‫افسانه روباه نه دُم ‫1938
‫[فصل دوم: قسمت هفتم]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از سیروس فخری «
‫گوانهامون؟
‫چی؟ در دوران سلسله چوسان هستیم؟
‫هر دورانی که هست، ‫باید اول هونگ‌جو رو پیدا کنیم.
‫خدایا.
‫چی؟
‫مویونگ! نه! تنفس نکن!
‫این چیه؟ هی.
‫- نمی‌تونم طناب‌ها رو باز کنم.
‫خدای من.
‫نه، نه، نه! ‫خانوما، نکنین. بیاین حرف بزنیم، باشه؟
‫با حرف حل می‌کنیم.
‫هی، مویونگ!
‫نمُردیم. این چیه؟
‫خون مصنوعیه.
‫حیفه یه شمشیر رو فقط بخاطر ‫کُند شدن دور بندازیم.
‫خب.
‫فقط کافیه با تیرکننده‌ی چندکاره ‫چندبار عقب و جلو کنین.
‫وای! مثل یه شمشیر نو شد.
‫[تیزکننده‌ی جادویی شمشیر]
‫طراحی ارگونومیک دسته تضمین می‌کنه ‫که موقع تیزکردن
‫- لرزشی نداشته باشید. ‫- خب، کات.
‫سریع واسه صحنه‌ی بعد لباس عوض کنین.
‫[حامی برنامه تلویزیونی عروس جانگ سان‌بوم]
‫ده دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردیم.
‫بدش من.
‫عروس ببر جانگسان؟
‫محل فیلمبرداری برنامه‌ی تلویزیونیه. ‫اصلا دوران سلسله چوسان نیست.
‫پس این دنیا رو خودش ساخته؟
‫اول بیا از این محل فیلمبرداری کوفتی خارج بشیم.
‫این سریاله یا تبلیغات کوفتی؟
‫فیلمنامه آشغاله و حتی تموم نشده!
‫- سطل خون اضافه لازم داریم. ‫- شربت ذرت و رنگدانه قرمز برام بیار.
‫جزئیات رو ببین. ‫شبیه محل فیلمبرداری واقعیه.
‫ولی چطور اینا ممکنه؟
‫یه شیطان هرچقدرم که قوی باشه، ‫نمی‌تونه در زمان سفر کنه.
‫هونگ‌جو کجا می‌تونه باشه.
‫- هی، بازم نقش اصلی زن دیر کرده؟ ‫- الان رسید، قربان.
‫فکر کرده همه‌کاره‌ی اینجاست.
‫لعنتی. چطور پیداش کنیم؟ ‫بریم اون طرف رو بگردیم.
‫خوش اومدید، خانم.
‫- هونگ‌جو! ‫- خوشحالم طوریت نشده!
‫قضیه چیه؟
‫اونا کی هستن؟
‫اینا نقش مَرد چهارم و پنجم هستن.
‫از کِی بازیگرهای مکمل اجازه‌ی صحبت ‫با من رو پیدا کردن؟
‫عذر می‌خوام، خانم. ‫تازه‌کار هستن.
‫- از سریال حذف بشن. ‫- نه، هونگ‌جو. آخه...
‫- هی! ‫- لطفا برید کنار.
‫خیلی متاسفم، خانم...
‫- اون هونگ‌جو بود دیگه، آره؟ ‫- چرا ما رو نشناخت؟
‫نکنه توسط ببر جانگسان سحر و جادو شده؟
‫اینطوری نمیشه. ‫بیا از اینجا ببریمش.
‫ولی چرا نقش اصلی رو به اون دادن ‫و من نقش چندم شدم؟
‫اصلا چرا تو نقش چهارمی و من پنجم، هان؟
‫- الان این چیزا اهمیتی داره؟ ‫- البته که داره.
‫ببر جانگسان عوضی...
‫آماده، اکشن!
‫- کجا هستیم؟ ‫- اینجا کجاست؟
‫- هی، لباس‌هات... ‫- خدایا، باز چی شد؟
‫کی اونجاست؟
‫هونگ‌جو.
‫- منم، مویونگ. ‫- مویونگه.
‫- مویونگ؟ ‫- پس چرا دوست خودتت رو یادت نمیاد؟
‫بعد افتادن توی برکه، فراموشی گرفتم.
‫حالا متوجه شدم. ‫هی. این چرت و پرتا رو فراموش کن و با ما بیا.
‫- من نمیام. نه، نمی‌تونم. ‫- چرا نمی‌تونی؟
‫چون من همسر اونم.
‫خودتو جمع و جور کن. ‫تو توسط ببر جانگسان سحر و جادو شدی.
‫کات! فیلمبرداری رو متوقف کنین.
‫- خدای من. ‫- هی.
‫- خدای من. ‫- باز چیه؟
‫از کدوم شرکت اومدی؟ ‫چطور جرئت می‌کنی به بازیگرمون مشت بزنی؟
‫خدای من. این عوضی‌ها رو ‫از کجا پیدا کردین؟
‫- متاسفم، خانم. یه بار دیگه بگیریم. ‫- اعصابم رو بهم ریخت.
