‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «
‫سلام.
‫[کافۀ کوکی]
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫خواهشاً بگو که کلیدهام اینجان.
‫توی تنگ ماهی ـه.
‫پیداشون نمی کنم.
‫همونجا هستن. خودم گذاشتم.
‫ایناهاششون.
‫ولی کامل نیستن.
‫نمی دونم. همینا رو آورده بودی.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می کنم.
‫- فِرِدی! ‫- استُپ نمی نزم.
‫در رو باز کن.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫این آشغالا رو فقط آخر هفته ها می تونی بخوری.
‫- چیز دیگه ای ندارم. ‫- نخیر!
‫یالا. پاشو بریم.
‫- بریم مدرسه؟ ‫- باید بری مدرسه؟
‫آره، باید بری مدرسه. ‫من میرم سرِ کار، تو میری مدرسه.
‫قرارمون همینه.
‫ولی تو سرِ کار نبودی.
‫توی دفتر بودم.
‫- از اونجا بهت زنگ زدم. ‫- نه، نزدی.
‫باشه.
‫باشه، فِرِدی، شایدم زنگ نزدم. ‫نمی دونم.
‫ولی بازم باید مدرسه ـت رو بری. ‫لطفاً!
‫یالا!
‫بیا بریم مدرسه!
‫می رسونمت.
‫آهای.
‫اینو توی ماشین جا گذاشته بودی؟
‫مال من نیست.
‫یالا! داره دیر میشه، یالا!
‫باشه، خیلی خب. شنیدم دیگه.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫صبر کن. باید ناهار درست کنیم.
‫یه چیزی برات درست می کنم. ‫چی می خوای؟
‫[شباهت هایی که در قتل های ‫دو پرونده دیده شده]
‫[جسدِ زنی که گمشده بود، پیدا شد]
‫[زنی چاقو خورده در «پارک پورتیج»]
‫[تلاش برای یافتنِ مَردی مرموز، ‫در حمله ای مرگبار با چاقو]
‫احیاناً برای مصاحبه های مجلس ایالتی ‫هماهنگ نکردی؟
‫فرمانداری ازمون خواست فعلاً دست نگه داریم
‫تا از اسپرینگ فیلد برگردن.
‫نه. نمی تونم اونقدر منتظر بمونم.
‫بله.
‫بفرمایید.
‫ماجرای مادریگال چطور پیش میره؟
‫دنبال قربانی های احتمالیِ دیگه ام.
‫پرونده های حل نشدۀ جنایی رو در میارم، ‫زن هایی که گزارش دادن یکی تعقیبشون می کنه.
‫اگه جای تو بودم تحقیقاتم رو گسترش می دادم، ‫خشونت های گانگستری رو حذف می کردم.
‫تا الان ۱۳۶ مورد خشونت خانگی در آوردم.
‫الان چند ساله باهامونی؟
‫این ماه اکتبر میشه سه سال.
‫داری کارِتو خوب انجام میدی.
‫ولی دن نباید پات رو به این قضیه باز می کرد.
‫اولش خودم پوشش خبریِ ‫ناپدید شدنِ مادریگال رو...
‫پیگیری می کردم.
‫- برای کی؟ ‫- برای خودم.
‫وقتی دن وارد ماجرا شد، ‫من قبلش اکثر کارها رو کرده بودم.
‫اون پاکه؟
‫تو هم که تازه نیومدی. ‫می دونی که یه مدت براش مرخصی رد کرده بود.
‫تو یه فرصت دیدی و ازش استفاده کردی. ‫هیچ اشکالی هم نداره.
‫همکاریم با دن توی روزنامۀ «آبزرور» شروع شد.
‫خودم آوردمش اینجا.
‫ولی مجبور شدم فنی کارمون رو بیارم ‫تا یه قفل بیرونِ دفتر قدیمیش بزنه.
‫وقتی لب به اون زهرِماری ها می زد، ‫اونجا امن ترین جا بود که می شد نگهش داشت.
‫هر چی... هر چی...
‫هر چیزی که بتونه شناساییش کنه.
‫همه ـشون زن بودن، همه ـشون کُشته شدن.
‫حجمش خیلیه. ‫پرونده های بسته شده و خودکُشی ها رو حذف کن.
‫نمی دونم. حجمش رو کم کن.
‫همین کار رو کردم. ‫همۀ اینا مال ۲۵ سال اخیر هستن.
‫الو. می شنوی؟
‫الو؟ آره، یه نفر رو می فرستم ‫تا در جریان جزئیات قرارت بده.
‫خیلی خب. ممنون.
‫ببین. جوآن سلرز، سال ۱۹۸۲.
‫- توی پارکِ همیلتون، چاقو خورده. ‫- کربی.
‫- آنجلا استیونز، سال ۱۹۷۶... ‫- خیلی خب. اینا چکیده ان.
