‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫تمام شخصیت‌ها، سازمان‌ها ‫و مکان‌ها غیر واقعی می‌باشند.
‫برخی از صحنه‌های جنایی
‫ممکن است برایتان آزار دهنده باشد.
‫درست سه ساعت بعد از
‫فوت یک کارگر کارخونه ‫که در دستگاهی له شد،
‫خط تولید مجدد راه اندازی شد، ‫و خبرش مردم رو عصبانی کرد.
‫شرکت ادعا کرد اشتباه خود کارگر بوده،
‫و فاجعه‌ای صنعتی نبوده
‫مردی که به زنی در مسیر خونه‌اش
‫که تنها در آپارتمانی زندگی می‌کرد، حمله کرد،
‫در اولین محاکمه به ۵ سال حبس محکوم شد.
‫مرد که برای یه شرکت امنیتی خصوصی کار می‌کرد
‫به شدت منگ و قانونا "عقب افتاده" بود
‫خبر ناراحت کننده‌ای دارم.
‫مردانی که
‫به توزیع فیلم‌های غیر اخلاقی متهم ‫و به سه سال حبس محکوم شدن
‫منتظر نتیجه‌ی تقاضای فرجام خواهی‌شون هستن.
‫در همین حال، یکی از قربانیان‌شون خودکشی کرد.
‫اعضای خانواده‌ی قربانی میگن
‫اون استرس بیش از حدی داشته
‫که به سبب تهدیدهای دائمی افراد مهاجمش بوده.
‫مردم در فضای مجازی خشم‌شون رو ابراز می‌کنن
‫و از دستگاه قضا تقاضای اجرای عدالت رو دارن.
‫[قسمت اول]
‫زندانی ۵۲۸۳، بیا بیرون توی راهرو.
‫امروز توزیع کنندگان فیلم‌های غیر اخلاقی
‫از نتیجه‌ی تقاضای فرجام خواهی‌شون مطلع میشن.
‫یکی از مهاجمین خودش رو به شکل زن درآورد
‫تا تماس‌های تصویری بگیره
‫و زنان و بچه‌ها رو قربانی آزار و اذیت کنه.
‫ولم کنین!
‫شنیدم امروز با عفو مشروط آزاد میشی.
‫حتما خوبه که یه سری امتیازات داشته باشی.
‫بهتره داشته باشم. کلی خرج کردم.
‫وقتی رفتی بیرون بهم زنگ بزن. ‫یه جا بهت میدم.
‫[زندان گوچئون]
‫قبل از حذف چت گروهی ‫فیلم‌ها رو ذخیره کردی؟
‫آره.
‫- می‌دونی این چیه؟ چیه؟
‫شماره‌ی یه کمد توی مترو و رمزش.
‫اندازه‌ی دو سال پول دنبال کننده‌‌ها اون تویه.
‫این تیکه کاغذ حکم پول رو داره؟
‫حتی پشت میله‌های زندان هم دنبال کننده جذب کردی؟
‫تنها توی کره ده‌ها هزار بازدید کننده
‫منتظر بازگشت‌مون هستن.
‫وقتی تقاضا باشه، درستش اینه که عرضه هم باشه.
‫آدم باید همیشه واسه پول درآوردن آماده باشه.
‫دمت گرم، رئیس.
‫خطری نداره که بعد از عفو مشروط ‫بازم همون کارهامون رو بکنیم؟
‫احمق.
‫یه دست نشونده رو مسئول می‌کنیم،
‫و توی یه سرور خارجی ‫واسه اعضای ویژه یه فضا فراهم می‌کنیم.
‫راستش
‫فکر می‌کردم چندین سال توی زندان بپوسیم.
‫هر روز خبرمون توی اخبار بود.
‫می‌دونی چرا داریم آزاد میشیم؟
‫واسه خاطر این نیست ‫که یه قاضی سابق که الان وکیله رو استخدام کردی؟
‫اونا به همین زودی ما رو فراموش کردن.
‫واسه همین عاشق کشورم هستم.
‫کاملا حق با توئه.
‫رئیس.
‫هی، شما.
‫کمربندهاتون رو ببندین.
‫احمق. با ما بودی؟
‫هی.
‫بیا دردسر درست نکنیم. هر کار میگه بکنین.
‫چه خبره؟
‫اوه، لعنتی.
‫هی.
‫آسیب جدی که ندیدین، نه؟
‫یالا. بیاین بیرون.
‫بیا.
‫کجاییم؟
‫اون چیه؟
‫[تاکسی لوکس]
‫یالا سوار بشین!
‫[تاکسی لوکس]
‫ایول!
‫گلوم خشکه و می‌سوزه.
‫بیاین، بزنین به افتخار فرارمون.
‫یه دونه هم واسه من باز کنین.
‫ممنون. بچه‌ها، خوب حبس‌ رو کشیدیم ‫و جون سالم به در بردیم.
‫خب،
‫تو کی هستی؟
‫من؟ من یه دنبال کننده‌ام.
‫دنبال کننده؟
‫من طرفدار پر و پا قرصم
‫و دنبال کننده‌‌ی اون چت گروهی ‫که راه انداختین هستم.
‫اگه امروز توی دادگاه حاضر بشین، آزاد میشین.
‫این
‫یه خرده زیادی ساده نیست؟
‫رئیس.
‫به نظرم باید بیدار بشی.
‫رئیس.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫رئیس، به نظرم باید اینو ببینی.
‫چیه؟
‫تا همین امروز پشت میله‌ها بودن.
‫حین تلاش‌شون برای فرار،
‫اونا به نگهبانان داخل اتوبوس حمله کردن
‫و حتی سلاح‌هاشون رو گرفتن.
‫اینا شبیه ما هستن.
‫امکان نداره، اون گفت سلاح‌هایی دزدیده شده.
‫- ما چیزی برنداشتیم. ‫- شرمنده، رئیس.
‫این چیه؟
‫این واسه چی دستته؟
‫نمی‌دونم.
‫باتوجه به فوریت قضیه، ‫پلیس اونا رو توی لیست افراد تحت تعقیب گذاشته.
‫فراری‌ها
‫می‌بینی؟ دارن در مورد ما حرف می‌زنن!
‫چی بهت گفتم؟
‫چه خبره؟
‫اونا سلاح هم دزدیدن، پس ممکنه حبس ابد بخورن.
