ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫برای نظافت اومدم.
‫- پس اجرا حل شد. خب؟ ‫- چشم، قربان.
‫- آقای لگرند... ‫- ناتالی، چی شده؟
‫- برگشته؟ ‫- نه، نه.
‫من خوبم. فقط...
‫به خاطر اون نیست. ‫داشتم اتاق رو نظافت می‌کردم،
‫اتاق یارو کله گنده رو.
‫نه، می‌دونم، ولی باید جلوش رو بگیری.
‫همه چی درست میشه.
‫سلام، کلیف، هنوز با یکی اون داخله...
‫باشه، جینجر.
‫جینجر، میشه واسه ناتالی یه لیوان آب
‫یا یه چیز بهتر بیاری.
‫همون آب خوبه.
‫منم کلیف. ‫موقعیت فوری پیش اومده.
‫کلیف، چی شده؟
‫باورم نمیشه.
‫تو اتاق رئیس بود.
‫نه، باور می‌کنم،
‫حرف شما رو باور می‌کنم. فقط...
‫اتاق کینه.
‫مطمئنی دیگه؟
‫اتاق ۱۸۴۸.
‫من آقای کین رو می‌شناسم.
‫می‌دونم مسئله مهمیه.
‫ناتالی، مهم نیست یارو کیه
‫یا چقدر پولداره،
‫یا چقدر واسه این کلوپ مهمه.
‫قضیه...
‫فرای انزجار اخلاقیه.
‫کارش غیرقانونیه.
‫کار درستی کردی.
‫الان باید کاری که لازمه رو انجام بدیم. خب؟
‫اه، من... ‫چرخم رو تو راهرو گذاشتم.
‫ولش کن. عیب نداره.
‫باید حداقل یه سر...
‫خروج نزن. ‫ما حلش می‌کنیم، خب؟
‫امشب به اندازه کافی حرص خوردی.
‫باید به اف‌بی‌آی خبر بدیم،
‫فکر کنم باید یه بیانیه بدیم.
‫نمی‌دونم چیکار باید بکنیم.
‫ولی ما کنارتیم.
‫شوهرت خونه‌ست؟
‫بله.
‫می‌تونی بری پیشش؟
‫خوبه. آره.
‫باشه، خب...
‫لباست رو عوض کن.
‫مستقیم برو خونه.
‫نمی‌خوایم کین فکر کنه خبریه
‫و تا اف‌بی‌آی نرسیده فرار کنه.
‫پس امشب چیزی به کسی نگو، خب؟
‫باشه.
‫داری کار درستی می‌کنی.
‫به پدرت زنگ بزنیم؟
‫نه، به پدر آشغالم زنگ نمی‌زنیم.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫از پسش برمیام.
‫بگو من چیکار کنم.
‫- رئیس. ‫- شب بخیر، بن.
‫هی، نات.
‫ما رای نمیدیم.
‫لعنتی. ‫گفتم ما رای نمیدیم!
‫جری.
‫خیلی خب. حله.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫کجا بودیم؟
‫آره. ای خدا.
‫اوه. چه خبر، جانو؟
‫سلام علیک.
‫می‌خوای کمک کنی چندتا مجله قدیمی بفروشم؟
‫یه سهمی بهت میدم. ‫دست نخورده هستن.
‫اه، جانو. ‫نه رفیق.
‫باید یه کم دیگه برم سر کار.
‫کار؟
‫میگم دست نخورده هستن.
‫دست نخورده.
‫هی، جانو. از کجا آوردیشون؟
‫دیگه دزدی نکنی‌ها.
‫حال ندارم دیگه برات وثیقه بذارم.
‫نه بابا.
‫جانو پسر خوبیه.
‫همه چی ردیفه،
‫و دنیا جای قشنگیه.
‫باشه رفیق.
‫تف توش.
‫اه، خدایا.
‫هی. نرفتی هنوز؟
‫درباره این گروه قاچاق چیزی شنیدی؟
‫چی؟
‫آره، تو اخبار دیدمشون.
‫دارک وب، قاچاق، از این مزخرفات.
‫پولدارا پِی این کارهان.
‫از روسیه افتاده تو دارک وب.
‫وای خدا.
‫چارلی، صبح مزخرفی رو شروع کردم.
‫الان به این خبرها نیاز ندارم.
‫چرا به اینا گوش میدی؟
‫به اخبار؟
‫آره، چه فایده؟
‫کاری از دستت برنمیاد که.
‫هر روز از یه چی شاکی هستی
‫و کاری هم از دستت برنمیاد.
‫بهتره آهنگ گوش بدیم، موافقی؟
‫الان دارم یه کاری می‌کنم.
‫ببین، برام مهم نیست.
‫کثافت‌های روسی، بیاید جلو ببینم.
‫دیگه خسته شدم از گند کاری‌هاتون. ‫تموم.
‫خب. اینم از این.
‫چطوری؟ ‫خوبی؟
‫آره.
‫- چرت نگو. ‫- چی؟
‫چیه؟ وقتی چرند بشنوم به روت میارم.
‫- اخلاقمه دیگه. ‫- جیبتون رو خالی کنین.
‫حالت خوب نیست. ‫چی شده؟
‫- هیچی. ‫- آها.
‫میشه نکنی؟
‫- خوبم. ‫- مزخرف میگی، ولی باشه.
‫- برگردید. ‫- پسر، عینکت رو دربیار.
‫یه کیلو آلیاژ رو صورتته.
‫ای آشغال.
‫ناتالی.
‫- چارلی. ‫- عجبا.
‫باشه بابا، الان میام.
‫نه بابا. احمقه دیگه.
‫رو مبل نشسته بودم بافتنی می‌بافتم. ‫اپل تی‌وی روشن بود و
‫اون محافظ صفحه نمایش که عکس‌هامون رو ‫نشون میده اومد.
‫بچه‌های خواهرم بودن و عکس‌هامون تو تاهو
‫که ماه پیش رفته بودیم.
‫یه دفعه عکس خانواده‌ش اومد.
‫اونم رو تلویزیون.
‫خودش نمی‌دونست،
‫چیه اسم محافظ عکس‌ها؟
‫- فضای ابری. ‫- همون.
‫فضای ابری عکس‌های مزخرفش.
‫وقتی رسید خونه، گفتم،
‫این عکس‌ها رو واسه چی داری؟
‫خودش رو زد به خریت و...
‫بهتر از این نمیشه.
‫ممنون، شل.
‫نات.
‫- هی، چاک. ‫- بله.
‫قبل رفتنت، اصل کاری می‌خواد ببیندت.
‫کی؟
‫یا خدا.
‫باشه. دیگه واسه جلسه چی می‌خواد؟
‫و قهوه؟ باشه.
‫باشه. ممنون. می‌فرستم.
‫هوم.
‫خیلی خب. خداحافظ.
‫چارلی کیل، ‫اومدم اخراج بشم.
‫سلام، خانم کیل.
‫مشتاق دیدار.
‫آره، همون.
‫بفرمایید.
‫نوشیدنی می‌خورید؟
‫اه... نه.
‫اه، چی مثلاً؟
‫هر چی.
‫نه.
‫فکر کنم می‌دونم قضیه چیه،
‫حرفت رو بزن.
‫فکر می‌کنی چی شده؟
‫خب، کلوپ از بابات بهت رسیده،
‫کی بود؟ سه ماه پیش؟
‫بهم نرسیده. مدیریتش می‌کنم.
‫خیلی خب. فکر کنم
‫به خاطر واگذاری و کاغذبازی و این حرفا بود.
‫حالا به هر دلیلی،
‫تازه قضیه من رو برای شما گفته.
‫آره.
