‫آنچه گذشت...
‫ایدریک، اون معروف بود به،
‫نجیب‌زادهٔ ساکسون.
‫اون سنگ از یه جای مقدس اومده
‫یه غار بزرگ در دلِ جنگله.
‫منو می‌بری اونجا؟
‫گودا تو رو هدایت می‌کنه.
‫پرسیلا باهوشه،
‫از تمام مردهایی که می‌شناسم توانمندتره.
‫بعد از ختم آرون،
‫ازت می‌خوان اون رو به صومعه ببری.
‫یه مرد نباید تنهایی سوگواری کنه.
‫می‌تونم امشب پیشت بمونم.
‫- چطور جرئت می‌کنی! ‫- به خاطر صلاح خودت!
‫برای حفاظت از خودت.
‫الان... بهت پشت می‌کنم، پدر.
‫چاقو رو بنداز!
‫- بنداز! ‫- بگیریدش!
‫ایزابل.
‫هنری دست انداخته بودش.
‫ما به خاطر تو این بیرون هستیم.
‫اغلب در شرایطی قرار می‌گیریم
‫که انتخابِ ما نیست.
‫ولی به این معنی نیست ما بر مردانی که
‫ما رو در این موقعیت قرار دادن، بی‌قدرتیم.
‫ارابه آذوقه به سمت ابیه.
‫غذا دارن.
‫ایست!
‫- اسمت چیه؟ ‫- فرایار تاک.
‫ما فقط ۱۵ نفریم. برای پیدا کردنشون ‫به نیروی بیشتری نیاز داریم.
‫چرا از پادگان‌های وارویک نیرو نمیارین؟
‫- لستر. ‫- سکه می‌خوان.
‫نصفش رو از بودجه ناتینگهام می‌دیم.
‫نصف دیگه‌اش رو از ابی می‌دیم.
‫وایستید.
‫تو لاکسلی هستی، می‌شناسمت.
‫اگه می‌خوای به نورمن‌ها آسیب بزنی، ‫پول‌شون رو می‌دزدی.
‫تو باعث ننگ و رسوایی کلیسا هستی!
‫کافیه!
‫پول جایزه رو دزدیدن.
‫همه‌اش رو.
‫یه اهریمن پلید
‫به اسم...
‫رابین هود.
‫چقدره؟
‫خیلی بیشتر از اونی ‫که بدونی باهاش چیکار کنی.
‫چرت نگو، ‫خوب می‌دونم با این پول چیکار کنم.
‫کاروانسرای اسپراگارت.
‫بهترین کاروانسرای ناتینگهام.
‫نه... خاکش می‌کنیم.
‫خاک کنیم؟
‫نمی‌تونیم همه‌شو حمل کنیم.
‫و نباید این سکه‌ها رو دستِ ما ببینن.
‫من سهمم رو می‌خوام.
‫ بیا، راضی شدی؟
‫از تمام پولی که توی زندگیت داشتی بیشتره.
‫تازه اولشه.
‫تاک، کنار هنری بمون.
‫سربازهای لستر هستن.
‫ارتش اعزام کردن.
‫دنبال ما می‌گردن.
‫خوش آمدید، لرد واریک.
سخت بود، ولی همین که ‫خبر رو شنیدیم راه افتادیم.
‫ارل استر اومده.
‫جدا؟
‫بزدل.
‫واریک، بالاخره اومدی.
‫- خوبی؟ ‫- خدا رو شکر، لستر.
‫- افرادت کجا هستن؟ ‫- دارن میان.
‫زودتر اومدم تا بتونم اخبار رو ‫بدون تاخیر بشنوم.
‫زودتر اومدی تا معامله کنی.
‫تو همیشه اولین نفر ‫با کوچیک‌ترین پیشنهاد موافقت می‌کنی.
‫ما توی یه جبهه هستیم، واریک.
‫آقایون، همونطور که می‌دونید، ‫به اسقف هرفورد
‫حمله شده، از اون سرقت شده،
‫و افراد اون در آسیاب استافورد به قتل رسیدن.
