‫می‌خوام برگردم خونه.]
‫نه!
‫بیا بیرون.
‫- خواهش می‌کنم کاریم نداشته باش. ‫- بیا.
‫- هر کار بگی می‌کنم. بدبخت.
‫کاریم نداشته باش.
‫ما یه کار ساده بهت دادیم.
‫- خواهشا منو نکش. بیا.
‫لعنتی.
‫با این هیکلت گذاشتی هلت بده و بزنت زمین؟
‫- هی. ‫ اون رفت؟
‫خدای من.
‫اون فرار کرد، ولی اونا دنبالش نرفتن؟
‫[رستوران لمس پدر]
‫ببخشید. کمک.
‫زنگ بزنین سفارتخونه‌ی کره.
‫سفارتخونه‌ی کره.
‫بابا!
‫چیه؟
‫تو کی هستی؟
‫- خواهشا کمکم کنین. ‫- تو کی هستی؟
‫منو دزدیدن.
‫میشه زنگ بزنین سفارتخونه‌ی کره؟
‫تو رو دزدیدن؟
‫آروم باش و اینجا بشین.
‫الان زنگ می‌زنم سفارتخونه.
‫یه کم آب بیار.
‫طفلکی.
‫[رستوران لمس پدر]
‫چرا مانیتور هم کار نمی‌کنه؟
‫لعنتی.
‫خدای من.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫گو ایون.
‫نگران بودم نکنه اتفاقی افتاده باشه.
‫تو هم چیزی به من نگفتی. ازت انتقام گرفتم.
‫خیلی خب، باشه.
‫فایل رو آوردی؟
‫به نظرت کار درستیه که بریم؟
‫متوجه نیستی؟
‫آقای کیم تنها اینجاست.
‫کسی چه می‌دونه چه بلایی ممکنه سرش بیاد؟
‫به نظرت اصلا می‌تونیم پیداش کنیم؟
‫باید پیداش کنیم.
‫اگه آدم‌ بدها گرفته باشنش ‫و اون هیچ آب و غذایی نداشته باشه چی؟
‫نمی‌خوای عجله کنی و نجاتش بدی؟
‫نقشه‌ای داری؟
‫توی هواپیما توضیح میدم. بریم.
‫- لعنتی. بذار ببینیم.
‫گندش بزنن.
‫- بذار یه نگاه بندازیم. ‫- من هیچی ندارم.
‫تو، پاشو.
‫چرا هر وقت بازی می‌کنیم من باید وایستم؟
‫چرا نوشیدنی کوفتی همیشه گرمه؟
‫بار بعدی که رفتی کره سوجو بیار.
‫سوجو؟
‫این باعث میشه دلتنگیم برای وطن کم بشه؟
‫رئیس. نمیشه ما توی کره بمونیم؟
‫شنیدم خیلی از کلاهبرداران تلفنی
‫برگشتن خونه.
‫ما مثل اونا نیستیم.
‫اونا با چند تا تماس کارشون رو انجام میدن،
‫ولی ما باید برنامه‌ رو سرپا نگه داریم.
‫می‌خوای گیر بیفتی؟
‫رئیس، مگه نشنیدی؟
‫سایتی که باند هیونگ تائه درست کردن ‫خیلی موفق بوده.
‫سه سوته به ۳۰۰ کاربر رسیدن.
‫حسودیم شد.
‫اگه برنامه‌ای که تقریبا تکمیل شده بود رو ‫از دست نداده بودیم
‫چرا الان بحث اونو پیش کشیدی؟
‫فقط بابتش ناراحتم، همین.
‫- نوبت توئه. ‫- تو. بیا اینجا.
‫- شرمنده ناراحتت کردم. ‫- شرمنده، رئیس.
‫خیلی متاسفم که برنامه رو پاک کردم.
‫رئیس. اون راهنمایی که کارگرها رو برامون میاره
‫نمی‌خواد بهش رشوه‌ای، چیزی بدیم؟
‫همیشه‌ی خدا اونو می‌فرستیم ‫برامون نیرو بیاره و حس می‌کنم
‫واسم مهم نیست. من دستم فول-هاوسه.
‫حتما دو سیکه.
‫بریم بیرون.
‫کی اینو باز گذاشته؟
‫سلام، رئیس.
‫چرا اینقدر لفتش دادین؟
‫مگه کارگرهای جدید رو ادب نمی‌کنی، احمق؟
‫فردا مچ یکی از پاهاش رو بشکنین.
‫باشه درس عبرت.
‫خوب بخوابی.
‫این باعث میشه خونت بیاد سمت سرت، ‫واسه همین فردا درد کمتر می‌کشی.
