‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از سیروس فخری «
‫افسانه روباه نه دُم ‫1938
‫[فصل دوم: قسمت نهم]
‫- طعمش خوبه. ‫- راستی، کجاست؟
‫سنگ نگهبان و خط‌کش طلایی رو میگم.
‫فقط از روی نگرانی می‌پرسم.
‫همین روزا به اینجا هجوم میارن.
‫ماسک‌زن قرمز-سفید و ژنرال. ‫اصلا خوش ندارم باهاشون درگیر بشم.
‫باشه. پس با سنگ نگهبان و ‫خط‌کش طلایی از میویونگاک میرم.
‫خب...کجا گذاشتی‌شون؟
‫تو
‫توی اتاق من مخفی کردی؟
‫مگه جایی امن‌تر از اینجا داریم؟
‫میشه بدیش من؟
‫سفر در زمان من
‫با سنگ نگهبان شروع شد.
‫هونگ‌جو، بدون این نمی‌تونم به خونه برم.
‫برای همین هرکسی که سر راهم باشه، ‫محو و نابودش می‌کنم.
‫- حتی منو؟ ‫- حتی تو رو.
‫از پسش برمیای؟
‫می‌خوام به هتل باندو برم.
‫مویونگ یا ژنرال ارشد،
‫یا هر خری که اینو می‌خواد، ‫بگو در هتل باندو هست.
‫چون اصلا قصد فرار و مخفی شدن ندارم.
‫هی، چئون مویونگ.
‫انگار سر قبر داداشت، حالت بهتر شده.
‫لی یون، چطور اینجا اومدی؟
‫خب، اول بذار یه گوشمالیت بدم.
‫کثافت.
‫خدایا، لعنتی.
‫چه حسی داشت؟
‫چه حسی داره با این دستانی که زمانی ‫برای حمایت از همدیگه استفاده میشد
‫به جون همدیگه بیفتیم؟
‫اومدی موعظه کنی؟
‫اومدم ببینم این کار چه حسی بهم میده. ‫اونقدرام که فکر می‌کردم حال خوب‌کُن نیست.
‫پس هر دو این حس رو داریم.
‫یه نوشیدنی برای منم بریز.
‫- چی؟ ‫- محض اطلاع،
‫با خودم اون گنج‌هایی که دنبالشی رو نیاوردم.
‫امنیت در اولوتیه.
‫- مهمون دارین، قربان. ‫- کیه؟
‫مدتی میشه همو ندیدیم، شیطان.
‫چی باعث شده افتخار اومدن مادام میویونگاک ‫به اینجا رو داشته باشم؟
‫شنیدم چهار بچه‌ی تازه‌وارد دارن ‫کل گیونگ‌سونگ رو جارو می‌کنن.
‫- اسم‌شون شینیگامی هست. ‫- شینیگامی؟
‫که معنیش میشه خدای مرگ؟
‫خدایا، خوشم نیومد.
‫ولی چطور شد بجای رفتن پیش اونا، ‫به اینجا اومدین؟
‫- خب، تو اونا رو به اینجا آوردی. ‫- اوه، خدای من.
‫واقعا که توی چوسان چیزی ‫از دستت پنهان نمی‌مونه.
‫چی می‌خوای؟
‫مزدور یا هر چیزی هستن، ‫من علاقه‌ای بهشون ندارم.
‫دنبال گنجینه‌هایی، مگه نه؟
‫اگه کمکت کنم بدست‌شون بیاری، ‫درعوض چی به من می‌رسه؟
‫- چی می‌خوای؟ ‫- کاری به میویونگاک و دخترام نداشته باش.
‫پس برای محافظت از میویونگاک، ‫حاضری با من دست بدی؟
‫از خدای کوهستان بعیده.
‫من هرگز نبردی که ببازم رو شروع نمی‌کنم.
‫فقط یه بار می‌پرسم.
‫هستی یا نه؟
‫می‌خوای با اون گنج‌ها برادرت رو برگردونی؟
‫- ای احمق. ‫- مگه برادرت در سال 2020 نمرد؟
‫اگه اون اشیاء رو داشتی،
‫- چه تصمیمی می‌گرفتی؟ ‫- مطمئنا وسوسه میشدم.
‫ولی همون تصمیمی رو می‌گیرم که ‫توی کوهستان باهاش رودر رو شدم.
‫منتظر تناسخ پیدا کردنش می‌مونم ‫و دنبال فضیلت میرم.
‫برای من چیز جدیدی نیست.
‫همیشه طبق قانون پیش میری.
‫ولی دقیقا برای همین خدای کوهستان شدم.
‫به هیچ قیمتی پامو از خطر قرمز بیرون نمی‌ذارم.
‫وقتی به سنگ تبدیل شدی، ‫و چندین قرن نه مُرده باشی و نه زنده
‫بعدش این مزخرفات دیگه پوچ و بی‌معنی میشه.
‫خودت اون مسیر رو انتخاب کردی.
‫اگه حریم رو بشکنی و ‫یه کوهستان کامل رو نابود کنی،
‫باید منتظر عواقبش هم باشی.
‫- آماده‌ بودم. چه اون زمان و چه الان. ‫- همین مهمه.
‫تمام تلاش خودتو برای گرفتن سنگ نگهبان ‫و خط‌کش طلایی ازم بکن.
‫و برادرت رو نجات بده.
‫منم با تمام زندگیم ازشون محافظت می‌کنم ‫و باهات می‌جنگم.
‫پس امروز آخرین‌باریه
‫که دوستانه کنار هم نشستیم.
‫بابت درد و دل ممنونم.
‫- می‌خوام به هتل باندو برم. ‫- بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫من برات چی بودم؟
‫همونطور که می‌دونی، من بچه‌ی لجبازی بودم.
