‫افسانه روباه نه دُم ‫1938
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از سیروس فخری «
‫موقعیت فوری پیش اومده، بیدار بشین!
‫- برامون کمین کردن؟ ‫- مادام ریو احضارتون کرده.
‫دلیلش رو نمی‌دونم، ‫ولی خیلی عصبانیه.
‫[فصل دوم: قسمت هشتم]
‫چیه؟ چی شده؟
‫کلم‌های دریایی سفت و خوشمزه‌ن.
‫- با میگو طعم خوبی دارن؟ ‫- تازه‌س و بوی ماهی نمیده.
‫- رئیس، لطفا نجاتم بدید. ‫- تو اونجا چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم موقعیت فوری پیش اومده؟
‫مشخصا برگزاری یکی از رویدادهای بزرگ میویونگاک ‫از موقعیت‌های اورژانسی هست.
‫- هر سه‌تون بشینید. ‫- فصل گیمجانگه؟
‫- ناسلامتی من خدای سابق کوهستانم. ‫- منم رئیس گروه راهزنانم.
‫منم قربانی گروه راهزنان.
‫- خدای سابق عمرا کیمچی درست کنه. ‫- وایسا.
‫هزینه‌های اقامتت رو محاسبه کردم. ‫راحت کلی خرج روی دوشم گذاشتی.
‫حداقل در حد پول خرید یه خونه شده.
‫- چطور اینقدر زیاد شده؟ ‫- بهتون گفتم فول سرویس نخورین.
‫خودت از همه بیشتر خوردی.
‫اوه، خب...
‫نمی‌خوای تخفیف بدی؟ ‫هم رفیق هستیم و هم خدای سابق، نه؟
‫فکرشم نکن، عوضی.
‫خدایا، من آخه کِی از این کارها کردم.
‫واقعا که!
‫خدایا، کمرم شکست.
‫آخه واقعا نیازه پانصد کلم کیمچی درست کنیم؟
‫من راهزنم، ولی بجای خون روی دستام، ‫فلفل قرمز ریخته.
‫کیمچی خونگی خیلی خوشمزه میشه.
‫یادتون نره خوب پُرش کنین.
‫- هی، میگم این یکم شور نیست؟ ‫- واقعا؟ بده امتحان کنم.
‫نمکش اندازه‌س. ‫برای تخمیر شدن باید اینطور باشه.
‫- واقعا؟ ‫- دقت کنین.
‫- انگار باید شور باشه. ‫- خوشمزه‌س.
‫هی، شما دوتا.
‫خدای من.
‫قربان، من نمی‌تونم با این هم‌اتاقی باشم. ‫اصلا باهمدیگه جور نیستیم.
‫خدایا، داری منو می‌فروشی؟
‫آخه چرا از بین این همه آدم، ‫از اون دزدی کردی؟
‫می‌دونی، اون گاهی ‫وقتا خیلی کینه‌توز میشه.
‫از کجا باید می‌دونست؟ ‫فقط باید بخاطر حرفه‌ای بودنش تحسین بشه.
‫دقیقا. آخه کدوم احمقی بدون شناخت ‫طرف مقابل، ازش غذا و نوشیدنی می‌گیره؟
‫ای دزد عوضی.
‫هی، بازم مقصر دونستن قربانی ‫کار بیجا و بی‌موردیه.
‫- سر زیردست من داد نزن! ‫- با برادرت اینطور حرف نزن!
‫به رئیس من امر و نهی نکن!
‫- خفه بشید. ‫- دهنتو ببند...
‫حتی گیونگ‌سونگ کمی تغییر کرده.
‫به کره‌ای حرف بزن، عوضی.
‫کره‌ای سخته.
‫بیست سال پیش کره‌ای یاد گرفتی.
‫شما مزدوران شینیگامی هستین؟
‫- بهم دستور دادن دنبال‌تون بیام. ‫- برای کاتو کار می‌کنی و ما رو نمی‌شناسی؟
‫اینجا گیونگ‌سونگـه. ‫شما جنگلی‌ها برام اهمیتی ندارین.
‫بهت بگیم کی هستیم؟
‫آدمای زیادی دارن نگاه می‌کنن.
‫- منتظر لی رانگ هستی؟ ‫- نه، خانم.
‫پس این برای چیه؟
‫توی روزنامه نوشته کاغذ تا شده ‫باعث میشه عشق‌تون حقیقی بشه.
‫خدای من. اینقدر دوسش داری؟
‫- پس برو به دیدنش. ‫- می‌تونم برم؟
‫تا یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫خدای من.
‫لعنتی! یه آبنبات روی لباسم چسبیده.
‫- نیودو، کار تو بود. ‫- چقدر سر و صدا می‌کنی.
‫حالمو بهم زدی. ‫از لباسم بکن.
‫- به چی نگاه می‌کنی؟ ‫- نگاه نمی‌کردم.
‫چرا، الان زل زده بودی.
‫خدایا. بالاخره یکم جا باز شد.
‫- شیطانه. اینجا شیطان داریم. ‫- چه نوعی؟
‫پری‌دریایی.
‫مگه نمیگن گوشت پری‌دریایی ‫باعث جاودانگی میشه؟
‫منم می‌خوام بخورمش.
‫یوکی، برات می‌گیرمش.
‫کافیه. فعلا ماموریت در اولویته.
‫به‌به! خیلی خوشمزه‌س.
‫انگار کار نداری. ‫نمی‌خوای ماسک‌زن قرمز-سفید بگیری؟
‫قبلا دنبالش رفتم ولی انگاری رفته.
‫- می‌خوای افرادم دنبالش بگردن؟ ‫- نه، خودش میاد.
‫تو زیر صد سال دیگه می‌میری.
‫در سال 2020، تو خودتو برای برادرت فدا می‌کنی.
‫اوضاعت با پری‌دریایی چطوره؟ ‫خوب پیش میره؟
‫- شنیدم هر روز می‌بینیش. ‫- هر روز نیست.
‫بیا یه قرار شام دورهمی بذاریم. ‫کجا بریم؟
‫غذای کره‌ای بخوریم یا غربی؟ ‫نباید غذای دریایی باشه، درسته؟
‫- بهرحال عروسم یه‌جور غذای دریاییه. ‫- زده به سرت؟ کی خواست عروسی کنه؟
‫- آرزوی من دیدن عروسی توئه. ‫- این چیزا به تو ربطی نداره.
‫هی! چرا با شکم خالی فقط آب می‌خوری؟
‫- هی، بیا، اول یکم غذا بخور. ‫- جدا بیخیال شو.
‫- این برات اینقدر ناراحت‌کننده‌س؟ ‫- دست از مهربون بودن بردار. خیلی رو مخه.
‫باز چی شده؟ چرا لجبازی می‌کنی؟
‫هی!