‫خب...
‫الان که باخبر شدین،
‫می‌خواین اخراجم کنین،
‫چون احتمالاً کار عاقلانه همینه.
‫خودمم نفهمیدم چرا من رو اخراج نکرد.
‫فکر کنم ازت خوشش میومد.
‫اه. نه بابا.
‫اه، نمی‌دونم کدوم نسخه داستان رو شما شنیدی.
‫پس بیا از اونجا شروع کنیم.
‫روزی روزگاری در دنور،
‫یه آدم کمرو اومد بهترین بازیکن‌های شرط بندی رو
‫تو کلرادوی مرکزی
‫توی یه مسافرخونه‌ی فیرفیلد تو اتاق آی‌بیست و پنج دید.
‫خب، مسابقه جالبی نبود، ‫فقط یه
‫شب پنجشنبه عادی و یه بازی بی‌خطر بود.
‫یه زن جوون اهل یه شهر دیگه هم سر میز بود.
‫بامزه بود. بقیه رو می‌خندوند.
‫یه عالمه پول نقد داشت، واسه همین ‫بازیش دادن.
‫سه ساعت بعد، همه‌شون رو
‫تو بازی شکست داد،
‫که چیز عجیبی نیست.
‫ولی خب بار اول نبود.
‫قبلاً تو شاین.
‫هفته قبلش تو رپید سیتی.
‫همون خانم جوون خیلی اتفاقی
‫می‌رفته شهرهای مختلف.
‫تو بازی‌های مهم شرکت نمی‌کرده،
‫تو کلوپ‌های شرکتی نمی‌رفته،
‫ولی همیشه نتیجه بازیش یکی بوده.
‫نمی‌باخته.
‫شایعه پیچید.
‫چون می‌دونی دیگه، مردم حرف میزنن.
‫ولی موضوع اینه.
‫تا جایی که مردم می‌دیدن،
‫خانمه بی شیله پیله بازی می‌کرد.
‫بدون پارتی، بدون همدست،
‫با این حال
‫با یه مصونیت فراطبیعی بازی می‌کرد.
‫انگار می‌تونست از پشت، کارت‌ها رو بخونه.
‫پس وقتی اومد اینجا،
‫وارد یه مسابقه شد،
‫بابام براش جالب شد.
‫و خانمه رو تماشا کرد.
‫قایمکی.
‫دو روز از اون بالا
‫بازیش رو تماشا کرد،
‫روزی ده ساعت.
‫تحت نظرش داشت.
‫بابام فهمید داره چیکار می‌کنه.
‫با این حال هم نمی‌تونست باور کنه.
‫غیرممکن بود.
‫دیوونگی بود.
‫ولی توضیح دیگه‌ای نبود.
‫پس...
‫حقیقت داره.
‫این...
‫- این... ‫- هنوز می‌تونم چیزی بنوشم؟
‫از اونموقع دیگه شرط بندی نکردی.
‫- جدی؟ ‫- خب...
‫بابات شایعه کرد که من تقلب می‌کنم.
‫خودت هم گفتی، مردم غیبت می‌کنن.
‫تا امروز،
‫دیگه هیچکی هم
‫من رو تو بازیشون راه نمیدن.
‫من رو تحریم کردن.
‫ولی انگشتم رو نشکست.
‫می‌دونی وقتی من رو برد اتاق پشتی
‫چقدر ترسیدم.
‫بابات گاهی ترسناک میشه.
‫می‌دونم.
‫بهم می‌گفت بچه جون.
‫گفت بچه جون، داری گندکاری می‌کنی.
‫بعد استخدامم کرد،
‫گذاشت اینجا کار کنم.
‫شاید ازم خوشش میاد.
‫استخدامت کرد که اسیرت کنه.
‫انگار خیلی بی‌تفاوتی.
‫تو موهبت داری.
‫و بابام خواست مطمئن شه دیگه ازش ‫استفاده نکنی.
‫عصبانی نیستی؟
‫خب، استرلینگ،
‫نه، نیستم.
‫وقتی داستانت رو شنیدم، ‫یه بچه اهل سینسیناتی بودم،
‫هی می‌رفتم اینور و اونور کشور
‫تا نقشه‌م به بن بست خورد.
‫پسر، من یه بی عقل بودم.
‫نه نقشه بزرگی داشتم،
‫نه یه افسانه‌ای چیزی.
‫گفتم شرط بندی کنم، بعد جدی هم جواب داد.
‫یه مدتی انجامش دادم.
‫سر این اسکل بازی پول درآوردم.
‫تو هتل‌های شیک می‌موندم،
‫ولی حوصله سر بر بود.
‫گفتم دووم نداره، و نداشت.
‫پس...
‫و الان می‌دونی چیه؟
‫حالم خوبه.
‫زندگیم رو دوست دارم.
‫شغلم رو دوست دارم.
‫ناراحتم داری اخراجم می‌کنی.
‫ولی یه کار دیگه پیدا می‌کنم.
‫احتمالاً کار بعدیم رو هم دوست دارم.
‫هنوز خرم،
‫ولی حالم خوبه.
‫دستم آس پیکه.
‫مزخرفه.
‫- شش دل. ‫- مزخرف.
‫ده پیک.
‫کارت خونی نمی‌کنی.
‫چطوری کارت خونی کنم؟
‫داری من رو می‌خونی.
‫اینطوری هم نیست که روی یه چیزی تمرکز کنی،
‫مثلاً چشمم بپره.
‫- نه. ‫- یه چیز کلیه...
‫- آره. ‫- می‌تونی بفهمی.
‫که یه خبری هست.
‫بهترین راه توصیفش همینه.
‫- می‌تونم همینجوری بفهمم. ‫- وقتی کسی دروغ میگه؟
‫همیشه؟
‫الان به دماغم دست میزنم.
‫نه، اینجوری نیست.
‫من رمال نیستم که.
‫نمی‌تونم آینده رو پیشگویی کنم.
‫رازی ندارم.
‫اگه کسی از قصد دروغ بگه می‌فهمم.
‫قرار نیست اخراجم کنی.
‫چارلی.
‫چرا نمی‌فهمی که این کارت...
‫یه موهبته؟
‫بهت یه موهبت داده شده.
‫خوشحالم داری از این زندگی بی‌آینده‌ت لذت میبری.
‫ولی حیفه یه آدم عادی،
‫یه پیشخدمت باشی.
‫ولی جرمه که از این
‫موهبتت استفاده نکنی.
‫اخراجت نمی‌کنم.
‫دارم بهت فرصت میدم باهام کار کنی،
‫از موهبتت استفاده کنی.
‫که مایه دار بشی.
‫من پولدار بودم.
‫عه، چطور بود؟
‫از فقر آسون‌تره،
‫از متوسط بودن سخت‌تره.
‫با کمال احترام،
‫تو پول داشتی، ولی پولدار نبودی.
‫باید بفهمم پایه‌ای تا برنامه‌م رو بهت بگم.
‫تا فردا شب ازت جواب می‌خوام.
‫زمان کمه. ‫بله.
‫اگه بگم نه اخراج میشم؟
‫باشه.
‫کلیف...؟ ‫نیستش.
‫خیلی خب، میگم کلیف بیاد اونجا. ‫خبردار میشه.
‫باشه. اوهوم. خداحافظ.
‫شرمنده.
‫- چیزی شده؟ ‫- نه.
‫یه یاروی خماری اومده طبقه همکف
‫زنش رو صدا میزنه.
‫کلیف حلش می‌کنه.
‫پس اگه بخوام...
‫وایسا، کی رو داره صدا میزنه؟
‫ناتالی؟
‫ناتالی!
