‫لازم نبود فرار کنی،
‫هیرو.
‫اینو جا گذاشتی!
‫شمشیر بامبوت که من خیلی دوست دارم.
‫واقعاً عاشقشم!
‫لی هانا! چی تو فکرت بود آخه؟
‫- هان؟ ‫- من رو ترسوندی!
‫ببخشید.
‫صبح تمرین کِندو داشتم.
‫صبح بخیر.
‫- صـ... صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫امروز بعد از کار برنامه‌ای داری؟
‫واتارو گفته بریم «براش» یه چیزی بخوریم، ‫قبل از اینکه تعطیلات شروع بشه.
‫قول می‌دم نذارم مجبورت کنه آهنگ بخونی.
‫بریم براش، آره؟
‫آره.
‫امروز حالم خوب نیست.
‫ببخشید.
‫چی؟
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- تازه‌کار، میزها رو تمیز کن. ‫- چشم!
‫«قسمت پنجم: اورانجت ویژه»
‫ببخشید...
‫بله؟
‫این شکلات...
‫شکلات مشکلی داره؟
‫نه، اصلاً.
‫خیلی خوش‌مزه‌ست.
‫خوش‌مزه‌ست ولی...
‫اون طعمی که یادم میاد نیست.
‫آها، متوجه شدم.
‫به نظرتون چه تفاوتی داره؟
‫دستور پختش با سی سال پیش فرق کرده، نه؟
‫ممکنه چند تا از اون ‫اورانجت‌های قدیمی‌تر درست کنین؟
‫چی؟
‫تو سن من، غش کردن چیز عجیبی نیست.
‫نیازی نیست شلوغش کنید.
‫اخیراً دوباره تا دیر وقت کار نمی‌کنی؟
‫خب، شرکت که خودش نمی‌چرخه.
‫سرگیجه موقع ایستادن رو نباید شوخی گرفت.
‫وقتی یهو از حال می‌ری،
‫به خاطر اینه که خون به مغز نمی‌رسه.
‫ولی ممکنه به قلبت هم ربط داشته باشه.
‫در هر صورت،
‫توصیه می‌کنم چکاپ کامل انجام بدی.
‫رییس فوجیوارا گفته بهت نگم.
‫الان حالش چطوره؟
‫هنوز دارن آزمایشش می‌کنن.
‫مطمئنی لازم نیست بیام اونجا؟
‫خواهش می‌کنم وانمود کن هیچی نمی‌دونی.
‫احتمالاً نمی‌خواد نگرانش بشی.
‫خیلی کله‌شقه.
‫یعنی تا این حد حاضره برای غرورش ‫بجنگه، حتی جلوی پسر خودش؟
‫باشه.
‫همین که تو کنارش هستی ‫خیالم رو راحت می‌کنه.
‫نتیجه آزمایش‌ها رو که گفتن، خبرم کن.
‫حتماً.
‫اوه.
‫هنوز دارن آزمایشش می‌کنن، ‫ولی فکر کنم حالش خوب میشه.
‫چرا سوسوکه تو همچین موقعیتی اینجا نیست؟
‫راستش، خیلی خیالم راحته ‫که تو پیش رییس هستی.
‫اگه یه اتفاقی براش بیفته، دیگه دیر شده.
‫باید کم‌کم به فکر جانشینش باشیم.
‫نگران نباش.
‫ما اینجا یه فوجیوارای دیگه داریم.
‫چون پسر برادر دو‌قلوشی، عملاً مثل پسر خودشی.
‫درسته؟
‫خواهش می‌کنم این حرفا رو نزن.
‫داری زیادی بزرگش می‌کنی.
‫این که گفتی «نجات دادن یه نفر ‫با شکلات» یعنی چی؟
‫وقتی بچه بودم، ‫پدر و مادرم خیلی سخت‌گیر بودن.
‫می‌گفتن شکلات برای دندون ‫و سلامتی بده، نمی‌ذاشتن بخورم.
‫ولی خواهر بزرگم پس‌انداز می‌کرد،
‫و بعد از مدرسه برام «اورانجت» می‌خرید.