‫مرد بیچاره در چه حاله؟
‫طبقهٔ بالاست، تحت محافظت قرار گرفته.
‫- با هیچ‌کس حرف نمیزنه. ‫- و افرادی که به اون حمله کردن؟
‫جنایتکاران ساکسونی بودن، ‫طبق گفتهٔ اسقف.
‫و لاکسلی همراه اون‌هاست؟
‫مطمئن نیستم.
‫و جایزه چطور، داروغه؟
‫- نصفش رو من میدم. ‫- و نصف دیگه چیه؟
‫پرداخت میشه.
‫آسیاب استافورد. ‫من اون جنگل رو می‌شناسم.
‫صبح افرادم رو به اونجا می‌برم،
‫و پیاده همه‌جا رو می‌گردیم.
‫در پل آکسلی نیرو دارم، ‫و اونجا دیده نشدن.
‫یعنی نمی‌تونن
‫بیشتر از چند کیلومتر ‫از آسیاب جابه‌جا بشن.
‫واریک، تو به سمت رودخونه برو،
‫و عازم غرب شو.
‫لستر، تو از سمت آسیاب حرکت کن.
‫و کنار پل اون‌ها رو می‌گیریم.
‫سرورم. پرسیلا هستم.
‫چطور اومدی اینجا؟
‫پدرم راه‌های مخفی زیادی ‫در این قلعه ساخته.
‫من همه‌شون رو بلدم.
‫- تو بهم دروغ گفتی. ‫- دروغ گفتم؟
‫فکر کردم کار هانتیگدون بود.
‫پدرت من رو مسئول کرده بود ‫که تو رو به صومعه ببرم.
‫هنوز باید سر این موضوع ‫باهاش اتمام حجت کنم.
‫به پدرم حقیقت رو میگم،
‫این که تو کاره‌ای نبودی.
‫همم.
‫و از نقشِ هانتیگدون به اون چیزی میگی؟
‫خدا می‌دونه چیکار کردی ‫که اون رو به سمت خودت کشوندی.
‫من جز قرض گرفتن اسب
از ‫یه آدم احمق، کاری نکردم.
‫تو جنگل چه اتفاقی افتاد؟
‫چی دیدی؟
‫یاغی‌ها رو دیدم.
‫اهریمن‌های پلیدی که امیدوارم ‫دیگه هیچ‌وقت اون‌ها رو نبینم.
‫یکی‌شون کلاه به سر داشت.
‫اهریمن اصلی.
‫توی خواب‌هام اون رو دیده بودم.
‫یه آتش مهلک.
‫پایان حکومت ما.
‫توی...
‫خواب‌هات می‌بینی، آره؟
‫سوال اینجاست، از چشمان کی؟
‫وقتی پسرش رو از دست داد ‫من اونجا بودم.
‫کار فلاکت‌باریه.
‫زود به این ماجرا خاتمه میدیم
‫و برای هانتیگدون عدالتی که ‫لیاقتش رو داره فراهم می‌کنیم.
‫قراره کجا بریم؟
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫بزودی این جنگل ‫مملو از سربازهای اون‌ها میشه.
‫بریم سمت غرب، ‫از جایی که جنگل شروع میشه.
‫بکرترین و دست‌نخورده‌ترین منطقه‌ست.
‫اونجا آدم می‌تونه قایم بشه ‫و هیچ‌کس پیداش نمی‌کنه.
‫- چقدر راه داریم؟ ‫- یک و نیم روز.
‫یا با هنری... دو روز.
‫- اونو کول می‌کنیم. ‫- نه.
‫همه با هم نمیریم.
‫سربازها دنبال یه گروه می‌گردن.
‫اگه با هم بریم مشخص میشه.
‫جدا بشیم؟
‫- نه. ‫- آره.
‫برای چی باید جدا بشیم ‫وقتی که تازه...
‫- کنار هم جمع شدیم؟ ‫- رالف، اگه جدا نشیم،
‫- همه‌مون می‌میریم. ‫- موافقم.
