‫سال‌ها از فتح نورمن‌ها می‌گذرد ‫و انگلستان تحت فرمانروایی هنری دوم است.
‫قوانین نورمن و دین مسیحیت ‫بر مردم ساکسون تحمیل شده است.
‫آن‌ها موظفند مالیات بپردازند ‫و به اربابان جدید خود احترام بگذارند.
‫با گذشت زمان، در پی تسلیم انگلستان به حاکمان جدید
‫اراضی و املاک ساکسون‌ها به تدریج ‫توسط لردهای نورمن تصرف شد.
‫در جنگل‌های پهناور، ‫که یک سوم انگلستان را پوشانده‌اند،
‫شکار ممنوع است ‫و این حق به پادشاه اختصاص دارد.
‫جنگلبانان سلطنتی حافظ قانون هستند، ‫ اما این جنگل‌های گسترده
‫پناهگاه قانون‌شکنان و مخالفان ‫حکومت نورمن نیز به شمار می‌روند.
‫ایدریک...
‫ایدریکِ وحشی، اون به...
‫نجیب‌زادهٔ ساکسون معروف بود...
‫برای مردمش همانند لرد یا پادشاه بود.
‫ایدریک باور نداشت که انگلستان فتح شده،
‫حتی وقتی یه پادشاه نورمنی اومد ‫و تاج و تخت انگلستان رو غصب کرد.
‫اون شورش کرد.
‫به اعماق جنگل پناه برد
‫و یاغی شد.
‫تا چندین تابستان،
‫ایدریک در برابر سربازان پادشاه ایستادگی کرد،
‫و اون و افرادش از شکار گوزن پادشاه ‫ضیافتی بر پا کردن...
‫این وسط گودا چی شد، پدر؟
‫به گودا هم میرسم.
‫یک روز، سرما به آرامی خزید،
‫و مه پدیدار گشت...
‫ایدریک در اعماق جنگل ‫به تنهایی مشغول شکار بود،
‫و در میان راه خانه‌ای را دید،
‫و چیزی رو دید که هیچ انسانی نباید می‌دید.
‫- پری. ‫- در حال رقص بودن.
‫و زیباترین پری...
‫گودا بود.
‫از زیبایی اون مسحور شد،
‫ایدریک اون رو دزدید ‫و به جنگل برد.
‫در شب عروسی‌شون، ‫بعد از وصال ایدریک و گودا،
‫ایدریک رو به گوزنی شگفت انگیز تبدیل کرد
‫و با سرعت زیاد
‫به دل جنگل رفت.
‫طلسم گودا
‫ایدریک رو جاویدان کرد...
‫و به نگهبان جنگل تبدیل شد،
‫و تا همین امروز اون مراقب ماست.
‫این گوزن رو دیدی؟
‫افراد زیادی رو می‌شناسم که دیدن،
‫و همه‌شون میگن وقتی اون رو ببینی،
‫می‌فهمی که ایدریک وحشی بهت خیره شده.
‫فردا دوباره میری؟
‫چاره‌ای ندارم.
‫باید یه بار دیگه امتحان کنم.
‫پدر کجاست؟
‫رفت ناتنیگهام، عزیزم.
‫[انگلستان، سال ۱۱۸۶ ]
‫هانتیگدون برای چی میاد، پدر؟
‫نمی‌دونم،
‫ولی اون لرد نورمنه،
‫و به‌عنوان داروغه وظیفه دارم ‫به اون اجازه ملاقات بدم.
‫ازش خوشم نمیاد.
‫درک و فهمیدن یه مرد هوشمندانه‌تره،
‫تا اینکه ازش نفرت پیدا کنی، پرسیلا.
‫عده کثیری اسیر طمع و خشونت هستن.
‫از این دست آدم‌ها...
‫چیزی جز شر و ویرانی نمیاد.
‫داروغه.
‫هانتیگدون.
‫تو بیشتر از هزار جریب زمین داری.
‫عمارت بزرگی داری.
‫- توقعت چی بود؟ ‫- بیشتر می‌خواستم.
‫پس شاید بهتر باشه به فکر ‫یه جنگ و نزاع دیگه باشی.
‫آخرین بار که واست منفعت داشت.
‫به بقیه بیشتر رسید. ‫ناتینگهام واسه تو شد.
‫ناتینگهام واسه من نیست.
‫برای پادشاهه.
‫من فقط تحت فرمان اون هستم.
‫مالیات و وفاداری رو فراهم می‌کنیم.
‫در عوض، ‫از مزایای سخاوتمندی پادشاه لذت می‌بریم.