‫کی میگه؟
‫من نمیام. نه، نمی‌تونم.
‫چون من همسر اونم.
‫- همون صحنه قبلیه؟ ‫- انگاری.
‫- لعنتی...این مزخرفات رو بس کنین. ‫- کات! برداشت سوم!
‫من نمیام. نه، نمی‌تونم.
‫کات! برداشت چهارم!
‫من نمیام. نه، نمی‌تونم.
‫چون من همسر اونم.
‫دیگه دارم دیوونه میشم. ‫چرا این خطوط تکرار میشه؟
‫بیا، اینم از فیلمنامه.
‫- چون من همسر اونم. ‫- باشه.
‫«ببر جانگسان از ما قوی‌تر و خوش‌قیافه‌تره.»
‫- «ولی ما برای نجات تو اومدیم.» ‫- این دیگه چه فیلمنامه داغونیه؟
‫فقط بخونش.
‫«مویونگ، بهتر نیست بخاطر ‫خوشبختی هونگ‌جو از اینجا بریم؟»
‫«پارانتز باز - با گریه صحبت کنید - پارانتز بسته.»
‫- «هونگ‌جو، تو جات اینجاست.» ‫- این که اصلا...
‫شما شاید دوستان من بوده باشین
‫ولی حقه‌بازین و شرور.
‫فکر می‌کنی من حقه‌بازم؟
‫از تو دوتا وجود داره.
‫و اون معتادی که توی منچوری هست، واقعیه.
‫از تو دوتا وجود داره.
‫و اون معتادی که توی منچوری هست، واقعیه.
‫[هونگ‌جو: از تو دوتا وجود داره]
‫چی؟ چطور این خطوط توی فیلمنامه هست؟
‫اون عوضی بیش از اونچه تصور می‌کردیم ‫در مورد ما می‌دونه.
‫حس بدی دارم. ‫بیا از اینجا ببریمش.
‫درد جدایی از اونا ناراحتم کرد.
‫باید خودم رو با خوردن این شیر آروم کنم.
‫[شیر ماکگولی، تهیه شده از شیر 100 درصد تازه گاو]
‫پاستوریزه و هموژنیزه به بهداشتی‌ترین روش ممکن.
‫تهیه شده از شیر تازه گاو.
‫بدون چربی و ترکیبات مضر.
‫- کات! خوبه. ‫- عالی بود.
‫- عالی بود، خانم. ‫- خدایا، اینا چقدر سنگین هستن.
‫عالی بود، خانم.
‫- عجله کنین. ‫- برو کنار. گرسنه‌م شد.
‫الان چیکار کنیم؟
‫هونگ‌جو در چنین وضعیتی هست. ‫بعدشم، ما نمی‌تونیم بدون اون برگردیم.
‫- قوی‌تر از اونیه که فکر می‌‎کردم. ‫- هی، بیا کل صحنه رو به آتش بکشیم.
‫- مشکلی پیش نمیاد؟ ‫- البته که نه. فقط یه توهمه.
‫بسوزون.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌تونم آتش روشن کنم.
‫- تو امتحان کن. ‫- خدای من.
‫لعنتی! اینجا چه خبره؟
‫- صاعقه و آذرخش هم جواب نداد. ‫- مهارت‌‎هامون اینجا کار نمی‌کنن.
‫صبر کن.
‫اسم این برنامه عروس ببر جانگسانه.
‫اگه هونگ‌جو عروس باشه...
‫پس باید اونم اینجا باشه.
‫بیا اول اون عوضی رو گیر بندازیم.
‫یون و مووینگ چیکار کردن؟
‫چطور جرئت کردن بی‌محابا به ‫چنین جایی برن؟
‫- مگه چه جور جایی هست؟ ‫- ببین،
‫اینجا دنیای زندگان و اینجا دنیای مردگانه.
‫مسیر جهنمی بین این دو دنیاست.
‫در نگاه اول خیلی به واقعیت شبیه هست،
‫ولی اونجا زمین بازی یه شیطان هزار ساله‌س.
‫اونجا مکانیه که حتی ما هم نمی‌تونیم ‫سرمونو زمین بندازیم و واردش بشیم.
‫مهم‌تر از همه، پای ببر جانگسان وسطه.
‫این یارو دقیقا کیه؟
‫یه تقلیدگر.
‫روزی روزگاری، یه ببر در جانگسان زندگی می‌کرد
‫که در تقلید از بقیه تبحر داشت.
‫اولش فقط صدای حیوانات رو تقلید می‌کرد. ‫بعد صدای انسان‌ها رو هم تقلید کرد.
‫و درنهایت، تبدیل به خدای تقلید شد.
‫- منظورت از خدا اینکه... ‫- به جایگاه خدای کوهستان چشم دوخته بود.
‫- می‌خواست خدای کوهستان بشه؟ ‫- کارش فقط تقلید صدا نیست.
‫می‌تونه هرچیزی که یه نفر ‫می‌بینه، می‌شنوه یا میگه رو تقلید کنه.
‫ازجمله خاطرات طرف.
‫یون قصد داره چطور برگرده؟
‫یه نخ ابریشمی به خودش بسته ‫و کلافش دست ارباب لی رانگ هست.
