‫آنچه گذشت...
‫هر وقت کلی برگشت سر میز ‫درباره قرارداد صحبت می‌کنیم.
‫به شرطی قرارداد می‌بندیم که ‫اون رئیس باشه.
‫- چه خبر شده؟ ‫- اوقات تلخی کوچولوت همه‌مون رو انداخت زندان.
‫یکی گزارش کار بدون مجوز داده.
‫حکم تخلیه.
‫واقعاً می‌خوای کمک کنی؟ ‫اون دختری که مامانت نزدیک بود بکشه رو...
‫قبل از اینکه بچه‌های خودم بکشنش نجات بده.
‫- انگشت شست و پوستش رو می‌خوام. ‫- قبول.
‫به اسکیتر زنگ بزن. ‫ببین کی مُرده.
‫- کاراکارا؟ ‫- یه مسافرخونه قدیمیه به اسم الکز. جاش عالیه.
‫هزینه شروعش با من. ‫از اونجا به بعد پنجاه پنجاه.
‫مامانم. نمی‌تونم کار و خانواده‌م رو ‫با هم قاطی کنم.
‫- نزدیک جما نشو. ‫- باشه.
‫موندم الگویی تو این دزدی‌ها ‫پیدا کردید یا نه.
‫کتک‌کاریشون الزامی بود، نه از روی عصبانیت.
‫فکر کنم از وقتی دانا مُرد اوپی دنبال ‫یه راه در رو می‌گشت.
‫مثل یه مبارز مُرد.
‫سخته که متنفر نبود.
‫ولی من می‌دونم نفرت چه بلایی سر یه مرد میاره.
‫نابودش می‌کنه.
‫تبدیلش می‌کنه به چیزی که نیست.
‫چیزی که به خودش قول داده بود ‫بهش تبدیل نشه.
‫باید همین رو بهتون بگم.
‫می‌خوام بدونید چقدر دارم زور میزنم
‫زیر بار چیزهای وحشتناکی که تو دلم حس ‫می‌کنم از پا نیفتم.
‫واکنش‌های هول هولکی تبدیل به نتیجه میشن، ‫و فرصت فکر کردن رو ازم می‌گیرن.
‫وقتی به روزم نگاه می‌کنم، ‫می‌بینم که بیشترش رو...
‫صرف تمیزکاری گندهای روز گذشته کردم.
‫من تو اون زندگی آینده‌ای ندارم.
‫تنها چیزی که برام مونده حسرت و حواس پرتیه.
‫سه روز پیش دوست صمیمیم رو دفن کردم، ‫و درسته کلیشه‌ای به نظر میاد...
‫اما بخشی از خودم تو تابوتش جا موند.
‫بخشی که زیاد نمی‌شناختم.
‫بخشی که دیگه قرار نیست ببینم.
‫هر روز یه تابوت جدیده، پسرها.
‫بازش می‌کنی، یه نگاه به داخلش می‌اندازی.
‫خودت تصمیم می‌گیری که باید یه هدیه باشه...
‫یا تابوت جنازه.
‫حاضری؟
‫آره.
‫اه. خوبه.
‫جناب شهردار.
‫میشه بهتون ملحق بشم؟
‫داشتم یه مقاله درباره حمله به خونه‌ها می‌خوندم.
‫- مردم ترسیدن. ‫- هوم.
‫گناهی ندارن.
‫بیشترشون فکر می‌کنن این اتفاق مربوط به ‫عناصر مجرمانه چارمینگه.
‫شورای شهر؟
‫ازم چی می‌خواید؟
‫شما تو جاده کسل و سمت مرز مورادا ‫یه ساختمون تجاری داری.
‫- مسافرخونه الکز قدیمی. ‫- درسته.
‫می‌دونم یک ساله خالیه.
‫- می‌خوایم اجاره‌ش کنیم. ‫- برای ماموریت‌های موتوری؟
‫نه دقیقاً.
‫فیلم‌سازی.
‫شوخی می‌کنی؟
‫فکر کردی می‌ذارم تو یکی از املاک من ‫یه کار غیرقانونی شروع کنید؟
‫- اتفاقاً قانونیه. ‫- هوم.
‫همکارمون مجوزها و پروانه‌های لازم رو گرفته.
‫آفرین بهش.
‫می‌تونید املاک قانونی دیگه‌ای رو ‫اجاره کنید.
‫ما ترجیح میدیم با آشناهامون کار کنیم.
