‫«مترجم‏:‏ سمیر نعمتی نژاد‫‫»
[پمپ بنزین سلف سرویس]
[بادهای تند آتش را پخش کردند] [آتش‌نشانان برای خاموش کردن آتش به مشکل برخورند]
[قسمت پانزدهم]
می‌خواستم برم خونه‫، استراحت کنم‫.
[دولدام]
[بیمارستان دولدام]
[سیم های‌جین]
الان اوضاع چطوره؟
چند تا از آتش‌نشان‌هایی که داشتن آتیش خاموش می‌کردن‫.‫.‫.
و کارگرهای کارخونه‌ی کود شیمیایی‫ رو‫.‫.‫.
دارن میارن مرکز تروما‫.
ولی الان‫.‫.‫.
کسی در مرکز تروما نیست‫.
در ضمن‫،
یه نفر از طرف وزارت بهداشت و رفاه اومده‫.
[درمانی از جنس قلب] [امید، عشق، خدمت]
این یه مورد اضطراری‌ایه‫، دکتر کانگ‫.
کل پرسنل مرکز تروما که اعتصاب کردن رو بیار‫.
ببین‫.‫.‫. وزارت بهداشت و رفاه که نماینده‌اش رو فرستاده‫.
مسئول بودجه استانی هم که ما رو زیر نظر گرفته‫.
الان خیلی خیلی مهمه‫!
فکر کردی من مذاکره می‌کنم؟
اگه نیازه جلوشون زانو بزنی هم این کارو بکن‫.
به عنوان رئیس مرکز تروما باید هر کاری که از دستت بر میاد انجام بدی‫.
چرا من خودم رو کوچیک کنم؟
آدمی رو ندیدم با این تاکتیک‌ها قانع بشه‫.
همین‌طوری نماینده کو کیونگ‌سوک تو رو خام کرد‫.
ببخشید‫.
خانم کو‫!
در حال حاضر‫، مشترک مورد نظر‫.‫.‫.
چیه؟ تو این‌جا چی کار می‌کنی؟
پیام اضطراری به دستت نرسید؟
جنگل آتیش گرفته‫.
اونایی که می‌خواستن آتیش رو خاموش کنن و مجروح شدن رو میارن این‌جا‫.
خب که چی؟ میگی چی کار کنیم؟
نمی‌بینی که اعتصاب کردیم؟
بله‫، می‌بینم‫.
پس گم شو بیرون‫.
حقوق ما هم اندازه بیمارها مهمه‫.
اینو می‌دونم‫.
دلیلتون رو درک می‌کنم‫.
ولی حقوق مریض همیشه از حقوق ما مهم‌تره‫.
و صدای ناامیدمون برای دنیا خودخواهانه قلمداد میشه‫.
این‌طور که بشه‫،
از خودمون می‌پرسیم‫: خودمون رو فدای چی کردیم؟
آسیب می‌بینیم‫،
غمگین می‌شیم‫، به خودمون شک می‌کنیم‫.
می‌دونم‫.
ولی‫.‫.‫.
می‌تونیم‫.‫.‫.
به مبارزه ادامه بدیم.
بیماران ترومایی که میارن‫.‫.‫.
بدون ما نمی‌تونن بجنگن‫.
بدون ما‫.‫.‫.
هیچ آینده‌ای ندارن‫.
هی‫.
ما نگفتیم بیمارها رو درمان نمی‌کنیم‫.
درمانشون می‌کنیم‫.
ولی برو به کانگ دونگ‌جو بگو بیاد جلومون زانو بزنه‫.
چرا ما فقط باید به فکر بیمارها باشیم؟
اگه کانگ دونگ‌جو هم به فکر بیمارهاست‫،
باید بیاد جلومون زانو بزنه‫. بد میگم؟
هوجون‫.
این یعنی داری از بیمارها برای غرور خودت سوء‌ استفاده می‌کنی‫.
این‌طوری‫.‫.‫.
همه زحمت‌ها میفته گردن همکارهامون‫.
به هر حال‫، یه عده‌ای‫.‫.‫.
باید این کمبود رو به دوش بکشن‫.
خانم اوه‫.
ما می‌خوایم اعتصاب کنیم‫.
تو هم بهمون ملحق میشی؟
نه‫، نمی‌خوام بهتون ملحق بشم‫.
آخه چرا؟
مگه طرف ما نیستی؟
صد در صد‫. من طرفتون هستم‫.
ولی اگه می‌خواید راحت از کارتون کنار بکشید‫،
یه نفر باید کار شما رو انجام بده دیگه‫.
ما می‌خوایم‫.‫.‫.
با سیستم غیرعادل بجنگیم‫، نه با مریض‌ها‫.
ولی حتماً باید صدات رو به گوش برسونی‫.
جامعه‌ای که نتونی توش اعتراضت رو فریاد بزنی جامعه درستی نیست‫.
برو صدات رو به گوش برسون‫.
منم جای شما رو‫.‫.‫.
فعلاً پر می‌کنم‫.
خب؟
خانم اوه‫.
باید برگردیم سر کارمون‫.
این فقط یه مورد اضطراری نیست‫.
یه مصیبته‫.
درست نیست همه بار رو روی دوش خانم اوه بندازیم‫.
خانم جو‫.
الان وقت عقب کشیدن نیست‫.
ما همه با همیم‫.
اونایی که می‌خوان بمونن‫ می‌تونن بمونن‫.
تصمیم هر چی که هست باید به هم احترام بذاریم‫.
نباید کسی رو مجبور به کاری کنی‫.
همون‌جور که جمع شدنمون بر اساس خواسته‌مون بود‫،
برگشتنمون هم باید بر اساس خواسته‌مون باشه‫.
سلام‫.
خیلی خب‫. شما هم شنیدید؟
طبق گزارش‫، تلفات در این فاجعه‫.‫.‫.
بیست نفر بوده‫.
ولی احتمالاً آمار مجروحی‌ها دو برابر خواهد بود‫.
همه باید آماده بشیم‫.
یکی بهم بده‫.
خانم اوم‫.
باید واسه بیمارهایی که گاز سمی استنشاق کردن‌ آماده بشیم‫.
برای استفاده از اکسیژن با دوز بالا آماده کنید‫.‫
چشم‫، استاد‫.
راستی‫، از مرکز تروما زنگ زدن گفتن نیرو براشون بفرستیم‫.
نه‫، فکر نکنم به ما احتیاج داشته باشن‫.