‫مسیر باز مونده؟
‫- ای احمق‌ها. ‫- چطور؟ چی شده؟
‫سعی می‌کنه از اون دنیا اینطرف بیاد.
‫لی رانگ در خطره!
‫چی؟
‫الو؟ الو؟
‫- کو شین‌جو؟ ‫- ارباب رانگ. اون داره میاد.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- وقت نداریم با دقت گوش کن.
‫سریعا خون خودتو روی نخ بریز.
‫باشه. انجام دادم.
‫پس همه‌چی آماده شد، هان؟
‫آماده برای چی؟
‫برای من که وارد اون دنیا بشم.
‫شین‌جو نیست.
‫- جواب نمیده؟ ‫- خط مشغوله. برم ببینم چی شده.
‫بهش بگو هر کاری که می‌کنه، ‫فقط خون خودش رو روی نخ نریزه.
‫- این براشون مثل دعوتنامه‌س. ‫- باشه.
‫اگه طناب رو ول کنه،
‫- مسیر برگشت ازبین میره. ‫- ارباب لی رانگ هرگز چنین کاری نمی‌کنه.
‫باورم نمیشه که ببر جانگسان باشه.
‫- یعنی شانسی بهش برخوردن؟ ‫- مطمئنم کار مویونگ بود.
‫برای بهتر کردن بدنش، ‫به ببر جانگسان نیاز داره.
‫اما نمی‌دونست چه کینه‌ای از خدایان کوهستان داره.
‫عزیزم، حالا برای این بچه‌ها ‫چه کاری ازمون برمیاد؟
‫چاره‌ای ندارن جز اینکه خودشون ‫یه راهی پیدا کنن.
‫برای برگردوندن هونگ‌جو از اون دنیا،
‫آخرش...
‫باید همدیگه رو نجات بدن.
‫- من یکی برمی‌دارم. ‫- صبر کن.
‫عذر می‌خوام.
‫خب، میگم کی فیلمنامه رو نوشته؟
‫خود کارگردان نوشته.
‫- کارگردان؟ ‫- آره.
‫- آقای کارگردان. ‫- بله؟
‫- خب، تو ببر جانگسانی؟ ‫- چی داری میگی؟
‫اگه چیزی نمی‌دونی، ‫پس با یکم کتک شروع کنیم.
‫چی میگی؟
‫پس بدست آوردی.
‫کی بهت گفت این چرندیات رو بنویسی؟ هان؟
‫آقا، من فقط کاریو ‫که بهم گفتن، انجام دادم.
‫کی بهت گفت اینکارو بکنی؟
‫چیز گفت...
‫اسمش چی بود؟
‫- کدوم خری ببر جانگسانه؟ ‫- ببر جانگسان؟
‫هی، هی!
‫رانگ، اونجایی؟
‫لی یون؟
‫- نه، تو لی یون نیستی، مگه نه؟ ‫- منم.
‫سریع منو بکش. ‫به مویونگ حمله شد.
‫- ثابت کن خودشی. ‫- گفتم برات ائنگ‌میون می‌خرم.
‫وقت زیادی ندارم عجله کن.
‫کجایی؟
‫بازی با غذا باعث بدشانسی میشه.
‫برای عشقمه.
‫وای. بچه‌های امروزی راحت جلوی یه ‫بزرگ‌تر هرچیزی میگن. هن؟
‫شوهر تو چجور آدمی بود؟
‫میگن احساسات مَردها مثل رنگ ‫رنگین‌کمان عوض میشه،
‫ولی عشق اون نسبت به من، ‫هیچوقت تغییر نکرد.
‫پس چی شد؟
‫گرفتار کلک‌های یه شیطان شدم.
‫خیلی هوامو داشت،
‫ولی من نتونستم ازش مراقبت کنم.
‫یوهی.
‫مثل من اونو ازدست نده.
‫چشم، خانم.
‫- باید صحنه‌ی پرهزینه‌ای باشه. ‫- آره.
‫توئی، مگه نه؟
‫- چی؟ ‫- ببر جانگسان.
‫هرچی که هست، من نیستم.
‫توی این جور ژانرها، ‫همیشه اولین کسی که می‌بینی، مظنون اصلیه.
‫بعدشم این چیزایی که می‌خوری...
‫هونگ‌جو موقع گوشه‌بازی اینا رو می‌خورد.
‫اینا رو یکی از کارکنان اونجا بهم داد.
‫دروغگو.
‫دروغ نمیگم.
‫هونگ‌جو؟
‫تو چه کوفتی هستی؟
‫از اون زمان‌های قدیم، ‫بهش تقلیدگر می‌گفتن.
‫می‌تونم به هرچیزی تبدیل بشم.
‫ای عوضی. ‫چطور جرئت کردی!
‫بیا یکم دیگه بازی کنیم.
‫این دنیاییه که تو ساختی.
‫- اون... ‫- یکم از خاطراتت رو دزدیدم.
‫تو در دوره چوسان می‌میری، ‫ولی در آینده‌ای نامعلوم بیدار میشی.
‫دوست و خانواده‌ای کنارت نیست.
