‫[گرجستانی کثیف]
‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫- چی براتون بیارم؟ ‫- فقط یه قهوه، لطفاً.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تخم‌مرغا چطورن؟
‫تخم‌مرغا خوبن.
‫خیلی خب.
‫ببخشید، میشه لطفا یکم شکر بدین؟
‫اینجا فقط ‫سوییت‌ان‌لو و استویا
‫و اینجور چیزاست.
‫شکر واقعی دارید؟
‫فکر نکنم، ولی انبار رو چک می‌کنم.
‫باشه. ممنون.
‫وای، خدای من.
‫شکر همراه خودت میاری؟
‫شکر دمرارا.
‫یه جور طعم اومامی به قهوه می‌ده.
‫اوه، مامی. اومامی.
‫من الکم.
‫اوه، سلام. من، من رجینا هستم.
‫سلام.
‫ببخشید. اگه دارم ‫مزاحمتون می‌شم، بگید.
‫یه کم زیادی پرحرفم.
‫مشکلی نداره. من هنوز ‫درست حسابی بیدار نشدم.
‫خب، به افتخار بیدار شدن ‫از سمت درست کافه.
‫عجب. زهرماریه؟
‫- آره. آره. ‫- صبح بخیر.
‫کمک می‌کنه فشار کارم ‫به‌عنوان راننده اتوبوس کم بشه.
‫این کار معمولم نیست.
‫ولی دارم یکم دیوونه‌بازی در میارم.
‫تو کافه هتلا هیچ قانونی نیست. درسته؟
‫مثل آب‌های بین‌المللی می‌مونن.
‫ببخشید.
‫یه نوشیدنی ترکیبی دارین؟
‫نوشیدنی گوجه‌ای خوبه، نه؟
‫آره.
‫- آره. ‫- آره.
‫تو شاید هیچ‌وقت این کارو نکنی،
‫ولی من، من واقعاً هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنم.
‫خب، هر دومون داریم این کارو می‌کنیم.
‫ببخشید. باید بپرسم،
‫فقط چون این دومین باره ‫که این اتفاق می‌افته
‫و مثل فیلمای جاسوسیه.
‫فیلم جاسوسی؟
‫نه، فقط دارن مدارک کاری تحویل می‌دن. همین.
‫اوه. ممنون.
‫می‌تونم...
‫- بفرمایید. بفرمایید. ‫- باشه.
‫بیا اینجا.
‫خب، تو چه‌کار می‌کنی؟
‫قبلاً برنامه‌ریزی سفر رو
‫برای آدمای خیلی پولدار انجام می‌دادم.
‫ولی اوضاع سخت شده
‫برای همین مجبور شدم تغییر شغل بدم،
‫و دوباره رو پام وایستادم
‫با استفاده از یه سری ارتباطاتی که
‫تو بازار سفرهای لوکس ساختم.
‫براشون چه‌کار می‌کنی؟
‫خدمات سفارشی.
‫آره، ولی مثلاً چه‌کار می‌کنی؟
‫دارم مبهم حرف می‌زنم چون...
‫غیرقانونیه؟
‫این‌طوریه؟
‫مسئول آژانس مسافرتی لوکس بودن ‫یعنی نزدیک بودن به یه سبک زندگی
‫که هیچ‌وقت نمی‌تونستم ‫برای خودم داشته باشم.
‫برای همین، یه تصمیم گرفتم...
‫که یه کار یه کم احمقانه،
‫یه کم دیوونه‌وار، ‫و به شدت ترسناک انجام بدم
‫تا یه تیکه کوچولو ‫از اون زندگی رو برای خودم داشته باشم.
‫تا وقتی هنوز ‫می‌تونم ازش لذت ببرم، می‌دونی؟
‫آره.
‫دقیقاً می‌دونم چی می‌گی.
‫هیچ‌وقت اسکی نرفتم.
‫هیچ‌وقت دوستی کوتاه مدت نداشتم.
‫منم همین‌طور.
‫خیلی خب، خانم دیوانه.
‫نوبت توئه.
‫تو کافه هتل چه‌کار می‌کنی
‫اونم ساعت ۸:۳۰ صبح؟
‫- وای. ‫- اوه.
‫خب، منم برای کار اینجام.
‫برای یه سازمان غیرانتفاعی ‫برای بچه‌ها کار می‌کنم.
‫ما در واقع مراقبت پزشکی ‫رایگان برای یتیم‌ها فراهم می‌کنیم.
‫صندوق ملی ایتام.
‫جدی؟ مادر ترزا اینجاست.
‫نه. من یکی از رؤسای ‫بخش جمع‌آوری کمک‌هام.
‫و دیشب تورنمنت بزرگ
‫بینگوی شبانه‌مون بود.
‫و من ۲۴ ساعته نخوابیدم،
‫ولی تونستیم ۲۰ هزار دلار جمع کنیم.
‫برای همین می‌خواستم ‫پولای برده‌شده رو
‫تو بانک اون‌طرف خیابون واریز کنم.
‫ولی دریچه پیشخوان ‫بعد از ساعات کاری گیر کرده بود.
‫برای همین فقط دارم ‫وقت تلف می‌کنم تا بانک باز بشه.
‫من کارمو دوست دارم. ‫واقعاً، دوست دارم.
‫بچه‌ها فوق‌العاده‌ن.
‫ولی منم هیچ هیجانی تو زندگیم ندارم.
‫خیلی راحت میشه توی یه روال گیر کنی.
‫- واقعا همین‌طوره. ‫- می‌دونم.
‫و بعد، یهو می‌بینی ۴۳ سالته،
‫تنها با ماهی خونگیت زندگی می‌کنی.
