‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫هی، هی، هی، هی...
‫بیا، پسر برده!
‫تو ما رو از مکان عجیب و وحشی خارج می‌کنی.
‫چی؟ من... این چه زبانی بود، اسپانیایی؟
‫- راه رو نشون بده، برده! ‫- لعنتی!
‫خیلی خب، این واقعی نیست. ‫این واقعی نیست.
‫اوه، گندش بزنن!
‫چی... متاسفم؟
‫- خواهش می‌کنم، فقط دست از سرم بردار. ‫- ما توی سرزمین نامقدس تو گم شدیم!
‫وحشی خورشیدپرست!
‫نمی‌فهمم چی داری میگی، مرد.
‫من اسپانیایی یا این زبون کوفتی رو بلد نیستم.
‫من دست‌هات رو قطع می‌کنم
‫و مسیر خون رو دنبال می‌کنم!
‫برو، بی‌شرف!
‫اهریمن سرخ...
‫برو! چخه!
‫هی. هی، هی،
‫- هی، هی. ‫- اوه، خدای من.
‫پس دوباره همدیگه رو دیدیم، اسپانیایی عوضی.
‫- ارتش افراد شریف من اونجا هستن. ‫- گمشو بابا.
‫ساکت شو، اهریمن!
‫هی. اون طرف اون تپه
‫شهر گمشده‌ی طلاست.
‫آره. طلا. طلا دوست داری، ها؟
‫برو اونجا. سرخپوست‌ها هر چقدر
‫طلا بخوای بهت میدن، ‫بدون اینکه پولی ازت بگیرن.
‫- مجانی، همینجوری بهت میدن. ‫- دروغ میگی!
‫به من میگی دروغگو!
‫ببین، ببین. اینو ببین. می‌بینی؟
‫از طلا ساخته شده. طلای واقعی.
‫- یه مدال احمقانه‌ست. ‫- آره،
‫می‌خوای؟ ‫خب، گور بابات، مرد.
‫برو یکی واسه خودت بگیر. گور بابات.
‫اینجا چه خبره، مرد؟
‫اونو ولش کن.
‫اون کودن اینجا مُرد.
‫کومانچی‌ها اونو کشتن.
‫هرگز روحش از اینجا خارج نشد، ‫چون مردمش واسش دعا نخوندن.
‫شاید بهتره ما براش دعا بخونیم. آره.
‫اوه، خالق،
‫به این بیچاره رحم... ‫دارم سر به سرت میذارم.
‫من واسه یه غاصب عوضی دعا نمی‌خونم.
‫دارم بازم روح می‌بینم، مرد؟
‫نمی‌خوام این مزخرفات رو ببینم.
‫- هرگز نخواستم. ‫- هی، هی، هی، بِر کوچولو.
‫آروم باش، مرد.
‫خونسرد باش‌. اینجا یه مکان مقدسه.
‫تو در مقابل دروازه‌ی ارواح وایستادی.
‫آره. ارواح میان اینجا و لش می‌کنن
‫وقتی با کوچولوهای عوضی‌ای ‫مثل تو سر و کله نمی‌زنن.
‫ما با هم می‌گردیم. آره، من... ‫لعنتی، من الان اونجا داشتم
‫با چنگیز خان می‌گشتم.
‫بهش گفتم، "از کلاهت خوشم میاد"،
‫و اون مجبور شد به اون روش قدیمی بهم بده،
‫اون روش قدیمی سرخپوستی.
‫- آره. ‫- مسخره‌ست. واقعا مسخره‌ست، مرد.
‫اوه، وایستا، مرد.
‫دارم میام... من باهات میام.
‫نقاشی جنگی قشنگیه.
‫اوه، ممنون.
‫میشه یه ذره آب بهم بدی؟
‫خب، این آب روحیه.
‫تا وقتی خودت نمیری نمی‌تونی ازش بخوری.
‫برای خالق‌.
‫ولی نیمه‌ی پر لیوان رو ببین، بر.
‫تو رسیدی.
‫کجا رسیدم؟
‫اینجا. دقیقا جایی که قراره باشی.
‫نوه/برادرزاده، من این کار رو کردم.
‫من به خاطر تو توی این خراب‌شده گیر افتادم.
‫می‌دونم.
‫به خاطر اینه که این طی طریق توئه.
‫سفر درونیت.
