‫[مرز ترایونتیس - گانیت] ‫[۲۶۵ روز بعد از نبرد گذرگاهِ‌ گرین‌هیل]
‫سپرها بالا!
‫موقعیت‌تون رو حفظ کنید!
‫بایستید!
‫آرایش سپر!
‫خط رو حفظ کنید! خط رو
‫خط! خط رو حفظ کنید!
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫عقب‌نشینی!
‫برو! برو!
‫بریم!
‫دروازه رو بندازید.
‫- سعی کن آروم باشی و... ‫- خودت آروم باش.
‫دارم از درون تیکه پاره می‌شم.
‫- کمکش کن بلند شه. ‫ نه.
‫- آره! ‫ نه.
‫آره، سیبث.
‫یالا.
‫بندها! دولا شو.
‫خوبه.
‫حالا اون یکی.
‫خیلی خب.
‫هارمونی.
‫چرا هیچ صدایی نمی‌شنوم؟
‫گریۀ بچه‌ام رو در بیار.
‫داریم سعی می‌کنیم.
‫یه پسره.
‫یه تولد پوشش‌دار، خوش یُمن ـه. ‫یعنی بچه با آب، مقدس شده.
‫خدای شعله یه پیشگوی بینا بهم عنایت کرده.
‫اسمش رو از روی اسم پدرمون ‫«ولفه» می‌ذاریم.
‫گرسنه‌شه.
‫ماگرا، لطفاً بذار بهش شیر بدم.
‫یه دایۀ آماده برای این کار داریم.
‫شیر مادر رو از این نوزاد دریغ می‌کنی؟
‫دوباره شروع نکن، سیبث.
‫ملکه‌ای که می‌تونه ماما هم باشه.
‫یادم رفته بود یه زمان ‫یه رعیت اهلِ الکنی بودی.
‫پاریس بهم یاد داد.
‫موقعی که می‌خوای ازم تقاضای همدردی کنی ‫اسمش رو قشنگ به یاد میاری.
‫اون زن کوهستانی ‫می‌خواست بچه‌ام رو ازم بگیره.
‫خب، الان من بچه‌ات رو ازت می‌گیرم.
‫می‌خوای منم بکُشی؟
‫خدا رو چه دیدی؟
‫- ملکۀ من! ‫ به این زودی؟
‫- وقت طلاست. ‫- بهش گفتم داره الکی عجله می‌کنه.
‫- گفتی وقتش الانه. ‫- طعنه‌آمیز بود.
‫ماگرا، طبیعتاً الان لحظۀ به شدت احساسی‌ایه.
‫و می‌دونم
‫ترایونتیسی‌ها به زودی ‫از این نوزاد خبردار میشن.
‫وقتی سفیر تروور برسه،
‫انتظار داره سیبث رو در اختیارش قرار بدیم
‫تا غنیمتش رو برگردونه ترایونتیس.
‫شما با این شرایط موافقت کردین.
‫دیگه نمیشه جلوش رو گرفت، وقتی
‫- هارلن! ‫- ولی اگه دقیق بخوایم بگیم، حق با اونه.
‫ماگرا، به ترایونتیسی‌ها قول دادی ‫بعد از زایمان، خواهرت رو تحویل میدی.
‫شماها می‌خواید به بچه شیر بدین؟
‫نه؟
‫خب پس الان هیچ فایده‌ای برام ندارید.
‫به تروور می‌خوای چی بگی؟
‫خوشحالم پرسیدی. ‫واقعاً نمی‌دونم.
‫ممنون، ماگرا. ‫ممنون.
‫فقط تا وقتی که دایه برسه.
‫بفرما، مرد کوچولو.
‫ولفی کوچولو.
‫منو می‌بینی؟
‫مامانت رو می‌بینی؟
‫تو بچۀ پیش‌گویی هستی
‫که خدای شعله برام فرستاده.
‫نگران نباش. ‫نمی‌ذارم تو رو از من بگیرن.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید و سروش AbG «
‫این سومین گروهان‌مون بود ‫که توی این چند روز عقب‌نشینی کرده.
‫اون بیرون چه خبره؟
‫اونا یه مُشت وحشی‌ان. ‫ما سربازهای ترایونتیسی هستیم.
‫اونا با باد حرکت می‌کنن. ‫هیچی نمی‌شنویم.
‫الان هم دیگه می‌دونن اردوگاه‌مون کجاست.
‫یه راهی به این پایین پیدا می‌کنن.
‫تعدادشون ازمون بیشتره. ‫نمی‌تونیم از این مکان دفاع کنیم.
‫سروان رِن، خودت می‌فهمی چی میگی؟
‫ما رو فرستادن اینجا تا یه قیام ابتدایی رو ‫سرکوب کنیم،
‫ولی در عوض، ‫تبدیل به یه جنگ تمام عیار شد.
‫- و جنگیه که دارید توش شکست می‌خورید. ‫- کی هستی؟
‫ستوان ارشد تورمادا از پایگاه سوم،
‫تحت فرماندهی مستقیم ژنرال ایدو واسِ فقید.
‫تورمادو، اسمت رو شنیدم.
‫دانشمند ارشدِ ایدو.
‫فکر نمی‌کردم پایگاه سوم ‫بعد از درگذشتِ ژنرال
‫هنوز سر پا باشه.
