‫می‌خوام یه سری نیرو جلوی کلیساهاشون
‫و جلوی تک تک خونه‌هاشون گذاشته بشه ‫چون شاید برگشتن.
‫فکر نمی‌کنم ساحریاب‌ها ‫به این زودی‌ها برگردن خونه.
‫اعتقاداتشون رو ممنوع اعلام کردی.
‫خب، اعتقاداتشون توی کل پایا ممنوع شده. ‫کجا می‌خوان برن؟
‫پادشاهی بزرگیه.
‫حدسم اینه که میرن شهرهای دور از مرکز، ‫مثلاً لبنین، التونا،
‫یه پناهگاه پیدا می‌کنن ‫که دردشون رو بیشتر بفهمه.
‫لرد دیگو و لرد تورانس خبر رو منتشر کردن؟ ‫می‌خوام پیداشون کنید.
‫آره کردن.
‫شاید یه خبرایی به دست‌مون برسه.
‫اعضای شورا همین الانش هم جمع شدن.
‫خبری از خانواده‌ام نشده؟
‫حتی اگه همه چیز توی «عمارت بصیرت» ‫بی‌عیب و نقص پیش رفته باشه،
‫بازم تا الان برنمی‌گشتن.
‫کِی شده که همه چی بی‌عیب و نقص پیش بره؟
‫گفتی اعضای شورا جمع شدن؟
‫آره.
‫چرا صداشون رو نمی‌شنوم؟
‫بوی خون به مشامم می‌خوره.
‫همه‌شونن؟
‫آره فکر کنم.
‫لرد دیگو.
‫ساحریاب‌ها!
‫خون‌شون هنوز گرمه.
‫بذار ببرمت یه جای امن.
‫«دیدن»
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫- خیلی خب، فایده‌ای نداره. ‫- در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫این‌طور نیست که فقط لازم باشه ‫قبل از تورمادا برسیم پنسا.
‫باید وقتی می‌رسیم اونجا ‫اون‌قدر وقت داشته باشیم که لشکر جمع کنیم،
‫تدابیر دفاعی رو تقویت کنیم، یه نقشه بریزیم.
‫راه سریع‌تری بلدی؟
‫خب، آره، اتفاقاً بلدم.
‫یه مسیر دیگه هست که بعضی وقتا ‫قاچاقچی‌ها ازش استفاده می‌کردن.
‫اون‌وقت چرا تازه الان داری میگی؟
‫چون خطرناکه، خب؟
‫ولی یه روز کامل جلومون میندازه. ‫شایدم دو روز.
‫می‌خوای از سرزمین‌های پَست ردشون کنی! ‫آره، دیوونه‌ای.
‫این سرزمین‌های پَست دیگه چی‌ان؟
‫روی هیچ نقشه‌ای نیستن.
‫و زمین ناهموارش مشکل‌سازه!
‫- منظورت از «مشکل‌ساز» چیه؟ ‫- یه سری سرباز رو اونجا از دست دادیم.
‫- چطور از دست دادیم‌شون؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫- اونجا روح داره! ‫- دلیلش اون نیست.
‫خیلی خب، ایده آل نیست ‫ولی سریع‌ترین راه برگشته.
‫تازه ما هفت نفریم و سه نفرمون بینایی داریم.
‫تا حالا هزار بار ‫با تعداد خیلی کمتری از اونجا رد شدم.
‫چند بار؟
‫دو بار.
‫خودت بیفت جلو.
‫آره، صحیح! ‫اونی که نقشه داره رو تنبیه کن.
‫چطور گذاشتیم این ساحریاب‌ها ‫از تدابیر دفاعی‌مون رد بشن؟
‫تعدادشون زیاد نبوده.
‫کلاً سه یا چهار نفرشون لازم بوده.
‫اونا غیرنظامی‌های کاملاً بی‌دفاع بودن.
‫تقصیر منه.
‫ماگرا.
‫در آستانۀ قرارگرفتن زیر دستِ جلاد بودن.
‫ولی گذاشتم برن.