‫زمین‌های اون برای ماست ‫که بهشون رونق ببخشیم.
‫کجا میری؟
‫میرم اتاقم، پدر.
‫نه، بشین. باید یاد بگیری.
‫سرورم.
‫قدردان شما هستیم.
‫کدوم یکیه؟
‫من هیو از لاکسلی هستم.
‫صحبت‌های شما رو می‌شنوه ‫ولی عجله کنید.
‫من چندین ماه برای دیدار ایشون صبر کردم.
‫پس سپاسگزار باش داره بهت ترحم نشون میده.
‫عمارت لاکسلی خانه آبا و اجدادی منه.
‫اون زمین‌ها رو شخص پادشاه هارولد
‫- به پدرِ پدرم بخشیدن. ‫- پادشاه ساکسون
‫که زمین‌های شما رو وقتی انگلستان رو
‫به عموی من، ویلیام فاتح باخت، از دست داد.
‫از اون روز اون زمین متعلق به شما نیست.
‫همانطور که خدایان شما از زمان ورود مسیح
‫به همراه نورمن‌ها به این سرزمین، ‫دیگه متعلق به شما نیست.
‫باقی زمین‌های ساکسون برگشت داده شده.
‫یه نفر رو می‌شناسم ‫که به پاپ نامه نوشته.
‫آزادی تا برای پاپ نامه بنویسی.
‫اما درخواست تو رو نمی‌تونم اجابت کنم.
‫من آدم عادلی هستم، لاکسلی.
‫سعی می‌کنم باشم.
‫من تو رو به سِمَت ‫جنگلبان سلطنتی منصوب می‌کنم.
‫سکه دریافت می‌کنی ‫و وظایفی نسبت به پادشاه داری.
‫زندگی مناسب و درخوریه، ‫کمتر مردی در جایگاه من
‫چنین پیشنهادی میده.
‫قبول می‌کنه، سرورم.
‫با کمال میل.
‫می‌خوام از زبون خودش بشنوم.
‫زود باش، هیو.
‫به‌خاطر جون و به‌خاطر رابرت قبول کن.
‫یه پسر داری.
‫پس به آینده‌اش فکر کن.
‫وارث برای یه مرد ارزش والایی داره،
‫درست مثل پرسیلا برای من.
‫می‌تونید بایستید.
‫هیو از لاکسلی، پیشنهاد من رو می‌پذیری؟
‫بله.
‫بسیار عالی. ‫این موضوع حل شد.
‫می‌خوای تا آخر عمرت اونجا وایستی ‫و تماشا کنی؟
‫تو قراره تا آخر عمرت عصبانی باشی؟
‫به‌نظرم بهتره این خشمتو ‫سرِ هیزم خالی کنی.
‫یا سر یه نورمنی.
‫اونوقت من چی؟
‫رابرت چی؟
‫زمین‌های ما بود.
‫خونهٔ ما بود.
‫- درسته. ‫- و حالا اون هانتیگدون بی‌شرف
‫- روی تخت من می‌خوابه. ‫- و ازمون گرفتن،
‫اما الان می‌تونی چی‌کار کنی؟
‫می‌خوای تا آخر عمرت ‫سر این زمین‌ها مبارزه کنی؟
‫سرنوشتت چی میشه؟
‫سرنوشت رابرت چی میشه؟
‫مثل همیشه، بهش آموزش بده.
‫آره، می‌تونم خوندن و نوشتن بهش یاد بدم.
‫حتی ممکته توی دربار ‫جایگاهی دست و پا کنه،
‫- ولی اون پدر می‌خواد. ‫- جایگاه توی دربار، جون؟
‫ما رو مجبور می‌کنن ‫دین و مذهب‌شون رو بپذیریم.
‫نه، من هرگز زیر بار این ظلم نمیرم.
‫باید یه مقدار سریع‌تر رها کنی. ‫اجازه بده.
‫مسئله چشم یا دستت نیست.
‫تو... وقتی بزرگ بشی، حل میشه.
‫همه‌چیز در اینجاست.
‫این راز کمان بلنده.
‫توی سینه‌ات جریان داره،
‫و به حرف کمان گوش بده.
‫چون اون هم نفس می‌کشه.
‫از اول.
‫این بار، چشم‌هاتو ببند.
‫به وسعتش گوش بده. ‫بهت میگه تا کجا میره.
‫می‌شنوی؟ یه‌کم بیشتر.
‫حالا نفس بکش و رها کن.
‫استعدادشو داری، پسرم.
‫وقتی نورمن‌ها اومدن،
‫چرا مثل ایدریک وحشی ‫به اعماق جنگل فرار نکردن؟
‫خب، موندن تا از پادشاه‌شون محافظت کنن.