‫ناتالی، کجایی احمق؟
‫تف توش.
‫ناتالی.
‫تو می‌شناسیش، همکارشی.
‫اسمت چیه، ها؟
‫ناتالی، عزیزم. بیا اینجا.
‫دوباره اذیتم نکن.
‫می‌دونی که بدم میاد بیام اینجا.
‫به چی زل زدی؟
‫دارین پول درمیارین و...
‫جری. هی. ‫هی، احمق گاو.
‫- هی، پسر. منم. ‫- چارلی. چارلی.
‫- گوش کن، می‌دونم، باید بهش... ‫- اینجا نیست.
‫جری، اینجا نیستش.
‫کاری باهاش ندارم.
‫وای خدا.
‫اوه، می‌خواین دعوا راه بندازین؟
‫گمشو...
‫دست نزن!
‫کلیف، اسلحه داره.
‫گمشو. برید کنار.
‫من حقوقم رو بلدم.
‫لعنتی! ‫یالا!
‫من می‌دونم چه حقوقی دارم! ‫می‌کشمتون!
‫کثافت‌ها! ‫می‌کشمتون!
‫میزنم می‌کشمتون!
‫دست نزنین بهم!
‫هی. هی. ‫بردنش.
‫کلیف بردش. ‫چیزی نیست.
‫کل صبح هزارتا بهم پیام داده.
‫وقتی شیفت باشم گوشیم رو خاموش می‌کنم.
‫ندیدم.
‫فقط... چیزی نیست.
‫فقط می‌خوام نفس بکشم.
‫هی، هی، امروز رو مرخصی بگیر.
‫می‌تونی بری یه جای امن؟
‫آره. امشب پیش من می‌مونه.
‫- نه. ‫- پیش من می‌مونی.
‫معجزه چیه، وینسنت؟
‫کار خدا.
‫کار خدا چیه؟
‫وای خدا.
‫مردم عجب دیوونه بازی‌هایی
‫درمیارن ها.
‫آره.
‫چی می‌خونی؟
‫«ده‌تا از عجیب‌ترین
‫کارهایی که مردم انجام میدن.»
‫جری امشب میره خونه.
‫میره، مهربون میشه و معذرت خواهی می‌کنه.
‫و دیگه نمی‌نوشه...
‫یه مدتی.
‫حکم منع موقت بگیر.
‫خونه خودشه.
‫قبل اینکه ازدواج کنیم خونه رو گرفته.
‫خب طلاق بگیر، خونه واسه تو میشه.
‫نه.
‫یه چیزی امضا کردم. ‫نمی‌دونم، خر بودم.
‫پول تنها بودن رو ندارم.
‫شاید دلیل احمقانه‌ای برای موندن با جری باشه،
‫ولی حقیقته.
‫با وضعیت مامانم، پولش رو ندارم.
‫می‌تونی اینجا بمونی.
‫پسر...
‫اعصابم خرد میشه.
‫می‌دونم.
‫فکر کنم تو یه زندگی دیگه،
‫تو یه شوالیه بودی.
‫خانم گالاهاد.
‫یعنی چی زمین رو بگردم؟
‫می‌دونی، مثل کین تو کونگ فو.
‫می‌دونی اون کیه؟
‫آره، آقای کین.
‫آره، کاظمیر کین. ‫تو کار نفته.
‫می‌دونی چرا اینقدر معروفه؟
‫خب، کله گنده‌ست.
‫هر چی بخواد،
‫میگیم چشم
‫و براش مهیا می‌کنیم.
‫میاریمشون اینجا،
‫تو یه آخر هفته اندازه اقامت تو یه ‫جزیره خرج می‌کنن.
‫برای خودشون مهم نیست.
‫خر مایه هستن دیگه.
‫ولی کین موبی دیک ماست.
‫وقتی بابام کلیدهای اینجا رو بهم داد،
‫سه‌تا چیز یادم داد.
‫گفت، نذار فرش خونی بشه.
‫کین رو راضی نگه دار.
‫سومیش چی بود؟
‫مهم نیست.
‫الان یه شرط گنده داره می‌بنده.
‫داره بلوف میزنه؟
‫نه.
‫عالی بود، آقای کین.
‫آره، بابام خیلی وقته باهاش رفاقت داره،
‫واسه همین زیاد براش مهم نیست چقدر خرج کنه.
‫من حواسم بهش هست.
‫این چند سال، هی کم و کمتر داره خرج می‌کنه.
‫معلوم شد تو اتاقش داره مخفیانه گروهی بازی می‌کنه.
‫اگه اون بیاد، کل گروهش هم میان.
‫ما از آقا پذیرایی می‌کنیم.
‫بله قربان گوش هستیم،
‫اونوقت این آشغال گدا داره تو ملک ما
‫تنهایی بازی می‌کنه.
‫هدف ما اینه.
‫این آشغال رو سرکیسه می‌کنیم.
‫ما دوتا.
‫خیلی خب، بذار شفاف سازی کنم.
‫من رو وارد بازی خصوصیش می‌کنی،
‫منم شکستش میدم.
‫جفتمون حسابی مایه دار میشیم.
‫اونم تو دهنی می‌خوره.
‫فکر می‌کنه که شاید بازی خصوصی زیاد براش ‫شانس نمیاره.
‫به همون بازی رو میز می‌چسبه.
‫ولی تو نه، خیلی ریسکیه.
‫تو رو تو اون طبقه دیده.
‫باید یه سیستم دوربینی راه بندازیم،
‫یه همدست وارد کار کنیم.
‫تو بهش سیگنال میدی. هوم؟ ‫یه کاریش می‌کنیم.
‫می‌تونی با ویدئو بازی کنی؟
‫آره فکر کنم.
‫بازی کِیه؟
‫پس فردا. ‫چهل و هشت ساعت وقت داریم.
‫اه، بابات مشکل نداره
‫این رفیق مایه دارش رو اذیت کنیم؟
‫بابام؟
‫اه. بهشون گفتم. وایسا.
‫اه، بابات موافقت کرده؟
‫اسم من رو در این دفتره.
‫جینجر، گفتم که. الان...
‫تو بالا بری پایین بیای،
‫این کلوپ به اسم باباته.
‫اه، برای من مهم نیست بازنشسته شده.
‫اگه دوباره بابات رو عصبانی کنم،
‫این دفعه فقط به شکستن انگشتم راضی نمیشه.
‫هی، ام، میشه بیست دقیقه بهم وقت بدی؟
‫بیست دقیقه دیگه اون بالا می‌بینمت.
‫یعنی جدی جدی کار داری؟
‫بیا، از آسانسور خصوصی استفاده کن.
‫اوه، لالا.
‫این رستورانه؟
‫واو.
‫کلیف، چی شده؟
‫لعنتی.
‫منم ناتالی.
‫می‌دونی باید چیکار کنی.
‫هی، ناتالی. دیدم زنگ زدی.
‫نمی‌دونم چرا حواسم نشد.
‫اه، بهم زنگ بزن، خب؟
‫همینجام. شرمنده.
‫هی.
‫شرمنده، بیشتر از بیست دقیقه طول کشید.
‫خب، چه حسی داری که
‫همیشه حقیقت رو می‌دونی؟
‫اه... آره، نه،
‫فقط وقتی کسی دروغ بگه می‌فهمم.
‫و جز قمار،
‫زیاد هم به دردم نمی‌خوره.
‫چون مردم همه‌ش دروغ میگن.
‫همونقدر که پرنده‌ها جیک‌جیک می‌کنن، ‫مردم هم دروغ میگن.
‫یه بار که دروغ بشنوی،
‫دیگه خلاصی نداری.
