‫[سال ۱۹۸۶]
‫چند ساعته منتظرم. اون از سرِ شب اونجاست.
‫از پنجره به بیرون نگاه کن. ‫خورشیدِ‌ لامصب داره میاد بالا.
‫ببخشید. بگیرید بشینید.
‫- خب، دکتر کجاست؟ دکتر کجاست؟ ‫- یه دقیقه منتظر بمونید.
‫- می خوام باهاش صحبت کنم. دکتر کجاست؟ ‫- ایشون تو راه هستن.
‫فقط بذار دخترم شارون رو ببینم.
‫- دلم می خواد جوابم رو بدی، خب؟ ‫- شرمنده.
‫- لطفاً بشینید. به زودی کمکتون می کنیم. ‫- «لطفاً بشینید».
‫سرپرست تو کیه؟ ‫این وضعیت اصلاً درست نیست.
‫- ایشون به زودی میان. ‫- فقط می خوام ببینمش. خب؟
‫- خانم، درک می کنم. ‫- آره، آره. چه گیری کردیم.
‫آقا، اینجا ورود برای همگان آزاد نیست.
‫گرفتی ما رو؟
‫اینجا صد تا صندلیِ کوفتیِ دیگه هست. ‫یه دونه ـشون رو انتخاب کن.
‫روی این نِشستم دیگه.
‫برو پِی کارِت. ‫تحمل این مسخره بازی ها رو ندارم.
‫نه، درک می کنم.
‫انتظار اصلاً حال نمیده.
‫پرستارها به آدم هیچی نمیگن...
‫و دکترها تا ساعت ۷:۰۰ شیفتشون رو ‫شروع نمی کنن.
‫لعنتی.
‫منتظر کی هستی؟
‫دخترم.
‫چرا اینجاست؟
‫موردهای حیاتی زودتر معاینه میشن.
‫پس اگه دخترت، متخصص لازم داره ‫حالا حالاها باید منتظر بمونی.
‫تو دکتری؟
‫نه، من...
‫قبلاً این ماجرا رو پشت سر گذاشتم.
‫ندونستن...
‫ندونستن خیلی سخته.
‫توی ساحل بوده. ‫توی ساحل چه غلطی می کرده؟
‫دخترت رو میگی؟
‫پلیس ها که اینطور میگن.
‫اون سگ مزخرف رو هزار جای دیگه ‫می تونست بگردونه.
‫نصف شب بلند شده چیکار کنه؟ ‫بره شنا کنه؟
‫خب، شایدم فقط می خواسته ‫تنهایی اونجا باشه.
‫تنهایی کنارِ ساحل.
‫چرا باید همچین چیزی بخواد؟
‫یه نفر دل و روده اش رو پاره کرده ‫و همونجا ولش کرده.
‫متأسفم.
‫متأسف نباش. اون که رو به موت نیست.
‫آهای، آهای! به من بی محلی نکن.
‫دکتر کجاست؟ ها؟ دکتر کجاست؟
‫- تو راهه. تو راهه. ‫- تو راهه؟
‫- چند ساعت پیش اینو گفتی. ‫- باید منتظرش بمونید.
‫- دکتر کجاست؟ ‫- می دونم. همونطور که گفتم...
‫تا وقتی دکتر نیومده ‫از اینجا جُنب نمی خورم.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- از اینجا جُنب نمی خورم. میگی چه خبره؟
‫الان پنج ساعته که منتظرم. ‫شیفتش کِی تموم میشه؟
‫چی شد که سر از اینجا در آوردی، شارون؟
‫آهای! نمیشه بیای اینجا.
‫اتاق رو اشتباه اومدم. شرمنده.
‫یالا، بیا بریم. زود!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «
‫منتظر داده های «بولزِ ۱۹۸۷» هستم. ‫زیر نظر بخش «رویکو» ـه.
‫یکیشون توی «برونزویل» پیدا شده، ‫اون یکی توی «انگلوود».
‫آخریشون توی «بروین» پیدا شده.
‫اینجا هفت تا زن هست.
‫در طول بازۀ ۲۰ ساله.
‫و احتمالاً بیشتر هم هست.
‫نمیشه از پلیس شیکاگو ‫به عنوان منبع استفاده کنی.
‫هنوز هیچ کدوم از اینا رو ‫به اطلاع اونا نرسوندم.
‫پس از کجا انقدر مطمئنی؟
‫یه نفر هفته ها قبل از کُشته شدنِ جولیا ‫بهش زنگ می زده.
‫اون صداش رو ضبط کرده.
‫- نوارهاش دستِ منن. الان هم... ‫- صبر کن.
