‫« ترجمه به فارسی: سروش و محمد سید »
‫اینجاست...
‫آره. از این طرفه.
‫خیلی‌خب. حله.
‫اومدیم داخل یه جایی به اسم «آگری‌جت».
‫یه انبار سردخونه توی البوکرکیِ نیومکزیکوئه.
‫یا خدا.
‫چقدر سرده اینجا.
‫خیلی‌خب، بذارید یه دوری بزنیم. ‫یه نمای کلی بهتون نشون می‌دم.
‫تمام گوشه‌وکنار اینجا رو می‌گردیم.
‫خیلی... خیلی بزرگه.
‫شاید ۱۰۰ فوت طولش باشه. ‫(۳۰ متر)
‫نمی‌دونم به متر چقدر می‌شه، ‫ولی گسترده‌ست.
‫و تا سقف پُر شده
‫با یه عالمه...
‫چیزهایی که با پلاستیک...
‫وکیوم شدن.
‫آره. حالا چی توشونه؟
‫خب...
‫به قول معروف: «شنیدن کِی بود مانند دیدن؟»
‫پس می‌ذارم خودتون ببینید.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫این رو می‌بینید؟
‫ها؟ آره.
‫این...
‫بوقلمونِ «باتربال» نیست.
‫دیگه نگم براتون!
‫با اینا دارن چی‌کار می‌کنن، ها؟
‫حدس بزنید.
‫حدس بزنید دیگه!
‫چون کل اینجا پر شده
‫از جسد انسان.
‫تیکه‌های بدنشونه!
‫تیکه‌تیکه‌شون کردن.
‫همه‌شونم وکیوم شدن.
‫کل این کارخونه برای همین داره استفاده می‌شه.
‫و تمام مدت، همین بغل بوده.
‫الان با عجله از شهر زدن بیرون،
‫ولی بهتون قول می‌دم که قبلش...
‫احتمالاً روزی سه شیفت اینجا کار می‌کردن.
‫حالا پشت اون در چیه، ها؟
‫یه چرخ‌گوشتِ اندازۀ اتوبوس و دیگ‌های بزرگ!
‫دیگ‌های آشپزی!
‫حالا صبر کنید تا ببینید توشون چیه.
‫[ارسال شود به این آدرس]
‫دو میلیون و چهارصد هزار، رُند!
‫همه‌ش رو می‌ذارم وسط.
‫همه‌ش رو می‌ذاره وسط.
‫پنج میلیون دلار.
‫رکوردِ جدید اینجاست.
‫آقا؟
‫لطفاً کارت‌هاتون رو، رو کنید.
‫استریت‌فلاش. ‫(اصطلاحی در ورق‌بازی)
‫رویال‌فلاش.
‫رفیق! از نقش نیا بیرون.
‫درسته این‌بار برنده شدی، آقای دیاباته،
‫ولی شانس داره بهت پشت می‌کنه.
‫ولی امروز نه.
‫تقدیم به تو، زیبای من.
‫ممنون، آقا.
‫باعث افتخار بود.
‫[وست‌گیت]
‫خواهش می‌کنم اینجا باش. ‫خواهش می‌کنم اینجا باش. خواهش می‌کنم اینجا باش.
‫[وست‌گیت]
‫[خوش اومدی کارول]
‫[کارول، قرارمون باشه توی پنت‌هاوس «ورونا»] ‫[طبقۀ ۳۰]
‫شرط خود را معین کنید.
‫پنت‌هاوس!
‫سلام؟
‫اینجام.
‫خوش اومدی.
‫درست به موقع رسیدی، کارول.
‫خب، موقعِ رفتن بهت گفتن دارم میام؟
‫اوهوم.
‫- تو چرا موندی؟ ‫- تا ازت استقبال کنم.
‫نه، مرسی.
‫لطف کردی.
‫شرط می‌بندم بهت نگفتن چرا دارم میام.
‫محال ممکنه که گفته باشن.
‫وقتی ببینی چی آوردم،
‫برق از سرت می‌پره.
‫توی این طویله...
‫تلویزیون هم داری؟
‫ایول.
‫خب.
‫چی داری؟ اچ... اچ‌دی‌ام‌آی! بسیار خب.