‫- حبس ابد. ‫ لعنتی.
‫هی، به پلیس‌ زنگ بزن.
‫بگو خودمون رو تحویل میدیم!
‫خیلی خب‌.
‫این مسخره‌ست.
‫ما یه حکم دادگاه تا آزاد شدن فاصله داشتیم.
‫فکر می‌کنی دیوونه‌ایم؟ ‫واسه چی فرار کنیم؟
‫چرا به پلیس زنگ نمی‌زنی؟
‫گوشی قفله!
‫پلیس محل اختفای فراری‌ها رو پیدا کرده.
‫گروه ضربت داره واسه حمله آماده میشه.
‫[قفل]
‫ایست!
‫بلند نشین!
‫تکون نخورین!
‫تو رو خدا ما رو نکشین
‫[گروه ضربت]
‫سرتون رو بگیرین بالا!
‫چهره‌هاتون رو نشون بدین!
‫ما فرار نکردیم!
‫کار ما نبود.
‫این اصلا منصفانه نیست!
‫اصلا خوشم نمیاد که قراره ‫توی زندان راحت باشن.
‫نمی‌تونن.
‫وقتی صاحبان این تیکه کاغذ
‫متوجه بشن پول دو سال دنبال کننده‌هاشون غیب شده،
‫حسابی عصبانی میشن.
‫پول دو سال دنبال کننده‌ها؟
‫کرایه تاکسی‌مونه.
‫آقای جانگ رفته پول رو برداره.
‫آقای کیم ازت ممنونه که فرستادیش زندان.
‫مشکل‌مون بیرون آوردنش بود.
‫نمی‌تونستیم ازت کمک بخوایم
‫چون جای دوری مشغولی.
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم،
‫ولی هر جا هستی، برات بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم.
‫مراقب خودت باش، بازپرس کانگ.
‫پول‌مون رو گرفتیم.
‫فکر می‌کردم هیچی عایدمون نشه. ‫خوش به حال‌مون شد.
‫حالا بریم؟
‫آفرین.
‫[تاکسی لوکس]
‫[ام۵۲۸۳]
‫[تاکسی لوکس]
‫[دو سال قبل]
‫آفرین به همه.
‫برنامه‌ی خاصی دارین؟
‫- اونجا چیه؟ ‫ یه دفتره؟
‫من برمی‌گردم سر کار قدیمم.
‫منم همینطور.
‫یه جای خالی هست.
‫شماها حتما کارتون خیلی خوب بوده.
‫تو چی گو ایون؟
‫می‌خوام هفته‌ی دیگه آزمون استخدامی دولت رو بدم.
‫- چی؟ ‫- مگه مردم سال‌ها واسش درس نمی‌خونن؟
‫می‌خوای محض تفریح آزمون بدی؟
‫بهتر نیست واسه آرزوی موفقیت ‫یه خرده تافی بخریم؟
‫این روزها تافی نمی‌خوریم.
‫پس چی می‌خورین؟
‫- کی این روزها تافی می‌خوره؟ ‫- شکلاته.
‫امیدوارم قبول بشی.
‫موفق باشی.
‫اینه!
‫کیم.
‫تو چه برنامه‌ای داری؟
‫به نظرم یه مسافرتی برم، ‫تا ببینم سر از کجا درمیارم.
‫- خیلی خب‌. تو چی؟
‫بابت همه چی ممنون.
‫کمک‌تون باعث شد شروع کنم،
‫و شما کاری کردین که بتونم کارم رو تموم کنم.
‫بعضی‌هاتون می‌خواین ‫به جای قدیم‌تون برگردین.
‫بعضی‌هاتون می‌خواین شروعی تازه داشته باشین،
‫و بعضی‌هاتون می‌خواین برین.
‫[تاکسی لوکس]
‫امیدوارم همه توی موقعیت‌های جدیدشون
‫راضی و در آرامش باشن.
‫[پلیس]
‫[دفتر رئیس]
‫[رئیس جانگ سئونگ چئول]
‫بقیه کجان؟
‫منظورت چیه؟
‫همش کار خودم بود،
‫هر چی که هست.
‫[دو سال قبل]
‫[یک سال قبل]
‫[تاکسی]
‫فرم اثبات استخدامی که خواستم رو داری؟
‫چی؟
‫- لعنتی. ‫ اوه، خدا.
‫درسته، اثبات استخدامی.
‫می‌خواستم بیارمش ولی یادم رفت.
‫یه لحظه وایستا.
‫اوه، درد داره.
‫چرا چند نفر دیگه رو استخدام نمی‌کنی؟
‫بقیه خیلی وقت پیش استعفا دادن.
‫این واسه مهد کودک نوه‌اته، نه؟
‫هیچ کس به خاطر اتفاق پارسال ‫نمی‌خواد باهات کار کنه، ها؟
‫فکر می‌کردم از تمام اتهامات تبرئه شدی.
‫هر چی بیشتر سرگرم باشم، بهتره. ‫بیشتر می‌تونم تمرین کنم.
‫این شبیه تمرین به نظر نمیاد.
‫انگار داری به خودت سخت می‌گیری.
‫- خداحافظ. ‫ خداحافظ.
‫بذار ببینم
‫- آقای جانگ. ‫ چیه؟
‫- صدمه دیدی؟ ‫ نه.
‫- بذار یه نگاه بندازم. ‫- چیزی نیست.
‫- بشین. اونقدر ناجور نیست.
‫ماشین‌های اینجا
‫همگی خیلی قدیمی هستن، پس کار راحتی نیست.
‫یه کم دیگه تلاش می‌کنم و اگه به جایی نرسید، ‫می‌فرستمش پیش یه متخصص.
‫نمی‌دونم جین اون و گیونگ گو چه جوری
‫می‌تونستن اینا رو تعمیر کنن.
‫شرط می‌بندم وقتی تعمیرات می‌کردن منو فحش می‌دادن.
‫دلت براشون تنگ شده؟
‫حتی فکرش هم نکن که زنگ بزنی بیان.
‫همگی دارن به زندگی‌شون می‌رسن.
‫دیگه نمی‌خوام ببینم
‫کسایی که برام مهمن
‫آسیب ببینن یا زجر بکشن.
