‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: محمد مسعودی
‫آهای!
‫جنگجویان جوان و پیر!
‫شما کوچولوها، شما هیکلی ‌ها،
‫قد بلندها، قد کوتاه‌ها،
‫شما اصیل‌ها، شما غیر اصیل‌ها،
‫شما متظاهرها،
‫اونایی که از اول ثبت نشدن
‫ولی هنوز می‌تونین اصالت‌تون رو اثبات کنین،
‫از دیدن‌تون خوشحالم.
‫به دنیای ارواح خوش اومدین.
‫همونطور که ممکنه بدونین
‫اسم من ویلیام نایفمنه.
‫اومدم داستانی رو ادامه بدم ‫که به قدمت تاریخه.
‫داستانی به تازگی شبنم کوهستانی.
‫داستانی که دیروز اتفاق افتاد.
‫یا شاید هفته‌ی گذشته اتفاق افتاد.
‫یا شاید اصلا هنوز اتفاق نیفتاده.
‫اوه، لعنتی.
‫پس بیاین شروع کنیم.
‫برو، عوضی. یالا.
‫مردم دارن نگاه می‌کنن.
‫بار قبلی اون سگ‌های بومی رو دیدیم،
‫همگی خوشحال بودن.
‫توی اقیانوس جست و خیز می‌کردن.
‫اونا رو که اونجوری دیدم ‫باعث شد یه خرده اشک روحی بریزم.
‫- دوستت دارم، عوضی. ‫- ماشین‌شون سرقت شد.
‫- اون عملا تمام چیزی بود که... ‫- اونا هیچ پولی نداشتن.
‫- من برنمی‌گردم. ‫- و جنگجوی جوون شجاع
‫به نام بر تصمیم گرفت ‫که به خونه برنمی‌گرده.
‫و چرا واسه شما مهم باشه؟ یعنی میگم،
‫اینطور نیست که برخی ‫از اجداد شما این سرزمین رو دزدیده باشن
‫و بعد ما رو مجبور کرده باشن ‫تا در منطقه‌ی سرخپوست نشین زندگی کنیم، نه؟
‫و خب داستان ادامه پیدا می‌کنه.
‫آیا شاهد این هستیم
‫که بر کوچولو مرد میشه؟
‫اون رفت دیدن پدرش؟ آره.
‫آره.
‫مطمئنی شماره رو اشتباه نگرفتی؟
‫گفتم که، به شماره‌ی ذخیره شده ‫توی گوشیم زنگ زدم.
‫حتما عوضش کرده.
‫لعنتی، اگه جواب نمیده، ‫بیا بریم مسیح سفید پوست رو پیدا کنیم، داداش.
‫اون جواب میده.
‫صبر کن لامصب.
‫یعنی چی؟
‫هی، گفتم مراقب باش.
‫چیه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من با پانکین کار دارم.
‫- پانکین؟ ‫- اوهوم.
‫حدودا یه هفته‌ست اونو ندیدم.
‫با اون به اصطلاح مدیر برنامه‌هاش ‫واسه یه تور رفت اوکلند.
‫آشغال حتی یه بار هم زنگ نزده.
‫چرا؟
‫همینجوری. فقط دنبالش می‌گشتم.
‫اون گفت می‌تونم بیام
‫و یه آهنگ ضبط کنیم.
‫پس آره
‫ولی اگه خونه نیست، مشکلی نیست.
‫ممنون.
‫شرمنده‌. آره.
‫یه جورایی کسل کننده بود.
‫ولی بعدا بیشتر در موردش می‌بینیم.
‫شرط می‌بندم براتون سواله
‫بعد از اون لحظه‌ی سرنوشت‌ساز چی شد،
‫چون مثل هر راوی خوشگل،
‫موبلند، خوشتیپ و بومی‌ای،
‫می‌خوام صاف ببرم‌تون وسط اکشن.
‫آهای!
‫گوش کن، من عقب ماشین خیلی حال نمی‌کنم.
‫- ماشین‌زده میشم. ‫- هی، می‌خوای بالا بیاری؟
‫هی، جدی، توی ماشین من بالا نیار. ‫من بعدا قرار دارم.