‫یکی دیگه از اون ویدیوهاته؟
‫ویدیوهام رو دیدی؟
‫اوهوم.
‫واقعاً ویدیوهای من رو برات فرستادن؟
‫صد درصد.
‫خیلی خوب ساخته شده بودن.
‫فوق‌العاده هیجان‌انگیز!
‫خب، می‌تونستی...
‫بی‌خیال.
‫وقتی این یکی رو ببینی...
‫در این حد بگم که...
‫آزاردهنده‌ست.
‫و بدم میاد از جملات کلیشه‌ای استفاده کنم،
‫ولی بشین که شاید شوکه بشی! جدی می‌گم.
‫آخه باور کن چیزی که قراره ببینی...
‫دربارۀ همون قضیۀ آدم‌خواری‌شونه؟
‫- چی؟ ‫- واقعاً ناراحت‌کننده‌ست.
‫صبر کن ببینم، از کجا... تو چطور...
‫اجازه بده.
‫سلام کارول. ما «جان سینا» هستیم،
‫و اومدیم تا به سؤالاتی که ممکنه راجع‌به ‫منبع غذایی ما داشته باشی
‫پاسخ بدیم.
‫همون‌طور که می‌دونی، ‫نمی‌تونیم عمداً هیچ موجود زنده‌ای رو بکُشیم،
‫بهش آسیب بزنیم یا توی زندگی‌ش دخالت کنیم.
‫این مسئله، غذای ما رو محدود می‌کنه.
‫چون وقتی می‌گیم «هیچ موجود زنده‌ای»، ‫شامل گیاهان هم می‌شه.
‫نمی‌تونیم گندم یا ذرت یا برنج برداشت کنیم.
‫نمی‌تونیم از درخت سیب بچینیم.
‫وقتی یه سیب خودبه‌خود می‌افته،
‫خب، مسلماً با کمال قدردانی می‌خوریمش.
‫در واقع، ما هر چی محصول بادآورده باشه رو جمع می‌کنیم.
‫به‌علاوه، میلیاردها حیوان اهلی هستن،
‫مخصوصاً گاوها، ‫که هنوز نیاز به دوشیده شدن دارن.
‫و میلیون‌ها تُن غذا هم هست ‫که از قبل وجود داشته،
‫که قبل از الحاق ما، فرآوری شدن.
‫تا اینجاش که ایرادی نداره، مگه نه؟
‫فقط یه مشکل کوچیک هست.
‫تا لحظۀ ضبط این ویدیو، ‫۷.۳۴۸.۲۹۲.۴۱۱ نفر از ما وجود داره.
‫این یعنی شکمِ خیلی‌ها رو باید سیر کنیم.
‫ما با کمبود کالری مواجه‌ایم،
‫و برای جبرانش، ‫مجبور شدیم یه‌سری تدابیر اتخاذ کنیم.
‫این تغذیۀ اصلی ماست.
‫۲۰۰ میلی‌لیتر از این مایعِ با ماندگاری بالا، ‫۳۰۰ کالری داره.
‫که یعنی بر اساس رژیم ۲۴۰۰ کالری در روز،
‫یکی با جثۀ «جان سینا» ‫هر ۲۴ ساعت یکبار به هشت‌تا از اینا نیاز داره.
‫افراد هیکلی‌تر بیشتر نیاز دارن. ‫افراد ریز نقش، کمتر.
‫توش چیه؟
‫خب، خیلی چیزها.
‫این محصول در سراسر جهان تولید می‌شه،
‫برای همین دستور تهیه‌ش ‫بسته به مواد اولیۀ موجود در هر منطقه تغییر می‌کنه.
‫بیشترش همون مواد غذایی انبارشده‌ست که صحبتش رو کردیم،
‫مخصوصاً اونایی که در معرض فاسد شدن هستن.
‫ضمناً، هر بسته حاوی ۸ تا ۱۲ درصد
‫از چیزیه که مخفّفش می‌شه «اچ‌دی‌پی».
‫یعنی پروتئینِ انسانی.
‫و بله، دقیقاً همون چیزیه که از اسمش پیداست.
‫روزانه نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر ‫به دلایل طبیعی و حوادث از دنیا می‌رن.