‫فکر نکنم دیگه بتونم تحمل کنم.
‫واسه همین وقتی اومدن دیدنت
‫اینقدر کج خلق بودی؟
‫کج خلق بودم؟
‫گمونم نمی‌خواستم برن.
‫چرا منو نفرستادی برم؟
‫این منصفانه نیست.
‫اگه تو رو می‌فرستادم بری، می‌رفتی تنهایی
‫یه جا واسه خودت همین کارها رو می‌کردی.
‫عوض اینکه بذارم این کار رو بکنی، ‫فکر کردم بهتره کمک کنم.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫تموم شد.
‫آره.
‫هیچ کس دیگه نباید به خاطر من خودش رو فدا کنه.
‫میشه بری زیرزمین
‫و یه چراغ برام بیاری؟
‫این یکی الانه که خاموش بشه.
‫خیلی خب.
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫[تاکسی لوکس]
‫[کنفرانس مطبوعاتی آزمایشگاه هوافضای کره]
‫پرتاب موفق ششمین وسیله
‫مشکلات مکرری که داشتیم رو
‫با تثبیت تزریق سوخت در محفظه‌ی سوم حل کرد
‫و امنیت مخزن کاتالیزور رو هم تامین کرد.
‫[پرتاب موفق وسیله‌ی پرتابه ۶]
‫تکمیل پرتاب موفق چه حسی داره؟
‫هنوز سقوط نکرده،
‫و عجیبه که کار دیگه‌ای واسه انجام نمونده.
‫ولی خوبه که می‌دونیم ماموریت با استفاده از
‫قطعات داخلی تکمیل شد.
‫موتور پربازده‌ِ طراحی شده ‫برای جلوگیری از برخوردی که
‫به جداسازی محفظه‌ی اول کمک کرد
‫نه تنها سبکه بلکه کوچیک هم هست.
‫اضافه کردن یکی دو تاشون به یه تاکسی لوکس
‫بازده بیشتری رو تولید می‌کنه.
‫- اون گفت "تاکسی لوکس" ؟ ‫- تاکسی لوکس؟
‫[کنفرانس مطبوعاتی آزمایشگاه هوافضای کره]
‫سوال چی بود؟
‫این پیجر مال توئه؟
‫- بله، مال منه. ‫- خیلی وقته از اینا ندیدم.
‫اصلا اینا الان کار هم می‌کنن؟
‫این برام ارزش معنوی داره.
‫پس از غذات لذت ببر.
‫اخیرا اوضاع برات چه جوره؟
‫خوبه. غذاهای خوب می‌خورم
‫و درآمدم هم خوب بوده.
‫منم همینطور.
‫مزه‌ی هیچی رو حس نمی‌کنم.
‫شاید دارم آندروپوز رو تجربه می‌کنم.
‫تو هم؟ منم همینجوری بودم.
‫درک می‌کنم که چرا خودم توی این وضعیتم، ‫ولی تو هنوز خیلی جوونی.
‫قتل، دزدی، ضرب و جرح، و سرقت.
‫تعداد کسایی که
‫به خاطر این پنج جرم دستگیر شدن
‫- افزایش پیدا کرده... ‫- باید بهشون درس عبرت داده بشه.
‫قربانی‌ها دیگه کسی رو ندارن ‫که بهش زنگ بزنن.
‫منبعی توی اداره‌ی پلیس
‫من دارم به دفترمون توی روسیه منتقل میشم.
‫تنبیه شدی؟
‫بی‌خیال. این حکم ترفیع رو داره.
‫ترفیع به روسیه؟
‫- چند وقت؟ ‫ پنج سال.
‫زمان زیادیه.
‫- وقتی این پروژه رو جمعش کنم. ‫- خیلی زیاده.
‫نباید قبل اینکه برم از آقای جانگ خداحافظی کنم؟
‫آقای جانگ؟ می‌خوای بهت بتوپه؟
‫آقای جانگ بهت توپیده؟
‫روحتم خبر نداره. اگه چشم خوره می‌تونست آدم بکشه
‫چندین و چند بار بهت گفتم دیگه برنگرد.
‫نمی‌دونی اخراج شدن یعنی چی؟
‫دیگه نباید برگردی اینجا.
‫می‌شنوی؟ اخراجی!
‫حداقل جلوی تو صحبت از مراسم ختمش نکرده.
‫مراسم ختمش؟
‫دیگه برنگرد اینجا.
‫حتی بعد از مرگم،
‫به مراسم ختمم نیا.
‫چطور ممکنه نخواد به مراسم ختمش برم؟
‫اون می‌خواد راه خودمون رو بریم، همین.
‫درک می‌کنم، ولی
‫باید بریم ببینیم در چه حاله، نه؟
‫- درسته. بفرمایین.
‫- بابت غذا ممنون. ‫ ممنون.
‫روز خوش.
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫ببخشید. اینو انداختین.
‫ممنون.
‫- آقا... ‫ سرکار آن.
‫خانم.
‫نگو دوباره داری
‫توی پرونده‌ی دپارتمان‌های دیگه فضولی می‌کنی.
‫الان بیشتر از یه ساله که دنبال پسرش می‌گرده.
‫پیدا کردن پسرش کمک شایانی می‌کنه
‫دخالت نکن و برو ساعت خروجت رو بزن.
‫امروز همه باید واسه شام تیمی بیان.
‫خانم.
‫قبلا هم بهت گفتم
‫واحد مدیریت اطلاعات ‫فقط در مورد اطلاعات درخواست شده تحقیق می‌کنه.
‫اینجوری اینجا واینستا و برو وسایلت رو بردار.
‫چشم.
‫پدری که اون موقع می‌خواستی کمکش کنی
‫پسرش به سن بلوغ رسیده.
‫گم نشده. از خونه فرار کرده.
‫و ما نمی‌تونیم اطلاعات کسایی که فرار کردن رو
‫بدون رضایت‌شون افشا کنیم.
‫می‌تونیم احتمال اذیت و آزار خونگی رو حذف کنیم.
‫به نظر شما اینجوری اومد؟
‫اونی که من دیدم
‫پدری بود که دنبال پسرشه.
‫گمونم ممکنه حق با تو باشه.
‫ولی بدون داشتن حقایق ‫نمی‌تونیم قضاوت شخصی کنیم.
