‫ممنونم که به محضر من اومدین.
‫بانوان و لردها، ممنونم بابت حمایت هایی که کردین.
‫سروان گاست، شمارش چطور پیش میره؟
‫پایگاه های مرزی ـمون در هاربر و کاریل ‫25 سرباز در اختیارمون قرار دادند.
‫لبنین 30 سرباز دیگه بهمون داده.
‫لبنین اینو صرفاً یه وظیفه در نظر نمی گیره، ‫بلکه یه افتخار می دونه، علیا حضرت!
‫همونطور که پدرم در کنار پدرتون ایستاد ‫من هم در کنارتون می ایستم.
‫وقتی اینا رو با نیروهای پنسایی ـمون ترکیب کنیم...
‫آلتونا هیچی نفرستاده؟ درست شنیدم؟
‫لرد دیگو بودی، آره؟
‫علیا حضرت، آلتونا با 20 سرباز دیگه آماده ـست.
‫10 تا سرباز کمتر از لبنین.
‫شهر تو دو برابر لبنین جمعیت داره.
‫داریم به فصل کاشت نزدیک می شیم.
‫شورای شهر احساس کرد که ‫کشاورزها باید به کاشت ادامه بدن،
‫وگرنه به کمبود برمی خوریم.
‫لرد دیگو، اصلاً خبر نداری ‫توی کانزوآ چه اتفاقی افتاد؟
‫همه ـمون داستان های مصیبت هایی که ‫شما کشیدید رو شنیدیم.
‫بگو ببینم، اگه خونه ـت رو جلوی چشمات نابود می کردم
‫تک تک آشنایان و عزیزانت رو غرق می کردم...
‫همسر و بچه هات رو به قتل می رسوندم،
‫اونوقت نگران محصولاتت می شدی؟
‫عذر می خوام، علیا حضرت.
‫شاید بهتر باشه بریم آلتونا و به جواب برسیم.
‫- لرد دیگو، دوباره می پرسم. ‫- [صحبت با اشاره: تریوانتی ها پیام فرستادند.]
‫- چند تا نیرو در اختیارمون می ذاری؟ ‫- [می خوان ببیننمون.]
‫ ملکه!
‫خیلی خب.
‫سروان گاست؟
‫شمارش با قرارگاه های مونرو ادامه پیدا می کنه.
‫تا حالا تصور کردی آتیش باهات صحبت کنه؟
‫بعد از مرگِ پدر که تنها بودم و تو غیبِت زده بود،
‫حاضر بودم قسم بخورم که بهم راز می گفت.
‫چرا بهم نگفتی تریوانتیس ‫درخواست یه گردهمایی دیپلماتیک داده؟
‫چون اهمیتی نداره.
‫تصور کن اگه پدر بود چه واکنشی نشون می داد.
‫شورای قدرتمندِ «مثلث» از من می ترسه. ‫التماس می کنه باهاش صلح کنم.
‫- باید صلح رو مد نظر بگیریم. ‫- چرا؟
‫ما خدا رو با خودمون داریم.
‫با تقوا حمله می کنیم.
‫آره ولی خب حتی با این وجود، ‫سربازهای میدان نبرد باید باور داشته باشن.
‫- باور به خدا؟ ‫- به تو!
‫باید باور داشته باشن که ملکه ‫هر کاری در توانش بوده کرده تا ازشون محافظت کنه.
‫افرادم هر دستوری بهشون داده بشه ‫همون کار رو می کنن.
‫سیبث.
‫سربازها باید به آرمانشون ایمان داشته باشن، ‫باید به ملکه ـشون ایمان داشته باشن،
‫باید اونقدر دوستش داشته باشن ‫که حاضر باشن براش بمیرن.
‫فرض کن می تونستی ‫بدون فدا کردنِ حتی یک سرباز...
‫جلوی پیشروی تریوانتیس به خاکمون رو بگیری!
‫همین الان ازت حرف شنوی دارن،
‫ولی اگه موفق به همچین کاری بشی ‫عاشقت می شن.
‫همچین چیزی سابقه نداشته.
‫خب، آخرین باری که تریوانتی ها ‫ خواستار مذاکره شدن کِی بوده؟
‫- هیچوقت! ‫- درسته.
‫شاید اینکه خدا با ماست یعنی...
‫جنگ رو بدون اینکه مجبور باشی بجنگی ببری.
‫تریوانتی ها ملکه یا پادشاه ندارن.