چی؟ ظاهراً که مرکز تروما هیچ پرسنلی نداره‫.‫.‫.
نه‫، مشکلی نیست‫.
باشه پس‫.
بیمار آوردیم‫!
آقا؟
امدادگر هو‫.
و امدادگر وقتی داشتن به مردم کمک می‌کردن‫،
سقوط کردن و صدمه دیدن‫.
علائم حیاتی امدادگر هو‫: هفتاد از 110 هستش و فشار خونش 96ـه‫.
‫- امدادگر کیم؟ ‫- شصت از نود و فشار خون 120
خانم اوه‫، خبری از دولدام شد؟ گفت نیرو می‌فرسته؟
بهشون گفتم مورد اضطرای‌ایه‫. گفتن الان می‌فرستن‫.
خودشون هم یه عالمه بیمار دارن‫.
آقا؟
خیلی توضیحات داری که بدی‫، دکتر کانگ‫.
این مشکل که مرتفع شد‫، در موردش حرف می‌زنیم‫.
همه‌شون رو ببرید اتاق تروما‫.
راه رو باز کنید‫.
یالا‫! دست بجنبونید‫.
آشفته‌بازار‫.
یک آشفته‌بازار تمام عیار‫.
از این طرف‫.
دکتر سو‫!
اول از شرایط بیمارها مطلعم کن‫.
امدادگر هو و کیم زیر آواری گیر کردن‫.‫.‫.
که توی آتیش موقع نجات دادن مردم ریخته بود‫.
امدادگر هو بی‌هوشه‫. علائم حیاتی امدادگر کیم هم جالب نیست‫.
یه ماشین هم به امدادگر هو زد‫.
فکر کنم چندین جراحت داشته باشه‫.
امدادگر چوی ایست قلبی کرد‫.
سی‌پی‌آر‫!
تخت‌ها رو ببرید‫!
این تخت رو جا به جا کنید‫.
از این طرف‫.
من امدادگر هو رو می‌برم اتاق تروما‫.
بقیه رو ببرید بخش مراقبت‫.
بخش مراقبت این طرفه‫.
بله‫، این طرف‫.
امیدوارم سوء تفاهم نشده باشه‫.
چی؟
که تحت تأثیر عملم قرار گرفتی؟
یا اینکه اومدی اینجا؟
درسته که اومدم‫، ولی هنوز باهات نساختم‫.
پرسنل به خاطر بیمارها و همکارها اومدن‫.
نخواستیم مشکل رو گنده‌تر کنیم‫.
پس خیال برت نداره‫.
[جلد پانزدهم]
دکتر جانگ‫،
طرح چرخشیت کی تموم میشه؟
مگه طرح چرخشی رزیدنت چهار ماه نیست؟
دقیقاً‫.
وقتی تموم شد‫، برمی‌گردی کوسان؟
آره گمونم‫.
شما غذاتون رو بخورید‫. اومدم آب بردارم.
باید این‌قدر غذا بخورید که توان واسه کار کردن داشته باشید‫.
جنگ‫، جنگِ توانه‫.
بله‫، خانم اوم‫.
‫- من برم‫. تو عجله کن‫. ‫- وایسا‫.‫.‫.
وایسا ببینم‫.
آخه‫.‫.‫.
بیمار آوردیم‫.
راه رو باز کنید‫.
ممنونم‫. برید کنار‫.
برید کنار‫.
وایسا‫.
برید کنار‫.
پس چطور استاد کیم شدید؟
اولین بار‫.‫.‫.
یه نفر به این اسم صدام کرد‫.
اون اولین شاگرد استاد کیم در دوران اوجش بود‫.
اسمش جانگ هیون‌جو بود‫.
[گلچین هیون‌جو]
بیمار آوردیم‫!
سوخته؟
کارگر کارخونه‌ست‫. نفسش بالا نمیاد‫.
دود زیادی استنشاق کرد‫.
خیلی خب‫. از این طرف‫.
نفست رو بده بیرون‫.
یک‫، دو‫، سه‫.
خیلی اوضاعش ناجوره‫.
چشم‌هام هم درد می‌کنن‫.
چشم‌هام می‌سوزن‫.
احتمالاً به خاطر دوده‫. چشم‌هات رو نمال‫.
اوه‫.
فکر کنم این بیمار سوخته‫.
چی؟ کجاش؟ لباس‌هاش که سالمن‫.
این‌جا‫.
دکتر اونگ‫، چی شده؟
دکتر اونگ؟
خب‫.‫.‫.
راستش‫.‫.‫.
یه لحظه‫.
آقا‫، چطور صدمه دیدید؟
نمی‌دونم‫.
فکر کنم وقتی داشتم‫.‫.‫.
فرار می‌کردم آسیب دیدم‫.
ببخشید‫.
من الان برمی‌گردم‫.
کجا کار می‌کنی؟
کارخونه کود شیمیایی؟
بله‫.
آتش‌نشان‌ها دارن جایی که مخزن‌های مواد شیمیایی هستن آب می‌پاشن‫.
فکر نمی‌کنم هیچ نشتی گازی بوده باشه‫.
چه مواد شیمیایی اون‌جا دارن؟
ما رو از حوادث مربوط به گاز هیدروژن فلوراید هشدار داده بودن‫.
اون رقیق شده بود‫. ولی واقعاً از گاز هیدروفلوئوریک استفاده کرده بودن‫.
خیلی اوضاعش ناجوره‫.
دکتر جانگ‫.
چشم‌هاش رو با آب‌نمک بشور‫.
بعدش هم کل بدنش رو با آب بشور‫.
لباس‌هاش رو عوض کن‫.
کل بدنش رو؟
بیماری که در معرض گاز هیدروفلوئوریک بوده باید سریعاً شست و شو بشه‫.
زود باش‫.
چشم‫. آب‌نمک بیارید‫. باید اول چشم‌هاش رو بشوریم‫.
دکتر یون‫.
بله‫، استاد؟
ببین چند تا مریض رو‫.‫.‫.
از کارخونه کود شیمیایی آوردن‫.
چشم استاد‫.
آقا‫، فکر کنم کود شیمیایی در کارخونه نشت کرده‫.
آقای جانگ‫، منم‫.
همین الان یه چادر برای ضدعفونی و سم‌زدایی بیرون بیمارستان راه بنداز‫.
به امدادگرها هم بگو‫.‫.‫.
