‫‫‫‫«مترجم‫‫: سمیر نعمتی نژاد‫»
این مال چند سالگیمه؟
این‌جا رو نگاه کن‫.
با صدای پدرم بیمار شده بودم‫.‫.‫.
که تازه از سر کار برگشته بود‫.
یهو دستم رو گرفت و شروع کرد به رقصیدن باهام‫.
انگار چیزی خورده بود‫.
ولی بابام خیلی خوشحال بود‫.
روزی بود که برای اولین بار عمل قلب باز انجام داده بود‫.
به عنوان یه بچه‫،
فکر می‌کردم که پدرم با اعتماد به نفس‌ترین‫، خفن‌ترین و محترم‌ترین آدم‫.‫.‫.
توی کل دنیاست‫.
ولی‫.‫.‫.
بزرگ که شدم و پدرم رو دیدم‫.‫.‫.
بله‫، تسلیم شو‫.
به نظر من‫،‌ هیچ امیدی به این بیمار نیست‫.
پروفسور چان جین‌مان‫! باید به خاطر مرگ پسرم پاسخگو باشید‫!
شنیدم دانشجوش رو به کام مرگ کشوند‫.
حقیقت داره؟
بله‫. مرگ مریض رو انداخت گردن دانشجوش‫.
چه کار بدی‫.
شنیدم از دانشگاه هانکوک پرتش کردن بیرون‫.
‫- سلام‫. ‫- سلام‫.
دو سال پشت سر هم‫،
هیچ جراحی واسه کار کردن در اون‌جا اقدام نمی‌کرد‫.
چون نمی‌خواست زیر دست پروفسور چا کار کنه‫.
بابام عوض شد؟
یا‫.‫.‫.
من که بزرگ شدم‫، فرق کردم؟
قسم می‌خورم که کار من نبود‫.
کار من نبود‫!
پس چطور این‌قدر با جزئیات‫.‫.‫.
از جریان خودکشی رزیدنت دانشگاه هانکوک خبر داری؟
از کجا می دونی که دکتر لی...
همکار اون رزیدنت بود؟
چون مدیر پارک بهم گفت‫.‫.‫.
اشتباه گفتم‫.
مدیر پارک نگفت‫. کار خودم بود‫.
سر کنجکاوی شروع کردم به گشتن‫.
چه برنامه‌ای داری؟
هی‫.
یعنی چی که چه برنامه‌ای دارم؟
حرفت خیلی تند بود‫.
من که‫.‫.‫.
پس یه جور توضیح بده که بفهمم‫.
فقط بدون که‫.‫.‫.
همه‌اش به خاطر مرکز تروماست‫. خب؟
کار من نبود‫.
من وارد اتاق پروفسور چا نشدم‫. خب؟
[مرکز ترومای بیمارستان دولدام]
مدیر پارک‫.
چی کار کردی؟
کاری که خودت گفتی رو انجام دادم‫، استاد کیم‫.
خودت گفتی رهبر کسی‌ایه که خیلی زود به جنگ امواج بزرگ می‌ره‫.
نگو که‫.‫.‫.
می‌خوای شروط نماینده کو کیونگ‌سوک رو بپذیری‫.
من راه‌حل عقلانی رو انتخاب کردم‫.
نمی‌تونم به خاطر پروفسور چا جین‌مان‫.‫.‫.
مرکز تروما رو در خطر بندازم‫.
معلومه که بیشتر شبیه یه سازش تحقیرآمیزه‫.‫.‫.
تا یه راه‌حل عقلانی‫‫.
به عنوان مدیر بیمارستان دولدام مجبور بودم این کارو بکنم‫.
هر چقدر هم که نیتت خیر باشه‫،
اگه راه‌حلت عادلانه نباشه‫،‌ درست هم نیست‫.
این‌جا مسئله درست و غلط نیست‫، استاد کیم‫.
من به عنوان مدیر مرکز تروما‫.‫.‫.
به هزینه و تأثیرش فکر می‌کنم‫.
یه لیست از پزشکانی که باید به مرکز تروما بیان آماده کردم‫.
بله‫.
چند تاشون از الان بهم پاسخ مثبت دادن‫.
حالا من یه چیزی گفتم‫.‫.‫.
واقعاً باور کرد؟
می‌گفتید چی کار می‌کردم؟
اون مشاور دپارتمان بود‫.
نمی‌تونستم توی روش ‫‫«نه‫» بگم که‫.
خیلی محترمانه گفتم که بهش فکر می‌کنم‫.
شاید هم می‌تونستید با یه حقوق بهتر قانعم کنید‫.
حقیقتش‫، مبلغی که می‌‫گید اصلاً کافی نیست‫.
این روزها‫، بیمارستان‌های محلی حقوق‌های مختلفی ارائه می‌کنن‫.
هیچ‌کدومشون ‫‫قبول نکردن؟
خیر‫. هیچ‌کدوم از پزشکان داخل لیست‫.‫.‫.
قبول نکردن که بیان این‌جا‫.
از همون اولش هم‫.‫.‫.
همچین انتظاری از پروفسور چا نداشتیم‫.
حداقل باید از قدرتش به عنوان رهبر مطلع می‌بود‫.
ولی حالا ببین‫.
مدیر مرکز تروما‫.‫.‫.
توی حادثه فروریزی ساختمون در بیمارستان حضور نداشت‫.
از نماینده کو عذرخواهی نکرد‫.‫.‫.
و الکی قضیه رو گنده‌تر کرد‫.
توی این دو ماه اخیر‫، اصلاً به فکر راه‌اندازی یه سیستم درست و حسابی برای تروما نبود‫.
در عوض فقط درگیری درست کرد و خودخواهانه عمل کرد‫.
راستش رو بخوای‫، دیگه اصلاً نمی‌خوام پشت پروفسور چا رو بگیرم‫.
یعنی می‌خوای شرایط نماینده کو رو بپذیری‫.‫.‫.
و چا جین‌مان رو اخراج کنی؟
استاد کیم‫،
به نظر من‫، تا بیشتر از دست ندادیم باید شرایط رو بپذیریم‫.
بله‫، اگه کسی مهارت یا صلاحیت نداشته باشه‫،
می‌تونی اخراجش کنی‫.
ولی‫.‫.‫.
نباید شرایط سیاسی در این تصمیمات‫.‫.‫.
دخالت داده بشه‫.
به نظر من که دارم با یه تیر دو نشون می‌زنم‫.
