‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫نمی‌تونم بذارم تنهایی بره.
‫دیگه دیر شده. ‫تا الان دیگه رسیده اونجا.
‫پس دنبالش می‌ریم. ‫من و کوفون و رِن می‌تونیم بهش برسیم.
‫حتی اگه بتونه سیبث رو بکُشه، ‫چه‌جوری می‌خواد فرار کنه؟
‫فکر فرارکردن رو نمی‌کنه.
‫- باید بریم. ‫- آره.
‫نه.
‫کل جمعیت پنسا توی این تونل هستن
‫و هنوز کلی راه تا خروجی‌اش داریم.
‫اگه سیبث دوباره خدای رعدش رو پرتاب کنه
‫اینجا یه گور دسته جمعی میشه.
‫قبلش فرصت جنگیدن داشتیم...
‫ولی ازش استفاده نکردیم.
‫ولی پدرم داره می‌جنگه.
‫خب، پس بیاید امیدوار باشیم ‫که بی‌سر و صدا انجامش بده.
‫می‌خوری؟
‫نه، ممنون.
‫چه بهتر، کلش مال خودم.
‫خب، نقشه‌ای هم داریم؟
‫ملکه رو پیدا کن و بکُشش.
‫بیشتر به هدف می‌خوره تا نقشه.
‫«دیدن»
‫با اون مردم رو می‌ترسونید.
‫مردم همین‌جوریش هم ازم می‌ترسن.
‫آره، به گمونم همین‌طور باشه.
‫- ولی تو نه. ‫- لطفاً به خودتون نگیرید.
‫من فقط مثل بقیۀ مردم نمی‌ترسم.
‫دلیلش چیه؟
‫مرد خیلی هیکلی‌ای نیستی.
‫نه. اتفاقاً من ضعیف‌ترین بچه بودم
‫ولی از بقیه باهوش‌تر بودم.
‫اون‌قدر باهوش که بدونم ‫مسیرهای دیگه‌ای برای رسیدن به قدرت هست.
‫ایدو واس مرد غول‌پیکری بود
‫ولی به‌خاطر هیکلش، کوته‌فکر بود.
‫می‌خواست از بینایان برای هدایتِ لشکرهاش ‫استفاده کنه.
‫حتی به این نکته فکر نمی‌کرد
‫که اونا می‌تونن کتاب‌های اجدادمون رو بخونن
‫و دانشی رو فرا بگیرند که ‫می‌تونه شکل و شمایلِ جنگاوری رو تغییر بده.
‫کل عمرم رو در جستجوی قدرتی گذروندم
‫که ناشی از قدرتت در ضربه زدن با شمشیر نبود،
‫و الان به اینجا رسیدم،
‫و مقابل شما نِشستم.
‫قادرم بدون لشکر، شهرها رو نابود کنم.
‫ایدو خوابِ همچین چیزی رو هم نمی‌دید.
‫راستی یه چیزی یادم افتاد.
‫به نظرم تا الان باید از ماگرا خبری می‌شد.
‫کِی فرض رو بر این می‌ذاریم ‫که نقشه‌های دیگه‌ای کشیده؟
‫ماگرا هیچ تصمیمی رو سریع نمی‌گیره.
‫شک ندارم خانواده‌اش دارن ‫متقاعدش می‌کنن که بجنگه.
‫ولی احساس پیچیدۀ درستکاری‌اش، ‫بهش اجازه نمیده...
‫که به فداکردنِ جون خودش ‫در ازای مردمش فکر نکنه.
‫هر چی شما بگید.
‫تورمادا.
‫بله؟
‫محض احتیاط بگو بمب‌هات رو آماده کنن.
‫همیشه آماده‌ان، ملکه.
‫من باید باهاش روبه‌رو می‌شدم، نه اون.
‫فداکاری تو هیچ فایده‌ای برامون نداشت.
‫فقط مردمت رو بی‌ملکه می‌کرد.
‫پس باید شوهرم رو فدا کنم؟
‫اگه ضرورت به این کار باشه، آره.
‫نه.
‫ماگرا. برنگرد. برنگرد.