‫دادستانی می دونه که اون نوار دست توئن؟
‫حالا دیگه مدارک می دزدیم؟
‫و منبعِ من، صدایی که ‫توی نوارهای جولیا بود رو تشخیص داد.
‫همون مَردیه که بهش حمله کرده.
‫صبر کن ببینم، منبعت یه قربانی ـه؟
‫اون بود که منو جذبِ این ماجرا کرد.
‫ولی قبول نمی کنه توی خبر باشه. ‫حتی به صورت ناشناس!
‫اَبی، من برای خبرم ‫نیازی به یه بازمانده ندارم.
‫کارهای میدانیش رو می کنم. این زن ها رو به هم ‫مرتبط می کنم و اطلاعاتمون رو تأیید می کنم.
‫بذار اون پوشه رو ببینم. ‫بده ببینمش.
‫- ببینید این یارو از چی قسر در رفته. ‫- گرفتم.
‫خیلی خب. خبر سیل رو جمع و جور کنید. ‫به دن کمک کنید.
‫می تونم کنفرانس «دیلی» رو ‫برات پوشش خبری بدم.
‫نه. الان اونجا نیازی به حضور کسی نداریم.
‫اگه بریم، متوجه میشه و ‫بعداً به خاطرش تنبیهمون می کنه.
‫بیا. سوابق سامر فرانسیس رو در آوردم.
‫چطور پیش رفت؟
‫خدایا! اونجا کتکت زدن؟
‫همه چی رواله. کلی کار داریم.
‫خیلی خب، ما قتل سامر رو پوشش خبری دادیم ‫و یه مقاله چاپ کردیم.
‫مارکوس نگاتیوهاش رو در آورد،
‫و یه عکس از چیزی که ‫درونِ سامر بود پیدا کرد.
‫- عکس دیگه ای نداری؟ ‫- فقط همین بود.
‫امروز صبح تو مارکوس رو فرستادی؟
‫- فرستادم چیکار کنه؟ ‫- اومده بود توی جلسه.
‫شما دوتا هیچوقت با هم حرف نمی زنید؟
‫ببین.
‫این کلیدِ کُمُد کارکنان ‫توی آسمان نمای آدلر ـه.
‫زنی که اونجا کار می کنه ‫یه دونه دقیقاً مشابهش رو گُم کرده.
‫کِی این چیزا رو فهمیدی؟
‫دیشب. بهت زنگ زدم ولی جواب ندادی.
‫سامر فرانسیس سال ۱۹۷۲ مُرده. ‫اونوقت این زنه الان داره اونجا کار می کنه؟
‫- آره، ولی کلیدش رو دو هفته پیش گُم کرده. ‫- پس یه کلید دیگه ـست.
‫باید هفت تا قتل رو بدونِ منبع اصلی ‫پوشش خبری بدم.
‫هنوزم می تونم کمکت کنم. ‫می تونم با خانواده هاشون ارتباط برقرار کنم
‫یه زنه هفتۀ پیش کلیدش رو گُم کرده،
‫اونوقت تو می خوای این قضیه رو ‫به قتلی که مال ۲۰ سال پیش بوده ربط بدی؟
‫نمی دونم این کار چه کمکی بهم می کنه.
‫می خوای کمک کنی؟ یکی رو می خوام ‫که بره نوارهای مادریگال رو بیاره.
‫بهتره همین الان بری،
‫چون وارن ساعت ۳:۰۰ تعطیل می کنه.
‫لعنتی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اون نگاتیوهای فرانسیس، فایده داشتن؟
‫داریم از یه زاویۀ دیگه وارد می شیم.
‫خبر خیلی بزرگیه. ‫احتمالاً میشه از خیلی زوایا وارد شد.
‫برای همین امروز صبح ‫توی جلسه حضور داشتی؟
‫تو نمی تونستی بری. ‫با خودم گفتم بهتره یکی ـمون بره.
‫کجا میری؟
‫میرم «ساوث لوپ» تا نوارها رو بگیرم.
‫- صدای ضبط شدۀ مادریگال؟ ‫- آره.
‫منم باهات میام.
‫بهت میگم اَبی کجا گذاشتتشون.
‫باشه.
‫اون دسته کلیدِ توی عکس،
‫مطمئنی یه موقع با عکس های دیگه ‫قاطی نشده؟
‫از نگاتیوی که خودت بهم دادی درش آوردم، ‫از همونی که مال سامر فرانسیس بود.
‫عه! چیکار می کنی؟
‫دارم سعی می کنم تصویر اون زن ها رو ‫از سرم در بیارم...
