ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫بله؟
‫چارلی.
‫خیلی وقته ازت خبری نیست
‫شناختی؟
‫آقای استرلینگ. ‫آره، خیلی وقت شده.
‫خدای من، بچه‌جون.
‫افتضاحه، نه؟
‫با پزشک قانونی صحبت کردم.
‫چیزی از پسرم نمونده
‫که حتی بتونم شناساییش کنم.
‫وحشتناکه، بچه‌جون.
‫بهت یه بار اجازه دادم فرار کنی، چارلی.
‫بهت زندگی دادم.
‫زندگی خیلی خوبی داری، درسته؟
‫خب، الان چی میشه؟
‫بگو کجایی.
‫به نفعته بگی کجایی.
‫چون هیچ‌جایی توی این کشور
‫اون‌قدری کوچیک نیستی ‫که بتونی پنهون بشی.
‫حتی اگه آب بشی بری تو زمین هم، ‫نمی‌تونی از دستم قایم بشی.
‫من یه پیرمرد پوست‌کلفتم ‫و چند سال از عمرم باقی مونده.
‫و همین چند سال باقی مونده‌ام ‫رو صرف پیدا کردن تو می‌کنم.
‫و از یه جایی بهت ضربه میزنم ‫که دردشو فراموش کنی.
‫و وقتی کشتمت، در نهایت...
‫می‌تونی ازم تشکر کنی.
‫حالا...
‫بگو ببینم، بچه‌جون...
‫دارم دروغ میگم؟
‫باید برم.
‫الان وظیفه‌ی توئه.
‫میری چارلی کیل رو پیدا کنی،
‫و بعدش زنگ میزنی
‫و ازم می‌پرسی
‫چند متر قبر بکنم.
‫[روز اول]
‫خب، توقع نداشتم ‫انقدر زود بشه
‫خودپرداز بزرگراه ۹۳.
‫دارم میرم اونجا
‫تو مشتمونه.
‫پیداش کردم.
‫آره، رفته غرب.
‫لس آنجلس.
‫[شصت و هشتمین روز]
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫منظورت چیه تگزاس؟
‫[نود و دومین روز]
‫آره. ازش پرسیدم.
‫فکر می‌کنی ازش نپرسیدم؟
‫خدا لعنتش کنه.
‫[۱۷۵مین روز]
‫[استرلینگ فراست]
‫[۲۱۱مین روز]
‫[۳۲۲مین روز]
‫آره، یه هفته پیش.
‫- نه، رفته. ‫- لعنت بهش.
‫[۳۶۵مین روز]
‫خب، سوال خوبیه.
‫اجازه بده خودمو معرفی کنم.
‫اسم من...
‫و من از اداره‌ی...
‫یک سال شده.
‫بیشتر از یک سال شده. ‫[۳۶۸مین روز]
‫بیشتر از یک سال شده ‫دارم قهوه‌های بد مزه می‌خورم
‫و توی مسافرخونه‌های کثیف می‌مونم.
‫غذاهای کثافتی که خوردم.
‫یک سال تمامه توی جاده‌ام.
‫واسه همچین چیزی داوطلب نشدم.
‫باید اونجا پیش تو باشم ‫و تجارت‌مون رو مدیریت کنم،
‫کارم رو انجام بدم.
‫نه این‌که یه فراری خلافکاری رو تعقیب کنم.
‫فکر می‌کردم حالیت کرده باشم.
‫این کار توئه.
‫و الان داری اعتراف می‌کنی
‫که توی کارت بدی ‫و مهارت کافی نداری.
‫نمی‌فهمم چرا کارتو کنار گذاشتی
‫تا همچین حرفی ‫رو به رئیست بزنی.
‫زنگ میزنم.
‫بله، پارکر؟
‫هی، یه چیزی توی کلورادو داریم.
‫احتمال داره دردسرهات تموم شده باشه.
‫بذار این ناشناس رو با دقت ببینم.
‫تموم شد. ‫پیداش کردیم.
‫فقط باید بدونم ‫چند متر قبر بکنم.
‫سرپاش می‌کنیم.
‫خب، ممکنه یه مقدار زمان ببره.
‫مثلا چند ماه.
‫بیهوشه، ‫جون فرار کردن نداره.
‫همین الان می‌تونم بلا سرش بیارم.
‫نه. دو ماه خوبه.
‫می‌تونم صبر کنم.
‫می‌خوام سر پا بشه.
‫بعدش بیارش پیش من.
‫بیرون بیمارستان منتظر بشین
‫تا مرخص بشه.
‫و دوباره اجازه نده ‫از دستت فرار کنه.
‫شوخیت گرفته؟
‫اگه فکر می‌کنی میرم توی یه مسافرخونه کثافت ‫وسط دنور...
‫منتظر میشینم
‫جیمی، چیکار می‌کنی؟
‫بی‌همه‌چیز.
‫هر کی پشت این ماجراست
‫سراغ منم اومده.
‫منم نمی‌خوام اینجا باشم.
‫اگه درست رفتار کنی، ‫می‌تونی راه بیفتی.
‫[دو ماه بعد]
‫جیکوب!
‫مراقب خودت باش، رفیق، باشه؟
‫ممنون. ‫موفق باشی.
‫جنل، دل‌تنگت میشم، خانم.
