‫پُرش کنید! همین الان!
‫علیاحضرت، این مرد رو توی جنگل ‫سوار بر اسب پیدا کردیم.
‫سیبث؟
‫کوفون؟
‫واقعاً خودتی؟
‫اینـ... اینجا چی‌کار می‌کنی؟ قضیه چیه؟
‫جلوی ملکه زانو بزن، ساحر!
‫اون ملکۀ من نیست.
‫کوفون بیچاره.
‫همیشه یه قدم عقبی.
‫گرچه راستش باید ازت تشکر کنم...
‫که منو از چنگِ خواهرم آزاد کردی.
‫داری با ترایونتیسی‌ها همکاری می‌کنی؟
‫خیلی دیوونه‌ای. ‫می‌زنن پنسا رو نابود می‌کنن.
‫نه، من می‌زنم پنسا رو نابود می‌کنم.
‫کوفون، کاری نکن برام سؤال بشه
‫که علاقه‌ام به تو یه ضعفِ شخصیتیه یا نه.
‫این‌جوری هزاران نفر رو می‌کُشی.
‫ماگرا باید قبل از اون کودتای کوچولوش ‫به اینجاش فکر می‌کرد.
‫تورمادا، حاضریم؟
‫بله، ملکۀ من.
‫سیبث، خواهش می‌کنم این کار رو نکن.
‫شروع کنید.
‫با علامت من!
‫صبر کن، کوفون. ‫بهتره این صحنه رو از دست ندی.
‫جابه‌جاش کن.
‫چرا داری به خودت ‫زحمتِ دفن‌کردنِ خائنین رو میدی؟
‫کسِ دیگه‌ای نیست ‫که براشون آخرین دعاها رو بخونه.
‫من آموزش‌شون دادم.
‫باهاشون جنگیدم.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این‌جوری بشه.
‫می‌خواستن ما رو بکُشن.
‫کاری رو کردن که فکر می‌کردن درسته.
‫کل زندگی‌شون رو در راه خدمت به...
‫یه آرمان گذروندن.
‫ما بودیم که قوانین رو عوض کردیم.
‫بریم.
‫آماده‌سازی‌هات چطور پیش میره؟
‫یه جورایی سخته که برای دشمنی آماده بشیم ‫که نمی‌شناسیمش
‫و سلاح‌هایی داره که درکشون نمی‌کنیم.
‫ولی ارتش جمع شده.
‫چیزی که شایلو گفت رو باور می‌کنی؟
‫اینکه سیبث خودشو با ترایونتیسی‌ها متحد کرده.
‫ساحریاب‌ها دروغ نمیگن.
‫و همچین کاری از خواهرت بعید نیست.
‫این کار چه فایده‌ای برای سیبث ‫یا ساحریاب‌ها داره؟
‫اگه تورمادا واقعاً داره یه حزب شورشیِ ‫ارتش ترایونتیس رو رهبری می‌کنه،
‫تعدادشون شاید اون‌قدر که می‌ترسیم ‫زیاد نباشه.
‫شاید واسه همین بوده ‫که از اتحاد با اون استقبال کردن.
‫اگه اون بمب‌ها همون کاری که «بابا» گفت ‫بتونن بکنن، مهم نیست چند نفر باشن.
‫مسلح و آماده‌ست، قربان.
‫به محض اینکه به کاخ رسیدیم، ‫به گُردان‌ها دستور میدم برن بیرون دروازه‌ها.
‫نمی‌ذاریم این سلاح‌ها وارد شهر بشن.
‫شلیک!
‫چی شده؟
‫- خیلی دیر رسیدیم. ‫- نه.
‫وای خدا.
‫ماگرا!
‫تاماکتی.
‫اومدن داخل دیوارهای شهر. بیا.
‫نه، نیومدن داخل دیوارهای شهر.
‫بمب‌ها از بالای دیوارها اومدن. ‫صدای پروازشون رو شنیدم.