‫این لحظه‌ای که الان توش هستیم
‫شاید دقیقاً دلیلِ به دنیا اومدنِ تو باشه.
‫♪ بگذارید رودخانه در جریان باشد ♪
‫♪ بگذارید همۀ خیال‌پردازان... ♪
‫♪ ملت را بیدار کنند ♪
‫♪ بیایید به... ♪
‫♪ سرزمین مقدسِ جدید ♪
‫♪ شهرهای نقره‌ای سر به فلک می‌کشند ♪
‫♪ نور صبحگاهی... ♪
‫♪ خیابان‌های مسیرشان را روشن می‌کند ♪
‫♪ و حوریانِ دریایی آن‌ها را...♪
‫♪ با ترانه‌ای فرا می‌خوانند ♪
‫♪ تقاضا می‌کند... ♪
‫♪ تا مردم بیایند ♪
‫♪ بلرزند و بترسند ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ قلب من درد می‌کند ♪
‫♪ از لبۀ پرتگاه‌ها می‌آییم ♪
‫♪ روی آب می‌دویم ♪
‫♪ از مه می‌گذریم ♪
‫♪ پسران و دختران ♪
‫♪ بگذارید رودخانه در جریان باشد ♪
‫♪ بگذارید همۀ خیال‌پردازان... ♪
‫♪ ملت را بیدار کنند ♪
‫♪ بیایید به... ♪
‫♪ سرزمین مقدسِ جدید ♪
‫اینجا چادر اونه. بوش رو حس می‌کنم.
‫پس کجاست؟
‫- ملکه! ‫- با من کار داشتی؟
‫آیورا، بهشون بگو چی شنیدی. ‫(آیورا؛ افرادی با قوۀ شنیداریِ بسیار قوی)
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫نه صدای صحبت‌کردن، نه صدای ابزار.
‫نه جِزجِز غذا، نه آتیشی توی خندق‌ها.
‫نه گریۀ بچه‌ای.
‫فقط صدای ضعیف کلی پا میاد.
‫ضعیف؟
‫ضعیف‌شده به وسیلۀ زمین.
‫اونا زیرزمینن.
‫قایم شدن.
‫نه. دارن راه میرن.
‫پس تونل‌ـه.
‫یه راه خروج پیدا کردن.
‫اونا آماده‌ان؟
‫بله، ملکه.
‫بمبارونشون کن.
‫- بکُشیدشون! ‫- شلیک!
‫شلیک!
‫وای نه.
‫لعنتی.
‫بیا.
‫- فهمیده. ‫- آره.
‫واینستید!
‫گفتم واینستید.
‫خبری نشد؟
‫نه.
‫دست نگه ندارید.
‫شلیک!
‫ده درجه بچرخه. همون مسافت.
‫آماده بودید بگید.
‫- آماده! ‫- آماده!
‫شلیک!
‫وایستید!
‫- کوفون؟ ‫- همونجا منتظر بمونید.
‫کوفون.
‫متوقف‌شون کردیم.
‫عالیه.
‫دوباره بزنید.
‫کوفون؟
‫بله؟
‫فرار کن! فرار کن!
‫کوفون!
‫به نظرت کسی صدامون رو شنید، «بابا»؟
‫- کی اونجاست؟ ‫- سروان؟
‫اونا بین ما هستن.
‫- نقشۀ جدید؟ ‫- نقشۀ جدید.
‫بجنگ!
‫کوفون!
‫خوبی؟
‫خوبم. جاییم نشکسته.
‫- مطمئنی؟ ‫- ولفه خوبه؟
‫آره.
‫نمی‌تونیم جلوتر بریم.
‫نمیشه اینجا بمونیم.
‫زنده زنده دفن می‌شیم.
‫بمب‌هاش هنوز دارن اون بالا پرتاب میشن.
‫اگه پای انتخابِ روش مُردن‌مون رسیده باشه،
‫ترجیح میدم در راه دفاع از سرزمین‌مون بجنگم ‫تا اینکه زیرش قایم بشم.
‫موافقم.
‫منم همین‌طور.