‫خدایا، از دستش...
‫دیگه وقت زیادی برامون نمونده.
‫آکیرا!
‫تو نمی‌خواستی منو ببینی؟
‫- خیلی مطمئن نیستم. ‫- خیلی دلت برام تنگ شده بود، نه؟
‫شنیدم از شیاطین چوسان کتک خوردی.
‫نخندین!
‫خودم انتقامت رو می‌گیرم.
‫فقط کاریو که ازت خواستن، انجام بده.
‫به یوکی دستور نده.
‫آکیرا، از وقتی که از گروه رفتی، ‫شیک‌پوش شدی.
‫بخاطر این کار دفتریه؟
‫بهم دست نزن.
‫اومدین.
‫مزدوران شینیگامی از منچوری در خدمت شما هستیم.
‫از همگی بابت زحماتتون در جنگ تشکر می‌کنم.
‫- رئیس‌تون کجاست؟ ‫- هنوز ملاقاتش نکردید؟
‫- رئیس قبل ما به طرف گیونگ‌سونگ حرکت کرد. ‫- رئیس فقط وقتی حسش باشه، خودشو نشون میده.
‫شما ماموریت رو بگین. ‫این بی‌قراری داره عصبیم می‌کنه.
‫- درحال انجام یه آزمایشی هستیم. ‫- آزمایش؟
‫تا شیاطین چوسان رو به ‫سلاح جنگی امپراتوری تبدیل کنیم.
‫خدای من. بنظر چیز باحالی میاد.
‫وظیفه‌ی شما دستگیری شیطاین چوسانه.
‫میشه اونا رو بکشم و جسدشون رو بیارم؟
‫زنده دستگیر کردنشون سخته.
‫و چطور دستمزد رو پرداخت می‌کنین؟
‫به ازای تعداد.
‫خوبه، قربان!
‫احضار اونا فکر خوبی بود؟
‫- یکم خودسر هستن. ‫- فقط آزمایش نیست که مهمه.
‫باید نیست و نابود بشن.
‫شیاطین چوسان و باورهاشون باید حذف بشه.
‫باید روح چوسان رو ریشه‌کَن کنیم.
‫اسم لی یون رو یه جستجویی کردم. ‫- خب؟
‫توی میویونگاک اقامت داره.
‫درست مثل مادام، اونم خدای کوهستان چوسانیه.
‫گفتی خدای کوهستان چوسانی.
‫[چئون هویونگ]
‫انتظار طولانی بود.
‫- پیرمرد. ‫- آره.
‫- چطور پیدام کردی؟ ‫- خونه نبودی، پس...
‫- مگه برادرت اینجا خاک نشده بود؟ ‫- چرا، اینجا بود.
‫ولی الان اونجاست.
‫مویونگ، تو رو خدا بگو می‌خوای چیکار کنی؟
‫استخون‌هاش رو با خاک کثیف، ‫به همراه مار، راسو و عنکبوت می‌جوشونم.
‫نگو که...
‫نگو که ساز و کار طلسم «بانهون» رو یاد گرفتی؟ ‫نه، نمی‌تونی. نباید قلمرو...
‫[طلسم بانهون : طلسمی که مُرده رو زنده می‌کند]
‫- مُردگان و زنده‌ها رو بهم بریزی. ‫- می‌دونم. ممکنه هیچوقت بخاطرش بخشیده نشم.
‫- ولی مجبورم اینکارو بکنم. ‫- پیرزن رو به دشمن خودت تبدیل نکن.
‫نه اون و نه من ازت مایوس نشدیم.
‫برای همین نمی‌خواستم ببینمت.
‫حتی وقتی به سنگ تبدیل شده بودم، ‫بازم کنارم می‌نشستی.
‫وقتی برف می‌اومد، روی یه سنگ بی‌حرکت ‫لباس می‌انداختی.
‫همیشه به سرما حساس بودی.
‫من دیگه اون مویونگی نیستم که می‌شناختی. ‫نه. نباید اون مویونگ باشم.
‫مویونگ، فکر کردی تو رو نمی‌شناسم؟
‫فقط بذار آدم بده‌ی این داستان باشم.
‫دیگه به دیدنم نیا.
‫اینو برات آوردم.
‫غذاتم بخور.
‫- کی میری؟ ‫- کمتر از یه هفته دیگه.
‫- لازمه بری؟ ‫- آره، باید برم.
‫یکی منتظرمه.
‫عوضی.
‫شنیدم اون زن تناسخ پیدا کرده.
‫مویونگ بهت گفت؟
‫چرا از هویت مویونگ برام چیزی نگفتی؟
‫می‌دونستی، مگه نه؟
‫شاید اُمیدوار بودم یه خواب باشه.
‫اُمیدوار بودم بتونیم به روزهای قدیم برگردیم.
‫آرزوی مسخره‌ای بود.
‫نمی‌دونم حرفم رو باور می‌کنی یا نه، ‫ولی من هرگز شما رو رها نکردم.
‫برای همین نمی‌تونم ببخشمش.
‫با دستای خودم تمومش می‌کنم.
‫تو هم مثل اونی.
‫هر دو زندگی‌تونو برای نجات من ‫به خطر می‌اندازین...
‫ولی بازم هدیه م رو ازم می‌دزدین.
‫متاسفم، هونگ‌جو.
‫متاسفم جوابی که همیشه می‌خواستی رو بهت نمیدم.
‫ولی یه چیزی دارم که باید ازش محافظت کنم.
‫دوتا اینجا و آینده‌ای که ازش اومدم.
‫باشه. اگه دلتون اینطوری می‌خواد، خیالی نیست.
‫دیگه نمی‌خوام این دختر رقت‌انگیز باشم.
‫منم هر کاری که برای محافظت از میویونگاک ‫و دخترام لازم باشه، انجام میدم.
‫یکی رو جا انداختی.
‫خودت. حتما مراقب خودتم باش.
‫[امنیت و سلامتی ‫نه به جنگ]
‫صبر کن. وایسا!
‫اینجا آرایشگاه که نیست. ‫اگه خودمون اینکارو بکنیم، بی‌فایده‌س.
‫باید تالوپا رو بیرون بکشونیم. ‫تالوپ...هی، هی!
‫- الان باید اعتصاب غذا کرده باشی. ‫- خدای من.
‫- هی! ‫- برای همین...خدای من.
‫خدایا.
‫حالا تصمیم گرفتی خودتو نشون بدی؟
‫اومدم کچل کردن خدای ساکن رو تماشا کنم.
‫[خدای ساکن : خدای محافظ خانه]
‫خب، چی بگم.
‫اگه قرار باشه موهامو ازدست بدم، ‫انتظار دارم اوضاع تو سختتر بشه.
‫زودباش. کچلی بهت میاد.
‫- بذار بزنمش... ‫- خدایا، یه لحظه وایسا.