‫من مسافرت نمی‌رم.
‫هیچ کارخودجوش...
‫مثل چیزی که گفتی،
‫یه کار دیوونه‌وار ‫و احمقانه و باحال نمی‌کنم.
‫من...
‫خب، از گفتنش متنفرم، رجینا.
‫رجی صدام کن.
‫باشه، رجی.
‫داری با یه غریبه
‫تو کافه هتل و در ساعت ۸:۳۰ ‫صبح نوشیدنی می‌خوری.
‫این دیوونه‌وار و احمقانه‌ست.
‫و فکر کنم یه کمم باحاله.
‫این شاید...
‫یکم زیادی تند باشه.
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫ولی حس می‌کنم ‫تو درست توی لحظه مناسب
‫وارد زندگیم شدی.
‫دقیقاً وقتی که می‌خوام بزرگ‌ترین ‫و دیوونه‌وارترین پرشو انجام بدم.
‫حتی نمی‌دونم یه پرش مثل این
‫تو زندگیم چه شکلی می‌تونه باشه.
‫حالا باید برم به اتاقم.
‫اتاقت اینجاست؟
‫جای نگرانی نیست. این...
‫دوست کوچولومه.
‫خواهش می‌کنم نگو تو اون کیف مدارک کاریه.
‫تو تفنگ داری.
‫آدمای تفنگ‌دار کارای اداری نمی‌کنن.
‫قضیه چیه؟
‫فکر می‌کنی من پلیسی چیزیم؟
‫نمی‌دونم تو چی هستی.
‫فکر کنم می‌خوای بهم بگی ‫اینجا چه‌کار می‌کنی.
‫فکر کنم می‌خوای اینو با یکی شریک شی.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫ولی دیوونه‌وار به نظر میاد.
‫خب، یکی از مشتریای سابقم،
‫یه قلمروی پادشاهی داشت
‫که از نظر فنی جزوی از گرجستان بود،
‫کشور گرجستان رو میگم، نه ایالت جورجیا.
‫اون... یه قلمروی پادشاهی داشت؟
‫خلعش کردن، و...
‫حالا اینجا توی ایالات متحده در تبعیده.
‫اون... میلیاردها دلار
‫به ارز لاری گرجستان...
‫پول نقد داره.
‫فقط همه‌شو به صورت نقد ‫با خودش از کشور خارج کرد.
‫معلومه که نمی‌تونه ‫از لاری‌هاش استفاده کنه.
‫تو یه آپارتمان استودیویی زندگی می‌کنه
‫با یه میلیارد دلار پول بی‌استفاده
‫که ازش به عنوان ‫میز استفاده می‌کنه.
‫برای همین بهش کمک کردم.
‫مثلا یکم پول نقد جمع می‌کنم.
‫با محافظش ملاقات می‌کنم،
‫و دلارای آمریکایی‌مو
‫با دو برابر ارزشش عوض می‌کنم.
‫بعد می‌رم بانک اون‌طرف خیابون،
‫لاری‌مو با دلار آمریکایی عوض می‌کنم.
‫خیلی ساده‌ست. جواب می‌ده.
‫و من اعتماد ساختم. ‫اون بهم اعتماد داره.
‫باشه.
‫تا الان با مقادیر کمی این کارو می‌کردم.
‫پنج هزار، ده هزار.
‫ولی امروز...
‫امروز دارم پرش انجام میدم.
‫امروز تو اون کیف،
‫۴۰۰ هزار دلار پول نقد دارم.
‫همه داراییم
‫و هر تعداد همکار که می‌تونستم ‫بهشون اعتماد کنم تا کمک کنن.
‫در یک ساعت دیگه.
‫محافظ یه پادشاه گرجستانی
‫میاد اون در رو می‌زنه...
‫و قراره منو یه مرد خیلی پولدار کنه.
‫این هیجان‌انگیزترین چیزیه
‫که تا حالا برام اتفاق افتاده.
‫می‌خوام پولا رو ببینم.
‫می‌خوای پولا رو ببینی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫وای خدایا، واقعیه.
‫وای، من تو عمرم ‫این‌قدر پول ندیدم.
‫اوه.
‫رجی، می‌خوام بهت اعتماد کنم...
‫ولی اگه احمقانه رفتار کنم چی؟
‫اگه تو یه روزی از زندگیم ‫احمق‌بازی در بیارم
‫که نباید احمق باشم چی؟
‫بیا با پولا بازی کنیم.
‫چی؟
‫منظورم اینه که پهنشون کنیم و...
‫فکر نکنم واقعاً اون‌قدر ‫که به نظر میاد باحال باشه.
‫خب...
‫می‌خوام برای معامله اینجا باشم.
‫- نه. ‫- می‌خوام بخشی از این باشم.
‫اصلا باید الان بری.
‫اگه زود بیاد، اون...
‫نه، من جایی نمی‌رم.
‫اوه، رجی.
‫ببین، هر دومون یه کم حالمون خوب نیست.
‫و این موقعیت دیوونه‌وار و خطرناکه.
‫و تو واقعا همچین آدمی نیستی.
‫باید برگردی به زندگی واقعیت.
‫اگه این خود واقعیم باشه چی؟
‫اگه کل عمرم اشتباه کرده باشم چی؟
‫شاید باید کاری که تو می‌کنی رو بکنم
‫و یه پرش انجام بدم.
‫نه.
‫نه، به هیچ‌وجه.
‫اگه اینو بذارم تو اون کیف،
‫یه ساعت دیگه ۴۰ هزار دلار دارم، نه؟
‫این یعنی دو برابر کمک ‫برای دو برابر یتیم‌.
