‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫خیلی خب، لعنتی.
‫- من ته توی ماجرا رو درمیارم. ‫- من...
‫یعنی میگم، من... من...
‫یعنی میگم... من...
‫یعنی میگم، من...
‫- یعنی میگم... ‫- چی؟
‫این خیلی استرس‌زاست.
‫بیسکوییت و شیر می‌خوای؟
‫از خدامه.
‫تو باید باهام حرف بزنی.
‫می‌شنوی؟
‫حواسم بهت هست.
‫مرد، مجبور نیستم هیچی بهت بگم.
‫اینجا سرزمین سرخپوست‌هاست.
‫وکیل و مامان‌بزرگم رو می‌خوام.
‫اگه می‌خوای
‫به خودم شنود وصل کنم... می‌کنم.
‫- هیچ کدوم از اینا ایده‌ی من نبود. ‫- بیگ،
‫می‌دونی که هیچی بهت نمیگم.
‫[بازجویی]
‫گور باباش. ماجرا از مراسم صبحونه‌ی بزرگان شروع شد.
‫خاله، یه نون سرخ‌شده‌ی اضافه هم بذار.
‫تو که اصلا جزء بزرگان نیستی. ‫تو باید به من چیزی بدی.
‫می‌دونم، ولی...
‫الان وظیفه‌ی مقدسی دارم.
‫من مهمون فیکسیکو هستم‌.
‫و توی مراسم صبحونه‌ی بزرگان چه غلطی می‌کردی؟
‫مرسی.
‫چون فیکسیکو داره جادوگری‌هاش رو یادم میده.
‫اکثر اوقات همینجوری دم کلینیک پلاسیم
‫و میرم خریدهای مردم رو تحویل میدم.
‫فعلا طلسمی یاد نگرفتم،
‫ولی مطمئن نبودم اینجوری قراره
‫راه و چاه کار رو یاد بگیرم یا نه.
‫می‌دونی چی میگم؟ پس...
‫پس فقط دهنم رو بستم ‫و به کارم ادامه دادم.
‫اینم از ایشون.
‫شاگرد خودم.
‫اوه، خیلی خب، اوضاع در چه حاله؟
‫این بابا داره راه و رسم رو یادت میده؟
‫آره. اوضاع خوب بوده.
‫بیشتر فقط یه جا میشینیم.
‫آره، اون توی این کار مهارت داره.
‫من دیگه مثل تو جوون نیستم.
‫- باید بشینم. ‫- قابل درکه.
‫باید قدیم‌ها اونو می‌دیدی.
‫پسر، همیشه ماشین‌های ژیگول سوار می‌شد.
‫- ماشین ژیگول. ‫- زن‌های دیوونه.
‫اوه!
‫دوران خوب قدیم، ها؟
‫- زندگی در مدرسه‌ی شبانه‌ روزی، ها؟ آره. ‫- اوهوم.
‫من و آیرین...
‫باکی، براونی...
‫- و میبل. ‫- اوه، آره،
‫- میبل عزیز. آره. ‫- اوهوم.
‫چیبان رو فراموش نکن.
‫آره. چیبان.
‫اون کیه؟
‫برادر/پسرعموی منه.
‫اوه.
‫فوت شده؟
‫نه. هنوز زنده‌ست.
‫اوهوم.
‫همیشه فکر می‌کردم قبل فوت یکی‌مون
‫با هم آشتی کنیم.
‫چرا نمیری باهاش حرف بزنی؟
‫قضیه پیچیده‌ست.
‫منظورش از پیچیده اینه ‫که اون یه مرد سرخپوسته،
‫می‌دونی؟
‫مگه نه؟
‫شاید اون فقط یه دعوت لازم داره.
‫تو چیبان رو نمی‌شناسی.
‫بی‌شرف عوضی.
‫آره‌.
‫هممم.
‫زنگ بزن ۹۱۱!
‫می‌دونم فیکسیکو سکته‌ی قلبی زد،
‫ولی اتوبوس از کجا وارد ماجرا شد؟
‫ما یه وسیله‌ی نقلیه لازم داشتیم.
‫خب، بذارین ببینم درست متوجه شدم.
‫شما دوباره اومدین اینجا،
‫می‌خواین یه ماشین دیگه
‫واسه خودتون قرض بگیرین.