‫ولی جنگل از اون‌ها محافظت می‌کردن.
‫چرا ایستادگی کردن و مُردن؟
‫فکر کنم به خاطر غرور.
‫نورمن‌ها نمی‌تونن قلعه‌هاشون
‫همه‌جای این سرزمین بنا کنن. ‫این جنگل‌ها...
‫قدمت‌شون به پیدایش زمین برمی‌گرده.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه مالکشون بشه.
‫بیا، اینو نگاه کن.
‫نیاکان من اینو ساختن،
‫خیلی قبل‌تر از اینکه نورمن‌ها بیان.
‫این سنگ، از مکان مقدسی اومده.
‫در دل جنگل.
‫غار بزرگی وجود داره ‫که تعداد انگشت‌شماری اون رو دیدن
‫منو می‌بری اونجا؟
‫گودا راهنماییت می‌کنه.
‫یه روزی. وقتی آماده باشی.
‫خوش برگشتید، قربان.
‫واسه منه! اذیتش نکن.
‫چرا باید اذیتش کنم؟
‫اسمش هنریه.
‫اسم داره؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫قبلا خونهٔ ما بود.
‫خونهٔ ما رو میگی؟
‫قبلا خانواده‌ام اونجا زندگی می‌کردن،
‫تا پنج سالگی من.
‫اما پدر من اون خونه رو ساخته.
‫اون نساخته. به‌زور تصاحب کرده.
‫باور نمی‌کنم.
‫یه سالن با پنجره‌های شیشه‌ای ‫و دیواره‌های چوبی داره.
‫گوشهٔ پشت یکی از دیواره‌های چوبی،
‫یه اتاق مخفی وجود داره. ‫به‌عنوان پناهگاه
‫در صورت حمله به قلعه استفاده می‌شد.
‫ماریان!
‫چیکار می‌کردی؟
‫- یه پسر اونجا بود، پدر. ‫- یه پسر؟
‫گفت قبلا اینجا زندگی می‌کرده.
‫برو خونه.
‫خوب می‌شناسمت، لاکسلی!
‫راب!
‫این‌طرف‌ها پیدات نشه!
‫وگرنه جفت چشم‌هاتو درمیارم!
‫- اونجا چیکار می‌کردی؟ ‫- کجا بود؟
‫سمتِ خونه. ‫اونجا چیکار می‌کردی؟
‫- هیچی! ‫- نه، هیو...
‫- بگو واسه چی رفتی اونجا. ‫- تا ببینم!
‫چی رو ببینی؟ ها؟
‫ها؟
‫- چی رو ببینی؟ ‫- بس کن، هیو!
‫- جواب منو بده، راب! ‫- چطور جرئت کردی!
‫چطور جرئت کردی این ماجرا ‫رو به زندگی من باز کنی!
‫پسرمون اونجا رفت، ‫من نرفتم...
‫به خاطر تو بود! ‫چون تو رها نمی‌کنی!
‫بهت گفتم بی‌خیال شو!
‫چطور می‌تونم بی‌خیال بشم؟
‫دار و ندارمون رو گرفتن، جون.
‫جون، اینجا زمین من بود.
‫این خونه و زندگی من بود.
‫من زندگی توام! راب زندگی توئه.
‫امروز سه تا شکارچی غیر مجاز رو ‫کنار جویبار دستگیر کردن.
‫اسپراگارت هم جزوشون بود.
‫چیزی هم شکار کرده بودن؟
‫همم.
‫پنج تا قرقاول.
‫داشتن میرفتن سمت ناتینگهام تا بفروشن.
‫درست جلوی چشم داروغه.
‫و پول زیادی بابتش میدن.
‫نه، ولشون کردن.
‫نمی‌خواستم دست یه پسر رو قطع کنم،
‫و آلوین هم این‌کاره نبود. ‫تبر رو بهش دادم،
‫گفتم: «تو قطع کن،» ‫و شلوارشو خیس کرد.
‫باید چی بگیم؟
‫ممنون.
‫فکر نمی‌کنم.
‫یه بار دیگه.
‫بابت غذا دستت درد نکنه، مادر.
‫خوبه.
‫هنوز تصمیم نگرفتی؟
‫چرا من نمی‌تونم برای شکار بیام؟ ‫به سن کافی رسیدم.
‫آ...
‫باشه، بذار به مادرت صحبت کنم.
‫پس جوابش رو می‌دونم.
‫سیر شدم.
‫میرم بیرون و با زبون نورمنی هیزم می‌شکنم.
