‫آنچه گذشت...
‫تو پلیس خوبی هستی، بون.
‫- همینو به کلانتر اوکلند گفتم. ‫- زنگ زدم تا رسماً
‫ شغل معاونت ارشد کلانتری رو بهت پیشنهاد بدم.
‫برای اسکای به کمک نیاز دارم.
‫می‌خوام بیای پیش ما زندگی کنی.
‫اگه نفهمم کی برندون رو کُشته
‫دخترم بقیۀ عمرش رو توی زندان می‌گذرونه.
‫اسمیت برندون رو کُشته. شکی توش نیست.
‫شاید قانون رو زیر پا نذاشته باشم، ‫ولی چیزی نمونده بود بذارم.
‫وگرنه اسکای هنوزم با محاکمۀ قتل روبه‌رو بود.
‫بیشتر از اونی که خودت قبول داشته باشی ‫ شبیه بابات هستی.
‫- به خونه خوش اومدی. ‫- ممنون، مامان.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫[دختر یا پسر]
‫معلوم هست اینجا چه خبره؟
‫گندش بزنن، ‫ فرانک قرار بود تو رو از اینجا دور نگه داره. فرانک؟
‫باید چند دقیقۀ دیگه بزنیم به جاده.
‫پیش خودمون گفتیم قبل از اینکه بریم...
‫ببین، از دکتر خواستیم جنسیت بچه‌ت رو بنویسه.
‫اونم گذاشته‌ش توی یه پاکت مهروموم‌شده،
‫ما هم پاکت رو بردیم شیرینی‌فروشی.
‫بفرما، بازش کن.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫هم تو، هم فرانک.
‫سلیقه‌تون تو دکوراسیون افتضاحه، ولی...
‫[ممنون، لذت ببر]
‫نمی‌خوام بدونم.
‫مطمئنی؟
‫می‌دونم مثلِ
‫جشن گرفتن با دوست‌ها و خانواده‌ت نیست، ولی...
‫بهتره راه بیفتیم.
‫تا اجواتر خیلی راهه.
‫[دختر یا پسر]
‫خب، شما برید، من الان میام.
‫بچه داره طوفان به‌پا می‌کنه.
‫اگه قبل از این محاکمۀ لعنتی زایمان کنم...
‫برو داخل. پشت درها یه چیز سنگین بذار!
‫می‌شه اسلحه‌ت رو سر میز من تمیز نکنی؟
‫این اسلحۀ خودته.
‫عه.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- صبحونه با بکا چطور بود؟
‫بکای «سینما» یا بکای «کافه»؟
‫کافه.
‫خوب بود. ‫اون... داره از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شه،
‫داره واسه فوق‌لیسانس اقدام می‌کنه، ‫و تازگی نامزد کرده.
‫خب، خوش به حال بکا.
‫و من هیچ‌کدوم از این کارها رو نکردم.
‫می‌خوام برگردم دانشگاه.
‫خب، تازه یه هفته از...
‫از وقتی از اتهام قتل تبرئه شدم گذشته؟
‫اگه این خانم دلش می‌خواد این‌جوری جشن بگیره ‫جلوش رو نگیر.
‫آره، فارغ از این، مگه تو نمی‌خواستی ‫من برگردم درسم رو ادامه بدم؟
‫من هیچ‌وقت اینو نگفتم.
‫نه، فقط از تمام سلول‌های بدنت واضح بود.
‫خب، برام آرزوی موفقیت کنید که بتونم ‫توی ۵۰۰ کلمه یا کمتر
‫رئیس دانشکده رو قانع کنم آماده‌م.
‫خب، خبر خوب اینه که
‫خونه دوباره در اختیار خودت قرار می‌گیره.
‫تو هم داری می‌ری؟
‫تو ازم خواستی بیام اینجا تا در مورد اسکای کمکت کنم.
‫و اگه اسکای اینجا نباشه، ‫به گمونم دیگه کاری نداشته باشم که بمونم.
‫مگه دوست نداشتی تنها باشی؟
‫الان منظورت چیه؟
‫فاکس هستم.
‫الان میام.
‫اون اسلحه رو لازم دارم.
‫هی، حال اون دوتا مارشال خوب می‌شه؟
‫شانس آوردن با ریموت استارت زدن.
‫اون بمب جوری کار گذاشته شده بود
‫که با روشن‌شدنِ موتور منفجر بشه. ‫اگه توی ماشین بودن... اوف.
‫می‌دونه که صحنۀ جرم اینجاست، مگه نه؟
‫اسمش والری فولتون‌ـه.
‫مردهای زخمی‌شده، ‫بادیگاردهای محافظ از شاهد بودن.
‫چند هفته پیش از طرح حفاظت از شهود باهام تماس گرفتن.
‫اونا گاهی قبل از محاکمه
‫شاهدین رو توی اجواتر مخفی می‌کنن.
‫جای بدی برای ناپدید شدن نیست.
‫والری قراره فردا توی دادگاه فدرال
‫توی سانفرانسیسکو شهادت بده.
‫اسم متهم «دمیر باز»‌ـه.
‫عه، این اسم رو از اون‌موقع که اوکلند بودم می‌شناسم.
‫- قاچاقچی اسلحه. ‫- هوم.
‫خب، نامزد والری یه کافه رو می‌چرخوند
‫که «باز» به‌عنوان پوششی برای پولشویی خریده بود.
‫اون دوتا با هم درگیر شدن
‫و «باز» نامزد والری رو درست جلوی چشمش کشت.
‫خودش تونست فرار کنه، ولی...
‫می‌خواد نذاره دختره شهادت بده.
‫طبق گفتۀ یه مُخبرِ طرح حفاظت از شهود،
‫باز یه آدمکُش از ساحل شرقی
‫اجیر کرده که بیاد سراغ والری.
‫یارو داشته از اونجا نگاه‌ش می‌کرده.
‫اینو با رد لاستیک تازه، پیدا کردم.
‫عه.
‫دختره این‌بار شانس آورد،
‫ولی یارو الان می‌دونه که کار رو تموم نکرده.
‫این یعنی همچنان ادامه می‌ده.
‫والری؟
‫وال.