‫اسمش تلویزیون بود؟ ‫توش شروع به تقلید کردین.
‫- گریه و خنده‌های الکی. ‫- خفه شو.
‫- تو هم مثل خودمی. همون هیولایی. ‫- نه!
‫- من، من هیچیم مثل تو نیست... ‫- تو بودی که سراغ من اومدی.
‫این زن...
‫- بخاطر تو می‌میره. ‫- نه.
‫الان دیگه کسی کنارت نمی‌مونه. ‫تا ابد توی تاریکی می‌مونی.
‫مثل زمانی که تبدیل به سنگ شده بودی.
‫با اون صورت، دوست منو شکنجه نکن.
‫خب، اینو باش.
‫چی؟ دودوری روی تو اثر نمی‌کنه؟
‫انگار خیلی دوستت رو نمی‌شناسی، نه؟
‫بهمون توهین نکن.
‫تو فقط یه تقلیدگری که از نشون دادن ‫قیافه‌ی واقعیت می‌ترسی.
‫مثل همیشه مغروری، لی یون. ‫خدای کوهستان بائک‌دودگان.
‫یه زمانی می‌خواستم جای تو باشم.
‫مگه توی خواب ببینی. ‫تو فقط یه دلقکی.
‫مویونگ!
‫از الان یه ساعت بهت فرصت میدم.
‫اگه تونستی، این زن رو نجات بده.
‫شما توی این دنیا خدا نیستین.
‫من هستم.
‫این چیه؟
‫[بوتیک بهشت]
‫صحنه به گیونگ‌سونگ عوض شد.
‫یه ساعت مونده. ‫باید هونگ‌جو رو پیدا کنیم.
‫چطور اون عوضی رو پیدا کردی؟
‫داشت تنقلات هونگ‌جو رو می‌خورد.
‫چیز دیگه‌ای هم گفت؟
‫می‌تونه وارد خاطرات‌مون بشه.
‫پس اینا رو با دزدیدن خاطراتم ساخته؟
‫از این لحاظ میگم که تو و هونگ‌جو ‫آینده رو ندیدین.
‫ولی مویونگ...
‫چرا دودوری من روی ببر جانگسان اثر نکرد؟
‫مطمئن نیستم.
‫شاید بخاطر اینکه بدن اصلیش نبود؟
‫شماها گروه خدایان کوهستانی هستین؟
‫آره، درسته. ‫شماها کی هستین؟
‫گفتم کی هستین؟
‫من کیم دوهان هستم.
‫- کیم دوهان از جونگنو. ‫- آقای آن جه‌مو...
‫محاله.
‫خدایا، دارم دیوونه میشم.
‫- بگیریدشون. ‫- یهو چی شد؟
‫چرا دارن دورم می‌چرخن؟
‫چرا دارن می‌چرخن؟
‫انگار یکم مهارت داری.
‫چی میگه؟
‫من عملا پیروز این مبارزه شدم.
‫من از الان دستتون رو خوندم.
‫بیا جلو ببینم.
‫لعنتی. چرا اینقدر کارش درسته؟
‫دوباره داره می‌چرخه؟
‫دوست دارم بدونم بعد خوردن این ضربات ‫هنوز دندون‌هاشون سالمه.
‫نگران دندان‌هاتون نباشین. ‫بیمه دندان‌پزشکی دارین.
‫[دیگر نگران هزینه‌های دندان‌پزشکی نباشید]
‫[برای ایمپلنت و قالب‌گذاری با ‫شماره 2570-0001 تماس بگیرید.]
‫نه تنها دندان‌مصنوعی، بلکه ایمپلنت، ‫جراحی و دندان‌کشی هم انجام میشه.
‫بیمه‌ی دندان‌پزشکی گیونگ‌سونگ، ‫هزینه‌های شما رو پوشش میده.
‫اگر استفاده‌ای نکرده باشید، فسق قرارداد ‫هزینه‌ای ندارد.
‫کدوم گوری هستی؟ بیا بیرون.
‫- رئیس، لطفا نجاتم بده. ‫- کی اونجاست؟
‫خودتی؟
‫آره، منم، رئیس.
‫لطفا طناب رو ببرید. ‫داره خفه‌م می‌کنه...
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫چه جالب. ‫قد و قواره‌ت بهش نمی‌خوره.
‫لطفا طناب رو قطع کن.
‫آشغال!
‫- رانگ، طناب رو ول کن. ‫- خفه شو.
‫برای زندن موندن باید طناب رو ول کنی.
‫ارباب لی یون داره ازت سوءاستفاده می‌کنه.
‫به خودت بیا. فقط داره ازت سوءاستفاده می‌کنه ‫تا دوباره ولت کنه.
‫- کافیه نخ رو ببری. ‫- خفه شو.
‫چرا...
‫نمی‌تونم اینو ول کنم؟
‫تو همون چیزه هستی؟
‫همون که پدرم و یه انسان بدنیا آوردن؟
‫تو هم روباهی؟
‫اینکه بعنوان انسان زندگی کنی یا روباه، ‫تصمیم خودته.
‫ولی اینو یادت باشه.
‫هیچ رستگاری برای آنان که ‫خودشون رو نجات نمیدن، وجود نداره.