‫نه.
‫یعنی، آره...
‫آره، از نظر تئوری ‫می‌تونی پولتو دو برابر کنی،
‫ولی همیشه احتمالش هست یه اتفاق بد بیفته.
‫لعنتی.
‫زود اومده.
‫لعنتی.
‫باشه، من می‌رم در رو باز کنم.
‫تو برو تو حموم و منتظر بمون.
‫نمی‌خوام وقتی میاد تو اینجا باشی.
‫فقط برو اونجا و منتظر بمون،
‫و در اون کیفو ببند.
‫رجی، تو یه آدم امن، ‫عادی و حوصله‌سربر هستی
‫با یه ماهی خونگی.
‫کار احمقانه‌ای نکن.
‫یه کار احمقانه.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫سلام.
‫چی می‌تونم براتون بیارم؟
‫یه نوشیدنی معمولی لطفا.
‫من جای دو نفر می‌خورم.
‫نه، نه اینکه، باردار باشم.
‫برای خودم و خدا.
‫و من...
‫کوپن صبحونه برای چند تا تخم‌مرغ دارم.
‫خیلی خب.
نوشیدنی صبحگاهی.
نوشیدنی صبحگاهی روز رو ‫یه کم غیر شفاف می‌کنه.
‫صبح بخیر.
‫چطوری؟ صبح بخیر.
‫خوبه که یه متخصص صبحونه‌ی ‫دیگه رو می‌بینم.
‫آره.
‫آره. می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم خوشم میاد ‫هر چیزی رو بخورم
‫که می‌دونم می‌تونه کود بشه.
‫خوبه.
‫آره. و غذامو مجانی گرفتم.
‫من کوپن صبحانه‌ی رایگان
‫از هتل‌های مختلف جمع می‌کنم.
‫و می‌تونی همه‌جا پیداشون کنی.
‫آره.
‫شهرای مختلف، ‫هتل‌های مختلف،
‫و می‌تونی هر جا ازشون استفاده کنی.
‫چون آدما تقریباً هیچ‌وقت چک‌شون نمی‌کنن.
‫پس من این تخم‌مرغا رو از یه هتل
‫تو بیورتون، اورگن گرفتم.
‫هی، خب...
‫من می‌دونم ساعت ۸:۳۰ ‫صبح تو کافه چه‌کار می‌کنم.
‫حوصلم سر رفته، و این آلباتروس ‫خواب‌آلود رو باید رد کنم بره.
‫نیازی نیست درباره زندگیم بدونی.
‫تو چی؟ اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫راستی، من چارلیم.
‫- الک. ‫- چرت نگو.
‫البته ببخشید. اسم مستعارت
‫به من ربطی نداره، پس ادامه بده.
‫این به طرز عجیبی هم خوشگذرونیه
‫و هم کار.
‫از خارج شهر تو هتل موندم
‫بخاطر یه کار.
‫چرت میگی.
‫چی؟ نه، این چرت نیست. من...
‫با مشتریای لوکس خیلی خصوصی کار می‌کنم
‫که نیاز به حریم خصوصی دارن.
‫چرت میگی. فکر کنم تا حالا
‫صبح به این زودی این‌قدر ‫چرت شنیده باشم.
‫- ببین سرکار خانم. ‫- سرکار خانم؟
‫- باشه. دوشیزه... ‫- «دوشیزه» شاید بدتر باشه.
‫ببین، خانوم.
‫ببخشید، ولی تو شروع ‫کردی به حرف زدن با من.
‫و یهو تو صورتم میگی که چرت میگم.
‫من به این نیاز ندارم.
‫امروز به اندازه کافی استرس دارم، فهمیدی؟
‫اوه، ببخشید بابت این.
‫بزرگ‌ترین معامله عمرم ‫داره انجام می‌شه.
‫چرت میگی.
‫رفیق، چه خبره؟
‫فقط ما دو نفر توی این کافه هستیم.
‫چیزی برای از دست دادن نیست.
‫نیازی نیست به من دروغ بگی.
‫بگذریم.
‫من بیخیالش میشم.
‫برمی‌گردم سراغ تخم‌مرغام. باشه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫این... عجیب‌ترین دستگیری تاریخه؟
‫اوه، نه، نه.
‫ببین، من یه استعدادی دارم.
‫می‌تونم بفهمم کی آدما دروغ می‌گن،
‫یه جورایی مثل یه دروغ‌سنج انسانیم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫از دیدنت خوشحال شدم. ‫من گایم، و یه کلاهبردارم.
‫اه، من چارلی کِیلم، ‫و حرفتو باور می‌کنم.
‫بچه‌ها، باید با چارلی کیل آشنا بشین.
‫اینو باور نمی‌کنین.
‫سلام.
‫من اهل ابینگتون ماساچوستم.
‫درسته.
‫- گروه خونی‌م ای‌بی منفیه. ‫- چرت میگی.
‫یه برادر دارم به اسم کارل.
‫چرت میگی.
‫چی بهتون گفتم؟
‫بچه‌ها! این فوق‌العاده‌ست. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫درسته. ممنون.
‫نه، من یه آدم حرفه‌ایم.
‫برای امرار معاش دروغ می‌گم، ‫و استعداد تو عجیبه.
‫تا حالا همچین چیزی ندیدم.
‫آره. آره. ‫خب، ممنون، رفیق.
‫تا حالا کسی گولم نزده.
‫- من اولین نفر می‌شم. ‫- ببخشید.
‫ولی فکر کنم من ضد گول خوردن باشم.
‫هیچ‌کس ضد گول خوردن نیست.