‫اسامی و سوابقشون اینجاست. ‫دیگه چیز خاصی توشون نیست.
‫واسه همینه که نمی تونم ‫کسی رو از بینشون حذف کنم.
‫بدونِ گزارش های پلیس، ‫هیچ کار دیگه ای نمی تونم بکنم.
‫خیلی خب. بذار همینجا بمونه.
‫نوار رو داریم. می تونم ازش استفاده کنم.
‫نمیشه از نوار استفاده کنیم. دزدیدیش!
‫پلیس خوشش نمیاد.
‫خیلی خب.
‫فرض کنیم که یه کاری می کنی ‫این نکته رو نادیده بگیرن.
‫بعدش میری اونجا و بهشون میگی ‫این صدا برات آشناست.
‫می خوان چیکار کنن؟
‫روش معتبری برای تأیید هویت نیست...
‫و تو منبعی هستی که همین الانش هم ‫نامعتبر می دوننت.
‫پس باید با همینا خبرت رو بنویسی.
‫چندتاشون پرونده های حل نشده ان؟
‫چرا مرخصی گرفتی؟
‫می خواستم با بچه ام وقت بگذرونم.
‫نمی خوای سؤالات بعدی رو بپرسی؟
‫- حرفم رو باور می کنی؟ ‫- چرا نباید باور کنم؟
‫چی بگم والا.
‫چون قبلاً یه جور دیگه برات تعریف کردن. ‫وگرنه نمی اومدی ازم بپرسی.
‫اگه نمی خوای بهم بگی، نمیگی.
‫چی بهت گفتن؟
‫مهم نیست.
‫- اینجوری نکن. خودت پرسیدی. ‫- ولی جواب ندادی.
‫اَبی داره حالم رو جویا میشه؟ ‫قضیه از این قراره؟
‫آره، ولی به خاطر این نمی خواستم بدونم.
‫چرا می خواستی بدونی؟
‫هر چی ازم پرسیدی جواب دادم، ‫خیال می کردم تو هم همین کار رو می کنی.
‫نمی دونم اَبی چی بهت گفته ‫ولی من همچین آدمی نیستم.
‫ستوان هیورث درخواستت رو برام فاکس کرد.
‫قرار لطفی در حقش بکنی؟
‫دارم یه مقالۀ زندگینامه در موردش می نویسم.
‫یه چیزی که بچسبونه روی درِ یخچالش.
‫باشه. ولی فقط می تونی ‫به نسخه های کپی نگاه کنی.
‫- منم همینو لازم دارم. ممنونم. ‫- خیلی خب.
‫خانم، همۀ چیزایی که اونجاست ‫دسترسی بهشون ممنوعه.
‫چی توشونه؟
‫این ردیف برای پرونده های حل نشده ـست، ‫پرونده های بالای پنج سال.
‫هر مدرک فیزیکی ای باشه میذارن توی بشکه.
‫ولی پرونده های «دی دی ۵» رو ‫جلوتر نگه می دارم.
‫بیاید بریم. اونجا مستقرتون می کنم.
‫من میرم بقیه ـشون رو بیارم.
‫ممنونم، شِل.
‫بیا، با اینا شروع کن. ‫اسامی و شماره های فایل های پلیس.
‫هر چیزی که به نظرت می تونیم ‫حذفش کنیم رو بگو.
‫[مریلین هورتون؛ پارک راجرز]
‫مسخره ـست بابا.
‫بیا، اینم کارت شناسایی.
‫لیسا؟ اون دیگه کیه؟
‫عکس رو ببین. منم دیگه. تابلوئه عوضی!
‫بذارشون سر جاشون.
‫می دونی که کسی براش مهم نیست دیگه؟
‫اینجا که آیداهو نیست.
‫میرم یه جای دیگه می خرم.
‫برو همین کار رو بکن.
‫ببخشید، آقا؟
‫میشه یه لطفی در حقم بکنید؟
‫اگه این ۱۰ دلار رو بدم بهتون، ‫اینا رو برام می خرید؟
‫فروشنده خیلی عوضیه، ‫منم کارت شناساییم رو یادم رفته.
‫مگه الان کارت شناساییت رو بهت پس نداد؟ ‫ لیسا؟
‫پول رو می خوای یا نه؟
‫نیازی بهش ندارم.
‫باشه. پس مجانی انجامش بده.
‫همۀ اونا رو برای خودت می خوای، آره؟
‫برات مهمه؟
‫بدزدشون.
‫- کیفم رو چک می کنه. ‫- نه، نذار موقع رفتن ببینتت.
‫این درِ بغلی که اونجاست ‫رو به خیابون اشلند باز میشه. برو.
‫می بینه که میرم اون پشت.
‫وقتی سکه هاش می ریزه نمی بینه.
‫چه سکه هایی؟
‫الان می تونی بری.
‫سلام.