‫میشه بهم بگی چیکار کنم؟
‫می‌دونی که نمی‌تونم.
‫فقط می‌تونم پند رمزی بهت بدم.
‫منم خوشم نمیاد ولی باید
‫به شورای ارواح گزارش بدم.
‫من توی این بیابون می‌میرم.
‫میشه یه چیزی بهم بدی؟
‫فقط یه جواب بهم بده، مرد. ‫فقط همین یه بار.
‫خیلی خب. باشه، باشه، باشه.
‫فقط همین یه بار.
‫به راه رفتن ادامه بده.
‫بی‌خاصیت. معلومه که
‫یه روح احمق گیرم میاد
‫و معلوم میشه اون هیچی نمی‌دونه.
‫بی‌خیال، مرد.
‫این؟ این هیچی نیست.
‫هیچی.
‫ما رئیس‌هامون رو
‫به یه تیکه نخ می‌بستیم ‫و بعد نخ رو به یه پیکان می‌بستیم
‫و اون پیکان رو اینجوری به زمین شلیک می‌کردیم.
‫می‌خواستیم قدرت‌نمایی کنیم
‫و به دشمن بگیم ما جایی نمیریم.
‫و بعد گاهی روی تن‌مون عسل
‫و بلوبری و آب دهن عقاب می‌مالیدیم
‫و وایمیستادیم تا حشرات بیان ‫و از ما تغذیه کنن.
‫و پیر و جوون از روستا میومدن
‫و همه از ما می‌خوردن. ‫خیلی ناراحت کننده‌ست
‫که دیگه واسه بقیه اینجوری عذاب نمی‌کشیم.
‫واسم مهم نیست شما ۱۰۰ سال پیش چیکار می‌کردین.
‫من الان آب و غذا لازم دارم وگرنه می‌میرم.
‫هی، نوه/برادرزاده، احساساتت اینجان، خب؟
‫بیا یه خرده کمش کنیم، می‌دونی؟
‫پنج تا نفس عمیق بکش. می‌دونی؟
‫نفس رو بده تو و بده بیرون، مرد.
‫تعجبی نداره که چرا در نبرد لیتل بیگهورن کشته شدی.
‫نفس عمیق؟
‫لونه‌ی گوفر؟
‫تعجبی نداره که چرا هیچ کس تو رو نمی‌شناسه.
‫هیچ آوازی در مورد تو نیست.
‫ببین، ببین، می‌دونم گشنه و عصبانی هستی،
‫و الان احتمالا نزدیک دوره‌ی عصبانیتت هم هست،
‫و این حرف‌ها رو جدی نمیگی.
‫جدی میگم.
‫نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫هرگز نخواستم.
‫تو فقط
‫به زور وارد زندگیم شدی
‫و خارج نمیشی.
‫تو دقیقا برعکس بابامی.
‫اگه می‌خوای برم، میرم.
‫گمشو، روح.
‫یالا، بیا بریم.
‫آهای؟
‫کسی اینجاست؟
‫بیا. بخور.
‫بیا، می‌تونی نگاه کنی.
‫هوا برت نداره،
‫وگرنه گوش‌هات رو می‌برم
‫و ازشون به عنوان طعمه‌ی ماهی استفاده می‌کنم.
‫یالا. بخور.
‫من کجام؟
‫تو جوون‌ترینی هستی که دیدم.
‫و بهت ردیاب وصل نکردن.
‫مطمئنم. تفتیشت کردم.
‫توی دندونته؟
‫نمی‌دونم راجع به چی حرف می‌زنی، مرد.
‫من فقط وقتی سعی داشتم برم خونه گم شدم.
‫اوه، جدی؟
‫خونه کجاست؟
‫اوکرن.
‫لعنتی! بی‌شرف‌ها پیدام کردن.
‫کی؟
‫من قبلا اوکرن زندگی می‌کردم.
‫جدی؟
‫اوه، اونا کارشون خوبه.
‫این خوبه.
‫اوه، این واقعا خوبه.
‫- من سعی دارم برگردم اوکرن، خب؟ ‫- اونا دارن بهتر میشن.
‫اگه می‌خوای... ‫می‌تونی بذاری برم...
‫و منم راهم رو می‌کشم میرم.
‫و منم حواسم بهشون هست.
‫من چیزهایی دیدم که توضیحی براشون نیست.