‫تو فقط توی فهمیدن نشونه‌های ‫دروغ خیلی حرفه‌ای هستی.
‫درسته.
‫این سرخ شدن،
‫یه جور خاص سرتو چرخوندن،
‫هر کاری که آدما وقتی دروغ می‌گن می‌کنن.
‫آره، می‌دونم علامت چیه.
‫و خب، من فکر می‌کنم آدمایی
‫که درباره علامتا مثل علم ‫حرف می‌زنن چرت میگن.
‫این یه علم و هنره.
‫- یه اجراست. ‫- دقیقاً.
‫دروغ تضاد بین چیزیه ‫که به دنیا نشون می‌دی
‫و حقیقتیه ‫که مخفیش کردی.
‫و علامت نقطه اصطکاک
‫بین این دو تا چیزه.
‫و مثل هر واکنش فیزیکی، ‫می‌تونه سرکوب بشه.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم. یه مرد ‫که می‌تونه علامتاشو سرکوب کنه.
‫حتما خیلی چرب‌زبونی.
‫من...
‫آره، فکر کنم به صورت فرضی ‫بزرگ‌ترین جامعه‌ستیز دنیا
‫می‌تونه منو گول بزنه، ‫ولی تو نه.
‫تو فقط یه آدم مهربون و ساده‌ای.
‫بازی شروع شد، چارلی کِیل.
‫خیلی خب. می‌خوای منو
‫به دوستای ترسناکت معرفی کنی؟
‫فکر کنم تو سردسته‌شونی.
‫حدس خوبیه.
‫من نقشه‌های کلاهبرداری رو می‌نویسم. ‫کل بازی رو طراحی می‌کنم.
‫گای نابغه‌ست.
‫- من منی هستم. ‫- سلام.
‫مشاور و مدیر صحنه اونم.
‫و نقش آدم بد رو بازی می‌کنم، ‫میان‌وعده‌ها رو درست می‌کنم.
‫چیزی لازم داری؟
‫منی، می‌تونی خودتو مشاورم بدونی
‫وقتی بتونی اینو درست بنویسی.
‫آره، فقط داشتم سعی می‌کردم...
‫اون گردن کلفت گروهه.
‫این جینه.
‫سلام، من جینم. ‫حسابدارم.
‫یه جورایی نابغه اعدادم، ‫مثل فیلم بن افلک.
‫فیلم «ویل هانتینگ نابغه».
‫نه، «حسابدار.»
‫تو کلاهبرداری‌های بزرگ مقدار ‫غافلگیرکننده‌ای ریاضی هست.
‫دیوید بازیگر درخشانیه.
‫می‌خوام قبل از خودش بگم ‫رفته مدرسه‌ی هنری جولیارد.
‫من مسئول کار روی شخصیت‌هام.
‫شاید زیاده‌روی به نظر بیاد،
‫ولی تو کار مجرمانه‌ی ما ‫فقط اجرا مهمه.
‫و آموخته‌هام توی جولیارد بهمون ‫برتری حس واقعی بودن رو می‌ده.
‫وای. والدینت حتماً خیلی بهت افتخار می‌کنن.
‫اونا درک، برایان و جو هستن،
‫و کلیف که اونجاست کارآموزمونه.
‫اون صورت‌جلسه می‌نویسه.
‫- چطوری؟ ‫- سلام.
‫- جلیقه باحالی داری. ‫- ممنون.
‫خیلی خب.
‫ببخشید اگه شکاک به نظر میام.
‫این روزها کلاهبرداری به چی میگن؟
‫کلاهبرداری رمزارز، سرقت هویت؟
‫این کارای مدرن مبتذل رو انجام نمیدیم.
‫شاید داری به آخرین ‫گروهی تو آمریکا نگاه می‌کنی
‫که یه کلاهبرداری بزرگ رو ‫به سبک قدیم اجرا می‌کنه.
‫چیزای قدیمی. ‫چیزای قدیمی.
‫لطفاً خفه شو.
‫کار اصلی‌مون «گرجستانی کثیف»‌ هست.
‫توی کافه می‌خواستم ‫این کارو با تو بکنم.
‫یه جورایی مثل گوش‌بریه،
‫ولی با طعم بین‌المللی.
‫خب چطور کار می‌کنه.
‫فرض کن من دروغ‌سنج انسانی نباشم.
‫خب، امروز صبح چی می‌شد؟
‫خیلی خب.
‫تماس اولیه خیلی مهمه.
‫باید طوری باشه که طعمه فکر کنه ‫خودش باهات وارد مکالمه شده.
‫مثل اینه مجبورش کنی ‫یه ورق رو بازی کنه.
‫بعد قلاب رو می‌ندازی.
‫تو این کلاهبرداری، داستان ‫درباره یه پادشاه از گرجستانه،
‫کشور گرجستان، نه ایالت جورجیا.
‫که از من به‌عنوان صرافی استفاده می‌کنه.
‫این مثل یه ایمیل کلاهبرداری بدردنخوره.
‫کی این چرت و پرتا رو باور می‌کنه.
‫اگه بخوای بفروشیش، نمی‌خرن.
‫ولی اگه مخفیش کنی، اگه وادارشون ‫کنی اعتمادت رو به دست بیارن،
‫اعتماد و اطمینانتو برای ‫رسیدن بهش به دست بیارن.
‫کنجکاوی و گربه‌.
‫آره.
‫بهشون یه ضرب‌الاجل می‌دی.
‫گرجستانیه یه ساعت دیگه میاد.
‫این آخرین معامله‌ایه ‫که قراره انجام بدم.