‫- بهترین فرصت ماست. ‫- نه!
‫روحیه جنگندگیـت کجا رفته، راب؟
‫خودت همین رو می‌خواستی.
‫و اشتباه کردم!
‫ببینید، اشتباه بود و تموم شد.
‫تا الان افراد زیادی جونشون رو از دست دادن، ‫و بابت چی؟
‫اینجا سرزمین ساکسونه، ‫کِی باید واسش بجنگیم؟
‫ساکسون‌ها یه بار جنگیدن،
‫و شکست خوردیم.
‫سکه‌ها رو کنار این درخت بلوط دفن می‌کنیم،
‫و هر کی راه خودش رو میره.
‫تنها راهیه که می‌تونیم زنده بمونیم.
‫نمی‌خوام خون افراد بیشتری ‫روی دست‌هام باشه.
‫مخصوصا شما.
‫اینجوری دیگه هیچ‌وقت ‫همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫هدف همینه.
‫این مقدار... ‫باید برای زندگی جدید کافی باشه.
‫بردارید و زندگی خوبی رو شروع کنید.
‫گودا حافظ شماست.
‫من محافظتِ گودای بی‌مصرف
‫یا کسی دیگه رو نمی‌خوام.
‫من فقط نوشیدنی لازم دارم.
‫رالف...
‫مراقب خودت باش.
‫و تو کجا میری، راب؟
‫یه جایی توی جنگل هست ‫که پدرم بهم گفته بود.
‫می‌خوام برم اونجا رو ببینم.
‫خداوند نگه‌دارت باشه.
‫با من کار داشتید، سرورم؟
‫من با واریک و لستر میرم
‫تا اون بی‌دین‌ها رو دستگیر کنم.
‫تو فعلا... همین‌جا بمون.
‫مایل هستید چه کار مهم‌تری رو
‫به انجام برسونم، سرورم؟
‫خدمتکار دخترم.
‫مثل تصادف جلوه بدم؟
‫مهم نیست.
‫ببخشید.
‫لطفا با پدرت صحبت کن.
‫به حرف تو گوش میده.
‫نه، گوش نمیده.
‫واسه اون چاقو کشیدی، میلانژ،
‫پیش خودت چه فکری کردی؟
‫می‌خواست به تو آسیب بزنه.
‫به من آسیب نمیزنه.
‫فکر می‌کردم
‫عشق بین پدر و دختر رو درک می‌کنی.
‫باید از ناتینگهام بری.
‫- و کجا برم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اما اینجا جات امن نیست.
‫به سلامت.
‫دلم واست تنگ میشه.
‫میلانژ؟
‫امیدوارم یه روز خانواده خودت رو پیدا کنی.
‫پدر؟
‫حقیقت داره که لرد واریک و ارل لستر ‫با نیروهاشون رسیدن؟
‫با صدها نیروی قدرتمند؟
‫بله.
‫من و شما هم میریم؟
‫نه، با واریک و لستر صحبت کردم.
‫اگه لاکسلی رو پیدا کنن، ‫اون رو پیش من میارن.
‫من و تو این وضعیت رو درست می‌کنیم.
‫چشم در برابر چشم، آلپو.
‫لاکسلی‌ها رو از بین می‌بریم.
‫دونه به دونه.
‫واریک، از این‌طرف.
‫لستر، تو رو اون سمت شروود می‌بینم.
‫صومعه سنت ادواردز اون سمته.
‫واقعا ناراحت‌کننده‌ست.
‫واسه یه لحظه، ‫احساس کردم یه خانواده هستیم.
‫همم.
‫شاید خواست خداست.
‫اگه مشکلی پیش اومد،
‫محل دفن سکه همدیگه رو می‌بینیم.
‫خدانگهدار راهب.
‫- چی شده؟ ‫- علیاحضرت،
‫خبر دادن سربازان در ناتینگهام ‫در حال جمع شدن هستن.