‫اگه به کسی که جلومونه و کمک لازم داره
‫کمک نکنیم،
‫علت وجودمون چیه؟
‫تو فقط داری از پروتکل تبعیت می‌کنی.
‫خدای من، سروان. انگار به همین زودی حالتون بد شده
‫اگه پامون رو از گلیم‌مون درازتر کنیم
‫و چون می‌تونیم، پروتکل رو نادیده بگیریم،
‫دیگه پلیس نیستیم و قانون‌شکن هستیم.
‫یه قانون دیگه هم هست که باید در نظر داشته باشی.
‫این
‫یه کاره.
‫مراقب فسخ قرارداد، کسر حقوق،
‫و ارزیابی عملکردت واسه منابع انسانی باش.
‫میشه یه سیگار بدین؟
‫لعنتی.
‫ترجیح میدم اون توی کار تیم‌های دیگه دخالت نکنه.
‫سرکار آن، به اون توجه نکن.
‫[تاکسی لوکس]
‫[سرویس تاکسی لوکس - نمیر، انتقام بگیر. ‫ما برات این کار رو می‌کنیم.]
‫اینم از این.
‫[سرویس تاکسی لوکس - نمیر، انتقام بگیر. ‫ما برات این کار رو می‌کنیم.]
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫[گمشده از زمان پیدا کردن کاری در کوتایا]
‫[لطفا پسرمان را پیدا کنید. ‫خانواده‌اش منتظر بازگشت او هستند.]
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫دونگ جائه، متاسفم.
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫[سرویس تاکسی لوکس - نمیر، انتقام بگیر. ‫ما برات این کار رو می‌کنیم.]
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫[تاکسی لوکس]
‫داستانت رو بهم بگو.
‫بگو چه اتفاقی برات افتاد.
‫خب
‫[آمبولانس]
‫من پسری دارم که نور چشم منه.
‫وقتی بچه بود مامانش مُرد،
‫و من با یه کسب و کار کوچیک بزرگش کردم.
‫اینو بگیر و برو با دوست‌هات بخور.
‫- تربچه یادم رفت. نه!
‫کی مرغ سوخاری می‌بره مدرسه؟
‫یادت نره مطالب مهم رو یادداشت کنی.
‫[مرغ سوخاری دونگ جائه]
‫بعدا می‌بینمت، بابا!
‫- مدرسه خوش بگذره. ‫- تحملش واسه یه پسربچه سخت بود،
‫ولی اون مرد بزرگ و خوبی شد.
‫- تولدت مبارک. ‫ ممنون.
‫پسرم، تولدت مبارک.
‫ولی من هنوز دبیرستانی‌ام.
‫می‌تونی نوشیدنی‌ای که من اجازه میدم رو بخوری.
‫آقای لی، نوشیدنی ما کو؟
‫- خیلی کار زشتیه. بس کنین.
‫وقتی تولدتون شد برگردین.
‫الو؟
‫حتما‌. الان میاریم خدمت‌تون.
‫یه دونه بدون استخوون.
‫پسرم، امروز کلاس نداری؟
‫نه. کلاس کنسل شد.
‫که اینطور.
‫یه لحظه.
‫نتونستم یه وام اضافی بگیرم.
‫اگه کمی دیگه بهم وقت بدی
‫هر ۶ ماه همین بهونه رو برام میاری.
‫اگه نمی‌تونی پول رو بدی، قرارداد رو فسخ کن.
‫ولی اون وقت باید بریم کف خیابون زندگی کنیم.
‫منو آدم بده‌ی ماجرا نکن
‫و تا آخر ماه خبر بده که می‌خوای
‫قرارداد رو تمدید کنی یا نه.
‫ولی
‫گفتی بدون استخوون، نه؟
‫بابا.
‫یه چیزی می‌خوام بگم.
‫من دو سال به عنوان دانشجوی بورسیه
‫میرم خارج.
‫دانشجوی بورسیه؟
‫بهم بورسیه
‫و خوابگاه پیشنهاد شده.
‫دو سال؟
‫ولی تا من نیستم می‌تونی با تنهایی کنار بیای؟
‫این فرصت خوبی واسته؟
‫محشره.
‫بقیه واسه همچین فرصتی سر و دست می‌شکنن.
‫باشه. اگه تو خوشحال باشی منم خوشحالم.
‫این واقعا نیازی نبود، می‌دونی.
‫آدم بالغ باید کت شلوار درست درمون داشته باشه.
‫خدایا.
‫می‌خوای حروف اول اسمت ‫روی آستین‌ها دوخته بشه؟
‫نه، نیازی نیست.
‫چرا، لطفا این کار رو بکن.
‫بیا، بابا.
‫این چیه؟
‫زنگش واسه زمانی تنظیم شده ‫که باید داروهات رو بخوری.
‫من روزی یه بار زنگ می‌زنم.
‫امان از دست تو
‫پسرم، بیا بغلم.
‫دونگ جائه هر کار هم می‌کرد
‫- منو سربلند می‌کرد. برو.
‫خوش بگذره.
‫ولی مدت کوتاهی که گذشت،
‫حس کردم یه جای کار می‌لنگه.
‫[پسر بابا]
‫پسرم هر روز باهام تماس می‌گرفت،
‫ولی بیشتر از ۱۵ روز ازش خبری نشد
‫که برام عجیب بود.
‫[مرغ سوخاری دونگ جائه]
‫- اینجایی. چیه؟
‫راستش فقط داشتم رد می‌شدم.
‫اگه کمی بهم زمان بدی، پول رو برات جور می‌کنم.
‫- نیازی نیست. چی؟
‫پول پرداخت شد، پس همه چی مرتبه.
‫کی پول رو پرداخت کرده؟
‫نمی‌تونم بهت دروغ بگم.
‫پسرت اجاره رو داده.
‫اون پول رو داده؟
‫ولی پسرم همچین پولی نداره.
‫دونگ جائه از دانشگاه مرخصی گرفت که بره سر کار.
‫شنیدم شهریه‌اش رو پس دادن.
‫اون کار پیدا کرده؟ ‫فکر کردم رفته درس بخونه.
‫گفت می‌خواد بره دو سال پول دربیاره.
‫[قرارداد استخدام]
‫اونجا بود که فهمیدم قضیه چیه.
‫پسره‌ی احمق.