‫رِن، تو هم توی پایگاه سوم بودی، مگه نه؟
‫- بله قربان. ‫ سروان رِن!
‫ایدو خیلی ازت تعریف می‌کرد.
‫ممنونم، قربان.
‫تو از بازماندگان گذرگاهِ گرین‌هیل هستی.
‫اگه ایدوی بیچاره مسئولیتِ اون شکست رو ‫به گردن نمی‌گرفت،
‫به گمونم بقیه هم به شدت مجازات می‌شدند.
‫بی‌خود نیست که تبعید شدی اینجا.
‫عذر می‌خوام، ستوان ارشد،
‫ولی چرا ارتش باید یه دانشمند ‫بفرسته توی خط مقدم؟
‫چون علم قراره نجاتت بده، سرهنگ.
‫علم قراره این جنگ رو برات پیروز بشه.
‫رِن راست میگه.
‫گانیت‌ها تا صبح می‌رسن اینجا، ‫بلکه زودتر!
‫خب پس، دوستان
‫تا صبح بهتون گزارش کامل پیروزی داده میشه.
‫ستوان ارشد، با کمال احترام
‫شما روحتون هم خبر نداره که با چی طرفیم.
‫با کمال احترام
‫روحت هم خبر نداره با خودم چی آوردم.
‫♪ هیس! بچه کوچولو چیزی نگو ♪
‫♪ مامانی برات یه مرغ مقلد می‌خره ♪
‫♪ اگه اون مرغ مقلد آواز نخونه ♪
‫♪ مامانی برات یه زنگوله می‌خره که صدا بده ♪
‫♪ اگه اون زنگولۀ کوچولو خراب بشه ♪
‫♪ مامانی برات بُز نر می‌خره ♪
‫♪ اگه اون بُز نر تو رو نکِشه ♪
‫♪ مامانی برات یه گاو و گاری می‌خره ♪
‫کوفون
‫بیا.
‫پسرت رو بگیر.
‫بلد نیستم.
‫همۀ پدر و مادرها ‫بلدن بچه‌های خودشون رو بغل کنن.
‫بچۀ من نیست.
‫کوفون؟
‫اینجا هستم.
‫چطور پیدام کردی؟
‫شاید مامانت ملکه باشه ‫ولی هنوزم شهر منه.
‫رادی! یه دونه برای من و ‫یه دونه برای این دوست جوانم بیار، لطفاً!
‫- ممنون. ‫ متشکر.
‫می‌دونی، اگه بابا واس اینجا بود
‫نه نیست.
‫نه، می‌دونم نیست. ممنون. ‫دارم میگم
‫خب، نگو.
‫درسته با زنش ازدواج کردی،
‫ولی دلیل نمیشه پدر من باشی.
‫به اندازۀ کافی دیگران بهم امر و نهی می‌کنن.
‫فکر کنم تا الان اون‌قدر منو شناخته باشی
‫که بدونی هیچ‌وقت دلم نمی‌خواد پدر کسی باشم. ‫ممنون.
‫خیلی خب.
‫پدر خودم برای پدربزرگت کار می‌کرد.
‫مرد خوبی بود.
‫خیلی مهربون و با انصاف و مهربون بود.
‫یه خندۀ بزرگ روی لب‌هاش داشت.
‫ولی قصۀ مادرم فرق می‌کرد.
‫باهوش و حیله‌گر و بی‌روح بود.
‫می‌دونی، فکر نکنم بچه که بودم ‫حتی دستم رو هم گرفته باشه.
‫طبیعتاً از پدرم متنفر بود، ‫فکر می‌کرد آدم ضعیفی‌ـه.
‫و آره، بعضی وقتا منم همین فکر رو می‌کردم.
‫همین‌طور که بزرگ‌تر می‌شدم ‫به مرور فهمیدم
‫اون اصلاً ضعیف نبود.
‫یه قدرتِ ساکت و لطیف داشت.
‫همین!
‫همین که مادرم رو این همه وقت تحمل کرد! ‫ای خدا!
‫خلاصه، دوست دارم این‌طور فکر کنم ‫که درکِ من از پدرم
‫به معنیِ اینه که بیشتر به اون رفتم ‫تا اینکه به مادرم رفته باشم.
‫چرا اینا رو بهم میگی؟
‫چون تا حالا پدر نبودم، ‫نصیحتی ندارم که به کسی که تازه پدر شده بکنم.
‫ولی برای یه پسر سردرگم
‫شاید یه جورایی متخصص باشم.
‫حالا حاضری؟
‫از یه زنِ پریشان‌حال و جنایتکار، ‫بچه‌دار شدی.
‫- ای بابا، هارلن! ‫- خودتم می‌دونی. اون روانیه.
‫ولی حرفم اینه که ‫پسری که الان به پدرش نیاز داره
‫تو نیستی، عوضی!
‫اونه! پسرت نیاز داره! خب؟
‫پسرت!
‫حرفام اصلاً تأثیری نداشت، مگه نه؟
‫نه راستش. نه.
‫خب، اگه همه‌اش بی‌فایده بود
‫بیا حداقل این نوشیدنی مزخرف رو بریزیم دور ‫و یه نوشیدنی مرغوب بگیریم.