‫- چرا؟ ‫- یه یاغی پیدا شده
‫که مالیات‌ها رو از اسقف هرفورد دزدیده
‫و محافظینش رو کشته.
‫خب، باید اون رو دستگیر کنن و اعدام بشه.
‫بله، جناب داروغه، سربازان ارل لستر
‫و لرد واریک رو ‫برای پیدا کردن اون فرا خوندن.
‫خبر رسیده دویست نفر اومدن.
‫دویست نفر؟ ‫برای دستگیری یه یاغی؟
‫داروغه چه نقشه‌ای داره؟
‫تشخیصش سخته.
‫به مارشال بگو بیاد.
‫یه موضوع دیگه هست.
‫- بله؟ ‫- در موردِ...
‫ماریان از هانتیگدونه.
‫خدمتکارت، میلانژ، کجاست؟
‫ندیدمش.
‫اگه دوست داری بگرد، فرمانده.
‫من فرمانده نیستم.
‫می‌تونیم فرمانده‌ات کنیم.
‫من مثل لفورز آدم ضعیفی نیستم، خانم.
‫پس مشخصه...
‫هیچ‌وقت وسوسه درخوری بهت پیشنهاد نشده.
‫اینجا نیست.
‫پیاده بشید!
‫حواس‌ها جمع!
‫اون عوضی‌ها رو به پل آکسلی بکشونید.
‫اونجا بکشیدشون.
‫از این‌طرف، پخش بشید!
‫از ناتینگهام خبر رسیده.
‫ظاهرا برادرتون، آرون فوت کرده.
‫آرون مُرده؟
‫- چطوری؟ ‫- دنبال یه یاغی بوده.
‫زیاد از خونه‌تون دور نبوده.
‫یاغی؟
‫کدوم یاغی؟
‫نمی‌دونیم.
‫تسلیت میگم، ماریان.
‫برو ماریان.
‫امروز رو برای خودت باش.
‫جای دوری میری، مسافر؟
‫صومعه سنت ادواردز.
‫تو هوای طوفانی میری زیارت؟
‫اگه از همراه بدت نمیاد، ‫می‌تونیم تو رو برسونیم.
‫ممنون.
‫فرشته‌ها.
البته برای هر کدومشون دعای خیر و برکت انجام بده.
‫با من کار داشتید، علیاحضرت؟
‫واریک و لستر بدون اطلاعِ ما
‫دارن نیرو جمع آوری می‌کنن.
‫دویست نفر رو به ناتینگهام فرستادن.
‫برای چی؟
‫تا یه سارق خرده‌پا رو بگیرن.
‫فکر می‌کردم واریک و لستر وفادار باشن.
‫مخصوصا لستر.
‫دلیل خاصی دارید که فکر می‌کنید ‫وفاداری‌شون تغییر کرده؟
‫صدها سرباز؟ ‫اونم برای دستگیری یه یاغی؟
‫به نظرت یه‌کم مشکوک نیست؟
‫شاید داروغه قصد داره ‫این موضوع رو خودش حل و فصل کنه،
‫قبل این که به گوش پادشاه برسه.
‫خوشم نیومد.
‫بارون‌های انگلستان،
‫قابل اعتماد نیستن، مارشال.
ثبات ندارن.
‫درست مثل آب و هوای ناخوشایند این کشور.
‫و نگرانم...
‫وقتی ریچارد به تخت پادشاهی برسه ‫از اون حمایت می‌کنن؟
‫پسر شما حمایت اکثر بارون‌ها رو داره.
‫به جز چند نفر.
‫داروغهٔ ناتینگهام.
‫اون پسر عموی هنریه.
‫از شاهزاده جان حمایت می‌کنه، ‫اگه خواستهٔ پادشاه باشه.
‫خوب می‌دونیم خواستهٔ هنری چیه.
‫اگه جان پادشاه بشه...
‫بدبخت میشیم.
‫متاسفانه بنا بر شواهد به نظر میرسه ‫هیچ‌کدوم از شاهزاده‌ها
‫به این زودی به قدرت نمیرسن.