‫من کلانتر فاکس هستم، ایشون هم سرکار بون‌ان.
‫امروز صبح با طرح حفاظت از شهود صحبت کردم.
‫اونا حس می‌کنن اجواتر دیگه برات امن نیست.
‫عجب! حس می‌کنن؟
‫متأسفانه، نزدیک‌ترین دفتر حفاظت از شهود
‫شش ساعت تا اینجا فاصله داره.
‫برای همین ازم خواستن که روند انتقالت ‫ به سانفرانسیسکو رو شروع کنم.
‫ما با یه ماشین ناشناس و لباس شخصی می‌ریم.
‫اونا وسط راه میان پیشمون، ‫ تو رو تحویل می‌دیم
‫تا بتونی فردا شهادت بدی.
‫شوخی می‌کنی، مگه نه؟
‫اون عوضی‌ای که «باز» فرستاده تا منو بکُشه
‫الان دوتا مارشال رو از پا درآورد.
‫اون‌وقت کلانتر یه شهر کوچیک ‫قراره منو در امان نگه داره؟
‫باید می‌رفتم مکزیک.
‫من هیچ‌وقت به جایگاه شهود نمی‌رسم. ‫باید خودمو مُرده فرض کنم.
‫پسره یا دختر؟
‫هنوز بازش نکردم.
‫خانواده‌م اصلاً نمی‌دونن من حامله‌م.
‫می‌دونم داری چی می‌کِشی.
‫منم خودم مامانم. بهت قول می‌دم،
‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم ‫تا تو و بچه‌ت رو در امان نگه دارم.
‫سعی‌ت رو می‌کنی.
‫گفتی یه موتور چهارچرخِ مسروقه؟
‫درسته، یه کپی از گزارش پلیس رو
‫برای بیمه لازم دارم.
‫دیگه هیچ‌کس به اموال شخصی احترام نمی‌ذاره.
‫اجواتر داره به فنا می‌ره.
‫اونم به‌خاطر رئیس تو.
‫بفرمایید بشینید، الان به کارِتون رسیدگی می‌کنم.
‫من و بون باید چند ساعت بریم بیرون.
‫بعداً توضیح می‌دم، ولی می‌خوام وقتی ما نیستیم
‫- مسئولیت کلانتری رو برعهده بگیری. ‫- همه‌چی خوبه؟
‫تا حالا منو مسئول نکرده بودی.
‫آره، مشکلی نیست.
‫تو آماده‌ای. به نحو احسن مسئولیتت رو انجام می‌دی.
‫مگه نه؟
‫طوری می‌شه که انگار اصلاً نرفتی.
‫فکر کنم از این به بعد
‫بیشتر از اینا کسیدی رو مسئول کنی.
‫همین‌که بون بره، یه دست راست جدید نیاز پیدا می‌کنی.
‫آره، به گمونم.
‫به این فکر کردی که ازش بخوای بمونه؟
‫دوباره شروع نکن. طرف استعفا داد، جینا.
‫- ولی آره. ‫- واقعاً؟
‫- عه، این عالیه. ‫- گفتم بهش فکر کردم.
‫نگفتم می‌خوام این کار رو بکنم.
‫دلایل خیلی خوبی برای قبول کردنِ استعفاش داشتم.
‫اوهوم.
‫چیزهایی که هنوزم حاضر نیست گردن بگیره.
‫اوهوم.
‫می‌شه بری بیرون؟
‫[کلانترِ آلامدا]
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫داری چی رو ازش مخفی می‌کنی؟
‫یه نفر تازگی می‌خواست منو بکُشه. ‫باید بدونم به کی می‌تونم اعتماد کنم.
‫همین الان یه تلفن بهش شد ‫که نمی‌خواد تو در موردش بدونی.
‫می‌خواستم وقتی برگشتیم بهت بگم.
‫ولی...
‫من شغل اوکلند رو قبول کردم.
‫دارم از اجواتر می‌رم.
‫عه. این...
‫خب؟
‫تبریک می‌گم.
‫کِی شروع می‌کنی؟
‫می‌تونیم بعداً در مورد این حرف بزنیم.
‫یا می‌تونیم همین الان حرف بزنیم.
‫من دارم زندگی خودم
‫و بچه‌م رو به تو می‌سپرم.
‫باید بدونم که تمرکزت بیشتر روی این شغله
‫تا شغل بعدیت.
‫هفتۀ دیگه شروع می‌کنم.
‫عه، این...
‫برات خوشحالم.
‫خوشحالی‌ت اینه؟ پس عصبانیتت چیه دیگه!
‫دوست داشتم زودتر بهم خبر می‌دادی.
‫خب، تو استعفای منو قبول کردی.
‫- قرار نیست یه شغل پیدا کنم؟ ‫- عه، عه، عه.
‫تو استعفا دادی؟
‫برای شنیدن این داستان لحظه‌شماری می‌کنم.
‫ممنونم. ممنون.
‫- آماده‌ای؟ ‫- برو بریم.
‫نه.
‫یه زن حامله توی یه فضای بسته
‫با غذای بوگندو، بدترین ترکیب ممکنه.
‫عه، تیکۀ یخ؟
‫مامانم عاشق تیکه‌های یخ بود.
‫می‌گفت تنها چیزیه که کمکش کرده حاملگی رو تحمل کنه.
‫من از تیکه‌های یخ متنفرم.
‫حرف‌های خاله‌زنکی رو ترجیح می‌دم.
‫مثلاً اینکه چی باعث این استعفا شد؟
‫فرسودگی شغلی؟ توسل بیش از حد به زور؟
‫سهمیۀ ماهانۀ دوناتت رو رد کردی؟
‫می‌تونم تا آخر روز ادامه بدم، می‌دونی؟
‫به‌خاطر بستنِ یه جاده بود.
‫وسط مأموریت بچه‌ربایی بودیم.
‫مظنون‌ها داشتن فرار می‌کردن،
‫میکی گفت جاده رو نبندیم...
‫ولی تو فکر کردی بیشتر حالیته.
‫خب...
‫خب چی شد؟
‫مظنون‌ها با ماشین از پرتگاه افتادن.
‫پرتگاه؟
‫جفت بچه‌ها صحیح و سالمن.