کارگرهای کارخونه رو اول ببرن اون‌جا‫‫،
بعدش بیارنشون اورژانس‫. زود به گوششون برسون‫.
بله‫.
خیلی خب‫.
[اتاق مشاوره سه]
دکتر اونگ چش شده؟
نمی‌دونم‫.
تا بهش گفتم بیمار سوخته‫‫، یهو این‌طور شد‫.‫.‫.
دست‌پاچه شد و رفت‫.
مگه سوء هاضمه داره؟ رنگش کامل پریده بود‫.
‫- استاد کیم چیزی نگفت‫. ‫- چرا؟
اگه من فرار می‌کردم‫، سرم داد می‌زد‫.
تا حالا کسی سرت داد زده؟
نه‫.
من پنج دقیقه برم استراحت کنم‫.
جریان چیه؟
چیزی شده؟ بگو ببینم‫.
راستش‫.‫.‫.
بهش گفتم می‌خوام ازش جدا بشم‫.
واقعاً؟
میگم‫.‫.‫. واقعاً این کارو کردی؟
خودت گفتی‫.
گفتی این کار پرستار اون‌تاک رو ادب می‌کنه‫.
‫- قهوه می‌خوری‫؟ ‫- بله‫.
قهوه‫.‫.‫.
کدوم یکیش رو می‌خوای؟
خب؟ اون چی گفت؟
هیچی‫.
چی؟ یعنی وقتی بهش گفتی می‌خوای ازش جدا بشی هیچی نگفت؟
هیچ واکنشی نشون نداد‫.
انگار نه انگار‫.
حالا چی کار کنم‫، خانم اوم؟
فکر کنم‫.‫.‫.
جدی جدی تموم شد‫.
ولی‫.‫.‫.
بیمار آوردیم‫.
‫- جلوی آی‌سی‌یو‫. ‫- چشم‫.
بریم‫.
از این طرف لطفاً‫.
ببخشید‫.
لطفاً یه سرم واسه‌اش بزن‫.
منم خیلی درد دارم‫. کی می‌خواید منو درمان کنید؟
بیمارهای اورژانسی زیادی داریم‫.
منم خیلی درد دارم‫.
ببین‫.
منم درد دارم‫. منم بیمارم‫.
ببخشید‫. می‌تونید یه ذره صبر کنید؟
هی‫.
آهای‫.
لعنتی‫.
‫- خانم اوه‫. ‫- بله؟
چرا مجروحین عادی رو آوردن این‌جا؟
چون یه عالمه بیمارِ گازگرفتگی رو بردن اورژانس دولدام‫.
واسه همین گفتیم بیماران عادی رو بیارن این‌جا‫.
کی گفت؟
من گفتم‫.
علائم حیاتی‌اش رو چک کن‫.
مگه نگفتم فقط مجروحین شدید رو بیارن این‌جا؟
می‌دونم‫، ولی این مورد استثنا بود‫.
در صورت بروز بلایای طبیعی‫، می‌تونیم بیماران بیشتری با شرایط مختلف رو پذیرش کنیم‫.
در جریانی که نمی‌تونیم از تجهیزات مرکز تروما‫.‫.‫.
برای درمان بیماران عادی استفاده کنیم؟
در شرایط بغرنج و نادر‫، ‫‫«مثل کمبود تجهیزات اورژانسی‫.‫.‫.
در مرکز تروما‫،
یا شرایطی که در پزشکان مسلط به تجهیزات‫.‫.‫.
در مرکز تروما قرار دارند‫،
می‌توان استثنا قائل شد‫»‫.
جوابت رو گرفتی؟
اگه سؤال دیگه‌ای داری‫، یه تایمی رو مشخص کن که با هم حرف بزنیم‫.
الان یه بیمار اورژانسی دارم‫.
دیدی؟ نگفتم کارش درسته؟
یه جور حرف می‌زنی‫.‫.‫.
که انگار داری پشت پسر کوچیکت رو می‌گیری‫.
من این حس رو به تموم پزشکان این‌جا دارم‫.
حتی خودت‫، دکتر کانگ‫.
می‌دونم می‌خوای عالی باشی‫،
ولی نحوه‌اش خیلی خیلی مهمه‫.
چیزی که ما می‌خوایم یه قهرمان نیست‫.
یه رهبره که همه‌مون رو متحد کنه‫.
‫‫«از من تبعیت کنید‫‫!‫» دست از این کارت بکش‫.
باید رهبری باشی که همه با کمال میل بهش ملحق بشن‫.
کاری که ما می‌کنیم‫،
به هیچ‌وجه بدون کمک بقیه شدنی نیست‫.
خانم اوه‫، اتاق تروما‫.
باشه‫. اومدم‫.
بیمار آوردیم‫!
دنبال کسی می‌گردی؟
پدرم‫.
بذار نبضش رو چک کنم‫.
شوک‫!
خانم اوه‫، اینو وصل کن‫.
دکتر چا‫، استاد کیم پشت خطه‫.
استاد‫.
سی‌تی مغز کاپیتان هو رو فرستادم‫. دیدیش؟
کی؟ کاپیتان هو؟
منظورت امدادگر هوئه؟
بله‫، شکم و قفسه‌ سینه‌اش خونریزی کردن‫.
خونریزی داخل شکمش زیاد نیست‫،
ولی فکر می‌کنم دیافراگم سمت راستش یه کم بالا رفته‫.
و یه مقدار مایع هم هست‫.
دارم اول به هموتوراکس شدید رسیدگی می‌کنم‫،
ولی سی‌تی اسکن مغز ظاهراً خونریزی داخل بطنی رو نشون میده‫.
آره‫. خونریزی داخل بطنی هست‫.
مردمک چشمش رو چک کن‫.
هر دوشون سه میلی‌متر هستن‫. باید فوراً یه کاری کنیم‫.
حواست به وضعیت مغزش باشه‫.
فوراً‌ مشکل خونریزی شکمش رو حل کن‫.
ممکن مقدار خونریزی وسط عمل بیشتر بشه‫. درسته؟
دکتر نام دویل رو خبر می‌کنم‫.
تو خونریزی‌اش رو درمان کن‫.
چشم استاد‫.
خانم اوه‫، لطفاً به دکتر نام بگو که اتاق عمل رو آماده کنه‫.
به دکتر اونگ و دکتر سو هم بگو بیان اتاق عمل‫.
چشم‫.
دکتر سو الان داره به یه بیمار اورژانسی دیگه رسیدگی می‌کنه‫.