‫بانو خبر دادن که حال پادشاه خوبه.
‫خب مشخصه کارش رو به خوبی انجام نمیده.
‫هر چند وقت یک‌بار شوهرم رو می‌بینه؟
‫فکر کنم هفته‌ای یک‌بار.
‫خب، فایده‌ای نداره.
‫بگو بیشتر تلاش کنه.
‫هر چی بیشتر زنده بمونه،
‫جایگاه من متزلزل‌تر میشه.
‫می‌خوای بری ناتینگهام.
‫می‌خوام با چشم‌های خودت ببینی ‫اونجا چه خبره.
‫درشکه آماده می‌کنم ‫و فورا راه میفتم.
‫خودت با اسب برو، سریع‌تر میرسی.
‫می‌دونم از سوار کاری خوشت میاد.
‫درسته، علیاحضرت.
‫شنیدم از ناتینگهام خبری بهت رسیده.
‫اینجا چیزی مخفی نمی‌مونه؟
‫توی قصر هستیم.
‫معلومه که نه.
‫یکی از برادرهام مُرده.
‫- یه یاغی اون رو کشته. ‫- متاسفم.
‫کاش هیچ‌وقت خونه رو ترک نکرده بودم.
‫وقتم با آرون از من سلب شد.
‫توی این موضوع اون چاره‌ای نداشت.
‫می‌دونم.
‫دستور پدرم بود.
‫و ملکه تو رو می‌خواست.
‫خودش هم گفت.
‫اما دلیلش رو نمی‌دونم.
‫به خاطر رابطه نزدیک پدرت با داروغه
‫و دوستی تو با پرسیلا.
‫پرسیلا؟ چه ربطی داره؟
‫نگاه کن.
‫تو اسکاتلند هستی. من لندن.
‫بین ما انگلستان میانه‌ست.
‫اون یورکه. ‫از مرز اسکاتلند
‫و ساحل شمالی محافظت می‌کنه.
‫لیدز و چستر.
‫پایگاه‌های شمال.
‫واریک، لستر و کاونتری.
‫از جنوب و مرزهای لندن محافظت می‌کنن.
‫- ناتینگهام. ‫- آره.
‫ناتینگهام پایگاهِ منطقه مرکزیه.
‫اینجوری جنوب انگلستان ‫رو به شمال وصل می‌کنه،
‫و وفاداری داروغه
‫ثبات یا بی ثباتی کل کشور رو رقم میزنه.
‫شاه هنری از اول از این موضوع آگاه بود.
‫واسه همین پسر عموی خودش رو
‫داروغه ناتینگهام کرد،
‫و داروغه هیچ‌وقت از النور حمایت نمی‌کنه
‫اگه یه بار دیگه برای تاج و تخت دسیسه بچینه.
‫خب، النور توی ناتینگهام
‫- یه متحد می‌خواد. ‫- یا حتی از اون بهتر...
‫یه جاسوس.
‫این چیزا رو از کجا می‌دونی؟
‫من شاگرد خوبی‌ام.
‫توجه می‌کنم، و با دقت گوش میدم.
‫بهت توصیه می‌کنم ‫تو هم همین کار رو کنی.
‫پروردگار من، در این مسیر زندگی
‫تنها تو مونس و همراهم هستی.
‫ای فرمانروای شب و روز،
‫وقتی تو کنارم هستی، از چه بهراسم؟
‫اما وقتی پادشاه دیگر به من نزدیک می‌شود، ‫ای پروردگار من،
‫مرا از اسارت او رها کن،
‫زیرا مقصود او باطل و شیطانی است...
‫پروردگارا، من فقط
‫صلاح پسرم، ریچارد رو می‌خوام.
‫انگلستان را به دستان پلید هنری نسپار،
‫مبادا که برای نجات دهنده‌اش ‫به سایه‌ای مبدل گردد.
‫از آسیاب تا اینجا رو پیاده اومدیم.
‫پیداشون نکردید؟
‫دارن از جنگل به نحو احسنت استفاده می‌کنن، عوضی‌های شیاد.