‫فراموشش کنید. به هیچ عنوان.
‫برای چارمینگ هایتز بد میشه.
‫تا جلسه بعدی شورای شهر زیاد نمونده.
‫پروژه رویایی شما از واقعیت فاصله گرفته.
‫اول که سرمایه‌گذارها پریدن...
‫الان هم به شورا یه درخواست ارائه شده که ‫زمین رو دوباره تبدیل به زمین زراعی کنن.
‫همه چی به باد میره.
‫رای‌گیری نزدیکه، نه؟
‫هفته بعد.
‫طبق رای‌گیری مقدماتی...
‫شما یک رای کم داری تا زمین رو نگه داری.
‫من برای این پروژه خیلی زحمت کشیدم...
‫و نمی‌ذارم خرابش کنید.
‫متوجه منظورم نشدی، شهردار.
‫می‌دونم چارمینگ هایتز چقدر برات باارزشه.
‫و برای این شهر.
‫ما رویات رو برآورده می‌کنیم.
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫خیلی خب، با گیلن و کارتل جلسه گذاشتم.
‫بالاخره قراره این قرارداد اسلحه رو ‫نهایی کنیم.
‫همه رو راضی می‌کنیم.
‫- من الان از سیاه‌پوستا می‌ترسم. ‫- همه ازشون می‌ترسن.
‫حملات خونگی رو از چشم کلوپ می‌بینن.
‫آره، مردم محلی ترسیدن، رفیق.
‫ما نمی‌تونیم طرز تفکر مردم رو کنترل کنیم.
‫مثل همیشه، مردم چارمینگ یه روز دوستمون دارن ‫و فرداش ازمون متنفرن.
‫اما در جریان باش، پسرم، تا وقتی ‫این حملات ادامه داشته باشن...
‫و نفرتشون از ما ادامه‌دار بشه، ‫دیگه نمی‌تونیم دلشون رو به دست بیاریم.
‫مزخرف نگید. ‫مردم شهر می‌دونن حملات تقصیر ما نیستن.
‫- درسته. ‫- آره.
‫- داری میگی ما دروغگوییم، تیگی؟ ‫- نه، نه، ما فقط می‌دونیم...
‫تو، تو، و تو هیچی درباره شهر ما نمی‌دونین.
‫- ولی می‌دونه روزولت دست از سرمون برنمی‌داره. ‫- من قراره با پوپ جلسه برگزار کنم...
‫منتظرم برگرده شهر.
‫اگه کار سیاه‌پوستا باشه، تمومش می‌کنن.
‫نقطه سر خط.
‫ما الان نباید نگران حملات باشیم، پسرها...
‫مشکل از قاچاق مواده.
‫باید یه جوری حلش کنیم.
‫- راست میگه. ‫- می‌خوای عقب بکشی؟
‫می‌خوام زنده بمونم.
‫از وقتی ماجرا شروع شده سه‌تا از ‫برادرهامون رو از دست دادیم.
‫نکنه حادثه سوختن کامیون رو فراموش کردی؟ ‫تو بزرگراه ۱۰۸.
‫ببینید، معامله با کارتل خیلی پول‌سازه.
‫ولی خب درگیری هم بیشتر میشه، رفیق.
‫ما چون فکر می‌کردیم کوتاه‌مدته رای مثبت دادیم.
‫الان دارم دنبال روش‌های دیگه برای ‫پول درآوردن می‌گردم.
‫پول ثابت بدون ریسک.
‫رنگارنگ، جالب...
‫- و خوشمزه. ‫- آبمیوه.
‫یا مواد ایتالیایی. من جفتش رو قبول دارم.
‫- هاهاها! ‫- مهم نیست.
‫نیرو پادیا...
‫همونی که قبل اینکه بیفتیم زندان ‫بهمون پناه داد...
‫پنج سال یه شرکت قانونی داشت.
‫به خاطر مشکلات ما از استاکتون اخراج شد.
‫دنبال یه شرکت جدیده.
‫باهاش قرارداد بستم، ‫میشم شریک جدیدش.
‫کاراکارا رو راه می‌اندازیم و انرژی جدید ‫وارد کار می‌کنیم.
‫چه تاثیری روی ما می‌ذاره؟
‫الان با ادغام موافق نیستم، ‫ولی خب می‌خوام تبدیل به یکی از کارهای خودمون بشه.
‫بهش اعتماد داری؟
‫آره.