‫معمولاً هم واسه قایم کردن گندکاری‌هاشون ‫دروغ نمیگن،
‫بیشتر واسه چیزهای مسخره و بی‌معنیه.
‫حقه اصلی اینه که
‫بفهمی چرا دارن دروغ میگن.
‫چرا یه آدم دروغ میگه.
‫عذر می‌خوام.
‫خیلی خب. حله.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫کجا بودیم؟
‫اه، اگه من کنار بکشم، من رو می‌کشی؟
‫نگران بابامی؟
‫بابام کار رو بهم سپرد چون بهم اعتماد داره.
‫دروغ نگو.
‫بابام کار رو سپرد بهم...
‫چون فکر می‌کنه به هیچ دردی نمی‌خورم...
‫یه کاری هم کرد که واسه خودم
‫و بقیه کارکنان اینجا شیرفهم بشه.
‫کسایی که اینجا کار می‌کنن فکر می‌کنن
‫من یه بچه‌م که کفش باباش رو پاش کرده.
‫تحقیرآمیزه.
‫می‌دونی، منم یه اشتباهاتی داشتم. من...
‫اگه اسمم رو تو گوگل سرچ کنی، می‌دونی،
‫منم گندکاری داشتم.
‫نمی‌تونم تا آخر عمرم به عنوان یه سرافکندگی
‫زیر سایه بابام زندگی کنم.
‫به خدا ترجیح میدم بمیرم.
‫این آخرین فرصتیه که بهش ثابت کنم آدمی که ‫فکر می‌کنه نیستم.
‫بابام فکر می‌کنه اینجا رو چرخ خودش می‌چرخه.
‫کاری از دستم برنمیاد که بتونم گند بزنم.
‫ولی می‌خوای خلافش رو بهش ثابت کنی، آره؟
‫اه.
‫نه، می‌خوام نشونش بدم منم راه و روش خودم رو دارم.
‫یک و نیم میلیون دلار. تمیز. نقد.
‫مهم نیست چه فکری راجع به اون شب بکنیم.
‫مهم نیست اصلاً کارمون بشه یا اتفاق بیفته.
‫تو هم می‌تونی بعدش ناپدید بشی،
‫دیگه کاریت ندارم.
‫یک و نیم میلیون دلار
‫اگه بله رو بدی.
‫باشه، استرلز. ‫بزن بریم.
‫[زن محلی کُشته شد]
‫آشغال.
‫آره، آشغال.
‫دیشب دیدم داره میره. ‫انگار ناراحت بود.
‫نوشته وقتی رسید خونه این اتفاق افتاده.
‫من تازه دیدمش. ‫همین یه کم پیش.
‫- چیزی گفت؟ ‫- نه.
‫من رو دید ولی راهش رو رفت.
‫هاه. چه...
‫هاه.
‫- ساعت چند؟ ‫- بعد هشت.
‫من معمولاً قبل اون میرم خونه.
‫عجیبه.
‫شیفتش دیر تموم میشه، نه؟
‫آره.
‫وایسین، وایسین، وایسین، وایسین.
‫وقتی مریض شده بود رمز کمدش رو بهم گفت.
‫آره، نمی‌دونستم با هم صمیمی هستین.
‫- متاسفم. ‫- آره،
‫دیشب سعی کرد بهم زنگ بزنه.
‫نمی‌دونم چی می‌خواسته بگه.
‫حتماً وقتی بوده که پیش تو بودم.
‫شاید می‌خواسته پیشم بمونه.
‫- اگه جواب می‌دادم... ‫- هی.
‫اینجوری نکن.
‫کسی نمی‌دونه چرا بهت زنگ زده.
‫ممکن بوده هزارتا دلیل داشته باشه.
‫- آره. ‫- خودت رو سرزنش نکن.
‫اینجوری به جایی نمیرسی. درسته؟
‫این اتاق دقیقاً مثل اتاق کینه،
‫جز ارتفاع سقف.
‫روی این میز بازی می‌کنن.
‫بزرگه. سنگینه.
‫بعیده تکونش بده.
‫و مخبرمون گفت دفعه قبلی
‫پشت به پنجره و رو به اتاق نشسته بوده،
‫که منطقیه.
‫به‌نفع ماست.
‫به‌خاطر همین فکر می‌کردم ‫دوربین‌ها توی مبله.
‫آخه چرا زود رفته خونه؟
‫چرا چی؟
‫شیفتش ساعت 9:00 تموم میشه.
‫درست قبل از ساعت 8:00 ‫یه تماس از دست‌رفته ازش دارم.
‫و میشل بعد از ساعت 8:00 ‫رفتنش رو دیده.
‫شاید مریض شده.
‫اگه مریض بود کارت خروج می‌زد
‫یا حتی بهم پیام می‌داد.
‫وایسا، چی؟
‫- کارت خروج نزد؟ ‫- نه.
‫وایسا، با مدیرش حرف زدی؟
‫لوئیس، آره.
‫چرا این‌کارو کردی؟
‫چون‌که می‌خواستم ‫بدونم چرا زود رفته خونه،
‫چرا بهم زنگ زده بود.
‫منظورم اینه، درست قبل از ‫ساعت 8:00 یه اتفاقی افتاده.
‫اون‌قدری ترسناک بوده که ‫برای کمک باهام تماس گرفته
‫و بعدش اساساً فرار کرد.
‫پس چه اتفاقی افتاده؟
‫خب، با توجه به اینکه ‫مستقیم رفته خونه،
‫جواب تابلو اینه که ‫شوهرش بهش زنگ زده.
‫می‌بینی، ‫این چیزیه که تو فرض می‌کنی.
‫این چیزیه که همه ‫می‌خوان فرض کنن.
‫فقط با خوندن اخبار اینجا.
‫ولی من نات رو می‌شناختم.
‫پس می‌دونم که این ‫با عقل جور در نمیاد.
‫می‌دونم که تو فکر می‌کنی ‫مردم رو خوب می‌شناسی،
‫ولی این اتفاقا کاملا ‫با عقل جور درمیاد.
‫نات موقع شیفتش ‫گوشی‌ش رو خاموش کرده بود.
‫پس هر اتفاقی افتاده که ‫باعث ترسش شده
‫نه تماس بوده، ‫نه جری بوده.
‫یه اتفاقی بوده که همینجا
‫وقتی مشغول کار بوده افتاده.
‫چه اتفاقی بوده؟
‫نگاه کن، شوهر اون یه آدم ‫به‌دردنخورِ سوءاستفاده‌گر بوده.
‫غم‌انگیز و ناراحت‌کننده ست، ‫ولی چیز پیچیده‌ای نیست.
‫متأسفم. دلم نمی‌خواد ‫بی‌عاطفه به‌نظر بیام،
‫ولی ما الان وسط یه عملیات ‫به‌شدت وابسته به زمان هستیم.
‫و تا فردا شب، ‫ازت می‌خوام تمرکز داشته باشی.
‫یه دوربین توی مبل جواب نمیده.
‫چرا که نه؟
‫واضح‌ترین خط دید رو داره.
‫دستکاری‌کردن مبل تابلوئه.
‫ممکنه متوجه بشن.
‫تازه، به چندتا خط دید نیاز داری.
‫چندتا دوربین؟
‫آره، چون‌که نمی‌دونی
‫بقیه‌ی بازیکن‌ها قراره کجا بشینن،
‫و جلوی دیدت رو مسدود کنن.
‫نظرت روی چیه؟
‫لامپ‌ها.
‫آره.
‫آره، می‌تونم به بچه‌ها ‫بگم توی پایه‌ی اینا
‫دوربین بذارن.
‫خوبه.
‫راجع‌به زوایا فکر کردی.
‫تو این‌کارها حرفه‌ای هستی.
‫چه وضعشه، مردتیکه؟
‫هنوزم مطمئن نیستم چطور ‫می‌تونم کمک‌تون کنم.
‫خیلی‌خب، ایشون یکی ‫از دوستان من بوده.
‫نگاه کن، می‌تونی اینجا ببینی،
‫اون سعی کرد شبی که ‫مُرد باهام تماس بگیره،
‫و نمی‌دونم چرا.
‫و بعدش فکر کردم،
‫وسایل شخصی‌ش.
‫- وسایل شخصی‌ش چی؟ ‫- گوشی‌ش.
‫اگه فقط بتونم گوشی‌ش رو ببینم، شاید
‫با یه نفر دیگه تماس گرفته باشه، ‫یا به یه نفر دیگه پیام داده باشه،
‫یا شاید ایمیلی-چیزی ‫فرستاده باشه یا فقط...
‫آره، تو این‌کار نمی‌تونم کمکت کنم.
‫ولی اینجاست، درسته؟
‫همون چیزه که قفسه و میله داره.
‫توی زندان؟ چرا گوشی‌ش ‫باید توی زندان باشه؟
‫میله‌های کوچیک داره. ‫میله کوچولو.
‫اسمش چی بود؟
‫زندان کوچولو؟
‫نه. همونجا که...
‫مثلا ما یه زندان کوچولو ‫برای گوشی‌ش ساختیم؟
‫همونجا که مدارک رو می‌ذارید،
‫کمد، کمد مدارک.
‫- خدایا! ‫- می‌دونی چرا توی کمد مدارکه؟
‫چون که مدارکه.
‫بفرمایید، تعارف نکنید.
‫اوه، اجازه هست؟
‫به‌محض اینکه حکم ‫پزشک قانونی رسمی بشه،
‫همه‌چی فرستاده میشه ‫برای اقوام درجه یک،
‫احتمالا مادرش.
‫می‌دونم که توی تلویزیون فرق داره، ‫ولی وقتی آدم پلیسه،
‫مدارک رو همینطوری ‫به این و اون نمیده.
‫هی.
‫ببین، منی که دارم توی اینجا کار می‌کنم بیشتر ‫از اون‌که خوشم بیاد دارم این چیزها رو می‌بینم.
‫بیشتر شدن خشونت خانگی ‫توی همچین چیزی،
‫معمولا نتیجه ی یه الگوئه.
‫تو مسئول این الگو نیستی.
‫مسئله این نیست.
‫نگاه کن، جری یه آدم بی‌شرف بود،
‫ولی اینجا یه جای کار می‌لنگه.
‫یه دروغی درکاره.
‫باید پیداش کنم ببینم چیه.
‫تحقیق و بررسی هنوز تموم نشده.
‫با پزشک قانونی بررسی می‌کنم. ‫همه‌چی رو دوباره مرور می‌کنم.
‫و اگه تو هم چیزِ ‫بخصوصی به ذهنت رسید
‫که بتونه کمک کنه، ‫باهام تماس بگیر.
‫قول میدم اگه بهم اطلاعات ‫بدی که به‌کارم بیاد،
‫ازش استفاده می‌کنم.
‫ولی یه لطفی بهم کن،
‫بهمون اعتماد کن که ‫کارمون رو انجام بدیم.
‫تو پلیس نیستی.
‫بله؟
‫استرلینگ هستم.
‫آره. اوضاع لامپ‌ها در چه حاله؟
‫خوبه. باید تا فردا صبح ‫بتونیم آزمایش‌شون کنیم.
‫هی، تو درباره‌ی مرگ ناتالی ‫با پلیس حرف زدی؟
‫آره.
‫کلانتر پارکر باهام تماس گرفت.
‫گفت می‌خواد یه دور جدید
‫بازجویی کنه، ‫درباره‌ی کل ماجرا.
‫- اوه، خوبه. ‫- نه، خوب نیست.
‫چارلی، ما در این‌ باره حرف زدیم.
‫می‌دونی ما فردا اینجا ‫وسط انجام چه کاری هستیم؟
‫خب، آره، ولی...
‫خیلی‌خب، آخه اینو گوش کن.
‫وقتی جری رو پیدا کردن
‫تفنگ توی دست راستش بود، باشه؟
‫دست راستش.
‫ولی داخل پای راستش
‫یه غلاف چرمی بسته بود، پس...
‫خب که چی؟ چپ دسته دیگه.
‫چپ دسته.
‫خیلی‌خب، پس اگه اون به ‫نات شلیک کرده باشه و کُشته باشه، خب؟
‫یه عالمه وقت داشته
‫تا تفنگ رو دستش بگیره
‫و ماشه رو بکِشه.
‫چرا باید تحت این شرایط
‫یه مرد چپ‌دست از دستِ ‫راستش استفاده کرده باشه؟
‫چرا؟ به معنای واقعی ‫ده‌ها دلیل وجود داره که
‫چرا ممکنه این‌کارو کرده باشه، چارلی.
‫خب، البته.
‫ولی وقتی این موضوع رو ‫می‌ذاری پیش بقیه‌ی چیزها،
‫کم‌کم تطابق‌ها زیاد میشه.
‫من به پارکر گفتم ‫تو حالت خوب نیست.
‫تو از لحاظ احساسی ‫حالت خوب نیست
‫و من باهات حرف می‌زنم، ‫ولی اون نباید بیشتر از این
‫وقت اداره رو بابت ‫این پرونده تلف کنه.
‫الان من دارم باهات حرف می‌زنم.
‫بی‌خیال این موضوع شو و بیا روی ‫کاری که داریم تمرکز کنیم. باشه؟
‫- هومم؟ ‫- آره، پس تو...
‫تو به پلیس‌ها میگی چیکار کنن
‫و اونا هم به حرفت گوش میدن؟
‫چطوری؟
‫فردا صبح می‌بینمت.
‫خب، من پلیس نیستم.
‫عوضی.
‫دست بجنبون، رفیق،
‫جانو دیگه این‌کارو ‫نمی‌کنه، بهت گفتم.
‫خیلی‌خب، مرد، اگه دستگیر شدی ‫خودم میارمت بیرون، باشه؟
‫پزشک‌ خودش خودشو آزاد می‌کنه.
‫باشه، باشه، باشه.
‫اوه، جای قشنگیه.
‫آره. آم...
‫به چیزی دست نزن، باشه؟
‫اینکه میگم دست نزن یعنی ندزد.
‫هی،
‫این همون دختر خوبه ست
‫که بعضی وقت‌ها میاد دنبالت.
‫می‌دونی، وقتی بفهمه ‫دزدکی وارد خونه‌اش شدی
‫بدجوری عصبانی میشه.
‫فقط توی ماشین منتظر شو، باشه؟
‫من یه دقیقه دیگه میام.
‫[چهره شناسایی نشد]
‫گندش بزنن.
‫مزخرف.
‫چارلی، یه بار دیگه بگو. ‫ناتالی چی شده؟
‫چیزش، همونی که می‌خواستن بشکوننش،
‫ولی تو گفتی اون مریض شده ‫و تو رمزش رو بلدی
‫همون‌که کلیک می‌کنه
‫و لباس‌هاش رو توش می‌ذاره...
‫اسم لعنتی‌ش چی بود؟
‫- کمدش؟ ‫- کمدش.
‫لعنت بهش. چرا این کلمه‌ی ‫لعنتی رو نمی‌تونم بگم؟ آره.
‫رمز کمدش.
‫نُه - دو - چهار - هشت.
‫ممنون، شل.
‫نُه، دو، چهار، هشت.
‫خیلی‌خب.
‫ایول!
‫لعنتی.
‫یه چیزی رو دارم از قلم می‌اندازم، نات.
‫فقط بهم بگو چی رو دارم از قلم می‌اندازم.
‫یا خدا.
‫و همین. ‫زمان رو نگاه کن.
‫درحال تمیز کردن سوئیت ‫دونفره‌ی آقای کین بوده.
‫لپ‌تاپش باز بوده و اینو دیده.
‫از کجا می‌دونی این سوئیت کین‌ـه؟
‫سقف.
‫اون پس‌زمینه رو می‌بینی؟
‫سوئیت دونفره تنها سوئیتیه که
‫از این سقف‌های بلند داره.
‫منظورم اینه، می‌تونست بی‌خیالش بشه،
‫ولی یه کاری انجام داده.
‫به‌عنوان مدرک یه عکس ازش انداخته.
‫پس فکر می‌کنم اقای کین درحال ‫انجام این‌کار مچ‌ش رو گرفته،
‫به بادیگاردهاش گفته ببرنش خونه،
‫نات و جری رو بکُشن، ‫و همه‌چی رو صحنه‌سازی کنن.
‫خیلی بی‌منطقه.
‫دلیلی نداره که فکر کنیم ‫که این ربطی به...
‫وایسا، فکر می‌کنی تصادفی ‫بوده که کُشته شده؟
‫من حرفم اینه که ممکنه. ‫دلیل محکمی وجود نداره...
‫خیلی‌خب، میشه با ‫اِف‌بی‌آی تماس بگیریم
‫و بابت این‌کار کثیف ‫دمار از روزگارش دربیاریم؟
‫بیا اول خودمون بگیرمش.
‫امشب پولش رو بگیریم.
‫و بعدش با اِف‌بی‌ای تماس بگیریم.
‫گور باباش!
‫بابام همیشه می‌گفت،
‫جوری بزن که طرف دردش بیاد.
‫هومم؟ آدمی مثل این؟ ‫به پولش حساسه.
‫این مدرک فرار نمی‌کنه.
‫یه شب دیگه.
‫تا بتونیم این‌کار انجام بدیم.
‫جوری بزنیمش که دردش بیاد.
‫باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. داریم دوربین‌ها رو کار می‌ذاریم.
‫تا عصر باید بتونیم ‫آزمایش‌شون کنیم.
‫برو یه‌کم صبحونه بخور.
‫چارلی، چارلی، چارلی.
‫همون همشیگی، مگه نه؟
‫آره.
‫نه، قهوه.
‫سلام، دبی، ‫این هفته مرخصی‌ام.
‫اوه، خدایا.
‫هی، نیک، میشه ‫صداش رو زیاد کنی؟
‫...و خشونت.
‫کافه ی فراست تصاویر ‫ویدویی‌ ای منتشر کرده،
‫از یک حادثه که دو روز قبل از قتل
‫آقای هیل در حالتی عصبانی و نعشه
‫به محل کار همسرش میاد.
‫ناتالی، کدوم گوری هستی؟
‫هی، اون منم.
‫آقای هیل توسط حراست هتل بازداشت شد
‫و بعداً به‌درخواست همسرش
‫بدون هیچ اتهامی آزاد شد.
‫هی، کلیف، وایسا، وایسا. ‫داری کجا میری؟
‫اگه داری بالا میری پیش خودم ‫فکر کردم بهتره باهمدیگه بریم.
‫خب، من داشتم اخبار رو نگاه می‌کردم، ‫و اونا داشتن کل ماجرا رو تعریف می‌کردن،
‫و منم داشتم عصبانی می‌شدم، داشتم ‫به این فکر می‌کردم که چی جور در نمیاد؟
‫یه چیزی جور درنمیاد، ‫و این داشت دیوانه‌ام می‌کرد.
‫و بعدش یادم اومد،
‫تو اون شب جری رو بردی اتاق پشتی.
‫فکر کردم حتما اونو ‫تحویل پلیس میدی.
‫پس اون شب چرا ‫دوباره برگشته بود خونه؟
‫ولی نه، نه، نه. ‫تو بنا به یه دلیلی
‫آزادش کردی رفت، ‫و من می‌خوام بدونم چرا.
‫چون‌که اخبار تلویزیون گفت، ‫به‌درخواست ناتالی بوده،
‫ولی من خودم پیش ناتالی بودم، ‫و اون هیچ درخواستی نکرد،
‫کار اون نبود.
‫کوکائین زدی؟
‫نه. قهوه زدم.
‫پس فکر کردم این چیز خوبی میشه.
‫احمق‌بازی درنمیارم و ‫اول صبحی نوشیدنی نمی‌خورم.
‫قهوه می‌خورم، چون‌که ‫برای فکر کردن خوبه.
‫ولی من هیچ‌وقت قهوه نمی‌خورم، ‫و الان جوش آوردم.
‫متأسفم. می‌دونم که جوش آوردم، ‫ولی این مسئله مهمه.
‫داری می‌پرسی چرا آزادش کردیم؟
‫خب، تصمیم گرفتیم ‫ازش شکایتی نکنیم.
‫بهش یه هشدار دادیم.
‫و ناتالی ازش جدا شد.
‫فکر کنم اومد پیش تو، درسته؟
‫پس دیگه دور و بر اون نبود.
‫دیگه چیکار می‌خوایم بکنیم؟
‫پس بعد از اینکه آزادش کردید
‫سعی نکرد دوباره برگرده؟
‫هیچ‌وقت دوباره به کافه برنگشت؟
‫نه.
‫دارم دروغ میگم؟
‫نه. داری راستش رو میگی.
‫دو دل.
‫آس خشت.
‫هشت خشت.
‫خیلی‌خب، بیا پایین.
‫بیا ببینیم چیکار کردیم. هومم؟
‫خیلی‌خب. مزخرف، حقیقت، مزخرف.
‫خیلی‌خب.
‫این جواب میده.
‫خب، این دوربین کجاست؟
‫- اصلا نمی‌بینمش. ‫- اینجاست.
‫همینجا.
‫- آهان. ‫- اوهوم.
‫امشب ساعت شش ‫قراره بره شام.
‫اون‌موقع ما این لامپ‌ها رو با ‫اونایی که توی اتاقشه جابجا می‌کنیم.
‫و تو رو بالا توی ‫دفترم مستقر می‌کنیم.
‫خیلی‌خب. و قراره ‫روالش چطوری باشه؟
‫این شریک ماست، باشه؟
‫قرار نیست از قبل ببینی‌ش. ‫اگه نبینی‌ش خطرش کمتره.
‫خودشو به‌عنوان دیل مک‌کلینتاک ‫به کین معرفی می‌کنه.
‫باشه؟ قبلا چندباری توی بازی بوده.
‫قراره به مچ پاش یه کنترل ببنده.
‫اینو می‌دیم به تو.
‫باشه؟
‫حقیقت یه کلیک.
‫مزخرف دو کلیک. هومم؟
‫تکرار کن ببینم.
‫حقیقت یه کلیک، ‫مزخرف دو کلیک.
‫و وقتی بزرگ شد نترس.
‫حقیقت یا مزخرف.
‫فقط روی همین تمرکز می‌کنی.
‫همیشه.
‫اگه اوضاع بد پیش رفت ‫کلیف آماده ست که بیاد داخل.
‫چیز دیگه...
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫فکر کنم همه‌چی رو گفتم. ‫سؤال دیگه‌ای داری؟
‫آره. اون تماس درباره‌ی چی بود؟
‫کدوم تماس؟
‫همون شبی که توی لونه‌ی کلاغ
‫این ایده رو باهام مطرح کردی، ‫باهات یه تماس گرفتن.
‫به‌نظر می‌اومد بهت خبر بد دادن.
‫من پرسیدم، «همه‌چی مرتبه؟» ‫تو گفتی، «آره.»
‫آهان.
‫دروغ گفتی.
‫خب، از اون چیزی که ‫قصد داشتم جدی‌تر گفتم.
‫فقط می‌خواستم ‫همینطوری عادی بپرسم.
‫ولی قهوه خوردم.
‫جریان چیه؟
‫یعنی داری میگی ‫اون تماسه رو یادت نمیاد؟
‫- جریان چه کوفتیه؟ ‫- نه، نه.
‫اشکال نداره، کلیف.
‫یادمه.
‫خب، اون کی بود؟
‫کلیف بود.
‫خب، عالیه. و کلیف ‫زنگ زده بود چی بگه؟
‫خودت فکر می‌کنی ‫زنگ زده بود چی بگه؟
‫یه چیز نگهبانی.
‫نمی‌دونم.
‫یه مسئله‌ی حراستی.
‫خب، می‌دونی که من سر این ‫قضایا پریشون‌احوال هستم،
‫و الانم که قهوه خوردم.
‫- خیلی‌خب. هی. ‫- آره.
‫ببین، کلیف روزی 50 بار ‫باهام تماس می‌گیره.
‫مگه نه، کلیف؟
‫هومم؟ درباره‌ی 50 تا چیز مختلف.
‫پس سر ساعت 7:00 برگرد اینجا.
‫اینطوری وقت کافی ‫داریم که مستقر بشیم.
‫- باشه؟ ‫- اوهوم.
‫می‌خوای بگی؟
‫زن تیزیه، ‫ولی هیچی نمی‌دونه.
‫نه، نه، ‫بیشتر از تیزه.
‫اون یه دروغ‌سنج انسانیه.
‫و یه جوری سؤال می‌پرسه
‫که انگار می‌دونه یه خبرهایی هست.
‫از قبل عکس لپتاپ کین رو پیدا کرده.
‫نمی‌دونم چطوری پیداش کرده.
‫ولی فکر می‌کنی ‫دست نگه می‌داره؟
‫اون یه مایکل وستن کوچولوئه.
‫- کی؟ ‫- مایکل وستن.
‫همون کاراگاهه.
‫از فیلم «مُهره‌ی سوخته.»
‫بیا قال قضیه رو بکّن، استرلینگ.
‫بی‌خطر پیش برو.
‫من 25 سال برای پدرت کار کردم، و...
‫لعنت به تو، لعنت به اون، ‫لعنت به همه‌تون.
‫من این‌کارو انجام میدم. ‫تصمیم خودمه، انجامش میدم.
‫بعدش مسئله‌ی اون و دختره ‫و عکسه رو حل می‌کنیم.
‫چطوری حلش می‌کنیم؟
‫به هر قیمتی که بشه.
‫رئیس تویی.
‫شام خوش بگذره، آقای کین.
‫خدمات اتاق.
‫هنوز کین نیومده، ‫برای یه دور دیگه وقت داریم؟
‫این زنیکه کدوم گوریه؟
‫نمی‌دونم. کین کجاست؟
‫تمام بازیکن‌هاش هنوز ‫توی رستوران منتظرن.
‫خدا رو شکر که کین ‫شام‌ش طول کِشیده،
‫این زنیکه کجاست؟
‫یه ده دقیقه دیگه منتظر می‌شیم
‫و بعدش شروع می‌کنم ‫چندتا تماس می‌گیرم.
‫خیلی‌‎خب. خوبه. خوبه.
‫ولی این چه وضع‌شه؟ هان؟ ‫20 دقیقه دیر کردی.
‫اگه کین دیر نمی‌کرد، ‫مشکل‌ساز میشد.
‫اوه، البته. یه نوشابه بزن.
‫هان؟ خیلی‌خب.
‫ولی خوبه. بألاخره اومدی.
‫- اشکال نداره. ‫- من میرم یه سر به کین بزنم.
‫وقتی اون اینجا بیاد، ‫همه‌ی بچه‌ها رو می‌بره بالا.
‫اونا هم دست به‌کار میشن. ‫پس، تو همینجا بمون.
‫ما هیچ‌جا نمی‌ریم. باشه؟
‫اوضاع‌مون خوبه.
‫اگه بخوای می‌تونیم شام سفارش بدیم،
‫اگه هنوز غذا نخوردی.
‫غذا خوردی؟
‫چیه؟
‫هیچ راهی بلد نیستم ‫که اینو با لطافت بگم.
‫پس همینطوری رک و پوست‌کَنده میگم.
‫چی رو با لطافت بگی؟
‫دوستم ناتالی،
‫همون‌ کاری رو کرد که ‫من همیشه توی گوشیم
‫درباره‌اش داد می‌زنم.
‫وقتی یه چیز بد دید، ‫کارِ درست رو انجام داد،
‫و واقعا درباره‌اش یه کاری انجام داد.
‫و تو بابت این‌کار کُشتی‌ش.
‫خب، به کلیف گفتی بکُشتش.
‫جفت یه چیزه.
‫اگه حقیقت نداره بگو مزخرفه.
‫توی چشم‌هام نگاه کن...
‫و بگو.
‫فقط یه دلیل وجود داره که
‫از لپ‌تاپ کین عکس گرفته باشه.
‫که تحویل‌ش بده، ‫که به یه نفر نشونش بده،
‫مثلا به پلیس.
‫ولی مشخصاً به پلیس نشونش نداده.
‫سعی کرد با من تماس بگیره، ‫ولی من جواب ندادم.
‫به مافوق‌ش چیزی نگفت.
‫پس حدس می‌زنم استرلینگ.
‫حدس می‌زنم که اون شب ‫اومده سراغ تو و کلیف.
‫درست حدس زدم؟
‫حدس زدی.
‫این تهمت بر اساس حدسه؟
‫حدس زدم. ‫خدایا، وقتی چندبار تکرارش می‌کنی
‫چقدر کلمه‌ی عجیبیه.
‫تا همین امروز صبح ‫داشتم حدس می‌زدم
‫اون‌موقع که یه چیزی رو ‫توی تلویزیون دیدم،
‫و حالا دیگه کار از حدس گذشته.
‫الان مطمئنم.
‫جری و تپانچه‌ی ‫دسته‌ مرواریدی‌ مسخره‌اش.
‫وقتی اومد کافه همراهش بود.
‫خودم دیدم. ‫به کلیف هم گفتم.
‫کلیف اونو با زور برد دفترش،
‫بعدش تا بیرون همراهی‌ش کرد.
‫خب، تو اینجا چی می‌بینی؟
‫می‌کُشمت!
‫چیزی رو می‌بینم که همه می‌بینن.
‫یه نعشه ی قلچماغ رو می‌بینم که ‫داره زنش رو تهدید می‌کنه.
‫فقط همین برای دیدن هست.
‫نچ نچ.
‫این. این.
‫اوه. اوه.
‫چی سرجاش نیست؟
‫می‌تونی اینو جواب بدی.
‫تفنگ نیست.
‫و این یعنی کلیف ‫تفنگش رو ازش گرفته
‫و پسش نداده.
‫و جری هیچ‌وقت ‫برنگشت پسش بگیره.
‫کلیف خودش بهم گفت، ‫و راستش رو گفت.
‫پس این یعنی توی شب قتل
‫امکان نداشته اون تفنگ ‫دست جری بوده باشه
‫چون‌که درست همینجا بوده
‫همراه کلیف.