‫نمی تونم با سیاستمدارهای معمولی مذاکره کنم.
‫معلومه که نمی تونی.
‫ولی من می تونم در مقام سفیرت برم.
‫چون شاهزاده و خواهرت هستم ‫می تونم از جانب تو حرف بزنم.
‫خیلی خب.
‫ممنونم سیبث.
‫البته هر پیمان نامه ای نیازمند یه عذرخواهی رسمی...
‫و غرامت حمله ای که به کانزوآ کردن هستش.
‫چی؟ می دونی که همچین چیزی ممکن نیست.
‫می خوایم جنگ رو بدون جنگیدن برنده بشیم، مگه نه؟
‫با این حساب می گم هر چیزی ممکنه!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫پس فکر می کردی زنت مُرده ولی نمُرده بوده،
‫الان هم چیزی نمونده تا دوباره به هم برسید.
‫حتماً خیلی ذوق زده ای. ‫منم ذوق زده ام. تازه من تا حالا ندیدمش.
‫البته الان که شاهزاده شده، قضیه پیچیده می شه.
‫عجیبه، مگه نه؟
‫که یه بار هم با خودش فکر نکرده ‫یه اشاره ای به این بکنه که شاهزاده ـست.
‫سخته که آدم فکر کنه ‫همچین غفلتی، دروغ نبوده باشه.
‫اگه من جای تو بودم، ‫فکر می کردم کل رابطه ـمون بر مبنای دروغ بوده.
‫ولی دوتا بچه با هم بزرگ کردین.
‫سخته که همۀ اینا رو با دروغ گذروند.
‫فکر کنم اگه جای تو بودم، خیلی عصبانی می بودم.
‫از طرفی هم گیج و مضطرب می بودم. ‫ولی خوشحال هم می بودم که اون زنده ـست.
‫آخ، به گمونم نمی دونستم چه حسی باید داشته باشم.
‫من از کجا باید بدونم؟ ‫تا حالا عاشق کسی نشدم.
‫شاید به خاطر اینه که خیلی حرف می زنی.
‫فکر کنم مُرده! ‫(هدف تمرینیش رو می گه)
‫من می تونم باهات تمرین کنم.
‫تا ببینم عملکردت جلوی یه چیز زنده چطوریه.
‫من فقط با سربازها می جنگم.
‫و ظاهراً با گونی های یونجه!
‫بیا. خوش می گذره. ما...
‫راست می گفتی.
‫خیلی منو سر کیف آورد. ممنون!
‫نمی خوام با خراش انداختنِ پسر شاهزاده...
‫ریسک اینو بکنم که مورد خشمش واقع بشم.
‫حالا برو پی کارت.
‫تود!
‫نتونستم خواهرم رو نجات بدم.
‫نتونستم به بابام کمک کنم.
‫باید بتونم از خانواده ام دفاع کنم.
‫زیادی عادت کردم که بقیه این کار رو برام بکنن.
‫مطمئنم شاهزاده می تونن ‫یه مربی مناسب برات منصوب کنن.
‫راست می گی. ازش می خوام تو رو منصوب کنه.
‫اونوقت چرا من؟
‫چون خیلی خوب با هم کنار میایم.
‫امروز دیگه تمرین نمی کنم.
‫- ژنرال، قربان! ‫- ستوان، بیا.
‫- تیزه. ‫- آره.
‫فولاد خالص که یه فرآیند آهنگری جدید روش اجرا می شه
‫اگه درست ازش استفاده بشه، ‫جلوش رو نمی شه گرفت.
‫می خوام کل گُردان رو دوباره مسلح کنم.
‫بیا.
‫این یکی مال توئه.
‫نمی فهمم.
‫مگه «مثلث» به پایایی ها پیشنهاد صلح نداده؟
‫ملکه بیخود نمیاد یه ملت دیگه رو متهم کنه...
‫مگر اینکه دنبال جنگ باشه.
‫مذاکرات صلح به نتیجه نمی رسه، ‫ما هم خاطر جمع می شیم که به نتیجه نرسه.
‫شما خیلی با شورای مثلث صحبت کردین.
‫اگه چیزی خوب پیش نره، از چشم شما می بینن.
‫به خاطر همین تو به جای من می ری.
‫اگه شانسی برای صلح با پایا وجود داشته باشه ‫نباید براش تلاش کنیم؟
‫همین الانش توی جبهۀ غربی ‫درگیر جنگیدن با گانیت ها هستیم.