‫خیلی هم خودخواه بودم.
‫تو بهم یاد دادی چطور بخاطر کسی بجنگم.
‫می‌خواستم مثل تو خدای کوهستان بشم.
‫چه جالب. اون موقع همیشه بنظر می‌اومد ‫کارتو به نحو احسنت انجام میدی.
‫همیشه بی‌باک بود و تصمیمات خودت رو می‌گرفتی.
‫به تو تبدیل شدن...رویای من بود.
‫گمونم برای همین دوست هم بودیم.
‫من دیگه میرم.
‫- می‌خواین گنج‌ها رو بهش بدین؟ ‫- فکر کردی اینقدر احمق شدم؟
‫گنج‌ها مال خودمه.
‫- خانم، پس چرا باهاش معامله کردین؟ ‫- می‌خوام یکم زمان بخرم.
‫می‌خوام وقتی گنج رو برمی‌دارم، ‫پُشتم محکم باشه.
‫- بنظرتون گول این کار رو می‌خوره؟ ‫- نه.
‫قوی‌تر و باهوش‌تر از انتظاراتم بود.
‫- حتی ممکنه این وسط صدمه ببینم. ‫- خانم، اونا ارزش این همه دردسر رو دارن؟
‫ارزش اینو دارن که درگیر ژنرال و ارباب لی و
‫جه‌یو، گفتم اونا برای من هستن.
‫بعدش یون نمی‌تونه به خونه بره.
‫اگه نقشه‌‎هام نگیره،
‫با سنگ نگهبان از این دوران وحشتناک عبور می‌کنیم
‫و به دنیای جدید فرار می‌کنیم.
‫پس از الان
‫بریم تو دل طوفان.
‫پدر.
‫کجا بودی؟
‫از فروشگاه بزرگ چند دست لباس خریدم. ‫اوه، راستی.
‫برات یه کراوات خریدم.
‫خوبه. توی عروسیت می‌پوشم.
‫عروسی من؟ چی داری میگی؟
‫ازدواج کن و گزارشگری رو بذار کنار.
‫با کی ازدواج می‌کنم؟
‫با شوهر خواهرت. ‫مراسم یکشنبه برگزار میشه.
‫این دیوونگیه. ‫حتما عقلتو ازدست دادی، پدر.
‫خواهرم بعد ازدواج با اون خودکشی کرد!
‫جوابم رو بده.
‫روزی که فرمانده در جلوی اداره پلیس ‫با بمب‌گذاری کشته شد،
‫تو کجا بودی؟
‫جوابم رو بده!
‫مگه خودت نمی‌دونی؟
‫درست میگی. ‫اونجا بودم.
‫اگه هر دو دخترم اینجا بودن، ‫تیرم خطا نمی‌رفت.
‫عزیزم، عزیزم، خواهش می‌کنم. ‫عزیزم، بجاش بیا حرف بزنیم.
‫جای فعال مدنی توی خونه‌ی من نیست.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫همه کاری برات کردیم ولی بازم... ‫جنبش استقلال‌طلبی؟
‫اشتباه می‌کنه، هان؟ ‫بگو که اشتباه می‌کنه.
‫متاسفم، مادر.
‫گینکو.
‫من گینکو نیستم.
‫اسم من سانوو یون‌هو هست.
‫به جایی رسیدیم؟
‫هنوز بازمونده‌ای نداریم. ‫طولانی‌ترین زمانی که تحمل کردن، دو روز بوده.
‫پرده‌های گوششون پاره میشه، برای همین
‫- بخاطر درخت «گیسو» هست؟ ‫- بله.
‫[درخت گیسو: درخت تسخیر شده‌ای که ‫با شنیدن صدای سوتش آدم دیوانه می‌شود]
‫تزریق شیره‌ی این درخت باعث میشه ‫قاطی کنن.
‫مشکل اینکه با شنیدن صدای سوت، می‌میرن، درسته؟
‫عذر می‌خوام، قربان.
‫اگه به نتایج خوبی نرسی، ‫سوژه‌ی آزمایشی بعدی
‫خودت میشی، آکیرا.
‫مطمئنا به نتایج خوب می‌رسم، قربان.
‫ما رو صدا زدی؟
‫ماموریت جدید دارین. ‫گنجینه‌های روباه نه دم رو برام بیارین.
‫میشه گنجینه‌ها رو براتون بیارم و ‫روباه رو برای خودم نگه دارم؟
‫مزخرف میگه، قربان.
‫از نزدیک دیدیش. ‫چطوری بود؟
‫از مغزش به خوبی استفاده می‌کنه.
‫داشت بازی رو می‌باخت ولی ‫در یه چشم بهم زدن، ورق رو برگردوند.
‫اون خدای کوهستانه.
‫بنظرت می‌تونی از پسش بربیای.
‫بسپارینش به عهده‌ی من.
‫- داره به هتل باندو میره. ‫- اطاعت میشه.
‫[نودل‌ فروشی هانگ‌میونوک]
‫به خودت جرئت دادی ‫حاکم رودخانه مردگان رو احضار کنی؟
‫یه کاسه نودل بخور.
‫بیا، امتحانش بکن.
‫نظرت چیه؟
‫خوب و خوشمزه‌س، ولی
‫انگیزه‌ت از این کار چیه؟
‫شیاطین ژاپنی دارن خدایان بومی رو دستگیر می‌کنن.
‫فکر کردی چشمام برای تزئینه؟
‫بیا روراست باشیم. ‫تو هم عصبانی شدی، مگه نه؟
‫متنفری از اینکه فقط مجبوری ویران کردن ‫همه‌چیز به دست مهاجمان رو ببینی، درسته؟
‫ما در مسائل انسانی دخالت نمی‌کنیم.