‫بهشون رحم کردی.
‫رحم من الان کل شورامون رو به کُشتن داد.
‫خواهرم راست می‌گفت.
‫خشونت باید با خشونت جواب داده بشه.
‫این ساحریاب‌ها رو پیدا می‌کنم.
‫یه مُشت قاتلن و تقاصش رو پس میدن.
‫فقط ازت می‌خوام این قضیه رو به من بسپاری.
‫نباید دست‌های خودتو کثیف کنی.
‫دیگه برای این کار دیر شده.
‫خوش‌اومدی، نمایندۀ شورا.
‫خیلی به موقع اومدی.
‫بهم خبر دادن تونستی یه گُردان کامل رو ‫در برابر یه مَرد از دست بدی.
‫مَردی که گفتی کُشتیش.
‫آره، آره، آره. بابا واس.
‫همه‌ش تقصیر منه، ‫درس عبرت شد و از اینجور چیزا.
‫ولی چرا در مورد اشتباهات گذشته صحبت کنیم...
‫وقتی که می‌تونیم در مورد این صحبت کنیم ‫که چند تا سرباز برام آوردی؟
‫به طرز حقیرانه‌ای کمن. ‫باید احتیاط می‌کردم.
‫تا وقتی‌که وفاداری ژنرال‌ها رو نخریدم،
‫نمی‌تونم مشارکتم توی این قضایا رو آشکار کنم.
‫محاسبات منطقی‌ایه.
‫شاید! ولی یه هنگ‌مون کم شد.
‫هنوزم می‌تونیم پنسا رو شکست بدیم؟
‫هنوز قدرت بمب‌های منو دست کم می‌گیری.
‫نگران اینم که سرباز به اندازۀ کافی ‫نداشته باشیم که اونا رو کار بذاریم.
‫دیگه نیازی به سرباز نیست.
‫دستگاه‌هایی ساختیم که می‌تونن این بمب‌ها رو ‫از فاصلۀ خیلی زیاد پرتاب کنن.
‫- این دستگاه‌ها رو تست کردی؟ ‫- داری به شعورم توهین می‌کنی.
‫بچه‌های بینا چی؟
‫بدونِ اونا چه‌جوری می‌خوای ‫به فعالیت‌هات ادامه بدی؟
‫پیداشون می‌کنیم.
‫در ضمن، بیناهای دیگه‌ای هم تو کار هستن.
‫تا اون‌موقع، مهمات‌مون برای...
‫یکسان‌کردنِ کل پادشاهی پایا با خاک، ‫بیشتر از حد کافیه.
‫خب، پس...
‫به گمونم بهتر باشه به سمت پنسا پیشروی کنی.
‫نیروهای من در اختیارت.
‫- از این بابت تشکر می‌کنم. ‫- فرمانده!
‫به پیش!
‫برمی‌گردی خونه؟
‫آره. یه امپراتوریِ توی وضعیت بحرانی دارم ‫که باید مدیریتش کنم.
‫تو هم باید بری یه پادشاهی رو فتح کنی.
‫سفر بخیر.
‫هارلن، توی یه عمر ایده‌های بدی که داشتی...
‫این از همه بدتره.
‫آره. دیگه نمیشه برگشت.
‫باید با خواهرت صحبت کنی.
‫با تفنگ به سمتم شلیک کرد.
‫کوفون، می‌دونی چرا مادرت ‫از سیبث خیلی ملکۀ بهتری میشه؟
‫نه. چون دیوونه نیست؟
‫چون دلسوزه.
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم پادشاه بشم
‫چون حس دلسوزیِ من ‫از غریزه‌ام برای جنگیدن ضعیف‌تره.
‫شاید همین ویژگی یه جنگجوی خوب می‌سازه. ‫نمی‌دونم.
‫ولی چیزی که می‌دونم اینه که ‫تو به مادرت رفتی.
‫از همون بچگی‌هات، دلسوز و دانا بودی.
‫می‌دونم فکر می‌کنی این موضوع ‫نازک‌نارنجی‌ات می‌کنه...