‫همه چی با هم در ارتباطه. ‫همه چی با هم در ارتباطه.
‫آره، من اونجا رو ترک کردم. ‫حالا تو اینجایی.
‫اونجا اومد پیشم.
‫اینو می‌بینی؟
‫همه‌ جای اوکلاهما بشقاب پرنده دیده شده.
‫در مجموع ۲۷ مورد.
‫همون هفته، آمار بستری بیماران
‫در مراکز روانی افزایش پیدا کرد.
‫رستوران‌های سونیک در سراسر ایالت ‫سیب زمینی سرخ کرده‌ تموم کردن.
‫اونا نمی‌خوان حقیقت برملا بشه.
‫من این عکس رو گرفتم.
‫این در یه حالت بیضی شکل ‫به سرعت پرواز می‌کرد.
‫می‌دونی این چیه؟
‫فتوشاپ؟
‫خیلی خب، تو اون بیرون
‫داشتی با کی حرف می‌زدی؟
‫چیز میز می‌بینی؟
‫شاید از اونایی که لباس آینه‌ای دارن.
‫گاهی روح می‌بینم.
‫اوه؟
‫چه جور روحی؟
‫اون توی نبرد لیتل بیگهورن کشته شد.
‫اه...
‫آخه روحی
‫از نبرد لیتل بیگهورن
‫توی اوکلاهما چه غلطی می‌کنه؟
‫این با عقل جور درنمیاد.
‫میشه برم دستشویی؟
‫من بیرون دستشویی می‌کنم.
‫ولی اگه تو خیلی سوسولی،
‫می‌تونی از دستشویی انتهای راهرو استفاده کنی.
‫سمت چپ.
‫ممنون.
‫هی. و فلاش تانک رو نکش.
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی.
‫یالا، مرد، کجایی؟ کجایی؟
‫ویلیام نایفمن. ویلیام نایفمن.
‫ویلیام نایفمن؟
‫چرا فکر کردم این جواب میده؟
‫خدا...
‫هممم...
‫جدی اینقدر نباید با خودت حرف بزنی‌.
‫مردم فکر می‌کنن دیوونه‌ای.
‫دنبالم بیا.
‫و سعی نکن فرار کنی.
‫دور تا دور اینجا رو تله گذاری کردم.
‫اینجا در امانی‌.
‫در امان‌تر از اون بیرون.
‫اسمت چیه؟
‫- بر. ‫- خیلی خب، بر.
‫سوار شو.
‫خودشه.
‫بیا.
‫اینا چی هستن؟
‫بادمجون.
‫حتما خیلی بادمجون می‌خوری.
‫نه، نمی‌خورم.
‫غذای مردم ستاره‌ایه.
‫از اون بالا اومده.
‫اونا بهش میگن بانگپیپو.
‫نمی‌دونم چرا اینا رو آوردن، ولی...
‫گمونم واسه اینه که ‫وقتی برگشتن غذا داشته باشن.
‫چرا این همه پرورش میدی؟
‫بهت که گفتم.
‫واسه اینکه که وقتی مردم ستاره‌ای برگشتن
‫غذا داشته باشم که بهشون بدم.
‫پیشکشه.
‫مردم فقط دغدغه‌ی چیزهایی رو دارن
‫که می‌تونن ببینن و بشنون.
‫ولی زندگی لایه‌های دیگه‌ای هم داره
‫که دیده نمیشه یا نمیشه در موردش حرف زد.
‫اینا هم
‫همونقدر توجه
‫و همونقدر مراقبت نیاز دارن.
‫خب تا حالا واقعا آدم فضایی دیدی؟
‫آدم فضایی؟
‫آدم ستاره‌ای.
‫احتمالا تو هم دیدی.
‫ببین، اونا همیشه اونطور که
‫مردم فکر می‌کنن پدیدار نمیشن.
‫گاهی شکل‌های مختلفی به خودشون می‌گیرن.
‫و...
‫و گاهی اونا...
‫اونا فقط یه حس هستن.
‫اگه بدونی منظورم چیه.
‫آره‌.
‫من سیگنال بیسیمم رو از اینجا می‌گیرم.
‫اونا باهات حرف می‌زنن؟
‫بشین.
‫اوه، پسر.
‫این چیه؟
‫اوه،
‫تو که اومدی اینجا
‫منو یاد دوران قدیم انداخت.