‫این قانونه.
‫ولی همونطور که گفتی، ‫من به اینجا تعلق ندارم.
‫فقط یه مسافرم که از اینجا رد میشم.
‫الان چه نقشه‌ای توی سرته؟
‫قبل رفتن به خونه، ‫تمام شیاطین ژاپنی رو می‌کشم.
‫فقط کافیه تا زمان برگشتت سکوت اختیار کنی، ‫ولی چطور
‫این کار فقط از عهده‌ی خودم برمیاد. ‫و کاریه که باید قبل برگشت انجام بدم.
‫باید دینم رو به این دوران ادا کنم، پیرزن.
‫سکوتت رو بعنوان «آره» درنظر می‌گیرم.
‫که اینطور.
‫پس برای همین من آینده ‫تو رو به این دوران فرستاده.
‫خدایا. دیگه باید از این مناظر هم خداحافظی کنم.
‫[چهار روز تا زمان برگشت]
‫یهویی می‌خوای به هتل بری؟ ‫پس من چی؟
‫- تو نیاز نیست بیای. ‫- چی؟
‫همه برای گرفتن سنگ نگهبان و ‫خط‌کش طلایی به اونجا هجوم میارن.
‫فعلا اگه نزدیک من نباشی، برات اَمن‌تره.
‫- لعنتی. ‫- چقدر آخه روی مخی.
‫فقط چون دورگه انسان/روباه هستم ‫به چشم حقیر نگام می‌کنی؟
‫- من؟ ‫- پس چرا ازم کمک نمی‌خوای؟
‫من از خدامه. ‫دوست دارم پشتم بهت گرم باشه.
‫ولی اونجا تو تنها نقطه‌ضعفم میشی.
‫اگه بازم طوریت بشه، این بار دیگه دیوونه میشم.
‫من دیگه اون بچه‌ای نیستم که کول می‌کردی.
‫کمترین کارت اینکه اجازه بدی ‫خودم مسیرم رو انتخاب کنم.
‫وقت زیادی برات نمونده، درسته؟ ‫بعدا پشیمون نشی.
‫باشه، باهم بریم. ‫از کنارم جم نخور.
‫- خیلی‌خوب! ولم کن! ‫- ارباب لی یون.
‫- ولم کن! ‫- چیه؟
‫چه جالب بود.
‫- میگه جشن خداحافظی بگیر. ‫- هونگ‌جو؟
‫آره، و این برای شماست.
‫- اطلاعات شیاطین ژاپنی. ‫- درسته.
‫- چرا من؟ ‫- قصد من از همون اولم ازدواج با تو بود.
‫ولی وقتی خواهرت گفت بجات با من ‫ازدواج می‌کنه، خودشو توی چاه انداخت.
‫نمی‌دونم از کجا و چه شایعاتی شنید،
‫ولی از قبل می‌دونست
‫که من از اون آدم خوبا نیستم.
‫برای همین بجای من باهات ازدواج کرد؟
‫شاید می‌خواست از تنها خواهرش ‫محافظت کنه، گرچه
‫حتی نتونست مراقب خودش باشه.
‫تو اونو کشتی، نه؟
‫خب، خواهرت یه چیزایی دید ‫که نباید می‌دید.
‫برای همین مُرد.
‫خودم می‌کشمت.
‫تازه عروس نباید با خودش اسلحه حمل کنه.
‫من برای نجات زندگیم با تو ازدواج نمی‌کنم.
‫ولی می‌کنی.
‫این قیافه‌ی اخمو برای چیه؟
‫- قبل دور مقدماتی حذف شدم. ‫- چطور؟
‫یه دختر از پیونگ‌یانگ و یه بازیگر ‫که مدل بود، انتخاب شدن.
‫ولی گفتن یه خواننده می‌خوان که
‫- سوار شو. ‫- الان حال فیلم دیدن ندارم.
‫پس یه جای دیگه بریم.
‫وای، دریا.
‫خیلی وقت بود بوی دریا به مشامم نخورده بود.
‫اینقدر دوسش داری؟
‫دلم براش تنگ شده بود.
‫اونقدر که صدای موج‌ها رو توی خوابم می‌شنیدم.
‫چطور به ذهنت رسید که منو اینجا بیاری؟
‫شاید درباره‌ی زن‌ها خیلی چیزا رو ندونم، ‫ولی می‌دونم پری‌دریایی دلش برای دریا تنگ میشه.
‫درست مثل من که از وقتی پیش ‫لی یون بودم، دلم برای جنگل تنگ شده.
‫هیچی نشده قضیه حذف شدن یادم رفت.
‫بیا یکم قدم بزنیم.
‫واقعا باید بجنگی؟
‫برخلاف تو، من از چوسان خوشم نمیاد.
‫خاطرات خوب زیادی از دورگه بودن ندارم.
‫ولی واسه اولین بار، توی این شهر ویران‌شده ‫یه چیزی دارم که می‌خوام ازش محافظت کنم.
‫پس بیا باهمدیگه بجنگیم.
‫- نمی‌تونی. ‫- رانگ.
‫اگه اتفاقی برات بیفته، ‫نمی‌تونم یه روز هم زنده بمونم.
‫بارها تا لبه‌ی مرگ رفتم.
‫و هر بار زنده موندم.
‫تا وقتی پیش لی یون باشم، مُردنی در کار نیست.
‫پس خواهر و برادر داشتن همچین حسی داره.
‫منم یه زمانی خانواده داشتم.
‫من خانواده‌ت میشم.
‫واقعا؟
‫وقتی همه‌چی تموم شد، ‫از گروه میام بیرون یه کار جدید پیدا می‌کنم.