مدیر پارک‫.
واقعاً فکر کردی‫.‫.‫.
نماینده کو سر خصومت شخصی داره این کارو می‌کنه؟
واقعاً فکر کردی که این همه بودجه رو‫.‫.‫.
صرفاً خرج اخراج چا جین‌مان کنه؟
واقعاً همچین فکری کردی؟
اگه دلیلش این نیست‫، پس چیه؟
[نماینده یو]
بله‫، کو کیونگ‌سوک هستم‫.
اصلاً جای نگرانی نیست‫.
به زودی رئیس مرکز تروما اخراج میشه‫.
دیر یا زود‫.‫.‫.
مرکز ترومای بی‌رئیس منحل میشه‫.
دیگه هم بودجه‌ای درخواست نمی‌شه‫.
طبق برنامه‫،
با انتخاب پیمانکار شهر اکولوژیکی می‌تونید شروع کنید‫.
بله‫.
بریم تو کارش‫.
[جلد دوازدهم]
[بیمارستان دولدام]
[اورژانس]
آقای کو‫.
پیرزنه چی شد؟
فکر نکنم رفته باشه مرکز تروما‫.
کسی اون‌جا ندیدتش‫.
دوربین‌ها رو چک کردم‫.
از اورژانس خارج شده‫،
ولی مشخص نیست بعدش کجا رفته‫.
دوربین‌ها چیزی رو نشون نمی‌دن‫.
پرستار اوم‫، با بچه‌هاش تماس گرفتی؟
با دخترش صحبت کردم‫.
اون سئول زندگی می‌کنه‫.
گفت تا فردا بعد از ظهر نمی‌تونه بیاد‫.
ولی یکی از پسرهاش سال آخر دبیرستانه‫.
لعنتی‫. حالا چی کار کنیم؟
چرا؟ مشکلی پیش اومده؟
این نتیجه سی‌تی سینه‌ی اون پیرزنه‫.
آنوریسم آئورتش کاملاً ورم کرده‫.
خطر جدی‌ایه؟
عین بمب ساعتی‌ایه‫.
معلوم نیست کی منفجر بشه‫.
هنوز خبری از پرستار اون‌تاک نشده؟
هی‫!
تو کی هستی؟
ای خدا‫.‫.‫.‫ چه خوشگلی‫.
دست‌هات هم خوشگلن‫.
انگار یه روز هم تو عمرت کار نکردی‫.
الان اومدید؟
جایی میری؟
باید دنبال پیرزنه بگردم‫.
دکتر‫ سو‫، راستی‫.‫.‫.
چند دقیقه پیش‫، یکی وسایلتون رو آورد‫.
هویتش رو ازش پرسیدم‫،
ولی بدون اینکه چیزی بگه رفت‫.
الو؟
منم‫، دکتر سو‫.
بله‫.
کار می‌کنه؟
لعنتی‫.
سلام‫.
جایی میری؟
یه پیرزن گم شده‫‫. دنبالش می‌گردم‫.
زوال عقل داره‫، اما نتایج سی‌تی‌اسکنش خیلی نگران‌کننده به نظر می‌رسن‫.
آها‫. موفق باشی‫.
راستی‫.‫.‫.
دکتر سو ووجین هنوز توی اتاقه؟
تازه رفتش‫.
فکر کنم از پانسیون انداختنش بیرون‫.
منظورت چیه؟
یه نفر اومده بود بیمارستان‫.‫.‫.
که وسایل دکتر سو رو بده‫.
بعید می‌دونم سر کرایه خونه باشه‫.
شاید با صاحب پانسیون درگیر شد‫.
ای خدا‫.
[چا اون‌جه]
ببخشید که دیر اومدم‫.
بشین‫.
[دخترم]
در حال حاضر‫‫.‫.‫.
وسایلت دستت رسیدن؟
بله‫.
قبل از اینکه بیام این‌جا‫، دیدمشون‫.
راستش‫.‫.‫.
خیلی مأیوس شدم‫، دکتر سو‫.
چه فکری در مورد دخترم کردی؟
زندگی در کنار هم‫؟
چطور همچین تصمیمی گرفتی؟
ببخشید که قبلش با شما هماهنگ نکردم‫.
ولی‫.‫.‫.
فکر نمی‌کردم واسه همچین تصمیمی نیاز به اجازه داشته باشم‫.
من و اون‌جه‫.‫.‫.
بزرگ شدیم و الان بالای سی هستیم‫.
قبل از اینکه همچین تصمیم بگیریم‫.‫.‫.
خیلی در موردش حرف زدیم‫.
دکتر سو‫‫!
دوستش داشتم و می‌خواستم در کنارش باشم‫.
این تصمیم رو گرفتم‫،
چون می‌خواستم به هم نزدیک‌تر باشیم‫.
مشخصه که بی‌پدر و مادر بزرگ شدی‫.
راستش رو بخوای‫،
خیلی ازت مطمئن نیستم‫.
ولی بی‌خیال شدم‫،
چون اون‌جه دوستت داره و پروفسور چا هم تعریفت رو می‌کنه‫،
ولی یه چیزی در تو هست که منو نسبت بهت‫.‫.‫.
دودل می‌کنه‫.
خدا می‌دونه بدون پدر و مادر بزرگ شدن چجوریه‫.
در اصل‫، نحوه فوت پدر و مادرته که‫.‫.‫.
اذیتم می‌کنه‫.
نباید نگاهت به تشکیل خانواده‫.‫.‫.
یه نگاه سطحی باشه‫.
آواز دهل از دور خوش است‫.
تو قابلیت اینو داری که به خانواده‌ات صدمه بزنی‫.‫
صدمه زدن به خانواده هم از هر چیزی بدتره‫.
گاهی اوقات‫،
باید دردناک‌ترین‫.‫.‫.
و سخت‌ترین ایام رو با هم تجربه کنید‫.
واسه همینه که‫.‫.‫.
دوست داشتم شوهر اون‌جه کسی باشه که توی یه خانواده سرشار از محبت بزرگ شده باشه‫.
فقط کسانی که عشق گرفتن می‌تونن عشق بورزن‫.
تو شاید دکتر خوبی باشی‫،
ولی پدر و شوهر بودن فرق می‌کنه‫.
منظورم رو‫.‫.‫.
متوجه می‌شی؟
بله‫.
خوشحالم که متوجه میشی‫.
انتظار دارم خودت این مشکل رو حل کنی‫، دکتر سو‫.