‫اینا رو همینجوری گذاشته بودن اینجا.
‫روالِ انبار کردنِ جنس ها همینه دیگه.
‫نه، از اون زهرِماری ها نمی خورم.
‫از کجا می دونستی سکه هاش می ریزه؟
‫من همه چیز رو در مورد این فروشگاه می دونم.
‫همه چیز رو در مورد فروشنده ‫و مشتری هاش می دونم.
‫ولی اولین باریه که تو رو می بینم.
‫باید برم. دوستام منتظرن.
‫مطمئنم همینطوره.
‫- از اونجا برم بیرون؟ ‫- همینو صاف برو.
‫چیکار می کنی؟
‫منم باید از همین مسیر برم. ‫وگرنه می فهمه که اینجا بودم.
‫- صحیح. ‫- آره.
‫- در کجاست؟ نمی بینمش. ‫- آخ!
‫فکر کردم یه در این پایین هست. ‫به گمونم نیست.
‫- برو کنار وگرنه داد می زنم اون یارو بیاد. ‫- بذار بیاد.
‫اونی که نوشیدنی هاش رو دزدیده تویی.
‫بیا. همه ـش مال خودت.
‫نه، بهت که گفتم، نیازی به پولت ندارم.
‫پس چی می خوای؟
‫- چرا گذاشتی دنبالت بیام؟ ‫- من نذاشتم کاری...
‫چرا، گذاشتی. ‫وگرنه الان اینجا نبودیم.
‫نمی فهمم.
‫به راهت ادامه دادی.
‫نمی خواستی ولی ادامه دادی.
‫- مگه جای دیگه ای می تونستم برم؟ ‫- نباید جایی می رفتی که من بهت گفتم.
‫چی از جون من می خوای؟
‫هیچی.
‫می دونی معمولاً چندین سال طول می کشه...
‫تا به همچین موقعیتی برسیم؟
‫چرا باید بیشتر از این دنبالت بیام؟
‫تو حتی نمی تونی در رو پیدا کنی.
‫ربکا پایپر. مرگ با اوردوز.
‫تو چی؟
‫آندریا جانسون.
‫به احتمال زیاد کار نامزد سابقش بوده ‫ولی نتونستن پیگرد قانونیش کنن.
‫چیه؟
‫ویلی رُز.
‫جسدش پشت فروشگاه کالفیلد ‫توی «واباشِ جنوبی» پیدا شده.
‫پسماند.
‫باید توی گزارش پزشک قانونی ‫محتویاتش رو نوشته باشه.
‫فقط یه شیء پیدا شده:
‫سنجاق طلایی.
‫این قضیه مال بیشتر از ۸ سال پیشه. ‫مارسِ ۱۹۸۴.
‫بازم پیدا می کنیم.
‫[ویلی رُز]
‫کربی.
‫کاترین مور.
‫مارگو زل.
‫دن!
‫کارن پولاچک.
‫یه دونه دیگه پیدا کردم. ‫سامر فرانسیس.
‫خیلی خب، باید به بچه ام زنگ بزنم ‫تا مطمئن بشم خونه باشه.
‫[قربانی: شارون لیدز]
‫[آدرس: لیک بیچِ خیابان شمالی]
‫[ضارب: نامعلوم]
‫فِرِدی هستی، آره؟
‫آره، تو پسر دن ولاسکزی.
‫توی روزنامۀ «آبزرور» باهاش کار می کردم. ‫یه چند باری اونجا دیدمت.
‫یعنی اون موقع این هوا بودی.
‫درسته. سلام.
‫بابات چطوره؟
‫- خوبه به گمونم. ‫- خوبه؟ چی برداشتی؟
‫نمی بینم شکلات و نوشابه برداشته باشی.
‫- پس چیزای خوب خوب کجان؟ ‫- اینا مال بابامن.
‫عه، همۀ کارهای سخت رو میده تو بکنی؟ آره.
‫از دن بعید نیست.
‫- خیلی خب. ‫- باشه. می بینمت.
‫خیلی وقته که مقاله های بابات رو ندیدم. ‫هنوز توی سان تایمز کار می کنه؟
‫انگار خیلی بهش فضا نمیدن کاری بکنه، آره؟
‫نمی دونم. مشغولِ کاره.
‫روی چیز خاصی کار می کنه؟
‫آره، احتمالاً.
‫وقتی ساعتِ کاریش زیاد میشه، ‫یعنی داره روی چیز بزرگی کار می کنه.
‫چیز بزرگ؟ مثلاً چی؟
‫به هیچکس نمیگه.
‫وقتی تموم شد میگه.
‫تا حالا در مورد جولیا باهام صحبت کرده؟ ‫همون دختره که مُرده.
‫نه.
‫تعجب می کنم بهت چیزی در موردش نگفته.
‫فکر می کردم تو و بابات با هم صمیمی اید.