‫اوه، اون منم.
‫از اول که اینجا زندگی نمی‌کردم، می‌دونی.
‫اون میبله.
‫اینا دوستانت هستن؟
‫بیشتر میشه گفت...
‫خانواده‌ام هستن.
‫اون بیوکاننه.
‫اون همیشه‌ی یه خدا
‫یه کتاب شعر گنده همراهش بود.
‫و گاهی برای من،
‫براونی...
‫و آیرین می‌خوند.
‫گاهی.
‫این...
‫چیزی که مابین کلماته مهمه.
‫اونا الان کجان؟
‫دوست‌های تو کجان؟
‫سوار اتوبوسی هستن دارن برمی‌گردن خونه.
‫من بهش نرسیدم.
‫خودت می‌خواستی جا بمونی؟
‫می‌خواستم تنها باشم.
‫اونا بهت باور نداشتن؟
‫بردنت و بهت شوک دادن؟
‫می‌دونی، وقتی مدام حرفت رو باور نمی‌کنن،
‫نهایتا تو رو به یه تخت می‌بندن
‫و به مغزت برق وصل می‌کنن چون
‫اونا به چیزی که ما
‫نمی‌بینیم یا نمی‌شنویم باور ندارن.
‫اونا واقعا بهت شوک دادن؟
‫اوه، آره.
‫به دفعات، در طول چندین سال.
‫کلی بخش روانی در کانزاس، تگزاس،
‫همه جا.
‫متاسفم که این اتفاق برات افتاد.
‫ولی دوست‌هام به من باور دارن.
‫آره.
‫اوه؟
‫خب، پس مشکلت چیه؟
‫اون منو یاد تو میندازه.
‫بهتره بالا و دور و بر رو نگاه کنی.
‫بیا، امتحان کن، پر از مواد معدنی خوبه.
‫نمی‌خوام. چندشه.
‫قبلا خوردی.
‫چی؟
‫اون لیوان آب،
‫قهوه با آب چاه درست شده بود.
‫- اوه، خدای من، مرد... ‫- اوه، خب، اگه بدنت
‫بهش عادت نداشته باشه، ممکنه یه سری
‫- مشکلات کوچیک رو تجربه کنی. ‫- مثلا چی؟
‫لعنتی، یه ماه زبونم رو سیاه کرده بود.
‫اه.
‫اینو بگیر.
‫یالا.
‫لعنتی!
‫شارژر گوشی داری؟
‫آره، کنار ماشین پرنده‌امه.
‫آخه شارژر گوشی به چه کارم میاد؟
‫من اصلا گوشی ندارم.
‫اونجوری دولت ردت رو می‌زنه.
‫اینو می‌بینی؟
‫حالا اگه اتفاقی افتاد،
‫بیا اینجا. ‫این تو رو مستقیم به بزرگراه می‌بره.
‫منظورت چیه اگه اتفاقی افتاد؟
‫خب، کسی چه می‌دونه. مگه نه؟
‫اون تو عنکبوت داره؟
‫نه، فقط مار.
‫یکی دو تا هم گربه‌ی مُرده‌.
‫یالا، بریم.
‫یه چیز دیگه هست که می‌خوام نشونت بدم.
‫سه چهارم مشاهدات بشقاب پرنده
‫بین ساعات
‫چهار بعد از ظهر تا ۱۲ شب رخ میده.
‫نقطه‌ی اوجش بین ساعات
‫نه و دهه.
‫به نظرت امشب چیزی می‌بینیم؟
‫خب، واسه مشاهده‌ی عالم،
‫باید پشتت رو به آینده کنی
‫و تمرکزت رو روی گذشته بذاری.
‫روش طبیعت اینجوریه.
‫رویدادهای فلکی که خیلی وقت پیش رخ دادن،
‫ما هنوز بقایایی ازشون رو می‌بینیم.
‫لعنتی، شاید حتی نفهمیم چه اتفاقی افتاده
‫تا وقتی نور از اون طرف کهکشان سفر کنه
‫که بهمون نشون بده.
‫ولی عالم می‌دونه.
‫همیشه می‌دونه.
‫ما فقط
‫پژواک چیزهایی هستیم که قبلا اومدن.
‫ببین.
‫اون دب اکبره.
‫اون یه قایقه.