‫آقای جانگ، صدام رو می‌شنوی؟
‫شرمنده. آقای جانگ نیست.
‫اون فرار کرد.
‫گو ایون؟
‫مدتی میشه صدات رو نشنیدم.
‫چه اتفاقی افتاد؟ نمی‌شد باهات تماس گرفت.
‫الان خوبم.
‫رفتی اونجا که لی دونگ جائه رو پیدا کنی، نه؟
‫از تو نمیشه مخفی کاری کرد.
‫واقعا حالت خوبه؟
‫حالا راضی شدی؟
‫تو کجایی؟
‫با کیم تماس گرفتی؟
‫آره.
‫هدف‌شون
‫اینه که برنامه‌های شرط بندی غیر قانونی بسازن.
‫چون توی کره نمی‌تونن این کار رو بکنن.
‫اونا پیشنهاد شغلی دادن
‫تا دانشجوهای مهندسی رو جلب کنن.
‫اگه دارن نرم افزار شرط بندی درست می‌کنن،
‫احتمالا واحد‌ی یا گروهی کار می‌کنن.
‫چیزی که تا الان دیدی شاید تمام ماجرا نباشه.
‫سایتی که باند هیونگ تائه درست کردن ‫خیلی موفق بوده.
‫سه سوته به ۳۰۰ کاربر رسیدن.
‫خیلی خب. اطلاعاتی از لی دونگ جائه گیر نیاوردی؟
‫هنوز نه. یه خرده بیشتر سرک می‌کشم.
‫خطرناک‌تر از چیزی که انتظارش رو داشتیم به نظر میاد.
‫چطوره برگردی، تجدید قوا کنیم، ‫و بعد دوباره راهی بشی؟
‫موافقم.
‫وضعیت از اون چیزی که فکر می‌کنین بدتره.
‫نمی‌تونم تنهایی فرار کنم ‫و بقیه رو ول کنم.
‫اگه این کار رو بکنم، ‫بقیه توی خطر بدتری میفتن.
‫تنهایی چیکار می‌تونی بکنی؟
‫می‌تونی یه فایل سورس برنامه‌ برام بفرستی؟
‫راحته.
‫یه خرده تحمل کن.
‫بهتره عجله کنی.
‫اینکه لی دونگ جائه چقدر دیگه ‫بتونه اینجا زنده بمونه
‫نمی‌دونم.
‫[محله‌ی چینی‌های کوتایا]
‫مطمئنی خودشه؟
‫نقشه‌ رو ببین. اسمش یکیه.
‫گیونگ گو، تو ویتنامی هم بلدی؟
‫مگه اون انگلیسی نیست؟
‫بریم تو.
‫یه چیزی پیدا می‌کنیم.
‫اوه، لعنتی!
‫اون عوضی اینجاست؟
‫بله، داره میاد.
‫خواهش می‌کنم رحم کنین، بانو لیم.
‫احمق.
‫فکر کردی می‌تونی سرم کلاه بذاری؟
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫من
‫به مردها
‫اعتماد ندارم.
‫بریزین خونه‌اش ‫و هر چیز ارزشمند رو بردارین.
‫و کلکش رو بکنین.
‫بله، خانم.
‫گیونگ گو، ما رو کدوم قبرستونی آوردی؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫بذار جا رو پیدا کنم.
‫فکر خوبیه.
‫فکر خوبی بود،
‫ولی ساک‌مون رو اونجا جا گذاشتیم.
‫ساک‌مون؟ تمام بند و بساط‌مون؟
‫آره، پول، لباس، همه چی.
‫- برو برش دار. ‫- عمرا‌. خودت برو.
‫بیا بریم.
‫نقشه رو حفظ کردم.
‫بیا از اینجا بزنیم به چاک.
‫گیونگ گو، توی این مورد می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫بجنب! آقای کیم جونش در خطره.
‫بجنب.
‫صبح به خیر. کارت رو تموم کردی؟
‫جو اینجا خیلی فرق داره.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هواش خیلی تمیزه.
‫حتما واسه همین شب رو اینقدر خوب خوابیدم.
‫اسکلم کردی؟
‫فقط من اینطور فکر نمی‌کنم، نه؟
‫رئیس. یه نگاه به این بنداز.
‫- چیه؟ ‫- ببین.
‫[گوی‌های شرط بندی رنگین کمان]
‫[شروع: دو دقیقه و ۵۰ ثانیه‌ی دیگر]
‫تو این برنامه رو نوشتی؟
‫هنوز تکمیل نیست. فعلا چیزی رو نزن.
‫دستت رو بکش.
‫این معرکه‌ست.
‫باید فورا به دو سیک بگیم.
‫ای ناقلا
‫- میشه به چیزی دست نزنی؟ ‫- رنگ‌هاش رو ببین.