‫اون طعم سِری که فقط خودمون ‫دوتا تجربه می‌کردیم، خیلی خاص و خوشمزه بود.
‫اما حالا...
‫اون داره با یه بیماری می‌جنگه.
‫توی بیمارستانه.
‫می‌خوام دوباره مزه اون شکلاتِ بچگیمونو بچشه.
‫ولی خب متأسفانه،
‫خیلی وقت گذشته.
‫اگه نتونم از اینجا بخرم،
‫بعید می‌دونم جای دیگه‌ای پیدا بشه، نه؟
‫وقت زیادی براش نمونده.
‫فکر کنم دیگه کاری ازم برنمیاد.
‫ممنون که حداقل حرفامو گوش کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫ببخشید.
‫شِف.
‫هیچ راهی نیست که بشه
‫اون اورانجت‌های قدیمی ‫که مشتری گفت رو دوباره درست کرد؟
‫مثلاً...
‫هنوز نسخه‌ی اصلی دستور پختشونو داریم؟
‫حتی اگه شِف کنجی اون موقع ‫یادداشت کرده باشه،
‫نمی‌دونم واقعاً بتونم همونو دربیارم یا نه.
‫آخه من که نمی‌دونم دقیقاً ‫سی سال پیش چه طعمی داشتن.
‫شاید من بدونم.
‫اوه؟
‫بچگی‌هام عاشق اورانجت‌های این مغازه بودم.
‫درسته، الان یه‌کم طعمش فرق کرده.
‫اِمم...
‫اگه دستور پختش نیست،
‫سوابق شکلات‌سازهایی که اون زمان ‫اینجا کار می‌کردن، وجود داره؟
‫کجا بود؟
‫آره، یه‌جایی همین دور و اطراف باید باشه.
‫بفرما، اینجاست.
‫اوه!
‫بیست سال...
‫شکلات‌سازها...
‫ده سال پیش؟
‫[شف شکلات‌ساز]
‫اوه!
‫- شاید این یکی بوده؟ ‫- ها؟
‫آره، حدود سی سال پیش؟
‫[ریتسوکو سائگوسا]
‫خانم سائگوسا.
‫تلفن با شما کار داره.
‫خانم سائگوسا.
‫از یه جایی به نام له‌سوور تماس گرفتن ‫و میگن با شما کار دارن.
‫بده به من.
‫ریتسوکو سائگوسا حرف می‌زنه.
‫ببخشید که بی‌خبر زنگ زدم.
‫من سو‌سکه فوجیوارا‌ هستم، مدیرِ له‌سوور.
‫آهان، خبر رو دیدم. کنجی فوت شده، درسته؟
‫چرا همیشه خوش‌تیپ‌ها زودتر می‌رن؟
‫خب، موضوع چیه؟
‫در واقع...
‫می‌خوام درباره یه دستور ‫پختِ سی سال پیش حرف بزنم.
‫ما یه مشتری داریم ‫که فوراً اون شکلاتو لازم داره.
‫چقدر وقت داری؟
‫شب بخیر. فوجیوارا هستم، ‫من باهاتون تماس گرفته بودم.
‫شرمنده که باعث شدم ‫این همه راه رو تا اینجا بیاین.
‫احتمالاً فکر می‌کردی من از اون چیزی ‫که توقع داشتین پیرترم.
‫خب، چه شکلاتی باید درست کنم؟
‫اوه...
‫خیلی وقته شکلات درست نکردم.
‫ببخشید.
‫هوم، خوشمزه‌ست.
‫همم...
‫درسته، یه چیزی فرق داره.
‫می‌دونستم.
‫یعنی چه چیزی فرق کرده؟
‫اوه.
‫شکر واسنبونِ آوا.
‫ما اون موقع از واسنبون سانوکی ‫استفاده می‌کردیم.
‫هر دوشون عالی‌ان، ‫ولی اگه بخوام فرق‌شونو بگم...
‫شیرینی آوا بیشتره،
‫و سانوکی ملایم‌تره.
‫دقیقاً همینه.
‫میشه واسنبون سانوکی بخریم؟
‫میشه، ولی مغازه‌شون الان تعطیله.