‫بعید می‌دونم اینجا همچین چیزی پیدا بشه.
‫خفه شو بابا. ‫رادی، از اون خوباش بیار، لطفاً.
‫به روی چشم، هارلن.
‫- چی؟ ‫ گفتم که. هنوز شهرِ منه.
‫راه برو.
‫آیورا، گزارش بده.
‫دویست نفر سرباز،
‫دارن به سرعت از شمال و جنوب میان.
‫عالیه.
‫آرایش حمله.
‫لزومی به این کارها نیست.
‫آلامن.
‫سی تا ضربان قلب فاصله دارن.
‫دیگه دارن بهمون می‌رسن.
‫کسی از جاش تکون نخوره!
‫برای حمله آماده بشید!
‫- نه! سر جاتون وایستید! ‫ چی؟
‫اگه نجنگیم، می‌میریم!
‫امروز نه.
‫ده تا ضربان قلب فاصله دارن.
‫دوستان، خودتون رو آماده کنید.
‫برای چی؟
‫در واقع اون‌قدرها که فکر می‌کنید ‫غیرمعمول نیست.
‫- ممنون. ‫- توی دامنۀ کوه‌های «کلیوز» بزرگ شدم.
‫و چند تا مادربزرگ بودن
‫که خاله های خوبی هم بودن.
‫توی این مورد، ‫مادرِ بچه خودش خاله‌ست
‫که اعتراف می‌کنم که خیلی خوبه
‫
‫پس یعنی کوفون یه پسر خاله هم داره
‫نه، صبر کن... ‫فکر کنم اینطور باشه. آره، درسته.
‫اگه فکر می‌کنی الان پیچیده‌ست،
‫وایستا تا یه نفر ‫ اینا رو برای اون بچه توضیح بده.
‫موندم اون بچه منو باید چی صدا بزنه.
‫خاله شارلوت. ‫یه جورایی طنینِ قشنگی داره.
‫- خاله شار شار. ‫- اینا کِی اومده؟
‫همین امروز صبح.
‫ایدو پتانسیلِ بینایی و فناوریِ شکوهمندی
‫که با بینایی میشه بهش دست پیدا کرد رو ‫درک می‌کرد.
‫متأسفانه نتونستیم مواد منفجره‌مون رو ‫قبل از لشکرکشی‌اش به پایا
‫آماده و بی‌عیب و نقص کنیم.
‫اگه کرده بودیم، ‫الان دوستم زنده بود.
‫سرافکنده‌اش کردم ‫و این سرافکندگی تا آخر عمر ولم نمی‌کنه.
‫پس، وظیفه‌ای که به من محول کرده بود رو ‫تکمیل می‌کنم.
‫حاکمیت سه گانه وقتی حرف از بینایی شد ‫به شدت با استراتژی ایدو مخالف کرد.
‫حاکمیت سه گانه! ‫زیادی خیال‌شون راحته.
‫شکست‌شون توی گذرگاه گرین‌هیل ‫یه مثال بارز
‫از اینه که این بی‌خیالی‌هاشون ‫چقدر می‌تونه برامون خطرناک باشه.
‫ایدو بارها و بارها برنامه‌هاش رو بهشون گفت ‫ولی گوششون بدهکار نبود.
‫ولی فکر می‌کنید حرف شما رو گوش میدن.
‫خب، فکر کنم موافق باشید ‫که الان برنامه‌مون خیلی پر سر و صداتره.
‫تو خیلی به ایدو وفادار بودی.
‫و ازت محافظت می‌کرد.
‫از خودت و موهبتِ خاصت!
‫آره دیگه.
‫ایدو از من چیزی رو مخفی نمی‌کرد.
‫الان به گمونم تو هم همین کار رو بکنی.
‫با همدیگه می‌تونیم کاری که ‫ ایدو شروع کرد رو تموم کنیم.
‫می‌تونم روت حساب کنم دیگه، رِن؟
‫البته، قربان.
‫فقط... دقیق نمی‌دونم ‫ازم می‌خواید چیکار کنم.
‫ازت چیزی نخواستم. بهت دستور میدم.
‫جنگ با گانیت‌ها دیگه تموم‌شده‌ست.
‫حالا باید به شرق توجه کنیم.
‫پایا.
‫زمین‌های حاصل‌خیز، زغالِ بی‌پایان،
‫و لازمه بهت یادآوری کنم؟ ‫مَردی که ایدوی عزیزمون رو کُشت هم اونجاست.
‫حتماً خوشحال میشی که بدونی جاسوس‌هام ‫داشتن ردِ بابا واس رو می‌زدن.
‫و به زودی، انتقام درست و درمونی ‫برای ایدو گرفته میشه.
‫پس همۀ اینا با کُشتنِ بابا واس ‫و فتحِ پایا تموم میشه؟
‫نه. اونجا تازه شروع میشه.
‫فراتر از پایا، چه سرزمینیه؟ ‫و فراتر از اون!
‫بهمون خبر دادن که از هر طرف ‫کلی شهر هست که میشه فتح‌شون کرد.
‫الان سلاحی داریم ‫که حقیقتاً شکست‌ناپذیر شدیم.
‫بزرگترین امپراتوری‌ای رو می‌سازیم ‫که این دنیا به خودش دیده.