لطفاً حواست باشه که دوباره اون‌جه شلوغ نکنه‫.
[چا اون‌جه]
‫- در حال حاضر‫.‫.‫. ‫- ای بابا‫! جواب بده دیگه‫.
[مامان]
مامان‫.
سو ووجین بهت گفت؟
الان پیششی؟
حرف‌هام رو بهش زدم‫.
این فکر رو از سرت بیرون کن‫.
مامان‫!
اینو تو سرت فرو کن و دیگه هم در موردش حرف نزن‫.
نبینم رو حرفم حرف بزنی‫.
وگرنه اون روی سگم بالا میاد‫.
موردی پیش اومده؟
آره‫، یه مورد کوچیک‫.
دو ساعتی باید برم‫.
به این‌سو گفتم‫.‫.‫.
نگران نباشید‫. برید به سلامت‫.
دو تا شیفت بعدیت با من‫.
نه‫، نیازی نیست‫.
شما برید به کارتون برسید‫.
شنیدم‫.‫.‫.
به خاطر پروفسور چا توی دانشگاه چی کشیدی‫.
شرمنده‌ام‫.
من به جاش عذرخواهی می‌کنم‫.
نه‫، نیازی نیست‫.
ربطی به شما نداره‫.
من بین شما‫.‫.‫.
تفاوت قائل میشم‫.
ولی بازم‫.‫.‫.
پدرم نباید این کارو باهات می‌کرد‫.
بلایی که سر تو اومد‫،
کاملاً ناعادلانه بود‫.
اگه بیماری واسه عمل آوردن بهم زنگ بزن‫.
فاصله‌ این‌جا تا جایی که می‌خوام برم پنج دقیقه‌ست‫.
چشم‫، دکتر‫.
ممنونم‫، دکتر لی‫.
واسه همین گفتی بیام؟
که منو کنف کنی؟
حال می‌کنی؟
درسته که ازت خوشم نمیاد‫،
ولی بهت احترام می‌ذارم‫.
به عنوان یه پزشک‫، تحسین برانگیزی‫.
به همین دلیل وقتی شنیدم که می‌خوای از این حوزه خارج بشی‫، ناراحت شدم‫.
آمارم رو در آوردی؟
وقتی بحث مرکز تروما وسط باشه‫،
مو رو از ماست می‌کشم بیرون‫.
چقدر از این قضایا‫.‫.‫.
نقشه تو بودن؟
لی سون‌اونگ‫، مرکز تروما و نماینده کو کیونگ‌سو‫ک‫.‫.‫.
جزء نقشه تو بودن؟
نقشه من این بود که‫.‫.‫.
تو تبدیل به رئیس خوبی برای مرکز تروما بشی‫.
تا اون‌جایی که من می‌دونم‫،
تو توجه‌ات رو معطوف هر چی که بکنی توش موفق میشی‫.
مگه نگفتی که من پلن بی بودم؟
فکر نمی‌کردم انتظاراتت ازم این‌قدر بالا باشن‫.
بله‫.
راستش رو بخوای‫،
هنوز دوست دارم موفق بشی‫.
می‌خواستم راه حلی پیدا کنی که‫.‫.‫.
با راه حل من فرق داشته باشه‫.
فکر می‌کردم بالاخره این اتفاق بیفته‫.
ولی‫.‫.‫.
هنوز که هنوزه زندگیت رو داری سر چیزهای مزخرف به خطر می‌اندازی‫.
مزخرفه که بخوام به عنوان یه پزشک‫.‫.‫.
از حیثیتم دفاع کنم؟
مگه یه دکتر‫، غیر از حیثیت چی داره؟
احساس مسئولیتش‫.
جین‌مان‫.
شغل ما درمان مریض‌ها و مجروح‌هاست‫.
شروع و پایان ما همینه‫.
هر چیز دیگه‌ای که این وسط قرار بگیره‫، مزخرفه‫.
احساس مسئولیت؟
مگه نمی‌دونی که انجمن پزشکان کره‫.‫.‫.
چطور با حس مسئولیت‫.‫.‫.
افسار پزشک‌ها رو در دست می‌گیره؟
چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
ولی بازم هیچ پزشکی بدون احساس مسئولیت نباید کاری کنه‫.
بدون احساس مسئولیت‫، چرخ این بیمارستان لعنتی نمی‌چرخه‫.
چی کار دیگه‌ای میشه کرد؟
می‌خوای بشینی و مرگ بیمارهات رو ببینی؟
خب تا کی؟
تا کی باید این گستاخی رو بپذیرم؟
من خوبشون می‌کنم‫، ولی جوابم میشه‫.‫.‫.
توهین و نفرت‫.
تا کی باید‫.‫.‫.
تا هر وقت که بشه‫!
تا زمانی که راه‌حلی برای این بی‌منطقی پیدا کنیم‫.
به همین دلیل‫.‫.‫.
به همین دلیل‫،‌ ما پیشکسوت‌ها در خط مقدم می‌ایستیم‫.
درسته که بالاییم‫، ولی نباید از بقیه کار بکشیم و بهشون امر و نهی کنیم‫.
ما باید با عقل و درایتمون‫،
دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنیم‫.
این پست رو به خاطر حیثیتت بهت ندادم‫،
چون به نفع دیگران بود بهت دادمش‫. خب؟
شروعت خوب بود‫.
تو که می‌خواستی شلوغش کنی‫، بهتر بود یه کم بزرگوارتر رفتار می‌کردی‫.
به محض اینکه برنده پرونده شدی‫،
سرت رو چرخوندی و افتادی به جون لی‌ سون‌اونگ‫.
خودش اول منو تحریک کرد‫.
خود کثافتش شروع کرد‫.
جین‌مان‫.
اگه می‌خوای رئیس خوبی باشی‫،
باید صبر و شکیبایی بیشتری داشته باشی‫.
باید بخشنده باشی‫.
چرا حتی به خودت زحمت میدی که وانمود کنی وقتی انقدر زود دستت رو میشه؟
خجالت نمی‌کشی؟
می‌خوای چی بگی؟
‫«حالا که به این‌جا رسید‫، باید دست بکشی‫؟‫»
یعنی میگی کنار بکشم؟
نه‫، باید بمونی و تا تهش بجنگی‫.
غرور و حیثیت رو بذار کنار‫،
و به عنوان یکی از اعضای تیم خودت رو وقف مرکز تروما کن‫.