‫دونگ جائه به عنوان دانشجوی بورسیه نرفت خارج.
‫دیگه لازم نکرده کار کنی ‫و فورا برگرد خونه.
‫[پسر بابا]
‫[دیگه لازم نکرده کار کنی ‫و فورا برگرد خونه.]
‫این تقصیر منه، دونگ جائه.
‫میام پیشت.
‫[کوتایا، ویتنام]
‫رفتم شرکتی که پسرم رو استخدام کرد،
‫ولی‌
‫هیچی اونجا نبود.
‫ما اینجاییم؟
‫آره، اینجاییم.
‫نمیشه به خاطر اینکه از وقتی پسرتون
‫واسه کار رفته خارج از کشور ازش خبری نشده،
‫گزارش گم شدنش رو بدین.
‫اون ۲۵ سالشه و بالغه.
‫چرا صبر نمی‌کنین؟
‫حتی یه تماسی باهام گرفته شد.
‫الو؟
‫- دونگ جائه، خودتی؟ متاسفم!
‫الو؟ دونگ جائه!
‫یه نگاه به این بندازین. ‫- نگاه کردم، جناب.
‫شاید آدرس اشتباهه.
‫یه بلایی سر دونگ جائه اومده.
‫اون قول داد هر روز زنگ بزنه ‫و آدمی نیست که زیر قولش بزنه.
‫حتما یه اتفاقی افتاده
‫که مانع از زنگ‌ زدنش شده.
‫آقای لی، نگرانی‌تون رو درک می‌کنیم.
‫اون توی کره که نیست، درسته؟
‫ما قضیه رو بررسی می‌کنیم و خبرتون می‌کنیم.
‫- لطفا فعلا برین خونه و... ‫- چرا همش همین رو میگین؟
‫چرا؟
‫شما واقعا نوبرین، جناب.
‫چرا وقتی پسرتون نمی‌خواد بهتون زنگ بزنه
‫بیخود مزاحم ما میشین؟
‫منظورت چیه؟
‫دونگ جائه عمدا زنگ نمی‌زنه؟
‫به کارت برس. من باهاش صحبت می‌کنم.
‫می‌تونین با پسرم تماس بگیرین؟
‫چطوره بشینین، جناب؟
‫بعد از اینکه اون روز اومدین،
‫ما قضیه رو بررسی کردیم‌.
‫پسرتون خودش به سفارتخونه زنگ زد.
‫نمی‌خواد شما پیداش کنین.
‫کاری از دست ما براتون ساخته نیست
‫وقتی یه آدم بالغ نخواد باهاش تماس گرفته بشه.
‫چرا حرفم رو باور نمی‌کنین؟
‫ما دقیقا چی رو باور نمی‌کنیم؟
‫توی دنیا هیچ پدری نیست
‫که صدای پسرش رو نشناسه.
‫من صدای اونو شنیدم،
‫و دیدم که شرکت در اون آدرس وجود نداره.
‫چرا حرفم رو باور نمی‌کنین؟
‫حالا که شما پسرم رو پیدا نمی‌کنین،
‫خودم دنبالش می‌گردم.
‫ممنون.
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫اون ده ماه خارج از کشور
‫با پخش این آگهی‌ها دنبال پسرش گشته؟
‫اگه همون اول مکان‌های احتمالیش رو به پدره می‌گفتن،
‫پیدا کردنش راحت‌تر بود.
‫پلیس فقط داشته طبق پروتکل عمل می‌کرده.
‫هر شخص بالای ۱۸ سال بدون سابقه‌ی کیفری
‫فراری از منزل تلقی میشه، نه گمشده.
‫و اگه اون فراری بالغ باشه، پلیس حتی نمی‌تونه
‫رد پرداختی‌های کارت اعتباریش رو بزنه.
‫این نقض حقوق طرفه.
‫وقتی رسیدم خونه،
‫اون نامه توی صندوق پستم بود.
‫[لی دونگ جائه]
‫[بابا، از نبودم ناراحت نباش.]
‫[اگه زنده هم بودم نمی‌تونستم کمک کنم.]
‫[پشیمونی‌ای ندارم‌. زندگی خیلی سخته. متاسفم.]
‫بله‌.
‫متوجهم. خیلی خب.
‫اونا دستخط رو ارزیابی کردن،
‫و توسط یک نفر نوشته شده.
‫امکان نداره.
‫اون روز جرئتش رو نداشتم بهتون بگم.
‫پسرتون از جایی بهمون زنگ زد
‫که خیلی از خارجی‌ها ‫واسه شرط بندی غیر قانونی اونجا میرن.
‫متاسفم که حامل این خبر بدم.
‫امکان نداره
‫پسرم گرفتار شرط بندی شده باشه.
‫دنبال پسرم می‌گردم.
‫لطفا یه نگاهی به این بندازین.
‫بیاین. لطفا یه نگاهی به این آگهی بندازین.
‫لطفا یه نگاهی به این بندازین.
‫این پسرمه. خواهش می‌کنم.
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫زندگی خیلی سخته. متاسفم‌.
‫ولی اگه پسرش اون یادداشت خودکشی رو نوشته،
‫کاری از دست ما ساخته نیست.
‫آنالیز دستخط گفت با دستخط پسرش یکیه،
‫پس احتمالا اون نوشته‌.
‫ولی امکان نداره به اختیار نوشته باشه.
‫چی باعث شده اینو بگی؟
‫پایین نامه رو ببین.
‫احتمالا همینجوری ولش کردن، ‫فکر کردن یه چیز الکیه.
‫لی دونگ جائه توی ارتش ‫به عنوان سرباز عملیاتی خدمت کرد.
‫اون مخابرات‌چی بود.
‫احتمالا با کد مورس نوشته.
‫[نجاتم بده.]
‫بی‌خیال. دیگه نباید بگی بلد نیستی.
‫باید مطالعه کنی و سعی کنی بفهمی.
‫نمی‌خوای برگردی خونه مامانت رو ببینی؟
‫قربان، این چیزیه که تا الان درست کردم.
‫تو کثیفی. گمشو اونور.
‫چی؟
‫یالا. اینو ببین!
‫با کمی مطالعه، موفق شد.
‫- هی، بهش غذا بدین. ‫ خیلی خب.