‫هدفش سوده.
‫چقدر پول؟
‫اندازه قاچاق مواد نیست...
‫ولی خب خوبه.
‫و جلوی پلیس فدرال رو هم می‌گیره.
‫کار که راه افتاد، یه نگاه بندازید.
‫- اگه سهمی خواستید، رای‌گیری می‌کنیم. ‫- چرا معطل کنیم؟
‫همین الان رای بدیم.
‫باشه.
‫کسایی که موافق تاسیس شرکت ‫هستن، آری.
‫آری.
‫- ایول. ‫- خوبه.
‫قرارداد نهایی رو با نیرو بستم ‫سهام رو تقسیم می‌کنم.
‫چاکی، چی می‌پزی؟ ‫بوی خوبی میده.
‫فکر کردم جلوی دیاسا مقاومت کنی.
‫چرا؟ چون شریک جدیدت دست از سر ‫خانواده‌م برنمی‌داره؟
‫تموم شد رفت.
‫کارشون اشتباهه.
‫آره.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- نه. اه...
‫چند بار با نیرو تماس گرفتم.
‫نه برمی‌داره نه زنگ میزنه.
‫وابسته نشو. طرف شریک ماست، نه دوستمون.
‫خوبه.
‫التهاب عصب میانی خیلی کمتر شده.
‫احساس سوزش یا بی‌حسی می‌کنی؟
‫- دیگه نه. ‫- اون دستت چی شده؟
‫داشتم کالسکه رو هل می‌دادم دستم خورد جایی.
‫الان چی میشه؟
‫من آدم خوشبینی نیستم، تارا، ‫ولی خب از اونی که انتظار داشتم خیلی بهتره.
‫خیلی بهتر، یعنی می‌تونم به جراحی ادامه بدم؟
‫فعلاً نمیشه تصمیمی گرفت، ولی ‫بعید نیست.
‫اوه.
‫باشه.
‫یه آتل سبک‌تر می‌بندیم و شش هفته دیگه ‫دوباره معاینه‌ت می‌کنم.
‫ممنون.
‫بدون اکسیژن مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫اگه مجبور نباشم برقصم نه.
‫نگران نباش، مامان‌خانم.
‫گیلن.
‫- خوشحالم می‌بینم سرپا شدی، داداش. ‫- همچنین، داداش.
‫اوضاع ریه‌ت چطوره؟
‫باید سیگار رو بذارم کنار، ‫ولی خب می‌تونم دعوا کنم.
‫آها.
‫نمی‌دونستم رای‌گیری کردین.
‫خب، حالا که من نیستم، ‫جکس رئیس میشه دیگه.
‫ولی قرارداد ما عوض نمیشه.
‫امیدوارم همینطور باشه.
‫ما به هر موفقیتی رسیدیم...
‫براش زحمت کشیدیم.
‫هی.
‫اگه مشکلی داری بلند بگو منم بشنوم.
‫اینقدر احساس نباش، رفیق.
‫یه مقدار دل و جرئت داشته باش، ‫آشغال ایرلندی.
‫اگه باهام مشکل داری، بیا به خودم بگو.
‫باشه.
‫به نظرم یه آدم پررو، خودخواه و بی‌اعصابی.
‫گندی که تو بلفاست زدی یکی از مردان ‫خدا رو کشت...
‫- که یکی از دوستان عزیز من بود. ‫- کشیشه رو میگی؟
‫آره.
‫کلان اشبی من رو از خیابون‌های آرما ‫جمع کرد.
‫- جونم رو نجات داد. ‫- صحیح.
‫با خون کاتولیک بهت برکت داد.
‫- تبدیلت کرد به خلافکار مسیح. ‫- هه.
‫- هی، هی، ولش کن. ‫- خیلی خب، خوبه.
‫این شد پیشرفت.
‫- بزنش، جکس. ‫- خیلی خب، پسر.
‫یالا.
‫بزنش، جکس. بجنب.
‫بزن، جکس.
‫شاید خون ایرلندی تو جونت باقی ‫مونده باشی، پسر.
‫جدی؟ کارم که تموم شد، خون خودت ‫می‌ریزه زمین.
‫واو!
‫بزنش. بزنش، جکس!
‫بزن، جکس.
‫نمی‌خوام آبروت رو جلوی رفقات ببرم.
‫اینا رفقای من نیستن.