‫داری یه ریز ترمز می‌گیری.
‫- این کار رو نکن. ‫- تا حالا توی لس آنجلس رانندگی کردی؟
‫اگه یه ریز ترمز نگیری، ممکنه بمیری‌.
‫اوه، خدای من.
‫هی، می‌خوای بزنم بغل؟
‫نه، راهت رو برو.
‫- میشه صداش رو کم کنی؟ ‫- از آهنگ‌هام خوشت نمیاد؟
‫بعدا تست دارم، ‫باعث میشه برم تو فازش.
‫گوشیم داره زنگ می‌خوره.
‫متوجه شدم.
‫- رفتی دنبال‌شون؟ ‫- نه، نزدیکم.
‫به بر بگو یه سال تنبیه‌ میشه.
‫- باشه. ‫- وقتی از خونه‌ام رفت بیرون
‫هر کاری خواست می‌تونه بکنه، ‫ولی تا اون موقع،
‫باید از قوانین من تبعیت کنه.
‫خیلی خب، ریتا، باید برم. ‫دارم ماشین‌زده میشم.
‫برادران، خواهران،
‫نترسین.
‫همیشه توی آخور من قدم‌تون روی چشمه.
‫به طرز شگفت آوری راحت بود.
‫تقدیس شده، پسرم.
‫مرد، من نمی‌تونم یه شب دیگه توی آخور بمونم.
‫جدی.
‫اومد.
‫اووق.
‫خاله.
‫لعنتی، اونو نفله کردن، مرد.
‫خودت رو خالی کن.
‫خاله، خوبی؟
‫ببینین، بچه‌ها،
‫واسه همین مواد مصرف نمی‌کنیم.
‫مواد نزدم. رانندگی اون حالم رو به هم زد.
‫امان از دست رانندگان لس آنجلس.
‫تو کی هستی؟
‫- این کیه؟ ‫- دوست‌مون.
‫- مسیح سفید پوست. ‫- یه آدم بی‌خانمان.
‫در خدمتم.
‫- شما بچه‌ها خوبین؟ ‫- در خدمتم.
‫- توی لس آنجلس چیکار می‌کنین؟ ‫- ما فقط اومدیم
‫اومدیم با دنیل خداحافظی کنیم.
‫اون آرزو داشت به کالیفرنیا بیاد.
‫بعد ماشین‌مون رو دزدیدن.
‫پس بدون اینکه به کسی بگین اومدین؟
‫من به مامان‌بزرگم گفتم.
‫واسه برگشت به خونه هیجان‌زده‌ام.
‫تا حالا سوار هواپیما نشدم.
‫آره، توی آسمون پرواز می‌کنیم.
‫من تمام بادوم زمینی‌ها ‫و چوب شور‌ها رو سفارش میدم.
‫یه خرده تو جیب‌هام ذخیره می‌کنم ‫که ببرم خونه.
‫- بادوم زمینی؟ ‫- اوهوم.
‫هواپیما؟ لعنتی، ما با هواپیما نمیریم.
‫می‌دونین اون همه بلیت چقدر میشه؟
‫خب، پس چی، ماشین کرایه می‌کنیم؟
‫نه. اتوبوس.
‫آره.
‫بهترین راه واسه سفر.
‫اونجوری واقعا می‌تونین ‫این به اصطلاح آمریکا رو ببینین.
‫تو واسه چی اینجایی؟
‫من صرفا هدایتگر جوانان هستم.
‫اونا رو به سمت امنیت هدایت می‌کنم.
‫راستی حالا که صحبتش شد، ‫میشه یکی دو دلار بهم بدی؟
‫بریم.
‫مسیح سفید پوست، مرد،
‫گریه‌ام رو درنیار.
‫- گریه نکن. ‫- از خداحافظی متنفرم.
‫نترس، جوون.
‫برتالمیو،
‫یادت باشه با ندای قلبت پیش بری.
‫الورا دانان.
‫غمگین نباش‌. آره.
‫به زودی بزرگ میشی.
‫بفرما. بیا.
‫خدا خیرت بده.
‫ممنون که هواشون رو داشتی.