‫- فعلا اینو بگیر. بخور. ‫- خیلی خب.
‫- ممنون. آفرین.
‫این محشره.
‫الو؟
‫دونگ جائه، خودتی؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ متاسفم‌.
‫- زده به سرت؟ هی.
‫- دیوونه شدی؟ مردک
‫الو؟ دونگ جائه!
‫[متاسفم.]
‫[نجاتم بده.]
‫ "نجاتم بده."
‫اون مجبور شده که این یادداشت خودکشی رو بنویسه.
‫پس یه عده اونو مجبور کردن.
‫حالا که پیامش به دست‌مون رسیده،
‫باید جوابش رو بدیم.
‫[نجاتم بده.]
‫[سرویس تاکسی لوکس - نمیر، انتقام بگیر. ‫ما برات این کار رو می‌کنیم.]
‫[اتاقک عکس یادگاری، ایستگاه دونگبوک، خروجی ۳]
‫[اتاقک عکس یادگاری]
‫سلام،
‫ممنون که تاکسی لوکس رنگین کمان ما رو انتخاب کردین.
‫به جهت امنیت و راحتی شما،
‫من چند قانون رو توضیح میدم.
‫تا زمانی که معامله برقراره،
‫تاکسی متر فعاله.
‫وقتی معامله تکمیل شد ‫کرایه‌ی تاکسی پرداخت میشه.
‫بسته به معامله ‫ممکنه یه سری هزینه‌های اضافی باشه،
‫و وقتی از خدمات ما استفاده کردین،
‫نباید در مورد کار ما
‫به هیچ کس چیزی بگین.
‫ممنون که از قوانین تبعیت می‌کنین.
‫حالا اگه تمایل دارین ‫از کسایی که شما رو آزار دادن انتقام بگیرین،
‫دکمه‌ی آبی سمت چپ رو فشار بدین.
‫اگه تمایل به گرفتن انتقام ندارین، ‫دکمه‌ی قرمز سمت راست رو فشار بدین.
‫لطفا انتخاب کنین.
‫بابا.
‫زنگش واسه زمانی تنظیم شده ‫که باید داروهات رو بخوری.
‫بابا. یادت نرفت که داروهات رو بخوری، نه؟
‫خدای من، دونگ جائه.
‫خیلی خب.
‫- غذا خوردی؟ ‫- تو داروهات رو خوردی، نه؟
‫خوردم بابا.
‫- بابا، اینو ببین. بله؟
‫- کارم حرف نداشت، نه؟ ‫- آره. عالی بودی.
‫خدای من.
‫بابا. یادت نرفت که داروهات رو بخوری، نه؟
‫بخور.
‫بابا. یادت نرفت که داروهات رو بخوری، نه؟
‫بخور.
‫بابا.
‫[عکس خود را از اینجا بردارید.]
‫[تاکسی لوکس]
‫[سئول ۲۴ ام۵۲۸۳]
‫[تاکسی لوکس]
‫[سئول ۲۴ ام۵۲۸۳]
‫خب اول کجا میری؟
‫لی دونگ جائه رزومه‌اش رو ‫به دفتر اصلی توی کره تحویل داده.
‫پس اول میرم اونجا.
‫تو می‌تونی توی دفترت بمونی.
‫چی داری میگی؟
‫هر جا تو بری، منم میام.
‫[تاکسی لوکس]
‫دفتر خارج از کشورشون مزرعه‌ی احشامه.
‫و دفتر اصلی‌شون در کره در دست تعمیراته.
‫آره. حتما از آدرس ساختمون‌هایی استفاده کردن
‫که چند سالیه متروکه شدن.
‫باید چک کنم ببینم اخیرا با این آدرس‌ها
‫آگهی استخدامی ثبت شده یا نه.
‫منتظر من که نیستی، نه؟
‫احتمالا تمام آگهی‌های استخدامی ‫توی وبسایت کاریابی که
‫هر گونه ارتباطی به شرکت رو نشون می‌داده پاک کردن.
‫اگه آگهی‌های استخدامی رو پاک کردن،
‫سرنخ پیدا کردن کار سختیه.
‫این لزوما درست نیست.
‫شاید تونسته باشن ‫تمام سرنخ‌های ممکن رو حذف کرده باشن.
‫ولی خلاص شدن از شر عادت‌هاشون کار ساده‌ای نیست.
‫[مرغ سوخاری دونگ جائه]
‫[موقتا به دلایل شخصی تعطیل می‌باشد]
‫خب اینا آگهی‌های استخدامی‌شون توی اینترنته، نه؟
‫فقط اسم‌هاشون فرق داره. ‫فاصله گذاری خطوط، فونت، و سبکش
‫دقیقا یکی هستن.
‫آره. همونطوره که تو گفتی.
‫ترک عادت موجب مرضه.
‫این چیه؟
‫من رزومه‌ای مشابه رزومه‌ی لی دونگ جائه فرستادم.
‫کمتر از ۲۴ ساعت جواب گرفتم.
‫رزومه؟
‫همون شرایطی ذکر شده ‫که لی دونگ جائه قبول کرد.
‫واسه موقعیت شغلی‌ای در خارج از کشوره.
‫صبر کن‌.
‫پس قصد داری تنهایی بری خارج؟
‫آره.
‫صبر کن. واسه موفقیت در خارج از کره،
‫محدودیت‌های خیلی بیشتری داریم.
‫چاره‌ای ندارم.
‫بابا.
‫کجایی؟
‫تو راهم.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫این پرونده از جهات مختلفی چالش برانگیزه.
‫اگه نقشه‌مون دقیق نباشه،
‫ممکنه واقعا جونت به خطر بیفته.
‫نظر منم همینه.
‫پس زود برگرد.
‫بیا یه نقشه‌ی دقیق واسه حل این پرونده بکشیم.
‫خیلی خب. به زودی میام.
‫می‌تونین برین.
‫ممنون.
‫خدایا.
‫[کسی نیست]
‫اون اینجا نیست‌.
‫- یه سر بریم دفترش؟ ‫- بریم.
‫آقای جانگ گوشیش رو هم جواب نمیده.
‫اتفاقی افتاده؟
‫باتوجه به اینکه کس دیگه‌ای هم اینجا نیست،
‫حتما بعد اینکه ما رفتیم ‫تنها اینجا رو اداره می‌کرده.