خودت رو جمع و جور کن‫. تا تهش بجنگ‫.‫.‫.
که بتونی منو سر جام بشونی‫، آشغال
به نفعته‫.‫.‫.
که استعفا ندی و فرار کنی‫.
اگه کار به اون‌جا بکشه‫،
دیگه دوست یا هر چیز دیگه‌ای نیستیم‫.
فهمیدی؟
مامان‫.
چی کار می‌کنی؟
نمی‌بینی دارم آشغال‌ها رو جمع می‌کنم؟
چی کار می‌کنی‫، اون‌جه؟
این‌جا خونه تو نیست‫، مامان‫.
خونه ماست‫.
خونه‌ای که من و سو ووجین توش زندگی می‌کنیم‫.
‫- معنیش رو نمی‌فهمی؟ ‫- کافیه‫.
نمی‌خوام بشنوم‫.
داری ناراحتم می‌کنی‫. بسه‫.
چرا؟
چرا خوشحالیم‫.‫.‫.
ناراحتت می‌کنه‫، مامان؟
مگه‫.‫.‫.
دلت نمی‌خواد خوشحال باشم؟
این کارو می‌کنم‫، چون نمی‌خوام بدبخت بشی‫.‫.‫.
و بعداً کاسه چه کنم چه کنم دستت بگیری‫.
‫‫«همچین اتفاقی نمی‌افته‫»
‫«تو خوب زندگی می‌کنی‫»‫
نمی‌تونی اینا رو بگی؟
اون مردی‌ایه که عاشق دخترته‫.
می‌خوام تا ابد در کنارش باشم‫.
چرا من‫.‫.‫.
هر تصمیمی می‌گیرم تو رو ناراحت می‌کنه؟
مگه زندگی خودت بی‌نقص بود؟
بابا چی؟ همه به بابا احترام می‌ذارن؟
دیگه داری پات رو از گلیمت درازتر می‌کنی‫. چطور جرئت می‌کنی پای بابات رو بیاری وسط؟
پس خواهشاً به تصمیمم احترام بذار‫.
اون مردی‌ایه که انتخابش کردم‫.‫.‫.
و این هم زندگی‌ایه که می‌خوام‫.
من سه ساله که مستقلم‫.
پس مامان‫.‫.‫.
میشه لطفاً‫.‫.‫.
دست از سرم برداری؟
بذارید واسه‌تون نوشیدنی بریزم‫.
درسته‫.
آدمی عین من‫، پیش همه محترم نیست‫.
بخور‫.
ووجین‫.
تا کی می‌خوای در بیمارستان دولدام بمونی؟
برنامه‌ای واسه رفتن ندارم‫.
آمال و آرزو نداری؟
با این مهارتی که داری‫، هر بیمارستانی در سئول‫.‫.‫.
دستت رو هم می‌بوسه‫.
چرا وقتت رو توی شهرستان تلف می‌کنی؟
اگه بیمارستانمون بشه‫،
بهترین بیمارستان کشور‫، می‌ارزه‫.
به اون روزی فکر می‌کنم‫.‫.‫.
که بیمارستان دولدام‫، بشه گلِ سرسبد بیمارستان‌های کشور‫.
این همون عشقی‌ایه که‫.‫.‫.
بو یونگ‌جو ازش می‌گفت؟
نه‫، نیست‫.
رویای منه‫.
رویات؟
به این سن؟
مگه چشه؟
مگه تو رویا نداری؟
رویات‫.‫.‫.
من فقط‫.‫.‫.
می‌خواستم اون حس مسئولیت رو درش نهادینه کنم‫.
صلاحیتش به عنوان یه پزشک‫،
رابطه‌ی مستقیمی با جون بیمارش داره‫.
می‌خواستم اینو بهش بفهمونم‫.
فکر نمی‌کردم‫.‫.‫.
جون خودش رو به خطر بندازه‫.
راستش رو بخوای‫، نسل شماها رو درک نمی‌کنم‫.
راحت حرفتون رو می‌زنید‫،
ولی تا یه مسئولیت می‌گیرید بهم می‌ریزید‫.
همه‌تون ذهنیت ضعیفی دارید‫.
همه‌تون سخت‌گیر‫.‫.‫.
و پرتوقعید‫.
تلاش نمی‌کنید‫،
ولی نتیجه می‌خواید‫.
زحمت نمی‌کشید و یه کار هم که بهتون داده میشه همه‌اش نق می‌زنید‫.
بعید می‌دونم‫.‫.‫.
با این وضع چیزی عاید کنید‫.
طرز فکرمون عوض شده‫،
و مهم‌تر از همه‫،
دنیا خیلی فرق کرده‫.
دیگه عصر امکان‌ها نیست‫.
ما جوون‌ها در عصری زندگی می‌کنیم که‫.‫.‫.
نباید توش کم بیاریم‫.
تو هم فکر می‌کنی‫.‫.‫.
مرگ اون بچه تقصیر منه؟
استاد کیم‫.‫.‫.
گاهی اوقات سخت‌گیره‫.
گاهی اوقات‫، وقتی چیزی رو‫.‫.‫.
دوست نداشته باشه‫، داد می‌زنه و توهین می‌کنه‫.
ولی‫.‫.‫.
هر چی هم که شد‫،
از من دست نکشید‫.
هر چی هم که شد‫،
پشتم رو گرفت‫.
نه تنها با من‫.‫.‫.
این‌طور بود‫،
بلکه با همه این‌طور بود‫.
که این‌طور‫.
‫- فکر کردی نمی‌زنمت؟ ‫- ولش کنید‫.
برو ‫اون‌ور ‫ضعیفه‫.‫.‫.
سر و صدا واسه چیه؟
خفه شید ببینم‫!
چطور جرئت می‌کنی به دکتر بگی ‫‫«ضعیفه‫»؟
باز شما دو تا شروع کردید؟
بشینید ببینم‫!
گفتم بشینید‫!
آخ‫!
مرتیکه‫.
به نور نگاه کن‫.
درد داره‫.
ای خدا‫.
یه خونریزی توی قفسه سینه بود‫، واسه همین لوله گذاشتم‫.‫.‫.
حدود چهارصد سی‌سی خون خالی شد‫.
خیلی نبود‫.
آره‫، ولی هنوز یه ساعت نشده‫.
این‌جوری میشه گفت سیصد سی‌سی در ساعت‫.
ناحیه اصلی خونریزی‫.‫.‫.