من میام اتاق عمل‫.
خانم اوه‫، ببین مدیر پارک می‌تونه بیاد؟
مگه نشنیدی چی گفتم‫، دکتر چا؟
من با تو راحت نیستم‫.
باید بسوزی و بسازی‫.
دکتر چا‫.
الان اولویت ما دکتر هوئه‫.
درسته؟
نبضش رو چک کنید‫.
یکی دیگه‫.
یه بار دیگه‫.
شوک‫!
چقدره که وضع این‌طوره؟
حدود نیم ساعت‫.
‫- این‌سو‫. ‫- یالا‫.
یالا‫. تو می‌تونی‫.
این‌چول‫.
تو هنوز جوونی‫.
این‌چول‫.
نبضش رو چک کن‫.
شوک‫.
کافیه‫.
زمان مرگ‫.‫.‫.
21:09
امدادگر چوی این‌چول‫.‫.‫.
فوت کرد‫.
این‌چول‫!
دکتر چا‫،‌ خانواده امدادگر هو اومدن‫.
رضایتشون رو واسه عمل بگیر‫.
منظورم‫.‫.‫.
بچه‌هاشن‫.
منظورت چیه؟
چرا فوراً نمی‌‌تونیم عمل کنیم؟
دکتر لی امروز نمیاد‫.
رفته دیدن خانواده‌اش‫.
الان سوکچوئه‫. حداقل دو ساعت طول می‌کشه تا برگرده‫.
با این وضعی که آتش‌سوزی به بار آورده‫،
احتمالاً طول بکشه تا بیاد‫.
به نظرت عمل چقدر طول بکشه؟
الان امدادگر هو وضع بدی داره‫.
اون یه خونریزی توی قفسه سینه‌اش داره‫،
حتی توی مغزش هم خون‌ریزی داخل بطنی داره‫.
باید تحت مراقبت باشه‫.
ورم امدادگر کیم‫، داره بزرگ‌تر و بزر‫گ‌تر میشه‫.
بیشتر از این نباید کشش بدیم‫.
سال گذشته هم برای آنژین ناپایدارش یه استنت توی رگ قلبش گذاشتن‫.
آسپرین هم مصرف می‌کنه‫.
جریان چیه؟
تو که قرار بود هفته دیگه بیای‫.
بله‫، درسته‫. حالا هم که از مرخصی برگشتم‫،
زود افتادم وسط جنگ‫.
حالت چطوره‫، دکتر نام؟
تو که نبودی‫، حسابی سرم شلوغ بود‫.
چه خوشتیپ شدی‫.
احیاناً‌ این مدت زن نگرفتی که؟
میشه یه نگاه به این بندازی؟
خون‌ریزی بزرگ‌ایه‫. باید زود ببریمش اتاق عمل‫.
فکر نکنم واسه چک کردن وضعیت قلبش وقت داشته باشیم‫.
اون داره آسپیرین مصرف می‌کنه‫. اون ممکنه راحت دچار خونریزی بشه‫.
باز بحث رو عوض کردی‫. چقدر مشکوک‫.
تا ده دقیقه دیگه می‌تونی اتاق عمل رو باز کنی؟
باید فردا برمی‌گشتم‫.
خیلی خب‫،‌ باشه‫. ده دقیقه دیگه توی اتاق عمل یک می‌بینمت‫.
اصلاً فرق نکرده‫.
خانم لی‫، بیمار رو ببریم‫.
چی کار می‌کنی؟ خیلی کار داریم‫. این‌جا چرا قایم شدی؟
ببخشید‫.
متوجه سوختگی‌های بیمار نشدم‫.
ولی به چشم‌های من‫.‫.‫.
اون سوختگی‌ها مشخص نبودن‫.
ببخشید‫.
عیب نداره‫.
تشخیص نشونه‌های بیمارهای اورژانسی‫.‫.‫.
کار پزشک‌های اورژانسه‫.
تو دیدی یه بلای طبیعی رخ داده‫.‫.‫.
اومدی کمک کنی‫.
بله‫،‌ باید حواست به علائم بیمار باشه‫.
ولی هم جانگ دونگ‌هوا اون‌جا بود‫، هم من‫.
دکتر شدم‫، چون می‌خواستم به آدم‌ها کمک کنم‫.
نمی‌خوام کمکی بهم بشه‫.
ولی همه‌اش دارم سربار میشم‫.
حالم از خودم بهم می‌خوره‫.
هی‫.
تا حالا هیچ تازه‌واردی رو ندیدم که سربار نباشه‫.
تا حالا ندیدم هیچ‌کس بدون خطا کردن متخصص بشه‫.
اگه یه بیمار به خاطر من بلایی سرش بیاد‫، چی؟
این خیلی منو می‌ترسونه‫.
خب که چی؟ می‌خوای بی‌خیال پزشک شدن بشی؟
اگه نمی‌خوای بی‌خیال بشی‫، پا شو به کارت همیشگی‌ات ادامه بده‫.
در ضمن‫، تا حالا ندیدم توی اتاق عمل قاتی کنی‫.
تا حالا نشده رگ اشتباهی رو بزنی‫.
کارش کُند بود‫، ولی دقیق هم بود‫.
اولین عملش بود‫،‌ ولی اصلاً خطا نکرد‫.
این یعنی‫.‫.‫.
برای رسیدن به این‌جا خیلی زحمت کشیدی‫.
حتی منم متوجه می‌شم چقدر زحمت کشیدی‫.‫.‫.
چقدر خودت رو با رگ‌های مختلف آشنا کردی‫،
با انواع و اقسام اشکالشون‫، مشخصه‌هاشون رو حفظ کردی‫.‫.‫.
که کارت این‌قدر تمیز در بیاد‫.
همین ضعف‌هات‫.‫.‫.
تو رو به این‌جا رسوندن‫.
پس به تلاشی که تا حالا کردی باور داشته باش‫.
از اشتباه کردن نترس‫.
اصلاً هم به این فکر نکن که دیگران چطور تو رو می‌بینن‫.‫.‫.
یا چه فکری در موردت می‌کنن‫.
هی‫.
یه رازی رو بهت بگم؟
دیدگاه دیگران بهت‫، تو رو نمی‌سازه‫.
دیدگاه خودت به خودته که می‌سازتت‫.
بله‫.
پس‫.‫.‫.
قدر خودت رو بدون و با خودت مهربون‌تر باش‫.