‫رِن.
‫ملکۀ پایایی ها جسور شده.
‫فراموش کرده ما کی هستیم.
‫این به صلاح جمهوریه که بهش یادآوری کنیم.
‫خیلی خب، از اینطرف. نزدیک هم بمونید.
‫تاماکتی جون ـه.
‫همینجا منتظر بمونید.
‫برو.
‫گفتم تا وقتی دارم اطلاعات جمع می کنم، ‫منتظر بمونید.
‫اینجاست یا نه؟
‫شاهزاده ماگرا اینجاست و فعلاً جاش امنه.
‫یه چیزی هست که بهمون نگفتی.
‫پیش ملکه ـست. ‫فقط همینو به طور قطع می دونم.
‫کوفون چی؟
‫چیزی نشنیدم.
‫ساحریاب هایی که داشتن اسکورتش می کردن ‫بدونِ نقشه های کامپسی داشتن سفر می کردن.
‫احتمالاً ما زودتر رسیده باشیم.
‫بریم مامان رو پیدا کنیم.
‫به دنبال بالاترین عمارت بگردید.
‫ملکه اونجا خودش رو مستقر می کنه.
‫تو نمیای؟
‫ملکه فکر می کنه من مُرده ام، ‫و فعلاً نباید بفهمه که زنده ام.
‫باید با اون ساحریاب هایی که بهم وفادارن ‫ارتباط برقرار کنم...
‫و ببینم همچنان بهم خدمت می کنن یا نه.
‫اگه قراره جلوی مگه وایستیم، ‫به حمایتشون نیاز داریم.
‫- حالا چطوری تو رو پیدا کنیم؟ ‫- وقتی زمانش برسه خودم پیداتون می کنم.
‫در برخورد با ملکه محتاط باش.
‫اون با همۀ کسایی که می شناسی فرق می کنه.
‫الان هم که توی قلمروش هستی.
‫از پس خودم بر میام.
‫آره، ولی نه وقتی که سرت به باد بره!
‫هنوز بهش اعتماد ندارم.
‫منم همینطور.
‫ولی هنوز هیچ قدم اشتباهی برنداشته.
‫نمی تونیم با این تعداد سفر کنیم.
‫پاریس، تو همینجا پیش شارلوت بمون.
‫- وقتی پیداش کردیم می فرستیم دنبالت. ‫- من باید نزدیک بمونم تا مراقب هانیوا باشم.
‫اونوقت 17 سال اخیر کی از هانیوا مراقبت کرده؟
‫بیا.
‫از این مراقبت کن.
‫مراقب باش، بابا.
‫باید اونجا باشه.
‫اون خیلی خوشحال می شه که ما اینجاییم.
‫- الان دیگه شاهزاده ـست. ‫- هنوزم مامانه!
‫اگه نباشه چی؟
‫اگه اینجا بودنش تغییرش داده باشه چی؟
‫شش قدم جلوتر، دو تا نگهبان هست.
‫نگهبان ها، شش قدم دیگه!
‫خودتو معرفی کن.
‫با شاهزاده ماگرا کار دارم.
‫شاهزاده توی کاخ، ملاقاتی نمی پذیرن.
‫از اینجا برو.
‫- منو می پذیره. ‫- گفتم از اینجا برو.
‫هانیوا!
‫- ماگرا! ‫- مامان.
‫بس کنید!
‫پدر! پدر!
‫بس کنید!
‫دست نگه دارید.
‫«بابا»؟
‫بهم نگفته بودی مهمون داریم.
‫من هانیوا هستم.
‫دعاهام مستجاب شدن.
‫خانوادۀ خواهرم سالم به پیشش برگشتن.
‫بچه های من!
‫همگی باید برای شام بهم ملحق بشید.
‫بابا واسِ نیرومند!
‫قبل از اومدنت، آوازه ـت اینجا پیچیده بود. ‫تو هم نشون دادی الکی نبوده،
‫جوری از نگهبان هام رد شدی ‫که انگار یه مُشت علف هرزِ قد بلندن!
‫خیلی به نظر قد بلند نمی اومدن.
‫یه سری از بهترین سربازان دنیا هستند.
‫فرستاده بودیشون بچه ها رو پیدا کنن. ‫جای تعجب نداره که نمی تونن با یه مرد مبارزه کنن.
‫بابا!
‫اشکالی نداره، ماگرا.
‫از نظر من که لازم نیست مؤدب باشه.