‫هنوز از شرکت ساکاید سفارش می‌گیرین؟
‫آره.
‫به رئیسشون زنگ بزن.
‫- ها؟ ‫- بگو شکلات‌ساز سائگوساست.
‫اوه.
‫باشه، فهمیدم.
‫بله، عذرخواهی می‌کنم.
‫بله؟
‫گوشی رو به خانم سائگوسا می‌دم.
‫خا... خانم سائگوسا؟
‫نه، نه، نه!
‫لازم نیست به ایشون بدین! الو؟
‫صدات رو دارم.
‫خا... خانم سائگوسا؟
‫یه شکر واسنبون سانوکی بیار له‌سوور. ‫همین الان.
‫وگرنه اون راز رو لو می‌دم.
‫شرکتت ورشکست می‌شه.
‫اومدی!
‫دست بردار، خانم سائگوسا. هیچ‌وقت عوض نمیشی!
‫اصلا پیر نشدی.
‫من اهلِ مردای جوون نیستم. ‫کارتن رو تحویل بده و برو.
‫چه خوش‌آمدگویی‌ای بود.
‫مثل همیشه مرسی!
‫ممنون!
‫خُب، بریم تو کارش.
‫من بهتون یاد می‌دم، ‫فقط دستوراتم رو دنبال کنید.
‫حالا شروع می‌کنیم.
‫بله، خانم.
‫ممنونم.
‫- تو هم کمک کن. ‫- چی؟
‫منم می‌تونم؟
‫ممنونم!
‫اون خیلی خوشحال به نظر میاد.
‫واقعا می‌تونم انجامش بدم؟
‫- البته. ‫- واقعا؟
‫- آره دیگه. ‫- شروع کن.
‫خیلی خب.
‫از پسش بر میای.
‫آره، می‌تونی انجامش بدی.
‫کارت خوبه، هانا.
‫واقعا؟
‫بوی خیلی خوبی میده.
‫- شف، استعداد ذاتی نداره؟ ‫- آره، خیلی خوبه.
‫خیلی خوشحال شدم اینو گفتی.
‫فشار نمیدی، باشه؟
‫اینجوری درسته، نه؟
‫سعی کن صاف و یک‌دست دربیاد، قله‌قله نشه.
‫باشه.
‫نه!
‫اینجوری نه، این‌جوری ببین.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫- با دقت نگاه کن. ‫- چشم.
‫آماده‌ای؟
‫اینجوری. دیدی؟
‫دقیقاً این‌جوری.
‫آره، همین. گرفتی؟
‫آره.
‫- همین‌طوری واینستا، حواستو جمع کن. ‫- آره، ببخشید.
‫این زاویه خیلی مهمه، ببین؟
‫نه باید خیلی پایین باشه، نه خیلی بالا.
‫اوه.
‫بفرمایید، شِف.
‫شِف؟ ریتسوکو صدام کن.
‫باشه، ریتسوکو.
‫بفرما، شروع کن.
‫بازم گاناش بریزم؟
‫نه، تو فقط وایسا و نگاه کن.
‫چشم خانم.
‫ببخشید.
‫طعمش نسبت به گذشته فرق داره؟
‫ببخشید.
‫اونم با وجود اینکه زحمت کشیدید...
‫شاید فقط شکر فرقش نبوده.
‫آهان، فهمیدم.
‫یعنی چی فرق داره؟
‫ممکنه طعمش همون باشه،
‫ولی شاید الان که بزرگ شدم، ‫واسم مزه دیگه‌ای داره.
‫ببخشید این پیرزن نتونست کمکت کنه.
‫عذر می‌خوایم.
‫همین‌جا خوبه؟
‫آره، خیلی ممنون.
‫ممنونم که منو رسوندید.
‫اختیار دارین.
‫ما باید از شما تشکر کنیم ‫که این‌همه راه اومدین.
‫باعث افتخارم بود.
‫خیلی وقت بود شکلات درست نکرده بودم.
‫احساس کردم بیست سال جوون‌تر شدم.