به نظر خودت کجاست؟
سلام‫.
گفتم به نظرت کجاست؟
سی‌تی به خوبی نشون نمی‌ده‫.
وقتی خونریزی بیش از سیصد سی‌سی در ساعت باشه‫،
باید چی کار کرد؟
عمـ‫.‫.‫.
عمل؟
قفسه‫.‫.‫.
باید یه عمل جراحی برای باز کردن قفسه سینه انجام بشه‫.
تا حالا عمل اکتشافی انجام دادی؟
توی چند تا عمل‫، دستیار اول بودم‫.
‫- راست میگی؟ ‫- بله‫.
خیلی خب‫.
تو امروز عمل می‌کنی‫، من کمکت می‌کنم‫.
دکتر جونگ‫،
تا زمان عمل‫، علائم حیاتی بیمار رو زیر نظر بگیر‫.
چشم‫، استاد کیم‫.
پرستار جو، لطفاً واحد خون فشرده رو وصل کن‫.
چشم‫، دکتر‫.
خودت رو جمع و جور کن‫.
عمل رو که انجام دادی‫، با هم می‌ریم گوشت می‌خوریم‫.
یه نفس عمیق بکش‫. آره‫.
آفرین‫.
استاد کیم‫!
باز چی شده؟
واقعاً قراره‫.‫.‫.
من عملش کنم؟
چیه؟ مگه می‌ترسی؟
بله‫، یه ذره‫.
تو که سر همچین چیز کوچیکی می‌ترسی‫.‫.‫.
چرا اون کارو کردی؟
به نظر من کار دکتر لی سون‌اونگ بود‫، استاد کیم‫.
خودش جلوی اتاقِ نماینده کو بود‫.
بگو چرا اون کارو کردی‫.
می‌خواستم‫.‫.‫.
ازش انتقام بگیرم‫.
به خاطر مرگ دوستم‫.‫.‫.
و خصومتی که باهام داشت‫.
انگار حرف‌های زیادی در مورد حادثه داری که بزنی‫.
بگو ببینم‫.
می‌خوای من چی کار کنم؟
فکر می‌کردم‫.‫.‫.
اگه پروفسور چا‫.‫.‫.
از ریاست مرکز تروما برکنار بشه‫، خیلی بهتره‫.
بهت گفتم که این‌طور نمی‌شه‫.
بله‫.
اگه پروفسور چا بره‫،
راحت واسه مرکز تروما بودجه می‌گیریم‫.
حس کردم باید یه کاری کنم‫.
[رئیس مرکز تروما] [چا جین‌مان]
می‌دونی چطور باید انتقام بگیری؟
باید تبدیل به آدم بهتری از طرف بشی‫.
خب؟
باید به اونی که در حقت ظلم کرد و دست‌کمت گرفت ثابت کنی که‫.‫.‫.
هر کاری کرده به ناحق بوده و اصلاً غلط کرده به مهارتت‫.‫.‫.
ذره‌ای شک کرده‫.
انتقامی بهتر از این نیست‫.
واقعاً می‌تونم تبدیل به همچین جراحی بشم؟
هی‫.
چرا که نه؟
اگه این همه زجر و سختی و تمرین رو برای رزیدنتی تحمل کردی‫،
واقعاً مستحقش هستی‫.
پس‫.‫.‫.
دیگه از این حرکات‌ بزدلانه انجام نده‫.
به این نمی‌گن انتقام‫، مرتیکه‫.
با این کارها داری آبروی خودت رو می‌بری‫.
شاید بتونی کارهات رو مخفی کنی‫،
ولی وجدانت‫.‫.‫.
تا ابد ول‌کُنت نیست‫.
فهمیدی؟
بله‫‫.
خودت رو خوش‌شانس بدون‫، آشغال‫.
من دستیار هر کسی در عمل نمی‌شم‫‫.
برو آماده شو‫.
چشم‫‫.
ببخشید‫، استاد کیم؟
باز چیه؟
ممنونم‫.
تموم تلاشمو می‌کنم‫.
از ته دل اینو میگم‫.
نخند‫. ممکنه ازت خوشم بیاد‫.
گم شو‫، آماده شو دیگه‫.
پسره‌ی‫.‫.‫.
ای خدا‫.
کسی این‌جا نیست؟
خانم‫!
‫- خانم‫! ‫- خانم‫!
پرستار اون‌تاک‫.‫.‫.
خانم؟
شما هم‫.‫.‫.
حس می‌کنید که‫.‫.‫.
از وقتی مرکز تروما ساخته شده‫،
همه‌اش اتفاقات عجیب و غریب در بیمارستان دولدام رخ میده؟
همیشه اتفاقات عجیب و غریب‫ توی بیمارستان دولدام رخ می‌داده‫.
نکنه بدجا ساختیمش؟
راستی‫.‫.‫.
عموم می‌گفت‫.‫.‫.
توی جنگ کره‫، این‌جا خیلی کشته داد‫.
دقیقاً همین زمینی که بیمارستان روش ساخته شد‫.
پس‫.‫.‫.
احتمالاً ارواح خبیثه‌ی زیادی این‌جان‫.
چرا حرف‌های ترسناک می‌زنید؟
من خیلی از جن می‌ترسم‫.
منم همین‌طور‫.
کی گفت این‌جا جن داره؟
یعنی کجاست؟
وای‫!
ترسوندیم‫!
چی؟ لعنتی‫!
ببخشید‫.
میگم‫.‫.‫. مگه دنبال پیرزنه نمی‌گردید؟
دکتر دونگ‫،‌ ترسوندیمون‫!
قلبم‫.‫.‫.
این‌جا هم نیستش؟
نه‫، هنوز پیداش نکردیم‫.
نکنه نزدیک رودخونه شده باشه؟
پرستار اون‌تاک‫، کجا میری؟
نکنه می‌خوای لب رودخونه رو بگردی؟
ای یارو کلاً بی‌خیال‌بشو نیست‫.
پرستار اون‌تاک‫!
چی کار کنیم؟
باهاشون نریم؟
جن‌ها خیلی آب رو دوست دارن‫.
بهتره پلیس رو خبر کنیم‫.
این راه سریع‌تر نیست؟
چرا اندازه دکتر ایروم بهش علاقه نشون نمی‌دی؟
منظورم اینه که‫.‫.‫.
خب‫، همین‌قدر انرژی که واسه پیدا کردن مریض گمشده گذاشتی رو‫.‫.‫.