‫مدکس.
‫متأسفانه باید تنهات بذارم.
‫این ستوان مدکس، دستِ راستِ منه.
‫خیلی حرف نمی‌زنه ‫که یکی از خصوصیات‌های بی‌شمارشه.
‫کمکت می‌کنه تا کارِت رو اینجا تموم کنی ‫بعدش تا ترایونتیس همراهی‌ات می‌کنه.
‫باید پیش گُردانم بمونم.
‫جفت‌مون خوب می‌دونیم که ‫خیلی ارزشمندتر از این هستی که اینجا بمونی.
‫خب، تا قبل از خواب کلی راه دارم. ‫(کنایه از مسیر طولانی زندگی قبل از مرگ)
‫دارم میگم می‌دونم چی دیدم.
‫شاید درست دیده باشی.
‫یا شایدم دلت می‌خواسته درست باشه.
‫خیلی وقته که آدمای بینا نداشتیم،
‫نمیشه انتظار داشته باشیم که خیلی راحت ‫همه جا پیداشون کنیم.
‫خب، شاید تعدادشون ‫بیشتر از اونیه که می‌دونیم.
‫فقط نمی‌خواستن در قالب ساحرها سوزونده بشن.
‫شاید هنوزم نمی‌خوان.
‫اعتقاد مردم رو نمیشه با یه قانون ساده ‫عوض کرد. سیبث هم اشتباه فکر می‌کرد.
‫سال‌ها طول می‌کشه تا نابیناها ‫بیناها رو قبول کنن.
‫توی گذرگاه گرین‌هیل بینایی ما بود که ‫کمک کرد پادشاهیِ پایا رو نجات بدیم.
‫- در اصل «قبایل مخفی» نجات‌مون دادن. ‫- گفتم «کمک» کردیم.
‫ببین، این «راو وانو» هر کی که هست، ‫باید کاری به کارش نداشته باشی.
‫اگه می‌خواد بینایی‌اش رو قایم کنه ‫بذار بکنه. کاش منم می‌تونستم قایم کنم.
‫چطور می‌تونی شخصیتت رو انکار کنی؟
‫چون بیناییِ من، منو تعریف نمی‌کنه.
‫معلومه که می‌کنه.
‫حرفای جرلامارل رو می‌زنی.
‫- تو هم حرفای عوضی‌ها رو می‌زنی. ‫- هانیوا، بس کن.
‫بالاخره قدرت اینو داریم ‫که بتونیم دنیایی بسازیم
‫که آدمایی مثل ما ‫مجبور نباشن توی ترس و وحشت زندگی کنن.
‫همچین چیزی رو نمی‌خوای؟
‫اگه برای خودتم نمی‌خوای، ‫برای پسرت بخواه!
‫اصلاً بچه‌اش رو دیده؟
‫مطمئنم جفت‌مون درک می‌کنیم
‫که انتظار نداشته اینجوری پدر بشه.
‫به زمان نیاز داره.
‫اگه بابا بود، کاری می‌کرد برای پسرش
‫مسئولیت‌پذیر باشه.
‫خب، اون اینجا نیست، مگه نه؟
‫و تا جایی که من می‌دونم،
‫بابا در حد و اندازه‌ای نیست ‫که به دیگران پدری یاد بده.
‫- برمی‌گرده! خودتم می‌دونی که برمی‌گرده. ‫- تنها چیزی که می‌دونم اینه که ولمون کرد.
‫منو ول کرد رفت.
‫اول تو ولش کردی.
‫بهش دروغ گفتی، به همه‌مون دروغ گفتی.
‫اون‌وقت انتظار داشتی با همۀ این ماجراها ‫کنار بیاد؟ با قصرت؟
‫با شوهر جدیدت؟
‫کاری که کردم رو برای شماها کردم.
‫شاید.
‫ولی کاری که کردی، نابودش کرد.
‫بهش حق میدم که گذاشته رفته.
‫هانیوا!
‫چی شده رفیق؟
‫گرگ هستی؟
‫خیلی خب. اومدم کمکت کنم.
‫لطفاً گازم نگیر.
‫نمی‌خوام مجبور بشم بکُشمت.
‫پسر خوب. همینه. پسر خوب.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫آهان. این چیه؟
‫چیزی نیست.
‫آره. اینو در میارم.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫آره، پسر خوب.
‫همینه. خیلی خب.
‫یه کم غذا دارم.
‫آره. خیلی خب.
‫مزه‌اش خیلی خوبه.
‫آره، بو کن.
‫آره، همون‌جاست. بازم هست.
‫برو اونجا! نه، نه، خیلی خب، خیلی خب.
‫ولت می‌کنم بری. ‫لطفاً نیا طرف من وگرنه می‌کُشمت.
‫برو.
‫گمشو بابا!
‫کمکم می‌کنی بلند شم؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه یواشکی بهت نزدیک بشه.
‫هیچ‌کس به اندازۀ تو پر سر و صدا نیست.
‫یه روز، غافلگیرت می‌کنم.
‫عجیبه اگه بتونی!
‫تکون نخور.
‫بزن بره، بزن بره.
‫حاضری؟ ‫رسم و رسوم رو نمی‌شه کاریش کرد، رفیق.