‫ولی اگه می‌خوای تمومش کنی، ‫کافیه دراز بکشی، پیرمرد.
‫نمی‌دونستم قرار بود نمایش هم اجرا کنن.
‫به این میگن مذاکره ایرلندی.
‫لازمه نگران بشم؟
‫نه، آخرش با نوشیدنی و بغل مردونه ‫تموم میشه.
‫خوبه! پسر گلم.
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- نه، قربان، ولی از دست من چرا...
‫فاج خوشمزه‌ی...
‫مغازه آنکل فاجی.
‫تاثیر جنگه.
‫بخش امور کهنه‌سربازان بهم پول دادن ‫که مغازه بزنم.
‫برای همسایه‌ها نمونه رایگان می‌برم.
‫ممنون، ولی من دیابت دارم. ‫نمی‌تونم بخورمش.
‫اوه، متاسفم.
‫آره.
‫هی، رئیس...
‫می‌خوای بذاریش برای مشتری‌هام؟
‫حتماً.
‫هوم.
‫هوم!
‫پس به توافق رسیدین.
‫صد در صد.
‫بریم سر کارمون.
‫هزینه کامل این محموله، با نصف ‫هزینه محموله بعدی.
‫امروز میاریمشون.
‫- ولی هر دو هفته بار جدید می‌خوایم. ‫- آره. حلش می‌کنیم.
‫- ما هم همینطور. ‫- خوبه.
‫عمو چاکی سفارش رو تحویل داد.
‫نمی‌خوای اول اسلحه رو چک کنی؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫اصرار می‌کنم.
‫در رو باز کنید.
‫خیلی خب، بزن بریم.
‫اه! ایرلندی آشغال!
‫- کثافت. ولم کنید! ‫- چیبز.
‫خب، الان دیگه فهمیدی چقدر زورشون زیاده.
‫قرارداد خوبی بود، برادر.
‫آشغال.
‫هزینه تعمیر موتورها رو می‌فرستیم.
‫- چقدر خورد؟ ‫- چقدر؟
‫- همه‌ش رو. ‫- خیلی خب، فکر کنم جعبه رو هم لیس زده.
‫- چقدر وقت داریم؟ ‫- پوف.
‫خیلی گنده‌ست. شاید چهار ساعت.
‫مطمئنی باید انجامش بدیم؟ ‫ریسک بزرگ برای آدمیه که ازش متنفریم.
‫بیخیال، رفیق، ما داریم آینده رو ‫تضمین می‌کنیم، داداش.
‫اولین سود باید رضایت‌بخش باشه.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫خب، پسرها.
‫یالا.
‫گم شدی؟
‫تابلوئه؟
‫اینجا چیکار می‌کنی، جما؟
‫خواستم مطمئن بشم هنوز زنده‌ای.
‫چهار روز شد. گوشیت رو برنداشتی.
‫سرم شلوغه.
‫کارلا کو؟
‫امیدوارم رفته باشه جایی که خوب بشه.
‫آره.
‫- شرمنده. ‫- کارلا هم گاهی اوقات بدجنس میشه.
‫- دختر پیچیده‌ایه. ‫- آره، می‌فهمم.
‫نزدیک بود جکس رو به کشتن بده.
‫تارا زد به سرش.
‫الان شد تقصیر تارا؟
‫نه.
‫تقصیر خودم بود.
‫واسه همین داری نادیده‌م می‌گیری؟
‫کارلا نباید بی‌خبر از من کاری می‌کرد، خب؟
‫دیگه بهش اعتماد ندارم.
‫می‌خوای کجا بری؟
‫از بچه‌ت بپرس، جما.
‫داریم دیاسا رو منتقل می‌کنیم به شمال.
‫با کلوپ قرارداد بستین؟
‫آره، اینطور به نظر میاد.
‫پس به ما نزدیک میشی.
‫آره گمونم.
‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫- اگه عصبانی هستی، بگو. ‫- وقت این مزخرفات رو ندارم.
‫می‌دونی، یه مدتی میشد کسی ازم فرار نکرده بود، ‫ولی اونطور که یادمه...
‫- معمولاً باید یه دلیل داشته باشی. ‫- برو پی کارت، جما.
‫- حرف بزن، عوضی. ‫- هی، برو بیرون.
‫- حق نداری از من فرار کنی. ‫- هی. چته؟
‫جکس؟
‫بهش امضا دادی؟
‫باید شرکت رو دوباره راه بندازم.