‫جالبه، نه؟
‫من یه پیرزن چروکیده‌ام،
‫ولی ته دلم هنوز همون آدم قدیمی‌ام.
‫منم همین‌طور.
‫به‌خاطر اون اورانجت‌هایی که درست کردین،
‫احساس کردم دوباره بچه شدم.
‫دقیقاً همینه.
‫یادمه پدرت زیاد اینجا می‌اومد.
‫با اینکه خودش رئیس ‫یه شرکت بزرگ شیرینی‌سازی بود،
‫همیشه کلی شکلات می‌خرید،
‫می‌گفت می‌خواد پسر عزیزش
‫فقط شکلات دست‌ساز بخوره.
‫الان ببین چه مرد خوبی شدی.
‫خوشحالم که می‌بینم
‫له‌سووِر هنوزم دستِ آدم مطمئنیه.
‫خیلی حیف شد.
‫واقعاً امیدوار بودم همه‌چی خوب پیش بره.
‫با این‌حال، حس خوبی نداره ‫که مرد خوبی شدی، آقای مدیر؟
‫منظورش من نبودم.
‫در واقع داداش بزرگم رو می‌گفت.
‫اون ضعیف بود، اشتهاش کم بود.
‫بابام همیشه براش اورانجت می‌خرید، ‫چون خیلی دوست داشت.
‫به داداشم می‌گفت اسم‌شون توپ انرژیه.
‫منم بچه بودم، کلی حسودی می‌کردم.
‫هر بار که التماس می‌کردم منم بخورم، ‫دعوام می‌کرد که لوس‌بازی درنیارم.
‫تا اینکه یه روز،
‫داداشم یواشکی اون شکلاتی ‫که نگه داشته بود رو به من داد.
‫اون زمان...
‫به نظرم خوشمزه‌ترین چیزی بود که خوردم.
‫برای همینه که این‌قدر زحمت کشیدی، نه؟
‫تو بهتر از هرکسی احساسات ‫رِیکو رو درک می‌کنی.
‫اما من...
‫خودخواهی کردم و شکلات ‫موردعلاقه‌ی داداشمو ازش گرفتم.
‫یه برادر کوچولوی بی‌فکر و بی‌ملاحظه بودم.
‫وقتی به کسی شکلات میدی،
‫فقط اون خوشحال نمی‌شه،
‫خودت هم خوشحال می‌شی، نه؟
‫مطمئنم داداشت اون موقع
‫با دیدن لبخندت خوشحال شده.
‫برای همینه که من فکر می‌کنم
‫تو واقعاً یه برادر خوب بودی.
‫واقعاً این‌طور فکر می‌کنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫صبر کن ببینم!
‫الان یادم اومد!
‫آره، یادم افتاد!
‫اون اورانجت مخصوص بچه‌ها بود.
‫یه دستور ویژه بود ‫که با کمک پدرت ساخته شده بود.
‫اوه، تشریف آوردی.
‫بفرما، دقیقاً همونی ‫که خواسته بودی. آماده‌ست.
‫ببخش که همیشه مزاحمت می‌شم.
‫پسر بزرگم فقط شکلات‌های ‫مغازه‌ی شما رو می‌تونه بخوره.
‫در واقع، به لطف ایده‌ی شما،
‫داریم به فکر فروش شکلات‌های سالم ‫مخصوص بچه‌ها می‌افتیم.
‫نظرت چیه؟
‫بیا.
‫- واقعاً می‌تونم بخورم؟ ‫- آره.
‫هورااا!
‫مرسی!
‫ظاهرا اون موقع به‌جای خامه ‫از شیر سویا استفاده می‌کردن.
‫میگن وقتی آهن موجود در شیر سویا ‫با ویتامین سی پرتقال ترکیب بشه،
‫برای بدن خیلی مفیده.
‫یه زمانی اورانجت ‫مخصوص بچه‌ها درست می‌کردن.
‫ببخشید که اینو می‌پرسم،
‫می‌تونین یه بار دیگه از اون‌ها درست کنین؟
‫- معلومه که آره! ‫- البته!
‫بسپرش به ما.
‫آره.
‫اِمم…
‫قبل از اینکه سوءتفاهمت بیشتر بشه،
‫یه چیزی باید بهت بگم.