‫تو بازی هستی یا نه؟
‫پس طعمه یه ساعت وقت داره ‫بره سراغ دستگاه خودپرداز
‫و با هر چقدر پول نقدی ‫که می‌تونه بگیره برگرده.
‫بهش می‌گن «فرستادن دنبال پول».
‫ولی وقتی برن نمی‌تونی نگهشون داری.
‫حتماً به خودشون میان
‫و بعد دیگه برنمی‌گردن.
‫همیشه برمی‌گردن.
‫اینا آدمای خوبی نیستن، چارلی.
‫طمعشون همیشه ‫از احتیاط یا اخلاقشون قوی‌تره.
‫اینجاست که من میام وسط.
‫من به‌عنوان نوچه گردن کلفت ‫دیکتاتور گرجستانی پیدام می‌شه.
‫- من یه تفنگ دارم. ‫- خفه شو، منی.
‫آره، پس منی به‌عنوان نوچه گردن کلفت ‫دیکتاتور گرجستانی پیداش می‌شه.
‫من با خون مصنوعی آماده‌م، اون به ‫من شلیک می‌کنه، اونا فرار می‌کنن.
‫حس می‌کنن خوش‌شانس بودن ‫که جونشون رو نجات دادن.
‫و این‌جوری می‌ترکه.
‫و تموم میشه، گرجستانی کثیف.
‫داستانت حفره داره.
‫خب، اگه طعمه بخواد اون پول نقد رو چک کنه،
‫قبل از اینکه بذاره تو کیف چی؟
‫واقعاً باهوشی.
‫ما پول واقعی رو می‌ذاریم رو.
‫من از پول کلاهبرداری قبلی استفاده می‌کنم.
‫یه جورایی مثل حساب امانی کلاهبرداراست.
‫ما پولمون رو
‫بعد از کلاهبرداری موفق بعدی می‌گیریم.
‫در واقع یه کم گندش دراومده ‫و باید عوضش کنیم...
‫عالیه. امنیت شغلی داره، و هیچ‌کس ‫نمی‌تونه از گروه گای استعفا بده.
‫راستش من بعد از ماه مارس برنمی‌گردم.
‫چی؟
‫من توی برنامه‌ی پنج ان‌بی‌سی ‫یه شغل گیرم اومده.
‫کار رویاییمه.
‫وای. به افتخار کلیف.
‫ممنون.
‫امکان داره خطرناک بشه؟
‫نه. من همیشه از گروهم محافظت می‌کنم.
‫- وای. ‫- فقط فشنگ مشقیه.
‫فقط فشنگ مشقیه.
‫ولی فقط به تهدیدش نیاز داری.
‫و سه تا قانون داریم که هیچ‌وقت نمی‌شکنیم.
‫هیچ‌وقت زیاده‌روی نمی‌کنی.
‫همیشه می‌ذاری طعمه پیش بره،
‫و اگه طعمه حتی یه علامت ‫خطر نشون بده، درمی‌ری.
‫خب، من اونجا بودم، ‫شلوارم دور مچ پام بود
‫و داشتم از دست راهبه‌ها فرار می‌کردم
‫و داد می‌زدم «پرستویکا!»
‫نه، تنها کلمه‌‌ی روسی‌ای بود که بلد بودم.
‫چه زندگی‌ای دارید شماها.
‫اینو ببین.
‫- یه تعویض چهره‌ست. ‫- هی! اوه.
‫منی، باید اینو برام بفرستی
‫چون، خب، یه مدته
‫از این گوشی‌ها نداشتم.
‫می‌خوام اینو بذارم تصویر زمینه‌م.
‫من چند روز پیش با پشت سگم ‫یکی مثل اینو درست کردم.
‫رابین گفت، «شش ساله با هم دوستیم.
‫دیگه نمی‌تونم باهات رفاقت کنم.»
‫چی؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫مردک بی‌مخ.
‫این یه تعویض چهره‌ست.
‫این یه برنامه‌ی شخص ‫ثالث بر پایه فضای ابریه.
‫و تو همین الان یه عکس ‫از صورت گنده‌ت بارگذاری کردی
‫که میز ابزارمون هم توش بود.
‫با وسایل قابل شناسایی از کارای قبلی.
‫ببخشید، احمقانه بود. دیگه تکرار نمی‌شه.
‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم ‫یه کم اینجا خوش بگذرونیم.
‫ما اینجا نیستیم که خوش بگذرونیم.
‫خب، این حال و هوا رو خراب کرد.
‫کلیف، همه اینا رو تو صورت‌جلسه ننویس.
‫هی، منی.
‫چرا می‌ذاری این‌جوری باهات رفتار کنه؟
‫فقط وقتی یه کار ‫احمقانه می‌کنم این‌جوریه.
‫حقت نیست این‌جوری باهات رفتار بشه.
‫و اینم بگم که
‫این کارا واقعا نابغه نمی‌خواد.
‫تو بازی رو به همون خوبی گای بلدی.
‫بدون اونم می‌تونی انجامش بدی.
‫نه، نه، نه، نه. نمی‌تونم. من... بی‌خیال.
‫من... این‌جوری نیست که...
‫این‌جوری نیست ‫که ما خیلی صمیمی باشیم.
‫اون هیچ‌وقت رابین رو ندیده. ‫رابین ۶ ساله دوست صمیمیمه.
‫گای مربی منه. خب؟
‫می‌دونم هیچ‌وقت بهم خیانت نمی‌کنه، ‫و منم هیچ‌وقت بهش خیانت نمی‌کنم.
‫هوم.
‫هی، شش سال خیلی باحاله.
‫خیلی خوبه. تبریک می‌گم.
‫خیلی ممنون.