‫بذار سر عقلت بیارم.
‫صبر کن، صبر کن...وایسا! ‫بیا حرف بزنیم. با حرف زدن حلش می‌کنیم!
‫اگه به کارت ادامه بدی، می‌میری.
‫تو طرف کی هستی؟
‫خدایان محلی بدون دلیل خاصی ‫دارن محو میشن.
‫- ما الان جایی برای زندگی و موندن نداریم. ‫- خب؟
‫چیه؟ می‌خواین براتون خونه بخرم؟
‫عزیزم. پای مرگ و زندگی‌شونه.
‫وظیفه‌ی ما نظارت به مرگ و زندگیه، ‫نه مراقبت از این احمق‌ها.
‫دیدی؟ می‌دونستم اینطوری میشه.
‫اگه این مشکل حل نشه،
‫بدون که تمام خدایان بومی برای ‫اعتراض اینجا جمع میشن.
‫- اول تو رو نابود می‌کنم. ‫- وای، نه.
‫بیخیال عزیزم. اینطوری نباش. ‫بیا هر کاری ازمون برمیاد، براشون انجام بدیم.
‫عزیزم، اینا رو از اینجا بنداز بیرون.
‫به حرفم گوش کن.
‫یه شیطان. رفته تو جلد انسان.
‫قیافه‌ی اصلی‌شون چیه؟
‫یکی شاه‌جغده و یکی روباه نه دُم.
‫هی، وای! چقدر بانمکه.
‫خدای من، باورم نمیشه همچین شیطان ‫خوبی توی چوسان باشه.
‫- کاریتون نباشه. خودم ترتیبش رو میدم. ‫- یوکی!
‫- خدایا، چیه؟ ‫- نمی‌تونی.
‫بگیر.
‫خدایا، مطمئنی که یه روباهی؟
‫مگه تو دختری؟ ‫یه ساعت داری به صورتت می‌رسی.
‫مَردی اینو میگه که روی محلفه‌هاش روغن می‌ریزه. ‫باز دلت دعوا می‌خواد؟
‫ای عوضی...
‫بیاین یه لحظه مثل آدم حرف بزنیم.
‫تحت شرایط اجتناب‌ناپذیری ‫باید اتاق رو شریکی استفاده کنیم
‫ولی زندگی جمعی مسئولیت‌هایی داره.
‫بخاطر دعوای شما دوتا خواب به چشمم نمیاد.
‫- همین دیشب... ‫- این دزد از لگن من استفاده کرد.
‫حالا از یه لگن استفاده کرده باشیم، ‫چرا بزرگش می‌کنی؟
‫دیگه حداقل نباید توی لگن کسی ‫خرابکاری بکنی.
‫- چرا نکنم؟ ‫- بذارین قوانین این اتاق رو بهتون گوشزد بکنم.
‫اولا بعد ساعت 9 دعوا نداریم.
‫دوما سبک زندگی منظم داشته باشین. ‫ساعت شش صبح بیدار میشیم.
‫چی؟ مگه اینجا پادگانه؟
‫سوما روزانه به طور ‫نوبتی اینجا رو تمیز می‌کنیم.
‫حتما محلفه‌هاتونو زیر ‫نور خورشید پهن کنین.
‫خدایا، چقدر نق می‌زنی.
‫میشه بپرسم پشت این قیافه مبدل، چی هستی؟
‫من جیندو هستم. ‫[یک نژاد سگ کره‌ای]
‫میراث طبیعی شماره 59.
‫[در سال 1938 نژاد جیندو بعنوان میراث طبیعی انتخاب شد]
‫پنجه‌ت رو بده.
‫اینکارو نکن.
‫می‌دونی، ما هم گونه‌ی درحال انقراض هستیم.
‫بنگ!
‫معمولا اگه اینکارو جلوی سگ انجام بدی، ‫خودشو به مُردن میزنه.
‫- بنگ! ‫- بنگ!
‫شما دوتا...
‫دلتون می‌خواد منقرض بشین؟
‫آب. آب.
‫بخورین.
‫خدای من.
‫می‌خوای به شکایت همه‌شون رسیدگی کنیم؟ ‫چرا؟
‫چاره‌ای نداری. اگه قبول نکنی، ‫نمی‌تونی خونه بری و بجاش میری جهنم.
‫- خدایش این پیرزن... ‫- اینو می‌فهمم، ولی من دیگه چرا؟
‫حکم زندان تو برای کشتن اون ‫تاجر نمک رو کاهش داد، درسته؟
‫- می‌دونستم. ‫- درواقع با یه گاو بهش رشوه دادم.
‫من دیگه ایناشو نمی‌دونم. ‫بهرحال دست خودتون می‌سپارم.
‫- پیرمرد، چطور می‌تونی همینطوری بری؟ ‫- پیرمرد.
‫خدایا.
‫مسئولیتش با خودته. ‫اینجا خونه‌ی توئه.
‫بیا باهمدیگه بهشون رسیدگی کنیم.
‫اینقدر نخورین.
‫صف رو بهم نریزین.
‫هی، توی صف بمونین.
‫هی!
‫همگی توجه کنین.
‫امروز کلی کیمچی درست کردیم و خسته‌ایم. ‫دوست ندارم به خشونت متوسل بشم.
‫- پس بیاین آروم پیش بریم. ‫- یکی یکی بیاین تو.
‫داستان‌تون رو کوتاه و مختصر ‫در بیست کلمه بازگو کنین.
‫- اسمت و اهل کجایی؟ ‫- من صاحب چاه کنار تقاطع هستم.
‫خدای چاه هستی؟ ‫برای چی اینجا اومدی؟
‫[خدای چاه: خدای بومی که ‫جلوی خشک شدن چاه را می‌گیرد]
‫چاه من آب دارویی تولید می‌کنه.
‫مَردم از سرتاسر اینچئون میان تا ‫ازش آب بردارن.
‫ولی الان میگن طعم آبش عوض شده.
‫فکر کردی اینجا نشستیم تا برات ‫فیلتر تصفیه آب عوض کنیم؟
‫فیلتر تصفیه آب چیه؟
‫می‌خوای چاه رو تمیز ‫کنی یا بری یه جای دیگه؟
‫به خدا دیگه اون چاه، چاه بشو نیست.
‫یه نفر مواد شیمیایی توی آب ریخته، ‫برای همین باید یه آشیونه جدید برم.
‫پس یه چاه بدون صاحب پیدا کن ‫و بذار بره اونجا آشیونه بسازه.
‫بعدی!
‫من خدای سفال هستم ‫و سفال‌ساز من دزدیده شده.
‫نمی‌دونم کار کی بود، ولی به گوشم رسیده ‫شبیه سربازهای ژاپنی لباس پوشیده بود.
‫شاید چون به امون خدا ولشون کردی، ازت دزدیدن.