‫و با یه چیز قشنگ جایگزینش کنم.
‫آره، یه بار دیگه!
‫این شد عروسِ سرحالِ من!
‫از این ژستت خوشم اومد.
‫متشکر که وقت گذاشتید. ممنون.
‫خواهر لاور بود؟
‫با اون یارو توی «نورث وسترس» صحبت کردی؟
‫گفت شکاف های روی بدن ممکنه ‫ارتباط مذهبی یا ضد مذهبی داشته باشه،
‫یا اینکه یه خاطرۀ بد باشه ‫که به یه صلیب مربوطه.
‫جا گذاشتنِ یه سری چیزا داخل بدن قربانی چی؟
‫این یعنی چی؟
‫به اندازۀ کافی در جریانِ ماجرا نیست، ‫حرفاش هم نمی تونیم نقل قول کنیم.
‫کارآگاهی که روی ‫پروندۀ کاترین مور کار می کرد،
‫بازنشسته شده ولی حاضره بهمون کمک کنه.
‫- می تونه با چند جا تماس بگیره. ‫- یادداشت های اصلیش رو بهمون میده؟
‫می تونم ازش بپرسم. اونم میگه نه.
‫- متی از روزنامۀ تریبون زنگ زد. ‫- کی؟
‫متی اسپیرز، سردبیر جدیدشون.
‫شنیده یه سر رفتی انبارِ مدارک.
‫از کجا فهمیده؟
‫به اون کارآگاه بازنشسته ‫اسم بقیۀ زن ها رو هم دادی؟
‫لعنتی.
‫پس اونا هم اسم همۀ قربانی هایی که ‫تو پیداشون کردی رو دارن.
‫می تونیم همین امشب چاپش کنیم.
‫گوش کن...
‫فقط یه مقالۀ مختصر.
‫دوتا پاراگراف برای هر قربانی، بعدش ‫تبلیغ می کنیم که مقاله های بعدی در راهه.
‫بدونِ منبعت، ‫عین قتل های پراکنده به نظر میاد.
‫راه های دیگه ای ‫برای مرتبط کردنشون به هم هست.
‫اینکه چطور زن ها رو انتخاب کرده،
‫اینکه وجه اشتراک هاشون چیه، ‫شیء هایی که توی بدنشون جا گذاشته.
‫می تونم این ارتباط ها رو پیدا کنم.
‫دوباره به اون کارآگاه بازنشسته ـت زنگ بزن
‫و حداقل ببین جزئیات پرونده اش رو ‫تأیید می کنه یا نه.
‫به اطلاعاتی نیاز داریم ‫که رسماً از طرف پلیس باشه.
‫بیا دم اسکله. ‫اونجا می بینیمت.
‫باید همینجا باشه.
‫مگه این یارو چیکاره ـست؟
‫همینجوری صاف بیاید این عقب.
‫سلام. دن فرستادتتون؟
‫- آره. ما از روزنامۀ سان تایمز هستیم. ‫- داده های خروجی اونجا هستن.
‫همۀ چیزایی که تونستم ‫از صوت های اضافه جدا کنم توی اون گزارشه.
‫اینا همه ـشون هستن؟ ممنون.
‫خیلی خب. ‫این یکی که پس زمینه اش یه صداهایی داره...
‫- میشه برای پخش آماده اش کنید؟ ‫- چرا که نه؟ من ساعتی پول می گیرم.
‫دن پولش رو میده.
‫آره. ممنون.
‫کیفتش خوب نیست.
‫با دستگاه پیغامگیرش تماس ها رو ضبط کرده.
‫۱۳ آگوست؛‌ ساعت ۳:۰۳ عصر.
‫الو؟
‫دو سه روز اول، زنگ می زنه قطع می کنه.
‫الو؟
‫- می شنوید؟ ‫- آره. زنگ خطرِ طوفان ـه.
‫شبیه آژیرهای حملۀ هوایی می مونه.
‫کجا خدمت کردی؟
‫هنگِ اول سواره نظام. درّۀ «شائو». (ویتنام)
‫سال ۱۹۹۰. ‫باید طوفان پلینفیلد بوده باشه، مگه نه؟
‫وقتی رفتم ازش عکسبرداری کنم ‫خیلی عصبانی شده بودی.
‫اون زنگ خطرهای طوفان، ‫توی کل شهر پخش می شدن.
‫پس نمیشه گفت اون یارو کجا بوده.
‫هر چی توش بود در آوردم.
‫الو؟
‫زنگ زدم پلیس.
‫اونا ۱۸ دقیقۀ دیگه می رسن.