‫بازم بگردید. ‫با همه‌تون هستم! بازم بگردید!
‫زود باشید!
‫می‌دونم به شما دو نفر نوشیدنی بدهکارم.
‫بعدا بیاید،
‫تا خرخره بخورید. ‫یه لیوان دیگه بیارم؟
‫از اون پول نمی‌گیرن.
‫مردک کودن.
‫بهترین گوشتی که داری با یه نوشیدنی اعلا.
‫پول داری؟
‫میرم می‌شینم.
‫داروغه بود،
‫فکر کنم دنبال یاغی‌ها هستن.
‫باید امشب رو توقف کنم.
‫بریم ناتینگهام.
‫یه روز، وقتی حاضر بودی...
‫گودا تو رو راهنمایی می‌کنه.
‫اون سنگ، از یه جای مقدس اومده.
‫از دل جنگل.
‫مادر...
‫اوه...
‫اومدی اینجا بمیری؟
‫من... من کاریت ندارم.
‫منم دنبال سرپناه هستم.
‫بذار توی این غار بمونم، ‫منم از غذام بهت میدم.
‫بیا.
‫هیچ‌کس نباید با شکم گرسنه بمیره.
‫خوبه.
‫به توافق رسیدیم.
‫پدر... غذا رو متبرک می‌کنی؟
‫حتما.
‫خدایا، ما و این نعمت‌هایت را
‫که در شرف دریافتشان هستیم، برکت بده.
‫هیچ نعمتی بالاتر از خانواده ‫در روی زمین نیست.
‫عشق مادرانه.
‫پیوند خواهر و برادری.
‫محافظت پدر.
‫هیچی به قدرت عشق نیست.
‫عشق خانوادگی مایه امنیت ماست.
‫مورد آزمون قرار می‌گیره.
‫ابتدا آرام و سپس با شدت.
‫ولی باقی می‌مونه.
‫چه تنها باشیم...
‫سردرگم...
‫یا در جستجوی مسیر زندگی.
‫هیچ نیرویی به این اندازه ‫ما رو به هم پیوند نمیزنه،
‫ ما سعادتمندیم که همواره از آن برخورداریم.
‫آمین.
‫همون‌طور که گفتم...
‫گودا تو رو به اینجا هدایت می‌کنه.
‫پدر.
‫نیاکان این غار رو نمادی از شکم مادر می‌دونستن.
‫محل مرگ گرگ‌های پیر نیست.
‫مقبره نیست. محل تولد دوباره‌ست.
‫تو کار زیادی داری.
‫چی میگی؟
‫سرنوشت تو.
‫آینده‌ات.
‫هویتت.
‫کاش می‌دونستم.
‫من فقط می‌خواستم مثل تو باشم.
‫- جنگلبان بشم. ‫- سرنوشت تو فراتره.
‫فراتر از اونچه که من می‌تونستم.
‫می‌خوای من چه آدمی بشم؟
‫قاتل؟
‫- جنایتکار؟ ‫- تو به چیزی تبدیل میشی
‫که نورمن‌ها لیاقتش رو دارن.
‫مردی که ترس به دلشون می‌ندازه.
‫پسری که مایه ننگ توئه.
‫نه.
‫پسری که مایه سربلندی من میشه.
‫به صدای کمانت گوش بده.
‫بهت میگه تا کجا میره.
‫و به قلبت گوش بده.
‫کار درست رو بهت میگه.
‫تمام چیزهایی که بهم یاد دادی رو یادمه.
‫از همه مهم‌تر، یادت باشه،
‫هیچ آدمی نمی‌تونه ‫از هدفش فرار کنه، رابرت.
‫برو پیش اون‌ها.
‫کنار درخت بلوط منتظر تو هستن.
‫اینجا رو بگردید!
‫اونجا رو بگرد.
‫اوه، اینجا چی داریم؟
‫انگاری مبارزه کردید.
‫بیاریدشون!
‫- ولم کنید! ‫- لطفا، لطفا، نه!