‫چرا اصرار داری زبان بهش یاد بدی؟
‫چون زبون رسمی درباره.
‫هیچ‌وقت وارد دربار نمیشه، جون.
‫اون پسر یه ارل نیست.
‫- خودم جایگاه اونو می‌دونم. ‫- پس چرا قبول نمی‌کنی؟
‫قبول کردم و هیچ‌وقت تو رو مقصر ندونستم.
‫حداقل نه به اندازه‌ای ‫که خودتو مقصر می‌دونی.
‫من خیلی وقت پیش پذیرفتم.
‫واقعا...
‫حتما اون سال رو از دست دادم.
‫همم.
‫با خودت ببرش شکار.
‫شاید گودا رو پیدا کنه،
‫و اون بتونه تصمیم بگیره ‫سرنوشتش چی بشه.
‫پدر، امروز روز مناسبیه.
‫گودا، از اون محافظت کن.
‫باشد که ایزدان کهن بر ما بنگرند.
‫به شروود خوش آمدید، سرورم.
‫لاکسلی.
‫- وضع جنگل پادشاه چطوره؟ ‫- پر رونقه، سرورم.
‫و وضعیتِ شکار پر باره؟
‫چندین گله در تپهٔ شرقی وجود داره.
‫چندین گله دیگه سمت رودخانه هست...
‫هانتیگدون رو که می‌شناسی.
‫و دخترش، ماریان.
‫نظری درباره لباسم نداری؟
‫- زیباست. ‫- اما یه‌کمی کوتاهه.
‫چرت نگو. چرا بی‌حال و ناراحتی؟
‫واسه شکار تیپ زدی؟ متنفرم.
‫عجب ماریان، تعجب نداره ‫پدرت از دستت عصبانیه.
‫مجبورم کرد بیام،
‫اما نمی‌تونه وادارم کنه لذت ببرم.
‫حوصله سر بر نباش. ‫چیزهای زیادی هست بشه لذت برد.
‫مثلا جنگلبان‌های جوون اومدن.
‫مثل اون یکی.
‫حواست به درخت‌ها باشه، رابرت.
‫پوست‌شون کلفت‌تر از این حرف‌هاست ‫که بشه با یه تیر سوراخ کرد، راب.
‫لاکسلی... ‫فکر می‌کردم تا الان مُرده باشه.
‫اونم احتمالا همین نظر رو درباره تو داره.
‫به خاطر ایدریک وحشی، و شکار موفقیت آمیز.
‫- به یاد ایدریک. ‫- به یاد ایدریک.
‫به داروغه نوشیدنی تعارف کن، راب.
‫زود باش، عیب نداره.
‫زود برگرد.
‫بذارید رد بشه.
‫سرورم، میل دارید...
‫چی داری؟
‫نوشیدنی جنگلبانی، قربان.
‫بده من. ‫به افتخار چی می‌خوریم، پسر جان؟
‫به افتخار جنگل.
‫به خاطر موهبت‌های یه شکار پر برکت.
‫می‌خوای به خاطر اعتقادات قدیم ساکسون ‫نوشیدنی بخورم؟
‫جسوری، پسر جوان، اسمت چیه؟
‫لاکسلی، قربان.
‫رابرت از لاکسلی.
‫اون پسر پسر مردیـه
‫که ملک خانواده‌ات برای اون‌ها بود.
‫می‌بینم که هنوز
‫از بدبختی بقیه لذت می‌بری.
‫اوه، چیزهای خیلی بیشتری
‫نسبت به لذت از بدبختی اون وجود داره.
‫یه مَرده.
‫نه!
‫یه مرد اونجاست!
‫یه بار دیگه بهم دست بزن تا بکشمت!
‫اون افراد رو بگیرید.
‫چی شد؟
‫فکر کنم شکارچی غیر قانونی باشن.
‫با این دستگیرشون کردیم، سرورم.
‫- می‌دونید کجا هستید؟ ‫- شروود.
‫جنگل شروود،
‫که به اسم پادشاهه،
‫با همه حیواناتی که داره.
‫می‌دونی وقتی از پادشاه دزدی کنید ‫چه اتفاقی میفته؟
‫دستت قطع میشه.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫لطفا، التماس می‌کنم قربان، ‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم.
‫نه... بس کن!
‫سرورم، ما این مرد رو می‌شناسیم.
‫خطا کرده،
‫اما یه آدم کودنـه که سعی داره ‫شکم خانواده‌اش رو سیر کنه.
‫که مستحق عدالت نورمنیه.
‫لطفا سرورم.