‫آینده بچه‌هام بهش وابسته‌ست.
‫متاسفم.
‫انگار سرنخ خوبیه.
‫کلانتر چندتا سیاه‌پوست رو با یه ون از ‫وسایل دزدی دستگیر کرده.
‫فکر می‌کنه ممکنه یه ربطی به حملات خونگی ‫داشته باشن.
‫گفتن حاضریم بریم شناساییشون کنیم یا نه.
‫- الان؟ ‫- بله، خانم.
‫اگه نتونیم ثابت کنیم وسایل دزدی هستن، ‫باید آزادشون کنیم.
‫باشه.
‫با ماشین خودم میام.
‫جم، یکی این رو واسه جکس آورده.
‫گفت خیلی مهمه.
‫می‌دونی کجاست؟
‫بذارش اون پشت. ‫می‌رسونم خونه‌ش.
‫بله.
‫دارن عکس‌ها رو چک می‌کنن، ستوان.
‫باشه. ممنون، رفیق.
‫هوم، شنیدم از خونه‌شون رفته.
‫- ناراحت‌کننده‌ست. ‫- آره.
‫فکر نکنم آدم‌هایی که زندگیشون این مدلیه ‫بتونن یه ازدواج موفق داشته باشن.
‫منظورت ازدواج با مردیه که اسلحه همراهشه ‫و کم میاد خونه؟
‫- آخ..
‫دوستت دارم.
‫هی! شنیدی چی گفتم؟ ‫باید برم دستشویی، آقا.
‫هی!
‫- می‌بریش دستشویی؟ ‫- چشم، قربان.
‫اینا مال شما نیستن؟
‫- من که گاوصندوقی نمی‌بینم. ‫- بالاخره اومدی.
‫جما.
‫نه. ولی من...
‫اگه کسی این قوری نقره‌ایه رو برنداشت ‫من می‌خوامش.
‫کلانتری اوکلند بود. دو نفرشون از اعضای گروه ‫ایست داب هستن و سابقه دارن.
‫دادستان بخش می‌خواد حکم جستجوی ‫خونه‌شون رو بگیره.
‫ایست داب.
‫حوزه‌ی دیمن پوپ.
‫تو برو.
‫من میرم غذا بخورم و یه سر میام.
‫ببینم چیزی درباره این وسایل فهمیدن یا نه.
‫بسته نمیشه.
‫لعنتی! لعنتی! اه!
‫چرا این اتفاق‌ها همیشه برای من میفته؟
‫- چی فکر می‌کنی؟ ‫- من...
‫به نظرم هر کی گازش گرفته باید افسار ببنده.
‫ببین.
‫می‌تونی بخیه بزنی، دکتر؟
‫آره.
‫لعنتی. امروز نوبت دکتر داشتی.
‫آره.
‫- خبر خوبیه دیگه؟ ‫- هوم.
‫یه آتل جدیده. بیشتر می‌تونم تکونش بدم.
‫- باید باهات صحبت کنم. ‫- الان نه.
‫- هی. ‫- باید برم.
‫دوستی من و نیرو.
‫ربطی به سمکرو نداشت.
‫حق نداشتی خرابش کنی.
‫- ما یارو رو درست نمی‌شناسیم. ‫- اوه، مزخرف نگو.
‫وانمود نکن داری از من محافظت می‌کنی.
‫درد تو کلی و جی‌تیه. تو و تارا از من ‫دوری می‌کنین چون...
‫خودت داری از ماها دوری می‌کنی.
‫هر شب داری می‌نوشی.
‫اوه، قاچاقچی محل می‌خواد من ‫رو سرزنش کنه؟
‫بلایی که سر بابات اومد رو از ‫چشم من می‌بینی.
‫چه بدونی چه ندونی.
‫می‌تونم حسش کنم.
‫یه ربطی به اون گذشته داری.
‫به کلی.
‫و آره، شاید برام سخته احساس نفرت رو ‫از اون اتفاق جدا کنم.
‫نمی‌تونی ازم متنفر باشی، جکسون.
‫تو تنها کسی هستی که هنوز دوست دارم.
‫متاسفم.
‫ولی رفت و آمد با نیرو فکر خوبی نیست.
‫الان نه.
‫یه مشکلی برای تیگ پیش اومده.
‫تارا داره براش بخیه میزنه.
‫برو کمکش کن.
‫باید برم.
‫هی.
‫هی، دکتر.