‫- خداحافظ، عزیزدلم. ‫- خداحافظ عزیزم. ممنون.
‫ادوین، حقیقت داره،
‫اما متاسفانه دارم میرم.
‫میرم تو سایت نقد ‫و بهتون پنج ستاره میدم،
‫شک نداشته باش.
‫خب، بابت صورت‌حساب بیمارستان،
‫نمی‌دونم روال کار چطوریه.
‫قسط‌بندی می‌کنید یا نه.
‫از روز اول همه هزینه‌هات رو پرداخت کردن.
‫خدای من.
‫قربون شکلت، اوباما.
‫چی؟ نه بابا. ‫یه نفر پرداخت کرده.
‫دو ماه بستری بودی.
‫توی اتاق تلویزیون‌دار بودی.
‫فکر کردی همینطوری مفتی بوده؟
‫نمی‌دونم، فکر کردم روال کارتون ‫مثل بیمارستان باشه،
‫آدم‌ها رو رد نمی‌کنید.
‫صبر کن، یه شخص پرداخت کرده.
‫صندوق‌عقب یا جلو؟
‫جفتش واسه من خوبه.
‫هی! باشه بابا.
‫خب...
‫بندازش زمین و دست‌ها بالا
‫به نظرت بلایی سرم میاره؟
‫غیر از این انتظار نمیره.
‫آره.
‫به طرز بیمارگونه‌ای ‫خیالم راحت شد.
‫می‌تونم شل شدن ماهیچه‌های مغزم رو حس کنم
‫که یک ساله آروم نگرفتن.
‫همه این‌ها، ‫هر کجا که رفتم،
‫حس کردم وقت اضافه بوده.
‫آره.
‫می‌دونستم آخر سر پیدام می‌کنه.
‫کاری نمی‌شد کرد.
‫ترجیع‌بند.
‫- ها؟ ‫- ترجیع‌بند.
‫تو رو برمی‌گردونه. ‫کاری نمی‌شه کرد.
‫تو ناتالی رو کشتی، درسته؟
‫درسته که استرلینگ جونیور ‫بهت دستور داده، اما...
‫تو اونو کشتی، درسته؟
‫داشبورد رو باز کن.
‫بردار.
‫بپذیر.
‫اگه رین‌ تین‌تین یا آن بولین هستی. ‫[اگه قهرمانی و موضع خاصی داری]
‫عجله کن وگرنه اون برنده میشه.
‫و بعد کم‌کم می‌بینم
‫باهام چیکار می‌کنی.
‫موسیقی امروزی خرج داره.
‫این مصنوعی بود ‫منو می‌کشه.
‫برای همین عاجزانه ‫از عشق می‌خونم.
‫درسته، ولی خشم و نفرت و درد
‫و ترس توش هست.
‫و نمی‌تونم این احساسات ‫رو توی خودم بریزم.
‫سعی کردم. ‫خب نه، در حقیقت دروغ گفتم.
‫ممکنه خودکشی ‫به علت مشکل مالی باشه
‫ولی غرور زیادی دارم
‫که قایم کنم ‫یا ازش بگذرم.
‫هر کاری تصمیم بگیرم انجام میدم ‫و تا مرگ ادامه میدم.
‫و فقط اون‌موقع‌ست
‫که از این آهنگ‌های کوچیک ‫پر طرفدار دست می‌کشم.
‫این آهنگ سه دقیقه‌ای.
‫می‌خوام تمامی بادکنک‌هاتو بترکونم.
‫می‌خوام همه شهرهات رو با خاک یکسان کنم.
‫فهمیدم تا وقت بازی ‫شوخی و مسخره‌ای در کار نیست.
‫بعدش هی، ‫کل روز رو ادامه میدم.
‫به حرفم گوش بده.
‫باید دعا کنم.
‫کل مسئله همین بود.
‫وقتی گیر افتادم ‫و نیازمند پولم،
‫به شانس تکیه نمی‌کنم
‫چون ترجیع‌بند آهنگ
‫تو رو برمی‌گردونه.
‫حال آدمو بهم میزنی.
‫[سلامی از آتلانتیک سیتیف]
‫این چیه؟
‫مثل صحنه‌ی فیلم رفقای خوب ‫که پِشی رو کشتن؟
‫باید همینطوری راه بریم؟
‫خودم میام بابا.
‫تر و تمیز کن. ‫اونو بپوش.
‫یه ساعت دیگه میام.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫سلام بچه‌جون.
‫چیزی می‌خوری؟
‫نه. آ...
‫آره.
‫بیاری بد نیست.
‫باشه.
‫پیدام کردی. ‫حالا چی؟
‫این یک سال چطور گذشت؟
‫نه. نه.
‫این یک‌سال ‫هر شب آروم و قرار نداشتم،
‫می‌دونستم چنین روزی میرسه.
‫حالا اون روز رسیده. ‫این افتخار رو نصیبم کن.
‫برنده شدی. ‫این افتخار...
‫تموم شدن بازی موش گربه رو نصیبم کن
‫و هر کاری که می‌خوای بکنی ‫رو تموم کن بره.
‫فکر کردی قراره چه اتفاقی بیفته؟
‫فقط می‌خوام حرف بزنم، خب؟
‫برد رو قبول کن، بچه‌جون.
‫ممنون.