‫فکر نمی‌کردم برام اتفاق بیفته.
‫من، من یکی رو داشتم. ‫من...
‫لعنتی.
‫می‌تونم اینو از ابزار کار بردارم؟
‫چارلی، اونا رو باید نگه داریم. نه.
‫می‌دونی چیه؟ هر چی از اونا دوست داری بردار.
‫چیز مهمی نیست.
‫اوه، باشه.
‫تو که مشکلی نداری کلیف، درسته؟
‫آره.
‫خداحافظ رفقا.
‫من به ۴۵ تا ۱۰۰ عکس ‫رسمی چاپ شده نیاز دارم.
‫این کارو می‌تونی بکنی، کلیف؟
‫هی. هی.
‫سلام.
‫نگاه تو چشاتو دیدم وقتی داشتم ‫اون کلاهبرداری رو توضیح می‌دادم.
‫چه نگاهی؟
‫فکر کنم یه بخشی از وجودت ‫هست که، به این چیزا کشیده می‌شه.
‫و با استعدادت...
‫اه.
‫خب، نمی‌تونم بگم کنجکاو نشدم.
‫باحاله، رمانتیکه.
‫مثل یه بازی بزرگه. ولی...
‫ولی؟ چی مانعت می‌شه؟
‫خب، داری اینو با
‫یه عالمه اصطلاحات قدیمی
‫و هنر نمایشی و این‌جور چیزا ‫قشنگ جلوه می‌دی،
‫مثل یه چیزی که انگار از یه فیلم در اومده،
‫ولی در نهایت...
‫تو هنوز داری از آدمای صادق می‌دزدی
‫و من نمی‌تونم باهاش کنار بیام.
‫نمی‌تونی یه آدم صادق رو گول بزنی.
‫باور کن، هر آدمی ‫که ما گولش می‌زنیم یه مجرمه
‫که برای پول تو اون کیف ‫می‌کشه و می‌دزده.
‫ما فقط می‌ذاریم اونا تو یه ‫محیط امن این کارو بکنن.
‫می‌فهمم. پس فقط از مجرما ‫دزدی می‌کنید.
‫- دقیقاً. ‫- تو مثل دکستر کلاهبردارایی.
‫دقیقاً. همه‌ش نمایشه.
‫هیچ‌کس واقعاً آسیب نمی‌بینه.
‫من معمولاً یه گرگ تنهام.
‫ولی ایده داشتن یه گروه یه کم جذابه.
‫فردا می‌بینمت، چارلی کِیل.
‫احتمالاً. آره.
‫«۲۰ هزار دلار صندوق ملی ایتام؟»
‫عجب.
‫هی، گای!
‫بالاخره پیدات کردم. ‫باهات حرف دارم.
‫چی شده، چارلی؟
‫از سمت اشتباه ماشینت بیدار شدی؟
‫من دیشب اینو پیدا کردم
‫تو توده ابزار بلااستفاده‌ت.
‫برام عجیب بود که یه رسید بانکی داشتی
‫برای واریز ۲۰ هزار دلار ‫به صندوق ملی ایتام.
‫به نظر نمی‌اومد آدم خیری باشی،
‫برای همین یکم جستجو کردم.
‫یه مقاله تو روزنامه محلی پیدا کردم.
‫یه نفر این ۲۰ هزار دلار رو از یه زنی دزدیده
‫که برای یه شب خیریه بینگو
‫نگهش داشته بود.
‫کی از یتیما می‌دزده؟
‫این خیلی بده.
‫ولی یه جورایی این همون کاریه که ما می‌کنیم.
‫فکر می‌کردم گفتی
‫فقط آدمایی رو گول می‌زنید که مستحقش باشن.
‫آره، درسته.
‫خب، این زن برای خیریه کار می‌کرد.
‫اسمش رجینا گالوری بود.
‫خیلی خب.
‫خب، اون سه روز پیش ‫خودشو از روی یه پل پرت کرد.
‫عجب.
‫یه زن قدیس ‫که به یتیما کمک می‌کنه...
‫که... یه غریبه رو
‫تو کافه هتل ساعت ۸:۳۰ صبح فریب می‌ده
‫و حاضره ۲۰ هزار دلار ‫از پول خیریه‌شو ریسک کنه
‫چون خطرش براش هیجان‌انگیزه.
‫رجی طعمه بی‌نقصی بود.
‫هر آدم عاقلی از اونجا درمی‌رفت.
‫ولی اون از هر علامت خطری رد شد.
‫یه مرد با تفنگ، یه کیف پر از پول نقد،
‫یه پادشاه گرجستانی که پول‌شویی می‌کنه.
‫طمع کورش کرده بود،
‫دزد درونش کورش کرده بود.
‫اون خیلی آماده بود
‫که حتی وقت نداشتیم ‫بفرستیمش دنبال پول.
‫همون‌جا تمومش کردیم.
‫اون منو برد به اون اتاق،
‫پولشو گذاشت تو کیف،
‫و خدا رو شکر من کیف رو عوض کردم
‫چون وقتی دو تا مرد ‫جلوی پاش مُرده افتاده بودن،
‫اون چیزی که فکر می‌کرد ‫چهارصد هزار دلاره رو دزدید.
‫فکر می‌کنی یه ذره از اون پول
‫به یتیمای لعنتی می‌رسید؟
‫پس...
‫نه.
‫ناراحت نیستم که پول اون آدمو گرفتم.
‫و اگه نتونست با عواقب
‫کارای خودش کنار بیاد...
‫این تقصیر خودشه.
‫نه.
‫ببخشید. اون طعمه بی‌نقص نبود، باشه؟
‫اون فقط یه آدم بود.