عملکرد الانت خیلی خوبه‫، دکتر لی‌ سون‌اونگ‫.
چا اون‌جه توی اتاق عمل منتظرته‫. پا شو‫، راه بیفت‫.
چشم‫.
زود باش‫‫، راه بیفت‫ دیگه‫.
[فرم رضایت‌نامه عمل]
خیلی بچن که‫.
به نظرت می‌تونن این شرایط رو درک کنن؟
بدش به من‫. خودم بهشون توضیح می‌دم‫.
تو پسر امدادگر هو هستی؟
بله‫.
می‌خوای بابات رو ببینی؟
دکتر کانگ‫.
با این وضعی که امدادگر هو داره‫،
بچه‌اش نباید ببینش‫. خیلی وضع ناجوره‫.
می‌خوای چی کار کنی؟
می‌خوام بابام رو ببینم‫.
چی شده؟ اتفاقی افتاده؟
نمی‌دونم‫.
دکتر کانگ چی کار می‌کنه؟
می‌دونی‫.‫.‫.
بابات جون چند نفر رو نجات داده؟
این‌قدر تعدادشون زیاده که نمی‌شه شمردشون‫.
‫«یه‌جون‫»‫.‫.‫.
الان نوبت توئه که پدرت رو نجات بدی‫.
بابام‫.‫.‫.
زنده می‌مونه؟
اون دکتر رو می‌بینی؟
اون بهترین جراح بیمارستانمونه‫.
مطمئنم که‫.‫.‫.
تموم تلاشش رو واسه پدرت می‌کنه‫.
درست میگم‫، دکتر چا؟
صد در صد‫.
تموم تلاشم رو می‌کنم‫.
فرم را خواندم و با عمل پدرم توسط دکتر کانگ دونگ‌جو و چا اون‌جه موافقت می‌کنم
خوب بلده چطور آدم رو تحت فشار بذاره‫.
من تحت فشارت گذاشتم؟ می‌خواستم تشویقت کنم‫.
دکتر چا‫،
نسبت به گذشته خیلی پیشرفت کردی‫.
یه زمانی وسط عمل یا خوابت می‌برد یا بی‌هوش می‌شدی‫.
بلندت می‌کردن‫، می‌بردنت بیرون‫.
یه بار خودم سرت داد زدم‫.
بحث خیلی وقت پیشه‫.
کلاً دوران رزیدنتیم خیلی حالم بد بود‫.
هنوز بی‌خیال اون مسئله نشدی؟
یه بار با اون یارو درگیر شدم‫.
می‌گفت خیلی دارم بهت سخت می‌گذرم‫.
از اون زمان به بعد‫، عاشق هم شدید؟
حالا می‌خوای چی کار کنی‫، دکتر چا؟
اگه خیلی تحت فشاری که بگم استاد کیم بیاد‫.
نه‫، لازم نکرده‫.
هر جور شده نجاتش می‌دم‫.
از عمد این کارو می‌کنی؟
چی کار؟
بقیه رو عصبانی می‌کنی‫.
اون می‌خواد نجاتش بده‫. مگه همین واسه‌اش مهم نیست؟
مهم اراده‌اش واسه پا پس نکشیدنه‫.
خب‫.‫.‫.
داری به هدفت می‌رسی؟
تازه دارم می‌فهمم هدفم چیه‫.
اون کانگ دونگ‌جو نیست؟
می‌شناسیش؟
یه مدت توی بیمارستان دانشگاه کوسان با هم کار می کردیم‫.
می‌بینم که برگشته‫.
تو هم برگشتی‫،‌ پروفسور سیم‫.
وقتی می‌بینم مرکز تروما‫.‫.‫.
پر شده از پزشک‫.‫.‫.
حس می‌کنم استاد کیم داره کم‌کم به هدفش می‌رسه‫.
جدی میگی؟
دکتر سو‫، برای عمل آماده‌ایم‫.
موفق باشی‫.
علائم حیاتی بیمار هشتاد و فشار خونش نوده‫.
اون دچار آنژین ناپایداره و چند تا جراحت هم داره‫.
بی‌هوشی بسیار واسه‌اش خطرناکه‫.
پس خیلی نباید بی‌هوش بمونه‫، دکتر سو‫.
می‌دونم‫. سعی می‌کنم زیر دو ساعت کار رو جمع کنم‫.
شروع کنیم‫، دکتر نام؟
بله‫، می‌تونید شروع کنید‫.
‫- چاقو‫. ‫- چاقو‫.
واقعاً استاد کیم‫.‫.‫.
کم‌کم داره به هدفش می‌رسه؟
همون هدفی‌ که‫.‫.‫.
همه‌مون رویاش رو داریم‫.
بله‫، ظاهراً ردیف شده‫.
‫- استراحت کن‫. ‫- چشم‫.
ممنونم‫.
تخت‌ها سمت چپن‫!
اونایی که می‌تونن راه برن‫، برن سمت راست‫.
شما در معرض مواد خطرناک قرار گرفتید‫.
باید سم‌زدایی بشید‫.
کارگران کارخونه کود شیمیایی‫.‫.‫.
بعد از سم‌زدایی شدن می‌تونن وارد ساختمون بشن‫.
شما در کارخونه کود شیمیایی بودید؟
لطفاً وارد چادر سم‌زدایی بشید‫.
باید اول از اون‌جا رد بشید‫.
شما از کارخونه کود شیمیایی اومدید؟ لطفاً وارد چادر سم‌زدایی بشید‫.
بیمار رو میاریم بیرون‫.
[اورژانس]
لطفاً راه رو باز کنید‫.
رد می‌شیم‫.
از این طرف‫.
پرستار اون‌تاک‫.
میشه واسه‌ام مرهم بیاری؟
بله‫، یه لحظه‫.
واقعاً دکتر یون می‌خواد ازش جدا بشه؟
نه‫، پرستار اون‌تاک‫.‫
اونه که می‌خواد جدا بشه‫.
[بیمارستان دولدام]
الان در خطر نیستیم؟
اونگ‫، می‌تونی کشش رترکتور کبد رو یکم بیشتر کنی؟
چشم‫.
می‌کشمش پایین‫.
این چیه؟
این کبده‫.
همپریتونوم‫.
فکر کنم کبدش آسیب دیده‫.
خونِ کبد داره وارد قفسه سینه می‌شه‫.
از طریق دیافراگم پاره شده‫.
کبد آسیب‌دیده داره وارد قفسه سینه میشه‫.