‫بزرگ شده‌ی آتلانتیک سیتی هستی، درسته؟
‫خانواده‌ات اینجان، درسته؟
‫به قصد تهدید نگفتم.
‫فقط، می‌دونی،
‫یه‌کمی درباره‌ات خبر دارم، ‫این قضیه رو شنیدم،
‫و فکر کردم جالبه.
‫آره.
‫ولش کن. ‫اهمیت نداره.
‫صاحب این کافه
‫خانواده‌ی هاسپه.
‫بئاتریکس هاسپ، ‫آدم عجیبیـه.
‫آدم‌های چندان خوبی نیستن.
‫وارد که می‌شی ‫می‌تونی حسش کنی.
‫من می‌تونم، ‫سر میز که نشستم می‌تونم حس کنم.
‫جالبه
‫که این حس رو از پایه و بنیاد اینجا ‫می‌شه حس کرد.
‫و حتی با این‌وجود...
‫ترجیح میدم فقط توی همین کافه بشینم.
‫سعی کردم بازنشسته بشم.
‫سعی کردم گلف بازی کنم.
‫بدک نیست.
‫ولی باز برمی‌گردم سر خونه‌ی اول.
‫هیچ‌چیزی وجود نداره ‫که آدم رو به خوش جذب کنه
‫جز این‌که به دلایل نادرست...
‫توی حیطه‌ای مهارت داشته باشی.
‫مدیریت کافه
‫برای من اینطوره.
‫مهارت زیادی دارم.
‫به همون دلیل‌هایی ‫که بلد نیستم پدر باشم.
‫چطوره؟
‫حرف‌هام منطقیه؟
‫من پسرت رو نکشتم.
‫و می‌خوام بدونی
‫که اون...
‫و کزیمیر کین چیکار کردن.
‫و چرا اون...
‫- می‌دونم. ‫- می‌دونی؟
‫می‌دونم.
‫و درک می‌کنم.
‫منم بودم همین کار رو می‌کردم.
‫تو رو مقصر مرگ پسرم نمی‌دونم.
‫چی؟
‫استرلینگ،
‫این یه سال گذشته ‫دقیقا چیکار می‌کردیم؟
‫- دنبالت بودم. ‫- خب برای چی؟
‫چون فرار می‌کردی.
‫فرار می‌کردم ‫چون تو دنبالم بودی.
‫الان دقیقا جریان چیه؟
‫و حالا گرفتمت.
‫آره.
‫و حالا... چی؟
‫الان اگه بلند بشم ‫و برم بیرون،
‫چه اتفاقی میفته؟
‫برو.
‫ماشینت رو بردیم کارواش ‫و صحیح و سالمه.
‫توی پارکینگ غربیه. ‫بگیر.
‫ولی فکر نمی‌کنم بری.
‫کاریت ندارم.
‫و می‌دونی دروغ نمیگم.
‫ولی فکر می‌کنم کنجکاوی
‫چرا آوردمت اینجا.
‫می‌دونم کنجکاوت کردم.
‫می‌تونی با ویدئو بازی کنی؟
‫آره، فکر کنم.
‫و بازی کِیه؟
‫پس فردا.
‫۴۸ساعت وقت داریم.
‫و... و بابات مشکلی نداره
‫این رفیق مایه دارش رو اذیت کنیم؟
‫بابام؟
‫یادت اومد؟
‫از اوایل دهه هشتاد
‫کل اتاق‌ها رو شنود گذاشتم.
‫آره، شک ندارم.
‫به مدرک اعتماد دارم.
‫ولی اینو ببین.
‫این اتفاق...
‫قبل ملاقاتت با پسرم افتاد.
‫تنها توی دفترشه. خب؟
‫خط شخصیش زنگ می‌خوره.
‫اینجا نه.
‫- اینجا نه. ‫- اینجا نه.
‫یعنی اینجا بهم زنگ نزن.
‫که می‌دونسته ‫می‌تونم ردِ شماره رو بگیرم،
‫که همین کار رو هم کردم.
‫شماره صاحب کافه بود،
‫بئاتریکس هاسپ.
‫قبل این‌که کلیدهای کافه رو بهش بدم
‫سه تا توصیه به بچه‌ام کردم.
‫دو تای اولی مهم نیست.
‫سومی...
‫از بئاتریکس هاسپ فاصله بگیر.
‫اون رئیس باند «پنج خانواده»‌ست،
‫که دقیقا همونطوریه ‫که به نظر میرسه.
‫از اول چشم‌شون به اینجا بود،
‫اجازه ندادم دستشون برسه.
‫از این بابت خوشحال نیستن.
‫پسرم...
‫داشت با بئاتریکس
‫و پنج خانواده پشت سر من
‫معامله می‌کرد.
‫باشه.
‫امروز، یه جلسه
‫بین من و پنج خانواده برگزار میشه.
‫برای همین اینجام. ‫توی هتل اون.
‫کلیف از این‌که جلسه ‫توی زمین اون برگزار میشه خوشش نمیاد.
‫احمقانه‌ست.
‫بلایی سرم بیاره،
‫با سندیکای جنوب غربی ‫وارد جنگ شده.
‫امیدوارم انقدر دیوونه باشه.
‫و امیدوارم انقدر توی کارت بد نباشی
‫که دو بار پشت سر هم ‫دو تا استرلینگ رو از دست بدی.