‫دربارۀ آدمای مُرده باهام صحبت نمی کنه.
‫فرض کن دیگه چه چیزایی رو بهت نمیگه.
‫[شکلات کیت کت]
‫بیا.
‫حواست باشه خیلی ازت کار نکِشه.
‫باشه. خداحافظ.
‫کربی؟
‫نباید بیای اینجا.
‫از زمان بیمارستان به بعد ‫هیچ کدوم از اینا رو ندیده بودم.
‫خیلی خب، دیگه...
‫دیگه برای امشب بسه. ‫فردا ادامه اش می دیم.
‫کارم تموم شد. یه زنِ دیگه پیدا کردم.
‫با جولیا، هشت تا قربانی بودیم.
‫مطمئنی؟
‫همه ـشون دقیقاً مثل منن. ‫فرقش اینه که من تونستم زنده بمونم.
‫خیلی خب، بیا یه کپی از پوشه هاشون بگیریم ‫و بریم.
‫من دیگه حتماً باید برم خونه.
‫باشه.
‫می تونیم اونجا کار کنیم؟
‫بهتره بذاریمش برای فردا.
‫باشه.
‫عیبی نداره.
‫من با خودم می برمشون. ‫می تونم کار رو روشون شروع کنم.
‫باشه، می تونیم...
‫آره، می تونیم بریم توی خونۀ من کار کنیم. ‫عیبی نداره.
‫فقط باید برای فِرِدی شام درست کنم.
‫باید بذاریش سر جاش.
‫اینو گذاشته بود توی بدنم.
‫مال منه.
‫مدرکه!
‫محاکمه اش می کنن.
‫موقعش که برسه ‫خودتم می خوای این توی دادگاه باشه.
‫بعد از اینکه محکوم شد، پسش می گیری.
‫ببین، پیداش می کنیم.
‫باشه.
‫بازی نمی کردم.
‫بهم دروغ نگو، پسر. ‫دستم رو گذاشتم روی تلویزیون دیدم داغه.
‫بازی نمی کردم.
‫باشه، جون عمه ـت.
‫ببین.
‫مؤدب باشی ها!
‫به کربی سلام کن. اون همکار منه.
‫- سلام کربی. ‫- سلام فِرِدی.
‫اونقدرها هم داغ نیست.
‫خیلی خب، می تونیم اینجا مشغول به کار بشیم.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫اتفاقی یه مرد عجیب و غریب رو دیدم ‫که قبلاً باهاش کار می کردی. سلام رسوند.
‫- کی بود؟ ‫- نمی دونم.
‫همیشه اسمشون رو بپرس، یادداشت بردار. ‫باید کم کم عادت کنی، پسر.
‫خیلی خب. قهوه و چایی دارم.
‫فکر کنم چند تا موز داشته باشم. ‫و ماء الشعیر!
‫چایی لطفاً.
‫لازمه به مارکوس زنگ بزنی؟
‫باید بهش خبر بدی که اینجایی، مگه نه؟
‫آره.
‫این مامان فِرِدی ـه؟
‫آره. آره، اون جیناست.
‫پسرت بیشتر به تو رفته.
‫عه، یه خبر بد. چایی تموم کردم.
‫- ماء الشعیر می خوری؟ ‫- چرا که نه؟
‫ممنون.
‫فِرِدی و مامانش با هم کنار میان؟
‫اون عاشق پسرشه ولی معتاده...
‫و یه سری مشکلات دیگه هم داره.
‫یعنی نمیاد سر بزنه؟
‫نه.
‫باید فاصله اش رو حفظ کنه.
‫تو هم همینو می خوای؟
‫من...
‫وقتی پیش همدیگه ایم ‫خیلی اوضاع خوب پیش نمی ره.
‫پس، پیش هم نیستیم.
‫تلفن اونجاست.
‫زنگ بزن شوهرت، خب؟ ‫خیلی مهمه.
‫باشه.
‫مارگو زل، ۲۷ ساله، سال ۱۹۸۱.
‫جسدش دم اسکلۀ «لیک فرانت» پیدا شده.
‫«اتحادیۀ لنگرگاه» اون بندر رو می گردونه،
‫پس هر کی که جسدش رو پیدا کرده ‫باید هنوز اونجا باشه.
‫می تونیم از اونا مصاحبه بگیریم. ‫بعدی کیه؟
‫کارن پولاچک، سال ۱۹۷۴. شاهدی در کار نبوده.
‫جسدش توی موتورخانه پیدا شده.
‫خانواده ای نداره. ‫یه پرستار داره و فقط یه برادر.
‫الان برادرش باید ۴۰ ۵۰ سال سن داشته باشه. ‫بومی ـه؟
‫گزارشِ تکمیلی نداره.
‫موردی نداریم که جدیدتر باشه؟ ‫اونی که مال سال ۱۹۸۵ بود کیه؟
‫دلالِ مشاور املاک.