جات رو با من عوض کن‫. خودت هم برو بیرون‫.
خودم انجامش می‌دم‫. چاقو لطفاً‫.
ریچاردسون‫.
پانسمان بده‫.
خون بیار‫.
یه لاین دیگه می‌خوایم‫.
یه سوزن گیج شونزده بیار‫. پی‌ام‌اس رو هم آماده کن‫.
چشم‫.
استاد کیم‫.
استاد کیم‫!
‫- استاد کیم‫. ‫- خانم اوم‫،
لطفاً بیمار رو بخیه بزن‫. دیکلوفناک هم بهش بده‫.
‫- اگه بازم درد داشت‫، بهم بگو‫. ‫- چشم‫.
چی شده‫، آقای جانگ؟
رئیس پارک اومده‫.
کبد رو جاگیر کردم‫. خونریزی هم متوقف شده‫.
نیازی به عجله نیست‫.
مغزش هم آسیب دیده‫.
احتمالا‫ صدمه به مغزش زیاده‫.
علائم حیاتی‌اش جالب نیستن‫.
‫- میشه اف‌اف‌پی بیارید؟ ‫- چشم‫.
مسیر باد عوض شده‫.
مسیر باد عوض شده؟
خب‫، یعنی چی؟
باد به سمت شرق داشت می‌وزید‫، ولی الان داره به سمت جنوب غربی می‌وزه‫.
مسیر آتیش هم داره عوض میشه‫.
اگه به سمت جنوب غرب بیاد‫.‫.‫.
حداقل تا نیم ساعت دیگه‫‫.‫.‫.
و حداکثر تا چهل پنجاه دقیقه دیگه‫.‫.‫.
به بیمارستان دولدام می‌رسه‫.
منظورت چیه؟
آتیش به بیمارستان دولدام می‌رسه؟
یعنی می‌گی بیمارستان دولدام‫.‫.‫.
آتیش می‌گیره؟
از اون‌جایی که در یه ماه گذشته بارون نیومد‫،
باد داره با سرعت زیادی می‌وزه‫.
آتیش داره پخش می‌شه‫.‫.‫.
و هر چی که جلوشه رو می‌سوزونه‫.
از کارخونه کود شیمیایی گرفته‫.‫.‫.
تا خونه‌ها و فروشگاه‌های اطراف‫.
عمراً‫. امکان نداره‫.
تازه مرکز تروما رو ساختیم‫. یعنی اون هم می‌سوزه؟
آتش‌نشان‌ها هر کاری می کنن که جلوش رو بگیرن‫،
ولی آتیش جنگل این‌قدر قوی‌ایه‫.‫.‫.
که نیروی کافی واسه مهارش نداریم‫.
فکر کنم‫.‫.‫.
باید خودتون رو برای بدترین حالت ممکن آماده کنید‫.
دکتر جانگ‫، لطفاً تشریف بیارید‫.
اومدم‫.
دکتر یون‫، تخت دو رو معاینه کن‫.
بله؟ یه لحظه‫.
دکتر‫، بیا کمک‫.
خانم اوم‫، از آزمایش آوردمش‫.
باشه‫.
تخت رو بذار این‌جا‫.
خانم جو‫، بعد از اینکه زخم رو پانسمان کردی‫،
‫- این بیمار رو واسه رادیوگرافی ببر‫. ‫- چشم‫.
دویل‫.
استاد کیم‫، چی کار کنیم؟
الان چک کردم‫.
واکنش مردمک چشمِ امدادگر هو کُند شده‫.
سی‌تی رو بیارید این‌جا‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
فکر نکنم بیشتر از این بتونیم معطل کنیم‫.
[نام دویل]
استاد کیم‫.
باید عجله کنید‫. آتیش عین سیل‫.‫.‫.
داره به این‌جا می‌رسه‫.
آقای جانگ‫.
لطفاً به مدیر پارک زنگ بزن‫.
چشم‫.
پرستار اون‌تاک‫.
‫- بله؟ ‫- بیا این‌جا‫.
امدادگر هو رو بردن اتاق عمل‫.
خون‌ریزی داخلی کرده‫.
فکر کنم خودم باید برم مرکز تروما و عملش کنم‫.
می‌خواین تخلیه مایع انجام بدید؟
برو خودت رو آماده کن‫.
پنج دقیقه دیگه میام‫.
چشم‫، دکتر‫.
استاد کیم‫، مدیر پارک پشت خطه‫.
بله‫، استاد کیم؟ بگو‫.
خب؟
خسته نباشی‫، دکتر سو‫.
با سه تا انگشت هم کارت سریعه‫.
به لطف شما دو تا‫.
اون استاد کیمه؟
ردیفه‫.
امدادگر هو خونریزی داخلی کرده بود‫، فکر کنم ‫واسه همین آوردنش‫.
استاد کیم‫ مغز هم عمل می‌کنه؟
اون جراح اعصابه‫.
تخصصش ستون فقراته‫‫، واسه همین معمولاً مغز عمل نمی‌کنه‫.
ولی فکر کنم این سری ضروری‌ایه‫.
قضیه جا به جا کردن مریض‌ها چیه؟
دلیلش چیه؟
چرا دارید بیمارستان رو خالی می‌کنید؟
بیمارها زیادن که‫.
همگی آرامشتون رو حفظ کنید‫.
ظاهراً آتیش جنگل داره به سمت بیمارستان دولدام میاد‫.
داره به سمت بیمارستان میاد؟
باید در عرض نیم ساعت‫، اورژانس‫ و آی‌سی یو رو‫.‫.‫.
خالی کنیم‫.
مهم‌تر از همه‫، باید خونسردیمون رو حفظ کنیم‫.‫.‫.
که بیمارها نترسن‫.
اگه دستپاچه بشید‫،
بیمارها صدمه می‌بینن‫. فهمیدید؟
بله‫.
بیمارهای آی‌سی‌یو که تازه عمل شدن رو با آمبولانس‫.‫.‫.
به بیمارستان‌های اطراف منتقل می‌کنیم‫.
بیمارهایی هم که وضعشون وخیمه‫.‫.‫.
به درمانگاه جونگسون برده میشن‫.
بقیه بیمارهایی که سر پا می‌تونن بایستن‫‫،
به یه منطقه امن برده میشن که بهشون رسیدگی بشه‫.
پرسنل رو تقسیم کنیم؟
بله‫، همین کارو می‌کنیم‫.
بیمارهایی که تازه عمل شدن‫.‫.‫.