‫کم‌کم دارم می‌فهمم چه خبره.
‫توی جلسه،
‫محافظت‌های قطعی‌ای رو قول میدن،
‫اطمینان زیادی داده میشه ‫و تنش بالا میره،
‫و دروغ‌های خیلی خیلی زیادی گفته میشه.
‫فکر خوبیه ‫که توی جلسه حاضر باشی.
‫تمامی این‌ها،
‫بهبودیم، ‫آروم و ملایم،
‫حتی پیدا کردنم،
‫فقط برای همین کاره.
‫پونصد هزار دلار پول نقد قانونی، ‫که امیدوارم...
‫به‌عنوان شروع رابطه مالی ‫مشترک‌مون در نظر بگیری.
‫و اگه نمی‌خوای...
‫بعد جلسه امروز بعد از ظهر ‫هیچ وظیفه‌ای نداری.
‫آشناپنداری.
‫دوباره بگو.
‫از بابت پول ‫و این‌که می‌تونم برم.
‫به مدرک اعتماد دارم.
‫پونصد هزار دلار ‫بابت امروز بعد از ظهر.
‫بعدش، آزادی بری.
‫به دنیا خوش برگشتی، چارلی کیل.
‫لعنتی.
‫و ضمنا،
‫امیدوارم فکر نکنی ‫خیلی احساساتی هستم.
‫بفرما.
‫بازش کن.
‫باشه.
‫دستتو ببر داخل. ‫زود باش.
‫هدیه‌ی من به تو، بچه‌جون.
‫لعنتی.
‫نگهبان!
‫نگهبان، جلوی اون دختر رو بگیرید!
‫اونو کشت.
‫وقتی ۲۵ سال تمام
‫دستور یه نفر رو اجرا می‌کنی،
‫پشت سرشون می‌ایستی ‫و سر تکون میدی،
‫پابه‌پاشون راه میری، ‫پشت سر همدیگه.
‫موقع انجام این کار، ‫باید برداشت خیلی طبیعی باشه
‫از این‌که از اون شخص خوشت میاد.
‫حتی اون شخص رو دوست داری.
‫نمی‌دونم، ‫شاید تو سگ‌ها باشه.
‫همم...
‫وقتی از دید بقیه اینطور به نظر میرسه
‫که دوست صمیمی اون مرد هستی،
‫به گمونم به دوست میره.
‫تو رو به خودش می‌گیره، ‫می‌کشه بالا،
‫باعث می‌شه کم کم ‫چیزی مثل عشق حس کنی یا...
‫یا ممکنه به جهت دیگه بره.
‫کم‌کم پخش میشه.
‫و همه بی احترامی ‫و بی توجهی‌ها
‫و این‌که همیشه ‫مثل سگ باهات رفتار می‌شد
‫یه جلوه‌ی رام شدنی بهت میده،
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫به همه جهت میره.
‫همین‌جا.
‫از اون پیرمرد متنفرم.
‫قایق تفریحی می‌خوام
‫از پیش.
‫باشه. ‫واست قایق می‌خریم.
‫خب، از اونجایی که پیشنهاد
‫بهتر و با احترام‌تری ‫نسبت...
‫به ده‌ها سال کار کردن ‫برای استرلینگ‌ها بهم دادی،
‫قبول می‌کنم.
‫فقط بگو چند متر قبر بکنم.
‫آره، آره، آره، ‫خوبه می‌شنوم،
‫اما به همین سادگی نیست.
‫اگه بفهمن ما
‫ارتباطی با مرگش داشتیم،
‫ثمره خوبی نداره.
‫جنگ میشه.
‫و آره، جنگ.
‫پس می‌خوای تصادفی جلوه بدم؟
‫خب، بهتر از اون.
‫با زمان‌بندی مرگش، ‫مردم مشکوک میشن.
‫نه. بهترین کار، فرصت مناسب.
‫یه قربونی می‌خوایم.
‫یه نفر با انگیزه‌ی قابل باور
‫که بتونیم یه نقشه درست بکشیم
‫تا سپر بلا بشه.
‫چی انقدر خنده داره؟
‫خیلی‌خب.
‫اینجاست.
‫خوبه.
‫حالش چطوره؟
‫خوب شده؟
‫آره.
‫[چارلی]
‫بذار کنار صندلی.
‫می‌خوام سوپرایزش کنم.
‫بقیه چیزا حاضره؟
‫تقریبا.
‫خدمات اتاق.
‫بازش کن.
‫دستتو ببر داخل. ‫زود باش.
‫بردارش. ‫چیزی نیست.
‫هدیه‌ی من به تو، بچه‌جون.
‫لعنتی.
‫نگهبان!
‫ جلوی اون دختر رو بگیرید!
‫اونو کشت.
‫نگهبان!
‫شما؟
‫نه، اشتباه گرفتید.
‫ بله؟ نه.
‫بله.
‫چی؟
‫نه.
‫مامور کلارک، بفرمایید.
‫خدا رو شکر.
‫می‌دونستم که آخر شماره‌ات
‫رند بود.
‫فقط نمی‌تونستم...
‫سلام، چارلی کیل هستم،
‫از جویس و آیرین.
‫بهم کارتت رو دادی.
‫- لوکا بودی، درسته؟ ‫- آره.
‫- برادرزاده اون پیرمرد. ‫- چارلی.