‫اونو دم یه سطل آشغال ‫ توی منطقۀ «فار ساوت ساید» پیدا کردن.
‫اینا چیه؟
‫آدرست، اسم و فامیل مارکوس، ‫سنّش، خط اتوبوست.
‫- منم مثل تو یادداشت برداری می کنم. ‫- نه، اینا یادداشت نیستن.
‫اینا یادداشت نیستن.
‫اینا...
‫اینا اطلاعات پایه ای هستن که خودت می دونی.
‫اسم منم اینجاست.
‫چی؟
‫همۀ گفتگوهایی که داشتیم رو ثبت کردی؟ ‫چی...
‫اینا دیگه چیه؟ چرا این کار رو می کنی؟ ‫برای کیه؟
‫برای خودمه.
‫چرا به همچین چیزی نیاز داری؟
‫وقتی از بیمارستان اومدم بیرون، ‫همه چیز...
‫همه چیز فرق کرده بود.
‫باید به یه طریقی، برمی گشتم به زندگی عادیم.
‫هنوزم حس می کنی خودتو گُم کردی؟
‫بعید می دونم این کمکی بهت بکنه.
‫می کنه.
‫دائماً به اتفاقی که برام افتاد فکر می کنم.
‫این یادداشت ها بهم دلیلی میدن که یادم نَره.
‫اسم اون دلال مشاور املاک چیه؟
‫آنه لاور. سال ۱۹۸۵.
‫اسم کارگرهای فاضلابی که پیداش کردن ‫اینجا نوشته شده.
‫خیلی خب، پس همه ـشون زخم های مشابهی داشتن. ‫همه ـشون تقریباً هم سن و سال بودن.
‫- شاهدی نبوده... ‫- و اون یه چیزی توی بدنِ همه ـمون گذاشته.
‫توی بدنِ آنه، کارت دعا گذاشته. ‫توی بدنِ کارن، دکمه گذاشته.
‫توی بدنِ جولیا، رادیوم گذاشته.
‫همین ارتباط باید کافی باشه.
‫برای چاپ نه. هنوز نه.
‫نمی تونیم روی گزارش های پلیسی که ‫نباید دستمون باشن اتکا کنیم.
‫باید جزئیات رو با منابع دیگه تأیید کنیم،
‫با خانواده، شاهدها، ‫کسایی که هنوز زنده ان.
‫مسلماً کارمون توی قربانی های اخیر راحت تره ‫ولی، ببین...
‫اونقدری سرنخ هست ‫که بتونیم کار رو شروع کنیم.
‫می خوام فردا صبح اَبی رو هم در جریان بذارم.
‫باشه.
‫توی بدن سامر فرانسیس چی گذاشته؟
‫نمی تونم تشخیص بدم.
‫[آتاری]
‫سلام.
‫بابات کجاست؟
‫گفت باید صبح زود بره پیش اَبی.
‫اشکالی نداره. بدتر از اینا هم دیدم.
‫برات قهوه درست کردم.
‫منم قبلنا برای مامانم قهوه درست می کردم.
‫وقتی می رسیدیم خونه ‫می ذاشت باهاش قهوه بخورم.
‫من هر وقت بخوام می خورم.
‫بیا.
‫توی هیچ کدوم از این پرونده ها ‫هیچ مظنونی نیست؟
‫یه سِری بودن که تبرئه شدن.
‫نوارها چی؟ چیز بدردبخوری توشون بود؟
‫فردا می فهمم.
‫- باید به پلیس شیکاگو بگیم پرونده رو بگیره. ‫- اینجوری...
‫معلوم میشه مظنونی ‫که برای جولیا مادریگال گرفتن اشتباه بوده.
‫دادگاهش هفتۀ دیگه ـست.
‫باید زودتر بهشون خبر بدیم ‫تا وقت داشته باشن وجهه ـشون رو حفظ کنن.
‫می تونم با کمکشون ‫یه سری از خانواده ها رو پیدا کنم.
‫اکثرشون اینجا ثبت نشدن.
‫چطور کسی متوجهِ این قضیه نشده؟
‫چطور ما متوجهش نشدیم؟
‫باید یه بخشی رو به این خبر اختصاص بدیم. ‫مثلاً هر هفته یکشنبه ها.
‫کدومشون منبعِ توئه؟ ‫باید با اون شروع کنیم.
‫بگو دیگه، دن. ‫کیه؟
‫کربی ـه.
‫- کارمند بایگانیِ خودمون؟ ‫- اون روزنامه نگار بوده.
‫- یا حداقل قرار بوده بشه. ‫- برای همین همه جا با خودت می بریش؟
‫چطور می تونی اینقدر قشنگ ‫به همه چی گند بزنی؟
‫اون اومد پیشم قضیۀ جولیا مادریگال رو گفت.