‫به افتخار شما امروز ۲ تا هات داگ می‌خورم.
‫و به افتخار سفرتون.
‫- ممنون، مسیح سفید پوست. ‫- خداحافظ، مسیح سفید پوست.
‫- فعلا. ‫- سفر به سلامت.
‫من حموم لازمم.
‫چه سوپی.
‫اووه. هوکا.
‫اوه، سلام.
‫هی، می‌دونم، می‌دونم، ‫توی سه دقیقه‌ی اول
‫خیلی چیزها نشون‌تون دادم، نه؟
‫آره. ولی باید بهم اعتماد کنین.
‫من یه راوی بومی اصیل هستم.
‫مثل یه رامشگر یونانی می‌مونم،
‫ولی برگردیم سراغ جوون‌هامون.
‫اون موش‌های بومی. اونا کجان؟
‫دارن سفر طولانی‌شون رو ‫به مقصد خونه میرن، به سمت شرق.
‫به طریقی مقدس، ‫مقداری از دردشون رو به دست فراموشی می‌سپرن.
‫ولی شاید مقداری سختی رو
‫با خودشون به آینده می‌برن.
‫داداش. من اونو می‌خوام.
‫خیلی خب.
‫نمی‌دونستم اینجوری می‌تونی نقاشی بکشی.
‫خب، تمرین می‌کردم
‫مامان‌بزرگم ساعت ۸ می‌خوابه،
‫پس کلی وقت
‫لعنتی، کارت خیلی درسته.
‫شده به رفتن بر و الورا فکر کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، یعنی میگم، من به رفتن همه‌تون فکر می‌کنم.
‫یعنی میگم، من از همه کوچیک‌ترم و
‫تازه، مامان‌بزرگم تا ابد ‫که قرار نیست کنارم باشه.
‫گور باباش، من جایی نمیرم.
‫آره، لس آنجلس باحال بود، ولی
‫باعث شد بیشتر قدر خونه رو بدونم.
‫به نظرت بر و الورا میرن؟
‫آره.
‫احتمالا.
‫من تو رو ول نمی‌کنم برم.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫اینجا ایستگاه آماریلوئه.
‫اگه میرین دالاس، توی اتوبوس بمونین.
‫بقیه لطفا پیاده بشن.
‫اتوبوس بعدی‌مون کِی میاد؟
‫حدودا یه ساعت دیگه؟
‫اوه، اونجا رو. خوراکی.
‫- بریم. ‫- یه آب واسه من بگیر.
‫تو چیزی می‌خوای، بر؟
‫یه شکلاتی چیزی برام بگیر.
‫خسیس. بریم، داداش.
‫وقتشه واسه روستا شکار کنیم.
‫می‌دونی، فکر کنم توی این مورد، ‫ما فقط گرد آورنده هستیم.
‫شما دونات مفتی می‌خواین؟
‫یه جایی اون طرف خیابون هست ‫که شب‌ها اینا رو دور می‌ریزه،
‫ولی هنوزم خیلی سالم و خوبن.
‫خب، نه، ممنون.
‫کاملا مفته.
‫باشه، باشه، باشه. مشکلی نیست.
‫احمق.
‫خوبی؟
‫آره. فقط خسته‌ام.
‫پس چرا اینقدر پکری؟
‫- به خاطر بابات؟ ‫- نه.
‫یعنی میگم، آره، من
‫نمی‌دونم، مرد.
‫مجبور بودم این کار رو بکنم.
‫می‌دونی؟ و
‫حس خوبی داشت، به نظر کار درستی بود، ولی
‫ولی حالا چی؟
‫یعنی میگم، دنیل هنوزم پیش‌مون نیست.
‫به نظرم سرنوشت‌مون این بود ‫جوری که اون می‌خواست زندگی کنیم.
‫آره.
‫هی. آره، می‌دونم.
‫آره، بهت که گفتم مریضم. آره
‫خیلی بده.
‫تنقلات رو آوردیم.
‫- مرسی. ‫- اوه، ممنون.
‫- من میرم دستشویی. ‫- خیلی خب.
‫آره.
‫چیز.
‫- چیه؟ ‫- مفت بود.
‫ادامه بده.