‫همین الان اینجان.
‫- نه، نیستن. ‫- خودشه؟
‫- آره. ‫- ببین، من...
‫قبل از اینکه اونا برسن، من پیشت هستم.
‫میشه اولین باری که زنگ زده رو پخش کنید؟
‫- حتماً. ‫- من تک تک لحظات پیشت هستم. من...
‫الو؟
‫الو؟ چرا داری این کار رو می کنی؟
‫چطور داری این کار رو می کنی؟
‫بعدش هم کلی نفس نفس می زنه.
‫- قضیۀ اکو شدنِ صدا چیه؟ ‫- احتمالاً از خطشه.
‫اگه خط روی خط بشه اینجوری میشه. ‫آسیب دیدگی سیم ها با آب هم ممکنه دلیلش باشه
‫بیاید. این دوتا صدا رو ‫براتون از هم جدا کردم.
‫این اولیشه.
‫الو؟ الو؟
‫چرا داری این کار رو می کنی؟
‫چطور داری این کار رو می کنی؟
‫حالا اکو رو گوش کنید.
‫الو؟ الو؟
‫چرا داری این کار رو می کنی؟
‫چطور داری این کار رو می کنی؟
‫فرق می کنه. صداش مثل اولی نیست.
‫روی اولی جوری فیلترگذاری شده ‫که انگار ضبط شده بوده.
‫دومی صداش پشت خط تلفنه.
‫یعنی قبل از اینکه حرفش رو بزنه ‫صداش رو براش پخش می کرده؟
‫بذارید جفتشون رو همزمان با هم پخش کنم.
‫الو؟ الو؟
‫چرا داری این کار رو می کنی؟
‫چطور داری این کار رو می کنی؟
‫چه غلطی می کنی؟ این...
‫بردار! هر چی می خوای بردار!
‫- چرا اینجایی؟ ‫- من اینجا زندگی می کنم. چی میگی؟
‫چرا اینجایی؟
‫اینجا زندگی می کنم.
‫چی می خوای؟ هر چی خواستی بردار.
‫- شارون کجاست؟ ‫- کی؟
‫چند وقته که اینجا زندگی می کنی؟
‫- چی؟ ‫- چند وقته؟
‫نمی دونم، حدود چهار سال.
‫نه، شارون اینجا زندگی می کنه. ‫می دونم که می کنه. خودش کجاست؟
‫نمی دونم. من شارونی نمی شناسم.
‫نمی دونم کجاست.
‫قبل از تو کی اینجا زندگی می کرده؟
‫- چی؟ ‫- قبل از تو کی اینجا زندگی می کرده؟
‫یه پیرمرده. هنوز نامه هاش برای من میاد. ‫نمی دونم کجا بفرستمشون.
‫فکر کنم مُرده. می خوایش؟
‫خفه شو!
‫اگه اون لیوان بشکنه، می میری.
‫ببینم، حالت خوبه؟
‫شنیدی دیگه؟
‫نمی دونم چی شنیدم.
‫اون می دونسته جولیا چی می خواسته بگه.
‫قبل از اینکه حرفی بزنه ‫صداش رو ضبط کرده بوده.
‫مطمئنی هیچوقت همچین تماس هایی نداشتی؟
‫نمی دونستم قضیه چی بود.
‫تازه کارم رو توی تریبون شروع کرده بودم.
‫مگه کارِت مال چندین سال ‫قبل از اتفاقی که برات افتاد نبود؟
‫چرا.
‫صرفاً توی دفتر ‫چند بار بهم زنگ زدن و قطع کردن و...
‫بعدش چی؟
‫- لزومی نداره این کار رو بکنی. ‫- چیکار؟
‫ازم سؤال بپرسی و...
‫چی برای خودت زرت و پرت می کنی؟ ‫همیشه اولین نفر باید بیای پیش خودم.
‫نمی خوام مجبور بشم توی یه جلسه شرکت کنم ‫تا بفهمم اوضاعت چطوره.
‫موردهای دیگه ای هم بوده؟
‫اصلاً همچین چیزی رو تصور نمی کردم.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫آخه می گفتی اینجا مثل خونۀ دومت می مونه.
‫خیلی بزرگه.
‫آره، وقتی پر از جمعیته ‫آدم حس می کنه کوچیکتره.
‫مامانت می ذاشت همینجوری ‫ اینجا برای خودت پرسه بزنی؟
‫خب، هفته ای سه بار اجرای ساعت ۲:۰۰ داشت.
‫از پس هزینۀ پرستار بچه بر نمی اومد. ‫پس منم می اومدم اینجا.