‫- بعد از اینکه پلیس ها... ‫- چرا اومد سراغِ تو؟
‫- خبراییه دن؟ ‫- اَبی، بیخیال!
‫عاشق همدیگه شدین؟
‫بعد از اینکه پلیس ها بُردنش ادارۀ پلیس ‫اومد قضیۀ جولیا مادریگال رو بهم گفت.
‫- همین! خب؟ ‫- کِی می خواستی بهم بگی؟
‫اونو توی مقاله نمیاریم.
‫مخصوصاً با وجود سختی هایی که ‫دفعۀ قبلی کشیده.
‫مجبور شده اسم و فامیلش رو عوض کنه و ‫یه سری چیزا دیگه.
‫همۀ این زن ها سال هاست که مُردن.
‫بازمانده ای که می خواد یه قاتل سریالی رو ‫شکار کنه، میشه یه خبر به درد بخور.
‫می دونم. می دونم.
‫نمی تونم مجبورت کنم.
‫سلام.
‫این لباس ها مال توئن.
‫تونستی بخوابی؟
‫نه خیلی. ‫کلی تحقیقاتِ تکمیلی در مورد مادریگال داریم
‫آره، پیامت رو خوندم. ‫پیامت رو خوندم.
‫دن ازت خواسته چیکار کنی؟
‫باید می رفتم انباریِ ادارۀ پلیس، ‫یه سری اسناد در میاوردم.
‫- معمولاً توی این مرحله به پلیس خبر نمیدید؟ ‫- چرا، ولی خیلی زیاده!
‫- دن ازت خواست این کار رو بکنی؟ ‫- آره.
‫وقتی کارِت رو شروع کردی ‫«جرارد متیسن» اینجا بود؟
‫جری؟ (مخفف جرارد) آره، آره، آره. ‫هیکلی و قد بلند!
‫چند سال پیش از سرطان معده مُرد. ‫چطور؟
‫نگاتیوِ عکس هاش هنوز توی بایگانی ـه؟
‫خب، اون مال ۱۹۷۲ ـه. ‫چه ربطی به مادریگال داره؟
‫پیشینه ـشه.
‫نوارهاش باید توی انبار باشه. ‫می تونم برشون دارم بفرستمشون برای دن.
‫خودم بهشون نگاه می کنم.
‫چرا؟
‫می دونم دن می خواد کدوماش چاپ بشه.
‫این مال ۲۰ سال پیشه. ‫چطور پیشینه حساب میشه؟
‫فکر می کنیم احتمالاً کار یه نفر بوده باشه.
‫تو و دن همچین احتمالی دادین؟
‫بیا، اینو بذار.
‫کی بوده؟
‫توی شرکتِ «هولابرد و روت» ‫مهندس سازه بوده.
‫همۀ این عکس ها از فاصلۀ خیلی دوری گرفته شدن
‫- دنبال چی می گردی؟ ‫- یه عکس کلوزآپ.
‫وای خدا.
‫مثل تو می مونه. ‫جراحت های بدنش مثل تو می مونه.
‫یه چیزی کنارش هست.
‫کربی، قضیه چیه؟
‫فکر می کنیم که من یه قربانیِ اتفاقی نبودم.
‫زن های دیگه ای هم بودن، ‫مثل اون... مثل جولیا!
‫با دن دارید روی این قضیه کار می کنید؟
‫واسه همین از روز تولدم ‫این شکلی شدی.
‫- کربی، چرا بهم نگفتی؟ ‫- هنوز مطمئن نبودم.
‫پلیسا چی میگن؟
‫خب، اونا این سرنخ ها رو پیدا نکردن، ‫خودم پیدا کردم.
‫از کجا می دونی حق با توئه؟
‫- نِگاش کن. ‫- می بینم. دارم می بینم.
‫یعنی از الان دیگه قراره تو و دن ‫برید از انبار مدرک بردارید؟
‫نه، قراره یه خبری رو افشا کنیم.
‫دن خبرها رو افشا نمی کنه. ‫فقط دنبالشون می کنه.
‫هیچوقت به ته خط نمی رسه.
‫اگه موفق نشه، ‫بعد از چند هفته گم و گور میشه.
‫ولی این کار رو برای اون نمی کنم که.
‫منم حرفم همینه. ‫کربی، الان توی وضعیتِ خوبی هستی.
‫خیلی زحمت کشیدیم که به اینجا برسیم.
‫این مزخرفات دقیقاً برت می گردونن ‫به همون وضعیتی که توش بودی.
‫دن براش مهم نیست. ‫پاش برسه ولت می کنه و میره.
‫ولت می کنه و میره ‫ولی خودش هم به جایی نمی رسه.
‫اونی که می خوام چاپش کنی همینه.
‫[حکم بازداشت]
‫بابا؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫به فِرِدی گفتم بذاره بخوابی.
‫گذاشت. خیلی مهمان نواز بود.