‫تو واقعا
‫نگاهش کن.
‫[گوی‌های شرط بندی رنگین کمان]
‫ما یه چیز خارق‌العاده داریم، رئیس.
‫گرفتمش.
‫[گوی‌های شرط بندی رنگین کمان]
‫تو اینو نوشتی؟
‫از فروشگاه که نگرفتم.
‫حتی اجازه نداشتم برم بیرون.
‫خیلی کارت درسته.
‫من اینجا دنبال کار می‌گشتم ‫که از برنامه نویسی فرار کنم،
‫ولی وضعم رو ببین تو رو خدا.
‫انگار سرنوشتم اینه تا ابد برنامه نویس باشم.
‫قبلا هم چیزی مثل این درست کردی؟
‫آره، مدتی سر کار قبلیم.
‫کجا بود؟
‫جایی به اسم یو دیتا.
‫- یو دیتا؟ یو
‫اوه. یو دیتا.
‫مگه رئیسش توی انفجار کشته نشد؟
‫[خطای ناشناخته]
‫هی. کار نمی‌کنه.
‫چی؟
‫عجیبه. همین چند دقیقه پیش کار می‌کرد.
‫اف ۵. لعنتی.
‫نوسازی
‫هی. چرا کار نمی‌کنه؟
‫چی داری میگی؟ درست داشت کار می‌کرد.
‫ببین. کار نمی‌کنه.
‫چه بلایی سرش آوردی؟
‫منظورت چیه؟ من کاری نکردم.
‫فکر کنم چند تا کد مهمش رو پاک کردی.
‫عمدا پاک کردی؟
‫چه مرگته؟ آخه واسه چی چیزی رو پاک کنم؟
‫من واسه نوشتن این برنامه کلی زحمت کشیدم.
‫یعنی که چی؟
‫اون دروغ نمیگه. اون موقع کار می‌کرد، رئیس.
‫آره، منم دیدم.
‫تو عمدا پاک کردی!
‫پولم رو بده! پول زحمتم رو بده!
‫اینقدر جسور شدی که با من دهن به دهن می‌کنی؟
‫باید‌
‫تو، جناب بامزه.
‫یکی دیگه بنویس.
‫خیلی خب‌.
‫بهت گفتم چیکار کنی؟
‫چی؟
‫اوه، بله.
‫درس عبرت رو آماده می‌کنم.
‫برو کنار!
‫پاش رو بذار بالا.
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫متاسفم‌.
‫محکم بگیرش.
‫سرت رو بپا‌.
‫متاسفم!
‫می‌خوام ازت درس عبرتی درست کنم
‫تا بقیه حسابی کار کنن و فرار نکنن، خب؟
‫اگه چیزی لازم داری بگو.
‫دیگه فرار نمی‌کنم.
‫این یه بار رو ببخشین. متاسفم!
‫باید تو یه حرکت بزنم.
‫لعنتی.
‫دلت می‌خواد بمیری؟
‫گفتی اگه چیزی لازم داشتم بگم.
‫این دو نفر طراحی گرافیک خوندن.
‫خودم بخوام برنامه رو کامل کنم
‫کلی زمان می‌بره.
‫نمی‌تونم‌. خیلی طول می‌کشه.
‫فراموشش کن. من استعفا میدم.
‫حتی کتکم هم بزنین انجامش نمیدم.
‫مردک پررو
‫هی‌.
‫ولش کن.
‫رئیس؟
‫هر چی می‌خواد در اختیارش بذارین.
‫من باید سر حرفم بمونم.
‫چرا تو
‫پسرها، برگردین سر کار.
‫تو، بمون.
‫فقط من؟
‫- خدایا. ‫ پاشو.
‫دنبالش برو. برو.
‫تکون بخور.
‫قبلا هم این اتفاق افتاد ‫و باز الان هم دوباره اتفاق افتاد.
‫سعی داری گند بزنی به کارمون؟
‫معلومه که نه، رئیس. من هیچ کاری نکردم.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫من کاری نکردم، رئیس. اشتباه متوجه شدین.
‫- برو تو. ببخشید؟
‫- برو تو. ‫ خدای من.
‫شما دارین میرین خونه؟
‫خوش به حال‌تون.
‫فقط مثل اونا می‌تونین برگردین کره،
‫پس سخت کار کنین.
‫بجنبین دیگه.
‫سفر خوبی داشته باشین. چمدونت رو یادت نره.
‫اون حتما خیلی خوشحاله.
‫برین، پسرها.
‫اینجا کنار همدیگه غذا می‌خورین ‫و می‌خوابین و یه برنامه درست می‌کنین.