‫الان خونهٔ خاله‌شون هستن.
‫و راستش حالشون هم خیلی خوبه.
‫بهشون سر می‌زنم.
‫ضمن اینکه به خودش اجازه داد، کاندیدای کلانتری بشه.
‫آخ!
‫پس تقریباً همون سرپیچی آشکار و سادۀ خودمون.
‫عذرخواهی کردی؟
‫استعفا دادم.
‫این دوتا یکی نیست.
‫عذرخواهی کردی؟
‫مطمئنم میکی از یه عذرخواهی استقبال می‌کنه.
‫نه، من نیازی به عذرخواهی ندارم.
‫وقتی استخدامش کردی حس می‌کردی
‫همچین شیرین‌کاری‌ای بکنه؟
‫کلانتر قبلی استخدامش کرد.
‫عه، فهمیدم.
‫گرفتم.
‫تو می‌خوای آدم خودت پیشت باشه
‫و بون به‌دردت نمی‌خوره.
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫ما دو سال همکار بودیم. فقط...
‫فکر می‌کردی می‌شناختی‌ش؟
‫یکی داره تعقیبمون می‌کنه.
‫بابابزرگ، می‌شه یه‌کم آروم‌تر باشید؟ دارم سعی می‌کنم...
‫عه، سلام، اسکای،
‫خوشحالم اومدی پایین. می‌خواستم تو رو
‫به «اصیل‌ها» معرفی کنم؛ ‫«پرورش‌دهنده‌های اصیل»!
‫میچل و کرت.
‫نمی‌دونستم توی یه گروه موسیقی هستی.
‫حالا «گروه موسیقی» هم که نه.
‫ایدۀ وس بود.
‫پرورش محصولات، بعضی وقتا خیلی دلگیر می‌شه.
‫این روش ما برای دور هم جمع شدن بود.
‫تعریف از خود نباشه، من آدم مبتکری‌ام.
‫خیلی هم گاوه!
‫وس بهمون خبر داد
‫که داره برمی‌گرده بالای کوه.
‫نمی‌تونستیم فرصتِ ساز زدن توی خونۀ کلانتر رو
‫قبل از رفتنش از دست بدیم.
‫خب، می‌دونید که اگه مامانم بفهمه یه کوسن
‫جابه‌جا شده، دستگیرتون می‌کنه، مگه نه؟
‫هیچ ردی از خودمون به‌جا نمی‌ذاریم. ‫میکی هم نمی‌فهمه.
‫اون بچگی‌هاش با ما ساز می‌زد.
‫چی؟ همین میکی‌ای که مامان منه؟
‫آره، ساز زدن با اصیل‌ها یه رسمه، عزیزم.
‫به‌نظرم نوبت توئه.
‫بیا.
‫ببخشید، بابابزرگ. ‫من واقعاً باید اون مقاله رو بنویسم.
‫عه، بی‌خیال... لازم نیست چیزی بنویسـ...
‫هی، می‌دونی مشکل نسل شما چیه؟
‫نسل شما برای گذروندنِ زندگی
‫زیادی عجله داره.
‫فکر می‌کنی وقتی همسن تو بودم،
‫تصورم از آینده‌ام...
‫همچین چیزی بود؟
‫یه‌جورایی. آره.
‫ببین، مسئله اینه که تمام هم‌دوره‌ای‌هام...
‫همین‌جوریش از من جلوترن.
‫و اگه این مقاله رو عالی ننویسم،
‫حتی از اینم عقب‌تر می‌افتم.
‫و این واقعاً بهم استرس می‌ده،
‫- و وقتی استرس دارم نمی‌تونم بنویسم. ‫- استرس.
‫استرس. موسیقی همیشه
‫برات کاهندۀ استرس بوده، ‫از همون‌موقعی که این‌قدری بودی.
‫وس همیشه پز می‌ده که چقدر نوازندۀ خوبی هستی.
‫آره.
‫بیا دیگه. ‫تو که نمی‌خوای منو...
‫جلوی این دلقک‌ها خجالت‌زده کنی، هان؟
‫اون یه گیتارِ «مارتین دردنات»ـه؟
‫- آره دیگه. ‫- خیلی‌خب.
‫آه، «مردِ انگ‌خورده».
‫- زود راه می‌افتی. ‫- باشه.
‫از آدام دو به کلانتر یک، ‫این پلاک رو استعلام بگیر.
‫۸.ت.ت.۵۴.ز.۳.
‫دریافت شد، آدام دو.
‫اطلاع می‌دم.
‫چرا درخواست نیروی کمکی نمی‌کنید؟
‫ نیروی کمکی حداقل ۳۰ دقیقه طول می‌کشه ‫تا برسه اینجا.
‫عالیه. آره، اینم نتیجۀ اعتماد کردن
‫به یه کلانتر دهاتی توی یه شهر دهاتی.
‫این «شهر دهاتی» مزایایی هم داره.
‫مثلاً چی؟ مرگ قریب‌الوقوع؟
‫مثلاً اینکه همه‌چیزش رو می‌دونم.
‫من و بابام وقتی می‌رفتیم شکار و ماهی‌گیری
‫همه‌جای این جاده‌های فرعی رو گشتیم
‫پس چیزهایی می‌دونم که غریبه‌ها نمی‌دونن.
‫مثلاً اینکه بدون ماشین دو دیفرانسیلی،
‫بعضی پیچ‌ها هستن که نباید توشون بپیچی.
‫هنوز داره میاد!
‫- میکی. ‫- وای خدا. وای خدا.
‫باهوشه. می‌دونست گیر می‌افته.
‫آدام دو، مطلع باش
‫اون پلاک توی سیستم ثبت نشده.
‫پلاک قلابی.
‫کلانتریِ ما کامپیوترت رو ضبط کرده؟
‫اونایی که براشون کار می‌کردم قسم خوردن ‫ که پرورش‌دهندۀ قانونی‌ان.
‫ازشون مدرک خواستی؟
‫نمی‌خواستم سؤال بپرسم. پول نقد نیاز داشتم.
‫الان هم یه کار جدید لازم دارم ‫و کل زندگی‌م توی اون کامپیوتره.
‫باید بهم پسش بدید!