‫خب، یه شرکت پخش موسیقی بزنم؟
‫منم ازش حمایت می‌کنم.
‫- ازم می‌خوای چی بفروشم؟ ‫- میان‌وعده در میویونگاک.
‫برای افزایش فروش، باید به منو تنوع بدی.
‫باید با مد روز جلو بری. ‫سرویس تحویل در درب رو اضافه کن.
‫اینجا یه رستوران سطح‌بالاست.
‫در آینده‌ای که من ازش میام، ‫رستوران‌های بزرگ هم تحویل در محل دارن.
‫-کی غذاها رو تحویل میده؟ ‫- آره، کی تحویل میده؟
‫از افراد گروه من استفاده بکن. ‫می‌دونی که خیلی تیزپا هستن.
‫- می‌خوای گروه راهزنی رو کنار بذاری. ‫- در حد یه فکره.
‫وای، خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫لیوانت رو بیار.
‫چه پسر خوبی.
‫امروز کی اومد؟
‫- لی یون یه سر زد. ‫- چی؟
‫تا اعلان جنگ کنه. ‫دیگه رسما دشمن هم شدیم.
‫گول حرفاشو نخوری، مویونگ!
‫اگه شدنی بود، تا اینجا پیش نمی‌اومدم.
‫باید لی یون رو بکشی و اون ‫گنجینه‌ها رو بدست بیاری.
‫ولی هویونگ
‫اون زمان
‫چرا خواستی منو بکشی؟
‫گفتم که، عقلم سرجاش نبود. ‫همش کار تالوپا بود.
‫می‌خواست جلوی قدرت گرفتن ‫قبیله‌ی ببر ما رو بگیره.
‫- تا نابودمون کنه... ‫- نه، متوجه نمیشم.
‫تالوپا مثل مادر مراقبم بود.
‫پس چرا تو رو به سنگ تبدیل کرد؟
‫از همون اولم یه گروگان می‌خواست. ‫برای همین تو رو بعنوان خدای کوهستان بزرگ کرد.
‫فهمیدم. ‫هرچی ازدست دادم رو پس می‌گیرم.
‫برادر کوچولوی خودمی.
‫سنگ نگهبان و خط‌کش طلایی رو برات میارم.
‫برو اونور. ‫اون صندلی منه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫صندلی پشتی هست.
‫بریم.
‫مگه دیشب ازهم خداحافظی نکردیم؟
‫دیشب کلی فکر کردم و به این نتیجه رسیدم ‫که هنوز نمی‌تونم اجازه بدم تنهایی بریم.
‫- قلبم تکه‌پاره میشه. ‫- خدای بزرگ.
‫پس میویونگاک چی میشه؟
‫موقتا تعطیل کردم. ‫همه به هتل میان.
‫اتاق هم رزرو کردم.
‫بریم دیگه.
‫- من اتاق‌ها رو بگیرم. شما یه دور بزنین. ‫- بسیارخوب.
‫بهتر از تصوراتمه.
‫- اسم‌تون، خانم؟ ‫- منو نمی‌شناسی؟ ریو هونگ‌جو.
‫چهار اتاق برای ده مهمان، درسته؟
‫می‌خوام همه‌شون کنار هم باشن.
‫طبقه‌ی بالاشم قشنگه.
‫خیلی متاسفم.
‫این چیه؟
‫تکنیک هیپنوتیزم؟
‫ما بهترین جامعه هیپنوتیزم چوسان رو داریم.
‫این کتاب نوشته‌ی رئیس ماست که ‫رازهای بهشتی رو افشا کرده.
‫- یکی برام بخر. ‫- همش کلاهبرداریه، بابا.
‫کلاهبرداری نیست! ‫اگه هنر هیپنوتیزم رو یاد بگیرین،
‫می‌تونین تمام بیماری‌ها رو درمان کنین ‫و حتی با ارواح ارتباط برقرار کنین.
‫حتی می‌تونی توی آسمون باد و رگبار درست کنی.
‫- خدایا. ‫- باد و رگبار رو می‌تونه درست کنه.
‫- چی؟ ‫- کی آخه این چیزا رو باور می‌کنه؟
‫هی، برگرد سر کارت.
‫وایسین!
‫خدایا، عوضی نفهم. ‫کفش‌هات.
‫چرا داری فحش میدی؟
‫میگم کفش‌هاتو دربیار.
‫آدم موقع ورود به هتل ‫باید کفش‌هاش رو دربیاره، می‌دونی؟
‫خودم می‌دونستم.
‫- نه، صبر کن... ‫- رئیس! رئیس!
‫لعنتی.
‫- چرا کفش‌هاتو درآوردی؟ ‫- بار اولته به هتل میای؟
‫از آداب به هتل رفتنه.
‫ببین. بجز تو، همه کفش پوشیدن.
‫- کی بهت اینو گفت؟ ‫- کو شین‌جو
‫چرا توی عوضی
‫سلام به همگی.
‫- برادران روباه اتاق 304. ‫- باشه.
‫- خودت؟ ‫- اتاق 301.
‫بعدا می‌بیمنت.
‫خب، انگار با قصد خاصی اینجاست.
‫گاردت رو پایین نیار. ‫قراره شب خونینی بشه.
‫[آرایشگاه]
‫لطفا هتل باندو.
‫[بوتیک اوبوک]
‫چطور شدم؟
‫عالی شدی.
‫فقط همینو بلدی بگی؟
‫مشکل خاصی که ندارم؟
‫امروز قراره برای دیدن یه نفر به هتل برم.
‫شماها دقیق چی هستین؟
‫منظورت از «چی» چیه؟ ‫مثل خودت شیطان هستیم.
‫شکل اصلیش چیه؟
‫عروس حلزون آبی.