‫ولفه!
‫دوباره!
‫هانیوا! هانیو!
‫همین‌جوری برید جلو! برید!
‫ماگرا!
‫- ماگرا. ‫- بابا! نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫- برید جلو. خب؟ ‫- خیلی خب.
‫- ولفه! ‫- اینجاست.
‫باید راه بیفتیم.
‫- اینجا جامون امن‌تره. ‫- نه. بیا بریم.
‫شلیک!
‫نه! نه! نه!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫«دیدن»
‫سلام؟ کی اونجاست؟
‫آروم باش. جات امنه.
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا سرزمین الکنی‌هاست.
‫الکنی؟ یکی... یکی از قبیله‌های مخفی؟
‫از این طرز سؤال‌پرسیدنت ‫معلومه که از قبیله‌ای نیومدی.
‫نه.
‫پس از کجا اومدی؟
‫کوه‌های شمالی.
‫راه زیادی رو اومدی.
‫چطور رسیدم اینجا؟
‫یادت نمیاد؟
‫یه زنه بود.
‫آره. پاریس.
‫دید توی برف‌ها سرگردون شدی. ‫با خودش برت گردوند توی این روستا.
‫میگه داشتی از یه چیزی فرار می‌کردی.
‫میگه شاید به اندازۀ کافی ‫به جای دوری فرار نکرده باشی.
‫هانیوا، چی شده؟
‫کاخ نابود شده. بابا!
‫چی می‌شنوی؟
‫نه. نه!
‫نه.
‫ماگرا!
‫بیا عزیزم. بابا!
‫ماگرا.
‫رنجر، کمکم کن!
‫بابا واس.
‫تاماکتی جون. ‫رنجر، کمکش کن.
‫تورمادا، بگو که سرافکنده‌ام نکردی.
‫آیوراهای من گزارش دادن که همۀ شلیک‌ها ‫مستقیم به هدف خوردن، ملکه. ‫(آیورا: کسانی که قوۀ شنوایی بالایی دارن)
‫کوفون. چی دیدی؟ هان؟
‫بچۀ خودت رو بمباران کردی.
‫اگه در معرض خطره، ‫دلیلش مادرته که اونو گذاشته اونجا،
‫دقیقاً همون‌طور که تو رو گذاشته اینجا.
‫گور بابات.
‫ببریدش داخل چادرِ من.
‫- پُر کنید! ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫بذار یه کم به خواهرم وقت بدیم ‫تا درک کنه توی چه شرایطیه.
‫که چقدر آدم رو به کُشتن داد.
‫مطمئنید؟
‫مختصات کلیدیِ شهر رو مورد بررسی قرار دادیم.
‫نگران نباش.
‫با شناختی که از خواهرم دارم، ‫به زودی بازم شلیک می‌کنی.
‫می‌شنوم...
‫که داری با بندهات سر و کله می‌زنی.
‫ناخودآگاه حس می‌کنم...
‫که از وقتی شناختمت، ‫داشتی همین کار رو می‌کردی.
‫با این بندهای نامرئی‌ای سر و کله می‌زدی ‫که محصورت می‌کنه.
‫نمی‌تونی آزاد بشی،
‫ولی هیچ‌وقت دست از تلاش‌کردن برنمی‌داری.
‫فکر کنم بیشترین چیزی که در موردت ‫دوست دارم، همین باشه.
‫منو دوست نداری.
‫هیچی از عشق سرت نمیشه.
‫برعکس!
‫اتفاقاً زیادی وابسته میشم، زیادی عمیق!
‫واسه همین این باور رو ‫به خودم قبولوندم...
‫که ماگرا دوباره بهم خیانت نمی‌کنه.
‫اگه دوستم داشته باشی، نمی‌کُشیم.
‫اون‌وقت منم که چیزی از عشق سرش نمیشه؟
‫درک می‌کنم که قاتل و خائنی.