‫- ماجرای سامر فرانسیس رو... ‫- باشه.
‫قبلش می خواستم یه موضوعی رو مطرح کنم.
‫باشه.
‫به اَبی گفتم که تو منبعمی.
‫هیچ جوره نمی شد بدونِ اینکه اون بفهمه ‫این خبر رو چاپ کنیم. امکان نداشت.
‫من اونقدری اینجا کار کردم که بدونم.
‫عصبانی شد؟
‫باهاش کنار اومد، ولی یه سری سؤالات داره.
‫- خیلی خب. ‫- مثلاً اینکه چرا تو رو توی خبر نیاریم؟
‫حمله ای که بهت شده، دوران نقاهتت،
‫اینکه چطور ردِ بقیۀ این زن ها رو زدی...
‫- ما توافقمون چیز دیگه ای بود. ‫- پس ناشناس باقی بمون.
‫جزئیاتی که هویتت رو لو میده نمیارم.
‫ما گند زدیم به پروندۀ پلیس. ‫اونا اسمم رو منتشر می کنن.
‫- اگه اینجوری شد چی؟ ‫- اونوقت با ترست روبرو میشی.
‫باهاش روبرو میشی. ‫بهشون میگی چی کشیدی.
‫و هر بار کسی ازت سؤالی پرسید،
‫همۀ زن های کُشته شده ای رو ‫به یادشون میاری که نادیده گرفتنشون.
‫نمی تونم.
‫گوش کن، اگه می خوای به نتیجه برسیم...
‫باید از جانبِ اون زن ها حرفت رو بزنی.
‫دفترچه ام رو دیدی که.
‫امروز صبح که توی خونه ات بیدار شدم، ‫نمی دونستم فقط دیشب اونجا بودم...
‫یا اینکه پنج سال پیش رو اونجا گذروندم.
‫حرف های من غیرقابل اتکا هستن.
‫خیلی خب.
‫باشه، من...
‫می تونم سعی کنم خبر رو ‫در مورد اون هفت نفر دیگه بنویسم.
‫مگه کافی نیست؟
‫می نویسمش، ‫ولی مردم فراموشش می کنن.
‫بهت قول میدم!
‫گوش کن کربی، این زن های دیگه ‫همه ـشون جسدن.
‫وقتی در مورد مُردگان چیزی می نویسی، ‫داری با جوهر می نویسی،
‫به محض اینکه نوشتنت تموم میشه ‫جوهرش خشک میشه،
‫و خیلی زود، هیچکس دیگه هیچی ‫از اون خبر یادش نمی مونه.
‫ولی تو هنوز اینجایی،
‫و هیچکس نمی تونه فراموشت کنه.
‫من همینو برای این خبر می خوام.
‫[آسمان نمای ادلر]
‫ببخشید.
‫بله، برنامه شروع شده.
‫اشکالی نداره. ‫فکر کنم یه کلید پیدا کردم که مال اینجاست.
‫مال کُمُد یکی از کارکنان ـه. ‫خودِ کلید رو هم داری یا فقط عکسه؟
‫جایی ثبت کردین که این کُمُدها مال کیه؟
‫۳۸ اینجاست.
‫حالا اگه کلیدش رو داری، ‫من بهش برمی گردونم.
‫هنوز اینجا کار می کنه؟
‫تپ اخترها ستاره های ‫فشردۀ چرخانِ به شدت مغناطیسی ای هستند...
‫که پرتوهای تابش های الکترومغناطیسی...
‫از قطب های مغناطیسیشون ساطع می کنند.
‫تپ اخترها در ابتدا از خورشید بزرگتر هستند،
‫اونقدر بزرگ میشن که به درونِ خودشون ‫فروکش می کنند.
‫توی یه انفجار عظیم می میرن...
‫ولی وقتی کامل می سوزن...
‫تپ اختر از بین نِمیره.
‫یه بخش کوچیک ازش باقی می مونه.
‫این ستارگان از مرگ خودشون ‫جون سالم به در می برن.
‫همچنان از خودشون نور ساطع می کنن.
‫همچنان کشش گرانشی دارن.
‫همچنان پیش ما هستن.
‫سلام، دن. ‫هنوز نرفتی؟
‫سلام.
‫دارم سعی می کنم ‫یه جمع بندی ای از امروز داشته باشم، مارکوس.
‫چی شده؟
‫همه چی روبراهه؟
‫اولش که برات عکسبرداری می کردم، ‫سبکِ کاریت به دلم نِشسته بود.
‫که هرج و مرج به حقیقت ختم میشه ‫یا نمی دونم هر کاری که می کنی.
‫اَبی مهربونه. ‫وقتی بهت کار داد که هیچکس دیگه ای نمی داد.
‫مردم رو به اسم یه چیز مهمتر ناامید می کنی،
‫ولی هیچوقت چیز مهمتری در کار نیست.