‫قایق؟
‫- فکر می‌کردم قراره... ‫- نه، سفیدپوستان
‫بهش میگن دب اکبر. اون قایقه.
‫به ما توی سفرمون کمک می‌کنه.
‫ما رو کجا می‌بره؟
‫خب، بهش میگن راه شیری.
‫ولی گذرگاهی به منبعه.
‫منبعی که همه چی رو خلق کرد.
‫ما فقط...
‫نمود انرژی هستیم.
‫چرا ما رو خلق کردن؟
‫خب، گمونم واسه اینکه مقصودی رو ثابت کنن.
‫چه نوع مقصودی؟
‫اینکه هنوز می‌تونیم عشق بورزیم.
‫با وجود تمام مشکلات. زندگی سخته.
‫باید افتخار کنیم که ‫هنوز می‌تونیم عشق بورزیم.
‫تو هنوز عشق می‌ورزی؟
‫آره، البته.
‫اونا از کجا می‌دونن دوست‌شون داری؟
‫نمی‌دونن. فقط حسش می‌کنن.
‫ببین، عشق و محبت لازم نیست دریافت بشه،
‫می‌تونه...
‫می‌تونه باشه.
‫تا حالا ستاره‌هایی به این قشنگی ندیده بودم.
‫سوپ اسپاگتی دوست داری؟
‫آره.
‫مامان‌بزرگم قبلا برام درست می‌کرد.
‫جدی؟ مامان‌بزرگ منم همینطور.
‫ها.
‫میشه لطفا قابلمه رو آب کنی؟
‫باشه، حتما.
‫چند وقته اینجایی؟
‫به نظرم تقریبا بیشتر عمرم.
‫اینجا خونه‌ی مامانم بود.
‫اون اهل این طرف‌ها بود. ‫بابام اهل طرف‌های تو بود.
‫هنوز زنده‌ان؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫وقتی بچه بودم مُردن.
‫من توی مدرسه‌ی شبانه روزی بزرگ شدم.
‫ولی بیشتر من...
‫از همون موقع روی پا خودم بودم.
‫متاسفم.
‫نباش.
‫می‌دونی...
‫من از آدم‌ها خوشم نمیاد.
‫ولی تو بچه‌ی ردیفی هستی.
‫به نظرم ما یه روح هستیم در دو بدن.
‫چیزهایی می‌بینیم که بقیه نمی‌تونن ببینن
‫و مردم
‫یا از این می‌ترسن
‫یا حسودی‌شون میشه.
‫چون قدرتمنده.
‫پس...
‫هر چقدر دوست داری بمون.
‫می‌تونیم قدرت‌هامون رو با هم شریک بشیم،
‫توی این ملک کار کنیم،
‫سیگنال بسازیم.
‫و بادمجون‌ها رو آماده کنیم.
‫اه.
‫من ایکس‌ام۴۲۴۹۸۷ هستم.
‫کسی صدای منو داره؟
‫من ایکس‌ام۴۲۴۹۸۷ هستم.
‫کسی صدای منو داره؟
‫لعنتی، کسی صدای منو داره؟
‫اوه، گندش بزنن.
‫بخواب روی زمین، بخواب روی زمین!
‫اونا اومدن.
‫تو باید بری.
‫کی اومده؟ مردم ستاره‌ای؟
‫هیچ هستیِ...
‫مجزایی وجود نداره.
‫فقط چیزهایی هستن که به هم تکیه می‌کنن.
‫بیا.
‫چی؟
‫پلیس اینجا چیکار می‌کنه؟
‫بهشون میگم اتفاقی نیفتاده.
‫- تو اصلا بهم دست نزدی. ‫- نه، فقط برو خونه.
‫دوست‌هات احتمالا دل‌شون برات تنگ شده.
‫ماکسیموس.
‫چیه؟
‫من بهت باور دارم.
‫خوبه.
‫سلام.
‫من...
‫منتظرتون بودم.
‫بیاین، اینا رو بگیرین.
‫بیا، ماکسیموس. ما تو رو برمی‌گردونیم.
‫یادم رفت در رو قفل کنم.
‫عیبی نداره.
‫لعنتی.
‫خیلی خب، خیلی خب، من می‌تونم.
‫این گربه های مُرده‌ای که می‌گفت کو؟
‫آره، آره، آره، ایول!
‫گمشو.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»