‫هنوز اون گزارش رو آماده نکردی؟
‫آقا، الان میام خدمتتون.
‫من اول اومدم. حقوقت رو از مالیات من می‌گیری.
‫- تو برای من کار می‌کنی. ‫- ببخشید،
‫منم مالیات می‌دم. نوبتت رو رعایت کن.
‫- خسته شدم از بس منتظر موندم. ‫- مشکل من نیست!
‫آقا، می‌شه لطفاً بشینید تا من...
‫جنا، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خانم، شما اجازه ندارید بیاید این پشت.
‫ببخشید. کلید دستشویی رو دارید؟
‫یه لحظه بهم فرصت بدید تا براتون بیارمش.
‫چه شغل مزخرفی بود.
‫خیلی‌خب. جینا، می‌شه توی یه کاری کمکم کنی؟
‫این آقا یه کپی از گزارش حادثه می‌خواد.
‫ببخشید، من به گزارش‌های پلیس دسترسی ندارم.
‫کلید دستشویی روی اون قلابه.
‫خوبی؟
‫آره، بچه داره لگد می‌زنه. فقط یه لحظه...
‫می‌دونی...
‫هنوزم با تیکه‌های یخ مخالفم.
‫به‌نظرت چطوری ردمون رو زد؟
‫شاید داشته ادارهٔ پلیس رو می‌پاییده.
‫نمی‌دونم. شایدم یه چیز دیگه‌ست.
‫مهم نیست.
‫من دیگه مُردم. باید می‌رفتم مکزیک.
‫کوکیِ اقبال، روش جالبی برای اعلام جنسیت بچه‌ست.
‫چرا بازش نمی‌کنی؟
‫ممنون، ولی نیازی به یادآوری ندارم
‫که قراره این بچه رو تنها بزرگ کنم.
‫سال آخر دبیرستان بودم که حامله شدم.
‫همکلاسی‌هام نذاشتن این موضوع یادم بره.
‫روزی که فهمیدم بچه‌م دختره؟
‫گونه‌هام درد گرفته بود، انقدر که لبخند زده بودم.
‫البته کوکیِ اقبالی در کار نبود.
‫فقط یه تماس از دکتر لئوی عزیز.
‫اسمی هم انتخاب کردی؟
‫چارلی، اگه پسر باشه.
‫از روی اسم باباش.
‫اون آدم مهربونی بود.
‫ اگه دختر باشه چی؟
‫ریچل. از روی اسم مامانم.
‫اون شکست‌ناپذیره.
‫۶۸ سالشه و امسال سرطان سینه رو شکست داد.
‫برادر و خواهرم یه مهمونی بزرگ براش گرفتن که جشن بگیرن.
‫که خب من نتونستم برم، طبق معمول!
‫هی، می‌شه بزنیم کنار؟ دستشویی دارم.
‫فکر نکنم ایدۀ خوبی باشه.
‫خب معلومه، چون هیچ‌وقت حامله نبودی.
‫آره، بی‌شوخی، یه بچه دارم
‫به اندازۀ توپ ساحلی که داره به...
‫باشه، باشه. باشه، باشه.
‫فقط سریع انجامش بده.
‫یعنی چی که نمی‌تونم کامپیوترم رو پس بگیرم؟
‫اون مدرک یه پروندۀ پلیسی‌ـه.
‫حالا من باید با افسر تحقیق تماس بگیرم...
‫نه، نه، نه، نه. نه! ‫ما از انتظار خسته شدیم.
‫می‌دونی چیه؟ شمارۀ نشانت رو می‌خوام.
‫راستش، آقا، سیستم ما نشون می‌ده
‫که اون گزارش رو دو هفته پیش براتون فرستادیم.
‫- دو هفته پیش؟ ‫- بله.
‫نه. ما هیچ‌وقت دریافتش نکردیم. مگه نه، جنا؟
‫دیدی؟ به دستمون نرسیده.
‫خانم، دارید از من فیلم می‌گیرید؟
‫این کارم مطابق متمم اول قانون اساسی‌ـه. ‫هنوزم وجود داره، مگه نه؟
‫کسیدی؟
‫دارم می‌رم قهوه بگیرم. چیزی می‌خوای؟
‫قهوه بگیری؟
‫جینا، واقعاً اینجا به کمکت نیاز دارم.
‫من به میکی گفتم که همه‌چی رو مدیریت می‌کنم.
‫راستش، تو گفتی «طوری می‌شه انگار اصلاً نرفتی».
‫اون دوده؟
‫زنگ بزنید آتش‌نشانی!
‫[توفقگاه بین جاده‌ای]
‫خبری نیست.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫- هی، هی، هی، وایستا. ‫- چیه؟ چیه؟ چیه؟
‫بپا!
‫تیر خوردی؟ کسی تیر خورده؟ وال؟
‫نه، نه.
‫آتیش خاموش شد. همه‌چی امن و امانه.
‫رفیق، باید بهت بگم...
‫آتش‌سوزی توی دستشویی زنونۀ کلانتری
‫قطعاً جزو تصوراتم از اولین مأموریتِ روزم نبود.
‫- ببخشید، پرز. ‫- مانی.
‫مانی. آخه چطور ممکنه توی دستشویی آتیش‌سوزی بشه؟
‫- اون...؟ ‫- کبریته. آره.
‫آتش‌سوزی عمدی بوده.
‫زود باشید، یکی زنگ بزنه کلانتر!
‫راستشی کلانتر فاکس اینجاست؟
‫- شایدم بهتره... ‫- میکی منو مسئول کرده.
‫صحیح.
‫البته مطمئنم پشت دستش رو داغ می‌کنه!
‫می‌دونی، سرکار کمپبل...
‫- کسیدی. ‫- کسیدی.
‫می‌دونی، یه سال پیش...
‫من لباس زندان تنم بود.
‫بهت قول می‌دم هیچ‌کس به فکر این نبود
‫که وقتی آزاد شدم ‫بهم مسئولیتی بده.
‫ولی من به خودم ثابت کردم که لیاقتش رو دارم.
‫بعدش با تلاش و زحمت، ‫ این یونیفرم رو به دست آوردم.
‫حرکت بعدی با خودته.