‫و می‌خواین قرض بگیرین
‫تا بتونین یه عمو/پسرعمویی رو بدزدین
‫که بیماری روانی
‫در بیمارستانی در تولساست؟
‫آره‌.
‫که باید بگم ایده‌ی بدیه.
‫نباید روانی‌ها رو از بیمارستان خارج کنین.
‫هیچ وقت عاقبت خوشی نداره. ‫معمولا یکی رو می‌کشن.
‫پس اینو در نظر داشته باشین.
‫خب؟
‫انتظار دارین یه ماشین بهتون بدم ‫و راهم رو بکشم برم؟
‫- آره. ‫- آره.
‫آره، تقریبا همین، آره.
‫آره.
‫خیلی خب. من یه شرطی دارم.
‫خیلی خب.
‫شماره‌ی یک.
‫چیزی بیشتر از یه ماشین لازم دارین.
‫اونا حرفه‌ای لازم داشتن.
‫این چیه روی صورتت؟
‫خب، دوم.
‫من دیگه کنی بوی نیستم.
‫من عمو هستم.
‫عمو کنی،
‫عمو کن.
‫عمو بوی، عمو کی‌کی.
‫کی‌کی. دو تا کی، سه تا نه. سه تا بده.
‫خیلی خب، همه بگن.
‫- عمو بوی. ‫- عمو کنی.
‫عمو.
‫تو نه.
‫شرمنده.
‫یه بار دیگه.
‫- عمو بوی. ‫- عمو.
‫عالیه.
‫خوش اومدین، بچه‌ها.
‫یک، دو.
‫این اتوبوس مدرسه‌ست.
‫مطمئنم هیچ کدوم‌تون ‫تا حالا سوار یکی از اینا نشدین.
‫سه، چهار.
‫پنج. هفت.
‫شش. هفت. هشت.
‫مضرب چهار.
‫اوه، عمرا، نه.
‫حالا بریم این ذهن‌خوان رو پیدا کنیم.
‫کمربندهاتون رو ببندین.
‫-کمربند... ‫- کمربندی در کار نیست.
‫- کمربند نداره. ‫- کمربند نداره.
‫پس صندلی‌ها رو سفت بگیرین.
‫مسیر سختی در پیشه.
‫یه مشت بچه.
‫اسمت چیه؟
‫بون تاگ داگ.
‫بون تاگ داگ؟
‫اسم قشنگیه.
‫اولش گوجیرا بود.
‫سال ۱۹۵۶، وقتی به آمریکا آوردنش،
‫گوجیرا رو به گودزیلا ترجمه کردن.
‫می‌بینی...
‫- وای‌. ‫- اوهوم.
‫گمشو.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چیه؟
‫هی.
‫چیه؟
‫فقط می‌خواستم بدونی بهت افتخار می‌کنم‌.
‫خیلی خب.
‫ممنون، داداش.
‫آره، یعنی میگم، معمولا مس می‌دزدیم
‫یا استیک واسه شام توی فضای باز ‫یا ماریجوآنای خوراکی،
‫ولی این به نظر...
‫باارزش میاد، گمونم.
‫آره، گمونم حق با توئه. باارزشه.
‫نگران فیکسیکو هستی؟
‫انگار فرصت نکردم به حد کافی باهاش وقت بگذرونم.
‫وقتی مامان‌بزرگم مُرد منم همین حس رو داشتم.
‫فقط به نشستن اون
‫توی اتاق نشیمن
‫و قهوه خوردن، روزنامه خوندنش
‫و تلویزیون تماشا کردنش فکر می‌کردم.
‫می‌تونستم کنارش بشینم.
‫ننشستم.
‫واسه همین فکر می‌کنم خوبه
‫بزرگترهامون کنارمون باشن.
‫ما همیشه ازشون چیزی یاد می‌گیریم،
‫حالا هر چی،
‫حتی اگه فقط اونجا بشینیم.
‫راه و رسم جادوگری.
‫همم.
‫اگه تو اول بمیری، داداش، ‫من کنارت میشینم.
‫چه غم‌انگیز.
‫ولی حقیقت داره.
‫اگه تو اول بمیری، من کنارت میشینم.
‫جدی گفتم.
‫دوستت دارم، داداش.
‫هی، بچه‌ها، ببینین. اونا کنار همدیگه هستن
‫واسه منم مهم نیست.
‫به تولسا خوش اومدین، بچه‌ها.