‫ولی برعکس قوی‌ات می‌کنه.
‫مثل مادرت. ‫تو پادشاه خیلی خوبی میشی.
‫چی؟
‫چی میگی برای خودت؟ ‫من پادشاه نمیشم.
‫حرفِ شاهزاده‌های درست و حسابی رو زدی.
‫خواهش می‌کنم، برو با خواهرت صحبت کن.
‫تأثیری نداره.
‫به این میگن روحیه، پسر!
‫ببین...
‫- شما دوتا رو تنها می‌ذارم. ‫- رِن.
‫- بالاخره باید صحبت کنیم. ‫- باید؟
‫فقط تصمیم من نبود، می‌دونی که؟
‫مامان و بابا هم می‌خواستن ‫از شرشون خلاص بشن.
‫علم و دانشی که توی اونجا انبار شده بود ‫می‌تونست دنیا رو عوض کنه.
‫فکر کردی من نمی‌دونم؟
‫هانیوا، داشتن بمب می‌ساختن.
‫اونا دارن بمب می‌سازن، نه ما.
‫ما فرق می‌کردیم.
‫تو که خیلی سریع دست به تفنگ شدی.
‫شرمنده. اون کارم اشتباه بود.
‫آره، اشتباه خیلی بزرگی بود.
‫بیخیال، انگار خودش اشتباه نکرده. ‫قضیۀ سیبث!
‫بابا، چی شده؟
‫تنها نیستیم.
‫لعنت به اینجا.
‫یکی رو دیدم.
‫اونم یکی دیگه.
‫تعدادشون بیشتره.
‫حداقل شش نفرن.
‫از پس شش نفر برمیایم، مگه نه؟
‫سلام!
‫می‌خوایم رد بشیم. ‫کاری باهاتون نداریم.
‫ولی... تا دندون مسلحیم.
‫سگ دارن.
‫اونا سگ نیستن.
‫آروم! گندش بزنن.
‫گانتر!
‫لعنتی! گندش بزنن! نه!
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی.
‫- کوفون. زخمی شدی؟ ‫- نه.
‫هانیوا کجاست؟
‫ولم کنید لعنتیا!
‫هانیوا!
‫هانیوا.
‫بابا!
‫- کجاست؟ ‫- بردنش.
‫رفت!
‫چی شده؟ چرا وایستادیم؟
‫یکی توی جاده‌ست، قربان.
‫چی شده؟
‫دست نگه دارید.
‫کی هستید؟ چی می‌خواید؟
‫دنبال تورمادا می‌گردم.
‫من تورمادا هستم.
‫من میارمش.
‫بیا پایین.
‫اون‌وقت تو کی باشی؟
‫تورمادا، من سیبث کین هستم.
‫علیاحضرت.
‫مفتخرمون کردید.
‫شنیده بودم باهوشه‌شون تویی.
‫حالا، اون سلاح‌های فوق‌العاده کجان ‫که این‌قدر آوازه‌شون پیچیده؟
‫استخوون انسانی داره؟
‫اینا دیگه چی‌ان؟
‫بچه که بودم یه قصه‌هایی در مورد اینا شنیدم.
‫یه قبیله هست که مثل حیوون‌ها زندگی می‌کنه.
‫هم‌نوع‌های خودشون رو شکار می‌کنن و می‌خورن.
‫منم اون قصه‌ها رو شنیدم.
‫جسم‌خوارهای لعنتی!
‫آدم‌خوارها! توی کتاب‌ها در موردشون خوندیم.
‫خیلی خب، چی‌کار می‌خوایم بکنیم؟ ‫باید پیداشون کنیم.
‫باید پخش شیم.
‫کل منطقه رو بگردیم.
‫نه، این‌جوری خیلی طول می‌کشه. ‫دیر می‌رسیم بهشون.
‫شایدم نه. ‫حتماً یه دلیلی داشته که زنده گرفتنشون.
‫حرفت چیه؟
‫زنده نگه‌شون داشتن تا گوشت‌شون فاسد نشه.
‫کوفون، ازت می‌خوام برگردی پنسا ‫و به مادرت بگی تورمادا داره میاد.
‫نه. نه، من نمی‌رم. هانیوا لازمم داره.
‫پسرت و مادرت هم لازمت دارن!
‫فوراً سوار اسب شو و برو پنسا ‫و بهش هشدار بده.
‫رِن، باهام بیا.
‫پسش می‌گیریم.
‫- رمند اسکلت. ‫- کی هستی؟
‫تاماکتی جون.
‫شنیده بودم از گور برگشتی،
‫و به محض اینکه برگشتی، ‫ارتشی که بهش خدمت می‌کردی رو منحل کردی.
‫من به ملکه خدمت می‌کنم.
‫و تو با اونایی متحد شدی
‫که به تاج و تختش صدمه وارد می‌کنن.
‫من یه آهنگر ساده‌ام.
‫من با کسی متحد نشدم.
‫خب پس...
‫دیگه وقتشه که قرار بدی.
‫ملکه!
‫سلام. رمند هستی، درسته؟
‫علیاحضرت.
‫دنبال چند تا ساحریاب می‌گردم.
‫ساحریاب‌ها همه‌شون منحل شدن، ملکۀ من.
‫مطمئنی می‌خوای این‌جوری پیش بریم؟
‫تاماکتی جون.
‫- اونا کجان؟ ‫- خبر ندارم! نمی‌دونم.
‫دستش رو بذار روی میز.
‫این یه شمشیر سوت‌دارـه.
‫بعید می‌دونم تا حالا از اینا درست کرده باشی.
‫چنان استعداد هنری‌ای لازم داره ‫که هر کسی نداره.
‫تیغش به قدری با ظرافت، تیز شده ‫که تقریباً میشه گفت فراتر از توان انسانه.
‫این ساحریاب‌هایی که دنبالشون می‌گردیم ‫تازگی ۱۲ تا پایاییِ بیگناه رو به قتل رسوندن.
‫اگه پیداشون نکنیم، ‫به کُشتارشون ادامه میدن.
‫پس لطفاً میشه بهمون بگی کجا هستن؟
‫نمیگم!
‫درک می‌کنم.
‫احتمالاً بدون اون انگشت، ‫بازم بتونی شمشیرهات رو بسازی
‫ولی وقتی شَستت رو قطع کنم چی میشه؟
‫نه، لعنتی!
‫نه! توی حیاط میسون هستن.
‫یه خونه پشتشه. همه‌شون اونجان.
‫ممنون.
‫مرتدِ پدرسوخته!
‫امیدوارم گلوی لعنتی‌ات رو بِبُرن.
‫خودت و اون بچه‌های کثافتت!
‫کل دستش رو قطع کن.
‫آره. از این‌طرف.
‫ایدو هم قبلنا این‌جوری ردیابی می‌کرد.
‫پدرم یه برده دار بود.
‫بهمون یاد داد این‌جوری ردیابی کنیم.
‫مَردهای ترسیده، ‫از خودشون علامت به جا می‌ذارن.
‫اشتباه می‌کنن.
‫ولی اینا...
‫این جونورها...
‫هیچ ترسی ندارن.
‫ردشون رو گُم کردی؟
‫خبری نشد؟
‫ردی به جا نذاشتن.
‫اونا شکارچی‌ان.
‫می‌ذاریم شکارمون کنن.
‫بیاید.
‫تاماکتی جون هستم.
‫می‌دونیم اینجایید.
‫ژنرال ساحریاب‌ها.
‫اومدی دوباره بهمون ملحق بشی؟
‫شایلو! باید می‌دونستم.
‫اینجا خبری از مذاکره‌کردن نیست.
‫قصد نداشتم مذاکره بکنم.
‫روی پشت بومن.
‫برگردید!
‫ماگرا کین. کجایی؟
‫همینجام.
‫ماگرا!