‫[آتش‌نشانی کالیفرنیا]
‫کلانتری رو ببند.
‫مطمئنی؟
‫یکی این آتیش رو راه انداخته.
‫تا وقتی مقصر رو پیدا نکردم، هیچ‌کس خارج نمی‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫وال سوار ماشین جدیده شد
‫که از طرف کلانتر محلی فرستادن.
‫هنوز بمبی پیدا نکردن؟
‫تکنسین‌های بمب هنوز نرسیدن. ولی می‌رسن.
‫آخه چطور همیشه آدرس ما رو می‌دونه؟
‫از طرف طرح حفاظت از شهود درز نکرده؛
‫از وقتی راه افتادیم باهاشون تماس نگرفتم.
‫تنها گزینۀ دیگه...
‫وال؟
‫چرا باید به کسی که
‫می‌خواد بکشتش آمار بده؟
‫نمی‌دونم. بریم ته‌وتوش رو در بیاریم.
‫وال، نظری داری که این یارو چطور داره ردمون رو می‌زنه؟
‫مگه فهمیدنش وظیفۀ شما نیست؟
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫به جایی که باید از همون اول می‌رفتم.
‫جزیرۀ «موهِرِس».
‫من و چارلی قرار بود بعد از به دنیا اومدن بچه ‫بریم اونجا.
‫جایی که هیچ‌وقت ‫گذشته‌مون گریبان‌گیرمون نشه.
‫می‌دونی، صرفاً چون می‌ری یه جای جدید
‫دلیل نمی‌شه بتونی گذشته رو رها کنی.
‫عه، جدی؟ پس تو چرا می‌خوای از اجواتر بری؟
‫کی گفته می‌خوام از اجواتر برم؟
‫پس فکر نمی‌کردی استعفات رو قبول کنه.
‫چی فکر می‌کردی؟ که پاره‌ش می‌کنه
‫و همه‌چی به حالت عادی برمی‌گرده
‫انگار نه انگار چیزی شده؟
‫ولی زندگی این‌طور پیش نمی‌ره، مگه نه؟
‫درست مثل حرفی که مامانم همیشه می‌زنه: ‫«کاری می‌کنی،
‫باید با عواقبش روبه‌رو بشی.»
‫مامانت در مورد وضعیت فعلی تو چی می‌گه؟
‫«از اون جادۀ لعنتی برگرد.»
‫یعنی، اگه می‌دونست اینو می‌گفت.
‫گوشی رو بده، وال.
‫- گوشی؟ کدوم گوشی؟ ‫- وال.
‫همین الان.
‫فقط داشتم باهاش به مامانم پیام می‌دادم.
‫حتماً گوشی مامانت رو هک کردن.
‫ یه لینک از یه شمارۀ ناشناس می‌گیره،
‫روش کلیک می‌کنه، و حالا اونا توی گوشی‌شن،
‫شمارۀ تو رو دارن ‫و می‌تونن از اونجا ردیابی‌ت کنن.
‫می‌خواستم بدونه که دارم بچه‌دار می‌شم.
‫تو خودت مامانی. تصور کن دخترت از پیشت بره
‫و یه زندگی و یه بچه داشته باشه ‫که هیچی ازش نمی‌دونی.
‫تو بودی دوست نداشتی بدونی؟
‫♪ دوست دارم سرم رو بالا بگیرم ♪
‫♪ و به آدمی که هستم افتخار کنم ♪
‫♪ ولی اونا نمی‌ذارن رازم ناگفته بمونه ♪
‫♪ من دِینی رو که بهشون داشتم دادم ♪
‫♪ ولی اونا هنوز راضی نیستن ♪
‫♪ حالا من یه مرد انگ‌خورده‌م ♪
‫♪ توی سرما ♪
‫♪ حالا من یه مرد انگ‌خورده‌م ♪
‫♪ توی سرما ♪
‫خیلی‌خب.
‫وای خدا، وای، خیلی وقت بود
‫که انقدر پشت سر هم آهنگ نزده بودم.
‫از وقتی اومدی شهر ضعیف شدی،
‫ولی در مورد اسکای راست می‌گفتی.
‫- اون بااستعداده. ‫- بس کن.
‫حتماً به باباش رفته.
‫ببین، به‌عنوان جوون‌ترین و جذاب‌ترین
‫عضو اصیل‌ها، من خیلی وقتا سوژۀ
‫جوک‌ها می‌شم.
‫خصومت شخصی نیست، فقط یه...
‫فقط بازتابی از حسادت خودشونه.
‫شماها چطور سر از اجواتر درآوردید؟
‫وقتی ۱۸ سالم بود، به ارتش ملحق شدم.
‫خارج از کشور خدمت کردم.
‫ولش کردم، رفتم سراغ طبیعت‌گردی، ‫ توی افغانستان به بذر شاهدانه برخوردم.
‫اونا رو به شلوار جین‌م دوختم ‫ و تبدیل به اولین ماری‌جوآنایی شدن
‫که اینجا توی اجواتر رشد کردن.
‫- عجب! ‫- من توی دانشگاه برکلی پزشکی خوندم.
‫البته هیچ‌وقت مدرکم رو نگرفتم.
‫ولی این جلوش رو نمی‌گیره که توصیه‌های پزشکیِ
‫ناخواسته نده.
‫زندگی مثل یه تسمه نقاله بود.
‫دبیرستان، دانشگاه، شغل.
‫می‌دیدم مردم دارن خودشون رو نابود می‌کنن،
‫تا بتونن انتظارات بقیه رو برآورده کنن.
‫برای همین ولش کردم.
‫من به کرت و چند نفر دیگه پیوستم
‫تا جامعه‌ای بسازیم که ‫توش بتونیم بچه‌هامون رو بزرگ کنیم،
‫یه‌کم هم ماری‌جوآنا پرورش بدیم.
‫اصلاح می‌کنم: کلی ماری‌جوآنا!
‫- بابابزرگ، خوبی؟ ‫- آره، خوبم. اینو بگیر.
‫اینو بگیر.
‫وای خدا، بابابزرگ!
‫- داره سکته می‌کنه. ‫- نه، نه، نه،
‫این... اسمش چی بود؟
‫«تاکی‌کاردی». فقط باید ببریش زیر دوش آب سرد.