‫- ژنرال. ‫- چی شده؟
‫- توی اردوگاه جنگ شده. ‫- ساحریاب‌ها؟
‫ساحریاب‌ها و ترایونتیسی‌ها نیستن.
‫دو تا مَردن. یکی‌شون خیلی هیکلی‌ـه.
‫بابا واس.
‫به اردوگاه نفوذ کردن.
‫به همه خبر بدید! ‫توی اردوگاه نفوذی داریم.
‫نفوذی اومده توی اردوگاه! ‫نفوذی اومده توی اردوگاه!
‫نفوذی! ‫نفوذی اومده توی اردوگاه!
‫خب، به دَرَک! ‫بالاخره که قرار بود این اتفاق بیفته.
‫از اینجا رد شدن.
‫بیا بریم.
‫بابا، مُردی؟
‫نه.
‫- منم همین‌طور. ‫- دنبال بمب‌ها بگرد.
‫ممنون، مادوکس.
‫پا میشی؟
‫یه دقیقه بهم وقت بده. ‫مرتیکه خیلی گُنده‌ست.
‫ماگرا.
‫- چرا الان باید بیاد؟ ‫- حمله رو متوقف کنید.
‫از شرایطتون پیروی نکرد.
‫خواهرم همون‌قدر که قابل پیش‌بینیه ‫آدم ساده‌ای هم هست.
‫نتونسته مردمش رو نجات بده،
‫الان اومده خودشو فدا کنه ‫تا بقیه‌شون رو نجات بده.
‫باید حمله رو ادامه بدیم. ‫اونا هنوز یه لشکر دارن.
‫تا چند لحظۀ دیگه ‫لشکرشون تحت فرماندهیِ ما قرار می‌گیره.
‫- روی چه حساب... ‫- تورمادا.
‫قراره باهام ازدواج کنی و یه شهر رو ‫اون‌قدر بمبارون کردی که تسلیم شدند.
‫از من بپرسی میگم روز خوبی داشتی.
‫خرابش نکن.
‫دست نگه دارید.
‫ستوان ماس!
‫همۀ سربازهای بی‌کار ‫باید توی اردوگاه دنبالِ نفوذی‌ها بگردن.
‫چشم قربان.
‫شنیدید که. پخش شید.
‫ماگرا.
‫خیلی خوشحالم که تصمیم گرفتی ‫دعوتم رو قبول کنی.
‫فقط متأسفم که کار به اینجا کشیده شد.
‫متأسفی؟
‫می‌دونم فکر می‌کنی دارم اشتباه می‌کنم ‫ولی دقیقاً مثل خودت...
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫کاری که حس می‌کنم درسته رو انجام بدم.
‫با کُشتنِ شهروندان بیگناه؟
‫هیچ‌وقت از حق به جانب بودنت خسته نمیشی؟
‫- من ازت محافظت کردم! ‫- بهم خیانت کردی.
‫دلیلش این بود که از بقیۀ مردم محافظت کنم.
‫حالا چرخیدیم و گردونه به من رسید.
‫سیبث.
‫بذار بهت یادآوری کنم که جَوون‌تر ‫که بودی سعی کردی منو سرنگون کنی.
‫الان دوباره سعی کردی این کار رو بکنی.
‫و توی هر دو مورد
‫عواقب وحشتناکِ سرکشی‌هات...
‫ظاهراً به نحوی غافلگیرت کرد.
‫برام سؤاله که چی باید بشه که بفهمی تو...
‫ملکه نیستی و هیچ‌وقت هم نخواهی شد.
‫هیچ‌وقت دلم نمی‌خواست ملکه بشم.
‫فکر نکنم هیچ‌کدوم‌مون ‫این حرفت رو باور کنیم.
‫برات کافی نبود که بچۀ سوگلی باشی.
‫باید همه چیزم رو ازم می‌گرفتی.
‫مسئله‌ ما نیستیم.
‫- نیستیم؟ ‫- سیبث.
‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫هنوز فرصتش هست که همه به خواسته‌هاشون برسن.
‫من همین الانش هم به خواسته‌ام رسیدم.
‫منو نمی‌کُشی.