‫و شما بازنده بودی.
‫- چه بوی گندی می‌ده! ‫- فکر می‌کردم تا الان بهش عادت کرده باشی.
‫بالأخره نوبت تو هم می‌رسه، بابا.
‫- کارت رو کردی؟ فعلاً آره.
‫خوبه. پس پاشو راه بیفتیم.
‫الان شام‌مون رو پروندی.
‫باید یه گوزن دیگه پیدا کنم.
‫خودمون گوشتِ کافی داریم.
‫تو این مدتی که اینجا بودی، ‫انقدر گوزن کُشتی که
‫تا ابد هم کفاف‌مون رو میده.
‫که باعث می‌شه بخوام بدونم ‫واقعاً دنبال چی می‌گردی.
‫پاشو بابا. ‫از اینجا دارم افکار شرورانه‌ت رو حس می‌کنم.
‫بیا از کوه بریم بالا.
‫هم ذهن تو خالی می‌شه. ‫هم من صورتمـو پاک می‌کنم.
‫بریزش بیرون. آفرین.
‫می‌زنی؟
‫نه مرسی.
‫توی سؤال‌های اساسی کمک می‌کنه.
‫مثلاً چه سؤالی؟
‫مثلاً این‌که چرا اومدی اینجا.
‫به‌خاطر اینکه به جای دیگه‌ای تعلق ندارم.
‫خودت که می‌دونی.
‫تو تمام عمرتـو صرفِ ‫دوئیدن و پریدن
‫و تیکه‌تیکه‌کردن و سوزوندن، ‫برای خدمت به دیگران کردی.
‫حالا دیگه تنها شدی، برادر من.
‫نوبتِ خدمت به خودت رسیده.
‫من زندگیم رو وقفِ حفاظت از خانواده‌م کردم
‫ولی همیشه جون‌شونـو ‫تو خطر بیشتری انداختم.
‫و احساس می‌کنم هر کسی که دوست دارم رو
‫محکوم به مرگ و جنگ کردم.
‫تو بابت قضیۀ «ایدو» خودتـو مقصر می‌دونی.
‫من حرفی از اون نزدم.
‫اون همیشه هست،
‫بینابینِ حرف‌هات دیده می‌شه.
‫- قبلاً در این مورد صحبت کردیم. ‫- بله،
‫ولی تا زمانی که اثرش روت از بین بره، ‫به صحبت درباره‌ش ادامه می‌دیم.
‫بابا، من خوب پدرتـو یادمه.
‫اون یه بی‌شرف ظالمِ به‌تمام‌معنا بود.
‫تو شدی این آدمی که الان هستی، ‫و ایدو هم شد ایدو.
‫اما یه‌جاییش تقصیر پدرتون هم نیست،
‫و صد درصد که تقصیر تو هم نیست.
‫هر کس مسئول شخصیت خودشـه.
‫و اگه کوه‌نوردی یک چیز به آدم یاد بده،
‫اون اینه که آدم چه‌قدر ناچیزه.
‫حتی تو، بابا واس،
‫چیزی نیستی جز ذره‌ای مثل یه حشره.
‫زیاد وِر وِر می‌کنی.
‫شاید به‌خاطر این دارو گیاهیه‌ست.
‫نه! برو گم‌شو!
‫گم‌شو! برو! ولم کن.
‫- سگت گرسنه‌شـه. سگ من نیست.
‫اگه می‌تونی به خودش بگو.
‫نه!
‫اسمش چیه؟
‫گمونم اسمش «نه»ـه.
‫نه؟ ‫«نه» که نشد اسم.
‫فعلاً که فقط به همین جواب میده، مگه نه؟
‫برو رد کارت!
‫این‌طوری که خیلی گیج می‌شه.
‫یه اسم خوب روش بذار.
‫خودت براش اسم بذار.
‫سگ من نیست که.
‫عشق من!
‫- رنجر! ‫- «بابا» یه سگ پیدا کرده.
‫من سگ ندارم!
‫رنجر، گفتی می‌رین گوشت میارین.
‫دلش هوس ماهی کرده بود.
‫آره، واسه مغز بهتره.
‫این گیاه‌هایی که دود می‌کنی ‫اون باقی‌موندۀ مغزت رو هم سوزونده.
‫فقط قسمت‌های بدش رو.
‫بابا که فکر می‌کنه من باهوشم، مگه نه بابا؟
‫فکر کنم بهتر باشه من سکوت کنم.
‫- فکر کنم بهتر باشه تو بری. ‫- لو.
‫«لو، لو» نکن واسه من!
‫تو گفتی اون یه چند روز می‌مونه، ‫و الان چند ماه گذشته.
‫باز شروع کرد.
‫اون باعث مرگ‌ومیرِ الکنی‌ها شد، ‫هم‌وطن‌های من.
‫اون کار ساحریاب‌ها بود، نه «بابا».
‫ولی تو ازم می‌خوای که ‫هر روز صدای نحسش رو بشنوم.
‫تو اصلاً به یاد داری؟
‫چت‌چت!
‫لایون.
‫نباید تنهایی می‌اومدی این‌ورا ‫اینجا قلمروی گرگ‌هاست.
‫تو هم نباید اینجا باشی.