‫اینم از توصیۀ پزشکی.
‫- مطمئنی درسته که تکونش بدیم؟ ‫- بستگی داره چقدر دلت بخواد
‫زنده نگه‌ش داری.
‫ما قبلاً این کار رو کردیم. حالش خوب می‌شه.
‫فقط باید ببریمش زیر دوش.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫[کلانتری]
‫نمی‌تونید ما رو برخلاف میلمون نگه دارید!
‫چقدر دیگه مونده؟
‫این خلاف قانونه.
‫- هنوز از کارِت مطمئنی؟ ‫- معلومه که مطمئنم.
‫واقعاً مسخره‌ست!
‫اون ازم کلید دستشویی رو خواست.
‫به کس دیگه‌ای هم دادیش؟
‫فقط «دخترِ گوشی‌به‌دست».
‫خیلی‌خب. اول از اونا بازجویی می‌کنم.
‫چطور می‌خوای ازشون حرف بکشی؟
‫به سبک میکی.
‫خودش خفه‌خون می‌گیره و می‌ذاره ملت سکوت رو بشکنن.
‫می‌گه این بهترین راهه که ازشون اعتراف بگیری.
‫شماها چه مرگتونه؟
‫این یه بازجوییه؟
‫نمی‌خوای ازم هیچ سؤالی بپرسی؟
‫تو آتیش رو راه انداختی؟
‫نه...
‫ولی می‌دونم کی این کار رو کرده.
‫تو! ‫ اول کامپیوترم رو گرفتی،
‫و حالا داری سعی می‌کنی برام پاپوش درست کنی.
‫آروم باش، وس! ‫فرض کن یه خرس قطبی هستی.
‫پیراهنش رو در بیاریم؟
‫فکر نکنم قلب من تحملش رو داشته باشه!
‫خیلی‌خب، زنگ می‌زنم ۹۱۱.
‫- نه! ‫- نزن!
‫من بیمه ندارم.
‫این طبابتِ کوهستانی‌ـه.
‫می‌فهمی این حرف چقدر دیوانگیه؟
‫دلت رو به این خوش کن ‫که من تقریباً دکترم.
‫دیدی؟ چی بهت گفتم؟
‫همه‌تون مامانم رو می‌شناسید.
‫اگه بفهمه اینو ازش پنهون کردم کله‌ام رو می‌کَنه.
‫مامانت در مورد وضعیت من می‌دونه.
‫ولی چیزی که نمی‌دونه اینه که یادم رفت قرص‌هام رو بخورم.
‫و اگه بفهمه، منو می‌کُشه!
‫البته اگه این آب لعنتی قبلش منو نکُشه.
‫قراره بقیۀ راه رو توی سکوت بریم؟
‫خیلی‌خب، من دی‌جی می‌شم.
‫وال، تو آهنگ اول رو انتخاب کن.
‫برام مهم نیست.
‫هوم. میکی؟
‫«شایعات».
‫نمی‌تونی یه آلبوم کامل انتخاب کنی.
‫قانونش رو بلدی.
‫اون مال اون‌موقع بود که افسرهای گشت بودیم.
‫- این یه سفر جاده‌ایه. ‫- یه آهنگ.
‫«رؤیاها»؟ «زنجیر»؟
‫ کیه که از «فلیتوود مک» خوشش نیاد؟
‫- وال، بگو دیگه. ‫- بی‌خیال.
‫فکر کنم درد زایمانم شروع شده.
‫[اورژانس]
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫از طرح حفاظت از شهود بود. ‫برای تحویلش برنامه‌ریزی کردیم.
‫امشب، مسافرخونۀ «لانگ ریج».
‫- خبری از وال نشد؟ ‫- دکتر داشت معاینه‌ش می‌کرد.
‫ببین، اگه اینجا زایمان کنه...
‫یه لقمۀ حاضر و آماده می‌شه.
‫خب، حداقل گوشی‌ش رو خاموش کردیم.
‫- قاتل نمی‌دونه اون اینجاست. ‫- فعلاً!
‫سلام دکتر. از اتاق پنج خبر جدیدی هست؟
‫درد زیادی داره.
‫بیمار اتاق پنج هنوز تیکه‌های یخ نگرفته؟
‫تیکه‌های یخ؟ اون تیکه‌های یخ خواست؟
‫آره. چرا؟
‫اثری ازش نیست.
‫حتماً خودشو رسونده پارکینگ.
‫نمی‌تونه دور شده باشه. بریم.
‫[انباری]
‫چی‌کار می‌خواستی بکنی؟ لنگ‌لنگان خودتو برسونی مکزیک؟
‫به گمونم «روش میکی» فقط وقتی جواب می‌ده ‫که میکی باشی.
‫می‌تونی وقتی داری از اون خانم دیگه ‫بازجویی می‌کنی دوباره امتحانش کنی.
‫الان دارم عملکرد خودمو زیر سؤال می‌برم.
‫- صرفاً چون نمی‌تونه... ‫- می‌شه درها رو باز کنی.
‫و همه رو بفرستی خونه.
‫هر کاری می‌خوای بکن ‫فقط دیگه توی این گرما نپزیم.
‫کلی وقته اینجاییم.
.شما به جرم آتش‌سوزی عمدی بازداشتید
‫چی؟ با چه مدرکی؟
‫کارهای پذیرشش رو که کردیم، ‫خوشحال می‌شم جوابتون رو بدم.
‫نه، نه، نه. همین الان جواب می‌دی!
‫- از این‌ور. ‫- چی‌کار کردی؟!
‫چی‌کار کردی؟!
‫جنا!
‫چند وقته که باهات بدرفتاری می‌کنه؟
‫دارم برات یه برنامه‌ریزیِ قرص درست می‌کنم.
‫دیگه قرص‌های بتابلاکرت رو یادت نمی‌ره.
‫نمی‌خوام.
‫تو به فکر نوشتنِ مقاله‌ت باش.
‫نه، مقاله‌م رو نمی‌نویسم.
‫هان؟
‫برنمی‌گردم دانشگاه.
‫شاید یه روزی برگردم، ولی الان نه.