‫شهر لیون راسل، گری بیوسی،
‫فیلم‌های بیگانگان، ماهی جنگی،
‫و یو‌اچ‌اف کلاسیک آمریکا.
‫[نقشه]
‫خیلی خب، گوساله‌ها.
‫چیز کل شب بیدار بوده ‫اینو درست کرده، پس مرسی، چیز.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫- این چیه؟ ‫- این‌...
‫نقشه‌ی بیمارستانه.
‫- ایول. ‫- عالیه، داداش.
‫آره.
‫- عالیه. ‫- ممنون.
‫ساده بود‌. می‌دونی،
‫توی گوگل سرچ کردم ‫"بیمارستان‌های سلامت روان" و اینو پیدا کردم.
‫بیمارستان ویلیامز مموریال. ‫آره. یه تحقیق جامع‌تر کردم
‫و نقشه‌اش رو پیدا کردم. پرینتر نداشتم،
‫- پس خودم با دست کشیدم. ‫- کشیدی، مرد.
‫ایول، داداش. نمی‌دونستم ‫اینقدر کارت درسته.
‫- ایول، مرد. ‫- صبر کن، داداش. بیمارستان ویلیامز مموریال؟
‫- آره. ‫- این ویلیامز مموریال نیست.
‫این جانسون مموریاله.
‫لعنتی. جدی؟
‫- لعنتی، مرد. ‫- گندش بزنن.
‫داداش، فقط یه کار قرار بود بکنی.
‫- یعنی میگم، به حد کافی شبیه‌هه. ‫- آره،
‫آره، نگران نباشین. به هر حال نقشه همونه.
‫- لعنتی. ‫- خیلی خب، نقشه اینه.
‫وایت استیو و بون تاگ داگ،
‫برین میز پذیرش و بهشون بگین
‫که قراره با مدیر توی بیمارستان بگردین.
‫این مسخره‌ست. ‫اونا هرگز حرف‌مون رو باور نمی‌کنن.
‫قیافه‌ات مسخره‌ست.
‫- آره. ‫- هر اتفاقی هم افتاد،
‫کاری کنین حتما شما رو ببرن بگردونن،
‫چون اون عامل حواس پرتیه.
‫جکی و الورا، شما میرین اونجا
‫و کابل تلفن رو قطع می‌کنین، خب؟
‫من نمی‌دونم کابل تلفن چه شکلیه.
‫- تو می‌دونی؟ ‫- نه.
‫من می‌دونم چه شکلیه.
‫من نمی‌دونم.
‫من اون ماموریت رو قبول می‌کنم.
‫چیز.
‫- چیه؟ ‫- رفیق، تو
‫کابل تلفن رو می‌شناسی، نه؟
‫البته. من گیمرم.
‫- کابل‌ها رو می‌شناسم. ‫- اون کابل‌ها رو می‌شناسه.
‫اون گیمره. خیلی خب، عالیه.
‫خیلی خب، خب، چیز با شما میاد.
‫ویز، تو برو جلو
‫و سر نگهبان رو گرم کن.
‫و اگه پلیس‌ها رو دیدی، ‫با صدای بلند جیغ بزن
‫- و بدو سمت اتوبوس. ‫- صبر کن،
‫واسه چی جیغ بزنم؟
‫یعنی میگم، چون بهمون هشدار بدی.
‫- نه؟ ‫- درسته.
‫- آره، فقط بهمون هشدار بده، داداش. ‫- هشدار بده.
‫چه جوری جیغ بزنم؟
‫با صدای بلند.
‫اه!
‫- اینجوری. ‫- اینجوری.
‫اگه جایی باشین که صدام رو نشنوین چی؟
‫نکته‌ی خوبیه. یعنی میگم...
‫- درسته. ‫- نکته‌ی خوبیه.
‫می‌تونی توی گروه پیام بدی؟
‫- اووه. ‫- درسته. بهتره.
‫درسته. علامت تعجب می‌فرستم.
‫خیلی خب، من و ویلی جک...
‫اوه، "ویلی جک و من."
‫چی؟
‫درست میگه.
‫ویلی جک و من...
‫ما اتاق چیبان رو پیدا می‌کنیم...
‫بریم تو کارش‌.
‫...بووم، اونو برمی‌داریم
‫و می‌زنیم به چاک.
‫خب؟
‫- آره. ‫- اون اصلا چه شکلیه؟
‫- می‌دونی که چه شکلیه، نه؟ ‫- نه.