‫شاید ازم متنفر باشی ‫ولی می‌دونم هنوز دوستم داری.
‫هیچ‌وقت مشکل کمبود اعتماد به نفس نداشتی.
‫هنوز همون خواهری هستی ‫که کل زندگیم دوستش داشتم.
‫کسی که موهام رو می‌بافت.
‫کسی که برام عروسک درست می‌کرد.
‫کسی که وقتی رعد و برق می‌شد ‫منو می‌آورد توی تختِ خودش.
‫خواهرم!
‫کسی که شبِ مرگِ مادر ‫برام آواز خوند تا خوابم ببره.
‫همیشه صبور بودی.
‫هیچ‌وقت یکبار هم دستم رو ول نکردی.
‫♪ ستارۀ درخشان بالای سرت می‌درخشه ♪
‫♪ نسیم‌های شبانه انگار داره نجوا می‌کنه: ♪
‫♪ دوستت دارم ♪
‫♪ پرنده‌ها توی درخت چنار آواز می‌خونن ♪
‫♪ یه کم خوابِ منو ببین ♪
‫بازم مجبورم بکُشمت.
‫راه دیگه‌ای نداره.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫تموم شد، ملکه؟
‫من ملکۀ تو نیستم.
‫بکُشیدش.
‫- ماگرا! ‫- تاماکتی.
‫آرایش بگیرید.
‫- تاماکتی. ‫- کنارتم.
‫آماده برای نبرد.
‫- خب، دلت جنگ می‌خواست. ‫- آره واقعاً.
‫- کوفون! ‫- من اینجام.
‫برید جلو!
‫حمله رو ادامه بدید.
‫اون بمب‌ها رو شلیک کنید.
‫شهرِ وامونده رو با خاک یکسان کنید.
‫تورمادا.
‫- تورمادا! ‫- بابا واس.
‫امیدوار بودم بهت بربخورم.
‫پدر!
‫جلوشون رو بگیرید.
‫بابا واس، هنوز زنده‌ای؟
‫- دو بار یه اشتباه رو نمی‌کنم. ‫- تورمادا!
‫نه، نه، نه!
‫وای خدا.
‫لعنتی!
‫بابا!
‫چقدر آسیب دیدی؟
‫حالم خوبه.
‫دنبالم نیا.
‫- کجا میری؟ ‫- میرم این غائله رو تمومش کنم.
‫بابا، نمی‌تونی بری. بدجوری زخمی شدی.
‫دنبالم نیا.
‫کنارت می‌مونم.
‫نه. ازت می‌خوام همینجا بمونی.
‫باید مثل همیشه با تیرهات ازم محافظت کنی.
‫هانیوا.
‫دوستت دارم.
‫منو ببین.
‫دوستت دارم.
‫چیزایی که بهت یاد دادم رو یادت نره.
‫من بابا واس هستم.
‫ماگرا.
‫بابا.
‫می‌بینمت.
‫بابا!
‫پدر.
‫الان هر روز صبح...
‫از کنار مغازه‌ها و خونه‌ها رد میشم.
‫صدای خانواده‌ها رو از بیرون می‌شنوم
‫که حرف می‌زنن، می‌خوابن،
‫می‌خندن، گریه می‌کنن.
‫وقتی به صداشون گوش می‌کنم
‫حس مادری بهم دست میده ‫که نصف شب از خواب بیدار میشه
‫تا ببینه بچه‌اش هنوز نفس می‌کشه یا نه.
‫می‌دونم واقعاً برای شنیدنِ صدای اونا ‫نیومدم بیرون،
‫اونی که دنبالشم تویی.
‫دنبالِ آخرین پژواک‌های صدات ‫که هنوز توی کوه‌ها در جریانه.
‫خلأ بزرگی رو از خودت به‌جا گذاشتی
‫که هر روز صبح بیدارم می‌کنه ‫و مجبورم می‌کنه برم بیرون.
‫هیچ‌وقت دنبال این‌جور چیزا نبودی.
‫می‌دونم.