‫هر چی نباشه، ما یه خانواده ایم، مگه نه؟
‫درسته!
‫در ضمن، چون سابقاً سرباز تریوانتی ها ‫و برده دار بوده...
‫نباید انتظار داشت که ‫اصول اخلاقیِ موقع غذا خوردن بلد باشه.
‫سیبث، خواهش می کنم!
‫صبر کن ببینم... تو جزو برده دارهایی؟
‫خداییش؟ وای!
‫قضاوتت نمی کنما ولی...
‫- نه، قضاوتت می کنم! خیلی هم می کنم. ‫- تو ساکت باش.
‫آره، هارلن.
‫خیلی ساکت باش. مثل یه موش کوچولو.
‫خیلی برام عجیبه که...
‫چرا یه شاهزادۀ پایایی بین این همه آدم ‫باید بیاد با یه برده دار ازدواج کنه.
‫گرچه به گمونم جرلامارل برات...
‫چاره ای نذاشته بود، مگه نه ماگرا؟
‫آخه اونجوری ولت کرد!
‫عذر می خوام، لرد هارلن.
‫چون دارم جلوت در مورد معشوقه های قبلیِ همسرت ‫صحبت می کنم.
‫نه، اشکالی نداره. اشکالی نداره. ‫همه ـمون یه گذشته ای داریم، مگه نه؟
‫مثلاً اینجا قبلاً عمارت من بود. ‫الان مال شماست.
‫ولی زندگی همچنان ادامه داره.
‫نکتۀ جالبی گفتی.
‫چون از سنین کم به واسطۀ حق ذاتیم ‫آینده ام مشخص شده بود،
‫هیچ گذشتۀ ننگ آوری ندارم که حرفش رو بزنم.
‫به گمونم یه جورایی به ماگرا غبطه می خوردم.
‫به خاطر آزادیش!
‫با اینکه خودخواهانه به نظر میاد ولی ‫تونست راه خودشو انتخاب کنه...
‫و اهمیتی به دیگران نداد ‫و هیچ احساس مسئولیتی نسبت به کسی...
‫با کمال احترام، علیا حضرت! ‫ماگرا زندگیش رو وقفِ...
‫دوست داشتنِ شوهرش و بزرگ کردنِ بچه هاش...
‫و خدمت به مردم آلکنی کرد.
‫با کمال احترام، زنِ کوهستانی!
‫به خاطر خواهرمه که ‫آلکنی ها خائنین به تاج و تخت هستند.
‫آلکنی ها نمی تونن خائنین به تاج و تخت باشند.
‫مردم آلکنی دیگه وجود ندارند.
‫اگه یه طائفۀ مخفی غیبِش بزنه، ‫ما از کجا باید بفهمیم وجود ندارند؟
‫کافیه!
‫پدرمون یه دلیل خیلی خوبی داشت...
‫که صحبت سیاسی رو موقع غذا خوردن ممنوع کرده بود.
‫گل گفتی، عزیزم.
‫- کی بازم نوشیدنی می خواد؟ ‫- من می خوام.
‫خنده داره!
‫بچه که بودیم، من رومانتیک تر بودم.
‫ماگرا همیشه قسم می خورد که هیچوقت ازدواج نمی کنه ‫ولی الان وضعیت رو ببین!
‫من دختر ترشیده ام، ‫اونوقت اون دوتا شوهر سر این میز داره.
‫قصد بی احترامی نداشتم، بابا واس.
‫خواهرم رو خیلی دوست دارم، ‫حتی با اینکه بهم دروغ گفت و خیانت کرد.
‫[صحبت با اشاره: تو شوهرم هستی ‫و فقط تو رو دوست دارم]
‫هنوزم حاضرم به خاطرش بمیرم و به خاطرش بکُشم.
‫به گمونم تو هم همینطور باشی.
‫البته تو هم همینطور، لرد هارلن.
‫باعث افتخارمه که در محضر همچین همنشین خوبی باشم.
‫نباید بشناسم، چون تو مُردی!
‫فقط از درون.
‫ملکه گفت جون خودتو گرفتی.
‫ملکه همیشه رابطۀ خوبی با گفتنِ حقیقت نداشت،
‫قبول نداری؟
‫با صدای بلند به زبون نمیارمش.
‫خب...
‫حالا چی می شه؟
‫دقیقاً چی می شه؟
‫کوفون، هانیوا،
‫باید بدونید که مادرتون ‫بی وقفه داشت دنبالتون می گشت.