‫[جکی: با مامانت حرف زدم. ‫اون خیلی کفریه‌. خخخ.]
‫[آره، اون تنبیه‌ام می‌کنه. خخخ. امشب می‌رسم خونه.]
‫اوه. لعنتی.
‫توجه.
‫اتوبوس ۱۴۹۱ به مقصد توسلا
‫یه ربع دیگه حرکت می‌کنه.
‫من میرم دنبال تینی.
‫- خیلی خب. ‫- ممنون‌.
‫یکی من کو؟ لعنتی.
‫شرمنده.
‫- بیا. ‫- مرسی.
‫همه چی ردیفه؟
‫آره.
‫فقط
‫احتمالا شغلم رو از دست دادم.
‫لعنتی. جدی؟
‫آره.
‫متاسفم.
‫چیزی نیست.
‫حس کردم وقتشه برم سراغ یه کار دیگه.
‫ولی تا حالا این همه مدت سر یه کار نبودم.
‫تقریبا ۸ سال.
‫کارت چیه؟
‫توی فینیکس توی یه شرکت کار می‌کنم
‫که از اون جزوه‌ها
‫واسه آی‌اچ‌اس درست می‌کنن، می‌دونی، ‫ "دیابت مسیر ما نیست"،
‫یا "حلقه رو مقدس نگه دار، ‫آزمایش سیفلیس بده."
‫اوه، اونقدرها هم بد نیست.
‫زندگیم در فینیکس رو دوست دارم.
‫ولی دلم برای خونه تنگ شده.
‫منظورم اینه نباید سوار اون اتوبوس بشی.
‫آره.
‫مسیر تو جای دیگه‌ای میره، قوچ جوون.
‫چی داری میگی، مرد؟
‫لعنتی. من اصلا نمی‌دونم واسه چی اینجایی.
‫هر کار گفتی کردم.
‫یه شغل گیر آوردم، رفتم اقیانوس.
‫این کافی نیست؟ یعنی
‫اه.
‫این... این
‫این تمرین نمایشه.
‫آره. دارم دیالوگ‌های نمایش رو تمرین می‌کنم.
‫لعنتی، لعنتی، شکسپیر.
‫- همه جای دنیا صحنه‌ی اجراست، ها؟ ‫- درسته.
‫من دیگه میرم پیش تماشگران.
‫به کارت برس، براندو.
‫آره.
‫ببین. باعث شدی دیوونه به نظر بیام.
‫یه رازی رو می‌خوام بهت بگم، الورا.
‫آدم بزرگ‌ها داغونن.
‫داغون‌تر از شما جوون‌ها.
‫شک دارم.
‫خب، به ۱۱ سالگیت فکر کن.
‫چیکار می‌کردی؟
‫با بر و دنیل اینور و اونور می‌دویدم،
‫توی فوتبال حال‌شون رو جا می‌آوردم.
‫مامان‌بزرگم از دستم کفری می‌شد.
‫ولی چه حسی داشتی؟ ‫افکارت رو یادته؟
‫حسم مثل الانم بود؟
‫دقیقا. یکسانه.
‫وقتی همسن تو بودم ‫منم همین حس رو داشتم.
‫هیچ تغییر معجزه‌آسایی نیست.
‫تو همون شخصی هستی که ‫موقع تولدت بودی.
‫ولی وقتی بزرگ میشی، مشکلاتی داری،
‫و مشکلات بیشتر و بیشتر میشن.
‫و این چیزیه که آدم‌ها رو تغییر میده.
‫پس باید با مشکلاتت دست و پنجه نرم کنی،
‫از شرشون خلاص بشی ‫یا همینجوری همه جا با خودت ببری.
‫و بعضی بچه‌ها از بقیه بیشتر مشکل دارن.
‫ما نمی‌تونیم تصور کنیم چه جوریه.
‫دنیل، مامانت.
‫هیچ وقت نمی‌فهمی اونا چه مشکلاتی داشتن.
‫هی. اتوبوس الانه که راه بیفته.
‫صبر کنین، بر و چیز کجان؟
‫اوه، لعنتی.
‫اوه، اونجان.
‫مامانش منو می‌کشه.