‫و هر روز به این فکر می‌کنم ‫که چه چیزایی ازت گرفته شد،
‫چه چیزایی ازت گرفتم!
‫اونم در راه خدمت به این تاج و تختی که ‫حتی مطمئن نیستم لایقش باشم.
‫بچه‌هات دقیقاً مثل من، ‫نبودنت رو حس می‌کنن.
‫ولی آینده‌هاشون...
‫آینده‌هایی که جونت رو دادی ‫تا تضمینشون کنی،
‫با نویدهای بی‌پایان در مقابل‌شون قرار داره.
‫کوفون داره به پدر بودن عادت می‌کنه.
‫و می‌دونم داشتنِ یه پسر یعنی حتی یه روز هم
‫بدون یادآوریِ یادِ پدر خودش نمی‌گذره.
‫همه‌ش جذبِ این مکان افتضاح میشم...
‫که خاکِ سوخته‌اش ‫بقایای خواهرم و شوهرم رو در بر داره.
‫و برام سؤاله که دیگه چطور چیزی می‌تونه ‫توی این زمینِ سوخته و ویرانه...
‫رشد کنه.
‫نمی‌دونم بعد از مرگ کجا می‌ریم.
‫ولی هر جا که هستی،
‫امیدوارم بالاخره آرامشی که...
‫کلی زحمت کشیدی تا توی زندگیت ‫پیدا کنی رو پیدا کرده باشی.
‫هم برای خودت، هم برای همۀ ماها.
‫و امیدوارم بتونی منو ببخشی.
‫هیچ‌کس دِینی که به پایا داریم رو منکر نمیشه.
‫چون هم تورمادا رو شکست دادین، ‫هم سلاح‌هاش رو نابود کردین.
‫خودم به شخصه به زور توی دولت‌مون ‫از دستش فرار کردم.
‫اما نمی‌تونیم این معاهده ‫یا هر گونه معاهدۀ دیگه‌ای رو...
‫با کشوری امضا کنیم ‫که به بینایان سرپناه میده.
‫به تازگی شاهدِ قدرتِ مخربِ بینایی بودیم.
‫موضع مردم ترایونتیسی اینه که...
‫بینایی برای همه‌مون خطرناک و ریسکی‌ـه.
‫موضع‌تون رو درک می‌کنم
‫ولی این بینایی نبود ‫که بمب‌های تورمادا رو ساخت.
‫بلکه بهره‌برداریِ بی‌رحمانۀ تورمادا ‫از کودکان بینا بود...
‫که بهش دسترسی به دانش اجدادمون رو داد.
‫و همین دانش مخرب، ‫و نه بینایی به نوبۀ خود...
‫باید غدغن بشه.
‫بینایان همیشه دروازه‌ای ‫برای رسیدن به این دانش هستند.
‫و همیشه آدمایی مثل تورمادا هستن...
‫که تصمیم به بهره‌برداری ازشون می‌گیرن.
‫ما سه فرد بینا در بین‌مون داریم...
‫که همه‌شون نقش ارزشمندی ‫در شکستِ تورمادا...
‫- و نابودسازی بمب‌هاش ایفا کردند. ‫- بله.
‫و همون‌طور که قبلش صحبتش رو کردیم، ‫عفوشون می‌کنیم.
‫چرا باید به عفو نیاز داشته باشیم؟
‫هیچ کار اشتباهی نکردیم.
‫- اتفاقاً اگه ما نبودیم... ‫- هانیوا!
‫الان تورمادا و بمب‌هاش ‫داشتن شهرتون رو نابود می‌کردن.
‫هانیوا، الان وقتش نیست.
‫- نیست؟ پس کِی وقتشه؟ ‫- شاهدخت!
‫فکر کنم فراموش کردی داری با کی صحبت می‌کنی.
‫به نظرم اونی که فراموش کرده شمایید.
‫خانمِ سفیر، عذر می‌خوام...
‫بینایی قرار نیست برگرده. ‫جایی نرفته که بخواد بیاد.
‫و اگه جای شما بودم،
‫شکرگزار می‌بودم که داریم بهتون ‫پیشنهاد صلح می‌دیم،
‫چون مطمئن باشید به نفعتونه ‫ما رو دشمن خودتون نکنید.