واسه نشون دادن عشقت به دکتر ایروم بذار‫.
ترجیح می‌دم در مورد این مسئله با تو حرف نزنم‫.
بذار یه سوالی ازت بپرسم‫.
اگه من احساسم رو‫.‫.‫.
به دکتر ایروم بگم‫، چی کار می‌کنی؟
دوران مدرسه به خاطر چهره‌ام خیلی محبوب بودم‫.
پس اگه اراده کنم‫،
مطمئنم که خیلی می‌تونم اذیتت کنم‫.
نظرت چیه؟
‫- می‌‌خوای نظرم رو بدونی؟ ‫- دقیقاً‌ همینو می‌خوام‫.
نظرم دقیقاً همینه‫.
بی‌خیال‫.
دیدن کارهاتون واقعاً آدم رو حرص میده‫.
نظرت چیه؟
می‌خوای از کارت رایگان جانگ دونگ‌هوا استفاده کنی؟
ای خدا‫.
هر شب کار کردن خیلی خسته‌کننده‌ست‫.
هفته دیگه که پروفسور شیم اومد‫، اوضاع بهتر میشه‫.
راستی‫.‫.‫.
پروفسور چا و دکتر سو ووجین‫،
اومده بودن رستورانم‫.
خب‫، چی شد؟ چی گفتن؟
خودتون بهتر می‌دونید که پروفسور چا شخصیت سخت‌گیری داره‫،
ولی انگار سردرگم بود‫.
تمام افکار و عقایدش‫.‫.‫.
این‌جا زیر سؤال قرار گرفتن‫.
قطعاً خیلی اذیت شده‫.
خانم‫، شما این‌جا چی کار می‌کنید؟
دنبال کسی می‌گردید؟
ساکت باش‫.
کرم‌های شب‌تاب رو داری می‌ترسونی‫.
خانم‫.
حالتون خوب نیست؟
حتماً خیلی کیف می‌کنن‫.‫.‫.
که خیلی خوشگلن‫.
ببخشید‫، خانم‫.
بچه‌هاتون کجان؟
اونا رفتن یه جای بهتر‫‫.
عمر طولانی همیشه خوب نیست‫. نه؟
الان دیگه تنهای تنهام‫.
هیچ لذتی از زندگی نمی‌برم‫.
تو هم احساس تنهایی می‌کنی؟
واسه همینه که هر کسی نمی‌تونه شغل شما رو داشته باشه‫.
باید همه‌چیز رو تنهایی تجربه کنی‫.‫.‫.
و یه عالمه مسئولیت رو به دوش بکشی‫.
ولی کارت عالیه‫.
درست بشین‫، گلم‫.
درست بشین‫.
چشم‫.
ای خدا‫.
باز دارن این‌‌ور اون‌ور میرن‫.
خانم؟
دکتر یون ایروم‫!
دکتر یون‫، اتاق عمل رو آماده کن‫.
چشم‫.
مراقب باشید‫.
آروم‫، آروم‫.
آروم‫.
سوابق پزشکی بیمار کجاست؟
زوال عقل داره و به خاطر بزرگی قلب و آب آوردن ریه آوردنش‫.
نبضش خیلی ضعیفه‫.
از وقتی که آوردنش‫،
هر دو شریان دورسالیس پدیسش ضعیف بودن‫.‫
دکتر اورتو رو خبر کردم و گفتم مشکوکم به بیماری بورگر‫.
نتونستم شماره بچه‌هاش رو پیدا کنم‫.
ناچاراً مایع توی ریه‌اش رو خالی کردم‫.
بعد از اینکه سی‌تی قفسه سینه‌اش رو گرفتیم غیبش زد‫.‫
نتایج سی‌تی‌اسکن نشون داد که آنوریسم آئورت داره‫.
استاد کیم‫، فشار خونش روی پنجاهه‫. آخرین باری هم که تپش قلبش رو گرفتیم روی 140 بود‫.
بهش اکسیژن بدید‫. سونو رو هم آماده کنید‫.
گوشی طبیت رو بده‫.
اوضاعش ناجوره‫.
فکر کنم تامپوناد قلبی باشه‫.
دکتر یون‫، یه سوزن برای پریکاردیوسنتز بیار لطفاً‫.
چشم‫، استاد‫.
استاد کیم پیداش کرد‫.
شرایطش بده‫. باید واسه‌اش پریکاردیوسنتز انجام بدیم‫.
پریکاردیوسنتز؟
خودم آماده‌اش می‌کنم‫.
جانگ دونگ‌هوا‫، چرا وایسادی؟ ای‌لاین رو آماده کن‫.
چی؟
من امروز آفم‫.‫.‫.
ولی الان انجامش می‌دم‫.
دکتر یون ایروم‫.
زود بچه‌هاش رو خبر کن‫.
ممکنه مجبور بشیم فوراً عملش کنیم‫.
چشم‫، استاد‫.
یالا‫، جواب بده دیگه‫.
دکتر یون‫، به بچه‌هاش گفتی؟
نه‫. جواب نمی‌دن‫.
گلم‫.
بله؟
به بچه‌هام نگو‫.
اونا‫.‫.‫.
سرشون شلوغه‫.
خانم‫.‫.‫.
وضعیت آئورتتون خیلی بده‫.
ممکنه مجبور بشیم فوراً عملتون کنیم‫.
برای انجام این کار‫، باید بچه‌هاتون‫.‫.‫.
خوابم میاد‫.
می‌خوام بخوابم‫.
گلم‫.
عجله نکن‫.
برو کارهات رو بکن‫، بعد بیا‫.
خب؟
ممنونم‫.
خونه‌ی دنج و قشنگی‫.‫.‫.
انتخاب کردی‫.
جای خوبی واسه جفتتونه‫.‫.‫.
که زندگیتون رو شروع کنید‫.
واقعاً‫.‫.‫.
اون‌جه رو دوست داری؟
‫- بله‫. ‫- چقدر دوستش داری؟
بیشتر از چیزی که‫.‫.‫.
فکرش رو بکنید‫.
چقدر قشنگ گفتی‫.
این دختر ترسو‫.‫.‫.
قطعاً بدون اینکه مطمئن بشه‫،
تصمیمی نمی‌گیره‫.
امیدوارم قدرش رو بدونی‫.
بله‫. برنامه‌ام همینه‫.
خیلی خب‫.
می‌تونی بری‫.