‫هیچکس نباید باشه، ‫به‌جز خود گرگ‌ها شاید.
‫اینجا خونۀ ماست.
‫مهمان باید بیشتر احترام بذاره،
‫خصوصاً مهمان ناخونده‌ای مثل شما.
‫من هم بیشتر از شما دوست ندارم
‫- تو این مخفی‌گاه کوچیک رقت‌انگیز بمونم. ‫- باو لایون
‫ما مخفی نشدیم.
‫فقط دیگه مثل قدیم‌ها ‫اون گِره‌ها و استخوان‌ها رو تن‌مون نمی‌کنیم.
‫کشورها، پادشاهی‌ها، قبایل، ‫همه‌شون عین همن.
‫نمی‌شه عضو هیچ‌کدوم شد ‫مگه این‌که یه تیکه از روحت رو بدی بره
‫که هیچ‌وقتـم قرار نیست پسش بگیری.
‫تو که به این چیزا اعتقاد نداری، ‫مگه نه، بابا؟
‫تو رهبر بزرگی بودی.
‫رهبر بزرگی که مسببِ ‫انقراض کل یک قبیله‌ست.
‫اون که تقصیر تو نبود.
‫نه؟ پس تقصیر کی بوده؟
‫بابا؟
‫برگرد خونه، باو لایون.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه برمی‌گردم. ‫هر موقع تو برگردی.
‫مگه تو به مادرت قول ندادی ‫انقدر نیفتی دنبال این یارو؟
‫اون اصرار کرد. من قولی ندادم.
‫خب، اگه مادرت ملکه باشه، ‫و تو از دستورش سرپیچی کنی،
‫ممکنه به‌خاطر خیانت اعدام بشی؟
‫اگه خبردار نشه، نه.
‫این خیانت باشه یا نباشه، فکر خوبی نیست.
‫من هم مثل شماها ‫به نام خداوند شعله
‫به سلطنت خدمت کردم.
‫براشون جنگیدم.
‫براشون خون ریختم.
‫و اونا به من خیانت کردن.
‫به همه‌مون خیانت کردن.
‫ملکه کین به ما خیانت کرد.
‫تاماکتی جون به ما خیانت کرد،
‫و این ماگرا که خودش رو ملکه خطاب می‌کنه ‫هم به ما خیانت کرد،
‫سخنان خدا رو برای منفعت خودش می‌پیچونه.
‫مرگ بر ملکه.
‫پس بر عهدۀ ما
‫مردم «پایا»ـست
‫که به دستور واقعی خداوند عمل کنیم،
‫با ادامه به حذفِ شرِّ بینایی،
‫تا زمانی که سلطنت به خودش بیاد.
‫شایلو،
‫ساحر رو بیارید.
‫نه، تو رو خدا ولم کنید! ‫دارین اشتباه می‌کنین.
‫من ساحر نیستم! من اصلاً بینا نیستم!
‫- دروغ‌گو! ‫- یالا.
‫می‌دونیم که می‌تونی ببینی. ‫تو با جادوی شیطان سر و کار داری.
‫من نمی‌بینم. قسم می‌خورم. ‫من ساحر نیستم!
‫- نمی‌تونن این‌کارو بکنن. ‫- تعدادشون خیلی زیاده.
‫- تو سوگند خوردی از بینایان محافظت کنی. ‫- دارم همین‌کارو می‌کنم. بیا بریم.
‫- این یارو چی؟ ‫- باید همین‌الان بریم!
‫بس کنید! دست نگه دارید!
‫این مرد بی‌گناهـه.
‫برای این حرفت چه مدرکی داری؟
‫چون من چشماش رو می‌بینم.
‫خیله‌خب، به فنا رفتیم.
‫من شاهدخت هانیوا هستم، ‫دختر ملکه ماگرا،
‫و به نام ایشون ‫فرمان میدم این مَرد رو آزاد کنید.
‫فرزند ساحره‌ی ملکه ماگرا.
‫می‌دونی که ما اینجا داریم ‫ساحره‌ها رو آتیش می‌زنیم،
‫ازشون دستور نمی‌گیریم.
‫بگیرینش!
‫گرفتمش!
‫خواهش می‌کنم، التماس می‌کنم.
‫چشماش! چشماشـو در بیار!
‫به نام خداوند شعله و تمام مقدسات،
‫ما روح فاسد تو رو
‫برمی‌گردانیم به خود شیطان!
‫جلو نرو! هانیوا!
‫من اینجام.
‫می‌بینم‌تون!
‫همه‌تونـو می‌بینم!
‫تاوانِ این کارتون رو پس می‌دین!
‫گزارشاتی از مرز به دست‌مون رسیده. ‫دستور میدم ارتش آماده‌باش باشه.
‫نگرانی‌های ما موجه هستش، سروان گاست.
‫از کجا معلوم با تحویل‌دادن سرِ سیبث ‫به ترایونتیسی‌ها
‫تضمین‌گرِ صلح خواهد بود؟
‫ناسلامتی اینا ترایونتیسی‌ان.
‫دلیلی وجود نداره که فکر کنیم
‫ترایونتیسی‌ها می‌زنن زیر حرف‌شون.
‫شما از این موضوع اطمینان ندارید.
‫نه، اما با اطمینان می‌دونم ‫اگر جواب رد بدیم چه اتفاقی میفته.