‫اون لایقِ محاکمه‌ست، درست میگم؟
‫مگه قانون نورمن نیست؟
‫بسیار خب، ‫اون‌ها رو به ناتینگهام بیارید،
‫اونجا محاکمه میشن.
‫اگه گناهکار شناخته بشه، ‫به دار آویخته میشن.
‫به دستِ تو، لاکسلی.
‫- به من دست نزن! ‫- من دست نزدم!
‫شمشیرت رو غلاف کن، هانتیگدون، ‫خدا لعنتت کنه!
‫همگی شمشیرهاتون رو پایین بیارید.
‫امروز لاکسلی به من توهین کرد.
‫فراموش نمیشه.
‫اون تیر رو به من بده.
‫تیرِ رابـه.
‫به گوزن و شکارچی برخورد کرد، سرورم.
‫هانتیگدون، دخترت برنده رو نشان می‌کنه.
‫بیا جلو، عزیزم.
‫نه... نه، با خون اون.
‫باید خون اون‌ها ریخته بشه.
‫همم.
‫الان با خون انسان نشان شدی.
‫دفعه بعد که خواستی ‫به افتخار جنگل بنوشی،
‫مراقب باش چه آرزویی می‌کنی.
‫اون‌ها رو به ناتینگهام بیارید.
‫به خاطر کشتن یه گوزن اعدام میشیم.
‫چه غلطی کردی، لاکسلی؟
‫دستتون قطع می‌شد.
‫حداقل الان یه فرصت دارید.
‫بذار ما بریم.
‫قسم می‌خورم، دیگه ما رو نمی‌بینی.
‫نمی‌تونم.
‫به ناتینگهام ببریدشون!
‫کثافت بی‌همه‌چیز! ‫تا ابد نفریت می‌کنم!
‫لاکسلی!
‫اینطوری که تو خیره شدی ‫می‌تونی پری بگیری.
‫از شکار یک هفته گذشته.
‫و بیرون نرفتی.
‫باید امروز صبح با راب میرفتی.
‫نه، معده درد دارم.
‫گفتی داروغه موقع شکار ‫راب رو نشان کرده،
‫و مورد محبتش قرار گرفتی.
‫این همه سال تو رو به عنوان ‫رئیس جنگلبانی خودش حفظ کرده.
‫چرا باید الان این پست رو ازت بگیره؟
‫نمی‌تونم ادعا کنم ذهن نورمن‌ها رو می‌فهمم.
‫اوه...
‫منم نمی‌فهمم، ‫ذهن ساکسونی...
‫به‌قدر کافی پیچیده‌ست.
‫اینکه هانتیگدون اونجا بود تاثیر داره؟
‫اینکه من اونجا بودم تاثیر داره.
‫نباید راب رو می‌بردم.
‫پاشو.
‫یکی اونجاست.
‫چیه؟
‫آلپو فکر می‌کنه یه نفر رو ‫لابه‌لای درخت‌ها دیده.
‫آره، می‌بینمش.
‫همین‌جا بمون.
‫سلام؟
‫تویی؟ از شکار؟
‫قیافه‌ات واسم آشناست.
‫- اما شاید نه. ‫- من اینجام.
‫کجایی؟
‫- تو دختر قورباغه‌ای هستی. ‫- دختر قورباغه‌ای؟
‫بچه که بودی قورباغه‌ها رو ‫از توی جنگل جمع می‌کردی.
‫اون‌ها رو سمت گودال می‌بردم، آره.
‫پس خودتی.
‫چرا قایم شدی؟
‫قایم نشدم.
‫اوه.
‫بهتر شد.
‫عادت ندارم یه درخت باهام صحبت کنه.
‫اون‌ها حرف‌های زیادی دارن،
‫و نمی‌تونی به درخت دروغ بگی.
‫دروغ بگم؟
‫می‌بینم رفتارهای ساکسونیت کامله.
‫آداب و رفتار نورمنی ‫هر چی بخواد رو پنهان می‌کنه.
‫صحبت به زبون ساکسونی ‫یعنی صحبت به زبان حقیقت.
‫کی بهت یاد داده انقدر جسور باشی؟
‫مادرم خوندن و نوشتن رو یادم داد،
‫پدرم جنگل و رازهاش رو.
‫پس تقصیر پدرته.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫موقع شکار...
‫چرا گفتی باید خون اون‌ها ریخته بشه؟
‫افراد پدرم دارن میان! برو!
‫سمت امثال اون نیا، پسر!
‫فهمیدی؟
‫اینجا زمین نورمنه!
‫شانس آوردی پدرت اینجا نیست.