‫[خدای سفال: خدایی که از چیزهای سفالی محافظت می‌کند]
‫- درست میگین. ‫- چرا ول می‌گردی؟
‫یکم اضافه وزن پیدا کردم ‫برای همین توی شیشه‌م جا نمیشدم.
‫- یکی براش بخر. ‫- چشم، خانم.
‫خب، میشه یه گلدان با کیفیت از یئوجو...
‫برو بیرون ببینم!
‫تو کی هستی؟
‫وای پسر.
‫چطور؟ کیه؟
‫خدای اجدادیه.
‫صاحب خونه رسم و رسوم اجدادش رو ‫ادا نمی‌کنه، برای همین گرسنه مونده.
‫[خدای اجدادی : خدایی که از نوادگان شخص محافظت می‌کند]
‫- پس چرا داری یواش میگی؟ ‫- یکم خجالتیه.
‫- حالا چی می‌خواد؟ ‫- می‌خواد خونه خرابش کنه.
‫مشکل خدایان قیم همینه. ‫شماها صاحب خونه نیستین، باشه؟
‫فقط به صورت اشتراکی ‫با نوادگان ازش استفاده می‌کنین.
‫پسماندهای مراسم رو بهش بده و ببرش بیرون.
‫بعدی.
‫اون بزرگ‌ترین ژنرال تمام بهشت‌های زیر بوکهانسانه.
‫ولی همسر ژنرالش رو گم کرده.
‫- وای پسر. ‫- زنت اینجا نیست، برو.
‫بعدی!
‫- من اومدم. ‫- این وقت شب کجا بودی؟
‫انگاری بابام یادش رفته من روزنامه‌نگارم.
‫یه روزنامه‌نگار در شرکت من.
‫و رئیست بهت میگه بگیر بشین.
‫من گرسنه نیستم.
‫بابات نگرانه که لاغر بشی.
‫اگه دختر ثروتمندترین مَرد گیونگ‌سونگ ‫پوست و استخون بشه
‫مایه‌ی مضحکه عام و خاص میشم.
‫- گینکو سرش شلوغه. ‫- تو چی درباره‌ی من می‌دونی؟
‫چرا اینقدر گستاخی. ‫حتی برات هدیه آورده.
‫برای چی؟
‫تنها بودی بازش کن.
‫از اونجا که قبلا بهم دستبرد زده شده، ‫اینا رو برای بودجه جنگ‌مون برداریم.
‫چرا این دست کمیسر ارشده؟
‫مطمئنم اینو به یکی از اعضای سازمان دادم.
‫خب؟ خوشت اومد؟
‫چه‌جور هدیه‌ای هست؟
‫- چرا اینو بهم میدی؟ ‫- ما یه خانواده‌ایم.
‫همیشه حواسم بهت هست، گینکو.
‫اصلا با این به چی می‌رسی؟
‫دنبال پیشینه‌ی خانوادگی منی، درسته؟
‫به لطف همین پیشینه‌ ماست که به اینجا رسیدی.
‫[باشگاه بهشت]
‫خدا رو شکر.
‫قلبت می‌زنه و هنوز زنده‌ای.
‫زنده‌ای، برادر من.
‫لطفا تا برمی‌گردم، تحمل کن.
‫هرگز ازت دست برنمی‌دارم.
‫این یه ماه رو پیشم بمون.
‫پس منو با خودت ببر، نه چئون مویونگ.
‫با هرکسی می‌تونم برم بجز تو. ‫چطور می‌تونم تو رو به سمت مرگ بفرستم.
‫یه ایده‌ی اولیه‌ای توی ذهنم بود.
‫چون زمانی که باهم بودیم...
‫داشت آماده‌ی رفتن میشد.
‫باید یکم وزنتو زیاد کنی.
‫من باید روت پتو بکشم؟
‫ولی...
‫اینا رو از روی حس گناه انجام داد؟
‫من...
‫بخاطر لی یون می‌میرم.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم...
‫جایی ندارم که بهش برگردم.
‫هنوزم آهنگ دارم.
‫بهش نیاز ندارم.
‫- اتفاق بدی افتاده؟ ‫- تو رو خدا دنبالم نیفت.
‫کیه؟ کی ناراحتت کرده؟ ‫بهم بگو تا حسابشو برسم.
‫- رانگ... ‫- بس کن.
‫از دست من ناراحتی؟
‫یا یکی رو می‌خوای که خودتو روش خالی کنی؟
‫آره، از دست تو ناراحتم.
‫مگه من چیکار کردم؟
‫بعد اینکه مادر و برادرم رهام کردن...
‫صدها سال تنهایی می‌گشتم.
‫من...
‫فقط یه لکه‌ی ننگ توی زندگی‌شون بودم.
‫عصبانیم کرد، شروع به کشتن آدما کردم.
‫راهزن شدم تا غارت کنم ‫و همه‌جا رو آتش بزنم.
‫من عادی اونطوری هستم.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫تو...همه‌تون...
‫منو تضعیف می‌کنین و این عصبیم می‌کنه.
‫همش حس می‌کنم یه چیزی اینجا قلقلکم میده.
‫دنیا اونقدرام جای بدی نبود.
‫برای آدمی مثل من هم جای گرم و نرمی بود.
‫از این احساسات رقت‌انگیز متنفرم.
‫خب؟ تصمیمت چیه؟
‫من...
‫دیگه به کسی نیاز ندارم.
‫نه به تو و نه لی یون.
‫یا گروه راهزنان.
‫ای بزدل.
‫- چی؟ ‫- نادیده گرفتن همیشه آسون‌ترین راهه.
‫رفتن و فراموش کردن آسونه.
‫اینقدر پُشت ساده‌ترین سپر دنیا پناه نگیر.
‫مثل رئیس راهزنان، با ترس‌هات رودر رو بشو.
‫تو مگه چی می‌دونی؟ ‫فکر کردی کی هستی؟
‫من مهم هستم، بی‌اهمیت نیستم.
‫تو بهم علاقه نشون دادی.
‫و من قراره با تو ازدواج کنم.
‫برای امروز کافیه. ‫اگه نوبت‌تون نرسید، فردا برگردین.
‫- چی؟ ‫- هان؟
‫- ولی بنظرت یکم عجیب نیست؟ ‫- چی؟
‫بنظرم یکی دنبال خدایان قیم افتاده.
‫یهویی خیلیاشون ناپدید شدن.
‫به جه‌یو سپردم دنبال یه چیزی رو بگیره.
‫اون زوج راکون رو می‌شناسی؟ ‫- خدایا، مگه میشه نشناسم؟
‫همین اواخر از توی کوچه ربوده شدن.
‫ربوده شدن؟ توسط کی؟
‫به دستور ژنرال ارشد، ریوهی کاتو.