‫- نمی‌دونی چه شکلیه؟ ‫- نه، اصلا، داداش.
‫منظورت چیه نمی‌دونی چه شکلیه؟
‫اون فیسبوک نداره. ‫مگه من اف‌بی‌آی هستم؟ لعنتی.
‫گمونم یه سرخپوسته.
‫اگه نخواد بیاد چی؟
‫هممم.
‫خب، لعنتی، به این فکر نکرده بودم.
‫اوه، مرد...
‫اون دلش می‌خواد بیاد.
‫- اون دلش می‌خواد از اینجا بره. ‫- می‌خواد از اینجا بره.
‫- آره. آره، آره، آره. ‫- دلش می‌خواد بزنه به چاک.
‫خب؟ خیلی خب.
‫- ما می‌تونیم. ‫- ما سگ‌های بومی هستیم.
‫- آره. طلای ناب. ‫- صبر کن ببینم.
‫آره، ما سگ بومی نیستیم.
‫آره، مرد، ما باند آدم بدها هستیم.
‫- ان‌دی‌ان مافیا، عوضی. ‫- آره.
‫خب...
‫می‌خواین به ما ملحق بشین؟
‫همه‌مون می‌تونیم سگ‌های بومی باشیم.
‫باشه.
‫آره؟
‫سگ‌های بومی.
‫صبر کنین.
‫تند نرین.
‫ما برگ چغندریم؟
‫کار ما چیه؟
‫بهترین کار مال شماست.
‫آره، شما توی اتوبوس منتظر می‌مونین.
‫آماده باشین که تیز راه بیفتیم.
‫آره، خیلی تند و تیز.
‫- آره. ‫- راننده‌ی فرار؟
‫آره، فکر می‌کنم بهتره شما نیاین.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫خب، چون...
‫چون نیمچه خل به نظر میای، لعنتی.
‫تو رو اونجا نگه می‌دارن.
‫تازه، ما گواهینامه پایه یک نداریم.
‫- آره، فقط گواهینامه منطقه‌ای‌مون رو داریم. ‫- آره.
‫توی جاده نمی‌تونیم بشینیم.
‫راننده‌ی فرار.
‫باورت میشه؟
‫آره.
‫خیلی خب، خب، سگ‌های بومی.
‫آره! آره! آره!
‫[اجرا]
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- اول تو. ‫- چرا من؟
‫- تو سفیدپوستی. ‫- لعنتی.
‫سلام.
‫کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫راستش بله.
‫من آقای وایت هستم.
‫و ایشون...
‫آقای بر...
‫نگو براون.
‫آقای داگ.
‫آقای وایت و آقای داگ.
‫چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫بله، خوشحالم پرسیدین.
‫ما با مدیر واسه
‫گشتی در بیمارستان قرار داریم.
‫گشت؟
‫- تور. ‫- تور،
‫با مدیر.
‫قراره یه مقاله بنویسیم.
‫تور با مدیر.
‫و قرار دارین؟
‫آره.
‫بریم تو کارش.
‫هی، تو چیزی در مورد
‫قرار گشت واسه امروز می‌دونی؟
‫من...
‫خب، من چیزی نمی‌بینم.
‫دقیقا می‌خواستین چیکار کنین؟
‫تور واسه روزنامه.
‫همونطور که گفتم، واسه مقاله‌ست.
‫و کارت هم دارین؟
‫خوشحالم پرسیدین.
‫من ندارم.
‫خیلی خب.
‫این با دست نوشته شده.
‫ببخشید، کارت‌های معمولیم تموم شده.
‫اوه، لعنتی.
‫بریم، بریم، بریم.
‫بریم.
‫اونو چک کن.
‫اسمیت.
‫شریدان. چی؟
‫جانسون.
‫سرخپوست‌ها کجان؟
‫- من... همینه. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- اگه ساختمون رو منفجر کنه چی؟
‫بمب نیست.
‫اگه برق منو بگیره چی؟
‫می‌تونم زنگ بزنم مدیر.
‫- اون اینجا نیست، ولی... ‫- خیلی خب.
‫قطع کن.
‫قطعش کن، داداش.
‫عجیبه. دوباره تلفن‌ها خرابه.
‫خیلی خب، می‌تونم خیلی سریع ‫دور و بر رو نشون‌تون بدم،
‫ولی هر چی می‌خواین سریع یادداشت کنین ‫و بعدش برین.