‫- بلیت‌هاتون رو دارین؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫ببینین، می‌دونم، اون یارو اصلا شبیه بر نبود.
‫ناجوره، مگه نه؟
‫الان میشه از این قضیه
‫دو تا درس باارزش روحانی گرفت.
‫اول اینکه وقتی دارین سفر می‌کنین ‫همیشه کنار رفیق‌هاتون باشین.
‫واقعا از قوم و خویش‌هامون ‫به یه نحو مقدس و خوب محافظت می‌کنه.
‫و دوم
‫لعنتی، یادم رفت درس دوم چیه.
‫خب، بگذریم، بیاین برگردیم سراغ داستان، خب؟
‫اونا الان سوار اتوبوس هستن ‫و دارن اون طرفی میرن.
‫و بر، جنگجوی جوون‌مون، خب
‫خودتون می‌بینین اون راهی چه سفری میشه.
‫هوکا.
‫اوه، نه.
‫نه. بی‌خیال، مرد.
‫اوه.
‫لعنتی!
‫لعنتی، مرد.
‫- بذار ببینم درست متوجه شدم. ‫- خیلی خب. باشه.
‫تو مشغول تمرین نمایش توی دستشویی بودی
‫- اوهوم. ‫- از اتوبوست جا موندی
‫- اوهوم. ‫- و حالا ازم می‌خوای
‫که بگم اتوبوس برگرده؟
‫- دقیقا. آره‌. ‫- هی. راست میگه.
‫- من صداش رو شنیدم. ‫- خیلی خب‌.
‫خب، همچین خبری نیست.
‫باید یه بلیت جدید
‫واسه اتوبوس بعدی بخری، که
‫فردا حرکت می‌کنه.
‫لعنتی‌. ولی پولی ندارم.
‫- میشه که... ‫- بعدی.
‫ناموسا؟ ما... مرد.
‫لعنتی.
‫لعنتی، مرد.
‫می‌دونستی سگ‌های داکس هوند اصلا
‫بومی آمریکا نیستن؟
‫من گفتم، "اون حتما می‌دونه."
‫گمشو، مرد، تو باعث شدی ‫از اتوبوس جا بمونم.
‫می‌دونی، بچه که بودم مامانم بهم گفت،
‫"وقت بذار.
‫خیلی سریع زندگی نکن."
‫الان وقت واسه داستان‌هات ندارم.
‫یادت باشه، همیشه خالقی اون بالا هست.
‫تو هدف مهم‌تری داری، بر.
‫می‌دونم بهت گفتم ‫باید به مشکلاتت رسیدگی کنی،
‫و کارت واقعا خوب بوده، برادرزاده/نوه.
‫ولی این گپ و گفت‌های ما؟ این تموم نشده.
‫کاری که دم خونه‌ی بابات کردی، ‫گام بلندی واسه تو بود.
‫مسیر التیام مرد
‫همیشه در فرصت‌هایی ‫برای کمک به دیگران یافت میشه.
‫و فرصتی برای تو پیش اومده ‫که چنین سفری رو پیش بگیری،
‫نوه/برادرزاده.
‫اوه، مرد، من جایی ندارم برم، رفیق.
‫دقیقا.
‫هیچ جایی نداری بری جز یه جایی.
‫اوه خدای من، مرد.
‫حکمت یهویی. هوکا، هوکا.
‫بگذریم، به نظرم باید اون طرفی بری.
‫آره.
‫برو.
‫اون طرف.
‫پسر، نگران نباش، خودت رو پیدا می‌کنی.
‫فقط ندای قلبت رو دنبال کن، نه هیچ چیز دیگه‌ای.
‫گمشو.
‫می‌خوای؟
‫ممنون.
‫اینا که توش
‫روغن ماریجوآنا یا همچین چیزی نیست، نه؟
‫نه، مرد کوچک. بی‌غل و غش هستن.
‫خوبه.
‫ممنون.
‫هی، تو سرخپوستی؟
‫ایول!
‫مرد، من کومانچی و پانکا هستم.
‫ویبلهای، ووپ، ووپ.
‫نومونو، ووپ، ووپ.