‫نیازی به تو نیست ‫که اینجا باشی و ازم مراقبت کنی.
‫مامانت رو دارم که بهم یادآوری کنه ‫کِی قرص‌های لعنتی‌م رو بخورم.
‫قبل از اون تصمیمم رو گرفته بودم، بابابزرگ.
‫هان؟
‫آخه خیلی عجله داشتم که به زندگی‌م سر و سامون بدم
‫ولی وقتی ساز زدنِ شماها رو دیدم
‫وقتی شنیدم هم‌سن من بودید چه کارهایی کردید،
‫- یا نکردیم! ‫- یا نکردید.
‫منو به فکر فرو برد که...
‫واقعاً نمی‌دونم هدفم چیه.
‫فکر کنم باید یه‌کم وقت بذارم تا بفهممش.
‫عجب! پس شاید منم همین‌جا موندم.
‫خونۀ مامانت رو شلوغ کنم.
‫ما رو باش.
‫۴۰ سال اختلاف سنی
‫و جفتمون دقیقاً توی یه مرحلۀ لعنتی گیر کردیم،
‫نمی‌تونیم بفهمیم قدم بعدی چه کوفتیه.
‫مگه قرار نبود قانونی پرورش بدی؟
‫الکی!
‫می‌فهمم چرا ترسیدی.
‫می‌فهمم چرا نمی‌خوای شهادت بدی.
‫حتی اگه می‌خواستم،
‫هیچ‌وقت نمی‌رم روی جایگاه شهود.
‫خودم و بچه‌م همیشه در معرض خطریم.
‫ما با مارشال‌ها هماهنگ کردیم.
‫یه اسکورت مسلح تا خود دادگاه داری، وال.
‫می‌ری شهادت می‌دی، «باز» رو میندازی زندان،
‫و وقتی اون داره توی زندان می‌پوسه،
‫تو می‌تونی دوباره مامانت رو ببینی.
‫حضوری.
‫و اون رو به نوه‌ش معرفی می‌کنی.
‫یالا، جعبه رو باز کن،
‫بذار جنسیتش رو بفهمیم.
‫بهت گفتم، نیازی به یادآوری ندارم
‫که قراره این کار رو تنها انجام بدم.
‫تو این کار رو تنها انجام نمی‌دی.
‫تو و بچه‌ت همدیگه رو دارید.
‫و قراره
‫یه عالمه آدم دیگه‌ هم باشن که هوات رو داشته باشن.
‫شاید هنوز اونا رو نشناسی.
‫بهت قول می‌دم.
‫یالا.
‫اون جعبۀ لعنتی رو باز کن دیگه.
‫[بچه‌ات دختره!]
‫دختره.
‫تبریک می‌گم. هیچی بهتر از دختر داشتن نیست.
‫البته پسر هم بود خوب می‌شد.
‫من...
‫من هیچ‌وقت به جایگاه شهود نمی‌رسم.
‫اون منو توی اجواتر پیدا کرد.
‫خونۀ امنم رو پیدا کرد. به گوشی‌م نفوذ کرد.
‫تا وقتی اون بیرونه، من مُرده‌ای بیش نیست.
‫گزارش پلیسی که دو هفته پیش ایمیل کردیم.
‫قایمش کردی تا بهونه‌ای داشته باشی امروز بیای اینجا.
‫نقشه همین بود،
‫ولی اون یه لحظه هم ازم چشم برنداشت.
‫برای همین بود که اومدی پشت میز.
‫می‌خواستی خصوصی باهام حرف بزنی.
‫ولی اون دید.
‫دستشویی اولین چیزی بود که به ذهنم رسید.
‫نمی‌دونستم چه ‌کار دیگه‌ای می‌شه بکنم، ‫برای همین آتیش رو راه انداختم.
‫جنا...
‫می‌شه کلاهت رو برام بزنی کنار؟
‫الان دیگه جات امنه، جنا.
‫نمی‌دونم والا.
‫دیدی چقدر عصبانی بود؟
‫فکر کنم بدونه چی‌کار کردم.
‫راه درازی در پیشه، نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫ولی بهم اعتماد کن، تو می‌تونی از پسش بربیای.
‫جوری می‌گی انگار آسونه.
‫ولی تو از کجا می‌دونی؟
‫از اونجا که فهمیدم چرا یه زن...
‫توی یه روز ۲۶ درجه‌ای هودی می‌پوشه.
‫♪ چون من ♪
‫♪ عشق تو رو حس نکردم... ♪
‫می‌دونم، چون منم جای تو بودم.
‫♪ برای بقیۀ دنیا تو شبیه همۀ مردهایی ♪
‫♪ ولی من یه هیولا می‌بینم... ♪
‫می‌خوام با زنم حرف بزنم!
‫کجاست؟ کدوم گوریه؟!
‫حواسم به نشونه‌ها نبود.
‫انقدر روی پُر کردنِ جای میکی تمرکز کرده بودم،
‫و سعی می‌کردم کاری رو بکنم که اگه اون بود می‌کرد...
‫یه‌جورایی مثل کاری که میکی با فِرِد می‌کرد.
‫بله. دو سال اولی که میکی اینجا بود
‫یه فاجعۀ تمام‌عیار بود!
‫بدون کمک من حتی نمی‌تونست یه گزارش پلیس دربیاره.
‫سعی می‌کرد همۀ کارها رو
‫دقیقاً همون‌طور بکنه که فِرِد می‌کرد.
‫و بعد بالأخره راه خودش رو پیدا کرد.
‫از مهارت‌های خودش استفاده می‌کرد. ‫از اون به بعد راه افتاد.
‫خیال می‌کردم تو به گزارش‌های پلیس دسترسی نداری.
‫گاهی وقتا بهترین راه برای یاد دادن شنا به یه نفر
‫اینه که پرتش کنی توی قسمتِ عمیق.
‫این روش خوبی برای غرق‌شدن هم هست!
‫می‌دونستم قرار نیست غرق بشی.
‫میکی هم می‌دونست.
‫[مسافرخانۀ لانگ ریج]
‫[دفتر]
‫خیلی‌خب.
‫خب دیگه. یه‌کم استراحت کن.