‫- عالیه. ‫- خوبه.
‫بریم.
‫دیدی؟ جای نگرانی نبود‌.
‫اوه، لعنتی، داداش.
‫- چیه؟ ‫- این یکی نوشته فیکسیکو.
‫- ماکسی‌.... ‫- اوه، آره؟
‫"ماکسیموس"؟
‫نه، گور باباش. اون نیست.
‫هی، گفتی ماکسیموس؟
‫آره، داداش. بازم بگرد.
‫داداش. خودشه.
‫چی؟
‫آره، خودشه، مرد.
‫ماکسیموس.
‫منم، بر.
‫نمی‌دونم منو یادته یا نه،
‫- ولی ما... ‫- می‌شناسمت.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه.
‫خب، ما اومدیم...
‫ما به خاطر فیکسیکو اومدیم.
‫فیکسیکو؟ من فقط... من...
‫من فیکسیکو هستم.
‫اولد من فیکسیکو؟
‫- اسم کوچیکش رو می‌دونی؟ ‫- نه.
‫اولد من فیکسیکو، پسرعمو/برادرت؟
‫اوه، اون.
‫اون چی می‌خواد؟
‫اون...
‫اون حالش خیلی خوب نیست.
‫بده. خیلی بده.
‫هممم.
‫آره، ما...
‫ما واسه همین اومدیم.
‫می‌خوایم تو رو فراری بدیم.
‫منو فراری بدین؟
‫آره، می‌دونی، فرار از زندان؟
‫احمق عوضی، لازم نیست منو فراری بدی.
‫منظورت چیه؟
‫هر وقت بخوام می‌تونم برم. من...
‫اینجا می‌مونم چون باید بمونم.
‫اونا اومدن تو رو بردن.
‫اوه، هر شش ماه یه بار این اتفاق میفته.
‫داروهام رو نمی‌خورم، یه خرده دیوونه میشم،
‫واسه مردم،
‫شهر، شهردار،
‫و کتابخونه‌دار نامه می‌نویسم...
‫اونا ماجرا رو می‌فهمن، ‫میان و منو می‌گیرن
‫و برمی‌گردونن، دوباره داروهام رو می‌خورم،
‫وضعیتم تثبیت میشه تا...
‫دوباره یادم میره بخورم.
‫پس به انتخاب خودت اینجایی؟
‫خب، معلومه.
‫چیه؟ جیگر و پیاز می‌خورم،
‫کولر و بخاری خوب دارم...
‫مثل تعطیلاتیه که پولش داده شده. آره.
‫اوه، لعنتی.
‫من...
‫خیلی وقته با پسرعموم صحبت نکردم.
‫خب، دیگه باید کدورت‌ها رو کنار بذارین،
‫چون اون دیگه خیلی عمر نمی‌کنه.
‫ها.
‫می‌دونی، احساسات شما بزرگترها رو ازتون گرفتن
‫و حالا دیگه حتی نمی‌تونین اعتراف کنین ‫یا احساسات‌تون رو بیان کنین.
‫پس اینجا توی اتاقت میشینی ‫و از پنجره به بیرون زل می‌زنی.
‫متاسفم بابت سختی‌هایی که کشیدی...
‫مدرسه‌ی شبانه روزی، اذیت و آزار... ‫هر بلایی که سرت اومده،
‫درک می‌کنم، ولی..‌.
‫ما جوون‌ها... ما هم یه چیزهایی می‌دونیم.
‫حاضرم همه چیزم رو بدم ‫تا دوباره پسرعموم دنیل رو ببینم.
‫فیکسیکو می‌خواد تو رو ببینه ‫ولی تو اینجایی،
‫و لجوج‌ بازی درمیاری؟
‫بریم، داداش.
‫گور باباش. ما سعی‌مون رو کردیم.
‫میام.
‫خب، مثل دو تا احمق اونجا واینستین.
‫گفتم میام.
‫بریم.
‫کاپشنم رو بردارین.
‫اینجا چه همه دستشویی داره.
‫نمی‌دونستم این همه...
‫راستش میشه برگردیم؟ ‫فکر کنم یه سری چیزها رو ندیدم.
‫داداش، مشکلی نیست. همه چی ردیفه.
‫آقای فیکسیکو، می‌خوای بری؟
‫بله. بله، آن، گمونم آره‌.