‫خیلی‌خب، نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫به توضیح دادن، ‫اما...
‫خیلی‌خب، ‫از آخرین باری که حرف زدیم،
‫خودم رو توی...
‫بهتره بگم، ‫یه وضعیت خاص دیدم.
‫خبر دارم. ‫چارلی، اینطوری می‌تونم کمکت کنم.
‫همین الان خودتو به پلیس تحویل بده.
‫خودتو تحویل نده.
‫آره، برنامه‌ام همین بود.
‫- کجایی؟ ‫- آ،
‫خب، آتلانتیک سیتی‌ام.
‫مطمئن نیستم که توی اخبار دیدی،
‫یا سرویس مخصوص اف‌بی‌آی داری.
‫ولی آره، ‫توی وضعیت خیلی بدی‌ام.
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫فکر می‌کنی الان کجام؟
‫اینجایی؟
‫به خشکی شانس.
‫اف‌بی‌آی اینجاست؟
‫پرونده خلافکاری فرنز فردینانده.
‫پرونده دست اداره‌ست، ‫و من مسئول پرونده‌ام.
‫خدای بزرگ، ‫ناراحت نشی‌ها ولی فکر می‌کردم
‫کارمند دون پایه باشی، ‫مثل راننده تاکسی واسه جاسوسی.
‫خب، آره، ترفیع گرفتم ‫و مدیون توام.
‫ایمیلی که فرستادی ‫رو ردیابی کردم،
‫و کزیمیر کین رو گرفتیم.
‫موفقیت بزرگی بود.
‫دستگیرش کردی؟ ایول!
‫رفیق، توی اخبار ندیدم.
‫نه، ندیدی.
‫ببین، گفتی مسئول پرونده‌ای، درسته؟
‫تو مسئول پرونده‌ای، می‌تونی کمکم کنی
‫چون می‌دونی که من مقصر نیستم.
‫برام پاپوش دوختن، می‌تونی نجاتم بدی.
‫اه، نمی‌دونم. ‫نه، یه ویدئو هست.
‫یه عالمه ویدئو ازت تو دوربین‌های ‫مداربسته هست،
‫که داری رو به استرلینگ اسلحه می‌کشی.
‫بعد برق میره.
‫برق که میاد یارو مُرده. با همون اسلحه‌ای که ‫دست تو بوده بهش شلیک شده.
‫ببین،
‫من تا وسیله رو از
‫جعبه نکشیده بودم بیرون
‫نمی‌دونستم چی داخلشه.
‫بعدش برق رفت و بعد یارو مُرد.
‫ولی من شلیک نکردم.
‫دو بار باهاش شلیک شده.
‫بالستیک، اثر انگشت، هر چی بگی. ‫تو صحنه جرمه.
‫من...
‫آخه چطوری؟ ‫تف توش. خب؟
‫آخه چطوری؟
‫الان کجایی؟
‫توی یه اتاقم.
‫کلیف رو تو جمعیت گم کردم،
‫بعدش،
‫الان چند ساعته تو یه اتاق ‫قایم شدم.
‫بعد کلید رو از اتاقک نظافت کش رفتم
‫چون کارت‌ها رو می‌ذارن توی این چرخ‌ها
‫و الان هم اینجام.
‫وایسا، هنوز تو هتلی.
‫آره، ولی
‫تا بیست دقیقه دیگه اتاق رو تحویل میدن،
‫واسه همین باید یه کاری بکنم.
‫از هتل بیا بیرون!
‫خیلی خب، ماشینم تو بخش غربیه.
‫البته اگه بتونم برم اونجا.
‫می‌تونم برم اونجا؟ ‫اوضاع چطوره؟
‫نرو پیش ماشینت. خل شدی؟
‫کل پل‌ها باجه بازرسی دارن.
‫کل جزیره رو تعطیل کردن.
‫نرو پیش ماشینت.
‫باشه. پس میام پیش تو.
‫توی کافه ای ‫دارم میام پیشت.
‫نه، نه، نه.
‫میام پیشت یه فکری بکنیم، خب؟
‫حلش می‌کنم. من کارم رو بلدم.
‫چارلی، نه. چارلی گوش بده...
‫- گوش کن به ما. ‫- با هم حلش می‌کنیم.
‫- گوش بده... ‫- چون من مقصر نبودم.
‫مهم نیست. ‫مهم نیست مقصر تویی یا نه.
‫مهم نیست حلش کنی یا نه.
‫حقیقت اهمیت نداره.
‫اگه بئاتریکس هاسپ و پنج خانواده
‫استرلینگ رو کشته باشن و واسه ‫تو پاپوش ساخته باشن،
‫تنها هدف تو باید این باشه
‫که زنده از جزیره بری بیرون.
‫بین من و تو و یه گوشی یدکی باشه،
‫اگه خودت رو تحویل بدی، ‫نمی‌تونم قول بدم زنده می‌مونی.
‫کسی رو تو شهر می‌شناسی؟
‫می‌تونی بری یه جای امن؟
‫آره.
‫شاید.
‫دنبال یه خانم مو بلوند هستیم،
‫با لباس گلدار پولکی.
‫خبری تو لابی نیست. تمام.
‫وای خدا.
‫یه زن توی حیاطه.