‫اون بقایای انسانی، ‫که در حالت عادی حیف می‌شد،
‫منبع اچ‌دی‌پی ماست.
‫ما یاد این افراد رو گرامی می‌داریم ‫و قدردان فداکاری‌شون هستیم.
‫اگه حق انتخاب داشتیم، ‫ترجیحمون این بود که اچ‌دی‌پی مصرف کنیم؟
‫نه.
‫در طول تاریخ، اکثر فرهنگ‌ها، البته نه همه‌شون،
‫دیدِ خوبی نسبت به آدم‌خواری نداشتن.
‫حقیقتاً، خودمون هم خیلی مشتاقش نیستیم.
‫ولی چارۀ دیگه‌ای برامون نمونده.
‫خیالت راحت باشه، کارول، ‫تو هیچ‌وقت مجبور نیستی این محصول رو مصرف کنی.
‫مگر اینکه خودت بخوای، که بعید می‌دونیم.
‫ما هیچ‌وقت، تحت هیچ شرایطی، ‫اچ‌دی‌پی رو به هیچ شکلی بهت نمی‌دیم.
‫همچنان فقط تازه‌ترین و بهترین
‫محصولات بادآورده ‫و غذاهای انبارشده رو برات کنار می‌ذاریم.
‫امیدواریم سوءتفاهم‌ها رفع شده باشه.
‫مثل همیشه، ‫سلامتی تو برای ما از اهمیت بالایی برخورداره.
‫اگه نظر یا دغدغه‌ای داشتی ‫هر ساعت از شبانه‌روز که خواستی تماس بگیر و پیغام بذار.
‫متأسفیم که نمی‌تونیم رودررو باهات صحبت کنیم،
‫ولی فعلاً، نیاز داریم تنها باشیم.
‫یعنی تو همۀ اینا رو می‌دونستی؟
‫چطور... کِی...
‫چند وقته؟
‫حدود یه هفته پیش، از سر کنجکاوی، ‫از جان سینا پرسیدم:
‫«چرا شماها انقدر شیر می‌خورید؟»
‫داشتیم با هم وقت می‌گذروندیم.
‫داشت بهم حرکت «سانسِت فیلیپ پاوربامب» رو یاد می‌داد. ‫(حرکتی در کُشتی کج)
‫اون‌وقت واکنشت چی بود؟
‫اصلاً واکنشی نشون دادی؟
‫همون‌طور که گفتم، ناراحت‌کننده‌ست.
‫خیلی زیاد.
‫احتمالاً چون وقت داشتم بهش فکر کنم حالم بهتر شده.
‫باید بگم جان سینا دلایل نسبتاً منطقی‌ای میاره.
‫تازه به زبان فرانسوی که قانع‌کننده‌تر هم می‌شه.
‫اون جان سینا نیست.
‫ای خدا! چرا تو انقدر...
‫این مسئله که توی اسپانیا ‫همه‌شون گفتن گیاه‌خوارن، چی می‌شه؟
‫آره، اون رو هم از جان پرسیدم.
‫بهم یادآوری کرد که در واقع این‌طور بیان کردن...
‫که ترجیح می‌دن گیاه‌خوار باشن.
‫عالیه، پس تمام وکلای پدرسوختۀ دنیا زنده موندن!
‫کارول، محض اطلاعت،
‫من هیچ‌جوره با این‌که این آدما دارن ‫گوشت انسان تناول می‌کنن اوکی نیستم.
‫هیچ‌کدوم از ما اوکی نیستیم.
‫ما؟
‫ما کیه؟
‫باقیِ انسان‌ها.
‫آدم‌هایی مثل خودم و خودت.
‫ماها در ارتباطیم.
‫- شماها در ارتباط موندین؟ ‫- اوهوم.
‫همه‌ی ۱۲ نفرتون؟
‫همه‌مون به‌غیر از یکی. ‫یه آقای محترم توی پاراگوئه.
‫همراه‌هامون باهاش تماس گرفتن، ‫ولی جواب نمی‌ده.
‫ولی بقیه‌ی ۱۱ نفرمون، آره.
‫یعنی شما ۱۱ نفر، شماها...