‫- موفق باشین. به امید موفقیت.
‫خوبه.
‫حالت خوبه؟
‫من به این خاطر اومدم ‫چون اونا گفتن بهم کار میدن.
‫نگران نباش.
‫همه‌مون می‌تونیم صحیح و سالم برگردیم خونه.
‫واسه همین ازتون می‌خوام کمکم کنین.
‫من میرم دنبال وسایلم.
‫یه لحظه.
‫قبل اینکه بری یه قهوه بخور.
‫ممنون.
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم،
‫ولی نتونستم حال و احوالت رو بپرسم.
‫تو و آقای کیم هنوز مشغول بودین.
‫چرا بهم زنگ نزدین؟
‫به خاطر این بود که فکر می‌کردیم ‫تو اوضاعت رو به راهه.
‫راستش خوش خیال بودیم.
‫خیلی وقته که قهوه‌ات رو نخوردم.
‫خوشمزه‌ست، نه؟
‫آره.
‫ولی برام سواله آقای پارک و آقای چوی کجان
‫و چرا اونا باهامون در ارتباط نبودن.
‫بیخود باهاشون تماس نگیر.
‫احتمالا به دور از این بلبشو ‫دارن زندگی‌شون رو می‌کنن.
‫اونا می‌دونن چه خبره.
‫اخیرا اومدن پیشم.
‫جدی؟
‫پس کجا ممکنه باشن؟
‫گیونگ گو.
‫داریم کجا میریم؟
‫مطمئنی داریم میریم پیش آقای کیم؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا این دفعه که وایستادیم پیاده بشیم.
‫- گیونگ گو. ‫ بله؟
‫من گرسنمه.
‫مدتی میشه که گرسنمه.
‫من فقط غلات می‌بینم. با این مشکلی نداری؟
‫این دفعه که توقف کرد پیاده میشیم.
‫عجیبه. داشت درست کار می‌کرد.
‫لعنتی. واقعا دکمه‌ی اشتباهی رو زدم؟
‫کودن.
‫[برای بازیابی برنامه رمز خود را وارد کنید.]
‫وقتی برنامه بازیابی شد نشونت میدم.
‫آقای کیم، همین الان دارم داده‌ها رو می‌گیرم.
‫خوبه.
‫لطفا داده‌ها رو بررسی کن
‫و ببین چیزی توش در مورد لی دونگ جائه هست یا نه.
‫حله.
‫رئیس این باند کوان دو سیکه
‫که زمانی گانگستر بوده.
‫[تحت تعقیب اینترپل]
‫و حکم جلب بین المللی ‫به خاطر قتل توسط اینترپل براش صادر شده.
‫تعجبی نداره. در مقایسه با بقیه،
‫اون به نظر خیلی خشن‌تر بود.
‫به نظرم تاکسی متر خرابه. عجیبه.
‫اهل کجایی؟
‫کره‌ی جنوبی.
‫واقعا؟ راستش من یه خرده کره‌ای بلدم.
‫این خراب نیست.
‫تو سوار تاکسی لوکسی شدی
‫که کرایه‌اش بیشتره.
‫به این میگی تاکسی لوکس؟
‫شک دارم.
‫اینطور که به نظر میاد، این مال تو نیست.
‫کرایه‌ات میشه ۶ هزار دلار.
‫- رد کن بیاد، نفله. ‫- بده من.
‫آقای کیم، اتفاقی افتاد؟
‫چیزی نبود.
‫چیزی در مورد لی دونگ جائه پیدا کردی؟
‫هنوز نه.
‫بیشتر داده‌ها برنامه‌های بی‌ارزش بودن.
‫برنامه‌هایی که تکمیل نشدن.
‫برنامه نویس‌ها کجا ممکنه رفته باشن؟
‫نمی‌دونم الان کجان،
‫ولی همه‌شون به یه دلیل اومدن اینجا.
‫ "تبریک میگم، استخدام شدی."
‫همه‌شون قبل از اومدن به اینجا ‫این پیام رو دریافت کردن.
‫همگی جوون‌هایی هستن که رویایی داشتن.
‫می‌خواستن پسران موفقی بشن.
‫می‌خواستن شغل درست درمونی داشته باشن.
‫هویت راهنمامون که جلوی فرودگاه
‫اومد دنبال‌مون رو پیدا کردی؟
‫خیلی وقت پیش این کار رو کردم.
‫اون راستش دو شغله‌ست.
‫از سفرتون لذت ببرین.
‫شب خوبی داشته باشین.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫[جمهوری کره]
‫سفارتخونه‌ی کره‌ست؟
‫[چوی یونگ جین]
‫واسه گزارش گم شدنم زنگ زدم.