‫آخرین باری که توی پنسا بودم، ‫یه مراسم اعدام راه انداخت.
‫یعنی اون قاتل نیست؟
‫«خائن»، «قاتل»، اینا فقط یه مُشت کلمه‌ان.
‫و حقیقت رو اون جناحی دیکته می‌کنه ‫که توش حضور داشته باشی.
‫- تو توی جناحِ ترایونتیسی‌ها هستی. ‫- نه.
‫من توی جناحِ خدا هستم.
‫اگه غیر از این بود، چه توجیهی داری ‫که با وجود حکم اعدامم هنوز زنده‌ام؟
‫و در آستانۀ پس‌گرفتنِ تاج و تختم هستم.
‫بچۀ نابینات رو خدا برام فرستاد
‫تا اعدامم رو اون‌قدر طول بدم ‫که بتونم فرار کنم.
‫اون به تو مم مربوطه، ‫حالا مهم نیست چند بار انکارش کنی.
‫هدفش رو انجام داده ‫و به‌خاطر سپرده میشه.
‫تو یه هیولایی.
‫تو هم یه ساحری!
‫شاید سلطنتِ کوتاه‌مدتِ مادرت ‫باعث شده باشه به اشتباه...
‫جور دیگه‌ای فکر کنی.
‫ولی هزارتا ساحریاب ‫دقیقاً بیرونِ همین چادر هست
‫که در کمال خوشحالی زنده‌زنده می‌سوزوننت ‫تا بهت یادآوری کنن که کی هستی.
‫فقط می‌خوام بهت یادآوری کنم که خودت کی هستی.
‫اون‌وقت کی هستم؟
‫تو مادرِ ولفه‌ای.
‫و اون بهت نیاز داره.
‫گفتی به این دنیا آورده شده تا نجاتت بده. ‫خب، شاید هنوز کارش تموم نشده باشه.
‫اون پسر توئه.
‫اون پسر توئه، سیبث.
‫اون پسر توئه.
‫وای، لطفاً بیدار شو، لطفاً بیدار شو.
‫اسمت چیه؟
‫اسمت رو بهم نمیگی؟
‫نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫تو رهبر الکنی هستی؟
‫آره.
‫ولی اهل اینجا نیستی.
‫لهجه‌ات رو نمی‌شناسم ‫ولی مال کوهستان نیست.
‫- دارن تعقیبت می‌کنن؟ ‫- نه.
‫گفتی نمی‌خوای دروغ بگی.
‫داشتن تعقیبم می‌کردن ‫ولی خیلی وقته دارم سفر می‌کنم
‫و ردی به‌جا نذاشتم.
‫شایدم گذاشته باشی.
‫آره، شاید.
‫استراحت کن. ‫به محض اینکه بتونی راه بری، از اینجا میری.
‫شاید بیشتر از اونی طول بکشه ‫که فکرش رو می‌کنی.
‫حالا چرا؟
‫من باردارم.
‫داره بیدار میشه.
‫ماگرا. ماگرا.
‫عمارت یهویی از هم پاشید.
‫می‌دونم. رهبر رعده. یا همون بمب.
‫نتونستید جلوشون رو بگیرید؟
‫نه.
‫ولفه!
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫جاش امنه. نجاتش دادی.
‫کوفون کجاست؟ چرا اون اینجا نیست؟
‫جلوتر فرستادیمش تا به تو هشدار بده.
‫نه، اینجا نبوده.
‫کجاست؟ ممکنه آسیب دیده باشه. ‫پیداش می‌کنیم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫مامان. مسخره‌بازی در نیار.
‫نه، تو نهایت تلاشت رو کردی ‫تا با ترایونتیس صلح کنی.
‫نه، کارِ ترایونتیس نیست.
‫کارِ سیبث ـه.
‫آخه چطور ممکنه؟
‫سیبث یه اتحاد...
‫بینِ ساحریاب‌های شورشی ‫و ارتش تورمادا برقرار کرده.