[مرکز ترومای بیمارستان دولدام]
سلام‫.
صبح بخیر‫، دکتر چا‫.
اومدی؟
دیشب نخوابیدی؟
دیشب دکتر لی روی یه بیمار که هموتوراکس داشت عمل انجام داد‫. مراقب اون بودم‫.
دکتر اونگ عمل انجام داد؟
استاد کیم هم بهش کمک کرد‫.
پسره خوش‌شانس‫.
تو برو استراحت کن‫.
زیر چشم‌هات سیاه شدن‫.
پس من دیگه برم‫.
دارید می‌رید؟
دکتر جانگ‫، دیشب توی اتاق دکترها خوابیدی؟
آره‫، آخرش اون پیرزنه فوت کرد‫.
نتونستم درست بخوابم‫.
واقعاً؟
دنبال دکتر ووجین می‌گردید؟
چی؟ نه بابا‫. اصلاً این‌طور نیست‫.
گمونم این‌جا نیستش‫.
کجا رفتی؟
گمونم مشکل با صاحب پانسیون حل شد‫.
امروز یه نفر باهاش تماس گرفت‫،
بعد وسایلش رو جمع کرد و رفت‫.
چی کار می‌کنی؟
بابام این‌جاست‫. این‌طور بیرون نیا‫.
زود لباس بپوش‫.
‫- هنوز پروفسور چا رو ندیدی؟ ‫- چی؟
امروز صبح رفت بیمارستان‫.
چی؟
[نامه استعفا]
تصمیم یهویی گرفتید‫.
مگه همین رو نمی‌خواستی‫، مدیر پارک؟
ولی بازم فکر نمی‌کردم این‌قدر زود تصمیم بگیرید‫.
دلیلی نمی‌بینم‫.‫.‫.
الکی یه شرایط بغرنج درست کنم‫.
هر دو می‌دونیم که از این مسئله چی می‌خوایم‫.
به هر حال‫.‫.‫.
با اینکه مدت زیادی این‌جا نبودید‫، ولی باید بابت زحماتتون ازتون تشکر کنم‫.
هر تصمیمی که می‌گیریم‫،
یه بهایی داره‫، دکتر پارک‫.
ولی اکثر آدم‌ها‫.‫.‫.
همون لحظه بهای تصمیمشون رو نمی‌دونن‫.
مدتی که بگذره‫.‫.‫.
تازه می‌فهمیم که‫.‫.‫.
چه چیزهایی رو سر تصمیماتمون از دست دادیم‫.
واسه همینه که همیشه سعی می‌کنم محتاط باشم‫.
منم همیشه همه جوانب رو در نظر می‌گیرم‫.
بیش از حد به هوش و توانایی‌هات اعتماد نکن‫.‫.‫.
چون ممکنه بعداً پشیمون بشی‫.
بریم‫. من بدرقه‌تون می‌کنم‫.
نه‫، نیازی نیست‫. راه رو بلدم‫.
مراقب خودت باش‫.
[نامه استعفا]
سلام‫، خانم کو‫. پارک مین‌گوک هستم‫.
در کل‫،
مهم اینه که سالم پایین برسی‫.
ترس از افتادن توی سراشیبی‫،
باعث میشه آدم حقیر رفتار کنه‫.
[وو سانگ‌مین]
ولی اگه هم سقوط می‌کنی‫،
باید سرت رو بالا بگیری‫.
ولی حرص‫.‫.‫.
و تکبر‫.‫.‫.
باعث میشن سخت تلاش کنی‫.
و در نهایت‫،
کامل از پا در میای‫.
یعنی راهی نیست که‫.‫.‫.
وقتی آدم داره سقوط می‌کنه‫،
با وقار به نظر برسه؟
بابا؟
بله‫، اون‌جه؟
کجایی؟
کجام؟
توی راه خونه‌ام‫.
ولی‫.‫.‫.
چرا بدون خداحافظی رفتی؟
وقت کردی‫، با ووجین بیا سئول‫.‫.‫.
سر بزن‫.
یه اُملت خوشمزه واسه‌تون درست می‌کنم‫.
بابا‫.
بهتر نیست برگردی سئول؟
دلم نمی‌خواد با این وضع ببینمت‫.
دلم نمی‌خواد پچ‌پچ‌ بچه‌های بیمارستان رو بشنوم‫.
خیلی‫.‫.‫.
داره بهم سخت می‌گذره‫.
اون‌جه‫.
من‫.‫.‫.
خیلی شرمنده‌ام‫.
باید خیلی بهتر رفتار می‌کردم‫.‫
شرمنده‌ام‫، اون‌جه‫.
می‌دونستی‫.‫.‫.
وقتی مونده بودم بین جراحی عمومی و جراحی قلب یکی رو انتخاب کنم‫،
به خاطر حرف تو‫،
جراحی قلب رو انتخاب کردم‫.
مگه من چی گفتم؟
‫‫«می‌خوای قلب دستت بگیری یا جوارح‫»؟
آره‫، همینو گفتم‫.
بابا‫.
دوستت دارم‫.
تو همیشه واسه من‫.‫.‫.
یه قهرمان بودی‫.
ممنونم‫، اون‌جه‫.
مراقب خودت باش‫.
بله‫. خسته نباشید‫.
شنیدم شرکت عمرانی یه نامه رسمی فرستاد‫.
بله‫، دیدمش‫.
ببخشید‫. صبر کنید‫، خانم کو‫.
‫- مدیر پارک مین‌گوک‫. ‫‫- می‌خواید‫.‫.‫.
الان برید؟
بله‫، تموم جلساتم رو رفتم‫.
ما که هنوز با هم حرف نزدیم‫.
منظورتون قضیه شکایته؟
به وکیلم گفتم‫.
فردا ظهر شکایت رو پس می‌گیرم‫.
پس شکایتی در کار نخواهد بود‫.
تموم شد؟
پس بودجه مرکز تروما هم بی‌معطلی تصویب میشه؟
الان داری چی کار می‌کنی؟
‫- ببخشید؟ ‫- ببین‫، مدیر پارک مین‌گوک‫.
هر بررسی بودجه‌ای در استان‌های مختلف روند بررسی خودش رو داره‫.
یعنی چی ‫‫«بی‌معطلی تصویبش می‌کنید‫»؟
انتظار دارید پول مالیات مردم رو بدون بررسی در اختیارتون بذارم؟
شما قول داده بودید‫، خانم کو‫.