‫ببینم، دنبال چی می گردی؟
‫کربی؟
‫چیکار می کنی؟
‫باید هنوز همینجا باشه. ‫همۀ چیزای دیگه که سر جاشون هستن.
‫نمی فهمم این چی بهش اضافه می کنه.
‫بهش ساختار اضافه می کنه.
‫ای خدا. این که اجرای توی گاراژ نیست.
‫سلام، مامان.
‫- سلام، شارون. ‫- سلام.
‫گلوم خشک شد. ‫چرا اینجا انقدر سرده؟
‫یه دِموی تمیز می خواستی. ‫بدونِ حضور جمعیت!
‫اینجوری تارهای صوتیم داغون میشن.
‫ممنونم عزیزم.
‫کدومتون این کار رو کردید؟
‫[شارون دود شده رفته توی هوا]
‫اونی که نوشته، مثل اون آهنگه نوشته.
‫چی؟
‫آهنگ «لئونارد کوهن». ‫همیشه برات پخشش می کنم.
‫شاید یه خاطرخواهِ‌ مخفی داری.
‫الکی فکر و خیال نکن.
‫چی شده که انقدر ذهنت درگیره؟
‫تامی یه نوار از «وی» ‫برای آلبوم «تاچ اند گو» داده.
‫خیلی براش پول ندادن...
‫ولی قراره پول تبلیغات و توزیعش رو بدن و...
‫آره، پنجاه پنجاه تقسیمش می کنیم.
‫خیلی خوب میشه.
‫می خوای بمونم؟
‫خب، نمی خوام مزاحمِ سر کار رفتن های ‫تکراری و خسته کننده ـت بشم.
‫بیخیالمون شو بابا!
‫یه روزنامه ـست. اون...
‫این یارو...
‫نصف عمرش داشته موسیقی می زده، ولی هنوز ‫نمی تونه پدالِ بازپخش موسیقی رو راه بندازه.
‫- فکر می کنی تو بهتر می تونی؟ ‫- آره، فکر می کنم بهتر می تونم.
‫و شارون...
‫شارون، می دونم بالا رفتن از ‫نردبانِ سازمانی خیلی سخته ولی...
‫چرا صدام اینجوری شده که انگار ‫توی سیبری ام؟
‫گفتی: «بازگشتِ صدای خفن».
‫آره، خفن! یعنی زیاد، ‫نه اینکه صدام ناواضح بشه.
‫جواب میدی؟ ‫بهشون بگو بسته ـست.
‫- دیگه کارم این نیست. ‫- خب، منم دارم کار خودمو می کنم...
‫یا می تونی میکس رو بیاری عقب تر ‫و بازپخشش کنی یا نزدیکش کنی.
‫- فقط این لامصب رو قطع کن. ‫- نمیشه که جفتش باشه.
‫- قطعش کن این لامصب رو. ‫- جفتش که نمیشه.
‫سلام. کافۀ سیدنی، ما الان تعطیلیم.
‫خدا! موسیقیت رو کم کن.
‫این چه وضعشه؟
‫آره. آره، آره. بیشتر. بیشتر!
‫چی؟
‫دیدی بهت گفتم؟
‫شارون! بیا اینجا.
‫دیدی بهت گفتم؟
‫شارون! بیا اینجا. ‫یه لولۀ دیگه برام بیار.
‫[شارون دود شده رفته توی هوا]
‫منم مثل جولیا بودم. ‫اون اینجا بوده.
‫اولین باری که باهات تماس گرفته شد، ‫به ریچل نگفتی؟
‫می رفتم چی بهش می گفتم؟
‫فکر می کرد دیوونه ام.
‫بعدش دیگه تماسی گرفته نشد.
‫ولی اون تمومش نکرد. ‫فقط منتظر بود.
‫فقط هیچوقت نفهمیدم که کار اونه.
‫کاترین تنهایی نمی رفت بیرون.
‫همیشه با هم می رفتیم در می زدیم.
‫سعی کردیم ساعتی ۲۰ تا خونه رو در بزنیم.
‫به خیلی از خونه ها سر زدیم.
‫اولین کمپینِ انتخاباتیِ ‫شهردار واشینگتون بود، آره؟
‫آره.
‫اون آدم سیاسی ای بود؟ ‫تا حالا برای کمپینی داوطلب شده بود؟
‫نه. آنه به چیزای دیگه اهمیت می داد.
‫به خانواده اش. به من. ‫به اطرافیانش.
‫مارگو با یه پسرۀ خوشتیپ می اومد.
‫پسره توی بخش «نجارهای بومیِ ۱۳» بود.