‫نذاشتم اعدام بشه.
‫گذاشتم ساحریاب‌ها زنده بمونن.
‫ارتشی رو ساختم که الان نابودمون می‌کنه.
‫صبر کن، صبر کن. مامان. مامان.
‫هانیوا، چی می‌بینی؟
‫کلبه‌ها آتیش گرفتن.
‫همه جا کلی آدم مُرده و زخمی هست.
‫مردم همین‌جوری ‫دارن برای خودشون پرسه می‌زنن...
‫و به نظر وحشت‌زده میان.
‫معلومه که وحشت‌زده‌ان.
‫آتیش داره مثل بارون از آسون می‌باره.
‫دیگه آتیشی از آسمون نمی‌باره.
‫فعلاً آره.
‫سیبث می‌خواد بهمون بفهمونه ‫که کنترل دستِ اونه.
‫تاماکتی، گارد سلطنتی رو جمع کن ‫تا آتیش‌ها رو خاموش کنید
‫و زخمی‌ها رو جمع و معالجه کنید.
‫اونایی که می‌تونن سریع راه بیفتن رو ‫ببرید آلتونا...
‫و اونجا دوباره جمع می‌شیم ‫و برای جنگ آماده می‌شیم.
‫باید برادرت رو پیدا کنیم.
‫مامان و ولفه رو پیدا کردیم.
‫کوفون رو هم پیدا می‌کنیم.
‫بیا مامان.
‫کوفون! شرمنده که تا الان ‫درست و حسابی آشنا نشده بودیم.
‫مطئناً خودت می‌دونی...
‫سرم شلوغ بوده.
‫می‌دونم کی هستی.
‫آره، مطمئنم می‌دونی.
‫و می‌خواستم بگم...
‫که هر چقدر هم که شرایط الان ‫وخیم به نظر بیاد،
‫هنوز یه سری گزینه داری.
‫گزینه؟
‫هیچ‌وقت درست و حسابی ‫قدرِ موهبت‌هات دونسته نشده.
‫خب، پایاهایی فکر می‌کنن تو ساحری،
‫ترایونتیسی‌ها فکر می‌کنن ‫تهدیدی برای جمهوری هستی ولی من...
‫تحسینت می‌کنم.
‫پتانسیل بالات رو درک می‌کنم.
‫اگه بهم ملحق بشی...
‫می‌خواستی ما رو بکُشی.
‫خب، آره، ولی مال قبلاً بود.
‫اوضاع عوض شده.
‫مطمئناً روحم هم خبر نداشت ‫که با ملکه کین متحد میشم.
‫وقتی کارش باهات تموم بشه، می‌کُشتَتِت.
‫دقیقاً.
‫یا شایدم من بکُشمش.
‫یا شایدم هیچ‌کس، کسی رو نکُشه.
‫هر روز یه روزِ جدیده، کوفون.
‫امروز می‌تونه یه روز جدید برات باشه.
‫گور بابات.
‫آره، عجیب نیست.
‫پسرای هم‌سن و سالِ تو ‫فکر می‌کنن خیلی حالیشونه،
‫در صورتی‌که در واقعیت اون‌قدر احمقن ‫که متوجه نیستن چیا رو نمی‌دونن.
‫می‌دونم پدرم تو رو می‌کُشه.
‫گفتم که. احمقی!
‫کلی وقت برای آموزش‌دادنت داریم.
‫چی شده؟
‫ملکه فرستاده دنبالش.
‫برای چی؟
‫خودت ازش بپرس.
‫اردوگاه‌هاشون حدود ۱۰۰ ضربان قلب ‫به سمت شرقه.
‫چند تا سرباز دارن؟
‫حدوداً ۵۰ تا می‌بینم.
‫بقیه‌شون کجان؟
‫هیس.
‫نمیشه از شهر خارج شد.
‫می‌ریزن توی شهر؟
‫فکر نکنم.