‫داره یه سری آزمایشاتی انجام میده.
‫کاتو. این اسم کجا به گوشم خورده.
‫اسم من ریوهی کاتو هست. ‫یادت بمونه. دوباره همدیگه رو خواهیم دید.
‫همون یارو هست.
‫ژنرال رو بزنم نیست و نابودش کنم؟
‫اگه بکشی‌شون، بعدش چی میشه؟
‫یه ژنرال، یه کمیسر ارشد جدید جاشو می‌گیره.
‫با اونا هم می‌جنگم.
‫کی می‌جنگه؟ ‫تو کمتر از یه هفته اینجا هستی.
‫یادت نره که تو یه مهمون ناخونده ‫در این دوره هستی.
‫مشکلی نداره اینا رو بپوشم؟
‫از حقوقم کم می‌کنم.
‫همیشه اینطور صحبت می‌کردی؟
‫بزودی من خانم رئیس راهزنا میشم.
‫با من ازدواج نکن.
‫- چرا؟ ‫- اگه بمیرم، تنها می‌مونی.
‫نمی‌میری. برات با فرشته‌ی مرگ می‌جنگم.
‫دلم گرم شد.
‫[بوتیک اوبوک]
‫بوی خون به مشامت خورده، هان؟
‫عجله نکن.
‫وقتی اینو تموم کنم، ‫برات غذا میارم.
‫- صبر کن، برو اونور. ‫- خدای من...
‫برو اونور عوضی.
‫لعنتی.
‫خدایا، راحت شدم.
‫هی...
‫هی!
‫برو اونور.
‫عوضی.
‫پسر، راحت شدم.
‫خدایا، شونه‌هام.
‫بخاطر درست کردن کیمچی هست؟
‫- تو هم؟ ‫- حتما کلم‌هایی که برای شام خوردیم
‫فاسد شده بودن.
‫این واسه بو کمک می‌کنه.
‫- فقط همین یه بار. ‫- بیا شروع کنیم.
‫- زودباش. ‫- اگه برنده شدم...
‫خودشه.
‫زودباش. زودباش.
‫برنده شدم.
‫می‌خوای بازی کنی؟
‫نه، مرسی.
‫چقدر پول وسطه؟
‫پولی در کار نیست.
‫هرچی باشه، بازی دوکگاکگو هست.
‫اون مَرد دوکگاکگو هست؟
‫پس از چی بازی می‌کنن؟
‫[دوکگاکگو : کلمه باستانی برای جن]
‫طول عمر.
‫آفرین دوکگاکگو! آفرین دوکگاکگو!
‫شنیدم جه‌یو داچل چاه توالت افتاده.
‫ازبس آلوده‌هراسی داره، سرش اومد.
‫بشین یکم پوتئوک درست کن.
‫پوتئوک چیه؟
‫[تئوک : جلوی بدشانسی کسی که ‫به دستشویی افتاده رو می‌گیره]
‫جلوی بدشانسی و شمن‌ها رو می‌گیره.
‫ولی نمی‌تونه بیماری که از افتادن به ‫دستشویی اومده رو درمان کنه.
‫این...اینو بخور.
‫هرچقدر خواستی بخور.
‫پسر، چه بویی میده.
‫دیگه فقط یه سگ نیست. ‫سگ پشگلیه.
‫لطفا به مادام ریو نگو. ‫تمنا می‌کنم.
‫راحت باش.
‫شاید قیافه‌م اینطور بنظر نیاد، ‫ولی من به دهن قرص بودن معروفم.
‫توی توالت افتاد؟ چطور؟
‫طبق گفته‌های خودش، یکی از ‫پایین اونو کشیده.
‫اونقدر خجالت می‌کشه که راستشو نمیگه.
‫لپ کلام اینکه اتاق بوی گند گرفته. ‫پس اگه بشه، لطفا یه اتاق دیگه...
‫تو...
‫خفه‌شو و راه بیفت.
‫- ببندش. ‫- ببندم؟ باشه.
‫- خدای من. ‫- بازش کن.
‫می‌ترسم..بازش کنم...باز می‌کنم.
‫- داخل نیای. ‫- نه، نمیام.
‫- خدای من. ‫- چی؟
‫این چیه؟
‫چته؟ داره از توالت کثافت بهت پرت می‌کنه.
‫اگه بهت بخوره، بدشانسی میاری.
‫آروم باش، باشه؟
‫- تو نگهبان توالتی، مگه نه؟ ‫- نگهبان توالت؟
‫میگن دخترای شرور بعد مرگ ‫تبدیل به نگهبان توالت میشن.
‫پس حقیقت داره.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- بذار کارشو بکنه.
‫فقط وقتی موها رو بشماره، راضی میشه.
‫زنیکه لعنتی. بخاطر تو شمارش از دستم در رفت.
‫زنیکه لعنتی؟
‫خیلی‌خوب، شروع کنیم.
‫بذار ببینم.
‫[لی رانگ - 82 سال طول عمر]
‫[دوکگاکگو - 963 سال طول عمر]
‫- نمی‌تونم نگاش کنم. ‫- واقعا.
‫پسر بیچاره باخت.
‫بسیارخوب.
‫پنجاه سال.
‫- قبوله. کارت‌هاتو نشون بده. ‫- اول تو.
‫جفت سه.
‫- جفت پنج داره. ‫- من بُردم.
‫دوکگاکگو برنده شد.
‫همونطور که انتظار می‌رفت، ارباب دوکگاکگو.
‫پنجاه سال عمرتو بده من.
‫- یه بار دیگه. ‫- وایسا.
‫چقدر سنگینه.
‫بذار اول یه گلویی تازه کنم.
‫یه کیک بزنیم.
‫وای! یه گازم من بزنم.
‫مال خودمه.
‫- زد بیرون! ‫- وای، این چیه!
‫گردنش رو ببین.
‫راند بعدی.
‫خیلی‌خوب، باشه.
‫بیا.
‫توی خونه‌ی من چیکار می‌کنی؟
‫وقتی رسیدم، هیچ نگهبانی ندیدم، برای همین...
‫پس می‌خواستی توی توالت ما آشیونه بزنی؟
‫چرا جه‌یو رو پایین کشیدی؟
‫شب برام گل آورد.
‫سال‌ها بود کسی بهم گل نداده بود.
‫برا همین می‌خواستم جاودانگیم رو با اون بگذرونم.
‫من حامی این عشق‌شون هستم.
‫- مزخرف نگو. برو گمشو. ‫- چشم، خانم.
‫تو هم گمشو!
‫صبر کن! اجازه میدین اینجا آشیونه بزنم؟
‫سعی نکن با من بازی بکنی. ‫از شماها بدم میاد.
‫با برکت دادن و نفرین‌هاتون آشنام. ‫می‌دونم چقدر موذی هستین.
‫صبر کن!