‫چه‌جوریه؟ با هم وقت می‌گذرونین؟
‫مهمونی شام و دورهمی و این‌چیزا؟
‫- ما هرازگاهی همدیگه رو می‌بینیم. ‫- اوکی.
‫سه‌شنبه‌ها و جمعه‌ها.
‫عه، پس زیاد سوار هواپیما می‌شین.
‫بیشتر از طریق تماس تصویریـه.
‫اوه...
‫صحیح.
‫حالا راجع‌به چیا صحبت می‌کنید؟
‫مطمئنم موضوع حرف‌تون نجات دنیا نیست ‫چون خیلی زود باهاش مخالفت کردین.
‫یه‌جورایی همینه اتفاقاً.
‫کارول، موضوعی که جان سینا بهش اشاره نکرد ‫اینه که حتی با وجود اچ‌دی‌پی،
‫بیشتر جمعیت جهان تا ده سال آینده ‫از گرسنگی می‌میرن.
‫- کی گفته؟ ‫- خودشون می‌گن.
‫اگه فشارِ کافی بهشون بیاری.
‫و ما می‌خوایم از این نجات‌شون بدیم.
‫توی آخرین جلسه‌مون، ‫ایدۀ کشاورزی با ربات رو مطرح کردیم.
‫منتها مشخصاً خودشون باید ‫اون ربات‌ها رو بسازن و کدنویسی کنن.
‫البته از ایده‌مون قدردانی کردن.
‫آره شک ندارم.
‫هیچ‌وقت درمورد اینکه من رو هم توی ‫تماس‌های تصویری‌تون بیارید، صحبت کردید؟
‫خب...
‫من یه نویسندۀ حرفه‌ای هستم ‫و البته جسارت نباشه،
‫ولی تا صبح می‌تونم ‫ایده‌هایی مثل کار با ربات براتون بیارم.
‫ما...
‫رأی‌گیری کردیم.
‫البته که متفق‌القول نبودیم،
‫ولی اکثریت این احساس رو داشتن که ‫حضور تو ممکنه...
‫مشکل‌ساز بشه.
‫همچنین، غیر انگلیسی‌زبان‌هامون ‫یکم بهشون بر خورده بود که
‫تو به اسپانیا دعوت‌شون نکردی.
‫من متأسفم، کارول.
‫ولی نهایتاً مسئله الان تو نیستی.
‫یا اصلاً هرکدوم از ماها.
‫آره باشه. می‌فهمم.
‫نزدیک‌ترین دستشویی کجاست؟
‫ولی خیلی تنهاست.
‫آره می‌دونم.
‫باشه.
‫منم دلتنگ‌تون هستم عشقای دلم.
‫بزودی می‌بینمتون.
‫می‌بینم که بیدار شدی.
‫زمان‌بندیت بازم بی‌نظیر بود.
‫لطفاً بیا بشین.
‫خدمت شما.
‫خوشمزه بنظر میاد. مرسی.
‫قربونت.
‫نوش جونت.
‫خب...
‫برنامه‌ات چیه؟
‫خب، مطمئنم بدت نمیاد یکم ازم فاصله بگیری.
‫من از هم‌نشینی‌ات لذت بردم، کارول.
‫- دوست داری فضای خودتو داشته باشی. می‌فهمم. ‫- نه بابا.
‫خب، داشتم فکر می‌کردم که ‫برم یه اتاق برای خودم پیدا کنم،
‫یه دستی به سر و صورتم بکشم و بعد
‫می‌تونیم دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫یکم بیشتر صحبت کنیم.
‫دارم سربه‌سرت می‌ذارم بابا.
‫عالی بود.
‫حقیقتش، دوست دارم هرچه زودتر ‫از وگاس بزنم بیرون.
‫این شهر شبیه یه زیرسیگاریِ چراغ‌دارِ ‫هزار میلیارد دلاری می‌مونه.
‫البته قصد بی‌احترامی به شهر جدیدتو نداشتم.
‫نه بابا، بهم برنخورد.
‫مطمئنم به پای آلبوکرکی نمی‌رسه.
‫کارول، هروقت دلت خواست ‫می‌تونی به من زنگ بزنی.
‫«صفر» رو شماره‌گیری کن، ‫و اونا هرجا باشم پیدام می‌کنن.
‫ممنون.