‫اگه بتونن همین‌جوری بمب بندازن،
‫چرا سربازهاشون رو به خطر بندازن؟
‫سیبث می‌خواد شهرش رو پس بگیره.
‫چرا باید نابودش کنه؟
‫می‌تونست کلی بمب دیگه بفرسته.
‫ولی همین که هنوز سر پاییم ‫یعنی شهر رو سالم می‌خواد.
‫برای این کار، باید یه ارتش بفرسته.
‫اگه هارلن و تِرِور تونسته باشن ‫توی ترایونتیس، مسئولین رو قانع کرده باشن،
‫ممکنه الان با نیروهای پشتیبانی ‫توی راهِ برگشت باشن.
‫مامان. هارلن مُرده.
‫در راه نجاتِ من مُرد.
‫مامان...
‫ازم خواست یه چیزی رو بهت بدم.
‫یه کلید؟
‫برای چیه؟
‫نمی‌دونم. گفت شاید به‌درد بخوره.
‫هانیوا؟
‫کوفون.
‫کوفون؟
‫آره. بابا.
‫می‌خواد کناره‌گیری کنی ‫و کامل تسلیم بشی.
‫تنهایی میری توی اردوگاهش
‫و تاج و تخت و قلمروت رو ‫در اختیارش قرار میدی.
‫میگه اگه زودتر نری، اون‌وقت...
‫پنسا و همۀ آدمای توش رو خاکستر می‌کنه.
‫صرفاً نمی‌خواد قلمروش رو پس بگیره.
‫می‌خواد منو مجازات کنه.
‫- نباید بری. ‫- قرار نیست در موردش بحث کنیم، هانیوا.
‫- معلومه که میرم. ‫- می‌کُشَتِت.
‫اگه نَرَم، همه‌مون و خیلی‌های ‫دیگه رو می‌کُشه.
‫اون خواهرمه و با اینکه خیلی ازش بیزارم،
‫وقتش که رسید، نتونستم بکُشمش.
‫شاید اونم همین‌طوری ‫برای کُشتنم دست‌دست کنه.
‫این حرفتو خودتم قبول نداری.
‫مهم نیست. بایدم برم. نمیشه بذارم همین‌جوری..
‫- ماگرا! ‫- مامان!
‫پاریس میگه غذا نمی‌خوری.
‫چرا اجازه ندارم از این غار بیام بیرون؟
‫زندانی‌تون هستم؟
‫روستایی‌ها به غریبه‌ها مشکوکن.
‫برات امن نیست که بری بیرون.
‫خب، اگه نمی‌خوان اینجا باشم ‫پس میرم.
‫کجا میری؟
‫حتی اسمت رو بهم نگفتی ‫و نگفتی از کجا اومدی.
‫اگه می‌خوای بهت اعتماد کنیم،
‫تو هم باید به ما اعتماد کنی.
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫خب، اونی که داشته ازت محافظت می‌کرده منم.
‫ماگرا هستم.
‫- چی؟ ‫- اسمم ماگراست.
‫ماگرا؟ ‫ماگرا دیگه چه‌جور اسمیه؟
‫«بابا» دیگه چه‌جور اسمیه؟
‫به نکتۀ خوبی اشاره کردی، ماگرا.
‫چرا خودت اومدی ازم محافظت کنی؟
‫چون منم یه زمان توی همین وضعیت بودم ‫که الان هستی.
‫چطور تونستی اعتماد روستایی‌ها رو ‫به خودت جلب کنی؟
‫قوی‌ترین جنگجوشون رو شکست دادم.
‫پس به گمونم باید تو رو شکست بدم.
‫آره.
‫باید... باید برم.
‫نه، نه، نه. نمی‌تونیم بذاریم بری.
‫در جا می‌کُشَتِت...
‫و هیچ ثمره‌ای برامون نداره.
‫پس پنسا چی؟
‫کل شهر رو می‌سوزونه تا منو آزار بده.