‫اسم من چوی یونگ جینه،
‫و شماره ملیم ۹۹۰۵۲۴ ئه.
‫خانواده‌ام یه بند بهم زنگ می‌زنن.
‫من از خونه فرار کردم.
‫آره، به خاطر اذیت و آزار خونگی.
‫یه لحظه گوشی.
‫فکر کنم داری اشتباه میری.
‫واسه همین ازتون ممنون میشم ‫که اطلاعاتی از من در اختیار خانواده‌ام نذارین.
‫حالا که از اذیت و آزار خونگی فرار کردم،
‫می‌خوام برم دنبال آزادیم.
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫هی، بازی هنوز برقراره؟
‫گفتم زودی میام. صبر کن دیگه.
‫بهت گفتم داری اشتباه میری.
‫دلت می‌خواد بمیری؟
‫وایستا. منو نکش!
‫خواهش می‌کنم!
‫اصلا این روانی کیه؟
‫پس اینجوری گم و گور شدن‌شون رو ‫صحنه سازی می‌کردی.
‫تو کی هستی؟
‫همین الان بازم کن!
‫این مرد جوون کجاست؟
‫[لی دونگ جائه]
‫نمی‌دونم.
‫اصلا اون کیه؟
‫اونو کجا فرستادی؟
‫روحت هم خبر نداره با کی سرشاخ شدی.
‫به زبون خوش بازم کن.
‫یه لحظه.
‫صبر کن. کجا میری؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫صبر کن.
‫بهت میگم، باشه؟ آقا، خواهش می‌کنم.
‫آقا، صبر کن.
‫لی دونگ جائه به کجا فرستاده شد؟
‫نمی‌دونم.
‫من فقط بچه‌ها رو به محل قرار می‌بردم، همین.
‫این عملیات چند تا تیم داره؟
‫فکر کنم چهار تا. نه، پنج تا.
‫نه، چهار تا. صبر کن
‫اونا هر وقت بخوان تیم اضافه و کم می‌کنن.
‫تازه، ما از دفتر اصلی دستور می‌گیریم.
‫- دفتر اصلی؟ ‫- خواهش می‌کنم منو نکش.
‫من برات مفیدم و قول میدم حقیقت رو بگم.
‫و این دفتر اصلی که گفتی کجاست؟
‫آخه من از کجا بدونم؟
‫من فقط بعد از تماس دست به کار میشم.
‫پس خودم باید بفهمم.
‫ممنون. خداحافظ.
‫چی؟ هی، صبر کن!
‫هی، نمی‌تونی منو اینجا ول کنی بری.
‫کمکم کن!
‫گیونگ گو.
‫دیگه دارم توهم می‌زنم.
‫چی؟ فکر کنم‌ منم دارم می‌بینمش.
‫گیونگ گو، آقای کیمه! ببین!
‫خوبی؟
‫صدمه ندیدی؟
‫غذا خوب می‌خوردی؟
‫ما
‫ما فکر کردیم ممکنه توی دردسر افتاده باشی،
‫پس اومدیم کمکت.
‫حالا ما اینجاییم،
‫پس نگران نباش.
‫نگران نباش.
‫- خدایا، این ترشه. ‫- تعجبی نداره.
‫می‌دونستم یه دلیلی داره که نمی‌تونم پیداشون کنم.
‫اونا کِی رفتن اونجا؟
‫راستی، سر راه‌ گذرمون به بانو لیم خورد،
‫و نزدیک بود سرمون رو به باد بدیم.
‫فکرش لرزه به تنم میندازه‌.
‫اصلا اون زن اینجا چیکار می‌کنه؟
‫باور نکردنیه.
‫لی دونگ جائه باید
‫توی یکی از مکان‌هایی باشه که اونا اداره‌اش می‌کنن.
‫نمی‌دونیم تیم‌ها کجان،
‫و تیم‌ها دائما کوچیک و بزرگ میشن.
‫چطور می‌تونیم پیداش کنیم؟
‫نمی‌تونیم. نمی‌دونیم اون کجاست.
‫پس چیکار کنیم؟
‫باید تیم‌ها یه جا جمع بشن.
‫احمق‌ها!
‫می‌خواین در کسب و کارتون تخته بشه؟
‫حتی نمی‌دونیم تیم‌ها تا کجا پخش شدن،
‫بعد تو می‌خوای اونا جمع بشن؟
‫و اونم به اختیار خودشون؟
‫آره.
‫قراره مهمونی آخر سال داشته باشن؟
‫چطور ممکنه این اتفاق بیفته؟
‫باید یه کاریش بکنیم.
‫چطور تنهایی می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫نمی‌تونم.
‫ولی تو اونجا تنهایی.