‫مارگو تنها زندگی نمی کرده؟
‫نه. خودشون دوتا بودن و یه دختر کوچولو.
‫بانی یا بتی یا یه چیزی تو این مایه ها.
‫یه دختر داشته؟
‫کارن هیچوقت حرفی از بچه ها نمی زد.
‫رشتۀ‌ موسیقی می خوند...
‫ولی وقتی من مریض شدم ‫به پرستاری تغییر رشته داد.
‫اون...
‫توی بیمارستان پراویدنت کار می کرده؟
‫آره.
‫سال ۱۹۸۵ جواز مشاور املاکیش رو گرفته؟
‫آره، دقیقاً قبل از اینکه کُشته بشه.
‫شده بود که خونه ای از جنوب شهر ‫به کسی نشون بده؟
‫نه، ما «اندرسنویل» بودیم.
‫کل تبلیغات انتخاباتیِ تابستانی رو ‫توی جنوب شهر گذروندیم.
‫توی کدوم محله ها؟
‫احیاناً «انگلوود» نبوده؟ ‫یا «برونزویل»؟
‫نه، فقط «وود لاون».
‫با وجود مراقبت از شما و بیمارستان رفتنش،
‫حتماً خیلی وقت نمی کرده ‫که کار خاصی بکنه، مگه نه؟
‫براش مهم نبود. ‫دوست داشت خونه باشه.
‫ازدواج نکرده بودن. اینش رو یادمه.
‫اون زمان نامزد موندن خیلی جنجالی تر بود.
‫هیچ کدوم از این زن های دیگه ‫براش داوطلب نشدن؟
‫- شرمنده. هیچ کدومشون رو نمی شناسم. ‫- نمی دونم.
‫شاید توی کلیسا، کافه ‫یا کلوپ باهاشون آشنا شده باشه؟
‫هیچ کدوم از این زن ها رو نمی شناخته؟
‫...با این زن ها سر و کار داشته؟
‫هیچ کدوم از این زن ها؟
‫هیچ کدوم از این زن ها رو نمی شناسید؟
‫نمی فهمم. ‫خبرتون در مورد چیه؟
‫شما توی کنوود با سامر زندگی می کردید؟
‫منظورتون اینه که ‫چی شد از اونجا به اینجا رسیدم؟
‫من وکیل اعاده حیثیت هستم، ‫اینجا هم که آمریکاست.
‫اینجوری با هم آشنا شدین؟ ‫توی دانشکدۀ حقوق؟
‫توی مهمونی با هم آشنا شدیم. ‫۲۰ سالمون بود.
‫حتماً سخت بوده ‫که هم اتاقیتون رو توی اون سن از دست دادید.
‫هم اتاقی؟ پلیس اینطور بهتون گفته؟
‫اونا همه چی رو از قلم میندازن، مگه نه؟
‫گذرِ هیچ کدومتون به این زن ها نخورده؟
‫نمی دونم. شاید گذرِ اون خورده باشه.
‫سامر قبل از اون اتفاق ناگوار خیلی عوض شد.
‫از چه نظر؟
‫ساکت و منزوی شد.
‫دلیلش رو می دونید؟
‫فکر می کردم خاطرخواهِ کسی شده ‫ولی هیچوقت نپرسیدم.
‫فکر می کردم اگه زیادی بهش فشار بیارم ‫دوستیش رو با من تموم می کنه.
‫هیچوقت هیچی نگفت؟ ‫مثلاً اسم کسی یا اسم جایی که رفته بوده؟
‫یه چیزی تو این مایه ها؟
‫نه.
‫همه ـش به این فکر می کردم ‫که کجای راه رو اشتباه رفتیم.
‫مهمونی های مسخره رفتیم، ‫با آدمای نااهل آشنا شدیم.
‫خیلی زیاد بودن.
‫ولی بازم هیچ جوره با عقل جور در نمی اومد.
‫یه سری عکس ها رو نگه داشتم.
‫می تونی خودت ببینی که چقدر خوشگل بوده.
‫دو سه تا تابستون رو توی «سوگاتاک» گذروندیم.
‫آره. چند تا کلاس نقاشی آب رنگ رفتیم. ‫برای خودمون خوش می گذروندیم.
‫اونجا بیشتر راستای کارش بود، تا کنوود!
‫اجازه هست که...؟
‫مادربزرگش توی یکی از تولدهاش اونو بهش داد.
‫- چی شده؟ ‫- یه لحظه صبر کنید.