‫نمی‌تونم بذارم همچین اتفاقی بیفته.
‫هارلن.
‫چی شده؟
‫همیشه سه قدم از بقیه جلوتر بود.
‫مرد خیلی آزاردهنده‌ای بود.
‫دلیلی برای اعتماد کردن بهم نداد. ‫ولی بازم بهش اعتماد کردم.
‫خب، می‌تونست خودشو نجات بده ‫ولی برگشت دنبالم.
‫اینجا نیست؟
‫- نیست؟ ‫- نه.
‫اون عاشقت بود.
‫ازش سوء استفاده کردم.
‫الانم که مُرده.
‫به نظر من که هارلن کسی نبود که اگه خودش ‫نمی‌خواست، می‌شد ازش سوء استفاده کرد.
‫چی شده؟
‫- مامان. ‫- می‌تونی بیاریش؟
‫یه چوب‌دستیِ صوتی؟
‫دیگه چی توی جعبه‌ست؟
‫فقط یه نقشۀ قدیمی.
‫شبیه پنسا می‌مونه.
‫پنساست، ولی...
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫وای، هارلن.
‫کثافتِ آب‌زیرکاه.
‫چی شده؟
‫تونل‌ها! تونل‌های قاچاقچی‌ها.
‫به کجا ختم میشن؟
‫بیرونِ شهر. بیا.
‫ملکۀ من.
‫تورمادا، بیا بشین پیشم.
‫طرح‌تون چطور داره پیش میره؟
‫تا الان پیام‌مون ‫ دیگه باید تحویل داده شده باشه.
‫کاملاً مطمئنم...
‫که خواهرم به زودی می‌رسه تا تسلیم بشه.
‫و وقتی اومد،
‫کل پایا مال ما میشه.
‫به نظرم با خاک یکسان‌کردنِ پنسا ‫پیامِ مهیج‌تری می‌فرسته.
‫این همه تحمل نکردم ‫که برای یه جسد و خاک فرمانروایی کنم.
‫پایا با تسلیم‌شدن ماگرا، زیر بار میره.
‫الان بحثم پایا نیست.
‫ترایونتیس.
‫قدرت اونا رو دست کم نگیرید.
‫قدرت ما رو دست کم نگیر.
‫باور کنید دست کم نگرفتم.
‫ولی یه تقاضا دارم.
‫- خواهرزاده‌تون... ‫- کوفون؟
‫کاش قبل از آزادکردنش ‫با من هماهنگ می‌کردین.
‫الان که بقیۀ بچه‌های جرلامارل رو ‫از دست دادم
‫برام مهرۀ ارزشمندی می‌شد.
‫متوجه هستی که توافقم با ساحریاب‌ها...
‫بر اساس قراریه که همۀ بینایان ‫ساحر هستند
‫و باید سوزونده بشن؟
‫تا ابد نیازشون ندارم که.
‫این مدت داشتم روی طرحی کار می‌کردم ‫که دیگه نیازی به بیناییِ اونا نباشه.
‫ولی تا اون‌موقع...
‫ساحریاب‌ها باید با یه سری ‫استثناهای خاص، موافقت کنن.
‫- ساحریاب‌ها بعضی وقتا خطرناک میشن. ‫- منم همین‌طور.
‫اونا خیلی قدرت توی جناحشون دارن.
‫امیدوارم بهتون برنخوره، ولی...
من عقاید خاصی ندارم
‫نداری؟
‫- مطمئنی داری درست نقشه‌خوانی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫همۀ مکان‌ها رو زده.
‫بده ببینم.
‫از این‌طرف.
‫خب، طبق نقشه باید همینجا باشه.
‫چیزی نمی‌بینم.
‫خب، شاید نقشه اشتباه کرده.
‫تو هارلن رو نمی‌شناختی.
‫نقشه اشتباه نکرده.
‫سلام؟
‫اینجا چیزی نیست.