‫- الان تهدید کرد؟ ‫- معلومه که نه.
‫خانمِ سفیر، عذر می‌خوام. باید درک کنید...
‫که من و خواهرم کل زندگی‌مون ‫تحت تعقیب بودیم.
‫صرفاً برای اینکه جور دیگه‌ای ‫به دنیا اومدیم.
‫این باور که من و آدمایی مثل من، ‫تهدیدی برای...
‫نابینایان هستیم، ‫فقط بر مبنای خرافات و ترسه...
‫و بر مبنای واقعیتِ شخصیتی که دارم نیست.
‫چون شخصیتی که دارم ‫هیچ ارتباطی با قابلیتِ بینایی‌ام نداره.
‫من یه پسرم.
‫یه پدرم!
‫یه پایایی هستم.
‫ولی از همه مهم‌تر...
‫شریک صلح و صفاتون هستم.
‫پس خواهشاً میشه ادامه بدیم؟
‫خیلی خب.
‫هانیوا.
‫خبردار!
‫اطاعت.
‫قبول کرد؟
‫قبول کردن توی راه، بیشتر در موردش صحبت کنن.
‫فعلاً چی میشه؟
‫مامان چاره‌ای نداره.
‫باید به فکر پادشاهی باشه.
‫از پسِ یه جنگ دیگه برنمیایم.
‫قول داد ازمون محافظت می‌کنه.
‫باید از یه پادشاهیِ کامل محافظت کنه.
‫ماهایی که شاهزاده و شاهدخت هستیم هم ‫باید همین کار رو بکنیم.
‫تو که واقعاً فکر نمی‌کنی قراره اینجا ‫پادشاه بشی؟ همچین فکری می‌کنی؟
‫یکی‌مون جانشینِ مامان میشه.
‫مردم پایا هیچ‌وقت ‫یه پادشاه بینا رو قبول نمی‌کنن.
‫و حتی اگه قبول کنن، ترایونتیسی‌ها نمی‌ذارن.
‫شنیدی که اونجا چی داشتن می‌گفتن.
‫پادشاه یا ملکه شدن رو بیخیال، کوفون.
‫حتی نمی‌خوان وجود داشته باشیم.
‫- چرا انقدر عصبانی‌ای؟ ‫- تو چرا نیستی؟
‫هیچ‌وقت اینجا جایی نداریم.
‫این دنیای ما نیست.
‫خانواده‌ام اینجاست.
‫اینجا جاییه که پسرم رو توش بزرگ می‌کنم.
‫پسرت همیشه توی دنیایی زندگی می‌کنه ‫که با دنیای تو فرق داره.
‫بچه‌هام هیچ‌وقت منو نمی‌بخشن.
‫جون هزاران نفر رو نجات دادی ‫که اونا هم شاملش میشن.
‫برای یه گفت‌وگوی درست و حسابی ‫با ترایونتیسی‌ها، پایه‌ریزی کردی.
‫ولی بینایی دوباره ممنوع شد.
‫بچه که بودم،
‫بابام ماهیِ سالمون می‌گرفت.
‫هر پاییز منو می‌برد دم رودخونه
‫و ماهی‌گیری می‌کردیم.
‫چند روز اول معمولاً هیچی نمی‌گرفتیم.
‫بعدش یه روز، یکی گرفتیم...
‫دوتا!
‫برای یه خانواده به زور کفایت می‌کرد.
‫ولی به اندازه‌ای بود که بدونیم روز بعد ‫تعداد بیشتری میان.
‫پنج تا سالمون، ده تا سالمون.
‫به زودی کل رودخونه سرشار از سالمون میشه.
‫بینایی داره برمی‌گرده.
‫من و تو اولین ماهی‌هایی رو دیدیم ‫که در خلاف جهت آب شنا می‌کردن.
‫تعدادشون بیشتر میشه.
‫بدون شک بعضی‌هاشون همین الان هم رسیدن.
‫بقیه هم میان.
‫هیچ قانون و هیچ مذهبی ‫جلوی این قضیه رو نمی‌گیره.