‫خدایا.
‫چی؟
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫هی، اینو ببین.
‫[گمشده، نام: لی دونگ جائه]
‫پوستر یه شخص گمشده‌ست. خب که چی؟
‫توی کشوی آقای جانگ بود.
‫این پوستر توی کشوی آقای جانگ بود؟
‫اون به ندرت همچین پوسترهایی رو توی کشوش میذاره.
‫آره. معمولا چیزهای مهم رو توی کشوش میذاره.
‫این یعنی
‫این خیلی مهمه.
‫بیرون نوشته بود کسی توی دفتر نیست.
‫- و اون گوشیش رو جواب نمیده. ‫- یعنی
‫آقای جانگ!
‫آقای کیم!
‫تاکسی لوکس هنوز اینجاست.
‫درسته.
‫- اشتباه کردیم؟ اشتباه کردیم؟
‫بچه‌ها!
‫قضیه چیه؟ اینجا چیکار می‌کنین؟
‫حالت چطوره، آقای جانگ؟
‫به شما چه ربطی داره؟ ‫گفتم دیگه اینجا پیداتون نشه.
‫خیلی شفاف به جفت‌تون گفتم.
‫من قراره پنج سال آتی به خارج منتقل بشم.
‫اومدم خداحافظی کنم.
‫باشه. انتقالی تو به من چه ربطی داره؟
‫حالا هر چی. بزنین به چاک.
‫دیگه هم برنگردین.
‫خیلی خب. میریم.
‫خداحافظ، آقای جانگ.
‫خدای من. به نظر خیلی رو به راه نبودن.
‫باید بیشتر به خودشون برسن.
‫تو هم حسش کردی؟
‫آره. رفتارش خیلی عجیب بود.
‫دقیقا.
‫مطمئنم یه چیزی رو داره مخفی می‌کنه.
‫و به نظرم اینه.
‫[حمل و نقل رنگین کمان]
‫[فرودگاه بین المللی کوتایا]
‫صحیح و سالم رسیدم بوسان.
‫ولی این تماس بین المللیه.
‫نمی‌دونی این چقدر ممکنه خطرناک باشه. ‫واسه چی تنها رفتی؟
‫باید به خوبی آماده بشیم و تیمی بریم.
‫چون نمی‌دونم چقدر ممکنه خطرناک باشه،
‫خیلی بهتره که تنها باشم.
‫تو می‌تونی از کره پشتیبانیم کنی.
‫مطمئنی؟
‫هر کسی رو اینجا ببینم اطلاعاتش رو بهت میدم.
‫تو می‌تونی سوابق‌شون رو برام بررسی کنی.
‫خیلی خب‌. الان کامپیوتر‌ها رو ردیف می‌کنم.
‫هی.
‫چئونگیوم؟ آره.
‫- خدایا. خوش وقتم. ‫- گرمه ها، نه؟
‫آره‌. چمدون‌هاتون. ‫کمک‌شون کن چمدون‌هاشون رو بذارن تو.
‫هی، اینجا همه چی ردیفه.
‫اونا رو می‌بینی؟
‫آره. خیلی واضح.
‫کجا میری؟
‫می‌تونستن جلوی گیت ورودی سوارمون کنن.
‫ولی یه جا خارج از فرودگاه تعیین کردن.
‫اونجا حتما نقطه‌ی کور دوربین‌های مداربسته‌ست.
‫- سلام. سلام.
‫شماها بعدا می‌تونین با هم آشنا بشین.
‫- فعلا بیاین بریم. خیلی خب.
‫هی، این یه چمدون دیگه رو هم ببر بذار!
‫اینجا رو بپا.
‫پارسال دوست امسال آشنا، گو ایون. ‫چطوری؟
‫می‌دونین که حرکات و حرف‌هاتون ‫به نظر هم‌خوانی نداره، نه؟
‫ما اینو توی دفتر آقای جانگ پیدا کردیم.
‫- عجیبه، نه؟ منظورت چیه؟
‫مطمئنم آقای جانگ و آقای کیم
‫دارن بدون ما یه کارهایی می‌کنن.
‫من باهاش موافقم.
‫سرکار آن.
‫سرت شلوغه؟ کلی کار داریم.
‫الان میام.
‫متاسفم. الان وسط شیفتمه.
‫نه بابا، این چه حرفیه.
‫بعدا صحبت می‌کنیم.
‫خیلی خب. تو سرت شلوغه. ‫باید برگردی سر کارت.
‫مراقب خودت باش.
‫- خداحافظ. ‫ خیلی خب. خداحافظ.
‫حتما سرش خیلی شلوغه.
‫گو ایون به نظر رو به راه میاد.
‫بیا حواسش رو پرت نکنیم. باید بریم.
‫پس چاره‌ای برامون نمی‌مونه. ‫باید خودمون ترتیب قضیه رو بدیم.
‫میریم تو دلش.
‫میریم تو دلش؟
‫من یه فکری دارم. بیا.
‫نقشه‌ای کشیدی؟
‫چه خفن.
‫[مدیریت اطلاعات]
‫خیلی خب. خوش‌تون میاد؟
‫این نوشیدنی مشهور ویتنامه. ‫آب نارگیل.
‫خیلی خب. می‌خوام یه توصیه‌ی مفیدی بهتون بکنم.
‫- از ورزش خوش‌تون میاد؟ ‫ آره.
‫مثل غواصی و موج سواری؟
‫اگه هر آخر هفته کلاس برین،
‫می‌تونین گواهینامه بگیرین.
‫توی آگهی نوشته بود ‫شرکت بهمون جا و غذا میده.
‫ولی ما باید پولش رو بدیم؟
‫نه. شرکت ترتیب همه چی رو میده.
‫غذای دریایی دوست دارین؟ ‫چقدر غذای دریایی خوردین؟
‫بال کوسه؟ خاویار؟
‫ملت اینجا به عنوان مخلفات می‌خورن.
‫خدای من. اینجور چیزها نخورین.
‫خیلی خب. دیگه از این چیزها نمی‌خورین.
‫حالا بیاین بال کوسه و خاویار بخوریم.