‫اگه اجازه بدی اینجا آشیونه بزنم، ‫درباره‌ی ی گنج بهت میگم.
‫گنج؟
‫از خدایان ساکن در خانه‌های صاحبان معادن طلا شنیدم.
‫شنیدم سنگ نگهبان و خط‌کش طلایی ‫دست خدای کوهستان بائک‌دودگان هست.
‫چی؟
‫داداش رئیس! خبرهای بدی دارم.
‫باز چی شده؟
‫رئیس داره قمار می‌کنه.
‫پسر، رسما معتاد بازی شده.
‫- چقدر باخته؟ ‫- پول نیست. پول نباخته.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫هی.
‫چی شده؟
‫این باقیمونده‌ی طول عمرمه.
‫کمتر از یه روز زنده‌م.
‫کی اینکارو باهات کرد؟
‫- جفت ده. ‫- آره!
‫عوضی گستاخ!
‫خفه شو و کاری که با برادرم کردی رو ‫به حالت اولش برگردون.
‫برادرت؟
‫همون روباه نه دمی که قبلا دیدم.
‫من اونا رو برنده شدم.
‫پسشون بده.
‫چی باعث شده فکر کنی اجازه میدم ‫طول عمر برادرم رو ازش بگیری؟
‫شرط رو باخته.
‫می‌کشمت.
‫چرا سعی خودتو نمی‌کنی؟
‫بذار ببینیم اینطوری طول عمر برادرت برمی‌گرده.
‫مثل همیشه با دل و جرات هستین، قربان.
‫ارباب دوکگاکگو هیچوقت نمی‌ترسه.
‫زودباش. بزن ببینم.
‫زودباش و از وسط نصفم کن.
‫چی می‌خوای؟
‫هرچی بخوای بهت میدم، ‫فقط طول عمرشو برگردون.
‫واقعا؟ پس باهام بازی کن.
‫می‌تونی شکستم بدی و طول عمرش رو برگردونی، درسته؟
‫بازی نمی‌کنم.
‫پس کاری ازم برنمیاد.
‫- بیاین یه دور دیگه بازی کنیم. ‫- چشم، رئیس.
‫سریع باش! سریع!
‫رئیس، چیکار کنم؟ ‫چی سرت میاد؟
‫اینقدر نق نزن.
‫وقتی من رفتم، می‌تونی رئیس گروه بشی.
‫رئیس، نمیر. قول دادیم تمام گیونگ‌سونگ رو بگیریم.
‫ناله نکن.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫چرا طول عمرت رو سر بازی به خطر انداختی؟
‫زندگی خودمه.
‫به کسی چه مربوطه باهاش چکار کنم؟
‫ای عوضی رقت‌انگیز.
‫مثلا داری مسئولیت کارتو به گردن می‌گیری.
‫بالاخره خود واقعیت رو نشون دادی.
‫- باشه. بهرحال تو اینطوری هستی. ‫- هر روز و شب همش مریض میشی و صدمه می‌بینی.
‫الانم دیگه سر طول عمرت بازی درمیاری؟
‫چقدر باید گندکاری تو رو پاک کنم؟
‫تقصیر توئه!
‫توئی که باعث شدی به این راه کشیده بشم.
‫چرا اینطور رفتار می‌کنی؟ هان؟
‫نمیشه یه زندگی درست داشته باشی؟
‫الان چطور قراره برم؟ لعنتی.
‫- هی. ‫- خدایا.
‫بخاطر من گریه می‌کنی؟
‫- من گریه نمی‌کنم. ‫- نمی‌خواستم بمیرم.
‫منم می‌خواستم زنده بمونم.
‫تو...
‫منظورت چیه؟
‫تو که باید بهتر بدونی، مگه نه؟
‫ارباب لی یون داره سر طول عمر با یکی بازی می‌کنه.
‫- شروع کن. ‫- قبل شروع،
‫باید ببینم چقدر عمر برات مونده.
‫پنجاه و دو سال؟ ‫شوخی می‌کنی؟
‫چه جور خدای کوهستانی اینقدر عمر کم داره؟
‫اونم وقتی که من اینقدر عمرم مونده.
‫تصمیم گرفتم در یه روز با یه انسان بمیرم.
‫- پسره رقت‌انگیز. ‫- باشه.
‫بهش 52 شمع بده.
‫چه طول عمر کم و رقت‌انگیزی.
‫خیلی‌خوب، روی ده سال بازی می‌کنیم.
‫هستم.
‫نشون بده.
‫جفت هفت.
‫- من جفت نه دارم. ‫- آفرین.
‫همونطور که انتظار می‌رفت!
‫دوکگاکگو! دوکگاکگو!
‫این ده سال از عمرت.
‫خیلی‌خوب. شرط روی 12 ساله.
‫اینم از این.
‫جفت یک.
‫جفت دو!
‫- خودشه. ‫- خیلی‌خوب.
‫بازی من از خدای کوهستان بهتره؟ ‫چطور ممکنه؟
‫یکم دلشوره گرفتی، نه؟
‫چی؟ خندیدی؟
‫باشه، بسیار خوب.
‫می‌خوای تو بُر بزنی؟
‫خدای من. انگار بار اولشه بازی می‌کنه.
‫طور عمرت رو با این مهارت ضعیف ‫داری به خطر می‌اندازی؟
‫- دقیقا منم همینو میگم! ‫- انگاری امروز یه تشیع‌جنازه داریم.
‫- خدای من. ‫- حیف شد.
‫این بار...
‫سر بیست سال شرط می‌بندم.
‫چطوره؟ ترسیدی؟
‫قبول.
‫اگه این بارم ببازی، ‫فقط ده سال برات می‌مونه.
‫دستت.
‫وای دستم، دستم!
‫وای، دستم!
‫دستم، دستم!
‫سه‌ درخشان.
‫شیاد عوضی...
‫دستم رو پَس بده!
‫این عوضی داشت تقلب می‌کرد.
‫بار اولم بود. ‫قسم می‌خورم. حرفمو باور کنین.
‫مزخرف نگو.
‫این بار ازم بگذر، باشه؟
‫بدون یه دستم نمی‌تونم بازی کنم.
‫بسیارخوب.
‫تمام بازی‌های قبلی‌مون ‫از اعتبار ساقط میشن.
‫آره، اره. حتما.
‫حالا درست و منصفانه بازی می‌کنیم.
‫پس طول عمر برادرم و تمام این خدایان رو برگردون.
‫آره، درسته. حتما.
‫گرچه فقیر و ضعیف هستن، ‫ولی هنوزم خدایان بومی هستن.
‫حق نداری زندگی‌شونو بگیری.
‫جوابم رو بده!
‫باشه، قبول. برمی‌گردونم.
‫پس گرفتیم.
‫یون چکار می‌کنه؟
‫با دوکگاکگو بازی می‌کنه.