‫اینکه تصمیم بگیریم درونِ مرزهای خودمون ‫چطور مدیریتش کنیم، به خودمون مربوطه.
‫ترایونتیسی‌ها خیلی واضح موضع‌شون رو گفتن.
‫سیاست‌مدارها قوانینی رو دنبال می‌کنن ‫که هیچی ازشون نمی‌دونن.
‫جنگِ بر سرِ بینایی آغاز میشه...
‫ولی نه بین پایا و ترایونتیس، ‫بلکه درونِ شهرها.
‫درونِ خانواده‌ها.
‫درونِ قلب‌های خودمون.
‫در هر صورت، طبیعت کار خودشو می‌کنه.
‫همیشه همین‌طور بوده.
‫خب...
‫ظاهراً این موضوع رو کامل پذیرفتی.
‫اینکه توی زندگی، مثل من ‫سخت در اشتباه بوده باشی، یه مزیت داره...
‫و اون اینه که ایده‌های نو، ‫راحت‌تر پذیرفته میشن.
‫بوی مرگ میده.
‫فکر می‌کنم «بابا» همیشه می‌دونست ‫توی نبرد می‌میره.
‫یه بار بهم گفت،
‫مرگ هم دقیقاً مثل زندگی لیاقت می‌خواد.
‫با آخرین نفس‌هاش، یه لشکر کامل رو شکست داد.
‫و با این کارش، همه‌مون رو نجات داد.
‫به نظرم واقعاً لیاقت مرگش رو داشت.
‫انگار یه ذره داری غبطه می‌خوری.
‫شاید.
‫ولی تا وقتی هنوز اینجا روی این زمین ‫قدم برمی‌دارم...
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم ‫تا یه موقع توی دردسر نیفتی.
‫دلم براش تنگ شده، رنجر.
‫«بابا» مرد غول‌پیکری بود،
‫پس منطقیه که خلأ غول‌پیکری ‫توی جایی به وجود اومده باشه...
‫که قبلاً پُرش می‌کرد.
‫می‌دونی، «بابا» برای تو مُرد.
‫برای همه‌مون مُرد.
‫ولی مهمه که یادت باشه ‫اون فقط برات نمُرد،
‫بلکه برات زندگی هم کرد.
‫اگه اینجا بود، همینو می‌گفت.
‫شنیدم لو رسیده.
‫آره.
‫آره، فردا می‌ریم سمتِ خونه‌مون.
‫خوشحال می‌شیم بمونید.
‫ممنون، ولی من و لو...
‫از ازدحام یا مردم خوش‌مون نمیاد،
‫یعنی ازدحامِ جمعیت!
‫خب، می‌تونم یه اسب بهتون بدم.
‫نه.
‫گرگ‌ها می‌خورنش.
‫هانیوا.
‫شارلوت؟
‫هانیوا!
‫شارلوت!
‫سلام.
‫نمی‌دونستم برمی‌گردی یا نه.
‫نه، برنگشتم. یعنی خیلی نمی‌مونم.
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم که حالت خوبه.
‫متأسفم که اون اتفاق برای «بابا» افتاده.
‫بعدش شنیدم رِن هم اومده اینجا...
‫و خیلی خوشحالم که کنار دوستتی.
‫حالا نمی‌دونم اول باید ‫در مورد چیزای غم‌انگیز صحبت کنم
‫بعدش در مورد چیزای شاد یا اینکه برعکس؟
‫یا شایدم اصلاً نمی‌خوای حرفش رو بزنی.
‫صحیح و سالم به «کامپس» رسیدین؟
‫شِوا و بچه‌ها چطورن؟
‫خب، کوچولوها که عالی‌ان.
‫فکر نکنم شِوا خیلی ازم خوشش بیاد.
‫ولی منم ازش خوشم نمیاد، ‫پس می‌تونیم یه کاریش بکنیم.
‫ازم خواست اینو بهت بدم.
‫گفت خودت می‌فهمی یعنی چی.
‫برات آرزوی یه سفر امن کرد.
‫پس...