‫تو فقط آدما رو دلسرد می کنی.
‫نذار زنِ منم یکی از اون آدما باشه.
‫باشه مارکوس. رواله.
‫(صحبت به زبان اسپانیایی)
‫سلام.
‫من آخرش رسیدم ولی عالی بود.
‫هفتۀ بعد یه سر بیا. ‫همین برنامه رو برگزار می کنیم.
‫باشه.
‫ببخشید، عذر می خوام.
‫یه سِری کلید پیدا کردم.
‫و خانمی که جلوی در وایمیسته ‫گفت مال کمدِ توئه.
‫آره.
‫آره، اونا مال منن. ‫هفتۀ پیش گُمشون کردم.
‫- چرا عکس گرفتی؟ ‫- اینا مال توئن؟
‫۱۵ دلار دادم که دوباره برام کلید بسازن. ‫پس آره!
‫حالا می دونی قبل از تو ‫اون کُمُد مال کی بوده؟
‫هیچکس. ‫کُمُدهای کارکنان رو امسال زدیم.
‫ببین، می تونی بندازیشون دور. ‫قفل رو عوض کردن.
‫کسی با نام سامر فرانسیش می شناسی؟
‫چرا؟ اون کلیدها رو دزدیده؟
‫جولیا مادریگال چطور؟
‫- نه. ‫- مارگو زل چی؟ شارون لیدز؟
‫باید این آدما رو بشناسم؟
‫آهای، حالت خوبه؟
‫میشه لطفاً به این نگاه کنی؟
‫تا مطمئن بشی که این کلیدها مال توئن؟
‫قضیه چیه؟ ‫کجا پیداشون کردی؟
‫امکان نداره هفتۀ پیش گُمشون کرده باشی. ‫این عکس مال سال ۱۹۷۲ ـه.
‫فکر نمی کنم دیگه بتونم کمکی بهت بکنم.
‫آهای، وایستا.
‫وای خدا.
‫وای پسر!
‫لعنتی!
‫- گندش بزنن. ‫- آروم. آروم.
‫- صبر کن. عجله نکن. عجله نکن. ‫- گندش بزنن.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- آره؟ ‫- خوبم.
‫- آروم باش. عجله نکن. عجله نکن. ‫- خوبم. خوبم.
‫اوه. آخ! ‫فکر کنم بدجوری خودتو زخمی کردی.
‫- آره. ‫- حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫آره، خوبم.
‫آقای دیلی نیوز!
‫درسته.
‫بدجوری کمک لازمی! ‫کدوم سمت میری؟
‫خونه.
‫خونه؟
‫که از این سمته.
‫می خوای سوار مترو بشی؟
‫مگه نزدیکِ خونۀ جولیا زندگی نمی کردی؟
‫یه دختره ای توی «بورلی» منتظرمه.
‫- تو چی؟ کسی منتظرته؟ ‫- نه، نه. امشب نه.
‫چه بد.
‫رفته بودی بیرون برای چی جشن بگیری؟
‫مقاله ات رو تموم کردی؟
‫روالش اینه که بهت نگم.
‫آره، آره، آره.
‫ولی می دونی، تونستی...
‫اون کسی که جولیا رو کُشته پیدا کنی؟
‫آخه گفتی کارِ اون یارو که ‫دستگیر کردن نبوده.
‫هنوز داریم تحقیقات انجام می دیم.
‫حالا چی در مورد قاتل می دونید؟
‫چرا برات مهمه، رفیق؟
‫خب آخه... یه زن که چهارتا بلوک ‫اون طرف تر از خونه ام بود رو کُشته.
‫خب، بهت می خوره که از پس خودت بر میای.
‫بیخیال! یه بچه توی خونه ام دارم.
‫همینجوریش نگرانِ پسرم هستم.
‫این قضیه هم که اومده روش، دیگه...
‫کی از بچه ات مراقبت می کنه؟
‫امشب پیش همسر قبلیمه.
‫هیچوقت تنهایی ولش نمی کنم.
‫حالا این یارو از محلۀ منه؟ هنوزم هست؟
‫پسرت از اون دسته آدمایی نیست ‫که اون بهشون علاقه داره.
‫به یه دستۀ خاصی علاقه داره؟
‫پس جولیای تنها نبوده، آره؟
‫بیشتر از یه دونه بوده؟
‫پلیس اینو بهت گفت؟
‫مگه پلیس ها چیزی هم می دونن؟
‫خب پس از کجا انقدر مطمئنی؟
‫اون گفت همه ـش کار یه نفر بوده.
‫این اطلاعات رو از یه منبع میگی؟
‫قطار خط قرمز در حال نزدیک شدن است.
‫یعنی...
‫یکی از زن ها زنده مونده؟
‫عه!
‫آروم، آروم.
‫مانع از بسته شدنِ در نشوید.
‫ایستگاه بعدی...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «