ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫شماها از این‌که دفعه‌ی قبل نشونتون دادم...
‫چطور یه ساندویچ خارج از منو ‫درست کنین خوشتون اومد.
‫برای همین امشب دوباره انجامش میدم.
‫اول با نون پنیری/گیاهی ایتالیایی‌تون ‫شروع می‌کنین.
‫ادویه‌ی چیپوتله و سس سیر آیولی ‫رو اضافه کنید.
‫خودتون می‌دونین چطوریه.
‫و حالا پنیر رو روش میچینم.
‫همیشه از من می‌پرسن...
‫بعد تیک‌تاک می‌خوای چه کار کنی.
‫و راستش این سوال ‫منو به وحشت میندازه،
‫مخصوصا وقتی که من از تکاوری ارتش ‫اومدم بیرون.
‫یه سال پیش من پر از احساس...
‫گمشدگی و ناامیدی بودم.
‫خودتون می‌دونین چطوریه.
‫اما فعلا من در مورد...
‫محتویات ساندویچم حرف میزنم...
‫چون این‌جوری می‌تونم ‫خلاقیتم رو بروز بدم.
‫و من خیلی در مورد تغییر دادن ‫سس آیولی...
‫و انواع مختلف گوشت هیجان دارم.
‫و بعدش می‌خوام توی ‫دنیا کار خیر انجام بدم...
‫مثلا خدمات اجتماعی انجام بدم،
‫و به تولید محتوای یوتیوب هم ‫فکر می‌کنم.
‫بچه‌ها می‌دونین که من ‫برای لایک گرفتن این کارو نمی‌کنم،
‫اما فکر می‌کنم خیلی خوب میشه...
‫اگه بتونیم امشب به ۱۰۰ هزار لایک برسیم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، امروز کجا میریم؟
‫اوه، هاوایی.
‫کلی دنبالش گشتم تا پیداش کنم.
‫تا حالا اون‌جا بودی؟
‫اوه، آره. من همیشه میرم هاوایی.
‫خب، اگه برنده بشم ‫تو رو می‌برم.
‫خب، بهتره زودتر برنده بشی،
‫چون فکر کنم استاد دانشگاهم گفت...
‫که هاوایی قراره تا حدود ۳۰ سال دیگه...
‫بره زیر آب.
‫سلام، سارا.
‫سلام.
‫سلام، جد.
‫نمی‌دونم دیدی یا نه،
‫اما قراره...
‫یه رگبار شهابی رخ بده،
‫و این قراره...
‫خیلی خیلی زیبا باشه.
‫من قراره از روی پشت‌بوم ایب ‫تماشاش کنم. اگه...
‫اگه هر دوی شما دوست دارین بیاین.
‫خب، می‌دونی، ما سر شیفتمون هستیم،
‫پس شاید یه وقت دیگه بیایم.
‫خب، این اتفاق فقط ‫هر ۳۳ سال یه بار میفته.
‫اما باشه. مشکلی نیست.
‫اون اذیتت می‌کنه؟
‫- جد؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، من یاد گرفتم که ‫به طور طبیعی از این حسم استفاده کنم.
‫مثلا وقتی یه نفر از ظاهرش ‫خطرناک‌تره...
‫می‌تونم بوشو حس کنم.
‫این حس منو زنده نگه داشت.
‫توی افغانستان این‌جوری شدی؟
‫سن‌دیگو.
‫ایب مشکلی نداره که میای این بالا؟
‫من دوربین‌های نظارتی رو ‫خاموش کردم.
‫مشکلی نداری که من...
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫خب... سارا میاد؟
‫نه. نه.
‫اما من دیدمت که شبا اونو...
‫از این بالا تماشا می‌کنی.
‫من از این بالا می‌تونم ‫همه چیز رو ببینم.
‫انگار یه ابرقدرتم هستم.
‫اون تریلی رو می‌بینی؟
‫چرا این‌قدر از بقیه‌ی ماشین‌ها ‫دورتر پارک شده؟
‫حتی توی دید دوربین‌ها هم نیست.
‫من نمی‌دونم.
‫هر کسی که راننده‌ی اون تریلیه ‫یه چیزی برای مخفی‌کردن داره.
‫می‌دونی تو چی داری؟ ‫ادراک حسی.
‫آره. من متوجه خیلی چیزا میشم.
‫آره، چنین ادراکی توی ارتش ‫خیلی بدرد می‌خوره.
‫می‌تونی یه تک‌تیرانداز خیلی خوب بشی...
‫ارتش تو رو به فنا میده.
‫و دچار اختلال پس از حادثه ‫و این‌جور چیزا میشی.
‫اون آدما ممکنه هر لحظه ‫از کوره در برن.
‫پسر، تو زیادی فیلم تماشا کردی.
‫من از فیلم خوشم نمیاد.
‫- هی، گوش کن. ‫- چیه؟
‫من نمی‌خوام که...
‫تو رو جذب ارتش کنم. خب؟
‫راستش اصلا فکر نمی‌کنم ‫که ارتش به درد تو بخوره.
‫اما چیزی که میگم اینه که ‫اون به من نشون داد...
‫که دنیا واقعا چه‌قدر بزرگه.
‫و من می‌دونم تو این‌جا بزرگ شدی.
‫و وقتی دنیا کوچیک به نظر می‌رسه...
‫خیلی آسون...
‫درگیر بعضی چیزا میشی.
‫در مورد چی داری حرف میزنی؟
‫باید سارا رو ول کنی.
‫- اون چیزی گفته؟ ‫- من فقط فکر می‌کنم تو...
‫یکمی داری معذبش می‌کنی.
‫- معذبش می‌کنم؟ ‫- آره.
‫تو دوربین چشمی و این‌جور چیزا رو داری.
‫آره.
‫فکر می‌کنم اگه اون با من مشکلی داشت،
‫به من می‌گفت، نه این‌که ‫بیاد به تو بگه.
‫آخه تو کدوم خری هستی؟
‫تو اصلا حداکثر...
‫یه ماهه که این‌جایی.
‫من کسیم که این‌‌جا ‫پذیرای اون بودم...
‫وقتی که خانواده‌اش اومدن توی شهر...
‫فقط من باهاش خوب بودم، فهمیدی؟
‫- آروم باش... ‫- خیلی قبل‌تر...
‫از این‌که تو بیای توی این شهر!
‫من چنین منظوری نداشتم.
‫شاید تو کسی هستی ‫که اونو معذب می‌کنه.
‫تا حالا به این فکر کردی، ‫با اون...
‫با اون ساندویچ‌هات...
‫بچه‌ سرباز قاتل روانی.
‫فکر می‌کنم باید آروم بگیری، خب؟
‫نه، نه، تو باید آروم بگیری!
‫هی، من فقط میگم که ‫درکت می‌کنم.
‫نه هیچ کسی منو...
‫هی، هی...
‫چیزی که توصیف می‌کنی ‫اسمش یکنواختیه.
‫وقتی من توی گروه تکاوری ارتش بودم، ‫بیشتر روزها...
‫کارم بایگانی و کارای اداری بود، ‫پشت سر هم.
‫و وقتی کارم تموم میشد، ‫بعضی وقتا اون کاغذا رو خورد می‌کردن...
‫و من مجبور بودم که دوباره ‫کل اون کارا رو انجام بدم.
‫روزهام با هم فرقی نداشتن.
‫هیچ کسی براش مهم نیست ‫که چه کار می‌کنی و چه کار می‌تونی بکنی،
‫اگه خلاقیت داشته باشی.
‫حس می‌کنی هیچ راه خروجی نیست، ‫درسته؟
‫انگار هیچ آینده‌ای نیست.
‫بعضی وقتا با خودم فکر می‌کنم...
‫هر وقتی که یه ماشین رو تعمیر می‌کنم، ‫فکر می‌کنم که چی میشه...
‫اگه برم تو بار یه ماشین قایم بشم.
‫می‌تونم قبل این‌که کسی متوجه بشه ‫هزاران مایل دورتر بشم.
‫هی، یه روزی از این‌جا میزنی بیرون.
‫آره.
‫اینا همه‌اش چرته.
‫وقتایی که این بالا میشینم،
‫فکر می‌کنم مقدار خیلی کمی شانس ‫توی جهان وجود داره.
‫اونا وقتی به دنیا میای ‫توزیعش می‌کنن...
‫و یا نصیبت میشه یا نمیشه.
‫شانس چیزیه که ما ساختیم...
‫تا چیزهایی که نمی‌تونیم تغییر بدیم ‫با عقل‌مون جور در بیاد.
‫آره. آقای مشهور.
‫هی، هی. این کار من بود.
‫خب؟ این شانس نبود. ‫من خودم باعثش شدم.
‫من روی چیزی که می‌تونستم ‫کنترل کنم تمرکز کردم...
‫مثل درست کردن ساندویچ ‫و گسترش مثبت‌نگری...
‫در سطح جهان از طریق تیک‌تاک.
‫و بقیه‌اش هیچ حساب کتابی نداره.
‫مثل این. مگه نه؟
‫اگه من هر روز این کارو بکنم...
‫و فکر کنم، پسر... من قراره برنده بشم.
‫من قراره از این‌جا برم ‫و یه زندگی جدید رو شروع کنم،
‫اون آیفون ۱۳ جدید رو بگیرم.
‫اگه هر روز این کارو بکنم،
‫احساس بدبختی بهم دست میده.
‫نه، گور باباش.
‫من این کارو انجام میدم ‫چون حال میده.
‫این کاریه که می‌تونم انجامش بدم. ‫این یه لحظه خوشیه.
‫این باعث میشه سارا لبخند بزنه. ‫این باعث میشه وقتم بگذره.
‫و این باعث میشه بیشتر...
‫عجب.
‫چیه؟
‫فکر کنم برنده شدم.
‫نه.
‫چرا.
‫چه‌قدر؟
‫بیست و پنج هزار دلار.
‫وای، پسر. سارا باورش نمیشه.
‫خیلی خب.
‫اه!
‫شماره‌ی ۹۱۱. مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫من از جاده‌ی ۶۶ اتوبان ۴۲۱ تماس می‌گیرم.
‫فکر کنم من شاهد یه قتل بودم.
‫اه. خدا لعنتش کنه...
‫لعنتی.
‫خب،‌ اولش یه صدای بلند اومد، ‫بعدش تق تق کرد...
‫اما یه تق‌تق شدید، ‫یه صدای تق‌تق شدید غیر معمولی.
‫و بعد نمی‌دونم چی شد...
‫اما انفجار همراه با بخار باعث شد ‫بفهمم که دیگه فهمیدم یه خبریه.
‫فکر کردم این یه مشکلی داره. پس...
‫اگه صدای اینا رو زیاد نکنم ‫هیچی نمی‌تونم بشنوم.
‫اه، این خراب شده.
‫خیلی خب، می‌تونی درستش کنی؟
‫می‌تونم.
‫خب، کار داره و قطعه می‌خواد و...
‫و منصفانه‌ترین دستمزدی که می‌تونم ‫بهت پیشنهاد کنم...
‫چهارصد دلاره.
‫گندش بزنن.
‫این قیمت منصفانه‌ایه.
‫نه، نه، به طرز شوکه‌کننده‌ای منصفانه‌ست.
‫خب، روی تابلومون اینو نوشتیم.
‫آره، آره. فقط...
‫خیلی خب. این چه‌قدر طول می‌کشه؟
‫خب، ما شب می‌بندیم،
‫پس این کارو می‌کنیم.
‫فردا صبح ساعت ۸ بیا...
‫یه مشت پول بذار کف دستم،
‫۲۰ دقیقه‌ی بعد من ‫تو رو راهیت می‌کنم.
‫آقا ۲۰ دقیقه کار داره فقط. ‫نمیشه که...
‫خب، می‌دونی،‌ امشب برنامه‌ی "آشپزبرتر" ‫پخش میشه. شرمنده.
‫"آشپز برتر" خب، خدا نکنه اینو از دستش بدی.
‫خب، ما می‌تونیم به صورت رایگان ‫از ماشینت نگهداری ‌کنیم.
‫ما دوربین‌های امنیتی داریم، ‫برای همین جاش امنه.
‫من به برادرزاده‌ام میگم ‫ماشین رو جا به جا کنه. جد!
‫این ماشین رو ببر بغل مغازه.
‫این ماشین خوبی می‌بود...
‫اگه بهش رسیدگی می‌کردی.
‫آقا، این‌ اطراف یه متلی چیزی هست؟
‫قبلا بود، اما دیگه سوخته.
‫با فاصله‌ی ۲۰ دقیقه از این سمت...
‫چندتا متل هست.
‫آره، مشکلی برات پیش نمیاد.
‫اما ماشینت جایی نمیره.
‫خب...
‫هی، مشکلی نیست که من ‫یه چیز متفاوتی رو...
‫با ترکیب پنیر و سس امتحان کنم؟
‫یه چیزیه که دارم روش کار می‌کنم.
‫راحت باش.
‫ممنون.
‫هی، شما دستشویی دارین؟
‫آره، اما فقط برای کارکنانه.
‫اما اگه از بازارچه رد شی...
‫اون‌جا یه دستشویی عمومی هست.
‫خیلی چندش‌آور نیست.
‫هوم.
‫- امشب قراره رگبار شهابی رخ بده. ‫- لعنتی!
‫حروم...
‫آره. باشه.
‫بارش شهابی اسدی.
‫اوه.
‫باشه.
‫این‌جا جای همین کاره.
‫آره، همین‌طوره.
‫روز لباس‌شستنه.
‫خون روی لباسته.
‫روز زخم تیره.
‫روز سرت به کار خودت باشه هست.
‫خواهش می‌کنم. ممنون.
‫اگه لباست رو برعکس بپوشی...
‫دلیل نمیشه که تمیز باشه.
‫فقط یه بار می‌تونی ‫از این ترفند استفاده کنی.
‫چون یه لباس فقط ۲ رو داره.
‫چند روزه که توی جاده‌ای؟
‫دو روز.
‫یه هفته.
‫آره. ممنون بابت نگرانیت ‫
‫خون زیادی از دست دادی؟
‫خب، من خیلی خون دارم. ممنون.
‫اگه وقتی خونریزی می‌کنی ‫ایپوبروفن بخوری...
‫خونریزیت بیشتر میشه.
‫ممنون دکتر جان.
‫من دیگه میرم.
‫لطفا دنبالم نیا.
‫اه!
‫درد تو ذهنته.
‫خانم...
‫روحتم خبر نداره چه دردی کشیدم.
‫اینو بنوش.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫خب، من... این وضعیت ‫رو قبول می‌کنم.
‫چارلی.
‫- مارج. ‫- ممنون.
‫چسب قطره‌ای.
‫آره، خودشه.
‫اوه، چیز خوبی بود.
‫ترفند خوبیه، مگه نه؟
‫سریع خشک میشه. ‫حالت خوب میشه.
‫درسته. باشه.
‫خب، فکر کنم تو حتما ‫توی جاده...
‫خیلی از این موارد برات پیش اومده.
‫نه، دوربین داشبوردم اون‌جاست.
‫و راسکو کوچولو هم دارم.
‫وای.
‫قبلا اسپری فلفل حمل می‌کردم.
‫اما برای استفاده ازش باید خیلی نزدیک بشی.
‫- این‌جوری فایده‌ی خودشو از دست میده. ‫- درسته.
‫به علاوه من یه بار وقتی داشتم ‫روی سرعت عملم تمرین می‌کردم...
‫اتفاقی این‌جا اسپری فلفل پاشیدم.
‫تا یه ماه گریه‌ام بند نمیومد.
‫دومین باری بود توی عمرم که گریه کردم.
‫واقعا؟ بار اولش کی بود؟
‫اون موقعی بود که ‫هیچ ربطی به تو نداره.
‫نگهش دار. شاید لازمت شه.
‫اوه. ممنون.
‫دکترا از همین چیزا استفاده می‌کنن،
‫اما شرکت‌های بزرگ دارویی ‫نمی‌خوان که تو بدونی.
‫درسته.
‫تو اولین کسی هستی که ‫بعد ۲۷۰ روز باهاش حرف زدم.
‫البته صحبت با بی‌سیم موج شهروندان ‫رو حساب نکردم.
‫آره.
‫باعث افتخار منه.
‫پس... وقتی این‌جایی...
‫تنهایی حوصله‌ات سر میره؟
‫من کتاب‌های صوتیم رو ‫روی سی‌دی دارم.
‫"مذهب بودا برای مبتدیان."
‫فصل اول.
‫تمامی موجودات رنج می‌کشند...
‫و منبع این رنج وابستگی...
‫بامبی هستم.
‫پس... مارج نیستی؟
‫اولین باری که گریه کردم ‫در حال تماشای کارتون "بامبی" بودم.
‫اوه.
‫من حس می‌کنم خوشت نمیاد ‫با هم معاشرت داشته باشیم.
‫آره، فکر نکنم دلم بخواد.
‫پس می‌خوای به کافه‌ی بین راهی بری؟
‫ده دلار بدی سه تا بهت میدن.
‫- سه تا چی؟ ‫- سه تا از هر چی.
‫یه پیرهن اضافه دارم اگه می‌خوای.
‫ممنون...
‫باور کن، من وجود ندارم.
‫پس هیچ چیزی نیست...
‫که بتونم در مورد تو توی ‫فضای مجازی پیدا کنم.
‫پلیس‌ها نمی‌تونن پیدات کنن.
‫کاراگاه‌های خصوصی، مامورای مخفی... ‫هیچکی نمی‌تونه پیدات کنه.
‫نه گوشی داشته باش، نه حساب بانکی.
‫اگه تونستی کارت شناسایی جعلی جور کن...
‫اما بهتره جایی باشی که ‫کسی مدرک شناسایی ازت نخواد.
‫هیچ وقت برای مدت طولانی یه جا نمون.
‫هیچ وقت به جایی برنگرد.
‫چرا؟
‫من یکی از اون عموها داشتم.
‫وقتی شاید ۱۶ سالم میشد ‫فرستادنم که با اون زندگی کنم.
‫یه روز من پولش رو برداشتم...
‫روی صندلی مورد علاقه‌ ش خراب کاری ‫و فرار کردم.
‫اون از هر وسیله‌ای ‫برای پیدا کردنم استفاده کرد.
‫هیچ وقت پولش بهش برنگشت.
‫ولی عاشق زندگی هستم.
‫این‌جا مارج کوچیکه،
‫ضعیفه، گوشت و پوسته، یه هدفه.
‫اما وقتی رانندگی می‌کنم...
‫مارج ۳۶ تن فولاد خالصه.
‫وقتی رانندگی کنی ‫نه وابستگی هست نه رنجی.
‫وقتی یه پیاده رو تو جاده میبینم ‫محل نمیدم و میرم.
‫چرت نگو.
‫تو وایسادی که به من کمک کنی، ‫مگه نه؟
‫گوش کن، منم همین‌جوریم.
‫دست خودم نیست.
‫مرام و معرفت سرم میشه.
‫خیلی خب، خانم. نوشیدنی بعدی ‫مهمون من.
‫هی. نه.
‫وقتی از این کارت استفاده کنی،
‫پیدات می‌کنن.
‫خیلی خب...
‫عابربانک هم همین‌طوریه؟
‫من یه بار از عابربانک استفاده کردم،
‫عموم چهار ساعت بعدش پیداش شد.
‫هر جایی که میری، ‫اولین کاری که می‌کنی باید این باشه.
‫لعنت بهش.
‫یه کار جانبی پیدا کن که دستمزدش نقدی باشه.
‫ایده‌آل‌ترین چیز طلاست.
‫اما به‌طرز غافلگیرکننده‌ای افراد کمی ‫هنوز برای داد و ستد ازش استفاده می‌کنن،
‫و اون کسایی هم که استفاده می‌کنن ‫خل و چلن.
‫بیت‌کوین؟
‫نذار در این مورد بحثشو شروع کنم.
‫- اه. ‫- برای دردت چیزی میخوای؟
‫چیزی داری؟
‫کار جانبی. پول نقد.
‫من کلی داروی نسخه‌ای کانادایی دارم...
‫توی پشت تریلیم.
‫توی راهم می‌فروشمشون.
‫اپی‌ نفرین، داروی تقویتی، این چیزا.
‫مسکن.
‫چرا قبلا نگفته بودی؟
‫نمی‌دونستم می‌تونم بهت ‫اعتماد کنم یا نه.
‫آها، پس الان به من اعتماد داری؟
‫حالا من گیجم
‫الان میام.
‫منم این‌جا خودمو مشغول می‌کنم.
‫خیلی آسون بود.
‫این برای بچه‌هاست.
‫آره، می‌دونم.
‫تو چی؟ وجود داری؟
‫چه‌قدر درونگرا.
‫ما داریم تعطیل می‌کنیم.
‫تو باید بری خونه ‫تا من برم خونه.
‫روی تابلو نوشته ‫این‌جا ۲۴ ساعته بازه.
‫هی...
‫شما یه انباری چیزی دارین...
‫که بتونم توش یه چرتی بزنم؟
‫نه. نداریم.
‫اه، گندش بزنن.
‫اه.
‫وای، سارگپه. ‫[نوعی پرنده]
‫خیلی خب. می‌دونی چیه؟
‫می‌دونم که گیج شدی.
‫اه! امروز نه، داداش. ‫نه.
‫میز پیک‌نیک‌ مال خودته، سارگپه.
‫ای خدا.
‫لعنتی.
‫تو هنوز این‌جایی.
‫پلیس‌ها منو تا دیر وقت نگه داشتن ‫و سوال می‌پرسیدن.
‫همه رو نگه داشتن.
‫در مورد تو هم سوال پرسیدن.
‫- بهشون گفتم رفتی. ‫- ممنون.
‫برای کمک به تو نبود.
‫فکر می‌کردم واقعا رفتی.
‫خب، قضیه چیه؟
‫دوستت از دیشب یه نفر رو کشته.
‫ها؟
‫چی؟ مارج؟
‫آره.
‫نه. ‫- آره.
‫اون بچه‌ای که توی ساندویچی ‫شیفت شب کار می‌کرد...
‫وارد ماشینش شد، اونم کشتش.
‫نه، نه،‌ نه. ‫نه،‌ نه.
‫باورم نمیشه.
‫وای.
‫- اون به یه نفر شلیک کرده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ای خدا، اون خیلی عجیب غریب بود.
‫اون راسکو کوچولو رو داشت.
‫شاید این با عقل جور در بیاد، ‫نمی‌دونم.
‫پلیس‌ها میگن که فیلمش رو دارن.
‫به‌خاطر دوربین داشبورد، آره؟
‫نه، دوربین داشبورد ‫فقط فیلم جلوی ماشین رو میگیره.
‫مطمئنم اون مغازه‌ی مکانیکی بوده. ‫اونا حتما دوربین امنیتی داشتن.
‫هی، ممنون که با من مخفی شدی.
‫الان این کارو کرده بودیم؟
‫عجب.
‫۴ ساعت. از الان شروع شد.
‫صد دلار...
‫آره، اینم ۲۰۰ دلار.
‫همه‌شون اون‌جاست.
‫آها. ۳۰۰ دلار.
‫این ۴ تا اسکناس ۱۰۰ دلاریه.
‫خیلی خب، شروع می‌کنیم.
‫هی،
‫اون پسری که دیشب کشته شد، ‫اونو می‌شناختی؟
‫آره، دیمین
‫آره. اون خیلی وقت این‌جا نبود.
‫بچه‌ی خوبی بود.
‫تازه از تکاوری ارتش اومده بود بیرون.
‫فکر نمی‌کنم اون کسی بوده باشه...
‫که یواشکی وارد تریلی‌ها بشه.
‫شاید مشکل مالی داشته.
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم، حدس میزنم.
‫هر روز بلیط لاتاری می‌خرید.
‫هیچ وقت برنده نشد.
‫آره، جد کسی بود که ‫قتل رو گزارش کرد.
‫من بهش گفتم امروز رو مرخصی بگیره،
‫اما اصرار داشت کار کنه.
‫فکر کنم برای این بود که ‫حواس خودشو پرت کنه.
‫ها.
‫هوم.
‫به خوبی اون نیست.
‫هیچ چیزی هیچ وقت به خوبی قبل نیست.
‫هی، خانم!
‫خیلی خب. ممنون.
‫من دوست دارم یه بلیط لاتاری بخرم.
‫کدوم یکی؟
‫گلد راش.
‫به احترام دیمین.
‫وای خدا.
‫چی شده؟
‫من از این‌جا میرم، عوضیا!
‫اون خل و چل دیگه زد به سیم آخر.
‫خیلی خب.
‫یه راننده‌ی تریلی...
‫امروز صبح دستگیر شد...
‫بعد از این‌که یه مرد جوون با دیلم...
‫در یه استراحتگاه جاده‌ی ۶۶ نزدیک آلباکورکی ‫به قتل رسید.
‫با دیلم به قتل رسید؟
‫پلیس هنوز جزئیات بیشتری رو منتشر نکرده.
‫با دیلم به قتل رسید؟
‫اوه، فکر می‌کردم داری میری؟
‫آره، دارم میرم.
‫هی، می‌دونم این کارم ناشایسته...
‫و یه جورایی بی‌عاطفگی محسوب میشه،
‫اما امکانش هست که من...
‫یه نگاهی به دوربین نظارتی ‫دیشب بندازم؟
‫البته. اگه بتونی خودتو جا کنی.
‫خودمو جا کنم.
‫- وای عجب. ‫- قطعا کار خودش بوده.
‫عجب!
‫- این‌جا رو ببین. ‫- ریزه میزه چه‌ زوری داره.
‫مثل یه مورچه. عجب.
‫مارج مواد جابه‌جا می‌کرده.
‫- برای همین این کار رو کرده؟ ‫- چی؟
‫چه اون کار رو کرده باشه یا نه،
‫بیاید قبول کنیم ‫که حق داشته.
‫منظورت چیه ‫چه اون کار رو کرده باشه یا نه؟
‫فکر می‌کردم ضبط شده.
‫من... ‫کجا نشون میده با دیلم زده؟
‫نه، از این زاویه نگاه کن.
‫فقط می‌بینی ‫که جنازه رو پرت می‌کنه.
‫- ایناهاش. ‫- خدای من.
‫بزن از اول.
‫خدای من.
‫لعنتی...
‫اگه می‌خوای بری دستشویی ‫باید یه چیزی بخری.
‫باشه.
‫می‌دونی، ‫چیزی که خیلی دوست دارم،
‫اینه که فیلم دوربینت رو ببینم.
‫چرا؟ پلیسی؟
‫همم، آره.
‫پلیس مخفی‌ام.
‫از پلیس‌ها خوشم نمیاد.
‫منم. ‫درسته؟
‫پس، من پلیس نیستم.
‫اونوقت چرا باید ‫فیلم دوربین رو نشونت بدم؟
‫تناقض داره.
‫می‌دونی، من...
‫همیشه کنجکاو بودم امتحان کنم.
‫مطمئنم مزه آینده میدن.
‫خدای من.
‫این چیه؟
‫پشمک.
‫می‌خوری؟
‫نه، ممنون. ‫تو هم نخور، واست ضرر داره.
‫و بعدش می‌خوام توی ‫دنیا کار خیر انجام بدم...
‫مثلا خدمات اجتماعی انجام بدم،
‫و به تولید محتوای یوتیوب هم ‫فکر می‌کنم.
‫نزدیک بودین؟
‫آره.
‫میگه یواشکی وارد یه کامیون شده.
‫برای چی؟ ‫اون چنین کاری نمی‌کنه.
‫آره، به نظر نمیاد ‫از این آدم‌ها باشه.
‫اگه فقط می‌شد...
‫یه‌جوری ثابت کنیم.
‫همین؟
‫ای خدا، امیدوار بودم ‫دوربین سمت خیابون باشه.
‫خب، دیمین، ‫دیشب دیدیش؟
‫هر شب می‌دیدیمش.
‫حول و حوش ساعت ۱۰ میومد، ‫واسم ساندویچ میورد،
‫و بعدش بلیط لاتاری می‌خرید.
‫آره.
‫یه روال احمقانه داشت
‫که هر دفعه یه سکه ۲۵ سنتی هر ایالت ‫رو از کلکسیونم برمی‌داشت
‫و با اون شماره‌های لاتاری رو می‌خراشید.
‫دیشب، ‫دوباره سکه هاوایی رو انتخاب کرد.
‫اوف. اوغ. ‫آره، از ماسه بدم میاد.
‫شنا، ‫مناسب من نیست.
‫شنیدم که هر روز بازی می‌کرده ‫و هیچ‌وقت برنده نشده.
‫درسته.
‫عجیبه.
‫- چی؟ ‫- خیلی‌خب...
‫من یه استعدادی دارم.
‫می‌تونم تشخیص بدم ‫کی دروغ میگه.
‫یه ماجرای دیگه‌ست.
‫خیلی طول می‌کشه توضیح بدم.
‫مشکلی نیست. ‫واسم مهم نیست.
‫عالیه. خب اون بچه‌ای ‫که توی مغازه اِیب کار رو می‌شناسی؟
‫- جد. ‫- آره، جد.
‫جد بهم گفت ‫دیمین هیچ‌وقت نبرده،
‫اما دروغ می‌گفت، ‫مشخص بود.
‫هر چند، الان، ‫وقتی تو گفتی،
‫داشتی راستشو می‌گفتی.
‫نمی‌فهمم.
‫آره، خودمم نمی‌فهمم. ‫چیزه...
‫یه‌کمی داره مغزم می‌پوکه.
‫امروز صبح جد ‫لاتاری برنده شد.
‫چی؟
‫۲۵هزار دلار ‫اونم سر یه لاتاری خراشیدنی.
‫کار دنیا با عقل جور در نمیاد.
‫واقعا خر تو خره.
‫الان حتی نمی‌تونم ‫این قضیه رو هضم کنم.
‫خب تو و دیمین،
‫شما، دیشب ‫همون روال همیشگی‌تون رو انجام دادین؟
‫آره. ‫همه‌چی عادی بود.
‫خب، جیک اومد و گفت ‫دوست داریم
‫بارش شهابی ‫رو از پشت‌بومش نگاه کنیم.
‫از این کارها زیاد می‌کنه.
‫و تو نرفتی؟
‫نه، هیچ‌کدوم‌مون نرفتیم.
‫با هم بودیم، ‫و بعدش برگشت سر شیفتش.
‫اصلا نمی‌فهمم. ‫اون اسباب‌بازی گربه‌ست؟
‫آره.
‫نه، نیست.
‫چرا، هست.
‫خدای من.
‫آره، حق با توئه. ‫دوربین نیست.
‫اسباب‌بازی گربه‌ست؟
‫چرا اسباب‌بازی گربه‌ست؟
‫چرا هر چیزی یه چیزیه؟
‫- رفیق. ‫- واسه ترس. برای ترسوندنه.
‫برای ترسوندن؟ ‫اونم اسباب‌بازی گربه.
‫خیلی‌خب، از این موضوع رد میشم.
‫ساعت ورود و خروج‌تون چی؟
‫تو دستگاه میزنید؟
‫مثل کارخونه‌های قدیمی؟
‫کیوآر کدی چیزی.
‫هر چی که این روزها بچه‌ها
‫واسه ورود و خروج‌شون استفاده می‌کنن، ‫نمی‎دونم رفیق.
‫تقریبا هر وقت بخوام میام.
‫آدم از اطلاعاتت لذت می‌بره.
‫هی!
‫فقط ورود کارکنان مجازه.
‫بی‌خیال. ‫مثل مقدس‌گاهِ ساب‌ویه.
‫به نظرت ممکنه خون باشه؟
‫مایونز کم چربه.
‫از کجا می‌دونی کم چربه؟
‫می‌دونم.
‫استراحت می‌کنی؟
‫دیگه کار نمی‌کنم.
‫آفرین.
‫اوف. عجب زخم عمیقی.
‫چطوری زخم شد؟
‫یه تیکه فلز تیز رفت تو پام.
‫همیشه سر این کار زخمی میشم.
‫خب، باید روز شانست باشه، بچه‌جون،
‫چون دکتر چسبی اومده.
‫- بهتر شد، نه؟ ‫- اوهوم.
‫ببین، دیشب
‫متوجه اون بلبشو شدی،
‫توی لیئونید؟
‫آره، چند تا نوشیدنی خوردم ‫و از پشت بوم نگاه کردم.
‫- جدا؟ تنها؟ ‫- من همیشه تنهام.
‫یه گرگ تنهام.
‫بقیه بچه‌ها چی؟
‫ساندویچ‌فروشه و دختر گوتیک. ‫اون‌ها نخواستن بیان؟
‫چرا اون دو تا باید با من بگردن؟
‫خب، چرا نباید؟
‫تازه لاتاری بردی.
‫داری پیشرفت می‌کنی.
‫هنوز فکر نکردی ‫با پولش چیکار کنی؟
‫نه، نه، فکر نکردم. ‫نمی‌دونم.
‫تا حالا کسی از من نپرسیده بود ‫می‌خوام چیکار کنم.
‫آره، خب بفرما، ‫من ازت می‌پرسم.
‫خب، خیلی دیره.
‫چیزهای زیادی از دست دادم،
‫و قرار نیست ‫به توانایی کاملم برسم،
‫که خیلی بالا بود.
‫باهوش به نظر میای.
‫- باهوشم. ‫- باشه.
‫باهوشی، جوونی، پول داری،
‫راست میگی، ‫هیچ گزینه‌ای در کار نیست.
‫فکر کنم برم هاوایی.
‫لعنتی.
‫تقصیر من شد. ‫بذار پاکش کنم.
‫حقه خیلی خفنیـه، درسته؟
‫چسب زدن رو میگم...
‫آره، جالبه
‫خانمی که میگن
‫پسرک ساندویچ‌فروش رو کشته ‫بهم یاد داد.
‫مارج.
‫راستش احتمالا جونمو نجات داد و...
‫خب، حالا به جرم کشتن اون بچه ‫پشت میله‌هاست.
‫- هی، رفیق. ‫- نوشیدنی می‌خوری؟
‫میرم نوشیدنی بیارم.
‫باشه، ممنون.
‫خب، گفتی دیمین
‫دیشب روی پشت‌بوم نبود، درسته؟
‫یه بار که گفتم.
‫فکر نکنم گفتی.
‫کل شب روی پشت‌بوم تنها بودم.
‫ساعت رو نگاه کن.
‫- مگه عجله نداشتی؟ ‫- اوه. چرا.
‫گمونم یه‌کم وقت دارم.
‫دیشب کیفم از تو ماشینم گم شد.
‫این همون دوربینیـه که گفتی؟
‫آره. آره.
‫صبر کن.
‫آره. خیلی‌خب.
‫عوض میشه. ‫اینجا، نگاه کن.
‫قاب میره جلو، ‫قاب میره عقب.
‫می‌بینی؟
‫چرا باید زاویه دوربین تغییر کنه؟
‫و، و روکش ماشین.
‫چرا روکش ماشین جابه‌جا میشه؟
‫آره. اعداد بزرگ ‫بالای تصویر هم عوض میشه.
‫آره، راست میگی.
‫آره. ‫از ۱۰:۳۰ میره...
‫به ۱۱:۳۰.
‫یه تیکه بزرگ فیلم نیست.
‫خب، همیشه پیش میاد.
‫آره، جد بهم توضیح داده.
‫انگار باد توی مدار برق میره.
‫اومدم حالتو بپرسم.
‫ببینم بهتری.
‫عزادارم.
‫بیهودگیِ همچین مرگی
‫اونم بعد از زنده موندن از جنگ.
‫فکر می‌کنم بیشتر ‫کارهای اداری رو انجام می‌داد.
‫شیفتش چند ساعت دیگه شروع میشه.
‫باورم نمی‌شه نیست.
‫صبر کن، می‌دونی که اون‌ها در واقع...
‫قهرمان نیستن، درسته؟
‫اسم زندان ابوقریب رو شنیدی؟
‫می‌تونی به مرده احترام بذاری؟
‫می‌دونی، ‫داشتم فکر می‌کردم...
‫بزودی از اینجا برم.
‫داشتم فکر می‌کردم برم هاوایی.
‫می‌خوای بیای؟
‫چرا همچین حرفی میزنی؟
‫من باهات نمیایم هاوایی.
‫جدی میگی؟ ‫خیلی عجیبه.
‫این بالا چیکار می‌کنی؟
‫منظره قشنگیه.
‫همـ...
‫همه‌اش.
‫آره.
‫می‌خوای بشینی؟
‫ممنون.
‫واسه ساندویچه؟
‫چی؟ نه. چرا، ‫چرا همچین سوالی می‌پرسی؟
‫نمی‌دونم، جد، ‫من...
‫یکی از این درهای بطری‌ها ‫رو توی جیب پیشبندش پیدا کردم،
‫و فکر کردم شاید ‫به من دروغ گفتی
‫و با این وجود دیشب اینجا پیش تو بوده.
‫خب، اول: چرا واست مهمه؟
‫و دوم: مردم نوشیدنی می‌خورن.
‫خب، چارلی، ‫اولا، دوستِ من
‫به خاطر قتل دیمین توی زندانه.
‫ولی بعدش یه عالمه اتفاقات عجیب
‫اینجا در جریانـه،
‫همه‌ی این‌ها موجب میشه ‫واسم مهم باشه
‫که دیشب روی این پشت‌بوم ‫چه اتفاقی افتاده.
‫و دوما، سارا به من گفت ‫که دیمین بهش گفته
‫که میاد پیش تو.
‫مزخرفه.
‫مطمئنی نمی‌خوای بشینی؟
‫آره. دیشب اینجا بود. ‫خجالت می‌کشیدم.
‫نمی‌خواستم چیزی بگم.
‫خجالت کشیدی.
‫آره، چون...
‫بهم گفت دست از سر سارا بردارم.
‫اونو می‌ترسونم،
‫و اونـم شاهزاده سوار بر اسب سفیده.
‫خیلی تحقیرآمیز بود.
‫آره، و این...
‫حتما تو رو عصبانی کرده، ها؟
‫به سارا علاقه داری؟
‫علاقه دارم؟
‫واسه یه دختر بابایی، ‫که به هر چی می‌خواد میرسه.
‫پرنسس قلعه.
‫من که از این خراب‌شده میرم ‫و پشت سرمم نگاه نمی‌کنم.
‫اما اون حالا بشینه صبح تا شب ‫شکلات بفروشه واسه چندرغاز
‫و سگ‌دو بزنه ‫و منم خیلی وقته رفتم
‫چون من کنترل زندگی‌مو دست گرفتم
‫و اینجا بره درک، ‫من موفق شدم.
‫موفق شدی.
‫منظورم اینه، من...
‫موفقیت کجا بود. درسته؟
‫لاتاری بردی. ‫شانسی بود.
‫دیمین رو ببین...
‫هر روز بازی می‌کرد ‫و یه بار هم نبرد. درسته؟
‫آره.
‫مزخرفه.
‫یه کارت شانسی میدی؟
‫از همون‌هایی که ساندویچ‌فروش بازی می‌کرد.
‫ممنون، رفیق.
‫می‌دونی چیه، ‫چند تا دیگه هم بده.
‫راه احمق‌هاست برای پولدار شدن.
‫آمین، برادر. ‫آمین.
‫چی می‌خوای؟
‫فکر می‌کنم عوضی بازی درآوردم.
‫نه بابا.
‫آره. فکر می‌کنم اصلا نخوابیدم.
‫از نظر احساس خیلی اذیت میشم ‫تا سر و سامون پیدا کنم.
‫احتمالا همزمانی مرگ پوچ دیمین
‫و قرص می‌خورم،
‫باعث شده هورمون‌ها به‌هم بریزه.
‫نباید سر تو خالی می‌کردم.
‫نه، ایرادی نداره.
‫راستش خودمم حدس زدم.
‫می‌بخشمت.
‫خوبه. آره. عالیه.
‫یه سوال بی ربط، ‫می‌تونم کارت لاتاریتو ببینم؟
‫تا حالا ندیدم کسی ‫بیشتر از ۵ دلار ببره.
‫باحال میشه بلیط برنده واقعی ببینم.
‫آره.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫هی، صبر کن، کجا میری؟
‫هی، بده ببینم.
‫عجیبه.
‫چی عجیبه؟
‫می‌دونی،
‫الان رفتم چند تا کارت شانسی خریدم.
‫هیچی نبردم. نه.
‫راه احمق‌ها برای پولدار شدنه.
‫ولی متوجه شدم،
‫هر کارت یه شماره سریال داره.
‫بغل کارت پرینت شده
‫و خب، شماره سریال‌ها متوالی هستن.
‫یعنی ترتیب داره.
‫می‌دونم. ‫خب که چی؟
‫بعدش یادم اومد ‫که دیدم اون راننده کامیونـّ
‫امروز صبح یکی از همین کارت‌ها خریده بود.
‫کارتِ گلد راش بود.
‫درست قبل این بود ‫که ماشینمـو تحویل بگیرم،
‫که درست قبل این بود ‫که تو بری کارت بخری.
‫این راننده کامیون، هیچی نبرد.
‫و پرتش کرد بیرون.
‫- اوغ. ‫- می‌دونم، ولی...
‫هفت، چهار، سه، شش، سه...
‫چهار و چهل و پنج.
‫شماره‌ی این کارت،
‫با ۴۵۴ تموم میشه.
‫به این معنیه اگه تو...
‫واقعا بلیطت رو...
‫بعد این بابا خریده باشی،
‫خب، در اون صورت ‫شماره کارتت...
‫با ۴۵۵ تموم میشه یا شاید...
‫۵۶،آره، می‌دونی حتی ۵۷.
‫اما اینطوری نیست، درسته؟
‫نه. شماره‌ی کارت تو ۴۵۰ئه.
‫شاید اشتباه پرینت شده.
‫شاید،
‫شاید اصلا اون کارت رو نخریدی.
‫شاید، شاید دیشب ‫دیمین اون بلیط رو خریده،
‫مثل هر شب که بلیط می‌خریده.
‫و شاید این کارت رو آورده بود پشت‌بوم.
‫آره. و... و شاید
‫وقتی شما دو تا اون بالا تنها بودین،
‫خب، فهمیده برنده شده.
‫و شاید...
‫واسه همین کشتیش.
‫کار من نبود.
‫می‌دونم کار توئه، الدنگ بی‌همه‌چیز.
‫سلام.
‫اینجا همه‌چی مرتبه؟
‫آره. فقط...
‫آره، ببخشید، سمعکم
‫یه‌کمی زیادی صداش بلند شده بود.
‫آره. خوبید؟ ‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره. داشت میرفت.
‫باشه، من میرم ماشین رو گرم کنم.
‫آره.
‫خوبه.
‫خب، مچمو گرفتی.
‫آره.
‫چرا به پلیس زنگ نزنیم؟
‫مطمئنم خیلی دوست دارن
‫این نظریه نصفه‌ونیمه‌ات ‫درباره شماره سریال
‫رو از یه بی‌خانمان بشنون... ‫که توی ماشینش زندگی می‌کنه.
‫نظریه نیست.
‫اعتراف کردی.
‫به تو.
‫تو پلیس نیستی. ‫تو فقط یه زنی.
‫مدرک نداری.
‫مثل دوستت تصویرم توی دوربین نیست.
‫اگه اشتباه می‌کنم...
‫بیا به پلیس زنگ بزنیم.
‫بهشون می‌گیم: ‫سلام، جد هستم از استراحتگاه بین‌راهی
‫اتوبان ۴۲۱ جاده ۶۶ هستم،
‫و...
‫ببخشید، اسمت چیه؟
‫چارلی کیل.
‫کارتت توی داشبورد بود.
‫می‌دونستی که به جرم چند تا قتل...
‫توی نوادا مظنون هستی؟
‫مطمئنم پلیس‌ها از خداشونه ‫باهات حرف بزنن.
‫این چیه؟
‫هیچی.
‫اگه جای تو بودم،
‫سوار اون ابوقراضه‌ام می‌شدم،
‫و پامو می‌ذاشتم رو گاز ‫و فلنگو می‌بستم
‫قبل این‌که زنگ بزنم به پلیس.
‫آماده‌ست. ‫می‌تونی راه بیفتی.
‫سفر بخیر.
‫با احتیاط برون.
‫خدای من، مارج. ‫رفیق شرمنده.
‫برنامه دوربین مخفی خنده دار جدیدمون
‫رو به اسم پرنک ینکرز از دست ندید.
‫باور نمی‌کنید آدم‌ها چه واکنشی نشون میده
‫وقتی نمی‌فهمن که فیلم‌شون ضبط میشه.
‫پنج‌شنبه‌ها ساعت ۱۲. ‫از دست ندید.
‫- هی. سلام. ‫- هی.
‫- خب... ‫- می‌خوام بخوابم، خانم.
‫- البته... ‫- روزی شش بار چرت میزنم.
‫- روال خاص خودمو دارم. ‫- باشه، باشه.
‫دوربین ماشین‌تونه، درسته؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب، خوبه.
‫و، می‌دونید، ‫سمت استراحتگاهه.
‫دقیقا جاییه که مارج...
‫تو که نمی‌دونی، خیلی‌خب.
‫همیشه ضبط می‌کنه؟
‫اگه ضبط نمی‌کرد ‫به‌درد نمی‌خورد.
‫صحیح. ‫و بی‌سیمت،
‫می‌تونی با همه کامیون‌های
‫توی جاده حرف بزنی، درسته؟
‫آره، اگه کدشون رو داشته باشی.
‫آها، ایول. ‫خیلی‌خب،
‫فقط دو، نه، ‫سه تا سوال دیگه دارم.
‫صبر کن. ‫آهای؟
‫سلام. دنبال یه راننده کامیونـم
‫که دیشب اینجا بوده.
‫همین‌جا نشسته بود برگر می‌خورد.
‫حدود ده نفر میشن.
‫خیلی‌خب، ‫لباس فلانل پوشیده بود.
‫کلاهشو پایین کشیده بود.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، ببین، اون...
‫کامیونـش بیرون پنجره پارک بود.
‫یه علامت حیوون روش بود،
‫مثل گربه و موش بود،
‫یه حیوون با پا و پشم،
‫و یه کوفتی بود، چی بود؟
‫سنجابه؟
‫نه، یه مدل سگه.
‫نه، ‫نه سنجابه. نه سگ.
‫کدوم یکی‌شون چوب می‌خوره؟
‫احمق، هیچ‌کدومشون چوب نمی‌خوره.
‫- خوکچه هندی. خوکچه هندی. ‫- کَپی‌بارا.
‫خدای من. ‫یه مشت آدم بی مصرف.
‫- صاریغ. ‫- این...
‫آره، ببین، ‫نگاه کن...
‫ساکت، ساکت، ‫لطفا ساکت.
‫باید فکر کنم. ‫خیلی‌خب.
‫خدای من.
‫همینه. از صبح همین تو مخم بود.
‫کلیدش همین‌جاست.
‫کسی این آهنگو بلده؟
‫خیلی‌خب!
‫میگی صورت خوشگلی داری.
‫ولی باقی‌تون بزنید به چاک.
‫همینه. فاکس.
‫♪ روباه در حال فرار ♪
‫♪ جیغ میزنی و همه میان ♪
‫♪ می‌دون ♪
‫♪ بدو بدو ♪
‫♪ و قایم شو ♪
‫♪ روباه در حال فرار ♪
‫خیلی‌خب، ببینید، ‫دیشب اینجا بود.
‫یه کامیون با لوگوی روباه می‌روند.
‫گوش کنید، ‫کسی کد بی‌سیمش رو بلده؟
‫- فاکس‌کو. ‫- باربری فاکس‌کو.
‫- باید پیکل‌بک باشه. ‫- پیکل‌بک کوفتی.
‫پیکل‌بک کوفتی. ‫خیلی‌خب، عالیه.
‫پیکل‌بک جواب بده، خیلی‎خب.
‫بهش بگید فیلم دوربین ماشینش
‫برای دیشب رو نگاه کنه.
‫پلیس‌ها باید این فیلم رو ببینن.
‫ثابت می‌کنه که زن اشتباهی رو گرفتن
‫که الان داره آب خنک می‌خوره.
‫می‌دونستم کار اون نیست.
‫- پیداش می‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫پیکل‌بک
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫این زن رو دیدی؟
‫چهار ساعت پیش ‫از خودپردازتون استفاده کرده.
‫آره، همین الان رفتش.
‫می‌دونی کجا رفت؟
‫مطمئن نیستم.
‫فکر کنم گفت میره لس آنجلس.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫گفت عاشق ساحل و ماسه و شناست. ‫همه‌اش.
‫پیداش کردم.
‫آره. ‫رفته غرب. لس آنجلس.
‫وقتی ماشینش رو آوردم...
‫فهمیدم یکی ترمزهاشو دستکاری کرده.
‫باورت میشه؟
‫واسش درستش کرد، ‫می‌دونی، مجانی.
‫خب، چه...
‫چه فکری کردی؟
‫من همیشه مثل پسر خودم باهات رفتار کردم.
‫ایب، نمی‌دونم چه فکری می‌کنی.
‫اما تقصیر من نیست.
‫اون عوضی...
‫از من کینه به دل داشت، ‫قسم می‌خورم.
‫اون... اون می‌خواست ‫واسم پاپوش درست کنه.
‫کار... کار اون بود.
‫قربانی واقعی منم.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.