توسط پزشک‌هایی که عملشون کردن مشخص میشن‫.
باقی پرسنل مرکز تروما هم میرن پناهگاه‫.
پرسنل اورژانس هم میرن مرکز بهداشت‫.
عجب روزی رو واسه برگشت انتخاب کردم‫.
من برم دیگه‫.
پروفسور سیم‫.
خیلی خب‫. برو دیگه‫.
من پیش بیمار می‌مونم‫.
ممنونم‫.
یه شام به حسابت‫.
دکتر کانگ‫.
اوضاع کبد چطوره؟
بخش‌های صدمه دیده کبدش رو درست کردم‫.
به نظرت چقدر طول می‌کشه؟
روده‌بند هم صدمه دیده‫.
اگه بخوایم موقت ببندیمش‫،
حدود بیست دقیقه طول می‌کشه‫.
دکتر لی‫، جات رو با من عوض کن‫.
چشم‫، دکتر‫.
منم کمکت می‌کنم‫.
می‌تونم پنج دقیقه جلوت بندازم‫.
خیلی خب‫.
ما هم شروع می‌کنیم‫.
خیلی خب‫.
تیغ شماره ده‫.
یه لحظه‫.
تکون نخور‫!
اونایی که می‌تونن راه برن‫، لطفاً برن بیرون‫.
یه لحظه‫!
بیا‫!
خانم اوم‫، حالت خوبه؟
اگه می‌تونید راه برید‫، از درب جلویی برید بیرون‫.
ما راهنمایی‌تون می‌کنیم‫. بفرمایید‫.
یه لحظه‫.
به سختی واسه این بیمار سرم گذاشتم‫.
حواست باشه لیز نخوره‫.
باشه‫.
دکتر یون‫،‌ تو هم عجله کن‫.
پرستار اون‌تاک رو نمی‌بینم‫.
تو ندیدیش؟
تازه استاد کیم صداش زد‫. با هم رفتن مرکز تروما‫.
فکر کنم می‌خواستن عمل انجام بدن‫.
چی؟
وسط این قاراشمیش رفت اتاق عمل؟
دریل‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
بخیه‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
آروم‫.
تخت رو رد می‌کنیم‫.
خوبه‫.
باید بریم‫. می‌ریم رو کوه‫.‫.‫.
دکتر جونگ‫، یه لحظه صبر کن‫.
چشم‫‫.
لعنتی‫!
تو کارت چیه؟
مگه نگفتم درد دارم؟
آقا‫.
آتیش جنگل داره به این سمت میاد‫.
بیمارانی که می‌تونن راه برن‫.‫.‫.
باید برن بیرون‫.‫.‫.
به نظرت من می‌تونم راه برم؟
ها؟
میگم درد دارم‫،
اذیتم‫، یه نفر باید درمانم کنه‫.
بارها گفتم‫، ولی هیچ‌کدومتون منو معاینه نکرد‫.
چون وقتی زخمت رو پانسمان کردیم دیگه خونریزی نکردی‫.
سی‌تی سرت هم مشکلی رو نشون نمی‌ده‫.
مریض‌های دیگه‌ای هم هستن‫.‫.‫.
‫- که مشکل‫.‫.‫. ‫- آره جون خودت‫.
داری دروغ میگی‫.
می‌بینم که فقط به امدادگرها رسیدگی می‌کنی‫.
چون رفقاتن؟ آره؟
مگه امدادگرها فقط صدمه دیدن؟
ما مریض نیستیم؟
نه‫، این‌طور نیست‫.
مسئله اینه‫ که تموم امدادگرهایی که آوردن این‌جا‫.‫.‫.
صدمه جدی دیدن‫.
آقا‫، نمی‌بینیشون؟
منم صدمه جدی دیدم‫.
نگاه خونریزی کردم‫. داغون داغونم‫.
فعلاً‫.‫.‫.
در شرایط اضطراری هستیم‫. باید زود این‌جا رو خالی کنیم‫.
ممنون میشم شمایی که می‌تونید راه برید‫.‫.‫.
‫- با پای خودتون‫.‫.‫. ‫- مرتیکه آشغال‫.
‫- مگه نشنیدی چی گفتم؟ ‫- ولم کن‫.
‫- گفتم نمی‌تونم راه برم‫. ‫- یقه رو ول کن‫.
نمی‌تونم راه برم‫، آشغال‫.
آقا‫، ولش کنید‫.
‫- برو کنار‫، خانم‫! ‫- خانم اوه‫.
آشغال‫.
تو دکتری‫، باید به وضعیت منه‌ مریض رسیدگی کنی‫.
اگه کارت رو انجام می‌دادی‫، الان اینطور نمی‌شد‫.
ولش کن‫.
گفتم ولش کن‫!
جنگل آتیش گرفته‫!
شنیدی چی گفتم؟
همه باید برن بیرون‫.
چطور جرئت می‌کنی یقه پزشک رو بگیری و شلوغ‌بازی در بیاری؟
خانم‫، چطور جرئت می‌کنی صدات رو بیاری بالا؟
می‌دونی من کی‌ام؟
تو دیگه کدوم خری هستی؟
خیلی دوست دارم بدونم کدوم خری هستی‫.
بگو ببینم‫!
پدر و مادرت کی‌ان؟ چی کاره‌ای؟
بگو ببینم‫!
مرتیکه بی‌شعور بی‌حیا‫، بگو ببینم‫.‫.‫.
چه زندگی داری؟ بگو ببینم‫!
بگو کجا کار می‌کنی‫.
می‌خوام از رئیست بپرسم چی با خودش فکر کرد‫.‫.‫.
که یه آدم بی‌شخصیت عین تو رو استخدام کرد؟
بگو ببینم‫. جوابم رو بده‫.
خانم اوه‫، لطفاً آروم باشید‫.
این امدادگرهایی که می‌بینی‫.‫.‫.
وقتی داشتن جون بقیه رو نجات می‌دادن صدمه دیدن‫.
وقتی داشتن جون امثال تو رو نجات می دادن‫،
بدن‌هاشون خرد شد‫،
کبدهاشون سوراخ شد‫، استخون‌هاشون شکست‫،
بعضی‌هاشون هم که مُردن‫.
ناراحتی که اول بیمارهای اورژانسی رو‫.‫.‫.
درمان کردیم؟
ناراحتی که‫.‫.‫.