‫اف‌بی‌آی تا یه ساعت دیگه می‌رسه.
‫ما هم توی اتاق بغلی هستیم.
‫و در رو برای هیچ‌کس باز نکن.
‫باشه.
‫ادارۀ پلیس! بندازش!
‫- اسلحه رو بنداز! ‫- حتی فکرش هم نکن.
‫همین الان بندازش!
‫- گرفتیمش. ‫- حق با تو بود.
‫پیامک من، مستقیم کشوندش سمت ما.
‫نقشۀ خیلی خوبی بود برای کلانتر یه شهر کوچیک.
‫مامانم جواب پیامم رو داد.
‫[خیلی خوشحالم]
‫کلانتر فاکس، سرکار بون،
‫ممنون که شاهد ما رو در امان نگه داشتید.
‫- خواهش. ‫- آماده‌ای، والری؟ باید بری دادگاه.
‫چیزی نیست. اونا یه اسکورت مسلح دارن که منتظرته.
‫و ده‌دوازده‌تا مارشال که توی محاکمه ازت محافظت کنن.
‫باشه؟
‫شما دوتا تیم خیلی خوبی می‌شید.
‫حیف که فقط یه هفتۀ دیگه با هم کار می‌کنید.
‫واقعاً نمی‌دونم دیگه چی بگم، ولی...
‫ممنونم.
‫برای همه‌چی.
‫- عجیبه، ولی دلم براش تنگ می‌شه. ‫- آره. منم همین‌طور.
‫و در مورد دوتا چیز حق با اون بود.
‫ما واقعاً تیم خوبی هستیم.
‫اون یکی چیه؟
‫من کلاً عذرخواهی نکردم.
‫به‌خاطر بستنِ جاده. به‌خاطر نادیده گرفتن دستوراتت.
‫به‌خاطر هیچ‌کدومش.
‫عذر می‌خوام، میکی.
‫ادارهٔ پلیس رو بستی؟
‫ادارهٔ پلیس تا حالا بسته نشده بود.
‫آره، آممم، در اون مورد باید بگم، من...
‫خب، ما... یه تلاش تیمی بود...
‫ما به یه زن کمک کردیم بره توی یه سرپناه اضطراری
‫و علیه شوهرش شکایت تنظیم کنه.
‫پس، آره، می‌تونی توبیخم کنی،
‫یا دیگه هیچ‌وقت منو مسئول نذاری، ولی...
‫من پای تصمیمم وایمیستم.
‫کارِت خوب بود.
‫فقط یه خوشبوکنندۀ هوا بذار توی دستشویی.
‫ بوی گند دود می‌ده.
‫بابابزرگ، نکن!
‫تو خیلی خُلی.
‫سلام، مامان.
‫صبحونه درست کردیم.
‫جفت‌تون بشینید.
‫اوه اوه!
‫فکر کنم افتادیم توی دردسر.
‫فکر نکنم دانشگاه رفتن چیزی باشه که الان بهش نیاز داری.
‫فکر می‌کنم حضور در اینجا ‫کنار خانواده‌ت، همون چیزیه که بهش نیاز داری.
‫می‌دونم فکر می‌کنی این چیزیه که من می‌خوام،
‫ولی نمی‌خوام فقط برای اینکه منو خوشحال کنی ‫بری دانشگاه.
‫و در مورد اون چیزی که اون روز بهم گفتی...
‫یادم میندازی؟
‫اینکه دوست دارم تنها باشم.
‫اوهوم.
‫دوست ندارم.
‫صرفاً برای کمک به اسکای ‫ ازت نخواستم اینجا زندگی کنی.
‫ما کلی وقت ازدست‌رفته داریم که باید جبرانشون کنیم.
‫و نمی‌خوام بحث کنم که تقصیر کی بوده.
‫واضحه، تقصیر اونه.
‫ولی دلم می‌خواد تلاشمون رو بکنیم.
‫این مدت خیلی حس خوبی داشتم ‫که جفت‌تون خونه بودید.
‫و دوست دارم تا یه‌مدت همین‌جوری باشیم.
‫من که قانع شدم.
‫- آره، منم همین‌طور. ‫- آره، آره.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫می‌دونی، جالبه، مگه نه؟
‫گاهی وقتا، وقتی واقعاً یه چیزی رو می‌خوای،
‫بهترین راه برای به دست آوردنش ‫اینه که راحت درخواستش کنی.
‫- بون، بیا اینجا. ‫- باشه.
‫سلام.
‫نامۀ استعفای من؟
‫تو یه اشتباه کردی، بون.
‫منم یه اشتباه کردم
‫چون اینو قبول کردم.
‫و اینکه بذارم از اجواتر بری اشتباه بزرگتری می‌شه.
‫می‌دونم اخیراً اتفاقات مختلفی برامون افتاده
‫که همه‌شون خوب نبوده، ولی...
‫من نمی‌خوام از دست بدمت.
‫واقعاً لطفت رو می‌رسونه، میکی.
‫ولی من بازم تصمیمم به رفتنه.
‫چی؟
‫آخه تو گفتی نمی‌خوای بری. تو اینو گفتی.
‫- به وال. ‫- آره نمی‌خوام.
‫ولی مقدماتش انجام شده.
‫- متأسفم، ولی... ‫- ولی چی؟
‫ اون همین‌جاست.
‫- ممنونم. ‫- نورا.
‫سلام. خیلی ببخشید که توی محل کارِت ‫مزاحمِت می‌شم، ولی، آره،
‫یادت رفته بود کلید رو بذاری زیر پادری.
‫- عه، آره، من... ‫- برای همین نتونستم برم توی خونه.
‫بله!
‫خب، بذار معرفی‌تون کنم.
‫میکی، این نوراست. نورا با ماشین از اوکلند اومده
‫تا کمکم کنه اسباب‌کشی کنم. نورا، اینم میکی‌‌ـه.
‫«نِیت» خیلی تعریفت رو کرده.
‫من نورا بون هستم. خوشحالم از آشنایی‌ت.
‫- عه. سلام. ‫- سلام.
‫بون بهم نگفته بود خواهر داره.
‫آممم، نورا خواهرم نیست، میکی. ‫همسرمه!
‫«ترجمه از محمد سید»