‫می‌شنوی چی میگه، کلیف؟
‫خیلی‌خب. دایره‌المعارف براون.
‫دیگه کی دیده که ‫اون تفنگ همراهش بوده؟
‫کلیف، که رئیس حراسته، ‫میگه اون مسلح نبوده.
‫چطوری می‌خوای ‫به پلیس توضیح بدی،
‫بهشون میگی می‌تونی ‫دروغ‌گفتن آدم‌ها رو تشخیص بدی؟
‫می‌خوای بگی حدس ‫می‌زنی که ما اونو کُشتیم؟
‫میگی چپ‌دست‌ها هیچ‌وقت چیزی رو ‫با دست راست‌شون نمی‌گیرن؟
‫وقتی توی شهر من،
‫به اسم من بیای این چیزها رو ‫به پلیس‌ها بگی،
‫این مجموعه‌ی
‫«فکر می‌کنم فلان شده، ‫چون که فکر می‌کنم بهمان بوده،»
‫فکر می‌کنی چه اتفاقی می‌افته؟
‫- هومم؟ ‫- اینجا شهر باباته.
‫کلیف، گوشی‌ش رو بگیر.
‫چون‌که اگه درحال ضبط کردن ‫صحبت‌مون بوده باشی
‫به این فکر که می‌تونی ‫مثل توی فیلم‌ها
‫ازم اعتراف بگیری،
‫نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫این‌کارو نمی‌کردم.
‫هومم.
‫می‌دونی، تو این چند روز اخیر ‫تو خیلی پریشون‌احوال بودی.
‫نوشیدنی می‌خوردی، ‫شیفت‌هات رو نمی‌اومدی.
‫من به مافوق‌ت گفتم نگرانش نباشه،
‫چون‌که می‌دونستم داری ‫دوره‌ی سختی رو می‌گذرونی.
‫ولی واقعا داشتی دوره‌ی ‫سختی رو می‌گذروندی.
‫دوستت رو از دست دادی، ‫خودت رو مقصر می‌دونستی.
‫بألاخره مجبور بودم اخراجت کنم.
‫امشب اینجا اومدی،
‫سعی کردم این خبر رو ‫به آرومی بهت بدم
‫ولی تو کنترلت رو از دست دادی.
‫و این غم‌انگیزه.
‫ولی قبل از اینکه ‫بتونیم جلوت رو بگیریم...
‫تو از اون بالکن پریدی پایین.
‫آخه کی باورش میشه؟
‫خودت رو نگاه کن.
‫کی اون‌قدر اهمیت ‫میده که باور نکنه؟
‫نه.
‫می‌خوای خودت بری بیرون،
‫- کار رو راحت‌تر کنی؟ ‫- نه. راستش نه.
‫چون‌که من الان درحال ‫ضبط صحبت‌مون نبودم،
‫ولی امروز بعد از ظهر داشتم ‫صدامون رو ضبط می‌کردم.
‫خودشو به‌عنوان دیل مک‌کلینتاک ‫به کین معرفی می‌کنه.
‫باشه؟ قبلا چندباری توی بازی بوده.
‫قراره به مچ پاش یه کنترل ببنده.
‫تقلب‌کردن توی ‫یه بازی پوکر خصوصی
‫هیچ جرمی محسوب نمیشه.
‫و اگه جرم هم محسوب می‌شد،
‫ارجاعت میدم به حرف قبلیم، ‫اینجا پلیس‌ها مال من هستن.
‫می‌دونی، استرلینگ،
‫تو همه‌ش فکر می‌کنی من ‫دارم سعی می‌کنم محکومت کنم.
‫من پلیس نیستم.
‫و یه بار یه مرد عاقل بهم گفت:
‫وقتی می‌خوای ‫به کسی آسیب بزنی،
‫جوری بزنش که دردش بیاد.
‫من صدای ضبط‌شده رو
‫به پلیس نفرستادم.
‫نیست.
‫ساعت چند براش فرستادی؟
‫درست وقتی از جلسه‌ی ‫تمرینی بیرون اومدم.
‫شاید هنوز بتونیم...
‫اوه، اون تا الان دیگه توی هواست.
‫و تک‌تک خر پول‌هاتون،
‫تک‌تک بازیکن‌های بزرگ توی دنیا،
‫همه‌ی بازیکن‌های متوسط، ‫و اکثر بازیکن‌های کوچیک،
‫همه‌شون می‌دونن.
‫همه می‌فهمن
‫که کافه ی استرلینگ فراست ‫کثیف کاری می‌کنه.
‫تو تحریم شدی.
‫چون‌که قماربازها ‫باهم حرف می‌زنن.
‫بچه‌ی احمق.
‫اوه، به بابایی بگو ‫چطوری از پسش براومدی.
‫اوه، لعنتی.
‫چی؟
‫لعنتی!
‫اوه.
‫لعنتی. خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫اوه!
‫یه کد آبی داریم.
‫باید همین الان تمامی ‫خروجی‌ها رو مسدود کنیم.
‫و یه نفر رو بفرست تو ‫راه‌پله‌ی طبقه‌ی همکف.
‫من دارم میام پایین.
‫چارلی؟
‫هی، جن.
‫مراقب خودت باش، باشه؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫- میشه یه نوشابه لطف کنید؟ ‫- البته.
‫ممنون.
‫آره.
‫چارلی.
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫می‌دونی من کی هستم؟
‫آقای استرلینگ. آره، خیلی ‫وقته همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫خدای من، بچه.
‫عجب بلبشویی شده، مگه نه؟
‫الان با دکتر حرف زدم.
‫حتی اون‌قدری از ‫پسرم باقی نمونده بود
‫که شناسایی‌ش کنم.
‫بدجوری بلبشو شده، بچه.
‫من یه بار بهت رحم کردم، چارلی.
‫بهت زندگی دادم. ‫یه زندگی تقریبا خوب، درسته؟
‫خب، حالا چه اتفاقی می‌افته؟
‫بهم بگو کجا هستی.
‫منظورم اینه،
‫می‌تونی از همین حالا ‫بهم بگی کجا هستی.
‫چون که توی این کشور
‫هیچ سوراخی اون‌قدر کوچیک‌ ‫نیست که بتونی توش قایم بشی.
‫هیچ جای خارج از محدوده‌ای
‫اون‌قدری خارج از محدوده‌ نیست ‫که بتونی از دست من قایم بشی.
‫من یه پیرسگ گردن‌کلفتم ‫و چند سالی برام باقی مونده،
‫و می‌خوام بقیه‌ی عمرم رو ‫صرفِ پیدا کردن تو بکنم.
‫و جوری بزنمت که دردت بیاد.
‫طوری که وقتی بألاخره کُشتمت،
‫ازم تشکر می‌کنی.
‫حالا، بگو ببینم، بچه،
‫دارم دروغ میگم؟
‫من باید برم.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫پیداش کردم. ‫داره میره سمت غرب.
‫هیچ وقت زیادی یه جا نمون.
‫پشت‌سرت رو نگاه نکن.
‫خب، یه شروع ‫دوباره چه حسی داره؟
‫راحته.
‫و می‌تونی با همه‌جور آدمی آشنا بشی.
‫همه‌جور دروغی؟
‫فکر کنم الان شاهد یه قتل بودم.
‫حس می‌کنم همه‌چی داره ‫به همدیگه نزدیک میشه.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫همون کاری رو کردیم که باید انجام ‫می‌دادیم. حالا باید رو به جلو پیش بریم.
‫اون آدم‌ها ممکنه ‫هر آن بزنه به سرشون.
‫چارلی کیل.
‫تو همراهم میای.
‫صندلی جلو یا صندوق عقب.
‫انتخاب با خودته.