‫تا کِی می‌خوای بری؟
‫اه...
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی خب.
‫خب، می‌دونی که چیکار کنی‌.
‫خیلی خب.
‫ممنون، آنی.
‫اوه، صبر کن، صبر کن.
‫دوست‌هامون فکر می‌کنن ‫داریم تو رو فراری میدیم،
‫و میشه همینجوری وانمود کنیم؟
‫- لعنتی، اونا موفق شدن. ‫- لوازمم کو؟
‫گور باباتون.
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫بزن بریم.
‫چی داری میگی؟
‫چیه؟ حقیقته.
‫رفتیم بیمارستان که عمو رو فراری بدیم.
‫خب پس اتوبوس چی؟
‫اون چی؟
‫[علامت‌ دودی]
‫هی، کارتون حرف نداشت.
‫بهتون افتخار می‌کنم.
‫و حق با شما بود.
‫راننده‌ی فرار بودن خیلی عالیه.
‫اوه، لعنتی.
‫- علامت دودی. خوب نیست. ‫- اوه، لعنتی، داداش! دود!
‫این خانم کوچولو قراره خالقش رو ببینه.
‫همه پیاده بشن.
‫- بریم! ‫- برو، برو، برو، برو!
‫برو، برو، برو!
‫اوه، لعنتی!
‫برین...
‫خدا...
‫خدای من.
‫مرد، گور باباش.
‫خیلی خب، بیاین بریم.
‫جدا بشین. جدا بشین.
‫- سرپناه پیدا کنین. ‫- برو، برو، برو. هر جایی، آنسل.
‫یالا، بریم، بریم.
‫فقط با من نه.
‫گوش کن، چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫می‌تونی بذاری بری.
‫بعد از این همه ماجراهایی که با هم داشتیم.
‫از خلاف‌های شما خسته شدم.
‫وقت تمیز کردن خیابون‌هاست.
‫خلاف.
‫- اصلا خلاف چیه؟ ‫- خب، به طور دقیق،
‫خلاف کوچیکه.
‫همه‌تون جریمه میشین. شاهد هم دارم.
‫نه.
‫تو همچین کاری نمی‌کنی.
‫معلومه می‌کنم.
‫اونا می‌خواستن به یه بزرگتر رسیدگی کنن.
‫نمی‌تونم بذارم این کار رو بکنی.
‫می‌خوای چیکار کنی، کنی بوی؟
‫کار من بود‌.
‫همش کار من بود.
‫منظورت چیه؟
‫بچه‌ها اصلا اونجا نبودن.
‫فقط من بودم.
‫و اون.
‫- من؟ ‫- کنی بوی، این کار رو نکن.
‫اونا هم باید تقاص کارهای خلاف‌شون رو بدن.
‫برادر‌...
‫و تو برادرمی...
‫نمی‌تونم بذارم این بچه‌ها توبیخ بشن.
‫اونا بچه‌های خوبی هستن.
‫چون این کاریه که ما می‌کنیم.
‫هوای همدیگه رو داریم.
‫ما یه اجتماع هستیم.
‫خودت اینو می‌دونی.
‫از بعضی‌ها خوش‌مون میاد،
‫از بعضی‌ها خوش‌مون نمیاد.
‫بعضی‌ها پول قرض می‌گیرن.
‫زیاد‌.
‫همدیگه رو مجازات می‌کنیم.
‫و گاهی تمام بار گناه رو به دوش می‌کشیم.
‫ولی همش در خدمت همدیگه‌ست.
‫همه‌مون.
‫و بیگ، از زمان ماجرای جنگل هوشیارم.
‫خیلی ماجراها پشت سر گذاشتم، کنی بوی.
‫آهای‌.
‫یالا. دکمه‌ی اسپیس رو بزن تا پخش بشه.
‫یالا، بریم.
‫آها.
‫این توی فیسبوک پخش شده.
‫مچت رو حین ارتکاب جرم گرفتم.
‫این ساختگیه.
‫این ما نیستیم.
‫خلافکاران صورت‌شون رو می‌پوشونن.
‫تو باهام حرف می‌زنی. می‌شنوی؟
‫چی؟ این چه کوفتیه؟ لعنتی.
‫اون من نیستم، لعنتی.
‫طرفت رو اشتباه گرفتی.
‫اوه، لعنتی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»