‫با این حساب قراره بری جایی؟
‫تو هم باهامون میای؟
‫این‌دفعه نه.
‫ولی ممنون که پرسیدی.
‫کی ازم محافظت کنه؟
‫دیگه رِن رو برای محافظت داری.
‫اونم تو رو داره.
‫به من توی «کامپس» نیاز دارن.
‫بچه‌های جرلامارل سرمون رو گرم می‌کنن و...
‫یه حسی بهم میگه تعداد بیشتری تو راهن.
‫خوش‌شانسن که تو رو دارن.
‫اینو به اونا بگو.
‫فسقلی‌های عوضی!
‫ممنونم.
‫همیشه باعث افتخارم بود.
‫اینا اشک نیستن.
‫میای پیدام می‌کنی؟
‫اونی که بینایی داره تویی!
‫تو بیا پیدام کن.
‫مطمئنی نمی‌خوای خداحافظی کنی؟
‫اگه بکنم، عاقبت خوبی نداره.
‫دوباره می‌بینمشون.
‫هوا داره سرد میشه.
‫به زودی زمستون می‌رسه.
‫تقریباً یکسال گذاشته ‫ولی هنوز خبری از هانیوا نشده.
‫ممکنه یه مدت طول بکشه تا ازش خبری بشه.
‫تا حالا به آلکنی فکر کردی؟
‫هر روز فکر می‌کنم.
‫خودمون چهارتا بودیم، ‫همیشه کنار هم بودیم.
‫مطمئنم بعضی وقتا سردمون می‌شد، ولی...
‫توی خاطراتم همیشه گرم بودیم.
‫فکر می‌کردم وقتی ملکه میشم
‫می‌تونم اون شرایط رو تکرار کنم.
‫ولی به محض اینکه عازم شدیم ‫و رفتیم تا جادۀ لاوندر رو پیدا کنیم
‫دیگه قرار نبود اون خانوادۀ سابق بشیم.
‫درسته.
‫ولی هنوز یه خانواده‌ایم.
‫توی شورا خیلی خوب از پس خودت برمیای.
‫اعتمادشون رو جلب کردی.
‫شاید...
‫برای برای همین کار به دنیا اومدی.
‫خب، هانیوا میگه مردمِ پادشاهی هیچ‌وقت ‫یه پادشاه بینا رو قبول نمی‌کنن.
‫خودت چی میگی؟
‫می‌دونم اگه بابا بود چی می‌گفت.
‫می‌گفت:
‫«اگه مثل یه مَرد کور فکر کنی، ‫چشم‌هات بهت خیانت می‌کنن.»
‫به نظرم چشم‌هام بهم خیانت کردن.
‫و بازم می‌کنن.
‫منظورت چیه؟
‫مادرم ملکه‌ست.
‫پدرم در راه نجاتِ این پادشاهی مُرد.
‫اگه قبلاً مردم من نبودن، الان دیگه هستن.
‫نمی‌تونم به مردمم یا به پسرم خدمت کنم،
‫مگر اینکه درکم از دنیا، ‫با اونا یکسان باشه.
‫حرفم اینه که...
‫فکر کنم به اندازۀ کافی دیدم.
‫می‌خوام توی دنیایی زندگی کنم ‫که پسرم توش زندگی می‌کنه.
‫می‌خوام مثل اون بشنوم، حس کنم و بو بکِشم.
‫کوفون.
‫بعدش دیگه راه برگشتی نداره.
‫باید کاملاً مطمئن بشی.
‫مطمئنم.
‫اومدید؟
‫ما رو می‌شناسید؟
‫نه. یعنی هنوز نه.
‫ولی خیلی خوشحالم که پیدامون کردید.
‫مطمئنم می‌تونید تصور کنید
‫که همۀ کسایی که اینجا هستن ‫سرگذشتی مشابهِ شما داشتن.
‫من میکلا هستم. شما چی؟
‫هانیوا.
‫رِن.
‫خوش اومدید، هانیوا و رِن.
‫خب، همون‌جوری اونجا واینستید.
‫بیاید پایین و بقیه رو ببینید.
‫خوش اومدید.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»