‫این مال سامر بوده؟
‫آره. آره، یه تیکه از سِتش بود. ‫این عکس مال کجاست؟
‫فکر نکنم. چرا؟
‫می خوای به دن قضیۀ کافۀ سیدنی رو بگی؟
‫به نظرت نباید بگم؟
‫به نظرم نه. چون میاد توی پاراگراف چهارمش ‫که مطلب کم میاره اینو جا میده.
‫سلام، سلام. می خواید شب تا صبح کار کنید؟
‫آره، داریم روی پرونده های ‫حل نشدۀ دن کار می کنیم.
‫- امشب؟ ‫- کربی، صبر کن.
‫گندش بزنن. ‫باید حدود صدتا مطلب برام در بیاره.
‫چطور می خوای به این زودی چاپش کنی؟
‫کجا بودی؟ ‫فکر کنم شش ساعتی بود که نبودی. بیا.
‫خب، این...
‫مال سامر فرانسیس بوده.
‫و اینو توی مارگو زل پیدا کردن.
‫آینۀ یکی رو برداشته ‫و گذاشتتش توی بدن یکی دیگه.
‫این زن ها همدیگه رو نمی شناسن.
‫هیچ وجه اشتراکی ندارن.
‫خودِ قاتل داره به هم مرتبطشون می کنه.
‫ویلی رُز یه سنجاقک داشت.
‫بذار ببینم. سنجاقکِ پرستارهاست.
‫کارن توی بیمارستان پراویدنت کار می کرده.
‫از کارن برداشته اش و گذاشتش توی بدن ویلی.
‫توی بدن کارن چی پیدا کردن؟
‫کاترین مور توی ‫کمپین انتخاباتیِ کی کار می کرده؟
‫هارولد واشینگتون.
‫- آهای جیمی. ‫- بله؟
‫شعار انتخاباتیِ هارولد واشینگتون چی بود؟
‫«این سکوت، کَر کننده است».
‫این... این مال کاترین ـه.
‫جولیا، جولیا. اون ممدکار اجتماعی بوده.
‫هیچ کارت شناسایی یا یه چیزی تو این مایه ها ‫پیدا نشده؟
‫کاتولیک بوده، نه؟
‫احتمالش خیلی زیاده. ‫چون اهل «جفرسون پارک» بوده.
‫کارت مذهبی ممکنه مال اون باشه. ‫که توی بدن آنه لاور پیدا شده.
‫آنه سال ۱۹۸۵ کُشته شده و جولیا سال ۱۹۹۰.
‫پس باید تا اون موقع ‫کارت رو از آنه برداشته باشه.
‫ولی جولیا رو تا پنج سال بعدش نکُشته.
‫این همه وقت داشته چیکار می کرده؟
‫زیر نظرمون می گرفته، ‫بعضی وقتا چندین سال!
‫نمی دونستیم اون پیشمونه. ‫نه تا وقتی که خودش می خواسته بفهمیم.
‫چطور هیچکس متوجهش نشده؟
‫چون قربانی های تصادفی انتخاب می کرده.
‫دائماً جابجا می شده. ‫فاصله اش رو حفظ می کرده.
‫ولی فاصله اش رو حفظ نکرده. ‫بهمون نزدیک شده و همه چیزمون رو می دونسته.
‫- چیو می دونسته؟ ‫- باید همینایی که داریم رو منتشر کنیم.
‫باید با جولیا شروع کنیم. ‫تا الان موضوع مقاله ـمون اون بوده.
‫باید با من شروع کنید.
‫اطلاعات دست اول بهتون میدم.
‫می تونید گزارشاتِ پلیس و عکس های ‫بیمارستانم و هر چی لازم داشتید بردارید.
‫اگه همۀ اینا رو توی خبر بیاریم، ‫نمی تونیم هویتت رو مخفی کنیم.
‫می دونم.
‫مطمئنی؟
‫می تونیم با همین چیزایی که داریم ‫سر و تهش رو هم بیاریم.
‫ماجرای من بهتره.
‫برای این خبر، همینو می خوام.
‫دادگاه پاول کم کم داره تموم میشه. ‫(همون قاتلی که الکی گرفتنش)
‫باید نشون بدیم که به پلیس ‫فرصت دادیم تا اظهار نظر کنه.
‫بیا بریم، دن.
‫بیا بریم. ‫باید قبل از مطبوعات خبری برسیم اونجا.
‫چی شده؟
‫کلیدی که توی آسمان نما بود.
‫باید به زنی که گُمش کرده صحبت کنم. ‫باید در جریان قرارش بدم.
‫هنوزم فکر می کنی به این ماجرا مرتبطه؟
‫اون کلیدش رو برداشته. باید مرتبط باشه.