‫صبر کن.
‫صبر کن، برادر.
‫سال‌ها پیش...
‫دستی دست کودکی رو گرفت ‫که مادرش رها کرده بود.
‫دستش به شدت گرم بود...
‫برای همین الان...
‫حس می‌کنم...
‫که دوباره دست یون رو گرفتم.
‫ولش نمی‌کنم...
‫هرچی در توان داری، بذار.
‫هرگز و عمرا ولش نمی‌کنم.
‫[برنامه یون تاک با حضور یون لی]
‫[مجری برنامه تاک شو ‫چئون مویونگ]
‫[چالش: کوییز کینگ]
‫بازم صحنه تغییر کرد.
‫پس برنامه سوال و جوابه.
‫داره باهامون بازی می‌کنه. ‫همش کانال‌ رو عوض می‌کنه.
‫خب، قوانین ساده‌س.
‫چه ببریم یا ببازیم،
‫باید هر کاری برای رسیدن به ‫قدم بعدی لازمه، انجام بدیم.
‫باز می‌خوای به ساز اون برقصی؟
‫تنها کارمون نجات هونگ‌جو هست. ‫ایده‌ی دیگه‌ای دارین؟
‫بذار ببینیم چی میشه.
‫عالیه. این بار کی پیداش میشه؟
‫خوشوقتم.
‫سلام، سلام.
‫سلام. از آشنایی با شما خوشوقتم. سلام.
‫هویونگ؟
‫- برای حل مسئله اومدی؟ ‫- مویونگ، اون برادرت نیست.
‫چرا اون عوضی...
‫می‌کشمش.
‫از برنامه انصراف میدین؟
‫درحالی که دوست‌تون داره می‌میره؟
‫چئون مویونگ، نکن!
‫- با کارهاش تحریک نشو. ‫- چطور جرئت می‌کنی.
‫چطور جرئت کردی.
‫بیا بشینیم، باشه؟ ‫وقت زیادی نداریم.
‫برنامه‌ی امروز ویژه‌ی «دوستان صمیمی» هست.
‫قبل شروع، یه سوالی ازتون می‌پرسم.
‫شما دوتا دوستان صمیمی بودین، درسته؟
‫اگه اینطوره، پس چرا برادر بزرگش رو کشتی؟
‫پسر، عجب سوال خوبی شد؟
‫چون قول دادیم هر طور شده، ‫از همدیگه مراقبت کنیم.
‫اون روز، فقط اینطوری می‌تونستم ‫ازت محافظت کنم.
‫با حرفاش موافقی؟
‫هویونگ.
‫یه جای کار می‌لنگه. ‫این درست نیست.
‫لطفا نکشش.
‫نه!
‫نه...
‫با حرفای دوستت موافقی؟
‫موافق نیستم.
‫چرا؟ برادرت سعی کرد تو رو بکشه.
‫ای عوضیا.
‫چی باعث شده فکر کنی که ‫اجازه داری در مورد برادرم حرف بزنی؟
‫- بس کن. ‫- همش تقصیر توئه.
‫ازت خواستم بهش یه فرصت بدی.
‫شاید یه دلیل خوبی داشت.
‫ولی تو حرفمو باور نکردی.
‫خودشه.
‫- اونم دنبال همینه. ‫- چی؟
‫دارم درباره‌ی این برنامه مزخرف حرف می‌زنم.
‫قصدش این بود که ما رو به جون هم بندازه.
‫مویونگ، اون از خدایان کوهستان می‌ترسه.
‫بیخیال، شک دارم.
‫تو دخالت نکن.
‫هی، داری نگام می‌کنی، درسته؟
‫تو بهمون عقده داری.
‫ما خدایان کوهستانی هستیم که تو ‫هرگز نتونستی یکی از اونا بشی.
‫و جلادت اینجاست.
‫پس آماده باش که اومدم.
‫[تغییر کانال]
‫می‌کشمت.
‫- رئیس، نخ رو ببر. ‫- توئی که کشته میشی.
‫- حیف که قرار نیست نائنگ‌میون رو بخوری. ‫- خفه‌شو.
‫- رئیس. ‫- همه‌تون خفه بشید.
‫خونه‌ای؟ منم، یوهی.
‫مزخرف نگو. ‫فکر کردی می‌تونی دوباره گولم بزنی؟
‫برات نودل درست کردم.
‫برو گمشو.
‫بیا تو. منتظرت هستم.
‫نیا. صدای من نیست.
‫- بهت گفتم بیا تو. ‫- گفتم نیا.
‫اگه بیای، می‌کشمت.
‫دارم میام، باشه؟
‫نیازی ندارم بیای، لطفا برو.
‫خوبی؟
‫بهت گفتم نیای.
‫بهت قول دادم، یادته؟
‫قول دادم ازت محافظت کنم.
‫بازم الکی زیر دینت رفتم...
‫این بار دینت رو یجا ادا کن.
‫چطور؟
‫قضیه اینه.
‫فکر می‌کردم ببر جانگسان برای ساخت این برنامه، ‫از خاطرات من استفاده کرده.
‫ولی؟
‫من ژانر کمدی/عاشقانه دوست دارم، ‫حتی سریال تاریخی «دوره‌ی روستایی» رو ندیدم.
‫الان می‌خوای چی بگی؟
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫اگه نمی‌تونی، همینجا سرمو بزن.
‫- اینجا با یه مرگ بیهوده می‌میری. ‫- درعوض، به هرقیمتی هونگ‌جو رو نجات بده.
‫زندگی من ذره‌ای ارزش نداره.
‫چیو می‌خواستی بررسی کنی؟
‫همون مویونگی هستی که می‌شناختم.
‫خب؟ جوابتو گرفتی؟
‫آره.
‫از زندگیت برای نجات هونگ‌جو گذشتی.
‫درست مثل مویونگی که می‌شناسم.
‫من برات هرچی که باشم،
‫قصد ندارم از نجات تو ناامید بشم.
‫یه زمانی بود...
‫که دوست داشتم این حرفا رو از زبونت بشنوم.
‫این خوراکی اینجام ریخته.
‫- خیلی شبیه قصه هانسل و گرتل نیست؟ ‫- اگه هونگ‌جو ریخته باشه، چی؟
‫باشه، پس بیا دنبالشون بریم.
‫الان دیگه برای کی مهمه که ‫سر راهمون یه جادوگر پیدا بشه.
‫وقتی عروسی تموم شد،
‫برای همیشه عروس من میشی.
‫ما مراسم «هاپگیون» عروس و ‫داماد رو برگزار می‌کنیم.
‫[مراسم هاپگیون: آیینی برای متحد کردن زوجین]
‫بخور.
‫اگه اینو بخوری، می‌تونی برای همیشه ‫در خاطرات خوشت...
‫زندگی کنی.
‫هونگ‌جو.
‫هونگ‌جو، حالت خوبه.
‫- زخمی نشدی؟ ‫- هی...نه، نزدیکش نشو.
‫بیدار شو، هونگ‌جو.
‫انگار چشماش خالیه.
‫ما عهد ازدواج‌مون رو بستیم.
‫پس تو بودی؟
‫الان دیگه متعلق به این دنیاست.
‫اون الان دیگه عروس ببر جانگسانه.
‫مزخرف نگو.
‫وای.
‫اگه می‌خواین منو بکشین، ‫اول باید به اون حمله کنین.
‫یا می‌تونین برای همیشه توی این دنیا زندگی کنین.
‫من که میرم خونه.
‫به برادرم قول دادم باهاش نائنگ‌میون می‌خورم.
‫مویونگ، شمشیرت رو بیرون بکش.
‫همونطور که گفت، برای رسیدن بهش، ‫باید هونگ‌جو رو از سر راه برداریم.
‫نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫مجبوریم. فقط ما از پسش برمیایم.
‫بیا به همراه هونگ‌جو از اینجا بریم.
‫بهت قول میدم.
‫من، لی یون، بهتون قول میدم هر اتفاقی که افتاد، ‫با این شمشیر ازتون محافظت کنم.
‫- فقط بهم اعتماد کنین. ‫- ای احمق.
‫ما از همدیگه محافظت می‌کنیم.
‫من، هونگ‌جو، برای محافظت از یون و مویونگ، ‫این شمشیر رو...
‫با خون هزاران نفر آلوده می‌کنم.
‫خب، من می‌خوام بدون گفتن چیزی ‫یا کشت کسی ازتون محافظت کنم.
‫بیاین قسم بخوریم
‫که هر طور شده، ازهم مراقبت کنیم.
‫هی، اینقدر شکنجه‌ش نکن.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم برای نجات خودم، تو رو بکشم.
‫بخاطرت برگشتم.
‫من بخاطر تو زنده‌م، هونگ‌جو.
‫بمیر.
‫بس کن، هونگ‌جو.
‫لطفا بس کن.
‫کافیه.
‫باهامون بیا.
‫خدایا، چقدر ترحم‌انگیز هستین.
‫واقعا فکر کردن با چنین حرفایی ‫می‌تونن اونو برگردونن؟
‫برای همیشه از شرشون خلاص شو.
‫من اینجا می‌میرم؟
‫توی همچین مکان کثیفی
‫اونم بدست بهترین دوستم؟
‫من ترسی از مُردن با دستای تو ندارم.
‫حتی اگه بمیرم...
‫تو باید زنده بمونی، هونگ‌جو.
‫باید زنده بمونی تا برگردی...
‫به جایی که بهش تعلق داری.
‫اینم مدرک اینکه ما سه نفر، یکی هستیم.
‫هی...
‫برخلاف مویونگ، من قصد ندارم ‫بدست تو بمیرم.
‫برگرد، ریو هونگ‌جو.
‫برگرد پیشمون.
‫خدای من، دارن چیکار می‌کنن؟
‫بیا باهمدیگه برگردیم...
‫مثل همیشه.
‫سه‌تایی باهم.
‫هی.
‫اشکای هونگ‌جو رو درنیار.
‫بچه‌ها، پاشین.
‫به گریه‌ش ننداز. ‫هونگ‌جو رو به گریه ننداز.
‫بس کن.
‫بجاش منو گاز بگیر.
‫مویونگ.
‫هونگ‌جو، بیدار شو.
‫باهامون بیا، باشه؟
‫بکششون. هردوشون رو بکش.
‫آفرین!
‫هونگ‌جو...
‫چی؟
‫چطور تونستی؟
‫چطور به خودت جرئت دادی باهام ‫مثل یه عروسک بازی کنی؟
‫لعنت بهت زنیکه‌ی دیوونه.
‫دیگه باهاش بد حرف نزن.
‫هروقت ما سه تا باهم باشیم، ‫هرگز نمی‌بازیم.
‫- بجای من زخمی شدی. ‫- مسئله مهم سلامتی توئه.
‫فقط همین برام کافیه.
‫وقت زیادی نداریم. ‫عجله کنین.
‫صبر کنین.
‫من کجام؟ موقع گوشه‌بازی کلا گم شدم.
‫- آقای چئون. ‫- بعد رفتن از اینجا حرف می‌زنیم.
‫- بریم. ‫- زودباش.
‫مراقب باشید، بچه‌ها.
‫خدای من.
‫ماشین نداشتن و تاکسی نبودن ‫داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫اوه، هی! تاکسی!
‫- برو به میویونگاک. ‫- چی؟
‫- برو میویونگاک! ‫- میویونگاک.
‫به سوی میویونگاک.
‫- برو! برو میویونگاک. ‫- رفتم.
‫عذر می‌خوام. اون کفش‌ها رو ‫از کجا پیدا کردی؟
‫یه مَرد جوان بعنوان هدیه بهم داد.
‫هدیه داد؟
‫بخاطر یه کار بشردوستانه اینا رو بهم داد.
‫بهش بعنوان یه کار بشردوستانه فکر کن.
‫هی، منو می‌شناسی، درسته؟
‫- وای. ‫- پس خودتی.
‫هی! لعنتی!
‫- بیا اینجا ببینم، عوضی. ‫- ازم دور شو.
‫ای عوضی.
‫دزد کثیف. ‫حلقه ازدواج و کفش‌هامو پس بده.
‫من عادلانه دزدیدمشون، پس مال خودم هستن.
‫ای عوضی! بمیر!
‫خیلی قلچماقی! رئیس!
‫پس چرا الان دنبال رئیست می‌گردی، دزد عوضی؟
‫راه بیرون کجاست؟
‫اینطرف.
‫بیاین.
‫- برید تو. ‫- عجله کنین.
‫مویونگ؟ چئون مویونگ؟
‫مویونگ؟
‫مویونگ!
‫لی یون کجاست؟
‫در بسته شد.
‫اونجا ولش کردی؟ چرا؟ ‫پس چرا فقط تو برگشتی؟
‫باهمدیگه اومدیم.
‫باهم اونجا بودیم...
‫چئون مویونگ. کار خودشه.
‫از قصد اینکارو کرد.
‫محاله.
‫پس کار تو بود.
‫تو بودی که ببر جانگسان رو احضار کردی.
‫اینو لازم داشتم.
‫جوهر شیطان هزار ساله.
‫برای بدنم حکم دارو رو داره.
‫بالاخره.
‫بالاخره بدنم خوب شد، لی یون.
‫تو ماسک‌زن قرمز-سفید هستی.
‫درسته.
‫کسی که تو رو به این دوره آورد،
‫و چندین بار سعی کرد تو و برادرت رو بکشه.
‫- همش کار من بود. ‫- اُمیدوار بودم اشتباه کرده باشم.
‫- می‌خواستم هرکی باشه غیر از تو. ‫- من همه چیزم رو بخاطر تو ازدست دادم.
‫خانواده‌م، دوستام، کوهستانم.
‫از جمله خودم.
‫از اونا که بعد هزاران سال زندگی ‫بقیه رو مقصر مشکلات می‌دونن، بدم میاد.
‫لی یون، تو نمی‌تونی به خونه بری.
‫دیگه هرگز نمی‌تونی زنی که ‫عاشقش هستی رو ببینی.
‫چئون مویونگ.
‫اگه دلت بخواد، می‌کشمت.
‫از همون اول قیافه‌ت مشکوک می‌زد. ‫انتظار همچین حرکتی رو داشتم.
‫رانگ.
‫بهت گفتم که بهش اعتماد نکن.
‫من خوبم، ولی تو در خطری. ‫از اینجا برو.
‫بهش دست بزنی، دخلتو میارم.
‫یه روباه دورگه چه صدمه‌ای ‫می‌تونه بهم بزنه؟
‫اگه می‌خوای اونو بکشی، اول منو بکش.
‫دست به برادرم نمی‌زنی.
‫بعد کشتن برادرم، واقعا لازمه ‫نقش برادر خوب بازی کنی؟
‫بذار یه داستان جالبی بهت بگم.
‫تو...
‫چرا مویونگ بدون کشتن من رفت؟
‫فرصت طلایی داشت.
‫چی بهت گفت؟
‫مزخرفات.
‫بریم یکم نائنگ‌میون بخر بخوریم.
‫هی، از سر نگرانی دوان دوان اینجا اومدی؟
‫دیگه شورشو درنیار.
‫خدایا، برادرم بهترینه.
‫بس کن. سنگینی.
‫نمیشه خودت راه بری؟
‫ببین به چه حال و روزی افتاده.
‫در مورد ببر جانگسان...
‫من احضارش کردم.
‫روحمم خبر نداشت تو رو هدف قرار میده. ‫متاسفم، هونگ‌جو.
‫دنبال اعتراف نبودم.
‫چیزی که می‌خواستی رو بدست آوردی؟
‫- الان برنامه‌ت چیه؟ ‫- قصد داشتم برادرم رو زنده کنم.
‫برادر مُرده‌ت؟
‫هرچی بگی فرقی به‌حالمون نداره. ‫من و لی یون تا پای جنگ می‌جنگیم.
‫پس بیخیال.
‫هر کار دلت خواست انجام بده، ‫ولی بدون که شرور خوبی ازت درنمیاد.
‫نمی‌تونی کنارم بمونی؟
‫- بعنوان دوست عزیزم؟ ‫- هونگ‌جو.
‫اگه اون اینکارو بکنه، برام مهم نیست.
‫ولی تو سعی نکن تحت‌تاثیرم قرار بدی.
‫اگه بخوای اینکارو بکنی...
‫- لعنتی. سمت من خیلی باریکه. ‫- چی می‌خوای بگی؟ که سمت من پهن‌تره؟
‫چی داری میگی؟ ‫خفه شو.
‫هی، جه‌یو! حتما از یه جای دور میای، نه؟
‫توی اتاق من چیکار می‌کنین؟
‫الان دیگه اتاق ماست. ‫اجازه‌ش رو گرفتیم.
‫- منظورت کیه؟ ‫- مادام ریو.
‫خدای من. ارباب لی یون بخاطر ‫خرناس کشیدن منو بیرون انداخت.
‫- هی، خرناس هم می‌کشی؟ ‫- مگه نگفتم از خط اینور نیا؟
‫خدایش؟! ببین چه نامرده!
‫جه‌یو. حواست به وسایل باشه. ‫این پسره یه دزده.
‫هی، عوضی. ‫من به کارم افتخار می‌کنم!
‫اگه بخاطر ارباب لی ‫رانگ نبود، دخلتو می‌آوردم.
‫با هردوتونم.
‫کاری با دعواهاتون ندارم، ‫فقط با من حرف نزنین.
‫چی؟ چه پسر گستاخ و بی‌ادبیه.
‫اِم‌بی‌تی‌آی تو چیه؟ ‫[تست روان‌شناسی]
‫- چی؟ ‫- اِم‌بی‌توئو دیگه چیه؟
‫اِم‌بی‌تی‌آی.
‫لغت ژاپنیه؟
‫- پسر، منو کُشتی! ‫- پس حتما چینیه!
‫- لطفا نجاتمون بدید. ‫- کسی نیست؟
‫عزیزم، اینجا دیگه کجاست؟
‫- ما اصلا به چه جرمی اینجا هستیم؟ ‫- یکی داره میاد!
‫چندتا شیطان جمع کردیم؟
‫تعدادشون زیاده ولی ضعیف هستن.
‫باید آزمایشات رو تموم کنیم ‫و اونا رو به جنگ بفرستیم.
‫تعداد بازداشتی‌ها رو زیاد کن.
‫و سراغ قوی‌ترها برو.
‫شیاطین چوسان حیله‌گرتر از اونی هستن ‫که فکرشو می‌کردم.
‫می‌دونن کجا قایم بشن.
‫مزدورهای شینگامی.
‫احضارشون کن.
‫مزدورهای شینگامی؟
‫اونا بهترین هستن ولی کنترل‌شون سخته.
‫کنترل‌شون با من.
‫چشم، قربان!
‫آزمایش؟ از چی دارن حرف می‌زنن؟
‫عزیزم، از این وضع خوشم نمیاد. ‫باید بریم بیرون.
‫- نجات‌مون بدید. ‫- لطفا نجات‌مون بدید.
‫نمی‌بخشمت، چئون مویونگ.
‫بذار یه داستان جالبی بهت بگم.
‫تو...
‫قبل از صد سالگی می‌میری.
‫در سال 2020، تو خودتو برای برادرت فدا می‌کنی.
‫بعد اینکه کل زندگیت ازت سوءاستفاده شد، می‌میری.
‫افسانه روباه نه دُم ‫1938
‫سرتاسر گیونگ‌سونگ رو بگرد،
‫و ببین کی پشت این قضیه‌س.
‫الان باید برادرت بدجور سرش شلوغ باشه.
‫چرا زندگیت رو بخاطر یه شرط احمقانه به خطر می‌اندازی؟
‫منم می‌خواستم زنده بمونم.
‫اگه من برنده شدم، طول عمرش رو برگردون.
‫باید روح چوسان رو ریشه‌کَن کنیم.
‫این کار جواب نمیده.
‫هر دو یه طرف هستیم، درسته؟
‫بهت کمک می‌کنم.
‫نمی‌دونم چند نفرشون زنده می‌مونن.
‫شب خونینی میشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از سیروس فخری «