‫چی چی، عزیزم؟
‫یه زن تو حیاطه که چهار دست و پا ‫داره میره زیر خونه.
‫فکر کنم می‌خواد از راه مخفی بره.
‫اوه.
‫سلام، ام، چطوری؟
‫گیر آوردی من رو دیگه.
‫نه، جدی هستم.
‫اذیت نکن. خیلی خزیدم.
‫پلیس‌ها. پلیس‌ها همین الان
‫تو روز یکشنبه جلوی در خونه‌م هستن.
‫باید به دختر کوچولوم توضیح بدم پلیس ‫اینجا چی می‌خواد.
‫این چیه تنت کردی؟
‫نه. می‌دونی چیه؟ ‫نمی‌خواد بگی.
‫می‌دونی، باید به شاستا توضیح بدم.
‫«اوه، اون زنه که داره زیر خونه چهار ‫دست و پا میره،
‫خاله چارلیته.
‫که وقتی سه سالت بود یه بار دیدیش.»
‫از دیدنت خوشحال شدم. خیلی زیاد.
‫ای خدا. ببین ام، روغن زیتونی چیزی داری؟
‫- چی؟ ‫- فقط واسه...
‫چه عجیب. بیخیال.
‫می‌دونی الان باید تا پیش پلیس ‫همراهیت کنم دیگه؟
‫- نکن تو رو خدا. ‫- آره.
‫اگه نبرمت تا آخر عمرم حسرت می‌خورم.
‫ببین، می‌دونی که دلم نمی‌خواست با این سر ‫و وضع بیام اینجا. خب.
‫آخرین چیزی که خودمم می‌خوام اینه که ‫این شکلی بیام اینجا.
‫خب؟ خودت می‌دونی. فقط یه چیز ‫ازت می‌خوام.
‫- اوه، فقط یه چیز. ای خدا! ‫- یه چیز!
‫یه چیز بده و بعدش میرم.
‫- چرا منم همیشه باید با تو بدبختی بکشم؟ ‫- داداش.
‫وقتی فقط بلدی گند بزنی باید نجاتت بدم.
‫تو ویران گری.
‫ای خدا. ام. ام.
‫- فقط... ‫- میشه ساکت باشی. اون...
‫شرمنده.
‫ببین، می‌خوام بدونم...
‫تو...
‫برات...
‫چند سال پیش برات...
‫پول رو میگی؟
‫خب الان چی می‌خوای؟
‫می‌خوای بابتش ازت تشکر کنم؟
‫- من... ‫- یا پول می‌خوای؟
‫پول می‌خوای؟
‫نه، نه.
‫ببین، نمی‌دونستم پول رو گرفتی یا نه.
‫فقط خواستم بدونم
‫به دستت...
‫رسیده یا نه.
‫خیلی خب، ببین،
‫من دو دقیقه‌ای می‌تونم بزنم به چاک.
‫فقط کشتی بابا رو می‌خوام.
‫ام.
‫ممنون. ممنونم ازت.
‫قابلت رو نداشت خبرت.
‫وای خدا.
‫من اونجا منتظر می‌مونم.
‫سلام.
‫من چارلی هستم. ‫خواهر مامانت.
‫یعنی میشم خاله‌ت.
‫شنا بلدی؟
‫شنا بلدم؟
‫چند سالی میشه شنا نکردم.
‫چطور؟ شبیه شناگرهام؟
‫من...
‫باشه.
‫کی فکر می‌کرد از پسش برنمیام؟
‫کی بهم شک داشت؟
‫سلام خانم.
‫اون...
‫آره، منم با مامانت.
‫آره.
‫خب، بابا، شرمنده،
‫یعنی بابابزرگ ما رو با کشتیش می‌برد گردش،
‫بعد مجبورمون می‌کرد شنا کنان خودمون ‫رو برسونیم به ساحل، پس...
‫باحال بود.
‫من شنا کردن رو دوست دارم.
‫جدی؟ خوبه.
‫من ازش متنفرم.
‫پس چرا شنا می‌کردی؟
‫خب، گمونم به دلایلی شنا کردنم خوب بود و...
‫می‌دونی، آدم وقتی میره تو آب،
‫جز شنا دیگه چیکار می‌تونه بکنه؟ ‫نه؟
‫شاستا.
‫خاله چارلی اومده بود خداحافظی کنه.
‫باهاش خداحافظی می‌کنی؟
‫خداحافظ.
‫عزیزم، اون چیه تو موهای جن؟
‫بابلیسه. می‌خوام موهاش رو فر کنم.
‫خاله چارلی انداختش زمین.
‫خیلی خب. شرمنده‌م بابتش.
‫واسه موهای خودمه.
‫خب دیگه.
‫شاستا بچه گلی به نظر میاد.
‫شرمنده که نشد...
‫خب، یه مشکلی پیش اومده که باید ازش ‫خلاص شم.
‫ولی بعدش اگه اجازه بدی،
‫می‌دونی، دلم می‌خواد...
‫یعنی حداقل باید صحبت کنیم، نه؟
‫نه.
‫یعنی یه دنیایی هست که بتونیم توش ‫بشینیم صحبت کنیم.
‫درباره قدیما صحبت می‌کنیم،
‫درباره بابا،
‫کاری که کردی،
‫چیزهایی که با حقیقت گفتنت و
‫این مزخرفات به فنا دادی.