‫باخته یا بُرده؟
‫تا حالا ندیدم کسی بتونه دوکگاکگو رو ببره.
‫همه‌جا رو گشتم، خانم. ‫سنگ نگهبان یا خط‌کش طلایی درکار نیست.
‫بیشتر از اون که فکر می‌کنی، مراقبه.
‫- بازم بگردم؟ ‫- نیازی نیست.
‫یکاری می‌کنیم خودش بهمون تقدیمش کنه.
‫بسیارخوب.
‫همه‌ش رو می‌ذارم.
‫- دیوونه شده؟ ‫- از الان می‌خوای تهاجمی بازی کنی؟
‫همه‌ش یا هیچی. ‫موقع عصبانیت هیچی حالیم نیست.
‫- خیلی ترسناکه. ‫- خیلی.
‫اگه قبول کنی، طول عمر تو رو ‫با طول عمر خودم برابر می‌دونم.
‫یکی از ما اینجا می‌میره.
‫خیلی ترسناک شد. ‫تحمل دیدنش رو ندارم.
‫کنار می‌کشم.
‫صفر!
‫با اون دست ضعیف همچین شرطی بستی؟
‫چرا قبول نکردی؟ ‫می‌تونستی برنده بشی.
‫همه‌ش.
‫کنار می‌کشم.
‫- همه‌ش. ‫- کنار می‌کشم.
‫- خدای من. ‫- خدایا.
‫- همه‌ش. ‫- کنار می‌کشم.
‫همه‌ش.
‫- کنار می‌کشم. ‫- آخه خدای کوهستانم اینقدر ترسو؟
‫خدای کوهستان ترسیده.
‫این بار ارزش شرط بستن رو داره.
‫شرط ببندم؟
‫همه‌ش.
‫قبول می‌کنی یا نه؟
‫داره بلوف می‌زنه؟
‫نه، بهتره این بارم کنار بکشم.
‫یه بار دیگه بازی کنیم.
‫چی شده؟ مُرده؟
‫بهت هشدار میدم.
‫از سر میز بلند بشی، بازی تمومه.
‫فرصت دومی داده نمیشه.
‫رانگ، یکم دیگه تحمل کن. ‫بهم اعتماد کن، نجاتت میدم.
‫واسه کسی که همش می‌بازه، ‫یکم سخته اعتماد کرد.
‫فقط یه دور بُرد لازم دارم.
‫اگه ببازم، من و رانگ اینجا می‌میریم.
‫قبول می‌کنی یا نه؟
‫- قبول بکن. قبول بکن. ‫- طوریش نمیشه؟
‫هرچی باشه خدای کوهستان بزرگی هست. ‫همگی ازش حمایت کنین.
‫قبول کن، قبول کن.
‫- قبول کن، قبول کن. ‫- نه، خواهش می‌کنم اینکارو نکن.
‫ایده‌ی بدی نیست یه شیطان رو پیشاپیش ‫از دور خارج کنم.
‫قبول کن، قبول کن. ‫قبول کن، قبول کن.
‫باشه.
‫هرچی داری بریز وسط.
‫باشه، دستم رو باز می‌کنم.
‫[جفت ده]
‫مطمئنی پشیمون نمیشی؟
‫از اونا نیستم که بخوام پشیمون بشم.
‫[جفت هشت]
‫یک، دو، سه.
‫این چیه؟
‫باخت؟
‫ممنونم که از جونم گذشتین.
‫هی!
‫- ممنونیم. ‫- ممنونیم، قربان.
‫از الان به درستی زندگی می‌کنم.
‫دیگه نبینم از این کارا بکنی. ‫با کسی کُشتی هم نگیر.
‫چشم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫- ممنونم، قربان. ‫- ممنونم، قربان.
‫برید.
‫خیلی سپاسگذاریم.
‫ممنونم قربان. ‫خیلی ممنونم.
‫نیازی نیست ازم تشکر کنین.
‫فقط اینقدر واسه پیرزن دردسر درست نکنین.
‫ولی چرا طول عمر ما رو هم پس گرفتین؟
‫الان واسه خدایان بومی دوران سختیه.
‫و همینطورم باقی می‌مونه.
‫اگه می‌خواین زنده بمونین، ‫واسه خودتون راه چاره‌ای پیدا کنین.
‫یاد بگیرین بین انسان‌ها در دنیا زندگی کنین.
‫- حتما. ‫- مرسی.
‫- ممنونم. ‫- مرسی.
‫اگه این دست ژنرال بود، ‫پس یه اتفاقی برای اون شخصی که دیدم، افتاده.
‫پیداش نیست، نه؟
‫فقط اون نیست.
‫تمام رابط‌هامون در گیونگ‌سونگ محو شدن.
‫یعنی تا کجا لو رفتیم؟ ‫- وقت زیادی نداریم.
‫ژنرال هم دست به کار شده.
‫یعنی میگی با همین اندک پیش بریم؟
‫شاید تعداد کم الان بهتر باشه.
‫اول زمان و مکانش رو پیدا می‌کنم.
‫بهتره همه خونه برین.
‫مراقب خودت باش.
‫- شین‌جو، لطفا مراقب یون‌هو باش. ‫- چشم، خانم.
‫امروز ازت جواب می‌خوام.
‫کو شین‌جو، تو چی هستی؟
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫توسط ببر جانگسان دستگیر شدم. ‫با خدای خودخوانده‌ی کوهستان آشنا شدم.
‫بنظرت الان وقتش نیست که من ‫بدونم هم‌رزمم...
‫چطور از زخم گلوله جون سالم بدر برد؟
‫تو...
‫می‌خوای با کی ازدواج کنی؟
‫گینکو تاوارا، دختر شما.
‫عقلتو ازدست دادی؟ ‫برام مهم نیست چند بار ازدواج می‌کنی.
‫ولی نمی‌تونم اجازه بدم دخترم با یه ‫مَردی ازدواج کنه که قبلا متاهل بود.
‫- می‌دونی چطور بزرگش کردم! ‫- وقتی اینو ببینید
‫نظرتون عوض میشه.
‫بیا تو.
‫اون یکی از اعضای داوطلب ارتش ‫استقلال‌طلبان منچوری هست
‫و مسئول بمب‌گذاری اخیر در اداره پلیس گیونگ‌سونگ هست.
‫یعنی میگی یکی از کسانیه که ‫از خونه‌م دزدی کردن؟
‫ما هم اولش همین فکر رو کردیم.
‫ولی یه مشکلی هست.
‫[لطفا از این برای استقلال چوسان استفاده کن]
‫با ماشین تحریر نوشته شده.
‫بنظرتون در گیونگ‌سونگ چند نفر از عهده‌ی ‫خرید ماشین تحریر برمیان؟
‫می‌خوای بواسطه این یادداشت ‫پای گینکو رو وسط بکشی؟
‫- راحت باش. ‫- بگیر بشین.