‫منم همین فکر رو می‌کردم،
‫ولی یکی اینجا هست که به نظرم متحدمونه.
‫آقای پارک و آقای چوی؟
‫درک می‌کنم که اونا تا حدودی می‌تونن کمک کنن، ولی
‫هی.
‫تائو زی.
‫وانگ تائو زی!
‫پرس و جو کن ببین اون اینجا چیکار داشت.
‫چشم، خانم.
‫دو جعبه نوشیدنی واسه این آدرس سفارش داده.
‫[رستوران لمس پدر]
‫این دیگه‌
‫کودن .
‫لعنتی.
‫راهنما چرا گوشیش رو جواب نمیده؟
‫امروز قرار نیست نیروی جدید برامون برسه؟
‫شاید از دیشب هنوز خوابه.
‫فرودگاه نرفته و پیداش نیست.
‫دیگه داره میره روی مخم.
‫صبر کن. وایستا.
‫هی، دوربین رو بده من.
‫اون عوضی‌ها دیگه کی هستن؟
‫لعنتی.
‫انگار دارن میان سمت ما.
‫بدو برو در اصلی رو قفل کن.
‫باشه.
‫برام سواله الان بانو لیم
‫چه فکری در موردم می‌کنه.
‫وانگ تائو زی.
‫امروز تیکه تیکه‌ات می‌کنم.
‫برین!
‫[از طرف راهنما: از اونجا فرار کنین!]
‫لعنتی.
‫حتما قبل اینکه بتونه باهامون تماس بگیره اونو گرفتن.
‫- چیکار کنیم؟ ‫ میریم دفتر اصلی.
‫به تیم‌های دیگه زنگ بزن!
‫تیم‌های دیگه؟
‫راهنمامون دست اوناست
‫یعنی تشکیلات‌مون به زودی لو میره.
‫برین!
‫صبر کن.
‫بدون اجازه‌ی رئیس می‌تونیم به دفتر اصلی بریم؟
‫اون وقت تا عمر داریم بهمون سرکوفت می‌زنه.
‫اینو به له شدن توسط اونا ترجیح میدم.
‫بچه‌ها رو بردار و از در پشتی برین!
‫اینجا دنبال کی هستیم؟
‫خوشتیپ‌ترین عوضی.
‫باید دنبال خوشتیپ‌ترین عوضی بگردین!
‫- خوشتیپ‌ترین عوضی رو پیدا کنین! ‫- خوشتیپ‌ترین عوضی رو پیدا کنین!
‫داریم میریم!
‫- اون اینجا نیست. ابله!
‫حتما همگی فرار کردن.
‫آشغال بی‌خاصیت!
‫من
‫می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫وانگ تائو زی!
‫خیلی خب. یالا. تکون بخورین.
‫یالا. بجنبین.
‫سریع‌تر، بچه‌ها.
‫[دفتر اصلی چئونگیوم در کوتایا]
‫پیاده بشین دیگه.
‫تیم‌های دیگه هم حتما رسیدن.
‫همگی به نظر شدیدا مجروح شدن.
‫همینجوری اونجا مثل بز واینستا. تکون بخور.
‫- نفله‌های کودن. ‫- تکون بخور. لعنتی.
‫یالا.
‫اینجا. بشینین.
‫زانو بزنین. یالا دیگه.
‫زانو بزنین، آشغال‌ها. ‫یالا. هر کار بهتون گفته میشه بکنین.
‫مگه شما کره‌ای نیستین؟
‫جدی اونقدر کلافه‌ام کردین که گرمم شد.
‫بهت گفتم بدون اجازه‌ی من نیا اینجا.
‫اون وقت تو برداشتی تیم‌های دیگه رو هم آوردی؟
‫متاسفم. یه موقعیت اضطراری بود.
‫- مردک... ‫ خدایا. متاسفم.
‫پس موقعیت اضطراری بود.
‫دنیا پر از آدم‌های شروره.
‫[کیم هیونگ ساب]
‫تو فقط داری از پروتکل پیروی می‌کنی.
‫اگه پامون رو از گلیم‌مون درازتر کنیم
‫و چون می‌تونیم، پروتکل رو نادیده بگیریم،
‫دیگه پلیس نیستیم و قانون شکنیم.
‫بابت این بلبشو متاسفم، رئیس.
‫عیبی نداره. به نظر من قضیه از این قراره.
‫یه نفر واسه اینکه بیاد اینجا
‫این کلک رو سوار کرده.
‫آقای کیم.
‫رئیس‌شون
‫پلیسه.
‫اون سروان مسئول پرونده‌ی لی دونگ جائه‌ست.
‫کاری از دست ما براتون ساخته نیست
‫وقتی یه آدم بالغ نخواد باهاش تماس گرفته بشه.