‫جنگلبان لاکسلی ‫از شکارچیان غیر قانونی حمایت می‌کرده.
‫اسناد مالکیت و حقوق زمینت
‫به اسمت زده شده ‫و پادشاه امضا کرده.
‫پادشاه فعلی... ‫پادشاه بعدی ممکنه لغو کنه.
‫یه پادشاه نورمن سر کار بیاد ‫و زمین‌ها رو به ساکسون‌ها برگردونه؟
‫- بعید می‌دونم. ‫- ساکسون‌هایی بودن
‫که زمین‌هاشون رو پس گرفتن.
‫فقط اون‌هایی که عیسی‌مسیح رو پذیرفتن.
‫اگه لاکسلی ‫از شکارچیان غیر قانونی حمایت می‌کنه،
‫شبیه مردی نیست که بخواد ‫به آیین مسیحیت رو بیاره.
‫اون به نورماندی خیانت کرده و جنایتکاره.
‫مدرک داری؟
‫آره.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫افتادم.
‫موقع شکار.
‫رابرت از لاکسلی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫من ماریان از هانتیگدون هستم.
‫نه، نیاز نیست.
‫راب، بیا بیرون.
‫اومدم عذرخواهی کنم،
‫بابت رفتار افراد پدرم.
‫صدمه ندیدم.
‫فرقی نداشت، رفتارشون قابل بخشش نبود.
‫- اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- بله، آم...
‫- دوست داری بیای تو؟ ‫- نه...
‫ممنون.
‫اومدم اسب سواری.
‫روز زیباییـه.
‫اوه... مادرم دوخته.
‫میریم عروسی.
‫چیزه... قشنگه،
‫راستشو بگم.
‫سر راه از کنار کلیسا رد شدم،
‫اما اثری از جشن عروسی نیست.
‫عروسی توی کلیسا نیست.
‫امیدوارم روز خوبی داشته باشید.
‫دوست داری همراه ما بیای؟
‫اگه تو کلیسا نیست، و کشیشی وجود نداره،
‫کی پیمان زناشویی رو می‌خونه؟
‫معمولا بزرگ دهکده.
‫بزرگ دهکده؟
‫چی باعث میشه از نظر خداوند قانونی بشه؟
‫نوشیدنی خوردن و رقصیدن.
‫توی عروسی می‌رقصن
‫حالا می‌بینی.
‫ماریگلد. ‫[گل جعفری]
‫دوست داری؟
‫ماریگلد یعنی طلای ماری.
‫ماریان، همون ماری‌ـه ‫که جور دیگه‌ای بیان شده.
‫آره، دوست دارم.
‫در حقیقت گل محبوب منه.
‫چیزی شده؟
‫اگه زود برنگردم، پدرم دنبالم می‌گرده.
‫مجبور نیستی بری.
‫پسر عموی من، ویل.
‫- ماریان هستم. ‫- ویل.
‫امیدوارم رقصیدن رو دوست داشته باشی، ماریان،
‫چون قراره امشب
‫- خیلی برقصیم. ‫- اینجایی!
‫بالاخره تونستی اونو از خونه بیرون بیاری.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫و ایشون کی هستن؟
‫عروس‌تون رو آوردید؟
‫ماریانـه.
‫بیا.
‫هی، اون...
‫وقت نوشیدنیه، آره.
‫اومدن.
‫اون کیه؟
‫اسمش ایزابله.
‫خانواده‌اش چوب‌بُر هستن
‫و نزدیک تپهٔ غربی شروود زندگی می‌کنن.
‫ویل یه‌کم ناراحته.
‫عشق اولش بود.
‫پس بهتره حسابی بهش نوشیدنی بدیم.
‫آره!
‫و داماد چی؟
‫خانواده انتخاب کردن.
‫ما در این مکان بسیار مقدس گردهم جمع شده‌ایم
‫تا به ایزدان کهن احترام بگذاریم
‫و تقاضای محافظت کنیم.
‫امیدوارم عشق،
‫خوشبختی و فرزندآوری
‫نصیب این مرد و زن جوان شود.
‫چیکار می‌کنن؟
‫آیین پیوند دست‌ها.
‫توسط روح درخت پیوند پیدا می‌کنن.
‫و الان رسما زن و شوهر شدن.
‫بیاید.
‫بیا و بشین.
‫کلاهت رو بردار.
‫تو رو یادم میاد. جنگلبان هستی.
‫آلوین.
‫نوشیدنی می‌خوری؟ از گسکونی اومده.
‫خب آلوین...
‫بگو ببینم دربارهٔ...
‫جنگلبان هیو از لاکسلی چی می‌دونی.