‫از اون لحظه ای که از هم جدا شدین، ‫همۀ فکر و ذکرش شما بودین.
‫متأسفانه صاف همین الان که شما رسیدید ‫باید به سفر بره.
‫- کاش اوضاع فرق می کرد. ‫- سفر؟
‫چه سفری؟
‫- اون چی می گه؟ ‫- فرصت نکردم بهتون بگم...
‫یه مأموریت خیلی مهمه.
‫ماگرا در مقام سفیر من می ره...
‫تا با یه هیئت صلحِ تریوانتی دیدار کنه.
‫همین الان داری می ری؟
‫فقط برای چند روزه. باید برم.
‫- پس منم باهات میام. ‫- منم همینطور.
‫- نه. ‫- نه.
‫شما اعضای خاندان سلطنتی هستید.
‫مهره های ارزشمندی هستید که ‫تریوانتی ها راحت از کنارتون رد نمی شن.
‫اصلاً نمی فهمن که ما اونجاییم.
‫شما آیندۀ این قلمرو و ‫ به احتمال زیاد آیندۀ دنیا هستید.
‫نمی تونیم ریسک کنیم که آسیبی بهتون برسه.
‫خواهرم درست می گه. شما همینجا می مونید.
‫تازه شماها رو پس گرفتم. ‫دوباره از دستتون نمی دم.
‫- مامان! ‫- هانیوا. مادرت حرفش رو زد.
‫ماگرا، تریوانتی ها هیئت صلح نمی فرستن.
‫اونا اهل مذاکره نیستن.
‫من که اسمش رو مذاکره نمی ذارم. ‫قراره به پامون بیفتن.
‫تریوانتی ها تا حالا به پای کسی نیفتادن و ‫هیچوقت هم نمی افتن.
‫چون تا حالا حریف واقعاً لایقی نداشتن.
‫- خودتو می گی؟ ‫- خدا!
‫سربازهاشون گلوی خدات رو می برن و خودنش رو می خورن
‫ولی بازم تریوانتی ها بودن که تقاضای صلح کردن.
‫یا یه حقه ـست یا یه تله!
‫بابا، باید سعیمون رو بکنیم. ‫حتی اگه کوچیکترین احتمالی...
‫هیچ احتمالی نیست!
‫پس توی میدان نبرد شکستشون می دیم.
‫- اون که احتمالش کمتر هم هست. ‫- پس می خوای چیکار کنیم؟
‫تریوانتی ها بدجوری درگیرِ جنگی که ‫در غرب با گانیت ها دارن هستن.
‫کاری نکنید که توجهشون رو به شرق جلب کنید.
‫- اگه برای این کار خیلی دیر شده باشه چی؟ ‫- تسلیم بشید!
‫مثل یه تریوانتیِ واقعی صحبت می کنی!
‫باید درک کنی.
‫به هارلن نیاز داشتم تا ما رو در امان نگه داره.
‫اون مرتیکۀ الدنگ اینطور فکر نمی کنه.
‫اخلاقش اینطوریه.
‫بابا، تو همیشه بهم اعتماد کردی.
‫ولی تو کل این مدت بهم دروغ گفتی.
‫خب، تو دیگه خودت خوب می دونی که ‫دردِ گذشته ها بهتره فراموش بشه.
‫تو که خوشحال شدی بهت یادآوری شد، شاهزاده!
‫شاهزاده ای که از پایا فرار کرد...
‫همون روزی که همسر تو شدم مُرد!
‫پس بیا از اینجا بریم.
‫بیا بچه هامون رو برداریم و برگردیم به کوهستان.
‫اونجا خوشبخت بودیم. ‫دوباره هم می تونیم باشیم.
‫- کاش به همین سادگی ها بود. ‫- به همین سادگی هاست!
‫تو همسر منی، اونا بچه هامونن ‫و این گذشته ایه که دلت می خواست فراموشش کنی.
‫خب، اینا مردم پدرم هستن.
‫اون در بستر مرگ بهم التماس کرد ‫که در برابر خواهرم ازشون محافظت کنم،
‫ولی من سرافکنده ـش کردم.
‫پایا رو ول کردم و خیلی ها به دست سیبث کشته شدن.
‫با همه همینجوری رفتار می کنه؟
‫لطفاً تنهامون بذار.
‫هر طور مایلی.
‫بابا واس، به مرور زمان...