‫اینو بگیر. شاید یه موقع خواست ببینتش.
‫باشه.
‫کیه؟
‫سلام، من کربی مازراچی هستم. در مورد ‫دسته کلیدی که گُم کردی ازت سؤال پرسیدم.
‫خیلی خب. چرا اومدی اینجا؟
‫کلیدت همراهِ زنی که به قتل رسیده پیدا شده.
‫عکسی که نشونت دادم ‫مال یه صحنۀ جرم بود.
‫ممنون که گذاشتی بیام بالا.
‫هیچوقت کسی زنگ نزده قطع کنه، ‫تماس عجیبی نداشتم، از این خبرا نبوده.
‫- حتی چندین سال پیش؟ ‫- هیچوقت! هیچ کدومش برام اتفاق نیفتاده.
‫سعی کن قشنگ به گذشته فکر کنی.
‫اگه یه نفر بیرون پنجره ام ‫وایستاده بود می فهمیدم.
‫من نفهمیدم. ‫اون مرد به منم حمله کرد.
‫عه.
‫واقعاً متأسفم.
‫چندین سال منو زیر نظر داشته. ‫روحمم خبر نداشته.
‫خب، من تو نیستم.
‫پس چرا دسته کلیدت ‫توی بدنِ یه زنِ مُرده پیدا شده؟
‫ولی گفتی این عکس مال ۲۰ سال پیش بوده.
‫مطمئنی اونا رو همین پارسال درست کردن؟
‫آره. تلسکوپ هابل اولین عکسش رو ‫از سیارۀ مشتری گرفت.
‫اون موقع یه نمایش کامل ازش داشتیم.
‫ببین، نمی دونم می خوای چیکار کنم.
‫پیش دوست ها و فامیل هات بمون.
‫تنهایی بیرون نرو. ‫من همیشه یه چاقو همراهم دارم.
‫شرمنده. دیگه باید برم.
‫- نمایش نصف شب با منه. ‫- باشه.
‫امشب هیچ کوفتی رو نمی تونیم رصد کنیم.
‫باید قشنگ فکر کنی ‫و ببینی چه جوری اون کلید رو گُم کردی.
‫هنوز کلید خودمو دارم.
‫توی بدنِ بقیۀ اون زن ها ‫یه چیزی جا گذاشته بود.
‫تو چی؟
‫قوطی کبریت.
‫مال کی بوده؟
‫نمی دونم.
‫مال یه کافه ـست که اصلاً وجود خارجی نداره.
‫صرفاً چون یه چیزی هنوز اتفاق نیفتاده ‫دلیل نمیشه که بعداً نیفته.
‫همیشه باید به یه چیز ‫چندین بار نگاه کرد تا برات منطقی بشه.
‫اگه سر از این قضیه در آوردی، ‫یه زنگ هم به من بزن.
‫- میشه اون قرمزه رو بهم بدید؟ ‫- پنج دلار.
‫[هشت قربانی در طول ۲۰ سال]
‫[شیکاگو سان تایمز]
‫[زنانِ‌ فراموش شدۀ قاتل شیکاگو]
‫[سرزمینِ خشکشویی]
‫[کافۀ «بی هپی»]
‫قیافه ات عوض شده.
‫موهات چرا اینجوری شده؟
‫یه سر اومدم خونه ات.
‫یکی دیگه اونجا زندگی می کرد.
‫- نمی دونم کی هستـ... ‫- کِی جابجا شدی؟
‫تو جینی رو نمی شناختی.
‫می دونم نمی شناختیش. ‫هیچ کدومتون همدیگه رو نمی شناسید.
‫چطور پیداش کردی؟
‫یا نکنه اون پیدات کرده؟
‫آره، شاید همینطور باشه، ‫چون اون از تو باهوش تره.
‫وایستا. وایستا لعنتی!
‫قیافه ات عوض شده.
‫اینجوری ازت خوشم نمیاد.
‫منو یادت اومد؟
‫از خیابونِ الدریج؟
‫بهم اون اسبه رو دادی.
‫پگاسوس! اون بال داره. ‫اسب ها فقط سُم و دُم دارن.
‫من...
‫قیافه ات هیچ فرقی نکرده.
‫ولی تو فرق کردی.
‫اصلاً شبیه اون موقع نیستی که ولت کردم.
‫من کُشتمت. ‫الان نباید اینجا باشی.
‫تو این کار رو کردی؟
‫امکان نداره. ‫امکان نداره اینجا همچین اتفاقی بیفته.
‫کی هستی؟
‫[کافۀ «بی هپی»]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «