‫- رنجر! ‫- بابا!
‫لایون. لایون کجاست؟
‫کمکم کن بلند شم.
‫مراقب دستم باش.
‫بیا. بیا.
‫لایون!
‫بابا. لولو؟
‫بیا.
‫متأسفم.
‫نمی‌دونم اون چی بود ‫ولی تیکه تیکه‌اش کرد.
‫چه‌جور جونوری این کار رو کرده؟
‫ترایونتیسی بودن.
‫با این فاصله از مرز؟
‫انتقامی بود برای ایدو.
‫- پس واقعاً اومده بودن دنبالت. ‫- لو.
‫بهت گفتم که پای مرگ رو ‫به خونه‌مون باز می‌کنه.
‫عذر می‌خوام.
‫بیراه نمی‌گه.
‫من آوردمشون اینجا.
‫الان هم که باو لایون مُرده.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫اگه من ترایونتیسی‌ها باشم ‫و همچین قدرتی داشته باشم،
‫چرا باید تا الان ازش استفاده نکرده باشم؟
‫می‌تونستن توی گذرگاه گرین‌هیل...
‫تو و کل ارتش پایا رو قلع‌ و قمع کنن.
‫اون‌موقع هنوز نداشتنش.
‫ولی الان دارن.
‫نلیکات، والن و یارنز.
‫- می‌شناسی‌شون؟ ‫- بله.
‫همۀ ساحریاب‌ها ‫یه زمان تحت فرماندهی من بودن.
‫اینا مردانی هستن که «راو وانو» رو کُشتن.
‫پیروانِ «لوشن بِرِی» هستن.
‫مجازات قتل، مرگ ـه.
‫مجازات ساحر بودن مرگه!
‫اگه ساحری در کار بود که نیست،
‫اون قانون دیگه وجود نداره.
‫شاید ملکه باشی...
‫ولی خدامون نیست.
‫اینکه صرفاً بگی فلان چیز وجود خارجی نداره ‫باعث نمیشه به وقوع بپیونده.
‫اگه این‌جوریه، شما هم با حرف ‫اونا رو ساحر کردین.
‫حرف‌هایی از جانب خدای یکتا و حقیقی،
‫نه مادرِ ساحران!
‫مُرتد!
‫احمق.
‫لوشن بِرِی هیچ اهمیتی به شماها نمیده.
‫از مرگ‌های شما، تحت عنوانِ فداکاری ‫در راه هدفش استقبال می‌کنه.
‫می‌خواستم جونتون رو نجات بدم.
‫اگه باهوش‌تر بودی الان باید ‫از یه ملکۀ بخشنده طلب بخشش می‌کردی.
‫ولی به‌جاش، اعدام می‌شید.
‫نه به‌خاطر اعتقاداتتون،
‫به‌خاطر اینکه احمقید.
‫تاماکتی.
‫چطور می‌تونم به مرگ محکوم‌شون کنم...
‫در حالی‌که خواهر خودمو ‫که صدها نفر رو کُشته عفو کردم؟
‫- اونا یه مَرد رو زنده‌زنده سوزوندن. ‫- خواهرم کارهای خیلی بدتری کرده.
‫شاید وقتی کُشته شدن،
‫با خودت کنار اومدی ‫که سیبث رو یه کاریش بکنی.
‫یعنی فکر می‌کنی برای تمرین ‫باید بکُشم‌شون؟
‫نه. حرفم اینه که مرگ‌شون در راستای ‫دستیابی به هدفی بزرگتره. نظم و قانون!
‫و اگه مرگ خواهرت، راه رسیدن به صلح ‫با ترایونتیسی‌هاست...
‫پس این حرف‌هات هیچ ربطی به ‫بدی‌هایی که در حق تو کرده نداره؟!
‫درک می‌کنم که چرا همچین فکری می‌کنی.
‫ولی یادت باشه، ‫من برای این منصب داوطلب نشدم.
‫حتی نمی‌خواستمش.
‫منم منصب خودمو نمی‌خواستم.
‫خب پس، می‌تونیم در کنار همدیگه ‫احمق‌های فلاکت‌بار باشیم.
‫داری به این فکر می‌کنی ‫که برگردی پایینِ کوه.
‫خدای رعد رو تا اینجای مرز شرقی نیاوردن ‫که منو بکُشن.
‫ترایونتیسی‌ها به سمت پایا لشکرکشی می‌کنن.
‫شاید.
‫مشکل همون پایینی‌هاست.
‫وقتی ارتش ترایونتیسی‌ها برسه ‫مشکل این بالایی‌ها هم میشه.
‫ظاهراً که همین الانش هم رسیدن.
‫بابت خونه‌ات متأسفم.
‫می‌تونم یه دونه دیگه بسازم.
‫باید برم به ماگرا هشدار بدم.
‫پس وقت خداحافظیه.
‫بابت همه چی ممنونم.
‫بوی زخمت تمیزه. ‫بدون هیچ مشکلی خوب میشه.
‫یادت باشه زنده بمونی.
‫حواست به گرگ‌ها باشه، بابا واس.
‫حواست به گرگ‌ها باشه، رنجر.
‫خداحافظ، لایون.
‫«دیدن»
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫کی داره میاد؟
‫اونایی که قبلاً تحت فرماندهیِ من بودن ‫هنوز صدام رو می‌شناسن.
‫ما دیگه تو رو فرمانده خودمون ‫نمی‌دونیم، مُرتد!
‫شایلو، با این وجود مطمئنم جمجمه‌ات ‫شمشیر منو خوب بشناسه.
‫چی می‌خوای تاماکتی جون؟
‫فقط دو کلام با خودت حرف داشتم.
‫همه‌مون یه سوگند خوردیم.
‫بعید می‌دونم از جنگیدن ‫با برادران و خواهرانت لذتی ببری.
‫نمی‌برم.
‫با این‌حال سه نفرمون رو دستگیر کردی
‫که الان منتظر حکم اعدامِ ملکۀ مُرتدت هستن.
‫کسی که اون مَردها رو به آغوش مرگ فرستاد ‫تو بودی.
‫به سوگند مقدس‌شون وفادار موندن.
‫مطمئنم اگه اینو به خانواده‌هاشون بگم ‫خیالشون راحت مشه.
‫چند نفر دیگه از افرادت رو فدا می‌کنی؟
‫هر چقدر که لازم باشه.
‫تو هم الان باید همینجا کنار من وایمیستادی.
‫ملکه‌ات در محضر خدا گناه کرده و...
‫نیومد اینجا که بحث کنیم.
‫رقت‌انگیز!
‫از امروز دیگه تمومش می‌کنی.
‫سخنرانی ممنوع! گردهمایی ممنوع!
‫بی سر و صدا بازنشسته شو.
‫اگه نشم چی؟
‫اون‌وقت من بازنشسته‌ات می‌کنم.
‫امیدوار بودم همینو بگی.
‫از وقتی پیر شدی، کُندتر شدی.
‫هنوز برای تو زیادی سریعم.
‫- لوشن! ‫- دخالت نکن.
‫تو سرباز خدا بودی.
‫مرد با ایمانی بودی.
‫چِت شد؟
‫مُردم، لوشن.
‫رفتم جایی که مُرده‌ها میرن.
‫حالا بذار بهت بگم،
‫اون‌طوری نبود که بهمون گفتن.
‫ناامید شدم.
‫مسحورت کردن!
‫برادر، قضیه خیلی بدتر از این حرفاست.
‫چی؟
‫برید خونه.
‫با همه‌تونم.
‫این کلیسا بسته شد.
‫از جفتِ دوقلوها روی هم، بیشتر شیر می‌خوره.
‫اگه از اینجا نمی‌بردیش،
‫دیگه برای من گریه نمی‌کرد ‫و الان اذیت نمی‌شدی.
‫من که جایی نمی‌تونم برم.
‫آروم‌کردنِ ولفه اذیتم نمی‌کنه.
‫کار طاقت‌فرسا، دیدنِ ریختِ توئه.
‫شنیدم ساحریاب‌هایی رو ‫که فرمان منو نقض کرده بودن دستگیر کردی.
‫آفرین.
‫بگو ببینم، کِی اعدام میشن؟
‫دو دل نشو، ماگرا.
‫این‌جوری ضعف خودتو به همه نشون میدی.
‫شورا بهت امون نمیده.
‫شاید بعضی‌ها فکر کنن عفوِ جونِ دیگران ‫نشونۀ قدرت باشه.
‫نه، همچین فکری نمی‌کنن. ‫در مورد تو نه!
‫وقتی ملکه هستی، بعضی وقتا باید کارهایی ‫بکنی که بقیه شاید اونا رو شرارت‌آمیز بدونن.
‫حتی تو هم شاید شرارت‌آمیز بدونیشون.
‫ولی به صلاح قلمروئه.
‫اگه قانون رو اجرا نکنی، ‫به کسی خدمت نمی‌کنی.
‫اون زمان که من ملکه بودم، کسی جرئت ‫نمی‌کرد کاری که این ساحریاب‌ها کردن بکنه.
‫و اگه به هر دلیلی حس می‌کردم ضروریه...
‫که وعدۀ قربانی‌کردنِ خواهر خودمو ‫به دشمن بدم...
‫نه.
‫بدون شک به این وعده‌ام عمل می‌کردم.
‫خودتم نمی‌دونی چی میگی.
‫می‌دونم ترایونتیسی‌ها یک روز پیش رسیدن ‫ولی من هنوز اینجا سُر و مُر و گُنده‌ام.
‫اینجایی چون اون بچه باید شیر بخوره.
‫کلی دایۀ شیردِه داری.
‫واقعاً با پسر من برای کم‌کاری‌هات ‫بهانه‌تراشی می‌کنی؟
‫اگه من جای تو بودم، ‫تا الان سرت رو بهشون تحویل داده بودم.
‫اونا سرت رو نمی‌خوان، سیبث.
‫زنده می‌خوانت.
‫نگران نباش.
‫به زودی بهانه‌هام تموم میشن
‫و راه می‌افتی سمت ترایونتیس.
‫وقتی بچه شیرش رو خورد برمی‌گردم.
‫صدات رو بلند نکن.
‫تو!
‫می‌تونی ببینی؟
‫تو پسر جرلامارل هستی.
‫اولومان، درسته؟
‫خواهرت رو می‌شناسم:
‫هانیوا.
‫هانیوا؟
‫زنده‌ست؟
‫خیلی ازت خوشش نمیاد.
‫نه، مطمئنم همین‌طوره.
‫اون سلاح‌های آتیشی رو تو درست کردی؟
‫چاره‌ای نداشتم.
‫خب، الان چاره داری.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- دارم آزادت می‌کنم.
‫نه، نه، نه. نکن.
‫متوجه نیستی. ‫اونا خانواده‌ام رو گرفتن.
‫اگه فرار کنم می‌کُشنشون.
‫همون‌طوری که پدرم رو کُشتن.
‫تورمادا جرلامارل رو کُشت؟
‫نه.
‫ایدو واس کُشتش.
‫ایدو؟
‫مطمئنی؟
‫خودم اونجا بودم.
‫- اون سلاح‌ها چی‌ان؟ ‫- فناوری باستانی‌ها.
‫زغال فشرده‌شده که وقتی محترق بشه ‫منفجر میشه.
‫بهشون میگن بمب.
‫برام مهم نیست بهشون چی میگن.
‫دیگه نباید از اونا بسازی.
‫وگرنه هزاران نفر می‌میرن.
‫خانواده‌ات رو کجا نگه داشتن؟
‫توی عمارت پدرم.
‫خیلی خب.
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫تو میری خانواده‌ات رو آزاد می‌کنی.
‫منم برمی‌گردم ترایونتیس.
‫وقتی حاکمیت سه‌گانه بفهمه که تورمادا ‫با افراد بینا کار می‌کرده تا سلاح بسازه،
‫مقامش رو ازش می‌گیرن و محاکمه میشه.
‫اشتباه می‌کنی.
‫چی؟
‫تورمادو الان جنگ گانیت رو تموم کرد.
‫مثل قهرمان‌ها ازش تقدیر می‌کنن.
‫- قانون‌شکنی کرد. ‫- برنده شد!
‫در ضمن، ما الانش هم کلی بمب دیگه ساختیم.
‫چقدر؟
‫صدها!
‫خیلی خب، یه نقشۀ جدید.
‫می‌ریم خانواده‌ات رو آزاد می‌کنیم.
‫بعدش بمب‌ها رو نابود می‌کنیم.
‫وقتی تورمادو بفهمه خیلی ناراحت میشه.
‫کلی امید و آرزو برات داشت.
‫حداقل میده روی جنازه‌ات ‫ بررسی علمی انجام بدن.
‫اولومان!
‫زنده می‌خواستمش، احمق‌ها!
‫جلوش رو بگیرید.
‫وایستا!
‫داری اسب‌سوار ماهری میشی.
‫ممنون.
‫اون اسبِ تواد ـه؟
‫آره.
‫فکرش رو می‌کردی ‫دلت برای یه ساحریاب تنگ بشه؟
‫هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم ‫هیچ‌کدوم از این اتفاقات بیفته.
‫منظورت ولفه‌ست؟
‫- بس کن. ‫- کوفون!
‫الان کلی بدبختی داره.
‫زیادی حساسه!
‫یا شایدم تو به اندازۀ کافی حساس نیستی.
‫هر چی به ذهنت می‌رسه رو باید بگی؟
‫کوفون آمادگیِ پدر شدن رو نداشت.
‫احساس شرمندگی و بلاتکلیفی می‌کنه.
‫پس چرا با من اوقات ‌تلخی می‌کنه؟
‫تقصیر من نیست که.
‫نه، ولی تو هم مسئولی.
‫مسئولیت‌پذیری برای دیگران ‫می‌تونه بار سنگینی باشه.
‫کوفون پسرش رو داره.
‫تو کوفون رو داری.
‫منم تو رو دارم.
‫خودت کم به من اوقات تلخی می‌کنی؟
‫شرمنده. عمدی نیست.
‫همه چی به هم ریخته.
‫داری به راو وانو فکر می‌کنی.
‫زنده‌زنده سوزوندنش.
‫حاضر بودن منم بسوزونن.
‫ببین...
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم همچین اتفاقی بیفته.
‫یعنی نمی‌فهمن برای من خیلی راحت‌تره...
‫که اونا رو بکُشم؟
‫اگه می‌خواستم می‌تونستم ‫ روزی ۱۰ نفر از اونا رو بکُشم.
‫اونم از فاصلۀ‌ ۳۰ متری.
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمیدن از کجا خوردن.
‫اون‌جوری همون چیزی می‌شدی ‫که اونا می‌ترسن باشی.
‫فکر کنم دیگه کم کم بهتر باشه بیشتر از اونی ‫که الان ازمون می‌ترسن، ازمون بترسن.
‫کوفون.
‫می‌خوای همین‌جوری اونجا وایستی ‫و وانمود کنی پسر نداری؟
‫جرلامارل یه جاهایی کم‌کاری کرد
‫ولی حداقل هیچ‌وقت وجودِ تو رو انکار نکرد.
‫بیا اینجا.
‫- بگیرش تو دستت. ‫- نمی‌تونم.
‫سعی کن.
‫تو به دنیا آوردیش.
‫متوجهم که این قضیه برات سخته، کوفون،
‫ولی ما الان خانواده‌ات هستیم.
‫مسئولیت مراقبت از ولفه و مادرش...
‫برعهدۀ توئه.
‫کوفون، نرو!
‫جات همینجاست!
‫- کوفون، چی‌کار... ‫- دارم میرم.
‫مشکلات زندگی مشترک!
‫به اندازۀ کافی آزارش ندادی؟
‫آزار؟
‫من بچه‌اش رو به دنیا آوردم.
‫بهش هدف دادم.
‫این چه اخلاقیه که داری؟
‫این اخلاقی که همه‌ش ‫باید به همۀ اطرافیانت حمله کنی.
‫نمی‌دونم.
‫شاید همین خصوصیتم ‫بهم قدرت حکمرانی رو داده.
‫قدرتی که تو به شدت کمبودش رو داری.
‫دوستش داشتم.
‫هنوزم داری.
‫عه، ولفه. چیزی نیست.
‫اشتباه کردم که گذاشتم این همه وقت ‫با ولفه باشی.
‫فقط تباهش می‌کنی.
‫پسر منم تباه کردی.
‫هنوز باید بهش شیر بدم، ماگرا.
‫- چیزی نشده. ‫- پسش بده!
‫چیزی نشده.
‫- مادرش رو لازم داره. ‫- هیچ‌وقت مادرش رو نمی‌شناسه.
‫دیگه از دستت خسته شدم، سیبث.
‫می‌خوای از خودم قدرت نشون بدم؟
‫از اینجا شروع می‌کنم.
‫نگهبان!
‫ماگرا؟
‫ماگرا!
‫مطمئنم ملکه تا چند ضربان قلب دیگه ‫بهمون ملحق میشه.
‫ببخشید که به اندازۀ تو اطمینان ندارم،
‫چون ملکه تا الان قبول نکرده بود ‫به محضرش برسم.
‫قصد بی‌احترامی نداره.
‫روز خیلی بدی بوده.
‫روز بد؟
‫اگه هر چی زودتر سیبث رو غل و زنجیر نکنم،
‫کلی روزهای بد در پیشن.
‫انگار دلشوره داری.
‫توی قلمروی دشمن، عاشق شوهر ملکه شدم...
‫در حالی‌که سرنوشت دو ملت به یه مو بنده.
‫منطقیه.
‫هارلن.
‫همه چی درست میشه، خب؟
‫فقط باید خونسرد باشی.
‫با این حرفا آسون‌ترش نمی‌کنی.
‫اونی که توی قلمروی دشمن ‫عاشق شوهر ملکه شده تو هستی.
‫عذر می‌خوام سفیر تروور ‫که زودتر بهتون عرض ادب نکردم.
‫لحظات پر کشمکشی داشتم.
‫نگران نباشید. ‫لرد هارلن خیلی خوب ازم مراقبت کردن.
‫بله، از من خیلی هم‌نشینِ بهتریه.
‫شما هم میاید توی دورهمی‌مون، ملکه؟
‫نه متأسفانه.
‫یه سری مسائل مهمِ حکومتی هستن ‫که به توجه فوری‌ام نیاز دارن.
‫گفتم یه سر بیام...
‫و برای سفرتون به وطن‌تون، ‫آرزوی موفقیت بکنم.
‫می‌بخشید، علیاحضرت.
‫فکر می‌کردم لرد هارلن بهتون گفته...
‫که تا وقتی‌که حکمِ محول‌شده‌ام رو ‫عملی نکردم، نمی‌تونم برم.
‫- خواهرم؟ ‫- درسته.
‫می‌دونم که این کار براتون خیلی دردناکه.
‫می‌تونید ببریدش.
‫تا طلوع خداوند شعله ‫در اختیارتون قرارش میدم.
‫پس، از طرف دولت ترایونتیس...
‫از مهمان‌نوازی‌تون تشکر می‌کنم.
‫بله، ممنون.
‫چقدر راحت!
‫سلام؟
‫چیزی نیست. نه، نه.
‫پسر خوب. بمون.
‫بابا؟
‫ماگرا.
‫پیدام کردن.
‫کی پیدات کرد؟
‫ترایونتیسی‌ها.
‫رفته بودی ترایونتیس؟
‫نه، اونا اینجان. ‫یه سلاح جدید هم دارن.
‫یه چیز بزرگ، مثل خداوند رعد.
‫آتیش و نیرو!
‫زمینِ زیر پام رو شکافت!
‫باو لایون مُرده.
‫چی؟ چرا... چی میگی برای خودت؟
‫اون سلاح، اون‌قدر تیکه تیکه‌اش کرد ‫که دیگه نمی‌تونستم جمعشون کنم و خاکش کنم.
‫سفیر ترایونتیسی‌ها اینجاست.
‫به نظر برای برقراری صلح مصمم میاد.
‫سفیرشون اینجاست؟
‫باید زندانی‌اش کنی ‫و هر چی اطلاعات می‌تونی جمع کنی.
‫نمی‌تونم بدونِ هیچ مدرکی، ‫سفیر تروور رو زندانی کنم.
‫این‌جوری معاهده‌مون قبل از اینکه امضا بشه ‫تموم میشه.
‫گوش نمیدی.
‫صلحی در کار نیست. ‫از اولش هم نبوده.
‫فریبت دادن.
‫به ذهنت خطور نکرده ‫که شاید اونی که فریب خورده تویی؟
‫اصلاً مطمئنی اونایی که بهت حمله کردن ‫ترایونتیسی بودن؟
‫- ماگرا... ‫- بابا، خیلی وقته که رفتی.
‫روحتم خبر نداره اینجا چه خبره.
‫درست میگی.
‫اینجا نبودم.
‫و بعداً به‌خاطرش عذرخواهی می‌کنم.
‫ولی الان دارم بهت میگم ‫سربازهای ترایونتیسی توی پایا هستن.
‫با سلاحی که پادشاهی‌ات رو ‫با خاک یکسان می‌کنه.
‫باید لشکرهات رو برای حرکت آماده کنی.
‫می‌خوای بفرستی‌مون جنگ؟
‫همین الانش هم توی جنگید!
‫هر چی بیشتر کتمانش کنی، ‫تقاص بیشتری می‌دیم.
‫بابا.
‫- نه. ‫- بابا!
‫سفیر کجاست؟
‫- آفرین. ایول. ‫- آفرین، برادر.
‫خائن بزرگ، بابا واس.
‫همینجا در جا اعدامت می‌کنم.
‫سفیر... سفیر!
‫با اینکه حق داری از نقض حریم خصوصی ‫عصبانی باشی،
‫پیشنهاد می‌کنم با احتیاط عمل کنی.
‫- بهم حمله کرد! ‫- تاوانش رو پس میده.
‫حرفم اینه که...
‫ما توی مرحلۀ آخرِ معاهدۀ صلحی هستیم ‫که کلی برای رسیدن بهش زحمت کشیدی.
‫صلحی در کار نیست. تو دروغگویی!
‫بابا واس، هیچ‌وقت فنّ بیانِ خوبی نداشتی.
‫الان وقت خوبیه که دهنت رو بسته نگه داری.
‫ارتشش با سلاح‌هایی از رعد و آتیش ‫توی پایا هستن.
‫همین الان دارن از کوه‌های شمالی رد میشن.
‫محض رضای خدا! رعد و آتیش؟ ‫چی میگی برای خودت؟
‫نمی‌ذارم این آشغالِ خائن ‫منو دروغگو صدا بزنه.
‫بس کنید! ‫با همه‌تونم. بهتون دستور میدم.
‫ماگرا هم اومد. عالی شد.
‫گفتم بس کنید!
‫تروور.
‫خواهش می‌کنم.
‫دست نگه‌دارید.
‫توی این همه سال خدمت،
‫تا حالا همچین تخطیِ وقیحی ‫از تشریفات سیاسی ندیده بودم.
‫سربازهام رو زخمی کرد ‫و موقع خواب بهم حمله کرد.
‫بابا، چی‌کار کردی؟
‫دارن فریبت میدن، عشقم.
‫بهم وقت ندادی به حرف‌هات فکر کنم.
‫برام چاره‌ای نذاشتی.
‫تو هم برام چاره‌ای نذاشتی.
‫رفتار بی‌فکرانه‌ات، صلح‌مون ‫و جون همۀ پایایی‌ها رو به خطر انداخته.
‫فوراً بابا واس رو دستگیر کنید.
‫مامان! نه.
‫توی عمارت من ‫زیر نظر بگیریدش تا خودم برگردم.
‫اگه مقاومت کرد، بندازیدش توی سیاه‌چال.
‫اشکالی نداره، هانیوا. ‫مقاومت نمی‌کنم.
‫سفیر تروور، مطمئن باشید...
‫من هیچ‌وقت کاری نمی‌کنم ‫که پیمان صلح‌مون رو به خطر بندازه.
‫بذارید اگه یادتون رفته، ‫بهتون یادآوری کنم...
‫که آخرین باری که دو ملت...
‫در شرایط آتش‌بس قرار گذاشتند، ‫خواهرتون هیئت صلح‌مون رو کُشت.
‫متوجهم.
‫باور کنید که من با خواهرم خیلی فرق دارم.
‫امیدوارم عذرخواهی صمیمانۀ منو بپذیرید.
‫ببخشید ولی در حال حاضر ‫مطمئن نیستم عذرخواهی‌تون رو بپذیرم.
‫کِی برگشت؟
‫امشب.
‫خب، اصلاً اهلِ هدر دادنِ وقتش نیست!
‫هارلن.
‫با این کارش ممکنه همه چی خراب بشه.
‫هارلن، اگه حق با اون باشه چی؟
‫منظورت اینه که ترایونتیسی‌ها ‫یه سلاح جدید آتیش و رعد دارن؟
‫ولی به‌جای اینکه به ما حمله کنن،
‫این همه راه رو تا کوه‌های شمالی رفتن...
‫تا به یه مرد حمله کنن؟
‫آره.
‫بذار ببینم چی‌کار می‌تونم بکنم ‫تا سفیر رو آروم کنم.
‫این نوزادِ کیه؟
‫باید یه صحبتی با هم بکنیم.
‫بچۀ ماست؟
‫نه.
‫هارلن؟
‫معلومه که نه.
‫درسته تو منو ول کردی...
‫ولی من ولت نکردم.
‫پس بچۀ کیه؟
‫اسمش ولفه‌ست.
‫بچۀ کوفون ـه.
‫- بچۀ کوفون؟ ‫- بابا، خیلی چیزا هست که باید بهت بگم.
‫چرا این نوزاد پیش توئه؟
‫چرا پیش مادرش نیست؟
‫مادرش سیبث ـه.
‫- چی؟ چطور؟ ‫- گولش زده.
‫- اون که زندانیه. ‫- قبلش!
‫بابا، این مدت که نبودی ‫اتفاق‌های زیادی افتاده.
‫وای نه.
‫اگه این بچۀ کوفون ـه...
‫پس چرا پیش خودش نیست؟
‫براش سخته که اونو بچۀ خودش بدونه.
‫پس تو باید از این نوزاد مراقبت کنی؟
‫پاریس کجاست؟
‫سیبث!
‫بابا! وایستا!
‫فردا صبح سیبث رو ‫تحویلِ ترایونتیسی‌ها می‌دیم.
‫بهت قول میدم، هر کاری باهاش بکنی ‫در مقایسه با کاری که اونا باهاش می‌کنن هیچه!
‫- سیبث! ‫- بابا، بس کن!
‫- پس کجاست؟ ‫- نگهبان‌ها!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»