‫الان برمی‌گردم.
‫تونل رو تا تهش رفتیم.
‫از یه غار کوچیک توی کوهستان بیرون میاد.
‫همین غربِ پنسا.
‫اگه الان راه بیفتیم، می‌تونیم قبل از اینکه ‫بفهمن رفتیم، تا وسطای راهِ آلتونا بریم.
‫چه دلیلی داره که بمب‌هاشون رو نیارن آلتونا؟
‫ارتش سیبث هنوز کوچیکه.
‫می‌تونیم توی آلتونا دوباره جمع بشیم. ‫سربازها رو جمع کنیم.
‫قبل از اینکه مثل اینجا بتونن مستقر بشن
‫آماده باشیم.
‫نباید وقت رو هدر بدیم.
‫سروان گاست، به افرادت بگو ‫شهروندان رو فوراً یکجا جمع کنن.
‫هیچ‌کس بارِ سنگین برنمی‌داره.
‫هانیوا! تو و رِن سروان رو ببرید ‫همون ورودی‌ای که پیدا کردید.
‫کوفون، تاماکتی، رنجر.
‫یه لحظه تنهامون بذارید.
‫سگت بوی گند میده.
‫بیا بالا.
‫نه، بوی خودمه.
‫برو بالا، پسر.
‫باید بری خونه، دوستِ من.
‫خونه‌ام به لطفِ تو منفجر شد.
‫- می‌دونی منظورم چیه. ‫- تو هم می‌دونی منظورم چیه.
‫تقریباً ۲۰ ساله که از بشریت دوری کردم.
‫و اگه از این قضیه زنده بیرون بیام،
‫به زودی روزش می‌رسه ‫که بیست سال دیگه ازشون دوری کنم.
‫ولی امروز، روزش نیست.
‫لعنت بهت، رنجر.
‫اگه بلایی سرت بیاد،
‫«لو» می‌افته دنبالم و توی خواب می‌کُشَتَم.
‫نه. قبلش بیدارت می‌کنه ‫تا دردش رو حس کنی.
‫خودم تصمیم گرفتم که از کوهستان برم.
‫شاید معلوم بشه که اشتباه فاحشی کردم ولی...
‫در حال حاضر شمشیرم تیزه.
‫سیگارم خوبه و آفتاب بالای سرم گرمه.
‫پس، با در نظر گرفتنِ تمام این شرایط...
‫احتمالاً همینجا بمونم ‫تا بفهمم ماجرا چطور تموم میشه.
‫نظرت چیه؟
‫نظرم اینه که زیادی داری ‫اون گیاهه رو دود می‌کنی.
‫- آره، شاید. ‫- زیاد از حد!
‫یا شایدم تو به اندازۀ کافی نمی‌کِشی.
‫همۀ شهروندان رو جمع کردیم.
‫اونایی که هنوز نیومدن، تو راهن.
‫توی صدات بی‌قراری می‌شنوم.
‫تا حالا برات سؤال شده که چرا گاومیش و آهو ‫می‌خوریم ولی خرس نمی‌خوریم؟
‫وقتی گاومیش و آهو رو شکار می‌کنی ‫فرار می‌کنن،
‫و برای همین آسیب‌پذیر میشن.
‫اگه خرس رو شکار کنی،
‫خرس هم شکارت می‌کنه.
‫یه قانون کلی هست که میگه ‫اونایی که فرار می‌کنن، خورده میشن.
‫قبول کردی که توی آلتونا ‫شانس موفقیت‌مون بیشتره.
‫آره، ولی قبلش باید زنده برسیم آلتونا.
‫مامان، واقعاً شرمنده‌ام.
‫- همه‌ش تقصیر منه. ‫- کوفون. کوفون.
‫- تقصیر منه. من آزادش کردم. ‫- من گذاشتم زنده بمونه.
‫آهای، آهای، عزیزای من. ‫گوش کنید چی میگم.