‫ولم کنید!
‫شما به اون‌ها پناه دادید! ‫به جنایتکارانی که داروغه دنبالشون بود!
‫نه، ما کاری نکردیم! ‫ما اون‌ها رو مخفی نکردید!
‫- زمین‌ها رو به آتیش بکشید! ‫- نه!
‫نه، لطفا، نه، نه، نه...
‫به قیافه‌شون نمی‌خوره اهریمن‌های پلیدی باشن.
‫همدست‌شون بودن.
نقش بیشتری نداشتن.
‫همم.
‫کی زخمت رو بسته؟
‫- جواب لرد رو بده. ‫- یه راهب.
‫چرا یه راهب باید به شما کمک کنه؟
‫و این رو پیدا کردیم.
‫اینو از کجا گیر آوردید؟
‫از کجا آوردید؟
‫اون‌ها رو به سیاه‌چال ببرید.
‫درد زبان آدم رو باز می‌کنه.
‫ایزابل؟ چی شده؟
‫میلرها رو دستگیر کردن.
‫- چی؟ ‫- شوهرم بهشون خیانت کرد.
‫برای چی؟
‫واسه جایزه.
‫سربازها اومدن و دنبال یاغی‌ها بودن.
گفتن میلرها با یاغی‌ها همدست شده بودن.
‫شوهرم...
اون‌ها رو لو داد...
‫سربازها رو اینجا آورد.
‫حالا چیکار کنم؟
‫بِکّن، بِکّن.
‫یکی پیدا کردم.
‫یکی پیدا کردم!
‫چرا علامت ندادی؟ ‫ممکن بود تو رو بکشیم.
‫فکر کنم مُردم.
‫تا سر حد مرگ دوییدم.
‫واسه چی برگشتی؟
‫اون بهم گفت برگردم.
‫اون؟ کی؟
‫حضرت عیسی.
‫اونوقت چطور گفت؟
‫نشونه داد.
‫اصلا خجالتی نیست،
‫راحت میگه خواسته‌اش چیه.
‫بیشتر بهم هشدار داد.
‫شما دو نفر چرا برگشتید؟
‫سوء تفاهم.
‫توی کاروانسرا یه دردسر کوچیک پیش اومد.
‫سکه‌هامون رو از دست دادیم.
‫اوه.
‫خب...
‫شاید تقدیر بوده
‫که هیچ‌کدوم جای دیگه‌ای برای رفتن نداشتیم.
‫احتمالا. حالا هر چی که هست.
‫اینجا رو.
‫رستاخیز واقعیه.
‫تو رو هم عیسی‌مسیح فرستاد؟
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫اون کیه، مریم مجدلیه‌ست؟
‫ایزابل، از دهکده میلرها.
‫- اون‌ها رو دستگیر کردن. ‫- منظورت چیه دستگیرشون کردن؟
‫- تا اعدام بشن. ‫- باید نجات‌شون بدیم.
‫نجات‌شون بدیم؟ بعیده.
‫تازه، فکر می‌کردیم کارمون تموم شده.
‫اگه کمک نمیدید، ‫خودم دست تنها میرم.
‫نه، این کار خودکشیه.
‫با هم انجامش میدیم.
‫دست بردارید، ‫می‌دونید چه بلایی سر قهرمان‌ها میاد،
‫توی باتلاق از خونریزی جون میدن، ‫و دنیا هم بدون اون‌ها
‫- به حرکت ادامه میده... ‫- همه میریم.
‫نمی‌تونیم راحت وارد ناتینگهام بشیم.
‫همه جا سرباز گذاشتن.
‫قبل از اعدام، ‫مورد رحمت و آمرزش قرار می‌گیرن.
‫مسئولیتش به عهدهٔ ‫راهب‌های صومعه سنت ادوارده.
‫همیشه اعدامی‌ها رو آمرزش میدن.
‫- خب؟ ‫- خب، یه فکری دارم.
‫شاید حرفم رو باور نکنید، ‫ولی قصد ندارم به شما آسیب بزنم.