‫اینا دوست‌هات هستن؟
‫آره.
‫بیشتر میشه گفت قوم و خویشن.
‫داری اونا رو می‌کشی؟
‫آره. این مامان‌بزرگمه.
‫- و اینم منم سوار بر اسب. ‫- آها.
‫گرچه تا حالا اسب سوار نشدم.
‫و اینم منجنیقه.
‫یه بار ازم سرقت مسلحانه شد،
‫و زنگ زدم پلیس.
‫واسه‌شون مهم نبود.
‫اونا اومدن و منو به خاطر کاری که
‫ده سال پیش کرده بودم ‫و فراموش کردم بازداشت کردن.
‫من
‫نمی‌فهمم این چه ربطی داره، ولی
‫ربط داره.
‫ووپ، ووپ.
‫اگه بخوای می‌تونی خونه‌ی من بمونی.
‫جا زیاده.
‫خیلی خب. یعنی میگم، من
‫ممکنه مجبور بشم سریع برگردم، ‫ولی ببینیم چی میشه.
‫می‌دونی، دقیقا شبیه اونی.
‫آره، شنیدم.
‫ولی گاهی میمیک‌های صورتت
‫منو یاد بابات میندازه.
‫بابام؟
‫آره، بابات.
‫چیه، فکر کردی مثل مسیح ‫بدون بابا به دنیا اومدی؟
‫مشخصا می‌دونم که بابا دارم، ولی
‫فکر کردم شاید اون پشت موتور بوده.
‫به خدا واسه همین رفتن از اوکرن رو دوست دارم،
‫هیچ کس راجع به هیچی حرف نمی‌زنه.
‫چطور کل عمرت حتی ‫یه بار هم در مورد بابات نپرسیدی؟
‫پرسیدم، ولی مامان‌بزرگم میبل ‫هیچی بهم نمی‌گفت.
‫می‌گفت در مورد مُرده‌ها حرف نمی‌زنه.
‫من توی فیسبوک باهاش دوستم.
‫چی؟ جدی؟
‫یعنی میگم، اون هست، ‫اگه می‌خوای ببینیش.
‫می‌دونی، می‌تونی
‫باهاش تماس بگیری، اگه می‌خوای.
‫اون چه شکلی بود؟
‫سفید پوست.
‫بابام سفید پوسته؟
‫نمی‌دونستی؟
‫نه، یعنی میگم، من
‫می‌دونستم یه رگ سفید پوست دارم، ولی
‫- اون کاملا سفید پوسته؟ ‫- آره.
‫یعنی میگم، تا جایی که من می‌دونم.
‫اون همیشه باهام خوب بود.
‫دیگه بسه، مرد.
‫من با پانکین کار دارم.
‫با اون به اصطلاح مدیر برنامه‌هاش ‫واسه یه تور رفت اوکلند.
‫آشغال حتی یه بار هم زنگ نزده.
‫شرمنده.
‫- سلام مجدد. ‫- سلام.
‫شرمنده، یادم رفت یه چیزی رو بهش بدم.
‫میشه بدمش به تو؟
‫یه کیسه‌ای داری بتونم بذارم توش؟
‫یه تیکه کاغذ
‫- که بتونم یه یادداشت بنویسم؟ ‫- البته.
‫بر، چیکار می‌کنی؟
‫ممنون. بچرخ لطفا. اینو بگیر.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫خوبه. گوش کن،
‫ببخشید که وقتت رو تلف کردم.
‫خیلی ممنون.
‫- خیلی خب. ‫- هی، کوچولو. چطوری
‫شرمنده. امیدوارم که روز‌
‫پس میریم پیش مسیح سفید پوست.
‫هی!
‫سگ‌های بومی تیغ‌زن برگشتن!
‫بدجور تنبیهی.
‫اوه، خدای من. اوه، خدای من.
‫عزیزم، نگاهش کن. از گشنگی نمردی.
‫باید بریم رستوران راب و کلیو.
‫نگاهش کن.
‫بر کجاست؟
‫شوخیت گرفته؟
‫بر کدوم گوریه؟
‫این چه کوفتیه، تینی؟
‫گندش بزنن.
‫یکی کمه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»