‫عروس حلزون آبی. ‫استعدادت چیه؟
‫خیاطی و آشپزی. ‫همین.
‫با خودم ببرمش؟
‫گلوم خیلی درد می‌کنه. ‫نکنه زیاد تمرین کردم؟
‫خانم!
‫- چی شده؟ موضوع چیه؟ ‫- نزدیک بود شیاطین ژاپنی منو بگیرن.
‫شیاطین ژاپنی؟
‫فعلا بیرون نرو.
‫- کجا رفتن؟ ‫- همه‌شون به هتل باندو رفتن.
‫هتل باندو؟ ‫رانگ اونجاست.
‫زود برمی‌گردم.
‫نمی‌تونی بری.
‫یوهی.
‫وای!
‫وای، یه تخت.
‫[هتل باندو - اتاق 302]
‫- وای! ‫- هتل هتل اینه.
‫توی اتاق صابون هم گذاشتن.
‫فکر کردی فقط همینه؟ ‫این اتاق خیلی گرونه.
‫- چقدر؟ ‫- گمونم در حدود حقوق یه ماهت.
‫این چیه؟ کیمچیه؟
‫آپریکات، کیمچی رو به هتل آوردی؟
‫شنیدم فقط غذای غربی می‌فروشن، ‫گفتم محض‌احتیاط با خودم بیارم.
‫خدایا، اگه مثل آدمای جنگلی باهامون ‫رفتار کردن، تقصیر من نیست.
‫هی! هی! این کار دزدیه!
‫[هتل باندو - اتاق 303]
‫- خب، کار منم دزدیه دیگه. ‫- خدایا، چیکار می‌کنی؟
‫ولم کن. ‫فقط دارم کارمو انجام میدم.
‫ایول.
‫بس کن. کافیه.
‫- نقاشی. ‫- هی، ولش کن...نقاشی رو ول کن.
‫- پس چرا درنمیاد؟ ‫- نقاشی که بدردت نمی‌خوره.
‫- من برم پیش مادام ریو. ‫- جه‌یو، بیا کمک!
‫هی، عوضی.
‫ولم کن. ولم کن. ولم کن.
‫هی، یادت نره برای چی اینجا اومدیم.
‫- فکر کردی احمقم؟ ‫- آره.
‫آوردن دخترا به اینجا کار درستی بود؟
‫[هتل باندو - اتاق 301]
‫اگه ژنرال می‌دونست توی میویونگاک ‫ولشون کردم، سراغشون می‌رفت.
‫- باید همه‌تون کنارم باشین. ‫- نقشه‌تون چیه؟
‫وقتی یون و مویونگ دارن باهم می‌جنگن، ‫من گنج رو ازشون کِش میرم.
‫تا اون موقع، بهتره خوش بگذرونیم.
‫- این چیه؟ ‫- دعوتنامه برای جامعه
‫برو گمشو.
‫لی یون، دیگه تمومه.
‫[هتل باندو - اتاق 403]
‫نیودو.
‫نیودو. بیا زودتر بگیریمشون.
‫زودباش. زودباش.
‫غروب کارمون رو شروع می‌کنیم. ‫دستور رئیسه.
‫در اینصورت، پس بهتره استراحت کنیم.
‫الان میام.
‫رانگ. می‌خوای باهام بیای؟
‫- کجا؟ ‫- جایی که ازش اومدم. چوسان آینده.
‫اونجا جنگ و بزن و بکشی نیست.
‫- مهاجمان ژاپنی هم نیستن. ‫- نمی‌تونم بیام.
‫بخاطر اون بانوی پری‌دریایی؟
‫باهاش مهربون باش.
‫با تمام وجودت ازش مراقبت کن.
‫عشق اول روباه نه دم، ‫عشق اول و آخرش میشه.
‫خیلی‌خوب، بگیر.
‫می‌خواستم قبل رفتن اینا رو بهت بدم.
‫- حلقه؟ ‫- آره.
‫هدیه‌ی عروسیت.
‫برای هر کدوم‌تون یدونه.
‫کلی مهمون ناخونده داریم.
‫دوست دارم بدونم چندتاشون زنده بیرون میرن؟
‫بنظرت بهشون رحم می‌کنم؟
‫[سه روز تا زمان برگشت]
‫خدایا، چه حالی میده. ‫بیا یه بار دیگه بریم.
‫- هی، برگرد اینجا. ‫- نه...نمی‌تونم.
‫- جه‌یو، چی شده؟ ‫- این پسره
‫فکر می‌کنه آسانسور سواری باحاله! ‫ده بار بالا پایین کردیم.
‫اینو ببین. ضعیف‌تر از اونه که نشون میده.
‫- برای سخنرانی اومدین؟ ‫- نه.
‫پس بهتره برای این بیاین.
‫نوشیدنی رایگان هم داریم.
‫هیپنوتیزم؟
‫قهوه‌ی مفتی میدن. ‫چرا باید دست رد به چیز مفتی بزنیم، هان؟
‫- بریم قهوه‌مونو بخوریم. ‫- بریم.
‫می‌تونین اونجا بشینید.
‫خب، پس همگی اینجا بودین؟
‫سخنرانی داره شروع میشه.
‫[انجمن هیپنوتیزم چوسان]
‫درود بر خانم‌ها و آقایون.
‫منو می‌شناسین؟
‫من کریستین پارک، رئیس انجمن ‫هیپنوتیزم چوسان هستم.
‫از آشنایی همه‌تون
‫- در اینجا خوشوقتم. ‫- آفرین.
‫تو مشعلدار المپیک هستی.
‫در میان هیاهوی پرشور جمعیت، ‫با مشعل وارد میشی
‫تا اونو به نفر بعدی بدی.
‫- چی؟ ‫- خدای من.
‫وای، نگاش کن.