من ‫چیزی برای قایم کردن ندارم.
‫خوبه.
‫اسم تو چیه؟
‫اسم من رالف میلره.
‫رالف؟
‫تو دختری.
‫اسمت رو بگو، بچه‌جون.
‫رزماری!
‫اسمش رزماریه!
‫تو به اسقف دستبرد زدی؟
‫- تو از اسقف دزدی کردی؟ ‫- آره! آره!
‫آره!
‫نفر بعد رو بیارید.
‫نه! نه!
‫نه! نه! نه!
‫- نه! نه! نه! ‫- زود باش!
‫اون لاله! نمی‌تونه حرف بزنه!
‫حالا می‌بینیم.
‫ما از اسقف دزدی کردیم!
‫ما افراد اون رو کشتیم ‫و تمام داراییش رو دزدیدیم.
‫بزودی سراغ تو هم میایم.
‫این همون بی‌دین‌هایی هستن ‫که ازت دزدی کردن؟
‫آره.
‫ولی تعدادشون بیشتر بود.
‫و اون‌ها رو هم پیدا می‌کنیم.
‫کدوم یکی...
‫رابین هود اهریمنیه؟
‫هیچ‌وقت دستتون به اون نمیرسه.
‫می‌تونم اسبت رو بگیرم، ‫ولی سختت میشه
‫اینجا اتاق پیدا کنی.
‫- چرا انقدر شلوغه؟ ‫- قراره چند نفر رو اعدام کنن.
همیشه واسه رونق کسب و کار مفیده.
‫چی شده؟
‫پدرم اینجا مُرد.
‫این بار فرق داره.
‫من میرم سمت کاروانسرا.
‫ببخشید، پدر.
‫نورمن‌ها.
‫اسقف هرفورد عالی رتبه،
‫خادم خداوند، ‫متحمل بی عدالتی فاحشی شده است.
‫این ارابه چند؟
‫فروشی نیست
‫چرا، فروشیه.
‫با این مقدار می‌تونی یه اصطبل بخری.
‫من فقط اسب‌ها و ارابه رو می‌خوام.
‫بقیه‌اش برای خودت.
‫باشه.
‫باید درسی عبرت باشد ‫برای تمام کسانی که تصور می‌کنند
‫بدون اعتنا به قوانین سرزمینمان
‫یا اقتدار پادشاهمان
‫دست به هر کاری بزنند.
‫برو بیرون! ‫تا خودم نکشتمت برو بیرون!
‫سوار ارابه شو و از وسط شهر برو.
‫و سرعتت رو کم نکن. فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫خداوند روحشان را قرین رحمت فرماید.
‫سریع تمومش کنید.
‫نه!
‫نه... نه!
‫بگیریدشون!
‫زود باش هنری! پاشو!
‫اون اهریمن شماست!
‫اون رو بکشید!
‫دروازه‌ها رو ببندید!
‫گودا، این رو ببین.
‫اون رو بزنید!
‫اون یکی چرخ رو بگیر!
‫می‌خوام باهات بیام!
‫پس سوار شو!
‫اون رابین هود بود؟
‫و یاران وفادار زخمیش.
‫همین‌‌جا می‌ایستیم. ‫بریم سمت شروود.
‫افراد داروغه میان دنبال‌مون.
‫اون کیه؟
‫یه دوست.
‫پس مژده باد بر تو ای دوست عزیز.
‫بریم. بریم.
‫زخم تمیز شده. کم‌کم خوب میشه.
‫سلاح یه وحشی.
‫یه آدم وحشی که امروز ‫از دستور پادشاه سرپیچی کرد.
‫اون رو می‌خوام.
‫برای چی؟
‫برای طلسم؟
‫سرورم، باید بریم.
‫ارلِ پمبروک منتظر ماست.
‫ارل مارشال اومده؟
‫بله.
‫رابین هود...
‫تنها مهمون ناخونده امروز نبود.
‫چشمان ملکه هم اینجا بود.
ترجمه از محمدعلی