‫خوش برگشتید، قربان.
‫ماریان کجاست؟
‫اطراف ملک رو گشتیم.
‫فکر کنم از جنگل خارج شده.
‫شاید اون پسره برگشته.
‫اسب‌ها رو بردارید و برید.
‫تا پیداش نکردید، برنگردید.
‫زیاد حرف نمیزنی...
‫رابرت از لاکسلی؟
‫من چیزی گفتم؟
‫اسمم، مکانیه که خونهٔ من نیست.
‫پس یه اسم جدید انتخاب کن.
‫رابِ خالی رو ترجیح میدم.
‫فقط راب؟
‫خب، راب از کجا؟
‫- از اینجا. ‫- جنگل؟
‫نمیشه.
‫چرا...
‫راب از شروود چطوره؟
‫بخت نیک و عشق رو به ارمغان میاره...
‫برای افرادی که به‌هم ابراز علاقه کنن.
‫توی فرهنگ من، ‫زل زدن کار زشتیه.
‫تو فرهنگ من، زشت نیست.
‫پس اگه دوست داری می‌تونی نگاه کنی.
‫خداحافظ...
‫راب از شروود.
‫خداحافظ، ماریان از هانتیگدون.
‫من...
‫به اندازهٔ تو از اسمم متنفرم.
‫کجا بودی؟
‫با پرسیلا رفته بودم ناتینگهام.
‫ببخشید دیر وقت اومدم.
‫نه، با پرسیلا نبودی.
‫راستشو بگو...
‫کجا بودی؟
‫پدر؟
‫چرا بیداری، عزیزم؟
‫خواب دیدم توی جنگلم.
‫یه چیزی از زمین بیرون اومد
‫انگار که زمین داشت زایمان می‌کرد.
‫زشت و کفرآمیز بود.
‫خواب دیدی، پرسیلا.
‫قصد داری خواسته‌های هانتیگدون
‫بابت زمین‌ها و عنوانش رو برآورده کنی؟
‫از این موضوع چی می‌دونی؟
‫می‌دونم به ضرر هیو از لاکسلی تموم میشه.
‫ضرری که به خاطر خیانت خودش زده شده.
‫لاکسلی ‫از شکارچی‌های غیر قانونی محافظت می‌کرده.
‫در برابر عدالت از اون‌ها محافظت می‌کنه.
‫می‌ترسم دستگیری لاکسلی
‫سبب اتفاق ناگواری بشه.
‫خواب من در همین مورد بود.
‫خائنین ساکسون باید به سزای اعمال‌شون برسن.
‫وظیفهٔ من به‌عنوان مسئول دادرسی پادشاه‌ست.
‫صرفا خواب بود، پرسیلا، چیزی فراتر نبود.
‫بگیر بخواب.
‫هیو از لاکسلی کجاست؟
‫من لاکسلی هستم.
‫بازداشتی.
‫پدر... پدر؟
‫صبح با داروغه صحبت می‌کنم.
‫باشه؟ درست میشه.
‫کله‌شق‌بازی درنیار، عصبانی نشو، ‫شنیدی؟
‫باشه، باشه.
‫دوستت دارم. ‫هر دوتون رو دوست دارم.
‫زود باش، دست مادرت رو بگیر، ‫و برو خونه عموت.
‫شنیدی؟ متوجه شدی؟
‫- بله پدر، بله. ‫- هر اتفاقی افتاد،
‫حواست باشه جای مادرت امن باشه.
‫- تو باید جات امن باشه! ‫- کافیه.
‫نه! نه!
‫- نه! ‫- راب، جلو نیا، جلو نیا!
‫زود باش، سوار اسب شو!
‫بریم!
‫پدر؟
‫برو بخواب.
‫چرا من رو آوردید اینجا؟
‫درخواست دارم بدونم چه کاری کردم.
‫درخواستت صبح شنیده میشه،
‫به داروغه گفته میشه.
‫لاکسلی...
‫باورم نمیشه.
‫همونیه که ما رو اینجا انداخت.
‫لرچ، یه نفر باهات کار داره.
‫واست یه کاری داریم.
‫انجامش بده،
‫اونوقت تو و دوستت آزاد میشید.
‫متوجه نمیشم. ‫داروغه اون رو زندانی کرد؟
‫- به چه اتهامی؟ ‫- چیزی نگفتن، عمو.
‫می‌دونم اون ساکسون ریشه‌داریه،
‫اما هیو نه. ‫اون جنگلبان سلطنتیه.
‫امشب برمی‌گردم.
‫توی طوفان نمیشه رفت.
‫اول صبح با هم راه میفتیم.