‫هانیوا.
‫شماها صرفاً خانوادۀ من نیستید.
‫بهترین آدمایی هستید که تا حالا شناختم.
‫یه مدت زیادی، همۀ تقصیرها رو ‫از چشمِ خودم می‌دیدم،
‫برای اتفاقِ الکنی، برای ایدو، ‫برای همۀ اتفاقاتِ قبلش.
‫و از دوستِ هرازگاهی دانام یعنی رنجر، ‫یاد گرفتم...
‫که سرزنش‌کردنِ خودمون هیچ فایده‌ای نداره.
‫باید به آینده توجه کنید، نه گذشته.
‫- آره. ‫- شما بودی این کار رو می‌کردی؟
‫یه مرد عاقل‌تر از من این کار رو می‌کرد.
‫بریم عزیزای دلم.
‫یالا عزیزم. نه، نه.
‫- نباید وایستیم. ‫- می‌خوام برم خونه.
‫نمی‌تونیم بریم خونه. ‫باید به راه‌مون ادامه بدیم.
‫- نه، نمی‌خوام. ‫- «بِلا»، خواهش می‌کنم!
‫ببخشید. اسمت بِلاست؟
‫- آره. ‫- وای، چه اسم قشنگی.
‫اسم من ماگراست.
‫ملکۀ من!
‫- ترسیدی، بِلا؟ ‫- بله.
‫منم ترسیدم.
‫ولی می‌دونی، ‫یه چیزی دارم که کمکم می‌کنه.
‫بگیرش دستت.
‫یه چوب‌دستیِ صوتی‌ـه.
‫و می‌دونی، یه چوب‌دستیِ صوتیِ ساده نیست.
‫چوب‌دستیِ صوتیِ ملکه‌ست.
‫حالا گوش کن.
‫می‌دونی، داشتم دنبال کسی می‌گشتم ‫که بتونه برام نگهش داره و ازش محافظت کنه.
‫- به نظرت تو می‌تونی؟ ‫- بله.
‫خوبه.
‫تو برام از تونل بیارش بیرون.
‫و اگه ترسیدی، فقط بزنش به دیوار...
‫و به صداش گوش کن.
‫و یادت باشه که فرستادۀ ملکه هستی.
‫باشه؟
‫حالا برو، دختر شجاع.
‫با این سرعت تا یه روزِ دیگه ‫زیرِ زمین می‌مونیم.
‫با سرعت آروم‌ترین شهروندان‌مون می‌ریم.
‫بابا واس، میری پشت جمعیت؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫- کجاست؟ ‫- همین چند لحظه پیش اینجا بود.
‫وایستید!
‫هانیوا.
‫بابا؟
‫- کجاست؟ ‫- بابا؟
‫نمی‌دونم.
‫پدر!
‫شاید برگشته تا به اونایی که ‫عقب موندن کمک کنه.
‫- چند تا دیده‌بان می‌فرستم تا پیداش کنن. ‫- نه.
‫اونجا نیست.
‫منظورت چیه؟ چی بهت گفت؟
‫بهم چیزی نگفت ‫چون می‌دونست جلوش رو می‌گیرم.
‫من پدرتون رو بهتر از خودم می‌شناسم، ‫شما هم می‌شناسیدش.
‫برگشته.
‫- چی؟ ‫- چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫نمی‌تونه کل ارتش رو تکی شکست بده.
‫رفته خواهرم رو بکُشه.
‫واقعاً زیادی علف می‌کِشی.
‫این‌جوری نیست.
‫کجا میری؟
‫می‌خوام اون ملکۀ اهریمنی رو پیدا کنم ‫و قلبش رو از جا در بیارم.
‫به نظر فکرِ افتضاحی میاد.
‫میشه منم بیام؟
‫حتماً.
‫حواست به گرگ‌ها باشه، بابا واس.
‫ما خودمون یه پا گرگیم.
‫خیلی خب.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»