عجب آدم دردسرسازی هستی‫.
من کی همچین قولی دادم؟
من کارمند دولتم‫.‫.‫.
و هر کاری می‌کنم برای مردم می‌کنم‫.
می‌خواید بگید‫.‫.‫.
از بودجه استان به عنوان طعمه استفاده کردم؟
خانم کو‫،
خیلی ببخشید‫.
ولی من اصلاً نمی‌فهمم‫.
چرا یهو نظرتون رو عوض کردید؟
خودتون هم که اون‌جا بودید‫.
پس حرفم رو شنیدید‫.
بهتون گفتم که خودتون رو برای یه جنگ تمام عیار آماده کنید‫.
خودتون جنگ سیاسی خواستید‫، ‫منم با سیاست جوابتون رو دادم‫.
ترتیب چا جین‌مان‫، رئیس مرکز تروما داده شد‫.
هدف بعدی مرکز تروماست که پسرم رو ازم گرفت‫.
معلومه که بیشتر شبیه یه سازش تحقیرآمیزه‫.‫.‫.
تا یه راه‌حل عقلانی‫‫.
بیش از حد به هوش و توانایی‌هات اعتماد نکن‫.‫.‫.
چون ممکنه بعداً پشیمون بشی‫.
کجا می‌رید؟
بیمارستان دولدام‫.
چشم‫، آقا‫.
چیزی شده؟ کسی قراره بیاد؟
نه بابا‫. این چه حرفیه؟
بفرمایید‫.
ممنونم‫.
چیزی شده؟
منتظر کسی هستید؟
نه بابا‫. این چه حرفیه؟
این‌جا چه خبره؟
رئیس جانگ‫.
جریان چیه؟
کسی قراره بیاد؟
مگه اومد؟
کی قراره بیاد؟
اوه‫.‫.‫.
هنوز نیومده؟
کی قراره بیاد؟
به زودی می‌فهمی‫.
کی دوباره می‌تونم عمل انجام بدم؟
بهت گفتم که‫.
تا زمانی که خودم خبرت کنم‫.
یه مدته که استاد کیم همه‌اش سر کاره‫.
قراره روند توانبخشیت رو با آرامش و راحتی طی کنی‫.
اگه عجله کنی‫، به خودت آسیب می‌زنی‫.
خودت که می‌دونی‫.
جلسه‌ات با نماینده کو خوب پیش رفت؟
استاد کیم‫.
این‌جا بودی؟
گفتی که‫.‫.‫.
امروز با نماینده کو کیونگ‌سوک جلسه داری‫.
کنجکاو بودم بدونم چی شد‫.
گفتم بیام این‌جا‫.
خب‫.‫.‫.
نماینده کو‫، بی‌معطلی بودجه رو تصویب کرد؟
بله‫، خب راستش‫.‫.‫.
گفت فعلاً فقط شکایتش رو پس می‌گیره‫.
فعلاً‫.‫.‫.
فعلاً یا بلاً؟
چی؟
بودجه‫.
در مورد اون چی گفت؟ گفت تصویبش می‌کنه؟
هفته دیگه با مسئولین بودجه‫.‫.‫.
قراره دیدار کنم‫.
بعدش چی؟
بعدش‫.‫.‫.
یه سری بررسی‌ها انجام می‌دن‫.
چون بحث بودجه شوخی نیست‫.
میگم‫.‫.‫.
مگه بهت نگفت که بی‌معطلی بودجه رو تصویب می‌کنه؟
استاد کیم‫.‫.‫.
خب‫، خب‫.‫.‫.
رک و پوست‌کنده بگو‫.
خب‫.‫.‫.
نماینده کو چی گفت؟
گفت جنگ تمام عیار راه می‌اندازم؟
از کجا فهمیدی؟
همون‌جا برای اولین و آخرین بار‫.‫.‫.
نیتش رو شفاف گفت‫.
ولی خودت رو برای یه جنگ تمام عیار آماده کن‫، استاد کیم‫.
رئیس مرکز تروما با سیاست اومد جلو‫،
منم با سیاست جوابش رو می‌دم‫.
اون شکایتش‫.‫.‫.
صرفاً یه شالوده‌ای بود برای اخراج چا جین‌مان‫.
از همون اول‫،
نمی‌خواست بودجه بهمون بده‫.
به نظرت برم دیدن پروفسور چا جین‌مان؟
حتی اگه مجبور بشم زانو بزنم جلوش و ازش عذرخواهی کنم‫،
این کارو می‌کنم‫.
واقعاً فکر کردی اگه این کارو بکنی پروفسور چا برمی‌گرده؟
پس میگی چی کار کنیم؟
آخه اگه بدون رئیس مرکز تروما بریم پیش مسئولین‫،
خیلی وجهه بدی داره‫.
نیازی نیست از چیزی بترسی‫.
حالا که جنگ تمام عیاره‫، تو هم تمام عیار بجنگ‫.
چشم در برابر چشم‫،
دندان در برابر دندان‫.
احیاناً‫.‫.‫.
خودت می‌خوای بشی رئیس مرکز تروما‫، استاد کیم؟
یکی سرسخت‌تر از من‫،‫
رئیس میشه‫.
یکی‫.‫.‫.
سرسخت‌تر از تو؟
شما؟
من کانگ دونگ‌جو هستم‫. جراح عمومی بیمارستان دولدام‫.
شما؟
سو ووجین‫، جراح عمومی بیمارستان دولدام‫.
اومدی؟
مشتاق دیدار‫، استاد کیم‫.
اصلاً عوض نشدی‫.
بالاخره برگشتی؟
بله‫.
برگشتم‫.
‫‫‫‫«مترجم‫‫: سمیر نعمتی نژاد‫»
دکتر کانگ دونگ‌جو میشه رئیس مرکز تروما؟
وقتی داشتی میومدی چقدر بهش فکر کردی؟
با پیروی از قوانین‫.‫.‫.
شروع می‌کنیم‫.
بفرستینشون اورژانس دولدام‫.
ببریدشون اتاق عمل‫.
منم الان میام‫.
نباید بیماران غیرترومایی رو درمان یا عمل کنی‫!
بذار یه سؤالی ازت بپرسم‫، دونگ‌جو‫.
می‌خوای چی بشی؟
میشه بپرسم چرا عصبانی رفتار کردی؟
می‌خواستم ببینم می‌تونم حریف استاد کیم بشم یا نه‫.