‫بقیه‌تون کجان؟
‫نقشه‌تون چیه؟
‫فکر کردی برای یه مرتدی مثل تو ‫به سوگندم با خدا خیانت می‌کنم؟
‫اختیار اونا دستِ تو نیست.
‫الان به یه ملکۀ دیگه خدمت می‌کنن.
‫چه ملکه‌ای؟ در مورد چی صحبت می‌کنی؟
‫نمی‌دونی؟
‫سیبث و ساحریاب‌ها خدای رعد رو...
‫می‌ریزن روی تو و بچه‌های اهریمنی‌ات.
‫داری برای پادشاهی‌ای می‌جنگی ‫که از قبل شکست خورده.
‫بهتره منو بکُشی، ماگرا کین.
‫وگرنه بعداً پشیمون میشی.
‫تو ساحریابی هستی که دیگه نمی‌تونه راه بره.
‫همین الانش هم مُردی.
‫منو بکُش، کثافت!
‫شایلو.
‫تاماکتی جون.
‫روی سرم عزت بذار. کارمو تموم کن.
‫مرگ لیاقت می‌خواد، شایلو.
‫باور کن من خوب می‌دونم.
‫منو بکُش!
‫بیدار شدی؟
‫اینجا کجاست؟
‫خب، با توجه به بویی که میاد ‫من میگم توی خونه‌شونیم.
‫بوی...
‫وای نه.
‫چیه؟ چیه؟ چیه؟
‫دارن آدم می‌خورن.
‫وای خدا.
‫گانتر؟
‫گندش بزنن.
‫باید از اینجا بریم بیرون.
‫آره.
‫وقتی خواب بودی داشتم تلاش می‌کردم.
‫شاید حیوون باشن ولی گِره زدن رو بلدن.
‫خب، میان کمک‌مون.
‫هانیوا، اگه می‌تونستن ردمون رو بزنن ‫تا الان اومده بودن.
‫و اینکه... باید به فکر پنسا هم باشن.
‫- یعنی چی؟ ‫- کار اولشون هنوز تموم نشده.
‫باید برن خونه. باید به ماگرا هشدار بدن.
‫پدرم منو ول نمی‌کنه.
‫حتی اگه به صلاح کل پادشاهی باشه؟
‫آره. حتی در اون صورت.
‫خب...
‫به گمونم یه آرامش کوچیکی ‫توی دونستنِ این موضوع هست...
‫که... در هر صورت می‌میریم.
‫هِی، هِی، هِی!
‫- هانیوا؟ ‫- بله؟
‫می‌دونی، ما هیچ‌وقت درست و حسابی ‫با هم حرف نزدیم.
‫الان رو برای شروع انتخاب کردی؟
‫عه، ببخشید. جایی کار داری؟
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫خیلی خب. پشت سرت یه شیشۀ شکسته هست ‫که حدود یه طولِ دست فاصله داره،
‫ولی باید بری سمتش.
‫- آره. ‫- کدوم طرف؟ کدوم طرف؟
‫عقب‌تره. آره.
‫الان حدود یه نصف طولِ دست. ‫یه کم عقب‌تر.
‫- نصف دست؟ ‫- آره.
‫خیلی نزدیکی. تقریباً بهش رسیدی.
‫- عقب، عقب، عقب‌تر. ‫- خیلی خب.
‫نمی‌تونم عقب‌تر برم. گندش بزنن.
‫آره. آره، نزدیک شدی.
‫- آره، تقریباً رسیدی. ‫- خیلی خب.
‫یارو داره میاد. یارو داره میاد.
‫- پس کجاست؟ کجاست؟ ‫- ساکت باش.
‫نه... پس آروم بهم بگو. کجاست؟
‫یارو داره میاد. یارو داره میاد.
‫نه، پیداش کردم.
‫خیلی خب. وای گندش بزنن.
‫- نه! نه! ‫- لعنتی. لعنتی.
‫لوشن، تویی؟
‫بله، ملکه.
‫دانشمند ترایونتیسی رو آوردیم.
‫بیاریدش تو.