‫و ببخشید، ولی فکر می‌کنم سوءاستفاده کردن
‫از یه آدم تو آسیب‌پذیرترین حالتش،
‫می‌دونی، یه اصطلاح ‫کلاهبرداری قدیمی برای این هست.
‫بهش میگن رذالت.
‫حداقل باید
‫این پول رو به خیریه برگردونی.
‫نه.
‫چرا.
‫وگرنه می‌رم سراغ پلیس.
‫هی، رئیس، ببخشید که حرفو قطع می‌کنم،
‫ولی یه طعمه خوب اون‌جا تو هتله.
‫اگه به پلیس زنگ بزنی،
‫شاید گیر بیفتیم شایدم نیفتیم.
‫ولی یه قرون از پول اون خیریه نمی‌بینی.
‫ولی اگه باهامون بیای ‫و کمک کنی این طعمه رو بازی بدیم،
‫من ۲۰ هزار دلار بهت میدم
‫و می‌تونی هر کاری ‫بخوای باهاش بکنی.
‫قراره چه‌کار کنیم؟
‫قراره از یه امدادگر دزدی کنیم
‫تا من بتونم، ۲۰ هزار دلار رو ‫به خیریه یتیما برگردونم؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫این طعمه، حسابی مشکوکه.
‫تو بازی هستی یا نه؟
‫گفتی کارت چی بود؟
‫از هر کاری یکم می‌کردم.
‫الان تو کار خدمات متفرقه‌ هستم.
‫قبلاً پیک بودم. مواد، ‫پست‌میت، هر چی.
‫ولی بعد با یه آدم ‫خیلی باحال آشنا شدم.
‫یه بازی ورق با ریسک بالا راه می‌ندازه.
‫یه یارو ماه پیش دندون طلاشو گذاشت وسط.
‫وای خدایا، خیلی جالبه.
‫خیلی خب، پسر. باید بپرسم.
‫خب.
‫این کیف چیه؟
‫می‌ری بانک، عوضش می‌کنی با دلار آمریکا.
‫تمیز و ساده.
‫هی، این... ببخشید، احتمالاً
‫یه کم داره می‌ترسوندت، نه؟
‫نه. نه، نه، نه، نه، این...
‫این یه چیز کاملاً واقعی و درست حسابیه.
‫- هی، تو... ‫- می‌شه بدی؟
‫اوه، آره. ببخشید.
‫فکر می‌کنی دوست گرجستانیت
‫مشکلی نداشته باشه اگه ‫منم یه چیزی بندازم وسط؟
‫اه.
‫برات سوءتفاهم نشه.
‫من، نمی‌دونم که...
‫نمی‌دونم جواب میده یا نه.
‫باید تو یه ساعت بعدی پولو جور کنی.
‫خیلی زود میاد.
‫خیلی وقت‌شناسه. ‫گرجستانیا این‌جورین.
‫اوه، آره. خب، این یه کلیشه ‫معروف درباره گرجستانیاست.
‫می‌تونم پولو بدون مشکل جور کنم.
‫آره، من به یه عالمه پول نقد ‫از بازی ورق دسترسی دارم،
‫و تا چند ساعت کسی نمی‌فهمه غیبش زده.
‫و تا اون موقع، اون چیزی ‫که گرفتم رو جایگزین می‌کنم.
‫احتمالاً می‌تونم ۴۰۰ هزار دلار بهت بدم.
‫من معتاد شرط بندیم.
‫برای همین وقتی عجیب رفتار ‫می‌کنم کسی بهم شک نمی‌کنه، می‌دونی؟
‫می‌تونی، ۴۰۰ هزار دلار ‫جور کنی؟ جدی؟
‫نمی‌دونم، عزیزم.
‫نظرت چیه؟ بیاریمش تو کار؟
‫مگه خل شدی، عزیزم؟
‫عقلش سالمه. ازش خوشم اومد.
‫آره. ولی شانس آوردی که ‫من تصمیم می‌گیرم، اسکچ.
‫پس، بیا اتاق ۷۰۳.
‫قبل از معامله بعدی که یه ساعت دیگه‌ست.
‫حله، رئیس.
‫هی، اسکچ، اسکچ.
‫از آشناییت خوشحال شدم.
‫خیلی خب، می‌بینمت.
‫اسکچ، اسکچ.
‫معامله یه ساعت دیگه ‫چه برگردی چه نه انجام می‌شه.
‫- آره. آره، مشکلی نیست. ‫- باشه. خوبه.
‫- یه ساعت دیگه می‌بینمت. ‫- حله.
‫منی، راست می‌گفتی. ‫این طعمه خوبه.
‫چی؟
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫ما باید بیخیال این کلاهبرداری بشیم.
‫راه نداره بیخیال این بشیم.
‫بحث ۴۰۰ هزار دلاره.
‫مشخصه که اون برای یه ‫مافیای محلی کار می‌کنه.
‫معلومه یه ریگی به کفششه.
‫اون معتاد شرط بندیه.
‫و اسمش اسکچه. ‫[به معنای مشکوک]
‫پای ۴۰۰ هزار دلار پول وسطه.
‫ببین، تو قانونارو بهم گفتی. ‫علامت هشدار ببینی، درمی‌ری.
‫فراموش کردم قانون اصلی رو بهت بگم:
‫اگه طعمه ۴۰۰ هزار دلار داشته باشه، ‫می‌دزدیش.
‫- اوه، وای. ‫- متأسفم، چارلی.
‫حرفات منطقیه.
‫ولی من به گای اعتماد دارم.
‫اگه بگه می‌شه انجامش داد، انجامش می‌دم.