‫همونطور که می‌بینین، ‫هیپنوتیزم یه ترفند الکی نیست.
‫از طرفی جادو و جمبل هم نیست.
‫یه عمل پزشکی برای بهبود روان هست ‫که از اروپا اومده.
‫وای.
‫خیلی‌خوب.
‫چی شد؟
‫وقتی هیپنوتیزم بشین، ‫می‌تونین هرکسی باشین.
‫تبدیل به کسی میشین که نیستین.
‫- همش الکیه. ‫- تو آخه چی می‌دونی؟
‫میگه این روش تازه از اروپا اومده.
‫حالا کی می‌خواد امتحانش کنه؟
‫من!
‫چطوره این دوشیزه‌های جوان رو ‫هیپنوتیزم کنم؟
‫- هرچی داری و نداری رو بریز اینجا. ‫- چه فازی برداشته؟
‫اگه بفهمم چیزی مخفی کردی، ‫گلوش رو جر میدم.
‫عزیزم، با پلیس تماس بگیر.
‫برادر این خودش پلیسه.
‫رئیس، بنظرم باید یه انگشتش رو ‫قطع کنی تا حساب کار دستش بیاد.
‫- دختره دیوونه. ‫- هی.
‫هی، هی، چتون شده؟ ‫این چه کاریه؟
‫- خب، ولش کن بره. ‫- خدایا، مرسی.
‫حتما یه چیزشون شده. ‫خیلی متاسفم.
‫اینجا قلمرو ماست.
‫اینجا جای جوجه فسقلی نیست که ‫بخواد خودی نشون بده.
‫- جوجه فسقلی؟ ‫- دخالت نکن، وگرنه
‫- زنده زنده خاکت می‌کنم. ‫- هی، سیگار داری؟
‫- چی؟ ‫- تو هنوز دهنت بوی شیر میده.
‫چی؟ به من گفتی دهنت بوی شیر میده؟
‫خدای من. رسما رد دادن.
‫نمی‌تونم بهشون دست بزنم. ‫برو هونگ‌جو رو صدا بزن.
‫- راست میگی. هونگ‌جو. ‫- فقط صبر کنین تا بیاد.
‫شناورم، شناورم...شناور، شناور، شناورم.
‫پرواز می‌کنین؟
‫پسر، خیلی عجیبه.
‫امروز هرکی دیدم رو هیپنوتیزم کردم ‫پس چرا نمی‌تونم خودمو هیپنوتیزم کنم؟
‫شاید انرژی زیادی پای اونا گذاشتی؟
‫فکر کنم درست میگی.
‫از اونجا که هتل جای پولدارهاس، ‫بنظرم امروز عملکرد خوبی خواهیم داشت.
‫فکر کنم موقع کلاهبرداری از بقیه، ‫روح معنویت پیدا کردین.
‫- شناورم، شناورم... ‫- آره، شناور شدین.
‫- داری پرواز می‌کنی. ‫- پرواز کردم، پرواز کردم.
‫تو افرادمو به اون روز انداختی؟
‫تو کی هستی که با این پررویی
‫- ای عوضی. ‫- نزن.
‫- شماها چه خری هستین؟ ‫- بیا حرف بزنیم.
‫- من تنها پسر خانواده‌م. ‫- هی.
‫هر کاری کردی، به حالت اولش برگردون.
‫صبر کن! با دقت به این ساعت جیبی نگاه کن.
‫چرا؟ می‌خوای منم هیپنوتیزم کنی؟
‫الان دیگه از من می‌ترسی.
‫چرا باید بترسم.
‫چون شهامت تو رو با هیپنوتیزم گرفتم. ‫سه، دو، یک، بووم.
‫خدای من، شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی روی من جواب میده؟ ‫سریعا به حالت اولش برگردون.
‫از اونجا که روز خاصیه، هتل پُر شده از دست‌فروش.
‫- دست‌فروش؟ ‫- یه همچین چیزی بود.
‫- مقدمات خوب پیش میره؟ ‫- لازم نبود بیای.
‫ما در یه جبهه هستیم، درسته؟ ‫من برای شکار گنج کمکت می‌کنم.
‫نه، تو دخالت نکن.
‫دوست ندارم صدمه ببینی.
‫از نگرانیت ممنونم، ولی همونطور که گفتم، ‫به من نگو چیکار کنم.
‫خب، چطور قراره گنج رو برداریم؟
‫شک دارم یون بدون دعوا بهمون بده.
‫یه نقشه‌ای دارم.
‫چه نقشه‌ای؟
‫وقتی خورشید غروب کرد
‫حرفاشو شنیدی، درسته؟
‫امشب هر اتفاقی که بیفته، تو دخالت نکن.
‫مراقب دخترا باش.
‫نمیشه منم با خودت ببری؟
‫زندگیت رو راحت به خطر ننداز.
‫یکی رو پیدا کن که ارزش ‫به خطر انداختن زندگیت رو داشته باشه.
‫عذر می‌خوام.
‫[مویونگ - مزدورها ‫هونگ‌جو - دخترا - شین‌جو]
‫جمع بشین.
‫[جه‌یو - لی یون]
‫طبق انتظار، همه بخاطر اون گنج‌ها ‫به هتل اومدن.
‫فقط شیاطین ژاپنی نیستن، ‫بلکه هونگ‌جو و مویونگ هم هست.
‫- چیزی از هونگ‌جو فهمیدی؟ ‫- یکم پیش ارباب مویونگ رو دید،
‫و از اون موقع از اتاقش بیرون نیومده.
‫- مویونگ چی؟ ‫- همین الان از هتل رفت.
‫- به کجا؟ ‫- از کجا بدونم؟
‫بنظر شیاطین ژاپنی هم توی اتاق‌شون موندن.