‫داروغه مرد با انصافیه، ‫منو به خوبی می‌شناسه.
‫مالیاتم رو به موقع میدم.
‫ارزش جون آدم رو داره.
‫فعلا استراحت کنید.
‫مراقب مادرت باش.
‫مادر، من باید برم.
‫وقتش رسیده، لاکسلی.
‫جلو نیا.
‫عوضی!
‫- عوضی! ‫- جدا بشید ببینم!
‫- کمک! ‫- نه!
‫کمک...
‫خدای من...
‫نگهبان‌ها!
‫قاتل!
‫چه دفاعی از خودت داری؟
‫من اون رو نکشتم.
‫بگو سرورم.
‫من کاری نکردم، سرورم، کاری نکردم.
‫یه مرد مُرده، اونوقت میگی کاری نکردی.
‫دیگه کی توی سلول بود؟
‫- دو شکارچی غیر مجاز. ‫- لرچ اون نگهبان رو کشت.
‫- اون مجرمه. ‫- مجرمی...
‫که تو دستگیر و آزاد کردی.
‫مجرمی که اگه تو نبودی ‫تا الان به سزای اعمالش رسیده بود.
‫انکار می‌کنی؟
‫من جایی که فکر کردم درست بود، رحم کردم.
‫رحم.
‫تو سوگند خوردی مجری قانون پادشاه باشی،
‫و از جنگل‌های ایشون محافظت کنی،
‫نه اینکه رحم و شفقتش رو به بقیه نشون بدی.
‫این حق و امتیاز مخصوص ایشونه.
‫ما صرفا رعایای پادشاه هستیم.
‫پادشاه تو.
‫نه من.
‫من با تو مدارا کردم،
‫بهت احترام گذاشتم، ‫حتی لطف کردم و...
‫تو برای من هیچ‌کاری نکردی!
‫شما سگ‌های نورمنی فقط ‫همه‌چیز رو غصب کردید!
‫زمینم!
‫خونه‌ام! عنوانم!
‫هر چیزی که...
‫درست و حقیقت بود رو نابود کردید!
‫هر چیزی که برای ما بود!
‫برای ساکسون بود!
‫ما سرزمین‌های شما رو فتح کردیم ‫و الان حکمرانی می‌کنیم.
‫تا صد سال دیگه،
‫تمام میراث ساکسون‌ها از بین میره.
‫هیچ‌کس نمی‌فهمه تو و امثال تو وجود داشتید.
‫وقتی شنیدم کار توئه...
‫می‌خواستم ملایم رفتار کنم، ‫رحم کنم.
‫اما دیگه از این خبرها نیست.
‫تکلیف رو به خوبی روشن کردی.
‫ببریدش.
‫صبح، حکم اعدام اون رو با دار اجرا کنید.
‫و لاکسلی...
‫دعا می‌کنم که...
‫در پناه خداوند متعال به آرامش برسی.
‫و اینکه پسرت یاد بگیره...
‫پسر من از تو هیچی یاد نمی‌گیره، هرگز.
‫هیچ‌وقت!
‫از ناتینگهام خبر اومده.
‫هیو از لاکسلی امروز صبح اعدام میشه.
‫رحمت و شفقت عیسی‌مسیح بی‌کرانه.
‫اما رستگاری اون مجانی نیست.
‫تنها افرادی که در برابر ‫رحمت او سر تعظیم فرود آورند
‫می‌توانند دوباره برخیزند.
‫آن افراد بی‌دینی که
‫همچنان به ایزدان دروغین پایبند هستند،
‫هیچ آمرزش
‫و رستگاری نیست.
‫تنها قضاوت و داوری.
‫نه...
‫اون... اون...
‫نه، اون بی‌گناهه!
‫- اون بی‌گناهه! ‫- نه، راب...
‫لطفا دست نگه دارید، اون بی‌گناهه!
‫- نه، نه، نه، نه! ‫- راب! مبارزه نکن!
‫اون پسر رو ساکت کنید!
‫- نه! نه! ‫- نه!
‫نه، فقط اوضاع رو بدتر می‌کنی!
‫- مقاومت نکن! ‫- ساکت!
‫راب!
‫بدون هیچ کلامی ‫به ملکوت الهی وارد خواهید شد!
‫راب، بس کن، نه... ‫تمومش کن، بس کن، راب!
‫لطفا، مقاومت نکن... تقلا نکن.
‫پسرم...
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫نگاه نکن، راب.
‫نگاه نکن.
‫گودا...
‫به اون نظر کن.
‫ازش محافظ کن.
‫اون رو سلاح خودت کن.