‫خدایا. خوشمزه نیست؟
‫[ثبت فراری‌ها، منطقه: دونگبوک‌گو]
‫[لی دونگ جائه، مذکر]
‫[سوابق ورود و خروج]
‫[جستجوی سوابق ورود و خروج]
‫[کیم دو گی، وضعیت فعلی: خروج از کشور]
‫مطمئنم لی دونگ جائه از این مسیر رفته.
‫مطمئنی تنهایی مشکلی نداری؟
‫باید بفهمم چه اتفاقی افتاده.
‫سعی می‌کنم هویت راهنما رو بفهمم.
‫ولی خیلی به خودت فشار نیار.
‫قبلا خودم تنهایی به این رسیدگی می‌کردم.
‫تحقیرم نکن.
‫فقط گفتم خیلی به خودت فشار نیار.
‫بچه‌ها! چئونگیوم!
‫خیلی خب. بریم.
‫جمع بشین، بچه‌ها.
‫- خب؟ خیلی خب. ‫- اینم عکس قشنگیه.
‫خدای من. راننده رفت یه جای دیگه.
‫این به راحتی اون ماشین نیست، ‫ولی جوابه. بریم.
‫- خیلی خب. سوار بشین.
‫صبر کنین.
‫- میشه گوشی‌هاتون رو بدین؟ ‫- چرا؟
‫می‌خوام براتون سیم کارت محلی بذارم.
‫بعد گوشی‌تون رو میدم.
‫- خیلی خب. ‫- ما توی ویتنام هستیم.
‫اونجوری سریع‌تر می‌تونین عکس‌هاتون رو بفرستین. ‫پولش رو شرکت میده.
‫- حالا سوار بشین. خیلی خب.
‫منظره خیلی با قبل فرق داره.
‫کار کردن توی روستا خیلی بهتره.
‫هوا تازه‌ست. مگه نه؟
‫اینجا ریزگرد وجود نداره.
‫تقریبا رسیدیم. یه کم تحمل کنین.
‫چی؟
‫چه خبره؟
‫خیلی خب، بچه‌ها. منو نگاه کنین.
‫این آخرین توصیه‌ی مفیدم به شماست.
‫خوب مطالعه کنین. خب؟
‫کیم. صدام رو می‌شنوی؟
‫کیم!
‫واسه چی کله پا آویزونش کردی؟ ‫اون که گوشت نیست.
‫بیارش پایین.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫[رزومه، کیم دو گی]
‫رزومه‌هاتون رو چک کردم.
‫واسه آدم‌های کم تجربه بدک نیست.
‫خیلی خب.
‫حالا بذارین یه تحقیقی انجام بدم.
‫اگه صلاحیت داشتین بگین.
‫کی اینجا باکارا بلده؟
‫کی بادوگی بلده؟
‫لعنتی. خجالت نکشین.
‫من.
‫خیلی خب.
‫سوال بعدی. کی پوکر بلده؟
‫ای بابا. انگار دارم با خودم حرف می‌زنم.
‫انگار متوجه نمیشن
‫چون از دانشگاه‌های درجه ۳ فارغ التحصیل شدن.
‫هی، اول باید حرف زدن یادشون بدیم.
‫خیلی خب. دوباره می‌پرسم.
‫کی اینجا بازی‌های آنلاین کرده، حتی یه بار؟
‫- من. منم همینطور.
‫بسه دیگه. باید کتکت بزنم که حرف بزنی.
‫خیلی خب. از الان به بعد،
‫شما بازی‌هایی درست می‌کنین
‫که من بتونم توی اینترنت بذارم.
‫همه‌تون کامپیوتر خوندین. ‫مطمئنم می‌ترکونین.
‫اگه کمک خواستین، کتاب‌ها رو مطالعه کنین.
‫من هر روز صبح خبر می‌گیرم.
‫داری بهمون میگی
‫برنامه‌های شرط بندی غیر قانونی بنویسیم؟
‫آفرین، باهوش خان.
‫من رشته‌ام طراحی گرافیک بوده.
‫برنامه نویسی بلد نیستم.
‫بلد نیستی؟ خب یادت میدم.
‫- دست‌هاش رو بگیر. ‫- واقعا بلد نیستم.
‫قربان. ولی دست‌هاش
‫لعنتی. بیا اینجا.
‫هی، تو هم برنامه نویسی بلد نیستی؟
‫نه. تلاشم رو می‌کنم.
‫ماشالا.
‫اونا هم همه اول گفتن بلد نیستن.
‫ولی همگی برنامه نویس‌های معرکه‌ای شدن. خب؟
‫آره.
‫برگشتین.
‫هی. سلام کنین. اینا ارشدهاتون هستن.
‫اونا هم اول مثل شما هیچی بلد نبودن.
‫ولی نگاه‌شون کنین.
‫متخصص شدن.
‫خدایا.
‫این قیافه رو ببین.
‫حس می‌کنی بهت بدی شده؟
‫اگه حس می‌کنی بهت بدی شده، والدین بیچاره
‫و نادونت رو سرزنش کن.
‫فقط یه راه واسه زنده بیرون رفتن از اینجا هست.
‫کار و تلاش مضاعف.
‫افتاد؟
‫خیلی خب. برین اتاق‌هاتون.
‫شروع به مطالعه کنین!
‫پوستش سفت بود، پس پوست کردنش راحت نبود.
‫نوش جون.
‫وانگ تائو زی.
‫اون اومد زندگیم رو نابود کنه.
‫عوضی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫فردا یکی از مچ‌های پاش رو بشکنین.
‫خوب بخوابی.
‫آقای کیم تنها رفته اونجا؟
‫هر بلایی ممکنه سرش بیاد.
‫بدتر از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫نمی‌تونم خودم تنها فرار کنم ‫و بقیه رو ول کنم.
‫من هرگز به مردها اعتماد ندارم.
‫برمی‌گردیم دفتر اصلی.
‫بابت بلبشو معذرت می‌خوام.
‫آقای کیم. اون رئیس
‫اگه یادداشت خودکشی همه رو نگرفتین،
‫حتما از همه بگیرین.
‫دقیقا چیزی که میگم رو بنویسین.
‫ "زندگی خیلی سخته. خداحافظ همگی."
‫منم نمی‌تونم مطمئن باشم.
‫- همین الان بکشش! ‫- خوبی؟ آقای کیم.
‫همه‌مون می‌تونیم صحیح و سالم برگردیم خونه.