‫متوجه می شی که من دشمنت نیستم،
‫ولی این موضوع از خطرناک بودنم کم نمی کنه.
‫شاید عمارتم رو از دست داده باشم ‫ولی اینجا هنوز شهر منه.
‫و کار عاقلانه اینه که ‫حواست باشه چطور باهام حرف می زنی.
‫واقعاً نمی دونم ملکه چه فکری با خودش می کنه.
‫ساحران توی خاندان سلطنتی؟
‫فکر می کنه مردم قبول می کنن؟ ‫دم دروازه هاش شورش می کنن...
‫صدات رو بیار پایین وگرنه ملکه زبونت رو می بُره!
‫پیشگو!
‫خودتی؟
‫اسم من پاریس ـه.
‫پاریس.
‫یه پیام فوری برای شاهزاده دارم.
‫تو همون سربازی هستی که کوفون رو به پنسا آورد؟
‫آره.
‫بهم گفت بقیه خیلی تمایلی به این کار نداشتن.
‫به ما دستور داده بودن. منم ازشون پیروی کردم.
‫اونوقت الان از دستور کی پیروی می کنی؟
‫20 ساله که سوگند وفاداری به ژنرال ساحریاب ها خوردم
‫به همین راحتی ها نمی شه این عادت رو شکست!
‫خاطر جمع می شم که این نامه به دست ماگـ... ‫به دست شاهزاده برسه.
‫اون روز، توی جنگل...
‫بهم دست زدی.
‫برام سؤاله که چه حسی داره...
‫که آدم قبل از وقوع اتفاقات، ‫بدونه قراره چی بشه.
‫بیشتر به این معنیه که همیشه نگرانم.
‫هیچوقت از این دید بهش نگاه نکرده بودم.
‫حالا که حرف از اون نگرانی ها شد باید بگم...
‫تو قبلاً از کوفون مراقبت کردی.
‫الان هم همین کار رو بکن.
‫نزدیکش بمون و از دردسر دور نگهش دار.
‫من اونو وارد این دنیا کردم. ‫دیگه به حرفم گوش نمی کنه.
‫خواسته ـت رو انجام می دم.
‫خوبه. خوبه. ممنون.
‫ولی...
‫فقط به خاطر اینکه تو ازم خواستی!
‫تو اسمت توده؟ ‫(به معنای وزغ)
‫آره.
‫اسم احمقانه ایه.
‫پدر و مادرم قوۀ تخیل خوبی نداشتن!
‫همینجا منتظر بمون.
‫شاهزاده ماگرا.
‫صدای یه مرد مُرده رو می شنوم.
‫پس از نزدیک تر گوش کن.
‫واقعاً خودتی؟
‫آره، موقعی که تو مُرده بودی، ‫داشتم سعی می کردم یه سری چیزا رو درست کنم.
‫با ازدواج کردن با یه لرد؟
‫سربازان پنسایی اول به هارلن وفادارن، ‫بعدش به ملکه!
‫خوبه!
‫اگه بخوایم خواهرت رو شکست بدیم ‫به هر چی نیرو که بتونیم جمع کنیم نیاز داریم.
‫همه ـمون موافقیم. ‫هارلن مهرۀ ارزشمندیه.
‫- کِی حرکتمون رو شروع کنیم؟ ‫- دارم با نهایت سرعتم کار می کنم.
‫توضیح دادنِ اینکه چرا وقتی برای ملکه...
‫خودمو کُشتم ولی نمُردم، یه کم سخته!
‫- چقدر وقت می خوای؟ ‫- اونقدری که می خوام، وقت نداریم.
‫تا جایی که شنیدم، خواهرت چند روز دیگه ‫پایا رو وارد جنگ می کنه.
‫احتمالاً نمی کنه.
‫قانعش کردم تا بذاره یه جلسۀ دیپلماتیک ‫با تریوانیتس بذارم.
‫وقتی تریوانتی ها اعلان جنگ نکردن...
‫چرا باید بیان در مورد صلح حرف بزنن؟
‫می خوان وقفه بندازن.
‫تا سربازهاشون از جبهۀ غربی بیان شرق.
‫خودت گفتی تریوانتی ها ‫به شدت روی جبهۀ غربی متمرکزن.
‫خب، بعیده که بخوان با شرق هم وارد جنگ بشن.
‫حتی اگه انگیزه های پنهانی داشته باشن ‫شاید احتمال برقراری صلح باشه.