‫خب، اولین هدف ما مزدوران شینیگامی هست.
‫این روزها شیاطین ژاپنی درحال ‫نابود کردن چوسان هستن.
‫[مویونگ - اتاق 403 ‫مزدورها - اتاق 404]
‫اتاق 404.
‫خیلی وقته به بدنم نرمش ندادم.
‫- نه، تنهایی به شکارشون میرم. ‫- چی؟
‫تحقیقاتم میگه اونا به شدت قوی هستن. ‫تنها از پسشون برنمیای.
‫و اگه خدایان کوهستان وارد بشن چی؟
‫چهار شیطان ژاپنی و دو خدای کوهستان، ‫میشه شش به یک.
‫هدف اصلی این عملیات همینه.
‫اصلا متوجه منظورش نمیشم.
‫خب، همونطور که گفتی، ‫مزدورها خیلی قوی هستن.
‫احتمالا برام غیرممکن باشه ‫که حریف چهار نفری‌شون بشم.
‫ولی چی میشه
‫اگه هونگ‌جو و مویونگ
‫طرف ما باشن؟
‫چی میشه اگه
‫این عملیات به نبردی بین مزدورها و ‫خدایان کوهستان تبدیل بشه.
‫همه‌ی اونا به دنبال اون دوتا شی هستن ‫ولی چئون مویونگ قصد جون تو رو داره.
‫و اولویت مادم ریئ فقط میویونگاک هست. ‫عمرا با ژنرال مخالفت بکنه.
‫اصلا چطور ممکنه؟
‫من ممکنش می‌کنم.
‫کی شروع میشه؟
‫وقتی مویونگ برگرده.
‫امروز می‌تونی هرچی دلت خواست، بخوری.
‫چی
‫- تو چرا اینجا اومدی؟ ‫- تو هم مُردی، هم‌رزم؟
‫خب، داستانش مفصله.
‫چی به سرت اومد؟
‫الان مشکل‌مون این نیست. ‫هم‌رزم یون‌هو توی خطره.
‫داره به اجبار زن کمیسر ارشد میشه.
‫- همون مَرد از فرمانداری؟ ‫- مَردی که همه چیزو می‌دونه.
‫- این مَرد رو می‌شناسی؟ ‫- نه.
‫پس تنبلی رو بذار کنار و بفرستش تو. ‫بزودی انبوهی از مُرده‌‎ها میان.
‫چشم، عزیزم.
‫اینو بپوش.
‫مسیر رسیدن به رودخانه‌ی مُردگان خیلی سرده.
‫تو کی هستی، هم‌رزم؟
‫من هر کی که باشم
‫این حقیقت رو تغییر نمیده که باهمدیگه ‫برای آزادی چوسان جنگیدیم.
‫تنها پیشمونی من اینکه آزادیش رو نمی‌بینم.
‫زندگی خوبی داشتی.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫خدایی که کارش نظارت بر مُرده‌هاس ‫داره بخاطر یه انسان گریه می‌کنه؟
‫همینو بگو.
‫تا الان باید بهش عادت می‌کردم.
‫دوران سختی شده. ‫هم برای انسان‌ها و هم برای خدایان.
‫ولی بازم خودتو درگیر نکن.
‫یون کارشو انجام میده.
‫چی؟ یون؟ تو اجازه‌ش رو دادی؟
‫شک دارم با این کار دنیا زیر رو بشه.
‫ولی واسه یه بارم که شده، ‫می‌خوام روش شرط ببندم.
‫چوسان پیروز میشه.
‫چئون مویونگ برگشت.
‫شین‌جو، برو بیرون و ساعت هفت برق رو قطع کن.
‫- چرا؟ ‫- تا بقیه‌ی مهمون‌ها توی اتاق‌شون بمونن.
‫- آدمای بی‌گناه نباید آسیبی ببینن. ‫- باشه.
‫گنجینه‌ها چی؟
‫بیا.
‫به دوتا خدای کوهستان بگم که ‫در اتاق 404 منتظرشون هستی؟
‫درضمن، بیخیال مبارزه باهاشون بشو.
‫- اگه دیدی اتفاقی افتاد... ‫- باشه، به هیچ قیمتی نزدیک‌شون نمیشم.
‫آهای.
‫اگه یه قطره خون از دماغ رئیست بیاد، ‫پدرتو درمیارم.
‫فهمیدم، قربان.
‫لی یون می‌خواد توی اتاق 404 تو رو ببینه.
‫رانگ.
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- شیاطین ژاپنی به بوتیک اومدن.
‫چی؟ طوریت شده؟
‫من خوبم، ولی شنیدم همه‌شون اینجا اومدن.
‫نگرانت بودم، برای همین
‫نمی‌تونی اینجا باشی.
‫نه.
‫عذر می‌خوام.
‫قطعا اینجا بودن.
‫از این اتاق خارج نشدن.
‫پس یکی‌شون افسون توهم بلده.
‫[افسون توهم: افسونی که توهمی مثل واقعیت ایجاد می‌کنه.]
‫کجا هستین؟
‫عوضی‌های کثافت.
‫توی همچین هتل گرونی، چرا برق رفت؟
‫صدای چیه؟
‫آپریکات، برو به دربان بگو ‫اتاق ما رو عوض کنه.
‫چراغ‌های راهرو هم خاموش شدن.
‫عذر می‌خوام. برق اتاق شما هم قطع شده؟
‫- چرا اینقدر تاریکه؟ ‫- مراقب جلوی پات باش.
‫وای، پسر.
‫رئیس!
‫ولم کن.
‫چه خبر شده؟
‫- اون چیز به صدا واکنش نشون میده. ‫- اون دختره چی بود؟
‫یاچا.