‫یعنی...
‫من عمدا گوش ندادم، ولی...
‫در واقع…
‫اون کسی که توی باشگاه کندو بود، من بودم.
‫یعنی...
‫داستانش طولانیه.
‫ولی در کل،
‫اون اعتراف عاشقانه‌ا‌ت اصلاً خراب نشد.
‫هیرو واقعاً پسر خوبیه.
‫پس بهتره تلاش کنی...
‫هانا؟
‫ها...
‫بهت گفتم، خب؟
‫فقط چون خواب بودی نشنیدی.
‫♪ قلبم همیشه می‌لرزید ♪
‫♪ وقتی لبخند تو رو می‌دیدم ♪
‫♪ می‌ترسیدم رابطه‌مون خراب بشه ♪
‫[اعتراف]
‫♪ نمی‌تونستم چیزی بگم ♪
‫♪ برای همین سرمو برگردوندم و اشکام سرازیر شد ♪
‫♪ می‌خواستم احساسم رو بگم ♪
‫♪ ولی وقتی نزدیکمی ♪
‫♪ زبونم بند میاد ♪
‫♪ از خودم بدم میاد که نمی‌تونم حرف بزنم ♪
‫♪ باید شجاع باشم ♪
‫♪ که بعداً حسرت نخورم ♪
‫♪ آروم‌آروم بهت نزدیک‌تر می‌شم ♪
‫♪ و بالاخره اعتراف می‌کنم ♪
‫♪ که دوستت دارم ♪
‫♪ نمی‌تونم چیزی بگم ♪ ‫♪ از خودم متنفرم ♪
‫♪ باید شجاع باشم ♪
‫♪ تا پشیمون نشم ♪
‫♪ کم کم بهت نزدیک می‌شم ♪
‫♪ و اعتراف می‌کنم ♪
‫بردار، بخور.
‫خوشمزه‌ست.
‫مزه قدیم‌ها رو میده.
‫نه، حتی از قبل هم بهتره.
‫ممنونم.
‫باورم نمی‌شه اینا رو برام خریدی.
‫بزرگ شدی، ریکو.
‫خیلی وقته بزرگ شدم.
‫دیگه اون دختر کوچولویی نیستم ‫که منتظر شکلات بود.
‫تو هم یکی بخور.
‫خیلی خوشمزست.
‫من…
‫یه میل عجیبی به دزدی دارم.
‫ولی…
‫من…
‫می‌خوام عوض بشم!
‫یکی رو پیدا کردم
‫که واقعا دوستش دارم.
‫واسه همین می‌خوام آدمی باشم ‫که ازش خجالت نکشم.
‫اگه ایرادی دارم،
‫غرورمو کنار می‌ذارم ‫و سعی می‌کنم درستش کنم.
‫قبل از اینکه بچه‌ام به دنیا بیاد.
‫به نظرم حالت رو می‌فهمم.
‫تو هم کلپتومانیا داری؟ ‫[جنون دزدی]
‫ها؟ نه، منظورم اون نبود.
‫منظورم اینه که...
‫اون حسِ اینکه بخوای ‫به خاطر یه نفر بهتر شی.
‫فکر می‌کنم عوض شدن، جرئت می‌خواد.
‫و مطمئنم این شجاعتی که داری، ‫باعث میشه واقعاً تو زندگیت تغییرات خوبی حاصل بشه.
‫برای اینکه خودمو تغییر بدم...
‫- ها؟ از کافه برداشتی... ‫- یوری پیشخدمت مورد علاقهٔ توئه؟
‫اوه، فکر می‌کردم اینا رو گم کردم.
‫رو زمین بودن.
‫- ممنونم. ‫- من پیداشون کردم.
‫دکتر.
‫من...
‫با تمرین برگردوندنِ اموال گمشده ‫به صاحب‌هاشون شروع می‌کنم.
‫اوه، اون مال منه!
‫اوه! رو زمین پیداش کردم.
‫ممنون.
‫هی، اون دستکش منه!
‫- چی؟ ‫- اوه؟
‫کِی...