‫پدرزن.
‫تازه داریم شروع می‌کنیم.
‫یه شاهد داریم.
‫با دوتا چشمای خودم دیدم.
‫وقتی در اداره بمب‌گذاری شد، ‫خانم گینکو تاوارا رو دیدم.
‫روباه؟
‫تو روباهی؟
‫برای ما خیلی محرمانه‌س.
‫برای همین گفتی.
‫گفتی دنیا فقط اینی نیست که من می‌شناسم.
‫حرفمو باور کردی؟
‫معمولا آدما حتی اگه با چشماشون ببینن، ‫بازم انکار می‌کنن.
‫می‌خوام باورت کنم.
‫روح هم وجود داره؟
‫چرا اینو می‌پرسی؟
‫این خواهرمه.
‫بزودی سالگرد فوتش هست و می‌خوام بدونم ‫که برای مراسم خودش میاد.
‫چطور فوت کرد؟
‫کمیسر ارشد میگه خودکشی کرد. ‫ولی من حرف اون عوضی رو باور نمی‌کنم.
‫روز مرگش،
‫قول دادیم به چانگ‌یونگوون بریم و ‫گل‌های آزالیا رو تماشا کنیم.
‫نگو که خواهرت...
‫بنظرم توسط دامادمون به قتل رسیده.
‫پسر، چه نسیمی.
‫چطور برنده شدی؟
‫اینطوری.
‫سه روشن؟
‫نگو که تو...
‫دستم، دستم!
‫وای، دستم.
‫با اینکه بازی نکرده بودم، ‫ولی سریع یاد می‌گیرم.
‫وای! دستشو قطع کردی تا تقلب کنی.
‫بهش میگن استاندارد دوگانه!
‫بگو توی آینده‌ ای که اومدی ‫چه اتفاقی برامون افتاد؟
‫می‌خوای خودتو ببینی؟
‫خیلی‌خوب، ببین.
‫منم.
‫بزودی قراره بمیرم.
‫اگه اینجا بودی، برای نجاتم می‌اومدی.
‫ولی الان کسی رو ندارم بهش تکیه کنم. ‫قشنگ به فنا رفتم.
‫می‌خوام یه میگو دوکدو تناسخ پیدا کنم.
‫فقط گفتم که یهو نخوریش.
‫اُمیدوارم...
‫هم تو تناسخ پیدا کنی.
‫ولی هنوزم...
‫اگه شد...
‫دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫یون.
‫می‌تونی منو ببخشی؟
‫تو مراقبم بودی، ولی من نتونستم مراقبت باشم.
‫منو فراموش کن. ‫تو چطور قبل من مُردی؟
‫- اون انسان ازت خواست باهاش بمیری؟ ‫- نه.
‫تصمیم خودم بودم.
‫سال‌ها زندگی می‌کردم ولی نه پیر شدم و نه می‌مُردم.
‫- اونقدرام بد نیست. ‫- هیچ چیز خوبی توی مُردن وجود نداره.
‫هر لحظه‌ای که بعنوان یه انسان عادی ‫زندگی کردم، برام عزیزه.
‫وقتی بعنوان یه فانی زندگی کردم، ‫بالاخره زیبایی‌های این دنیا رو دیدم.
‫راستی...
‫گریه کردی؟
‫بعد مُردن من زار زار گریه کردی؟
‫نه راستش. ‫من واسه گریه الکی اشکی ندارم.
‫چرا تو...
‫رانگ!
‫- من نمُردم. ‫- می‌دونستم. بهت که گفتم.
‫- واقعا که ظالمی. ‫- متاسفم.
‫بازم حس می‌کنم دیدن من آخرین چیزی بود ‫که می‌خواستی ببینی؟؟
‫رئیس منم عاشق بیچاره‌ایه.
‫اگه می‌تونستم، توی چمدانم می‌انداختم
‫و به دوره‌ای می‌بُردم که بهش تعلق داره.
‫با اینحال، برادر کوچک من،
‫بزرگ شد و جایگاه خودشو پیدا کرد.
‫زندگی خودشو داره.
‫کی تصورش رو می‌کرد؟
‫چوسان مستعمره ژاپن؟
‫می‌خوای بازم بدونی؟
‫چوسان در آینده به شمالی و جنوبی تقسیم میشه.
‫دیگه نمی‌تونم آزادانه به بائک‌دوسان برم.
‫می‌خوام با تو به خونه‌مون برم.
‫می‌خوام بدونم درخت خرمالویی که کاشتیم چطور شده.
‫هویونگ، سریعا بیدار شو.
‫مویونگ.
‫برای اینکه کامل خوب بشم، ‫به سنگ نگهبان و خط‌کش طلایی نیاز دارم.
‫باشه.
‫برات میارمشون.
‫کیه؟
‫کی چاه منو مسموم کرد؟
‫من بودم.
‫لطفا نجاتم بدید.
‫نجاتم بدید.
‫شیاطین چوسان یه مُشت بزدل هستن.
‫باید زنده دستگیر بشن.
‫ولی کنترل قدرتم دست خودم نیست.
‫گرسنمه.
‫یه شام برام بخر.
‫کار دارم.
‫شایعات جالبی شنیدم.
‫یعنی چه شایعاتی می‌تونه باشه؟
‫میگن در میویونگاک یه گنجی هست.
‫گنج؟
‫- اونا مُردن. ‫- ارباب لی یون.
‫خدای چاه، خدای سفال، ‫و حتی توتم‌ها غیب شدن.
‫سرتاسر گیونگ‌سونگ رو بگرد، ‫و ببین کی پشت این قضیه‌س.
‫باشه.
‫رانگ.
‫افرادمونو روی این کار بذار. ‫- چشم.
‫می‌خواستم بخاطر رفتنم ‫از یه سری چیزا چشم‌پوشی کنم،
‫ولی انگار شدنی نیست.
‫افسانه روباه نه دُم ‫1938
‫قبل رفتن به خونه،
‫تمام شیاطین ژاپنی رو می‌کشم.
‫چهار شیطان ژاپنی و دو خدای کوهستان، ‫میشه شش به یک.
‫خودمو طعمه می‌کنم.
‫دیگه تمومه.
‫اگه می‌خوای برادرت رو نجات بدی، ‫گنج رو رد کن بیاد.
‫وقتی یون و مویونگ دارن باهم می‌جنگن، ‫من گنج رو ازشون کِش میرم.
‫من هرگز نبردی که ببازم رو شروع نمی‌کنم.
‫اگه هونگ‌جو و مویونگ طرف ما باشن، چی؟
‫با من اونا رو بگیر.
‫بعنوان آخرین خدای کوهستان چوسان.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از سیروس فخری «