‫من چندین ماهـه که دارم ‫با سفیر تروور مذاکره می‌کنم
‫و اعتقاد دارم ایشون آدم صادقی‌ان.
‫و اگر اشتباه کنید، چی؟
‫ما به دستور لرد هارلن ‫تولید رو افزایش دادیم.
‫اگر مذاکرات صلح به سرانجام نرسه، ‫اسلحه‌خانه‌مون آماده‌ست.
‫اخباری به من رسیده که ‫سفیر تروور به‌زودی از راه می‌رسن.
‫چقدر زود؟
‫هیئت نمایندگان‌شون باید تا طلوع خدای شعله ‫به دروازۀ شهر رسیده باشن.
‫- چی؟ ‫ چه سریع حرکت می‌کنن.
‫شاید این نشونۀ خوبیه.
‫ترایونتیسی‌ها تنها خطری نیستن ‫که باهاشون مواجه‌ایم.
‫تقریباً هر روز گزارشاتی از ‫قیام‌های مذهبی به گوش می‌رسه.
‫حمایت روزافزونِ اعلی‌حضرت ‫از حکم ملکه دربارۀ بینایی
‫داره بین مردم جدایی می‌اندازه.
‫واسه چی داریم به حرف این رعیت گوش می‌دیم؟ ‫اصلاً نباید راهش می‌دادیم اینجا.
‫این آقا، مثل شما، ‫به خواستِ ملکه اینجا خدمت می‌کنن.
‫خب چرا یه‌کاره چهارتا ترایونتیسی ‫هم عضو شورا نمی‌کنید؟
‫اونا احتمالاً از بعضی پایایی‌های متکبر ‫مفیدتر باشن.
‫لرد هارلن
‫فراموش نکنید که
‫ملکه ماگرا بودن که این مذاکرات صلح رو آغاز کردن ‫زمانی که هیچکس فکرش رو نمی‌کرد امکان‌پذیر باشه.
‫و واقعاً لازمه که یادآوری کنم ‫همین ۹ ماه قبل،
‫مردم ما داشتن تو جنگ تلف می‌شدن، ‫بانو بنیک
‫و این رو الان مدیون خِرد و مهارت ملکه هستیم
‫که یه‌مشت برده نشدیم.
‫ما یه مشکل با ترایونتیسی‌ها داریم. ‫یه مشکل داخلی هم داریم.
‫مرگ سیبث مشکل اول رو حل می‌کنه.
‫مشکل دوم رو هم من حلش می‌کنم.
‫کُشتن سیبث خطرناک‌تر از ‫اونیه که فکرشـو می‌کنید.
‫بعضی‌ها هنوز ‫به پیش‌گوییِ اون زن اعتقاد دارن.
‫مرگش ممکنه یه شهید ازش بسازه ‫و منجر به شورش بشه.
‫ملکه ماگرا، شما نظری ندارید؟
‫از ابتدای جلسۀ شورا ‫هیچ صحبتی نکردید.
‫معذرت می‌خوام اگر کمی طول می‌کشه
‫که ببینم از چه راهی ‫بهتر می‌تونم خواهر خودم رو بکشم.
‫کافیه کاری کنیم مردم فکر کنن ‫سیبث بر اثر مشکلات زایمان
‫از دنیا رفته.
‫یه‌سری خبر دارن اون به‌سلامت زایمان کرده. ‫حقیقت بالأخره فاش می‌شه.
‫قانونِ اول کشورداریـه، تورنس
‫اگه یه دروغی رو به‌حد کافی تکرار کنی، ‫برای مردم حقیقت می‌شه.
‫ما اگر با ترایونتیسی‌ها صلح نکنیم، ‫دیگه مهم نیست مردم‌مون چی فکر می‌کنن.
‫زنده نمی‌مونن.
‫خواهرم ما رو واردِ این جنگ کرد.
‫اگر با تحویل دادن سرش ازش خارج می‌شیم، ‫باید این گزینه رو در نظر بگیرم.
‫- اعلیاحضرت... ‫- گفتم بهش فکر می‌کنم.
‫ختم جلسه.
‫باید یه مسئله‌ای رو بهت بگم.
‫ترایونتیسی‌ها یه محاکمۀ عمومی می‌خوان.
‫نمی‌دونم والا. حاکمیت سه‌گانه می‌خواد ‫یه پیروزی‌ای این وسط اعلام می‌کنه.
‫زنده می‌خوانش؟
‫آره.
‫سالیانِ سال شکنجه‌ش می‌کنن.
‫آره به احتمالا زیاد.
‫به گزینۀ دوم فکر کن. ‫ممکنه راه دیگه‌ای نداشته باشیم.
‫به‌نظر میاد که
‫منتظر عملی از طرف خدایی ‫که مسئولیت این تصمیم رو ازت بگیره.
‫اما شاید خود خدا ‫این جایگاه رو بهت داده.
‫به جنگ رفتن برای همچین چیزی ‫اشتباه بزرگیـه.
‫فکر می‌کنم ته دلت بدونی ‫چه کاری باید انجام بدی.
‫بله.
‫نیازی نیست دخالت مستقیم داشته باشی.
‫تروور و تحویلِ سر رو بسپر به من.