‫می‌تونی درباره زندگی من،
‫درباره بچه‌م و زندگی که ساختیم ‫یاد بگیری.
‫ولی تو این زندگی رو انتخاب نکردی.
‫اون «برنامه‌ی چارلی» نیست.
‫فکر کردی من خودم این زندگی رو انتخاب کردم؟
‫فکر کردی من این زندگی رو دوست دارم؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی دوست داشتن؟ دوست داشتن چیه؟
‫برام مهم نیست.
‫آره. می‌دونی چیه؟ آره.
‫زندگیت همینه.
‫و یه روزی باید اعتراف کنی،
‫که خودت این زندگی رو انتخاب کردی.
‫این مشکل چیزی نیست که
‫هی پات بهش باز بشه.
‫خودت انتخابش کردی،
‫که کدوم گوری بری،
‫آزادانه و بیخیال و شاد واسه خودت ول بگردی.
‫و شرط می‌بندم مردم دوستت دارن.
‫و می‌دونم خیلی دارم نیش دار حرف میزنم،
‫ولی نمیگم حرفم اشتباهه.
‫تو آدم مهربونی هستی.
‫ولی تصمیم گرفتی این مهربونیت رو خرج بقیه کنی
‫و راه خودت رو بری.
‫ولی نمی‌دونم. شاید درستش همینه.
‫می‌دونی. یعنی...
‫مطمئنم کارهای خوب هم می‌کنی.
‫مطمئنم کسایی هستن
‫که به یه آدمی مثل تو نیاز داشته باشن.
‫ولی ما؟
‫ما زندگیمون خوبه.
‫اه!
‫الو؟
‫من چرا باید بیام استرلینگ رو بکشم؟
‫کجایی؟
‫می‌دونی داشت چیکار می‌کرد؟
‫داشت زندگیم رو پسم می‌داد.
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد من بزنم بکشمش.
‫می‌فهمی دیگه؟
‫ببین، آدم‌ها یه کارهایی می‌کنن. ‫کجایی؟
‫صدای گلوله رو از تاریکی شنیدی.
‫به نظر میومد از سر میز شلیک شدن؟
‫آره کلیف؟
‫نه.
‫کجایی؟
‫ببین، برامون پاپوش دوختن. ‫برای تو هم.
‫ناراحتم، ولی دیگه پای جفتمون گیره.
‫می‌خوای بدونی کی اون پیرمرد رو زد کشت،
‫پس پامون با هم گیره.
‫بذار بیام پیشت.
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫کلیف، کجایی؟
‫خیلی خب. روی یه کشتیم.
‫چی چی؟
‫شهر مارینا؟ اسکله دوازده.
‫سلام، رئیس. من کلیف لگرند هستم.
‫گوش کن، من تو کشتیم هستم،
‫تو اسلکه دوازده لنگر انداختم.
‫و چارلی کیل داره میاد اینجا پیشم.
‫آره.
‫آره، می‌تونم اینجا نگهش دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بله، خانم.
‫بله. بله.
‫خانم هاسپ، خوشحال شدم.
‫هی.
‫سلام.
‫چه سریع اومدی.
‫آره.
‫می‌دونی، چه تصادف عجیبی.
‫من خودم...
‫آره، بگذریم.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫آره. چه کشتی قشنگی.
‫اسلحه‌ای که پلیس تو صحنه جرم ‫پیدا کرده
‫ببین رفیق، من فقط دوباره می‌تونم
‫تعریف کنم چی شد.
‫دستم رو بردم داخل.
‫گفتم، «این چه کوفتیه؟»
‫کشیدمش بیرون، برق رفت،
‫بعدش...
‫- بعدش. ‫- بعدش.
‫بعدش...
‫یه چیزی درخشید.
‫این رو یادم رفته بود.
‫ژتن، ژتن
‫دستش بود.
‫درخشید، یا شروع کرد به درخشیدن،
‫انگار روشن شد.
‫منطقیه؟
‫خب، گاهی اوقات کافه ها یه ژتن‌هایی دارن
‫که تو تاریکی محض امنیت می‌درخشن.
‫وقتی برف رفت، شلیک کننده یه هدف می‌خواسته،
‫مخصوصاً اگه می‌خواسته تو جمعیت جا بیفته
‫یا نمی‌خواسته آژیر بینش شب رو روشن کنه
‫یا از یه اسلحه با دوربین مادون قرمز استفاده کنه.
‫ژتن رو از کجا آورده؟
‫فکر کنم وقتی نشسته رو میز بوده.
‫همیشه با یه ژتن همچین کاری می‌کرد.
‫اوه لعنتی، راست میگی.
‫آره، یادمه.
‫خب، هر کسی بشناسدش این رو می‌دونه.
‫بئاتریکس هاسپ هم این رو می‌دونه.
‫آره.
‫ولی شاید من بگم تف توش.
‫بخوام تحویلت بدم.
‫بیخیال حقیقت و این مزخرفات. ‫محض اذیت کردنت.
‫آره...
‫گمونم می‌خوام شرط ببندم
‫که تو یه مقدار شبیه منی
‫و می‌خوای ببینی هر کسی که واقعاً
‫این کار رو کرده به سزای عملش میرسه
‫چون تو هم پیرمرد رو دوست داشتی.
‫خب، چیکار کنیم؟
‫چه می‌دونم بابا.