‫اونا دستخط رو ارزیابی کردن،
‫و متعلق به یه نفره.
‫احتیاط شرط عقله.
‫اگه یادداشت خودکشی از همه‌شون نگرفتین،
‫حتما از همه بگیرین.
‫و ترتیب‌شون رو بدین.
‫- بله، قربان. ‫- یه نوشیدنی خنک برام بیارین.
‫خداحافظ، قربان!
‫مگه نشنیدین چی گفت، نفله‌ها؟
‫- یالا! برین تو. ‫ هی. بجنبین.
‫- راه بیفتین! ‫- یالا. تکون بخورین.
‫- نشنیدین چی گفت؟ یالا. ‫- تکون بخور.
‫لعنتی. چیکار کنیم؟
‫خیلی خب. دقیقا هر چی میگم بنویسین.
‫ "زندگی خیلی سخته."
‫ "خداحافظ همگی."
‫هی، اومدین.
‫هفتِ خوش شانس.
‫بیاین دست اول با ۷ نفر شروع کنیم.
‫بعد از شام دخل بقیه‌شون رو میاریم.
‫- بله، قربان. ‫ بله، قربان.
‫خیلی خب. اونایی که ‫سری قبلی اومدن هنوز زنده‌ان، نه؟
‫- آره. آماده‌شون کنین.
‫- هی. بریز تو. یالا.
‫- درست کار کن. ‫ ببخشید.
‫واقعا دارین گند می‌زنین.
‫- خدایا. خودم انجامش بدم؟
‫دیگه نباید بگی بلد نیستی.
‫باید مطالعه کنی و سعی کنی بفهمی.
‫من کل روز رو وقت ندارم! یالا بنویسین!
‫شما آشغال‌ها خانواده‌تون رو ول کردین ‫و اومدین اینجا که زندگی راحتی داشته باشین
‫و از منظره لذت ببرین.
‫اگه وجدان داشته باشین،
‫حداقل کاری که می‌تونین بکنین ‫اینه که براشون یه نامه بنویسین.
‫بهتره شروع کنین بنویسین.
‫خودخواه‌های عوضی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫چی؟
‫کی بود حرف زد؟
‫ما خانواده‌مون رو ترک نکردیم ‫که بیایم اینجا زندگی راحتی داشته باشیم.
‫واسه کار کردن اومدیم.
‫تا بتونیم با حقوق‌مون ‫کارهای خوبی واسه خانواده‌مون بکنیم.
‫آشغال. زده به سرت؟
‫ما به این خاطر اومدیم.
‫کِی دست‌هات رو باز کردی؟
‫ولی امثال تو
‫هرگز درکش نمی‌کنن.
‫دارین چیکار می‌کنین؟ ‫اونو بکشین!
‫داره فرار می‌کنه!
‫آروم باش.
‫من فقط داشتم از دستورات پیروی می‌کردم.
‫[پاسپورت، جمهوری کره]
‫[نام: لی جی هون]
‫شما میرین خونه؟
‫خوش به حال‌تون.
‫حال‌تون خوبه؟
‫دست‌های بقیه رو باز کن.
‫یه مشکلی داریم، قربان.
‫اون همه آدم داشتین. ‫اونا از پس یه نفر برنیومدن؟
‫چطور ممکنه؟
‫من ترتیبش رو میدم، قربان. برین!
‫آره. پول جاش امنه.
‫باشه. سریع میام.
‫پلیس!
‫باقیش رو بسپر به ما. تو باید بری!
‫- خیلی خب. ممنون.
‫پلیس!
‫گیونگ گو. حالا چیکار کنیم؟ ‫اینا تفنگ ساچمه‌ای هستن.
‫شلیک نکن. هر اتفاقی افتاد، شلیک نکن.
‫خیلی خب.
‫گو ایون، صدام رو داری؟
‫آره، آقای کیم.
‫باید بفهمیم رئیس کجا رفت.
‫سروان رو پیدا کردم.
‫اون داره میره سمت شهربازی انتهای رودخونه.
‫هنوزم خیلی ازش عقبم.
‫سعی می‌کنم برات زمان بخرم.
‫شاید یه راهی واسه این کار باشه.
‫آقای کیم.
‫مسیرت رو عوض کن. یه میون‌بر هست.
‫داری بهش نزدیک میشی.
‫از اون بالا جایی رو نداره بره.
‫تو کی هستی؟
‫حتما حسابی سرگرم بودی
‫چون هم این عملیات رو می‌گردوندی
‫و هم پلیس بودی.
‫تو منو می‌شناسی؟
‫تو پلیسی. از خودت خجالت نمی‌کشی؟
‫ببین،
‫دستگیری خلافکاران توی کره
‫بی‌فایده‌ست.