‫شیطانی که از انسان‌ها تغذیه می‌کنه؟ ‫چرا همچین چیزی توی هتله؟
‫طوری‌تون نمیشه.
‫تا من صداتون نزدم، از اتاق بیرون نیاین.
‫- قربان، لطفا... ‫- برو کنار.
‫اون چیه؟ ‫حالتون خوبه، خانم؟
‫این دیگه چه جونوریه؟
‫انسانی که دو هفته با گوشت و خون یاچا تغذیه شد.
‫الان که خاطراتش محو شده، ‫خودشم مثل بقیه‌ی یاچاها شده.
‫- هیولایی که فقط تشنه‌ی خون هست. ‫- چرا آدمای بی‌گناه رو می‌کشی؟
‫اگه تالوپا متوجه بشه
‫خودم ترتیب اونو میدم. ‫تو چیزی درباره‌ش نمی‌دونستی، باشه؟
‫یون توی اون اتاقه.
‫لعنتی، پس کجایین؟
‫خدایا، شوخیت گرفته؟
‫تنها اومدی؟ ‫هونگ‌جو کجاست؟
‫این جنگل...زیر سر توئه؟
‫من نه. چندتا مهمون ناخونده وارد هتل شدن.
‫اصلا واسه این چیزا وقت داری؟ ‫از برادرت خبر نداری، هان؟
‫باهاش چیکار کردی، هان؟
‫- یدونه یاچا توی هتل انداختم. ‫- یاچا؟
‫احتمالا برادرت الان سرش شلوغه.
‫با اون دختره به یاچا برخورد کردن.
‫- خدایا، کِی اینقدر سنگدل شدی؟ ‫- خب، چیزی ندارم که بخوام ازش محافظت کنم.
‫اگه می‌خوای برادرت رو نجات بدی، ‫گنج رو رد کن بیاد.
‫- نه. ‫- چی؟
‫با اینکه دورگه‌س، ولی بازم یه روباهه.
‫اونقدرام که فکر می‎‌کنی ضعیف نیست.
‫مخصوصا وقتی باید از اون دختر محافظت کنه.
‫پس دیگه کاری ازم برنمیاد.
‫برای جنگیدن با تو نیومدم.
‫ولی چه فرقی داره اول با کی بجنگم؟
‫بیا جلو.
‫هیباری؟
‫صدای پرونده هیباریه.
‫اسم کره‌ایش چی بود؟
‫چکاوک، احمق.
‫لازم بود این تصویر رو انتخاب کنی؟ ‫اصلا معلوم نیست کجاست.
‫- حتما لی یون گول توهم رو خورده، درسته؟ ‫- این افسون توهم رئیسه.
‫ممکنه روباه نُه‌ دم باهوشی باشه، ‫ولی نمی‌تونه ازش فرار کنه.
‫بریم روباه نه ‌دُم رو بگیریم.
‫صبر کن رئیس بیاد.
‫هی، یدونه هم به من بده.
‫قراره تمام کیفش به رئیس برسه؟ ‫ولی ما بودیم که تمام روز منتظر بودیم!
‫هدف خودش نیست. ‫هدف گنجینه‌ایه که پیششه.
‫باید چنین شی با ارزشی رو به ژنرال بدیم؟
‫ما دستورات خودمونو داریم.
‫گنج برام اهمیتی نداره.
‫می‌خوام با روباه نه دم بازی کنم.
‫- به رئیس میگم چی گفتی. ‫- خبرچین.
‫اوشیچبو؟
‫کجا میری؟
‫دستشویی دارم.
‫بچه‌ها.
‫گنج مال خودمه.
‫لعنتی.
‫خدای من.
‫لعنتی. تو از اونور برو.
‫مگه من زیردست تو هستم؟
‫دست از این اداها بردار.
‫اوخ!
‫هی، فعلا یکم بخواب.
‫- هی! ‫- متاسفم.
‫هی!
‫هونگ‌جو!
‫هی، چی شد؟ ‫موضوع چیه؟
‫پام...فکر کنم پام شکست.
‫زخمی شدی؟ کجات؟ ‫پات زخمی شده یا
‫بازم از نقطه‌ضعفت نسبت به خودم استفاده کردم. ‫شرمندتم.
‫مرسی.
‫نه! اوه، لعنتی!
‫لعنت بهت.
‫لعنتی! هی، تو
‫- لعنتی! تو طرف کی هستی؟ ‫- الان با تکه سنگ به سرم زدی.
‫ترسیدی، ببری؟
‫هی! رد کن بیاد.
‫توی خواب ببینی! ‫انگار واقعا می‌خوای حالتو بگیرم، هان؟
‫بچه‌ها!
‫نفس نکشید!
‫- بازی درنیار. ‫- پُشت سرتونو ببینید.
‫بالاخره یکی‌شون بیرون خزید.
‫افسانه روباه نه دُم ‫1938
‫گنج رو رد کن بیاد.
‫یوهی!
‫بعدش از زندگی‌شون می‌گذرم.
‫تو نمی‌میری. ‫اجازه‌ش رو نمیدم.
‫مزدورها با یه ندای اون میان.
‫خودمو طعمه می‌کنم.
‫- این نشان از عشق منه. ‫- هی! هی!
‫گل زنبق.
‫جواب میده؟
‫توی رستوران هتله!
‫حالا از این طرف تضعیف‌شون می‌کنیم.
‫دلم بدجور شور می‌زنه.
‫- رئیس‌شون توئی؟ ‫- ازت خوشم میاد.
‫- چی؟ ‫- این یعنی
‫من شیطان تغییرشکل دهنده‌م.
‫گرفتمت.
‫خدای کوهستان بودن هیچ معنی نداره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از سیروس فخری «