‫نظرت چیه؟
‫شاید مشکل از دندشه.
‫آره، شاید.
‫لطف می‌کنی آیپدم رو از اون پایین بیاری؟
‫همون پایینه.
‫باشه.
‫هاه.
‫کلیف. کلیف.
‫میان ژتن‌ها رو می‌ذارن رو میز
‫جلوی مدارک ویدئویی،
‫با اثرانگشت تو روی اسلحه.
‫بد دستی بهت خورده، چارلی کیل.
‫راه فرار نداری.
‫کثافت!
‫قربان، میشه همونجا بمونید؟
‫هی، شنا کرد رفت.
‫شنا کرد اونوری رفت.
‫از اون سمت کشتی رفت.
‫- چارلی کیل. ‫- کلیف لگرند،
‫من مامور ویژه اف‌بی‌آی، لوکا کلارک هستم.
‫وای. خوبید؟ چشمتون داغون شده.
‫نه، خوب نیستم. ولی مهم نیست.
‫چارلی کیل، همونی که استرلینگ رو کشته،
‫داره فرار می‌کنه.
‫ما نیومدیم درباره پرونده آقای استرلینگ صحبت کنیم.
‫- چی؟ ‫- میشه برامون تایید کنید؟
‫این صدای شماست که ضبط شده؟
‫به پدرت زنگ بزنم؟
‫نه، به پدر عوضیم زنگ نمی‌زنیم،
‫خودم حلش می‌کنم.
‫هی، می‌خوای صداش رو زیاد کنم؟
‫خودم حلش می‌کنم.
‫پس بگو چیکار کنم.
‫کلیف لگرند، شما بابت قتل
‫جری و ناتالی هیل بازداشتید.
‫راه فراری نداشتم.
‫ممنون.
‫نه.
‫ممنون. از تو ممنونم.
‫این دومین پرونده مهمیه که تو این شش ماه
‫به لطف تو حل کردم.
‫اه.
‫خوشحالم دستگیرش کردی.
‫اون رو که آره، ولی نه.
‫کلیف دیگه رفته بود رو مخ بئاتریکس هاسپ.
‫سر مرگ استرلینگ بزرگ بد بهش نارو زد.
‫اون...
‫به نظرت چرا الان دستگیرت نکردم؟
‫چون ما با هم دوستیم.
‫درسته، هنوز گیرش ننداختیم،
‫ولی خبرها پیچیده.
‫از طرف سندیکای جنوب غربی تحت محاصره‌ست،
‫خبر خوبی واسه ماست.
‫بگذریم.
‫خب، ببین...
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم،
‫ایندفعه دوستانه.
‫شغل می‌خوای؟
‫سوال که ضرر نداره.
‫باشه.
‫ولی شماره‌م پیشت بمونه.
‫با این اوضاع باهات در ارتباط باشم،
‫یک ساله میشم رئیس اداره.
‫خب، قدم بعدیت چیه؟
‫به تو چه... مگه پلیسی؟
‫مراقب خودت باش، رفیق.
‫بفرما، عزیزم.
‫بازم بیا، خب؟
‫بله.
‫چارلی کیل.
‫می‌دونی من کیم؟
‫آره. یه حدسی میزنم.
‫بئاتریکس هاسپی دیگه؟
‫آره.
‫آره، خودمم همین فکر رو می‌کردم.
‫خب، گوش بده چارلی،
‫من همراه پنج خانواده هستم.
‫با هر پنج‌تاشون؟
‫آره، صدات رو بلندگوئه.
‫ما خوردیم به جنگ.
‫هم هزینه‌ش زیاده هم دردسرش.
‫و چیز خوبی هم نیست. بده.
‫میشه گفت ویرانگره.
‫و نیاز نبود اصلاً جنگی راه بیفته.
‫ولی راه افتاد. به خاطر تو.
‫خب، مخالفم.
‫اخلاقت کلاً همینه.
‫ببین، از رو ادب زنگ زدم.
‫می‌دونم زندگیِ یه سال گذشته‌ت به چه وضعی بوده.
‫تازه اونموقع واسه استرلینگ کار می‌کردی،
‫که با نوار کاست رو رستوران نظارت داشت.
‫از طرفی ماها،
‫یه سندیکای جرم کاملاً مدرن هستیم.
‫از دست ماها تو هیچ
‫سوراخ موشی نمی‌تونی قایم شی.
‫پیدات می‌کنیم.
‫و مرگت نه آسون خواهد بود، نه سریع.
‫مگر اینکه...
‫و وقتی قطع کنم تاریخ انقضای پیشنهادم تموم میشه.
‫کلیف گفته بود مثل دیوونه‌ها می‌تونی دروغ گفتن ‫ملت رو تشخیص بدی.
‫همین الان برگرد،
‫واسه خانواده هاسپ کار کن،
‫و ببینیم چی میشه.
‫آخه یه نگاه به جاده بنداز، بچه جون.
‫از این زندگیت
‫خوشت میاد؟
‫اه، نمی‌دونم.
‫اه، تو این زندگیم واردم.
‫فقط همین برام مونده.
‫آها.
‫فکر می‌کنی تا کی می‌تونی با این وضع ‫زندگی کنی؟
‫خب، بی...
‫باید ببینیم چی میشه.
‫ها؟
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.