‫- اه. ‫- می‌خوای با هم انجامش بدیم؟
‫تو بگو چیکار کنم.
‫باشه. خیلی خب.
‫شرمنده. میشه یه لحظه نگهش داری؟
‫ممنون.
‫خیلی خب.
‫- بخیه‌ها باید دورتر باشن. ‫- دورتر؟ باشه.
‫چطوری، تیگی؟
‫نمی‌دونم خوبه یا بد، ولی دردی رو حس نمی‌کنم.
‫خواستم بدونین...
‫بعداً تماس می‌گیرم.
‫- فکر کردم امروز صبح حرفم رو رک و راست زدم. ‫- زدی.
‫ای خدا.
‫- آلن بیانکنئه؟ ‫- اوهوم.
‫- کار تو بود؟ ‫- نه، کار خودش.
‫- ولی خب ما با دوربین اونجا بودیم. ‫- خیلی خب.
‫چی می‌خوای؟
‫بیانکن تنها مانع تو توی چارمینگ هایتزه.
‫با رای‌ـش به آرزوت می‌رسی.
‫من اهل اخاذی نیستم.
‫نه، ولی من هستم.
‫کافیه بگی تا یه کپی از اینا براش بفرستم...
‫با یه درخواست مودبانه که از پروژه ‫چارمینگ هایتز حمایت کنه.
‫ردش به تو نمی‌رسه.
‫عجب آدمی هستی.
‫تازه اولشه، جیک.
‫می‌تونم برات سرمایه‌گذار جدید هم پیدا کنم.
‫یکی از بزرگترین توسعه‌دهنده‌های اوکلند.
‫دردت فقط ملک جاده کسله؟
‫درد من معامله با آدم‌های درستشه.
‫چه بخوای چه نخوای، هیچکس تو این شهر ‫بیشتر از من نمی‌تونه کمکت کنه.
‫من کلی نیستم.
‫پسر آزوالد نیستم.
‫هر وقت تصمیمت رو درباره عکس‌ها ‫گرفتی خبرم کن.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫- کارت عالی بود. ‫- فاجعه بود.
‫حتی نمی‌تونم زخم مردم رو بخیه بزنم.
‫خب...
‫مونده تا خوب بشیم.
‫کتک‌کاری با کارلا تو گاراژ...
‫من چیزی به جکس نگفتم.
‫فکر نمی‌کردم بگی.
‫گاهی اوقات از این اتفاق‌های افراطی می‌ترسم.
‫زندگی ما زیاد خاکستری نیست، عزیزم.
‫جوری که اتفاق‌های افراطی میشن اتفاق‌های عادی.
‫با این حرفت حالم رو بهتر نکردی.
‫قرار هم نبود بهتر بشی.
‫یکی از آپارتمان‌هاشون پر وسایل دزدی بود.
‫عکس‌ها رو با ایمیل برام فرستادن.
‫- آزادشون کردین؟ ‫- برای محکوم کردنشون کتک‌کاری کافی بود.
‫- دارن میرن زندان. ‫- خوبه.
‫هر چی از چارمینگ دورتر باشن بهتره.
‫آره.
‫درسته.
‫عزیزم؟
‫ایلای، تویی؟
‫اسلحه دارم و دارم به پلیس زنگ میزنم.
‫پلیس، مورد فوریتون چیه؟
‫الو، من تنهام و... ‫نمی‌دونم. اه!
‫نه! به من دست نزن!
‫لعنتی.
‫چیکار کردین؟
‫- بزنید بریم. ‫- با همین حال ولش کنیم؟
‫بریم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید، می‌خواستم این رو سر شب بیارم.
‫- واسه جکسه. ‫- چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫شاید قطعات موتور باشه.
‫پسرها خوابن؟
‫آره.
‫باشه. شب بخیر.
‫وقت غذای توماسه.
‫منم خسته‌م.
‫آره. حتماً.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اسم قربانی ریتا روزولته. ‫گلوله خورده به...
‫شرمنده. کلانتر، شما باید اینجا منتظر بمونی.
‫- به پوست زیر ناخنش نیاز دارم. ‫- باشه.
‫اجاره‌نامه جاده کسل.
‫اجاره سه ماه رو جلوتر باید بدید.
‫قبول.
‫ممنون.
‫پس باید پروژه چارمینگ هایتز رو ‫ردیف کنم.
‫آره.
‫شب بخیر، پسر گلم.