چهار تا آدم مسئولیت‌پذیر و با شرف می‌بینی؟
چی با خودت فکر کردی که قدر فداکاری‌های ما رو نمی‌دونی؟
خب‫.‫.‫.
نخواستم قدرنشناس باشم‫.
‫- درد داشتم که‫.‫.‫. ‫- فراموشش کن‫.
بهم بگو‫.
اسمت رو‫.
شغلت رو‫، و اسم پدر و مادرت رو‫.
بگو ببینم‫.
ببخشید‫.
یعنی نباید دو تا پلیس این‌جا باشن که امثال اینو دستگیر کنن؟
مگه ما چه گناهی کردیم که باید با همچین‌ آدم‌هایی بسازیم؟
تا کی باید ادامه بدیم؟
خانم اوه‫، لطفاً آروم باش‫. بچه‌ها دارن نگاه می کنن‫.
ای خدا‫. ببخشید‫، بچه‌ها‫.
از سر عصبانیت نبود که داد زدم‫.
ناراحت بودم که داد زدم‫.
عیب نداره‫. یکی از هم‌کلاسی‌هام این‌طوره‫.
هیچ‌وقت به حرف معلم گوش نمی‌ده‫.
و هر وقت یه خطایی می‌کنه می‌اندازه گردن بقیه‫.
خب‫.‫.‫. شما هم می‌خواید برید؟
نظم رو بلدید رعایت کنید؟
بله‫، توی مهد کودک یاد گرفتم‫.
کسی رو هل نمی‌دیم‫.‫.‫.
و به کسانی که صدمه دیدن کمک می‌کنیم‫.
بچه‌ها بیشتر از بزرگترها می‌فهمن‫.
می‌دونم‫.
بابام چی میشه؟
انگار هنوز توی اتاق عمله‫.
به محض اینکه عملش تموم شد‫،
دکترها می‌برنش بیرون‫.
نگران نباش‫.
خیلی خب‫. بریم دیگه‫.
بریم‫.
[بیمارستان دولدام]
بله‫، خانم‫.
به خاطر آتیش‌سوزی‫، دارن بیمارها رو بیرون می‌برن‫.
ما نیازی نیست کار بکنیم‫.
بله‫. وقتی برگشتم‫، باقی ماجرا رو براتون تعریف می‌کنم‫.
چند تا بیمار موندن؟
هنوز چند تا موندن‫.
برید کنار‫.
کسانی که می‌تونن راه برن‫،
خودشون برن‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
یه کاتتر بده‫.
می‌خوام کانتر رو وارد کنم‫.
همگی یه لحظه دست نگه دارن‫.
تمرکز کن‫.
کاسه لطفاً‫.
خوب داره خالی میشه‫. ایول‫، استاد‫.
وقتی بیمار داریم‫، نباید از کلمه ‫‫«ایول‫»‌‫.‫.‫.
ببخشید‫.
کانتر رو وارد کردم‫.
به عمل ادامه می‌دیم‫. خالی می‌کنیم‫.
موقتاً می‌بندمش‫.
ما هم این بخش رو می‌بندیم‫.
بخیه‫.
می‌خوام یه خبری بهتون بدم‫، فقط ترس برتون نداره‫.
خبر رسیده که‫.‫.‫.
آتیش جنگل داره به سمت بیمارستان دولدام میاد‫.
به همین دلیل‫.‫.‫.
همه رو دارن می‌برن بیرون‫.
برش‫.
رئیس پارک میگه‫،
خیلی وقت نداریم‫.
به محض اینکه عمل رو انجام دادیم‫،
شما هم برید بیرون‫.
دکتر نام‫.
بله‫، استاد کیم‫.
یه آمبولانس منتظر امدادگر هوئه‫.
میشه تو باهاش تا بیمارستان سئول بری؟
حتماً‫.
خیلی خب‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
آیوبن لطفاً‫.
خیلی خب‫.
همگی خسته نباشید‫.
ما واقعاً‫.‫.‫.
یه تیم عالی هستیم‫.
استاد‫.
یعنی چی؟
اگه آتیش جنگل به بیمارستان برسه‫،
چه اتفاقی واسه مرکز تروما‫.‫.‫.
و بیمارستان دولدام میفته؟
دکتر نام‫.
اول بیمار رو ببریم بیرون‫.
خیلی خب‫.
بیمار‫ رو می‌بریم‫.
دکتر لی‫.
بله‫.
خیلی خب‫. بریم‫.
حیف‫.
این اولین عملِ‫.‫.‫.
تیم دولدام بود‫.
سو ووجین‫.
نگو که‫.‫.‫.
این‫.‫.‫.
آخرین عملمون بود‫.
استاد کیم‫!
بله؟
عمل تموم شد؟
بله‫، همین الان تموم شد‫.
پس تو هم برو بیرون‫. چرا این‌جا منتظری؟
دود داره میاد تو‫.
بیمارهای دیگه چی؟
بیمارهای مرکز تروما و اورژانس رو‫.‫.‫.
بردیم بیرون‫.
اومدم چک کنم ببینم کسی هست یا نه‫.
ببین کسی صدمه دیده یا نه‫.
حتماً‫. آی‌سی‌یو رو که چک کردم‫،‌ میرم بیرون‫.
خیلی خب‫.
استاد کیم‫.
بله؟
الان به چیز دیگه‌ای فکر نکن‫.
احساست رو درک می‌کنم‫،
ولی لطفاً فقط برو بیرون‫.
دیگه از این‌جا به بعد‫،
هیچ کاری از ما بر نمیاد‫.
آره‫.
استاد‫!
برو تو‫!
از این طرف‫!
بله‫،‌ الان برمی‌گردم‫!
برو‫!
خیلی خب‫. برو‫.
بیمارها رو که رسوندن‫،
‫همه‌شون برمی‌گردن‫.
لطفاً آروم باشید‫.
دکتر سو‫.
پرستار اون‌تاک‫.
‫- چی شده؟ ‫- استاد کیم نیستش‫.
چی؟
استاد‫!
‫«مترجم‏:‏ سمیر نعمتی نژاد‫‫»
خیلی خب‫. حالا پرسنل رو می‌بریم بیرون‫.
استاد کیم نیستش‫.
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- استاد کیم‫!
کمک کنید‫!
میگن زندگی‫.‫.‫.
همیشه ما رو سر یه دو راهی قرار میده‫.
یا هیچ اتفاقی نمی‌افته‫.‫.‫.
یا همه اتفاقات با هم میفتن‫.