‫تا وقتی خواهرت روی تاج و تخت نشسته ‫صلحی برقرار نمی شه.
‫گرچه، کُشتنِ ملکه یا حتی عزل کردنش ‫موضوع ساده ای نیست.
‫قوانین زیادی وجود دارند که ‫همه ـشون برای محافظت از حاکم وضع شده اند.
‫- اونوقت تو همۀ این قوانین رو بلدی؟ ‫- نه همه ـشون رو!
‫من بلدم.
‫پس تو ساحریاب هات رو جمع کن ‫و قوانین رو بسپار به من.
‫نقشه ای داری؟
‫بیشتر از یه نقشه!
‫خیلی با جایی که توش بزرگ شدیم فرق می کنه.
‫باید تریوانتیس رو ببینی. ‫اونموقع پنسا در نظرت کوچیک میاد.
‫جای فوق العاده ایه.
‫بجز برده دارها و اینکه دزدیدنت!
‫همۀ تریوانتی ها بد نیستن.
‫اونجا با یه نفر آشنا شدم. ‫یه نفر مثل خودمون.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫و هیچ ارتباطی با جرلامارل نداشت. ‫پدر و مادرش جفتشون کور بودن.
‫پس فقط نسل جرلامارل نیست.
‫بینایی واقعاً داره برمی گرده.
‫انگار خیلی از این قضیه خوشحال نیستی.
‫ببین با دنیا چیکار کرده!
‫ببین با ما چیکار کرده.
‫دنیا به خاطر بینایی از بین نرفت.
‫به خاطر مردم بود!
‫چه بینایی داشته باشن چه نداشته باشن ‫می تونن این کار رو بکنن.
‫ببین ملکه چه جوری به تریوانتیس اعلان جنگ کرده.
‫داره از مردمش محافظت می کنه.
‫مگه ملکه ها کارشون همین نیست؟
‫چرا داری از کسی که ‫کل زندگیمون دنبالمون می گشت دفاع می کنی؟
‫نمی دونست خانواده ـشیم.
‫اگه مامان حرف می زد، ‫شاید اصلاً مجبور به قایم شدن نبودیم.
‫مامان داشت ازمون محافظت می کرد.
‫شاید.
‫شاید هم داشته از خودش محافظت می کرده.
‫تحت هر شرایطی اعتماد به مادرمون رو ‫به اعتماد به ملکه ترجیح می دم.
‫جرلامارل چی؟
‫بهش اعتماد کردی. ‫بوتس هم همینطور! ضمانت اون رو هم کردی.
‫واقعاً موقعی که یه چاقو روی سرت گرفتم ‫می خوای مسخره ام کنی؟
‫شرمنده.
‫- پاریس؟ ‫- آره. اینجام. بیا.
‫بشین.
‫کنار من بشین.
‫خب، تغییری در دنیا!
‫آره.
‫شرمنده.
‫شرمنده که این چیزا رو بهت نگفتم.
‫که واقعاً کی هستم.
‫ماگرا، من می دونم تو واقعاً کی هستی.
‫در این مورد هم...
‫خوشحالم که بهم نگفتی.
‫آخه رازت رو به بابا هم می گفتم.
‫اون خیلی عصبانیه.
‫می خواستی چطور باشه؟
‫اونم وقتی که فهمیده همسرش با یکی دیگه ازدواج کرده!
‫براش توضیح دادم.
‫براش توضیح دادی که چرا بهش نگفتی...
‫دخترِ «کین» هستی؟
‫نمی خواد به حرفم گوش کنه.
‫نمی تونم از این قضیه فرار کنم. ‫باید بمونم.
‫به خاطر هانیوا و کوفون.
‫به خاطر هانیوا و کوفون می مونی؟
‫پس به خاطر کی؟
‫تاج و تخت حق ذاتی توئه.
‫مسئولیتی که داره، اصلاً کم نیست!
‫می دونی...
‫تو بودی که این ماجرا رو شروع کردی.
‫تو به هانیوا و کوفون خوندن رو یاد دادی.
‫براشون از جرلامارلِ بزرگ قصه گفتی.
‫از پدرشون!
‫من هیچوقت از کوهستان نمی رفتم.
‫دیر یا زود از اونجا می رفتی.
‫کوهستان هیچوقت نمی تونه تو رو محصور کنه.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫کوفون.
‫این بیرون چیکار می کنی؟
‫به دنیا گوش می کنم.