‫انجام که شد خبرت می‌کنم.
‫با تمام وجود می‌خواستم ‫که شبیه اون نشم.
‫سفیر تروور، خوش برگشتین.
‫لرد هارلن.
‫فکر می‌کنم بچه‌هاتون تا الان فهمیده باشن ‫کجا باید اردو بزنن.
‫برید یه آبی به صورت‌تون بزنید ‫و کمی استراحت کنید.
‫ملکه کجان؟ ‫برای استقبال از من نمیان؟
‫ملکه حل و فصلِ این مسئله ‫رو به بنده سپردن.
‫جدی؟
‫بله همین‌طوره.
‫چه هیجان‌انگیز.
‫حالا حل شده؟
‫تا قبل از شام، حلش می‌کنم.
‫خب پس، بی‌صبرانه منتظر شام‌مون هستم.
‫و همین‌طور بنده.
‫اتراق کنید!
‫حرکت کنید!
‫- برای این کار آماده‌ای؟ ‫- سؤال احمقانه‌ای بود.
‫صحیح. راه رو باز کن.
‫دست نگه‌دار، تاماکتی جون.
‫بله، تاماکتی جون. دست نگه‌دار.
‫نگران اون مرد کثیف نباش.
‫شاید صداهای ترسناک از خودش در بیاره ‫ولی از درون خالیه. ضعیف و پوچ!
‫جای تو بودم ساکت می‌موندم، سیبث.
‫ماگرا؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دقیق نمی‌دونم ولی امروز تحویل نمی‌دیمش.
‫حاضری به بهای قلمروی خودت ازش دفاع کنی؟
‫قلمروی اون نیست.
‫ملکه‌ای که به اسم صلح ‫خواهر خودش رو تحویل میده
‫ضعیف و مستأصل به نظر می‌رسه.
‫نه این خواهر.
‫تاماکتی جونِ بیچاره.
‫مجبور میشه یه روز دیگه انتقامش رو بگیره.
‫بذار ببرمش.
‫خواهش می‌کنم.
‫شرمنده.
‫ماگرا، به نظرم ژنرالت ناراحت شد.
‫به نظرت دارم اشتباه می‌کنم؟
‫منو که می‌شناسی.
‫تغییراتِ بزرگ در آخرین لحظه، ‫حیطۀ تخصصی منه.
‫ممنون.
‫با این‌حال
‫الان خودمون رو توی یه مخمصه میندازیم.
‫می‌دونم سفیر علاقۀ خاصی به تو داره.
‫آره، به نظر می‌رسه
‫خیلی از دلرباییِ من مصون نباشه.
‫خب پس، باید به شدت براش دلربایی کنی.
‫♪ بخواب که همه چی درست میشه ♪
‫♪ لالایی ♪
‫دو روزه که اینجایی. ‫کار و زندگی نداری؟
‫خودت داری؟
‫منو دیگه لازم ندارن.
‫خانواده‌ات همیشه لازمت داره، بابا.
‫در این مورد صحبت نمی‌کنیم، لایون.
‫پس بیا در مورد یه چیز دیگه صحبت کنیم.
‫قبایل به درخواست تو جواب مثبت دادن ‫تا توی گذرگاه گرین‌هیل بجنگن.
‫الان کلی یتیم هستن که پدر و مادری ندارن
‫که بهشون شکار و ردیابی یاد بده.
‫کسی نیست راهنمایی‌شون کنه.
‫همینجوریش کلی وقت ‫صرفِ بزرگ کردنِ بچه‌های دیگران کردم.
‫بابا؟
‫باو لایون، برو خونه.
‫چی شد؟
‫تنها نیستیم.
‫بابا؟
‫بابا واس؟
‫می‌شناسیش؟
‫بابا واس!
‫آهای؟
‫اونجایی؟
‫در واقع سؤال نبود.
‫می‌دونم اونجایی.
‫ردیاب‌هامون دوستت رو از قبایل دنبال کردن.
‫چی؟
‫- بابا... ‫- هیس!
‫واقعاً فکر کردی می‌ذاریم قتل ایدو ‫بدون مجازات بمونه؟
‫تبر رو بده. ‫وسایلت رو بردار. می‌جنگیم.
‫اون برادر من نبود،
‫ولی مثل برادر دوستش داشتم.
‫و همین عشق، منو به اینجا کشونده،
‫پیش برادری که کُشتش!
‫تا جونت رو بگیرم ‫و روحش رو به آرامش برسونم.
‫صدات رو نمی‌شنوم. بیا نزدیک‌تر.
‫از اونی که فکر می‌کنی نزدیک‌ترم، بابا.
‫و تو... الانش هم مُردی.
‫فقط هنوز متوجهش نشدی که دراز بکشی.
‫تو پدرت رو کُشتی،
‫الان هم که برادرت رو کُشتی.
‫بگو ببینم، کسی توی خانواده‌ات هست ‫که نکُشته باشیش؟
‫زنت؟
‫بچه‌هات؟
‫الان که چند لحظه بیشتر ‫تا مرگ دردناکت نمونده
‫بهت قول میدم
‫که ردشون رو می‌زنم و از طرف تو ‫گلوشون رو می‌بُرم.
‫لایون!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید و سروش AbG «