‫کاش داشتی بهم دروغ می‌گفتی.
‫واقعا کاش دروغ می‌گفتی، منی.
‫ولی یه خبر کوچولو برات دارم.
‫این کلاهبرداری انجام نمی‌شه
‫چه خوشت بیاد چه نیاد.
‫اسکچ هیچ‌وقت از اون ‫خودپرداز برنمی‌گرده.
‫من بهش خبر دادم.
‫ببخشید، چارلی. اونا همیشه برمی‌گردن.
‫تو تنها کسی نیستی ‫که می‌فهمه یکی داره دروغ می‌گه.
‫[اینا کلاهبردارن، فرار کن!]
‫خیلی خب، حالا چی؟
‫اونجا بشین...
‫صدات در نیاد.
‫وقتی منی با تفنگش میاد تو
‫تا طعمه رو بترسونه، تو بدو برو تو حموم
‫و همون‌جا بمون.
‫باشه؟ همه‌چیز زودی تموم می‌شه.
‫این یه جور...
‫حقه‌ی جابه‌جاییه؟
‫مثلاً...
‫این یه تله‌ست و داری ‫سعی می‌کنی منو گول بزنی؟
‫که چی بشه؟
‫هم.
‫نمی‌دونم. شاید غرورمو ازم بگیری.
‫این منطقی نیست.
‫خب، پس چرا نمی‌ذاری برم.
‫این قضیه تقریبا تمومه.
‫نمیشه.
‫اسکچ از اشلی خوشش اومده.
‫اگه بری، ممکنه بترسونیش.
‫الاناست که پیداش بشه.
‫هی، با وجود همه‌چیز، ‫من بهت اعتماد دارم.
‫چرت میگی.
‫اون برگشت. چه عجب.
‫آره.
‫یه کم سخت‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم،
‫ولی بالاخره همه‌شو جور کردم.
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫آخ. آخ!
‫لعنتی!
‫چرا دخترا این کارو می‌کنن؟
‫اون تفنگ داره.
‫معلومه که اسلحه دارم.
‫فکر کردی چه‌جور معتاد شرط بندی هستم؟
‫گای؟ باید حقیقتو بهش بگی.
‫حقیقتو بهش بگو.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی، عزیزم؟
‫باشه، ببین، این ‫یه بازیه، باشه؟
‫یه کلاهبرداریه. ‫همه‌ش چرته.
‫آروم باش، عزیزم. باشه؟ ‫بابت همسرم عذر می‌خوام.
‫قبل از این که اون یارو ‫بیاد خیلی نگران می‌شه.
‫- گای! حقیقتو بگو، حالا... ‫- خفه شو، اشلی.
‫قبل از این که منی از اون در بیاد تو.
‫هی! خفه شو. خفه شو!
‫این دیگه بازی نیست.
‫برو تو حموم ‫و بذار کارمونو بکنیم.
‫گای، جدی میگم. ‫باید تمومش کنی.
‫- خفه شو. ‫- اینجا چه خبره؟
‫منی! نیا.
‫نه!
‫گای. کمکم کن!
‫گای!
‫چی؟
‫عوضی.
‫وای خدا. بچه‌ها، جمع شید!
‫تو هم بیا، کلیف.
‫کریسمس امسال زود اومد.
‫خیلی خب.
‫اول خبر بد.
‫باید جمع کنیم و سریع از شهر بزنیم بیرون.
‫و شاید یه نفر کمتر ‫شده باشیم که افتضاحه.
‫ولی من کیفو دارم.
‫همه پولمونو دارم ‫به علاوه‌ی ۴۰۰ هزار دلار.
‫بزرگ‌ترین
‫- دستاورد عمرمون! ‫- بیا.
‫«کوپن صبحانه رایگان
‫سان‌شاین این، دس موینز، آیووا.»
‫پولمون که توی اون کیف ‫بود رو دادی رفت؟
‫احمق لعنتی.
‫می‌کشمت.
‫لعنتی. پلیسا اومدن.
‫دارن میان. لعنت بهش!
‫چارلی کِیل.
‫عوضی.
‫عوضی. لعنتی.
‫عوضی.
‫پسر.
‫واقعاً این کارو کرد، نه؟
‫یعنی واقعاً تو رو این‌جا ول کرد که بمیری.
‫همون‌جور که گفتی این کارو می‌کنه.
‫این حروم‌لقمه رحم نداره.
‫- بهت گفتم. ‫- منی،
‫نقشه‌ت واقعاً جواب داد.
‫توی این کار ماهری، مگه نه؟
‫تو مثل...
‫مثل دکستر کلاهبردارایی؟
‫می‌تونی اینو کار اصلیت بکنی؟
‫نمی‌دونم. شاید. می‌تونه باحال باشه،
‫ولی دیگه نمی‌خوام به کسی آسیب بزنم.
‫نمی‌خوام یه رجینای دیگه داشته باشم.
‫ولی باید از اینجا در بریم.
‫به‌محض اینکه پلیسا گای رو بگیرن،
‫اون اونا رو مستقیم می‌فرسته سراغمون.
‫خب، حالا چی می‌شه؟
‫ما زیر پل همدیگه رو می‌بینیم،
‫این ۲۰ هزار دلار رو تقسیم می‌کنیم؟
‫نه، تو برش دار.
‫بده به یتیما. ‫از طرف من و رابین.
‫من حق نظر دادن ندارم؟
‫تو زیادی مهربونی.
‫برای همین بهش اعتماد کردم.
‫خیلی خب.
‫چه وضعشه؟
‫اینم از این!
‫«ترجمه از میثم موسویان»