‫صدای زنجیر می‌شنوم. چرا غل و زنجیر شده؟
‫برای امنیت‌تون، علیاحضرت.
‫این‌جوری با یه دوست جدید و متحد ‫رفتار نمی‌کنن.
‫بازش کن.
‫- ملکه! ‫- همین الان.
‫واقعاً شرمنده‌ام، تورمادا.
‫به گمونم اختلاف کشورهامون اون‌قدر طولانی شده
‫که میشه به لوشن حق داد.
‫اگه جای شما بودم و منو دستگیر می‌کردم، ‫منم همین کار رو می‌کردم.
‫خب، ترایونتیس و پایا چند لحظه ‫تا یه معاهدۀ صلح فاصله داشتن،
‫اون‌وقت نقشۀ حمله کشیدی.
‫معاهده با خواهرتون به من که ‫احساس آرامش نمیداد.
‫الانم که می‌خوای فقط با یه مُشت سرباز ‫به جنگ بری.
‫از این نظر آدم عجیبی‌ام.
‫آره، یه چیزایی در موردت شنیدم.
‫سلاح‌های معرکۀ جدیدت!
‫مثل رعدی که از آسمون‌ها میاد ‫زمین رو از هم می‌شکافن.
‫مزیتی تقریباً فائق‌نیامدنی!
‫گرچه تو نمایندۀ کل ترایونتیس نیستی، مگه نه؟
‫به همون اندازه که ‫شما نمایندۀ کل پایا نیستید. به گمونم!
‫تورمادا، فکر می‌کنم...
‫من و تو بتونیم دوست‌های خیلی خوبی بشیم.
‫چی شده که این اقبال نصیبم شده؟
‫دشمنِ دشمنم، دوستمه!
‫یا رقیب‌تونه.
‫برام سؤال شده که این قضیه ‫چطور تموم میشه.
‫اگه مراقب باشی، ‫شاید سرت رو حفظ کردی.
‫مطمئنم حفظش می‌کنم.
‫چون بدون سرِ من، بمب‌هام صرفاً ‫یه مُشت آهن هستن...
‫و هیچ کاربردی براتون ندارن.
‫و بدونِ بمب‌های من،
‫هیچ‌وقت پادشاهی‌تون رو پس نمی‌گیرید.
‫و بدونِ ارتش من،
‫به یک اندازه در برابر حملات پنسا و ترایونتیس ‫آسیب‌پذیر میشی.
‫به نظر اساس خیلی خوبی ‫برای توافق روی یه قرار میاد.
‫یه سؤالی دارم، ملکۀ من.
‫شما دقیقاً چی می‌خواید؟
‫می‌خوام پادشاهی پدرم رو پس بگیرم.
‫ولی چرا ادامه ندید؟
‫یه دنیای کامل، آنسوی مرزهای پایا هست.
‫من دنبال همچین چیزی‌ام.
‫وقتی پایا مال من شد، می‌تونی در قالب پایگاهی ‫برای ساختن سلاح‌های جدید ازش استفاده کنی،
‫و امپراتوری‌ات رو تا جایی که ‫دوست داشتی توسعه بدی.
‫بهتون نمی‌خوره آدمی باشید ‫که شراکت رو دوست داشته باشه.
‫خب، با هر کسی نه.
‫با یه شوهر.
‫یه پادشاه.
‫- الان پیشنهاد ازدواج دادین، علیاحضرت؟ ‫- ملکه!
‫- اگه این‌طوره، قبول می‌کنم. ‫- صبر کنید!
‫ساکت باش، لوشن. ‫نمی‌شنوی داریم یه لحظۀ خاطره‌انگیز می‌سازیم؟
‫نگید که می‌خواید با یه ترایونتیسی متحد بشیم.
‫نمی‌تونیم به این مرد اعتماد کنیم.
‫شاید حق با تو باشه.
‫شمشیرت رو بده.
‫علیاحضرت؟
‫نظرت چیه، تورمادا؟
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫قطعاً دارید ریسک می‌کنید. ‫از این نظر تحسین‌تون می‌کنم.