‫اصطلاحش چی بود...
‫هرازگاهی «یه خبری برسون»، حله؟
‫باشه.
‫شاید یه ایده‌ای به ذهنت رسید ‫که جلوی از گرسنگی مُردن اینا رو بگیریم.
‫نمی‌دونم والا.
‫چطوره بهشون بگی یه سیبِ کوفتی ‫از رو درخت بچینن.
‫- عجب. ‫- معذرت می‌خوام.
‫منظورم این نبود.
‫اصلاً کی به کیه، چرا همین بود.
‫منظورم همین بود ولی...
‫بد بیان کردم.
‫ببین من یه هیولا نیستم، می‌دونی که؟
‫فقط...
‫اونا دارن این بلا رو سر خودشون میارن.
‫گرسنگی کشیدن انتخاب خودشونه.
‫- اونا همچین دیدگاهی ندارن. ‫- گوش کن.
‫تنها راه نجات این دیوونه‌ها ‫اینه که برشون گردونیم به حالت قبل.
‫این حتماً یه راهی داره.
‫کمکم کن راه‌حلشو پیدا کنم.
‫تو واقعاً فکر می‌کنی دنیا الان جای بهتری شده
‫صرفاً چون پر از صلح و آرامشه؟
‫خب، به محض این‌که ما رو تبدیل کنن، ‫ما هم کنارشون از گرسنگی می‌میریم.
‫اصلاً به این فکر کردی؟
‫اونا نمی‌تونن ما رو تبدیل کنن،
‫بدون اجازه‌مون حداقل.
‫منظورت چیه؟
‫ظاهراً تنها راهی که وجود داره ‫تا ویروس‌شون روی ما اثر کنه
‫اینه که اون ویروس رو با ‫سلول‌های بنیادی هر فرد وفق بدن.
‫ولی برای ساختن اون سلول‌ها، ‫اول باید سلول‌های بنیادی ما رو استخراج کنن.
‫چی... چی؟
‫گویا برای انجام این کار ‫باید یه آمپول گنده بزنن به استخوان لگن‌مون.
‫یه‌مقدار دردناک هم هست.
‫و جراحی سختی داره.
‫چیزی نیست که بدون اجازه‌مون ‫بتونن انجامش بدن.
‫تو کِی اینو فهمیدی؟
‫همین دیروز این رو کشف کردن.
‫و خودشونم خیلی خوش‌شون نیومده، مطمئن باش.
‫به من گفتن که آیا برای این کار رضایت میدم.
‫و من گفتم:
‫«متأسفانه، در حال حاضر، ترجیحم بر این نیست.»
‫سلام، کارول
‫این یک پیغام ضبط‌شده‌ست
‫می‌تونی بعد از شنیدن صدای بوق ‫پیامت رو بذاری و هر درخواستی داشتی بگی
‫ما تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫که برات انجامش بدیم
‫حس ما به تو عوض نشده، کارول
‫اما به‌خاطر تمام اتفاق‌هایی که افتاد ‫نیاز داریم یه‌مدت تنها باشیم
‫منم.
‫این درسته که شما برای تبدیل کردن ما ‫به سلول‌های بنیادی‌مون نیاز دارین؟
‫و سؤال دوم: درسته که برای استخراج این سلول‌ها
‫به رضایتِ صریح ما احتیاج دارین؟
‫کارول...
‫[درسته، کارول. هر دو مورد درست هستن.]
‫سلام، کارول
‫این یک پیغام ضبط‌شده‌ست
‫می‌تونی بعد از شنیدن صدای بوق ‫پیامت رو بذاری و هر درخواستی داشتی بگی
‫ما تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫که برات انجامش بدیم
‫حس ما به تو عوض نشده، کارول
‫اما به‌خاطر تمام اتفاق‌هایی که افتاد ‫نیاز داریم یه‌مدت تنها باشیم
‫من رسماً از این تریبون اعلام می‌کنم ‫که من رضایت نمیدم.
‫حق ندارید دست به من بزنید.
‫این رو تکرار کنید.
‫[متوجه شدیم، کارول. تو رضایت نمیدی.]
‫[هیچ سلول بنیادی‌ای از بدن تو استخراج نخواهد شد.]
‫[به درخواست تو احترام می‌ذاریم]
‫وسیله نقلیه‌ات اینه؟
‫بله.
‫انتخاب جالبیه.
‫انتخاب تو هم جالبه.
‫[به ترتیب: دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه، پنج‌شنبه]
‫خدانگهدار.
‫می‌خوام اینو بدونی که ‫دنیا داره تمام تلاش خودشو می‌کنه.
‫دل‌شون برات تنگ شده.
‫دل زوشا هم برات تنگ شده.
‫اونا دوست دارن برگردن، کارول.
‫فقط می‌خوان ببینن که ‫تو دیدگاه‌تـو تغییر میدی.
‫گور بابای یَک‌یَک‌شون.
‫مراقب انگشت‌های پات باش.
‫[خودروی پلیس ایالتی]
‫[۱۲ روز و ۱۲ ساعت و ۴۲ دقیقه و...]
‫[۹ روز و ۱۸ ساعت و ۱۶ دقیقه و...]
‫[فرستنده: کارول استورکا ‫ایالت نیومکزیکو، شهر آلبوکرکی ‫خیابان سیِلو روسادو، پلاک ۱۴۳ ‫کدپستی: ۸۷۱۱۴]
‫به ۱۲ بازماندۀ عزیز دیگه...
‫دوازده؟
‫سلام عرض می‌کنم. ‫من کارول استورکا هستم.
‫بعضی‌هاتون من رو می‌شناسید.
‫و با بعضی‌هاتون هنوز آشنا نشدم.
‫ولی... اگه هنوز از ما هستید،
‫پس این پیام برای شماست.
‫یه راهی برای درست‌کردنِ این وضعیت هست.
‫که دنیا رو برگردونیم ‫به همون شکلی که باید باشه.
‫این رو از کجا می‌دونم؟
‫چون اوایل امروز، ‫این آدم‌های مبتلا، این «دیگران»،
‫عملاً خودشون بهم آمار دادن.
‫آخه می‌دونید چیه؟
‫اونا نمی‌تونن دروغ بگن.
‫که اینم یکی دیگه از کشفیات منه.
‫این ویروس فضایی یا هرچی که هست،
‫بهشون اجازۀ دروغ‌گفتن نمی‌ده.
‫حالا اون راه‌حل مورد نظر، دقیقاً چیه؟
‫اونش رو بهم نگفتن.
‫ولی انقدر برای نگفتنش مقاومت کردن
‫که همه‌شون یهو زدن زیر گریه.
‫ظاهراً توی کل دنیا!
‫که می‌دونم حداقل یکی از شماها رو ناراحت کرده.
‫بعدش هم
‫اونا شهری که من توش زندگی می‌کنم ‫رو کاملاً تخلیه کردن.
‫منو اینجا تنهای تنها ول کردن.
‫که بهم نشون می‌ده، دارم راه رو درست می‌رم.
‫حالا، متوجهم که بعضی‌هاتون...
‫فکر می‌کنید شاید دنیا این‌جوری بهتر باشه،
‫با تمام این مفاهیم نوظهورِ ‫صلح و صفا و درکِ متقابل.
‫با این عقیده حال کنید.
‫کِیفش رو ببرید.
‫چون ممکنه آخرین عقیده‌ای باشه که خواهید داشت.
‫و یه روز که صلح و صفا بهتون تحمیل بشه،
‫خدا رو چه دیدین؟ ‫شاید توی اون لحظاتِ آخرِ زودگذر...
‫تازه متوجه شید که چقدر موجودیتِ فردی ‫و غیراجتماعی‌تون براتون باارزش بوده.
‫اگه کسی اینجا هست، ‫توصیه می‌کنم همین‌الان خودتو نشون بدی.
‫سلام پسرم.
‫خوشحالیم که می‌بینیمت.
‫حتماً گرسنه‌تـه و گیج شدی.
‫سؤالی داری که بتونیم بهش جواب بدیم؟
‫بهمون بگو. ‫بگو چی‌کار می‌تونیم برات انجام بدیم، پسرم؟
‫به من نگو پسرم. تو مادر من نیستی.
‫مادر من عوضی‌تر از این حرفاس.
‫« ترجمه به فارسی: سروش و محمد سید »