‫اون‌جا پیداش کردم.
‫- اون‌جا؟ ‫- آره.
‫- چی؟ ‫- خوش به حالت.
‫وای!
‫بردی!
‫خوردیش؟
‫آره، خوردمش.
‫شوخی کردم. رو زمین بود.
‫خوش به حالت. بردی!
‫آره دیگه، بردم.
‫ - اون مال منه! ‫- اوه...
‫پس من چی؟
‫- مرسی! ‫- خیلی واست خوشحالم.
‫- آره. ‫- منم خیلی خوشحالم.
‫بفرما، آقای تن ‌ماهی لوکس.
‫اگه دوست داری،
‫واسه خودت.
‫بابت تشکر ‫به خاطر شجاعتی که امروز نشون دادی.
‫چی؟
‫خیلی ممنونم.
‫خب، حالا بگو ببینم، ‫کی باعث شد بخوای تغییر کنی؟
‫لمس معجزه‌آسا بود؟
‫چی داری می‌گی آخه؟
‫گفتم که، اون یکیو دوست داره.
‫وای، چقدر دستپاچه شدی، خیلی مشکوکی!
‫بیا، یه نوشیدنی برام بخر، ‫مثل یه دوست بهت گوش می‌دم.
‫واست می‌خرم، فقط سوال نپرس.
‫باشه، باشه، حالا کجا بریم؟
‫می‌تونم یه بارم شده به دوستم اعتماد کنم
‫تا جایی که جا داره بنوشم؟
‫تو همیشه انقدر می‌خوری ‫که از پا دربیای.
‫بگو دیگه کجا بریم؟
‫باشه، باشه.
‫اون بدون شمشیر بامبوییش ‫نمی‌تونه کندو تمرین کنه.
‫درسته، نه؟
‫فقط یواشکی می‌ذارمش دم در و میرم.
‫رسیدیم. تو برو داخل، من ماشینو پارک می‌کنم.
‫باشه، ممنونم.
‫خیلی خب.
‫چی؟
‫صبر کن.
‫یه لحظه وایسا.
‫نه واقعاً، تصادفی بود.
‫تصادفا اینجا اومدم.
‫تصادفی؟
‫آره دقیقاً.
‫هیچ معنی خاصی نداره.
‫خب، خداحافظ.
‫کتت.
‫میشه کتت رو بگیری؟
‫که دیگه تصادفی همدیگه رو نبینیم.
‫باشه، پسش بده.
‫کتت اون‌جاست.
‫عصبانی‌ای؟
‫از من؟
‫امروز یه جور دیگه رفتار می‌کنی.
‫ماجرا چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫سربه‌سرم می‌ذاری؟
‫نه، اصلاً همچین قصدی ندارم.
‫از من خوشت میاد؟
‫یا ازم بدت میاد؟
‫نه، ازت بدم نمیاد.
‫پس یعنی ازم خوشت میاد؟
‫چرا باید از آدمی که دو بار خوشم نیومده ‫بهش نزدیک بشم؟
‫پس یعنی ازم خوشت میاد؟
‫با روان من بازی نکن.
‫منم دلایلی دارم.
‫خداحافظ.
‫من که نمی‌فهمم…
‫مگه اینکه خودت بگی.
‫چه دلایلی؟
‫فقط اینو می‌ذارم اینجا ‫و سریع می‌رم.
‫هیچی نمی‌شه.
‫لازم نیست ببینی.
‫آقای فوجیوارا؟
‫فقط به من نگاه کن.
‫مثل همون تمرینی که داشتیم.
‫چی؟
‫دکتر؟
‫دکـ...
‫دارث ویدر.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنی، دکتر؟
‫راستش، داستانش طولانیه.
‫شما دوتا همدیگه رو می‌شناسین؟
‫منم همینو باید از شما دو تا بپرسم.
‫نکنه دارث ویدر همون...
‫لمس معجزه‌آساست؟
‫اوه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫سلام.
‫آره درسته! اون لمس معجزه‌آساست.
‫بذار معرفیش کنم.
‫اون آدمیه که بهش علاقه‌مندم.
‫چی؟