‫چرا؟
‫چون نهایتا همه چی باب میل اون خلافکاران میشه.
‫مگه چاره‌ی دیگه‌ای هم داشتم؟
‫باید هوای خودم رو می‌داشتم. قبول نداری؟
‫خب یه نگاهی توی آینه
‫به خودت انداختی؟
‫تو خلاف کردی
‫و روی حقیقت سرپوش گذاشتی.
‫من یه پلیس فاسد می‌بینم
‫که تبدیل به یه پیرمرد منفور شده.
‫تو
‫پلیسی پیر و فاسد.
‫بد شد.
‫من شاید پیر باشم،
‫ولی مرگ تو ممکنه قبل از من برسه، مرد جوون.
‫آقای کیم!
‫آقای کیم، حالت خوبه؟
‫- سازمانی گسترده و بزرگ... ‫- هی، درد داره.
‫در خارج از کشور ‫وبسایت‌های شرط بندی غیر قانونی داشت.
‫- اعضای این سازمان... یالا.
‫خارج از کشور دستگیر و به کره تحویل داده شدن.
‫اکثرشون گانگسترهای خشن بودن.
‫برای گریز از اتهامات قتل، ‫اونا به خارج از کشور فرار کردن.
‫و اینترپل هم حکم جلب بین المللی صادر کرده بود.
‫برای اداره‌ی وبسایت‌های شرط بندی غیر قانونی،
‫اونا مردان جوون بین ۲۰ تا ۳۰ سال رو
‫با پیشنهاد کاری در خارج از کشور فریب می‌دادن.
‫- این جوون‌ها رو می‌دزدیدن... ‫- عکس نگیرین
‫- و مجبورشون می‌کردن... ‫- وقتی کل داستان رو نمی‌دونین.
‫- سایت‌های شرط بندی غیر قانونی بسازن. ‫- من هیچ کار خلافی نکردم!
‫افشای این باند مردم رو در شوک فرو برد.
‫پلیس مجرمان بازداشت شده رو
‫به قتل، آدمربایی، ضرب و جرح و گروگانگیری متهم کرد.
‫و در حال حاضر در حال بررسی جزئیات پرونده هستن.
‫[تاکسی لوکس]
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫[تاکسی لوکس]
‫بابا.
‫دونگ جائه
‫دونگ جائه!
‫بابا
‫بابا.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫صدمه دیدی؟
‫من خوبم.
‫پسرم.
‫من خوبم، بابا.
‫[سئول ۲۴ ام۵۲۸۳]
‫[تاکسی لوکس]
‫من تمام وبسایت‌های شرط بندی ‫غیر قانونی‌شون رو پیدا کردم
‫و تعطیل‌شون کردم.
‫آفرین، گو ایون.
‫این درست نبود.
‫یادت نمیاد چی باید بگی؟
‫تاکسی رو از حالت سرویس خارج می‌کنم.
‫[استعفانامه]
‫برنامه‌ی خاصی داری؟
‫برمی‌گردم به جایی که بهش تعلق دارم.
‫به کجا تعلق داری؟
‫شرکتم استعفانامه‌ام رو قبول کرد.
‫- چی؟ ‫- غیر منتظره‌ست. واسه منم همینطور.
‫چی؟
‫- خوش اومدی. برگشتی.
‫- رسیدی. چرا اینقدر لفتش دادی؟
‫سلام.
‫دفتر کجاست؟
‫برو طبقه‌ی دوم.
‫طبقه‌ی دوم؟ ممنون.
‫سلام. من اون ها جون هستم. ‫اولین روز کاریمه.
‫کسی اینجا نیست؟
‫خیلی خب. همه اینجان؟
‫پس بیاین دوباره کارمون رو شروع کنیم.
‫ترتیبش رو دادم.
‫آمارش رو درمیارم اون کیه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫این دفعه یه آدم مسن مشتری‌مونه.
‫اون پیرزن مثل نوه‌اش باهاش برخورد می‌کنه.
‫نمی‌دونه اون چه نیت شومی داره.
‫میشه یه لطف متفاوت ازت بخوام؟
‫اگه اینو امضا کنی،
‫من ده‌ها دلار کمیسیون می‌گیرم.
‫- ضرر مالی خیلی هنگفته. ‫- عوضی‌ها.
‫این طرز درست برخورد با مشتری نیست. ‫حتی نمی‌خوای سلام کنی؟
‫مامان، این بار رو قبول کن و با بدهکاری بمیر.
‫نه!
‫با اون عوضی‌ها چیکار کنیم؟
‫باید مثل خودشون رفتار کنیم.