‫ولی شما به نظرم آدمی میاید ‫که سال‌ها وقت گذاشته...
‫تا شمّ آدم‌شناسی‌اش قوی باشه.
‫دقیقاً همین‌طوره.
‫ممنون بابت خدماتت.
‫کل زندگیم تنهایی حکمرانی کردم.
‫خسته‌کننده‌ست.
‫تنهایی رو میگم.
‫فقط تا حالا کسی رو ندیده بودم ‫که جیگرش رو داشته باشه.
‫ولی تو ظاهراً مناسب این کاری.
‫همین‌طوره، ملکه! همین‌طوره.
‫هارلن.
‫- این ممکنه تنها شانس‌مون باشه. ‫- هیس!
‫موفق شدی!
‫هانیوا.
‫من اینجام.
‫هارلن.
‫هارلن!
‫هانیوا.
‫من اینجام.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫برگشتی!
‫نرفته بودم.
‫فقط می‌خواستم یه چیز سنگین پیدا کنم ‫که اون عوضی رو باهاش بزنم.
‫- بابا. ‫- هانیوا.
‫- زخمی شدی؟ ‫- نه.
‫- هانیوا. ‫- هارلن کجاست؟
‫یه جورایی انگار نگرانم شدی، بوبو! (بابا)
‫- هارلن! ‫- وای نه.
‫- گندش بزنن. وای خدا. ‫- کمک.
‫اون‌قدری که فکر می‌کردم سریع نبودم، مگه نه؟
‫زخمش عمیقه.
‫چیزی نیست. می‌تونیم جلوی خونریزی رو بگیریم ‫تا اینکه برسونیمش پیش یه حکیم.
‫هانیوا، بـ...
‫اونا آخرین افرادِ این نژاد نبودن، خب؟
‫بیشترن و دوباره برمی‌گردن.
‫پس همه‌تون باید خیلی سریع راه بیفتید برید.
‫اینجا ولت نمی‌کنیم، هارلن.
‫فکر نکنم چارۀ دیگه‌ای داشته باشید.
‫نه.
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره.
‫واقعاً ایرادی نداره.
‫گوش کن، خیلی وقته که دارم فقط ‫از خودم مراقبت می‌کنم، خب؟
‫- ممنونم. ‫- نه، من ازت ممنونم.
‫ببین، حس خوبی داره، خب؟ حس خوبی داره.
‫خیلی خب. حالا گوش کن چی میگم.
‫وقتی این ماجرا رو تعریف می‌کنی...
‫ازت می‌خوام بهم قول بدی
‫که به شدت توی شجاعتم در مواجه‌شدن ‫با مرگ حتمی اغراق کنی.
‫باشه؟
‫اینو بده ماگرا، خب؟
‫و بهش بگو...
‫آره، بهش بگو...
‫اون...
‫نمی‌خواد. خودش می‌دونه.
‫برید. یالا باید برید.
‫اینکه منتظر بمونید تا بمیرم، ‫افسرده‌کننده‌ست.
‫- هارلن. ‫- عیبی نداره، هانیوا.
‫برو. باید برید. برید!
‫گندش بزنن.
‫لعنتی.
‫بابا واس.
‫بله هارلن؟
‫لطفاً نذار شهرم رو بگیرن.
‫هیچ‌وقت مجبور نبودم برای تاج و تختم بجنگم.
‫برای سلطنت به دنیا اومدم. ‫ملکه‌ای که خدا منصوبش کرده.
‫تاج رو سرم کردم ‫ولی همیشه یه کم سبک به نظرم می‌اومد.
‫ولی الان...
‫الان اون تاج، ‫توی شعله‌های سوزانِ جنگ ساخته میشه.
‫و من ملکه‌ای میشم که دوباره جون گرفته ‫ و خودشو با خون دشمنانش تدهین کرده.
‫روحیۀ شاعرانه‌ای دارید، ملکه.
‫حاضریم؟
‫بله.
‫خوبه. بریم شروع کنیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»