‫چی می شنوی؟
‫همه چی! بیا.
‫اون چشم هات رو ببند.
‫بذار صدا ذهنت رو پر کنه.
‫حالا، چی می شنوی؟
‫راستش هیچی.
‫هیچی هیچوقت هیچی نیست.
‫حتی عدم وجود صوت هم یه جور توصیفه.
‫بابا.
‫می دونم. صدای اومدنش رو شنیدم.
‫فقط خونسرد باش.
‫داره آروم آروم نفس می کشه. ‫برای شکار نیومده.
‫بیا. رفتش تا به بقیه بپیونده.
‫از دست مامان عصبانی هستی؟
‫مادرت به خاطر تو و خواهرت این کارها رو می کنه.
‫یعنی برای تو نیست؟
‫مطمئن بودم وقتی می رسی ‫هارلن رو از سقف پرت می کنی پایین.
‫بهش فکر کردم.
‫نباید بذاری هارلن برنده بشه.
‫هارلن اهمیتی نداره.
‫کل اینجا اهمیتی نداره.
‫ما دوباره کنار همیم.
‫فقط باید ببینم چطور می تونیم از اینجا بریم بیرون،
‫تا برگردیم جایی که بهش تعلق داریم.
‫دیگه جایی به ذهنم نمی رسه که ‫همه ـمون بهش تعلق داشته باشیم.
‫صبر کن، صداش رو می شنوم.
‫بگو ببینم.
‫بله؟
‫لرد هارلن، اسب برادرتون ‫در حال دویدن توی باغستان پیدا شده.
‫با زین ولی بدون سوار!
‫خب، این اولین بار نیست.
‫کریگن عادت داره که وقتی عجله داره ‫نزدیک ترین اسب رو برداره.
‫ببین، بذارش توی اصطبل های من. ‫وقتی برگشت خونه برش می داره.
‫قربان، یه کیف از زین آویزون شده بود ‫که روش پیامی براتون نوشته شده.
‫وای نه!
‫نه!
‫چی شده؟
‫کوفون؟
‫داری به اینجا عادت می کنی؟
‫آره، ممنون.
‫یه کم می خوری؟
‫بله.
‫مادرت... این عمارت!
‫حتماً هضم این همه چیز سخته.
‫آره.
‫از چیزی ناراحتید؟
‫یه لحظه یادم رفت که بینا هستی.
‫گمون کنم می تونی دردم رو ببینی؟
‫آره.
‫واقعاً چه موهبتی!
‫از طرفی هم این یعنی ‫چاره ای جز اعتماد کردن بهت ندارم.
‫چون یه رازه!
‫کوفون.
‫باید بین خودمون بمونه.
‫حتماً! می مونه.
‫بچه رو از دست دادم.
‫ازم گرفته شد!
‫خیلی متأسفم.
‫وقتی مردم بفهمن...
‫توی روستامون، خیلی از جنین ها می مردن. ‫مردم درک می کنن.
‫اینجا روستای تو نیست.
‫و من یه مادر اهل آلکنی نیستم.
‫در مقابل کل شهر ایستادم و اعلام کردم بچه دار شدم.
‫بچۀ بینایی که حالا دیگه به دنیا نمیاد.
‫اونموقع فکر می کنن... که دیگه برگزیده نیستم.
‫که دیگه ملکۀ خداوند نیستم.
‫پس حقیقت رو بهشون بگید.
‫اونا درک می کنن. باهاتون احساس همدردی می کنن. ‫دقیقاً مثل من!
‫ببخشید.
‫ممنون!
‫ممنونم، کوفون.
‫اعتراف می کنم چون باید ‫سفرۀ دلم رو برای یکی باز می کردم اومدم اینجا.
‫یه حس قوی ای بهم می گفت که می تونم بهت اعتماد کنم
‫از همون لحظه ای که همدیگه رو دیدیم ‫همچین حسی داشتم.
‫تو حس می کنی می تونی بهم اعتماد کنی؟
‫نمی دونم.
‫به خاطر اینکه ساحریاب هام، مردمت رو کُشتن؟
‫آره.
‫امیدوارم بتونم کمکت کنم که درک کنی...
‫که اگه می دونستم در تعقیب ماگرا و بچه هاش هستم،
‫من...
‫- نمی خوام ازم متنفر باشی، کوفون. ‫- من نمی شناسمتون.
‫ولی می خوام بشناسی! می خوام منو بشناسی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: «TheFlashPoint»